1809
ترا آئینه آگه سازد از زیبائی و زشتی
نشستی همگانی در دفتر تبلیغات اسلامی (اصفهان / خیابان حافظ) از برای دوستاران شاهنامه و فرهنگ ایرانی و ادب فارسی:
چرا و چگونه شاهنامه بخوانیم؟
سخنران: جویا جهانبخش (عضو وابستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی)
دو نشست سخنرانی پیاپی (از ساعت ۸ بامداد تا ساعت ۱۲ نیمروز / یکم آذر ماه / اصفهان).
@talar_ayne
فستفودِ شاهنامه! / نِمودی از مِلّیّت و ایرانگرایی در عصرِ جهانیشدن!
همین امروز / خیابانِ سپه / چند قَدَمیِ «میدانِ نقشِ جهان»
#شاهنامه
#نکته
@talar_ayne
🟣
«خَلیفه سُلْطان» (سَیِّد عَلاءُالدّین حُسَیْن / فـ: ۱۰۶۴ هـ.ق.)، عالِمِ دینی و دیوانْسالارِ بُزُرْگِ عَصْرِ صَفَوی، دَر چارانهای چُنین گویَد:
اَفْسوس که عُمْر گَشْت بیهوده تَلَف
دُنیا به تَعَب گُذَشْت و دین رَفْت زِ کَف
رَنْجید خُدا و خَلْق راضی نَشُدَند
ضایِعْ کَرْدیم پارهای آب و عَلَف!
(تَذْکِرَۀ نَصْرآبادی، میرزا مُحَمَّدطاهِرِ نَصْرآبادیِ اِصْفَهانی، با تَصْحیحِ: وَحیدِ دَستْگِرْدی، چ: ۱، طِهْران: چاپْخانۀ اَرْمَغان، ۱۳۱۷ هـ.ش.، ص ۱۵).
#سور_سخن
#پند_پیران
@talar_ayne
🟣
اَز مَن بِگیر عِبرَت و کَسبِ هُنَر مَکُن!
با بَختِ خود عَداوَتِ هَفتآسمان مَخواه!
#عرفی_شیرازی
#سور_سخن
#احوال_ملک_دارا
@talar_ayne
🔸 اُستادِ مُعَظَّم آقایِ دکتر مُحَمَّدرِضا شَفیعیِ کَدکَنی، دَر مَقالَتی مَرقوم داشتهاند:
«أَخیرًا یکی از هَمشَهریهایِ بَنده آمده بود که میخواهَم "شَدُّالإِزار" را تَصحیح کُنَم، شُما که در تهران هَستید ناشِرِ آبرومَندی برایِ آن پیدا کُنید. گُفتم: شُما چاپِ عَلّامۀ قَزوینی را دیدهاید؟ گُفت: نُسخهای که مَن برایِ تَصحیح از آن اِستِفاده میکُنَم پَنج سال قَدیمتر است؛ عَلّامۀ قَزوینی آن را ندیده است. گُفتم: شُما در چه رِشتهای تَحصیل کردهاید؟ گُفت: فوقِدیپلُمِ هُتِل۟داری گرفتهام. گُفتم: زبان و أَدَبیّاتِ عَرَب را کُجا آموختهاید؟ گُفت: دَر دَبیرستان، مُعَلِّمِ خوبی داشتیم و به مَن هَمیشه نُمرۀ چهارده۟ میداد، و هیچوقت از عَرَبی تَجدید نیاوردم، بجُز سه بار!
به این هَمشَهری گُفتَم: چه چیزی شُما را به رقابَت با عَلّامۀ قَزوینی بَرانگیخته است؟ گُفت: نُسخهای که پَنج سال از نُسخۀ أَساسِ قَزوینی قَدیمتر است و بَرادَرَم CD [یِ] آن را از تُرکیّه برایَم آورده است... .»
( بُخارا ـ مَجَلّه ـ، مُرداد و شَهریوَرِ ۱۳۹۶ هـ. ش.، ش۱۱۹، ص ۱۵، نقل از نسخه بازانِ عصر دیجیتال و..، جویا جهانبخش)
#قلندریات
🍃 @Adab_estaan
📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒
اگر کسی در این وانَفسا میخواهد خِلافِ تدبیر کند و دو کتابِ دَرآمَدی بَر شِناختِ دین و فَرهَنگِ زَردُشتی و بوستان به مثابتِ سياستنامه (به قَلَمِ: جویا جَهانبَخش) را بخرد، این 👆فرصتِ خوبی است؛ بهویژه که از قرارِ مسموع و مشهود، این دو کتاب از این پس تقریبًا هیچ جایِ دیگر (غیر از همین فروشگاههای وابسته به ناشر) به فروش نخواهد رسید! زیرا ناشرِ محترم در قم از غایتِ اشتغال، یا به هر حال!!!، مجالِ چندانی برایِ پخش و توزیعشان ندارد و شعبهٔ اصفهان هم که زین پیش تلاشَکی میکرد از برایِ رساندنِ چند نسخه به چند کتابفروشی و «ایرانکتاب» و ...، از هرگونه إقدامِ اینچُنینی ممنوع گردیده است! ... و خلاصه، همین است که هست! و صد البتّه این است سزایِ کسی که «اندرزِ» بزرگترها را نشنید و عاقبتش شنیدی!!!
ج.ج.
تَذکارِ لازم: خوشبختانه(!) حُقوقِ مادّیِ هر دو کتاب از آنِ ناشر است و شخصِ نویسنده از فروش یا عدمِ فروشِ این دو کتاب هیچ اِنتِفاعِ مالی ندارد. ... گفتم؛ مبادا که «مُتَصَدِّقین» از این بابت إحساسِ تکلیفی بفرمایند!!!
@talar_ayne
تقدیر از اهلِ قلم✏
پرسید:
«تقدیر از اهلِ قلم» یعنی چه؟
پاسخ شنید:
به مراسمی میگویند که در آن کسانی که کمتر کتاب میخوانند یا اصلًا نمیخوانند آن بالا صف میایستند و کسانی را که بیشتر کتاب میخوانند صدا میزنند تا بیایند از دستِ آن محترمینِ کمخوان و نَخوان لوحِ تقدیر بستانند و کُلّی مُفتَخِر شوند!!!
#نکته
#قلم
#کتاب
@talar_ayne
📎«دانش و آزادگی و دین و مروّت»
نوشتهیِ #مجتبی_مینوی
چاپشده در: نشریهی #راهنمای_کتاب، سال پانزدهم، مرداد و شهریور ۱۳۵۱، ش ۵ و ۶، ص۴۰۳ و ۴۰۴.
@talar_ayne
ایرج افشار:
بخارا ۸۰، ص ۴۸۴
🟣
نیست مَن را نیز پَروایِ کتابِ مینُوی!
مُژدهمان دادند خُشکیده کتابِ مینُوی!
رَخت بَسته آبِ باران از جَنابِ مینُوی!
چاپی و جیبی فقط تَر گشته و ناقابِل است
ضایعاتِ مُردهریگِ مُستَطابِ مینُوی!
خود قدمْرَنجه وزیرِ مملکت فرمود و دید
حالِ زارِ خانه و مِلکِ خرابِ مینُوی
وعده فرمود و شما هم وعده را باور کنید
کو به دَست آرَد دلِ گَشتهکبابِ مینُوی!
آری آری؛ از مَواعیدِ بزرگان تازه شُد
در دل و دیده ولی فِعلًا سَراب مینُوی!
پاسخِ امروز گفتند و قضایا خَتم شد؛
تا چه باشَد پاسخِ یومُالحِسابِ مینُوی!
باد در مینو روانِ مینُوی آرام و شاد!
رحمتِ حق باد ریزان بر تُرابِ مینُوی!
بود یک پنجاهْ سالی ماتَرَک مَتروک و باز
بُگذَرَد پنجاهِ دیگر هم به خوابِ مینُوی،
بلکه یک بیداردِل پیدا شود روزی که باز
بِسْتُرَد خاکِ فراموشی ز قابِ مینُوی! ...
از کُتُبخانه برآی و عرصهٔ ایران نگر
بین، خدا را، موطِنِ پُراضطرابِ مینُوی!
روزِ خوش کم دیده ایرانی در ایّامِ حیات
نَه دَرین یکچَند؛ از عَهدِ شَبابِ مینُوی!!!
جانِمان بر لَب رَسید و آبِمان از سَر گذشت
میکُنَد پروا وزیر از اِکتِئابِ مینُوی؟!
خُشک شد آن بام و از دیدهست خونِ دل روان
بر "وَطَن"، یعنی: سَرای مام و بابِ مینُوی!
عالَمی طوفانزَدَهست و یک کُتُبخانه پُرآب
کیْ بُوَد این آب و نَم در اِحتِسابِ مینُوی؟!
کار از خَطّیّ و چاپی، رَحلی و جیبی گذشت
با وزیر این باشَد از مینو خطابِ مینُوی:
«حالِ ایران زار و ایرانی فَگارَست و دگر
نیست مَن را نیز پروایِ کتابِ مینُوی»!!!!
#ر_شاکر
#مینوی
#کتاب
@talar_ayne
آخرین وضعیت کتابخانه استاد مینوی از زبان وزیر علوم
پس از انتشار خبرهایی مبنی بر آسیب به بخشی از کتابهای نفیس و یکی از نامههای مرحوم مجتبی مینوی در پی بارش باران سیلآسا در تهران در دو روز گذشت، سهشنبه (۱۹ آبان) وزیر علوم، تحقیقات و فناوری از این کتابخانه دیدن کرد و درباره آسیبدیدگیها گفت «هیچ نسخه خطی آسیب ندیده است، تنها هشت نسخه کتاب چاپی و جیبی بر اثر رطوبت دیوار خیس شدهاند که این کتابها نیز خشک شده و همچنان قابل استفاده هستند»
/channel/UT_Central_Library
🟣
ماهمنیرِ مینُوی، خواهرِ کوچکِ استاد مجتبیٰ مینُوی، دربارهٔ برادرش میگوید:
"برای بیان یکی از خصوصیّات اخلاقی مینُوی، داستانی را که پدرم سالها بعد، هنگامی که مینوی اجباراً مقیم انگلیس شده بود، و از ترس حکومت وقت جرأت بازگشت به ایران را نداشت، به عنوان انتقاد از روش پسرش نقل میکرد، باز میگویم:
«وقتی که مجتبی در مجلس به عنوان تندنویس کار میکرد، عدلالملک دادگر رئیس مجلس بود. مجتبی صبح که از خانه بیرون میرفت، به سیّد علی عطّار، به مشهدی حسینعلی بقّال، به سپور محلّه و به رهگذری که میشناخت سلام میکرد. امّا وقتی وارد مجلس میشد، اگر دادگر را از دور میدید، راهش را کج میکرد و از طرف دیگر میرفت تا با او مصادف نشود و به او سلام نکند.»
این یکی از صفات بارز مینُوی در همهٔ دوران حیات بود: متواضع نسبت به زیردستان و مغرور در مقابل قدرتهای حاکم."
(مینُوی بر گسترهٔ ادبیّات فارسی، چ: ۱، ص ۹).
#احوال_ملک_دارا
#مینوی
#نکته
📸 تصویر، مرحمتیِ آقایِ دکتر حبیبِ راثی است.
@talar_ayne
🟣
مقامِ أَصلیِ ما گوشهٔ خَراباتَست
خُداش خیْر دِهاد آن که این عِمارَت کَرد!
#حافظ
#احوال_ملک_دارا
#مینوی
#کتاب
📸 تصویر، مرحمتیِ آقایِ دکتر حبیبِ راثی است.
@talar_ayne
🔵
از نامهٔ استاد مجتبیٰ مینُوی به برادرش دربارهٔ دستبُردی که به کتابخانهاش زده بودند:
«... من چه خون دلی خوردهام و چه قدر خود را از لذایذ و نعمات دنیایی محروم کرده و دل خود را از تمام مال دنیا فقط به کتب بستهام ... "سی سال درین چراغ روغن کردم / یک شعله همه روغن من پاک بسوخت". ... دارم دیوانه میشوم، شبها خواب ندارم و روزها تمام حواسم پیشِ آن نتیجهٔ ۳۰ سال عمرم است ... »
(فَردان، ش ۱۴، ص ۹ و ۱۲).
✍ مینُوی پس از آن نامه قریب به سه دههٔ دیگر زیست و کتابهای بیشتری گرد آورد و در فرجامِ کار این کتبخانهٔ نفیس را به ملّتِ ایران هدیّه کرد! ... و کار به اینجا رسید که رسید!!!
اگر امروز بود چه میگفت؟! ... خاک بر او خوش باد!
#احوال_ملک_دارا
#مینوی
@talar_ayne
🔰محمد دهقانی به ایبنا خبر داد:
آسیب باران به کتابهای نفیس کتابخانه مینوی
🔸شب گذشته بخش زیادی از کتابهای نفیس کتابخانه دکتر مینوی در اثر سیلاب و باران آسیب دیده است
🔸️بخشی از اینها نامههای خود استاد مینوی هستند که آسیب دیدهاند اینها سند هستند متاسفانه کسی دلسوزی نمیکند و هیچ گونه نظارت و کنترلی نیست.
🔸دهقانی گفت: اینها ثروث ملی و ثروت فرهنگی است که در حال تخریب است. من زمان جنگ هم مدام نگران بودم چون این اطراف را هم زدند. شیشه زمان جنگ شکسته و ما تازه الان با یک پلاستیک پنجره را پوشاندهایم. نیامدند حتا این شیشه را عوض کنند. این از بی تدبیری آقایانی است که هیچ نظارتی ندارند
ibna.ir/x6LcX
@ibna_official
🔷🔹🔷
دوستی دارم که کتابفروشی معتبری دارد در مرکز شهر اصفهان. امروز میگفت: خانمی آمده بود و سراغِ نامورنامه (nāmurnāme / مثلًا بر وزنِ: شاپورنامه) میگرفت!!!
چند سال پیش هم یکی از مشتریان از همین کتابفروشی کتابِ «خواجهٔ شاخدار» را طلبیده بود!!!
کتابفروشی یکی از جاهائی است که عِیارِ فرهنگیِ جامعهٔ ایرانی را در آن خوب میتوان شناخت. شاید هم به همین علّت باشد که مسؤولانِ فرهنگی را بسیار بسیار بهنُدرت در کتابفروشیها میبینیم.
ج.ج.
#کتاب
#احوال_ملک_دارا
#نکته
@talar_ayne
... و کورسویِ گُشایِشی به چشم نمیخورد.
جهانِ کتاب، ش ۴۱۶، ص ۲.
#احوال_ملک_دارا
@talar_ayne
محمود فرخ و هشدار عبرتآموز او به مینوی
از محمود فرخ، شاعر مشهور خراسانی، که دوست نزدیک مینوی بوده است، همکارانم در کتابخانهی مینوی امروز نامهای یافتند به تاریخ جمعه ۲۶ مهر ۱۳۴۲، یعنی درست ۶۳ سال پیش، که در آن توصیهای دوراندیشانه به مینوی میکند، گویی احوال امروز ما را پیش چشم داشته و پیشبینیای که در آن روزگار کرده است "خود حقیقت نقد حال ماست آن" . با توجه به اتفاقی که هفتهی پیش برای کتابخانهی مینوی افتاد لازم میدانم بخشی از این نامهی تازهیاب را اینجا بیاورم:
هرچند در کار بزرگان چونوچرا کردن نشاید اما در عالم ارادت اظهار نظر میکنم که [کتابها] را فعلاً وقف نفرمایید، ولی وصیت فرمایید و در جایی مضبوط بماند که بعداً وقف شود. فراموش نفرمایید در چه مملکتی زندگی میکنید. شاید روزی (البته خدا نکند) فراز آید که کتابها را کنار خیابان بریزید و حراج (یا هراج) فرمایید و با پول آن جان از مهلکه بیرون برید. اینجا ایران است!! هیچکس و هیچچیز امنیت ندارد. شاید یک روز یک وزیر برای ده روز وزارت و صدارت صد استاد دانشگاه را به دار بکشد.
📝
نامهٔ تنبّهبرانگیزِ استاد عبّاسِ اقبالِ آشتیانی دربارهٔ فَلاکَتِ اهلِ علم در این بوم و بَر که در یغما (۱۳۳۹ ه.ش.) به چاپ رسیده است.
@talar_ayne
🔻🟡🔺
خاکیسْت که بَر سَرِ «سُخَن» کَرْده فَلَک
این گَرْد که اَز «کِتاب» میاَفْشانَند!!!
🌿🌿🌿🌿🌿🌿
هَفتهٔ «کِتاب و کِتابخوانی»، بر هَمهٔ دوستارانِ فَلَکزَده و مِحنَتکَشیدهٔ «کِتاب» در این مرزِ پُرگُهَر خُجَسته باد!
🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃
@talar_ayne
🟣
اَز بَس کِتاب دَر گِرُوِ باده کَردهایم،
اِمروز خِشتِ مَیکَدهها اَز کِتابِ ماست!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
📎 باز هم : «دانش و آزادگیّ و دین و مروّت» / ذیلی بر نوشتارِ استاد مجتبیٰ مینُوی
«درباب قطعهٔ بونصر شاذی»
نوشتهیِ #جمشید_سروشیار
چاپشده در: نشریهی #راهنمای_کتاب، سال شانزدهم، تیر - شهریور ۱۳۵۲، ش ۴ و ۵، ص ۳۲۱.
(«با شکر و سپاس و صدهزار آزادی» از آقایِ دکتر «فرزادِ ضیائیِ حَبیبآبادی» برایِ ارسالِ تصویرِ یادداشتِ حاضر)
@talar_ayne
@talar_ayne
بَر خِرَد خویش بَر سِتَم نَتَوان کَرد
خویشتَنِ خویش را دُژَم نَتَوان کَرد
دانِش و آزادِگیّ و دین و مُرُوَّت،
اینهَمه را خادِمِ دِرَم نَتَوان کَرد
قانِع بِنْشين و آنچه یابی بِپْسَند
کایزَدی و بَندِگی به هَم نَتَوان کَرد
#بونصر_شادی
خوانش از #جویا_جهانبخش
@talar_ayne
🟣
راست گفتند: آبْ روشَنی است!
آب اُفتاد در کُتُبخانه
گَشت روشَنگَرِ سیاه و سپید!
رویِ حَقگویْ گَشت رَخْشَنْده
شُد سیَهْرویْ هَرکه ماله کَشید!
راست گُفتَند: آبْ روشَنی است!
روشَنی کَرد حالِ جُمْله پَدید!
#ر_شاکر
#مینوی
#کتاب
@talar_ayne
مژده دادند خُشک گشت کتاب!
«الصّبوح الصّبوح یا اصحاب!»
#احوال_ملک_دارا
#مینوی
#کتاب
@talar_ayne
📚
تَرکُ السّیاسَةِ مِنَ السّیاسَة!
«زَمانی زِنْدهیاد بابَکِ اَفْشار (۱۳۲۶ ـ ۱۳۸۲ هـ.ش.)، فَرْزَنْدِ اُسْتاد ایرَج ـ رَحِمَهُمَا اللهُ تَعالَیٰ ـ، اَز بَرایَم حِکایَت میکَرْد که پِدَرَش هیچ از سیاسَتِ روز سُخَن نَمیگویَد و حَتّیٰ وَقْتی أَمْثالِ بابَک دَرْبارۀ مَسائِلِ سیاسیِ روز سُخَن میگویَنْد، اُسْتاد شِنَوَنْده اَسْت و بَس!
این "شِنَوَنْده"مانْدَن را اَز مَرْدی که یک عُمْر با سَیِّد حَسَنِ تَقیٖزاده و مُحَمَّدِ مُصَدِّق و اَللّٰهیار صالِح و أَمْثالِ ایشان سَر و کار داشْته اَسْت و تا پایانِ زِنْدگی نیز به نَشْر و بازْنَشْرِ آثار و أَخْبار و مَآثِرِ این رِجال اِهْتِمام میکَرْده اَسْت، به هیچ رویْ با سُکوتِ زیْد و عَمْرو و بَکْر قیاس نَبایَد کَرْد. ...»
(بوستان به مثابتِ سياستنامه: مباحثی چند دربارهٔ ميراث و انديشۀ سياسیِ سعدیِ شيرازی، جویا جهانبخش، چ: ۱، ۱۴۰۴ ه.ش.، ص ۵۴۷ و ۵۴۸، هامِش).
#احوال_ملک_دارا
#سیاست
#پند_پیران
@talar_ayne
🔴مردی که برای نجات کتابها از جان مایه گذاشت؛ و ما امروز نظارهگر پوسیدن آنهاییم!
مینوی با یک تکه نان و پنیر، گنجینهای برای ایران ساخت و شما با این همه بودجه و تشکیلات، حتی از نگهداری آن گنجینه عاجز ماندهاید.
🔵
از نامهٔ استاد مجتبیٰ مینُوی به برادرش دربارهٔ دستبُردی که به کتابخانهاش زده بودند:
«... دستم به دامنت! من دارم دیوانه میشوم و اگر از جنون به سلامت بمانم حتماً سل را خواهم گرفت و خونم به گردن آنهائی خواهد بود که بر سر کتابهای من این بلا را آوردهاند. ... »
(فَردان، ش ۱۴، ص ۸).
#احوال_ملک_دارا
#مینوی
@talar_ayne
🔷🔹🔷
البتّه استاد مینُوی «دکتر» نبود و لابد ایبنا در بابِ این عنوان سهو کرده است.
دکتر زیاد داریم؛ مینُوی یکی داشتیم که قدرِ آن یکی را هم ندانستیم.
تا اینجا نیز همّتِ بلندِ آقایِ دکتر دهقانی سلسلهجُنبان شده است؛ ورنه، ... .
#احوال_ملک_دارا
#مینوی
@talar_ayne
🔺🔻🔺
اُستادِ اَنوشهیاد مُجتَبیٰ مینُوی گُفته اَست:
«... متن سرگذشت حاجیبابای اصفهانی ترجمۀ میرزا حبیب اصفهانی را که توسّط آقای جمالزاده تجدید تحریر شده است با متنی که پیش ازین در کلکتّه چاپ شده بود، و با متنی که به خطّ خود میرزا حبیب در کتابخانهای در استانبول محفوظست و عکس آن را ما در طهران داریم، مقابله کنید تا ببینید چهقدر تغییرات عمدی توسّط آقای جمالزاده در متن داده شده است و چهقدر فراوان است الفاظ و تعبیراتی که در عصر میرزا حبیب (شصتهفتادسال پیش) و در عصر فتحعلیشاه (که کتاب مربوط به آن زمان است) اصلا در میان فارسیزبانها معمول و متداول نبوده است. آقای جمالزاده صریحًا اقرار کرده است که با کتاب میرزا حبیب آن رفتار را کرده است و به زعم خود کتاب او را بهتر از آنچه بود کرده است. ... .»
(مینُوی و شاهْنامه، چ: ۱، تِهْران: بُنْیادِ شاهْنامۀ فِرْدوسی، ۱۳۵۶ هـ.ش.، ص ۱۲۰).
#نکته
#تصفح
@talar_ayne