215
راهیست، دائو ده جینگ | لائوتزه ترجمه، تحقیق و تعلیق: سهند آقایی https://t.me/tahshie instagram.com/sahand_aqaei https://soundcloud.com/sahandaghaei https://civilica.com/p/431053/?fbclid=PAAabUOH0a 6362 1411 1732 4138 5859 8318 1153 5847
انسان آگاه چون از دائو میشنود،
شروع میکند به انگیختنِ آن
انسان معمولی چون از دائو میشنود
یک ره بدان اقبال مینماید
وَ یک ره اوست بیگمان
چنانچون مردّدان
مرد احمق اما
بلند به خنده دهان میگشاید
که اکر نمیخندید
نه در جهان دائویی بود
پس بدینسان
یکایک ترتیب پذیرفته است:
ره بهسوی نور
تاریک است
چنانکه مسیرِ جلورونده
به عقب بازمیگردد
مسیر مستقیم
طولانی مینماید
و قدرت واقعی
ضعیف؛
خلوص واقعی
لکّهدار است
و حصین
دیگرگونشونده؛
مگر وضوح واقعی
مبهم است
@rahist
شناختنِ دیگران
هوشست؛
شناختنِ خویشتن،
حکمت.
تسلّطِ بر دیگران
زورست؛
تسلّطِ بر خویشتن،
قدرت.
@rahist
راهیست، دائو ده جینگ | لائوتزه - سهند آقایی
ویراست دوم: زمستان ۱۴۰۲ خورشیدی
@rahist
انتشار این اثر در اینترنت قرار گرفته است:
راهیست، دائو ده جینگ. لائوتزه. ترجمه، تحقیق و تعلیق: سهند آقایی.
در تلگرام:
[at] rahist
در اینستاگرام:
[at] rahist_tao.te.ching
@rahist
در تعریف دقیقتر دائوئیسم به چهار قسم یا بنیاد اطلاق میگردد:
یک) دائو ده جینگ یا نظریاتِ لائوتزه (کلاسیک راه قدرت). دو) ژوانک-ذی، لیه-ذی وَ نوشتههای مربوط به آنها. سه) مذهب دائویی که به پرستش عبادی دائو میپردازد. چهار) پیروانِ آئینِ دائو.
از: «آئینهای کنفسیوس، دائو و بودا».
دووی مینگ، مایکل استریکمن، فرانک-
رینولدز. ترجمهٔ غلامرضا شیخ زینالدین.
توضیح: متن بالا مطابقت تام و تمام با متن کتاب که مروارید چاپ کرده است، ندارد.
@rahist
به شناسایی فرزند چگونه رسی؟
با فرونگریستنِ در مادر
تعلیقات دارد:
@rahist
طبیعت سخن بهگزاف نمیراند
طوفان تمام شب نمیپاید
و تندباد تمام روز نمیگردد
اینها
کارهای آسمان و زمین است
پس چون نمیتوانند کارهای خود نگه دارند
آدمی چگونه تواند؟
@rahist
ویکیپدیای فارسی
ذیل مدخل دائو ده جینگ:
از دائو ده جینگ ترجمهای نیز به فارسی با نام «راهیست، دائو ده جینگ» از سهند آقایی شاعر، نویسنده، مترجم و شاهنامهپژوه ایرانی موجودست.
در این اثر مترجم بیرون از مقدمهی کار خود که تحقیقی تطبیقی درین حوزه محسوب میشود، به بازسرایی اشعار لائوتزه همت گماشته است.
این ترجمه از همهی برگردانهای فارسی به شعربودن هشتاد و یک قطعهی دائو ده جینگ وفادارتر است چنانکه میتوان گفت منظومبودن اصل باستانی و چینی این متن برای نخستین بار تا این حد در فرآیند ترجمه رعایت شده است.
آقایی در مقدمهی کار خود نخست دِه (فضیلت) و وو-وی (wu-wei) یا بیکنشی را در دستگاه فکری دائوئیسم توضیح داده و تبیین کرده است و سپس آن را با معنای اصطلاحی مسئلهی «پیمان» (=اعتدال و میانهروی در کارها) در متون فلسفی آئین مزدیسنا در ایران باستان مقایسه کرده است. آقایی در مقدمهی کار خود همچنین لائوتزه به معنی «کودک پیر» را با زال شاهنامه که مشاور پادشاهان کیانی دوران حماسی ایران است، قیاس کرده است و به وجه سیاستنامهای کار لائوتزه پرداخته است. تأکید مهم دیگری توسط مترجم در مقدمهی این اثر به چشم میرسد و آن تحلیل وی از شوخبودن پیام طنزآمیز دائو ده جینگ است که ازین حیث با سخن پیامگزاران بزرگ تاریخ برابری میکند.
@rahist
کمال چون بهکمال رسد
مگر نُقصان مینماید
پس چون در کارش بگیرند
گزندی ازش نرسد
پُری چون بهنهایت رسد
مگر خلاء مینماید
پس چون در کارش بگیرند
پایان نمیپذیرد
صافِ صاف کژ مینماید
خردمندی تمام به غوایت رسد
فصاحت سرکش مگر
لکنت است
@rahist
پیام «چون شوخ» را نیز که در مقدمهی نسخهی شنیداری «راهیست، دائو ده جینگ» آمده است، همچون برخی دقائق توضیحات در وُیس بالا که از کانال تلگرامی «تحشیه» در اینجا فوروارد کردهام، از شاهنامه فردوسی به وام گرفتهام.
خُنیده: مشهور
پیغامگزار شوخ در اینجا مراد لائوتزه است.
@rahist
سخنان حقیقی افسونکننده نیستند،
سخنان افسونکننده حقیقی نیستند.
خوبها پرخاشجو نیستند،
پرخاشجوها خوب نیستند.
ع. پاشایی
#ترجمههای_دیگر
@rahist
او که میداند، سخن نمیگوید؛
او که سخن میگوید، نمیداند.
اسماعیل رادپور
#ترجمههای_دیگر
@rahist
حکومتکردن بر کشوری بزرگ
کبابکردن یک ماهی کوچک است
@rahist
با هر آنچه چون خاک است بیامیز
ع. پاشایی
#ترجمههای_دیگر
@rahist
کلماتِ راست نه سَخته است
وَ کلماتِ سَخته نَسَخته راست
@rahist
بخشی از دائو ده جینگ
نسخهٔ ماوانگدوئِی
متعلق به قرن دوم پیش از میلاد
@rahist
انتشار این اثر در اینترنت قرار گرفته است:
راهیست، دائو ده جینگ. لائوتزه. ترجمه، تحقیق و تعلیق: سهند آقایی.
@rahist
خواجه رشیدالدینفضللله در مقدمه کتاب تنسوقنامه ایلخانی مینویسد:
«عظیمی که اعظم ازو نیست، او چیزی بیافرید...»
از: مقدمهی کتاب «شنیدن از دائو ده جینگ»
لائو زه | ترجمه و صدای: ع. پاشایی
#ترجمههای_دیگر
@rahist
ارجاعِ من در اینجا به کتاب «شمنیسم ایرانی» برای درک بهتر برخی نکات مقدمه و تعلیقات یا حتا متن دائو ده جینگ ارجاع دادن من به همهی کتاب است. همه چیز در آن پروژه به سوی یک کل (=شمنیسم) رفته است و در اینجا نیز یعنی در «راهیست، دائو ده جینگ» متن در اسّ و اساس خود علی الاطلاق یک متن منشأ یا مادر است که خاصیت کلام منظوم را سَراینده هم در جبلّتِ وجودِ تَرِ آن درنهاده است.
@rahist
مردمان راه را
با زمین میسپَرند
و زمین راه را
با آسمان میسپرد
@rahist
فروتنی به شکوه میرسد
بیراهه راه را هموار میسازد
تهی پر میشود
و کهنه نو
فقر فخر است
و دارابودن محرومشدن
پس، فرزانه اضداد را میشناسد
در راه میماند
و از آن نمونه میسازد:
در پوشیدگی است وُ ناپنهان
به خویش غرّه نیست پس والاست
نام مییابد چون دعویِ نام ندارد
به خویشتن نمیبالد وُ میبالد
یاوه نیست پس عالیست
نمیستیزد
پس کسی با او به ستیز برنمیخیزد
@rahist
آنها که میدانند آموخته نیستند
آموختگان نمیدانند
ع. پاشایی
#ترجمههای_دیگر
@rahist