عقاب نجومی تاک مه
باروی گمشده شمشیر کور
همیان ستارگان نان موقّر
نردبام سیل‌آسا پلک گشاده
تن‌پوش سه‌گوش گَردهٔ سنگ
فانوس خارا نان سنگ
افعی معدنی سرخ گل سنگ
سفینهٔ مدفون چشمهٔ سنگ
توسن ماه نور سنگ
چلیپای اعتدال بخار سنگ
هندسهٔ نهائی کتاب سنگ
یخسنگ نشسته به بوران
مرجان دورانی غریق
دیوار سائیدهٔ سرانگشت
بام آماج پرها
خوشه‌های آینه‌ها بنیادهای تندباد
تاج‌های واژگون تاک پیچان
سیطرهٔ چنگال‌های گوشتخوار
گردباد معلّق در نشیب
آبشار بی جنبش فیروزه‌ئی
ناقوس مردانهٔ خفتگان
دستبند برف‌های مغلوب
پولاد تن‌پوش تندیس‌ها
توفان دور مسدود
چنگال یوز صخره‌های خون‌آلود
برج سایه‌گستر حرف برف
شب برافراشته بر انگشت‌ها و ریشه‌ها
دریچه‌های مه کبوتر سنگدل
گیاه شبانه تندیس تندرها
رشته‌کوه گوهرین بام دریایی
معماری عقابان گمشده
رسن آسمان زنبور بلندی‌ها
پهنهٔ خونین ستارهٔ دست‌ساز
حباب معدن‌ها ماه دُرها
افعی قلّه‌های آند پیشانی همیشه بهار
گنبد سکوت زادبوم ناب
محبوب دریاها درخت نمازخانه‌ها
شاخ نمک یلاس‌بنان سیاه بال
دندان‌های برفین تندر سرد
ماه خراشیده سنگ تهدیدگر
یال سرما آشفتن هوا
آتش‌فشان دستان آبشار تیره
موج نقره سمت زمان
از: بلندی‌های ماچوپیچو
پابلو نرودا
ترجمه: فرامرز سلیمانی و
احمد کریمی‌حکاک
@
Читать полностью…
شبانه ۲
سه پرندهٔ دریایی، سه پرتو، سه قیچی
از آسمان سرد به سوی آنتوفاگاستا گذشتند
هوا برآشفت
و همه چیز همچون پرچمی پاره پاره لرزید
تنهایی، نشانهٔ اصل ابدی‌ات را به من بده
گمانه راه‌های پرندگان بی‌ترحم را
و تپشی را که بی‌گمان
فراتر از عسل، موسیقی، دریا و زایش می‌آید
تنهایی در ابدیت چهره‌ئی
همچون گلی باوقار که برگ می‌گستراند مدام
تا در آغوش کشد سپاه ناب آسمان را
بال‌های سرد از جانب دریا می‌آید
از مجمع‌الجزایر تا بیابان‌های شمال غرب شیلی
شب چفت فلکی را می‌بندد
@
Читать полностью…
روز من
اولین چیزی که سر راهم سبز می‌شود
صبح زود
پوپکی است
بزرگتر و شانه به سر تر از هر چه دیده‌ام
که روی چمن باوقار قدم می‌زند
می‌گویم:
امروز بخت یارم خواهد شد.
در خیالم که بلیط لاتاری یا اسب مسابقه با نامی مضحک؟
نیم‌شب که بر می‌گردم
لبخند منتظر واقعه را
پشت در می‌گذارم
بخت امروز چه شد؟
شاید اشتباه می‌کردم
اما نه، ممکن نیست.
وقتی لباس خواب پوشیده
در خواب و بیدار سُر می‌خورم
صدایی در سرم می‌گوید:
پوپک جان
امروز از آن تو شد
بیش از این دنبالش نگرد.
۱۵ جون ۲۰۰۳ ماربی یا
از کتابِ
زرد
پوپک مجابی
سال انتشار: ۱۳۸۴
مروارید
@
Читать полностью…
ای همه
من تشنهٔ توام
ای جانِ پُر طراوتِ پنهان به موجِ مِه
وقتی که از سرِ رعنایی
پلک می‌بندی
جهان می‌ایستد
به‌جز گیسویت
رودِ روشنِ ساز و سرود
در مه می‌چرخی و پلک می‌گشایی
جهان دوباره
با نگاهت می‌چرخد
در چشمه‌های جادو
مرا می‌شویی
با طراوت مهتابی‌ات
اما هنوز و تا پایان
من تشنهٔ توام
خرداد ۶۸
@
Читать полностью…
در نمودار بالا شکل (۱) بدان ناظر است که: چندین شکل برای نوشتن یک کتاب درباره اسطورهٔ ایرانی می‌نگارید. شکل اگر همین شکل است چنانکه در بالا می‌بینید یعنی کتابتان به زبان میانجی فارسی نوشته شده است. منابع شما بیرون از آنکه بر این زبان تسلّط دارید، زبان مادری شماست، بدان می‌نوشتید، بدان می‌نویسید، نباید با آن چیز اگر رقم ارتسام پذیرفته است تفاوت کند.
@
Читать полностью…
از: میشل فوکو فراسوی ساختگرایی و هرمنیوتیک
هیوبرت دریفوس / پل رابینو
ترجمه: حسین بشیریه
@
Читать полностью…
838