1569
کانال رسمی انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات وبسایت: https://irancsca.ir اینستاگرام: www.instagram.com/irancsca توییتر: twitter.com/irancsca کلاب هاوس: https://www.clubhouse.com/club/irancsca
✅ دفتر توسعه آموزش رسانه دوره آموزشی تخصصی روزنامهنگاری دیپلماسی را برگزار میکند
روایت جهان
چگونه سخنان دیپلماتها، بیانیهها، دیدارها، و رفتار بازیگران سیاستخارجی را تفسیر کنیم؟
سر فصلهای آموزشی:
پشتصحنه دیپلماسی
دستور زبان دیپلماسی
ژئوپلیتیک برای روزنامهنگاران
جنگ روایتها
هنر راستیآزمایی در سیاست خارجی
بحرانخوانی
مدرس: جلال خوشچهره
روزنامهنگار و تحلیلگر
تخفیف ویژه برای روزنامهنگاران و دانشجویان روزنامهنگاری
ترم دو ماهه، ٨ جلسه
شروع نیمه آبان ١٤٠٥
ارتباط:
شماره تلفن دفتر در ساعات اداری: ۰۲۱۸۸۷۳۱۴۹۷
شماره بله: ٠٩٠٢٩٥٣٠٧٧٦
واتساپ: ٠٩١٢٣٢٧٥٤٣٤
🎼 گزارش دومین نشست «سمفونی فرهنگ و رسانه»
🗣️ ما و آنها؛ مرزهای جامعه چگونه کشیده میشود؟
این نشست با حضور دکتر زهرا امیری و دکتر هاجر میراحمدی، به بررسی عوامل شکلگیری مرزهای اجتماعی و نقش رسانهها در تقویت شکافهای جمعی پرداخت.
🔹 دکتر زهرا امیری عواملی چون شکافهای اقتصادی و نهادی، بحران اعتماد، خودبرتربینی و ترس از قضاوت را از عوامل مرزبندی اجتماعی دانست. وی بر گفتوگو، پذیرش تفاوتها، تقویت هویت مشترک ایرانی و بهرسمیتشناختن خردهفرهنگها تأکید کرد.
🔸 دکتر هاجر میراحمدی از منظر روانکاوی اجتماعی، نقش تروماهای تاریخی و اجتماعی و بازنمایی رسانهای را در تضعیف زبان مشترک و تبدیل «مای جمعی» به تقابل «ما و آنها» بررسی کرد. وی همچنین به نقش هیجانها و اقتصاد توجه رسانهای در تشدید قطبیشدن و گسترش مرزهای هویتی پرداخت.
📌 جمعبندی
عبور از قطبیشدن اجتماعی، نیازمند بازسازی زبان مشترک، تقویت گفتوگو، پذیرش تفاوتها و توجه به منافع ملی است.
🎓 انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات | شعبه اصفهان
🇮🇷
🆔 @irancsca
اتحادیه انجمنهای علوم اجتماعی ایران با همکاری انجمن ترویج علم ایران برگزار میکند:
🔷 ششمین نشست: سواد رسانهای و تابآوری اجتماعی در شرایط بحران
🔹 مهدی زارع عضو هیئت علمی پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله – مروج علم
🔹 حسین شیخرضایی عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران – مروج علم
🔹 علیرضا شریعتمداری طالقانی دکتری تخصصی بیوانفورماتیک از دانشگاه تهران، بنیانگذار رسانه ویرا
🎙 دبیر نشست: بهاره صفوی، عضو هیات مدیره انجمن ترویج علم ایران
🗓 زمان: دوشنبه ۴ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۵ تا ۱۷
📍 مکان: دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
📡 پخش همزمان:
https://skyroom.online/ch/ahangeatiye/socialsciences
@uissa1400
#اتحادیه_انجمنهای_علوم_اجتماعی_ایران
روابط عمومی و مسئله اعتماد عمومی؛ چهار مفهوم برای روزهای سخت
✍ مسعود راستین آریا، دبیر #گروه_روابط_عمومی انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات
(بخش اول)
زمانی که مقاله «مدیریت روابط در روابط عمومی» را برای ارائه در کلاس روابط عمومی عملی مطالعه میکردم، جنبهای تازه از روابط عمومی برایم آشکار شد؛ جنبهای که فراتر از اطلاعرسانی، تبلیغات و انتقال پیامهای سازمان است: اعتماد.
مفهوم اعتماد، بهویژه در روزگار ما، اهمیتی دوچندان پیدا کرده است. جامعهای که با نگرانیهای ناشی از جنگ، گرانی، فشارهای اقتصادی، نااطمینانی و نگرانی نسبت به آینده روبهروست، بیش از هر زمان دیگری به اعتماد نیاز دارد؛ اعتمادی که بتواند دوگانگیها را کاهش دهد، شکافها را ترمیم کند و امکان گفتوگو و همکاری را افزایش دهد.
در مقالهی جیمز ای. لدینگهام و استیفن دی. برونینگ، روابطعمومی از زاویهای متفاوت دیده میشود. نویسندگان به جای محدود کردن روابط عمومی به انتقال پیام و مدیریت تصویر سازمان، بر کیفیت رابطه میان سازمان و مخاطبان تأکید میکنند و مفاهیمی همچون اعتماد، گشودگی، مشارکت و تعهد را در رابطهی سازمان و مخاطبان مورد بررسی قرار میدهند. به نظر میرسد این چهار مفهوم، در شرایط امروز، تنها مفاهیمی دانشگاهی نیستند؛ بلکه میتوانند راهنمایی برای عملکرد واحدهای روابط عمومی باشند.
اعتماد؛ سرمایهای که با اطلاعیه ساخته نمیشود
در شرایط بحرانی، اهمیت اعتماد بیشتر از همیشه نمایان میشود. مردم در مواجهه با اخبار متناقض، افزایش هزینهها، نگرانیهای اقتصادی و تغییرات سریع، بیش از هر چیز به اطلاعات دقیق و قابل اتکا نیاز دارند. روابط عمومی در چنین شرایطی نباید تنها به انتشار اخبار مثبت سازمان محدود شود. ارائه اطلاعات دقیق، بهموقع و قابل فهم، پاسخگویی به پرسشها و پرهیز از ایجاد فاصله میان آنچه سازمان میگوید و آنچه مردم در زندگی واقعی خود تجربه میکنند، بخشی از مسئولیت روابط عمومی است.
اعتماد با یک پیام تبلیغاتی ایجاد نمیشود؛ بلکه حاصل رفتار مستمر و هماهنگ سازمان است. اگر میان گفتار و عملکرد فاصله زیادی وجود داشته باشد، حتی حرفهایترین پیامها نیز نمیتوانند اعتماد پایدار ایجاد کنند.
گشودگی؛ شفافیت در زمان ابهام
یکی از مهمترین عواملی که اعتماد را تحت تأثیر قرار میدهد، نحوه برخورد سازمان با ابهام و بحران است. سکوت یا تأخیر در اطلاعرسانی میتواند فضای بیشتری برای شایعه و اطلاعات نادرست ایجاد کند. گشودگی به این معنا نیست که سازمان بدون توجه به ملاحظات قانونی، امنیتی یا حرفهای، همه اطلاعات را منتشر کند؛ بلکه به این معناست که در محدوده مسئولیت خود، آنچه را که مردم حق دارند بدانند، روشن و صادقانه بیان کند.
گاهی گفتن اینکه «هنوز اطلاعات کامل در دسترس نیست» بسیار مسئولانهتر از ارائه اطلاعات نادرست یا وعدههای غیرواقعی است. روابط عمومی حرفهای باید بتواند میان حفظ منافع سازمان و حق مخاطب برای دریافت اطلاعات روشن و درست، تعادل ایجاد کند.
مشارکت؛ مردم فقط دریافتکننده پیام نیستند
در نگاه سنتی، گاهی مخاطب تنها دریافتکننده پیام سازمان در نظر گرفته میشود؛ اما رابطهی واقعی زمانی شکل میگیرد که مردم بتوانند صدای خود را نیز به سازمان برسانند. مردم سؤال، انتقاد، تجربه و پیشنهاد دارند و روابطعمومی باید بتواند این صداها را بشنود و به داخل سازمان منتقل کند. نظرسنجی، ارتباط مستقیم با مخاطبان، بررسی بازخوردها و توجه به دیدگاههای مطرحشده در رسانهها و شبکههای اجتماعی، تنها ابزارهای ارتباطی نیستند؛ بلکه راههایی برای شناخت بهتر جامعهاند.
بنابراین روابطعمومی نباید فقط بپرسد: «چه پیامی را به مردم منتقل کنیم؟» بلکه باید سؤال مهم دیگری را نیز مطرح کند: «مردم چه میگویند و سازمان از این صدا چه چیزی باید یاد بگیرد؟» این تغییر نگاه، مردم را از مخاطب صرف به بخشی از فرایند ارتباط تبدیل میکند.
...
#پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات
#یادداشت
🇮🇷
🆔 @irancscahub
« هم اندیشی فعالان صلح گروه ارتباطات صلح #انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات»
توسعه اجتماعی؛ چشم اندازهای صلح در ایران
سخنرانان:
دکتر افسر افشارنادری
(مدیر گروه ارتباطات صلح انجمن ایرانی
مطالعات فرهنگی)
دکتر عذرا مرادی (پژوهشگر رسانه و فرهنگ و آینده پژوهی)
حدیث شاه حسینی
(دانشجوی دکتری گردشگری و مدرس دانشگاه)
زمان: روز دوشنبه ۴ آبان ۱۴۰۵ ، ساعت۱۳ تا ۱۵
آدرس: بزرگراه جلال آل احمد، جنب بیمارستان دکتر شریعتی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، نیم طبقه اول، سالن انجمن ها.
لینک حضور مجازی:
meet.google.com/pfy-oeat-zii
منتظر حضور سبزتان هستیم🕊️🌱
🇮🇷
🆔 @irancsca
🗣️ ما و آنها؛ مرزهای جامعه چگونه کشیده میشود؟
📚 در دومین نشست از سلسلهنشستهای «سمفونی فرهنگ و رسانه»، با حضور دو تن از پژوهشگران حوزه روانشناسی و جامعهشناسی، به بررسی مرزهای اجتماعی و فرهنگی، چگونگی شکلگیری تمایز میان گروهها و سازوکارهای اجتماعیِ ایجاد فاصله و تفاوت خواهیم پرداخت.
🎙 سخنرانان:
دکتر هاجرمیراحمدی (دانشجوی دکتری روانشناسی روانشناس بالینی و رواندرمانگر پژوهشگر حوزه روانکاوی اجتماعی)
دکتر زهرا امیری
(استاد جامعهشناسی توسعه در دانشگاهها پژوهشگر مسائل اجتماعی و فرهنگی)
زمان: دوشنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۵ | ساعت ۱۲ تا ۱۳:۳۰
مکان:دانشگاه اصفهان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، طبقه همکف، کلاس ۱۳
📝 ثبتنام رایگان:
https://form.avalform.com/view.php?id=82428201
عضویت در کانال تلگرام انجمن دفتر اصفهان
💬 با ما همراه باشید تا در گفتوگویی میانرشتهای، این مرزها را از نو بررسی کنیم.
🇮🇷
🆔 @irancsca
🌱
در نشست سوم مجموعه «جوانه که میزنیم؛ نهاد مدنی، نهاد مراقبت»، با عنوان «مراقبت از حافظه اجتماعی» درباره موضوع مهم مدیریت دانش و حافظه اجتماعی سازمانهای غیرانتفاعی و انجمنها صحبت میکنیم.
▫️اینکه تمام کار و تلاش یک جمع متکثر در طی سالیان چه میشود؟ آدمهایی که میآیند و میروند از خود چه باقی میگذارند و این دانش چطور یاریگر ما و دیگران است؟
بخش اول ارائهای نسبتا نظری و کاربردی از یک گروه تخصصی مدیریت دانش و بخش دوم تجربهای روایی و میدانی از یک انجمن قدیمی حوزه حقوق کودکان خواهد بود.
🎼در بخش سوم هم گفتوگویی جمعی خواهیم داشت که مثل همیشه حضور آزاد همه همراهان به غنای آن کمک خواهد کرد.
🕰دوشنبه ۲۷ مهر، از ساعت ۱۷ تا ۱۹
📌موسسه معین: میدان توحید، نصرت غربی، پلاک ۵۶، طبقه دوم
به همراه رونمایی کتابچه راهنمای مدیریت دانش در سازمانهای غیرانتفاعی 📒
💻امکان حضور مجازی هم فراهم خواهد بود. حضور خود را به ما لطفا اطلاع دهید. @mointeam
#نهادمدنی_نهادمراقبت
🌱🌀
www.moin.ngo
#جوانه_که_میزنیم
موسسه معین؛ تقویتکننده تلاشهای اجتماعی
@moinngo
ناتوانی دولتها در یادگیری؛ بررسی ۴۰ سال تجربه مسعود نیلی
نویسنده: بهمن احمدی امویی | نشر نی، ۱۴۰۵
«ناتوانی دولتها در یادگیری» را میتوان یکی از مهمترین کتابهای سالهای اخیر درباره اقتصاد سیاسی ایران دانست. اهمیت آن نه فقط در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بلکه در طرح پرسشی بنیادیتر است: چرا جامعه و دولت ایرانی بارها به نقطه آغاز بازمیگردند؟
پیشگفتار، مقدمه و فصلهایی که از تجربه جهانی تا تاریخ اقتصاد ایران را در بر میگیرند، این کتاب را به اثری فراتر از یک گفتوگوی اقتصادی تبدیل کردهاند.
تمام فصلهای کتاب حول یک ایده مرکزی میچرخند: توسعه محصول یادگیری است. کشورهایی که توانستهاند تجربههای خود را تحلیل کنند، از خطاها درس بگیرند و مسیرهای نادرست را اصلاح کنند، پیشرفت کردهاند. اما کشورهایی که در چرخه تکرار گرفتار ماندهاند، حتی با تغییر دولتها و برنامهها نیز به نتیجه نرسیدهاند. از این منظر، کتاب صرفاً درباره اقتصاد نیست؛ بلکه درباره فرهنگ حکمرانی است.
منبع: سرویس دینواندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) | الهام عبادتی
#پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات
#کتاب
🇮🇷
🆔 @irancscahub
🔹 سومین گفتآمد
🔸بزرگداشت استاد فریدون صدیقی
🔹برنامه دومين ماه نشست:
• سخنرانى ماه نشست
• تقدير از استاد فریدون صدیقی
• گپ گفت دوستانه در فضاى خانه روزنامه نگاران
📍مكان: انتهاى خيابان طالقاني، تقاطع شريعتى، خانه روزنامه نگاران
(خانه نراقى ها)
⌚️زمان: دوشنبه، ۲۷ مهرماه ۱۴۰۵، ساعت: ١٨ تا ٢٠
🔸گفتآمد، ماه نشست فعالان عرصه ارتباطات ايران - فضايى دوستانه
براى گردهمایی فعالان باتجربه و جوان عرصه ارتباطات براى گپ و گفت هاى صميمانه ارتباطى است. گفتآمد فرصتى براى هم فكرى اهالى رسانه و اساتيد و پژوهشگران عرصه ارتباطى درباره موضوعاتى است كه گریبان گیر فضاى رسانه اى كشور است.
#گفتآمد
#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات
@irancsca
📌فراخوان ارسال مقاله( سالمندان و چالش های سالمندی)
#انجمن_جامعه_شناسی_ایران
@iran_sociology
نشرثانیه منتشرکرد:
🔸فلسفه رسانه
کتاب فلسفهی رسانه تلاشی برای تبیین نسبت دیرینه میان اندیشهی فلسفی، فرآیندهای میانجیگری و فناوریهای ارتباطی از عهد باستان تا عصر شبکههای دیجیتال است. در دنیای معاصر، اصطلاح رسانه عموماً به اینترنت و پلتفرمهای مجازی اطلاق میشود، در حالی که برای نسلهای پیشین نظیر بیبیبومرها، ابزارهایی همچون #روزنامه، #رادیو و #تلویزیون ارکان اصلی زیستجهان را میساختند. زیستن در مرکز محیطهای رسانهای جدید سبب شده تا انسانها از درک تحولات بنیادین اجتماعی و فنی ناتوان بمانند؛ زیرا سازوکارهای ارتباطی چنان با امور روزمره پیوند خوردهاند که جنبههای تاریخی و رسانهای خود را پنهان میکنند.
🇮🇷
🆔 @irancsca
بخش دوم:
آسیب این بچهها در چهارراهها، فردا با هیچ دیواری پشت مرزهای جامعه مهار نمیشود. اگر جامعهای نتواند معصومیت و کرامت کودک را در فضای عمومی حفظ کند، در واقع در حال تضعیف امنیت و اخلاق جمعی خودش است.
راه نجات از این چرخه فرساینده، بازگشت به یک اصل ساده اما سرنوشتساز است: «سیاست باید از چشم کودکان بازنویسی شود.»
ما باید یاد بگیریم که اگر مدرسهای ساختیم، اگر قانونی وضع کردیم، اگر برای فضای مجازی یا شهرسازی تصمیم گرفتیم، اول از خودمان بپرسیم: آیا این تصمیم، باری از دوش کودک برمیدارد؟ آیا فرصت برابری برای رشد به او میدهد؟ آیا لبخندی بر لبانش مینشاند؟
نگاه به کودک، آزمون تعهد هر خانواده ،نهاد اجتماعی ،جامعه ودرنهایت حکمرانی در پایبندی به «خیر جمعی» است. ما نیازمند زنجیره پیوستهای از سیاستگذاری اجتماعی هستیم که از هسته خانواده آغاز شود، در مدرسه به عنوان زیستبوم گفتوگو تکامل یابد، در جامعه مدنی به رسمیت شناخته شود و دولت به عنوان تضمینکننده نهایی حقوق شهروندی، چتر حمایتی خود را بر سر آن بگستراند.
اگر خواهان ایرانی همراه با توسعه ونشاط ، تابآور و برخوردار از همبستگی پایدار هستیم، بایدعزم بازگشت به این نقطه آغازین را داشته باشیم؛ جایی که مراقبت از کودک، مراقبت از فردای مشترک ماست و لبخند معصومانه او، تنها گزارش موثق از حضور نسل هایی مقاوم،آینده ساز در قلب تاریخ این سرزمین است.
🇮🇷
🆔 @irancsca
کودکان و تلویزیون: پنجاه سال پژوهش
▪︎ پیشگفتار مجموعه | جنینگز برایانت، دانشگاه آلاباما
بیشتر کتابهای علمی که به آثار «کلاسیک» (مرجع و ماندگار) تبدیل میشوند، این جایگاه را پس از سالها استفاده توسط نسلهای گوناگونِ معلمان و فراگیران به دست میآورند. اما گاهی کتابی پدید میآید که گویی از همان ابتدا برای کلاسیک شدن خلق شده است. کتاب «کودکان و تلویزیون: پنجاه سال پژوهش» اثر پکورا، موری و وارتلا، نمونهای از همین دست آثار است. مبنای این ادعا چیست؟ ...
▪︎ مقدمه | نورما پکورا، جان پی. موری و اِلن وارتلا
پروژهای که به نگارش این کتاب انجامید، در سال ۱۹۹۶ و در جایی غیرمنتظره، یعنی تگزاس، آغاز شد! جان موری در آن زمان در سنآنتونیوی تگزاس حضور داشت و به عنوان پژوهشگر مقیم در «بنیاد علوم ذهن» (Mind Science Foundation) در سنآنتونیو و همچنین پژوهشگر مهمان در دانشگاه تگزاس (UT) در آستین فعالیت میکرد. در پی گفتگو با همکاران دانشگاه تگزاس - بهویژه الن وارتلا (رئیس دانشکده ارتباطات) و جان رایت و آلتا هاستون (از اعضای برنامه اکولوژی انسانی در همان دانشگاه)- به این نتیجه رسیدیم که زمان مناسبی برای مرور و بررسی پژوهشهای پنجاه سال گذشته در حوزه «کودکان و تلویزیون» فرا رسیده است. ...
▪︎ پیشگفتار | لوید ان. موریسِت، کارگاه تلویزیونی کودکان
اگر هنوز کسی بر این باور است که تماشای تلویزیون توسط کودکان، نوعی سرگرمی بیخطر و بدون پیامد برای گذراندن وقت است، مطالعهی این کتاب تقریباً بهطور قطع آن باور را تغییر خواهد داد. حجم عظیم پژوهشهایی که طی ۵۰ سال گذشته پیرامون تلویزیون و کودکان انجام شده است، به نتایجی غیرقابلانکار میانجامد. از جمله این نتایج میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
• بیشتر کودکان ساعات زیادی را صرف تماشای تلویزیون میکنند. آنها بیش از هر فعالیت اختیاری دیگری، وقت خود را به تماشای تلویزیون اختصاص میدهند.
• بسیاری از کودکان تماشای تلویزیون را در سنین بسیار پایین، اغلب پیش از ۱۲ ماهگی، آغاز میکنند.
• کودکان در هر سنی که تماشای تلویزیون را شروع کنند، از آن میآموزند.
• هم مدتزمانی که کودکان صرف تماشای تلویزیون میکنند و هم محتوای برنامههایی که میبینند، تأثیرات مهمی بر یادگیری و رفتار آنها دارد.
• اگر کودکان برنامههایی را تماشا کنند که با هدف آموزشی ساخته شدهاند، مطالب ارائهشده در آنها را میآموزند.
• اگر کودکان برنامههایی با محتوای خشونتآمیزِ قابلتوجه تماشا کنند، احتمالاً هم بلافاصله و هم حتی تا ۱۰ سال بعد، افزایش رفتارهای پرخاشگرانه از خود نشان خواهند داد.
• تلویزیون اغلب کلیشههای اجتماعی مربوط به جنسیت، نژاد، قومیت، سن و معلولیت را تقویت میکند.
...
#پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات
#کتاب
#کودکان_و_تلویزیون
🇮🇷
🆔 @irancscahub
Children and Television: Fifty Years of Research
Edited by Norma Pecora / John P. Murray / Ellen Ann Wartella
کودکان و تلویزیون: پنجاه سال پژوهش
فهرست مطالب
پیشگفتار مجموعه (جنینگز برایانت)
پیشگفتار (لوید ان. موریسِت)
مقدمه (نورما پکورا، جان پی. موری و اِلن وارتلا)
درآمد (نورما پکورا)
ماهیت در حال تغییر تلویزیون کودکان: پنجاه سال پژوهش (نورما پکورا)
از توجه تا درک: چگونه کودکان تلویزیون را تماشا میکنند و از آن میآموزند (آلیتا سی.هاستون، دیوید اس.بیکهام، جون اچ.لی و جان سی.رایت)
تأثیر تلویزیون بر رشد شناختی و پیشرفت تحصیلی (ماری ایوانز اشمیت و دنیل آر.اندرسون)
تلویزیون، نقشهای اجتماعی و حاشیهنشینی: تصویرسازیهای گذشته و چشماندازهای آینده (گوردون ال.بری)
آیا تلویزیون سالم است؟ دیدگاه پزشکی (مایکل ریچ)
تبلیغات و رشد مصرفکنندگی (نانسی ای.جنینگز و اِلن ای.وارتلا)
خشونت در تلویزیون: پژوهش و مناقشه (جان پی.موری)
سلامت، مواد مخدر و ارزشها (الیزابت پی.لورچ)
کتابشناسی
نمایه نام نویسندگان
نمایه موضوعی
#پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات
#کتاب
#کودکان_و_تلویزیون
🇮🇷
🆔 @irancscahub
گزارش نخستین نشست «سمفونی فرهنگ و رسانه»
نخستین نشست از سلسلهنشستهای «سمفونی فرهنگ و رسانه» با عنوان «دعوا از کجا شروع میشود؟؛ روایتهای رسانهای چگونه تند میشوند؟» با سخنرانی دکتر محسن گودرزی برگزار شد.
در این نشست، ریشههای تاریخی و فرهنگی منازعه و شکاف اجتماعی از منظر مطالعات پسااستعماری بررسی شد؛ از جمله غربزدگی، هذیان جمعی و جعل خاطره، بیخانمانی خودساخته، تقلید بدون مقاومت وذهن اسیر تودههای جمعی.
در ادامه، نقش رسانههای ایدئولوژیک، روایتهای احساسی، اقتصاد توجه، شبکههای اجتماعی و اتاقهای پژواک در تشدید قطبیشدن و شکافهای اجتماعی مورد توجه قرار گرفت.
در نهایت، بر اهمیت همزمان تاریخ، فرهنگ، ذهنیت جمعی و سازوکارهای رسانهای در فهم شکلگیری و تشدید اختلافات
اجتماعی تأکید شد
#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات ( دفتر اصفهان)
🇮🇷
🆔 @irancsca
🔴مدیا پلاس با همکاری انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات برگزار میکند:
🔻کارگاه گرندد تئوری ( آنلاین)
🔹مدرس: دکتر محمد سعید ذکایی
عضو هیئت علمی گروه مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبایی
⌚️زمان برگزاری:
🔸چهارشنبه ۲۰ آبان ماه ۱۴۰۵ از ساعت ۱۶ الی ۱۹:۳۰
(به صورت آنلاین)
✔️با ارائه مدرک معتبر و رسمی
🔹جهت اطلاعات بیشتر به آیدی @mediaplusadmin در تلگرام پیام بدهید.
🔸کانالهای تلگرامی مدیاپلاس و انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات
@MediaplusAcademy
@irancsca
«ورزش الکترونیکی در ایران؛ فرصتها، چالشها و قهرمانی»
با حضور:
🔹محمود آزوش
(عضو هیئترئیسه انجمن ورزشهای الکترونیکی)
🔹حسامالدین باقری
(مدرس و پژوهشگر حوزه ورزش های الکترونیکی)
🔹محمدحسن یادگاری
(عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی)
🔹محیا برکت
(دبیر میز تخصصی مطالعات بازیهای ویدئویی)
🔹حسن پاجانی
(قهرمان PES بازیهای آسیایی 2026)
🔹میثم خلیلزاده
(مدیر مسئول رسانه زومجی)
زمان: یکشنبه ۳ آبان ۱۴۰۵،ساعت ۱۱
مکان: دانشگاه علامه طباطبائی (دهکده المپیک، میدان دهکده، پردیس مرکزی دانشگاه، دانشکده ارتباطات)
برخط:
https://www.skyroom.online/ch/ricac/communication
@culturalresearch
🇮🇷
🆔 @irancsca
(بخش دوم)
تعهد؛ جایی که حرف باید به عمل برسد
اعتماد زمانی پایدار میماند که میان وعده و عمل فاصله زیادی وجود نداشته باشد. اگر سازمانی از پاسخگویی، شفافیت یا توجه به مردم سخن بگوید، اما در عمل رفتار متفاوتی داشته باشد، پیامهای روابط عمومی بهتدریج اثر خود را از دست خواهند داد.
از این منظر، تعهد فقط یک مفهوم اخلاقی نیست؛ بلکه بخشی از ارتباط حرفهای سازمان با جامعه است. روابطعمومی میتواند در این زمینه نقش مهمی داشته باشد: بازخورد مردم را به مدیران منتقل کند، پیگیر وعدههای اعلامشده باشد و حتی در مواقعی صدای انتقاد را به داخل سازمان برساند. در واقع، روابطعمومی زمانی میتواند به ایجاد اعتماد کمک کند که میان روایت سازمان و تجربه مردم فاصله کمتری وجود داشته باشد.
مسئولیت حرفهای؛ روابطعمومی در کنار جامعه
اینجاست که یک پرسش مهم مطرح میشود: روابطعمومی در شرایط دشوار جامعه چه مسئولیتی دارد؟
در روزهایی که فشار اقتصادی، نگرانی، نااطمینانی و شرایط سخت زندگی بر بخشهایی از جامعه سایه انداخته است، ویژگیهای انسانی و اخلاق حرفهای اهمیت بیشتری پیدا میکنند. روابطعمومی فقط مجموعهای از تکنیکها برای تولید محتوا، مدیریت رسانه و انتقال پیام نیست. پشت این فعالیتها، انسانهایی قرار دارند که با نگرانیها، پرسشها و امیدهای جامعه روبهرو هستند.
واحدهای روابطعمومی میتوانند با استفاده از ظرفیت حرفهای خود، در چنین شرایطی نقش مسئولانهتری ایفا کنند؛ با ارائه اطلاعات دقیق و بهموقع، کاهش ابهام، مقابله با انتشار شایعات، شنیدن دغدغههای مردم و انتقال این دغدغهها به مدیران.
یک پیام دقیق و بهموقع میتواند از سردرگمی جلوگیری کند و یک پاسخ صادقانه میتواند مانع شکلگیری بیاعتمادی شود. این همان نقطهای است که حرفه و اخلاق به یکدیگر میرسند.
روابط عمومی نمیتواند بهتنهایی مشکلات اقتصادی، اجتماعی یا روانی جامعه را حل کند و نباید چنین انتظاری از آن داشت. اما میتواند در ساختن رابطهای صادقانهتر میان سازمان و جامعه نقش داشته باشد؛ رابطهای که در آن سازمان فقط سخن نمیگوید، بلکه گوش میدهد؛ فقط پیام منتشر نمیکند، بلکه پاسخ میدهد؛ و فقط از اعتماد مردم سخن نمیگوید، بلکه برای حفظ آن تلاش میکند.
از این منظر، چهار مفهوم اعتماد، گشودگی، مشارکت و تعهد میتوانند بیش از آنکه صرفاً مفاهیمی در یک مقاله دانشگاهی باشند، به اصولی برای عملکرد روابطعمومی در روزهای سخت تبدیل شوند.
شاید امروز بیش از همیشه لازم باشد روابطعمومیها در کنار جامعه بایستند؛ نه فقط برای جامعه سخن بگویند، بلکه با جامعه گفتوگو کنند، صدای آن را بشنوند و مسئولانه پاسخ دهند.
#پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات
#یادداشت
#روابط_عمومی
🇮🇷
🆔 @irancscahub
با هدف توسعه همکاریهای علمی، آموزشی، پژوهشی و فرهنگی؛
🔷 تفاهمنامه همکاری با انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات امضا شد
🔹تفاهمنامه همکاری میان مؤسسه مردمنهاد جوانان توسعه فرهنگ و ارتباطات و انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات با هدف گسترش تعامل علمی، آموزشی، پژوهشی و فرهنگی و استفاده متقابل از ظرفیتهای دو طرف به امضای دکتر علی ربیعی، رئیس انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات و مانی جهانپور، مدیرعامل مؤسسه توسعه فرهنگ و ارتباطات رسید.
🔹بر اساس کلیات این تفاهمنامه، دو طرف در زمینه فعالیتهای علمی و پژوهشی مشترک، برگزاری نشستها و رویدادهای تخصصی، تولید و انتشار آثار و محتوای علمی و رسانهای، تبادل دانش و تجربه و تقویت پیوند مطالعات فرهنگی و ارتباطات با نیازهای پژوهشی و سیاستی همکاری خواهند کرد. این تفاهمنامه زمینهای برای تعمیق همکاری میان دو مجموعه علمی و فرهنگی و بهرهگیری از ظرفیتهای تخصصی طرفین فراهم میکند.
@ccdiiran
@irancsca
📣 نشست ویژه کتاب «توییتری شدن سیاست»
📅 دوشنبه ۴ آبان ۱۴۰۵
🕔 ساعت ۱۷ تا ۲۰
📍 کافهرویداد کارزار
🔗 برای ثبتنام رایگان:
http://evand.com/karzarbook
🔸 در این نشست، به مناسبت انتشار کتاب «توییتری شدن سیاست» نوشته محمد رهبری، به بررسی نقش شبکههای اجتماعی و بهویژه توییتر در تحولات عرصه سیاست و شکلگیری شیوههای تازهای از کنشگری، ارتباطات سیاسی و مشارکت عمومی خواهیم پرداخت.
🔸 در این نشست، عباس عبدی، روزنامهنگار و تحلیلگر مسائل اجتماعی، علیاصغر سیدآبادی، ناشر، نویسنده و پژوهشگر، و محمد رهبری، نویسنده کتاب و پژوهشگر جامعه و فناوری، حضور خواهند داشت. دبیری این نشست را مرضیه ادهم، دانشآموخته دکتری علوم ارتباطات و پژوهشگر، بر عهده دارد.
🔸 این نشست فرصتی است برای گفتوگو درباره تأثیر شبکههای اجتماعی بر سیاست، تغییر رابطه میان شهروندان و عرصه عمومی و این پرسش که توییتر چگونه به بستری برای طرح مطالبات، شکلگیری افکار عمومی و بازتعریف کنش سیاسی تبدیل شده است.
🇮🇷
🆔 @irancsca
گزارش گردهمایی علمی «انسجام اجتماعی»
گردهمایی علمی «انسجام اجتماعی» با حضور دکتر علی ربیعی، دکتر محسن گودرزی و دکتر علی قنبری، به همت انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات (شعبه اصفهان) و اندیشکده حدید، با حضور تعدادی از اعضای هیئت علمی و کنشگران اجتماعی شهر اصفهان برگزار شد.
در این نشست، سخنرانان ضمن تأکید بر ضرورت انسجام اجتماعی و شناخت عوامل برهمزننده آن، به اهمیت ایجاد درک مشترک از مسائل اجتماعی، نسبت عرصه سیاسی با مسائل اجتماعی در شرایط اخیر و تأثیر متقابل این عرصهها پرداختند. همچنین، عواملی همچون شکافهای اجتماعی، کاهش اعتماد عمومی، قطبیشدن جامعه و نقش رسانهها در شکلدهی به ادراک و نگرشهای اجتماعی مورد بررسی قرار گرفت.
شکافهای اجتماعی و راهکارهای تقویت همکاری اجتماعی از دیگر محورهای این گردهمایی بود.
در مجموع، مباحث این گردهمایی بر این نکته تأکید داشت که انسجام اجتماعی صرفاً با همبستگیهای مقطعی شکل نمیگیرد، بلکه نیازمند اعتماد متقابل، گفتوگوی سازنده و مشارکت مؤثر نهادهای اجتماعی است.
🇮🇷
🆔 @irancsca
🔻️️️️️️یادداشت مشترک؛
🔺️️️️️️یک ایران، رؤیاهای بسیار
✍️ علی ربیعی | پژوهشگر اجتماعی
✍️ سینا رحیمپور | روزنامهنگار
روزنامه شرق|۲۴ مهر ۱۴۰۵
زمان مطالعه: ۱۰ دقیقه
🔹️️ایران و آمریکا در وضعیت جنگی به سر میبرند و چشمانداز هرگونه تفاهم در هالهای از ابهام قرار دارد؛ وضعیتی که در آن، مسیر پایان بحران همچنان نامطمئن است. تکرار مداوم تهدیدها به نابودی تمدن ایرانی تا تکهتکهکردن کشور و امکان تجاوز مجدد، شرایطی را ایجاد کرده که برای بسیاری از نیروهای سیاسی و اجتماعی، امکان اثرگذاری مستقیم بر تصمیمهای جنگ و سیاست خارجی محدود شده است. این محدودیت، ضرورت ثبات داخلی و حفظ انسجام داخلی مبتنی بر افزایش سرمایه اجتماعی و الزام اعتمادافزایی، مسئولیت ما را در سیاست داخلی بیشتر میکند. اگر نمیتوانیم همه متغیرهای بیرونی را تغییر دهیم، دستکم باید آنچه را در اختیار داریم جدی بگیریم؛ شیوه سیاستورزی، کیفیت رابطه حکومت و جامعه و ظرفیت ایرانیان برای کنار هم ماندن. پرسش این است که چگونه میتوان در میانه جنگ، از فرسایش اجتماعی درونی ایران جلوگیری کرده و تابآوری اجتماعی را افزایش داد؟
🔹️️آندره فونتن در «یک بستر و دو رؤیا»، تاریخ تنشزدایی میان آمریکا و شوروی را با توجه به تفاوت اهداف دو قدرت روایت میکند. آنها در جهانی مشترک زندگی میکردند و برای جلوگیری از نابودی، به توافق نیاز داشتند؛ با این حال، رؤیای یکسانی برای آینده جهان نداشتند. از این روایت میتوان آموخت که برای مذاکره، لازم نیست دو طرف دوست شوند یا همه اختلافات خود را حل کنند؛ کافی است در موضوعی مشخص، منفعت مشترکی پیدا کنند و برای مهار اختلافات قاعده بسازند. اما اگر هر طرف تصور کند دیگری از رؤیای خودش دست کشیده، توافق را اشتباه فهمیده است. میشود با رقیب به تفاهم رسید، بیآنکه رقابت تمام شده باشد؛ دوام تفاهم به توان مدیریت همین رقابت بستگی دارد.
🔹️️در سیاست داخلی اما نمیتوان همان منطق رابطه دو قدرت رقیب را به رابطه ایرانیان با یکدیگر تعمیم داد. اینجا با شهروندان یک کشور، حقوق مشترک و آیندهای بههمپیوسته مواجه هستیم.
🔹️️اختلاف سیاسی واقعی است، اما تبدیل آن به مرزبندی میان «ایرانی» و «ایرانیتر»، بنیان همبستگی را تخریب میکند. اگر در سیاست خارجی میتوان با وجود دو رؤیا به توافق رسید، در داخل باید پذیرفت که ایران رؤیای مشترک همه ایرانیان است. همبستگی ملی زمانی پایدار میشود که رؤیاهای تمام شهروندانش نیز امکان حضور و بیان داشته باشند.
💢️️️️️️متن کامل را اینجا
بخوانید
️️️️️
🇮🇷
🆔 @irancsca
🔹مدیا پلاس با همکاری گروه ارتباطات بین الملل انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات برگزار میکند:
🔻وبینار شبکه های تلویزیونی، تجربه های بین المللی
(آشنایی با رسانه های مطرح جهان)
🔸با همکاری رسانه London TV Training
⌚️زمان برگزاری:
چهارشنبه ۲۹ مهرماه ۱۴۰۵ از ساعت ۱۷ الی ۱۹
به صورت مجازی
🔴شرکت در این دوره برای عموم رایگان است.
✔️با ارائه مدرک معتبر و رسمی
▪️مدرس: دکتر سید حسن جمالی نیک
مدرس و تهیه کننده برنامه های تلویزیونی
▪️دکترای ارتباطات آموزشی از دانشگاه Middlesex
🔻شرکت در این دوره رایگان ولی مستلزم ثبت نام است. جهت ثبت نام به لینک مراجعه کنید.
https://forms.gle/4kjnvkYiATejUSTS8
🔻جهت اطلاعات بیشتر به آیدی @mediaplusadmin در تلگرام پیام دهید.
🔸کانالهای تلگرامی مدیاپلاس ، انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات و رسانه London TV Training
@MediaplusAcademy
@irancsca
@londontvt
📌فراخوان ارسال مقاله( سالمندان و چالش های سالمندی)
🔍محورهای پیشنهادی مقالات
• جامعه شناسی سالمندی و تحولات جمعیتی سالمندان
• کیفیت زندگی و رفاه اجتماعی سالمندان
• سالمندی فعال و رفاه اجتماعی سالمندان
• تنهایی، انزوای اجتماعی و شبکه های حمایت اجتماعی سالمندان
• سالمندان و مسائل شهری؛ شهر دوستدار سالمند
• دسترسی سالمندان به خدمات اجتماعی، فرهنگی، سلامت و رفاهی
• فقر، نابرابری و آسیبهای اجتماعی در دوران سالمندی
• سلامت جسمی و روانی سالمندان با تأکید بر ابعاد اجتماعی سلامت
• سالمندی و فناوریهای نوین؛ فرصتها و چالشهای دیجیتال
• اشتغال، بازنشستگی و امنیت اقتصادی در دوران سالمندی
• حقوق سالمندان و سیاستهای اجتماعی مرتبط با سالمندی
• تصویر سالمندان در رسانه ها و فرهنگ عمومی
• تجربه زیسته سالمندان و روایت¬های زندگی آنان
• سیاستگذاری شهری و برنامه ریزی اجتماعی برای سالمندان
• راهکارهای ارتقای کیفیت زندگی و افزایش نشاط اجتماعی سالمندان
• سالمندان و خشونت خانگی
• شهر سالمندپذیر از ایده تا واقعیت
از پژوهشگران، استادان دانشگاه، دانشجویان، کارشناسان و علاقهمندان دعوت میشود مقالات علمی و پژوهشی خود را با تمرکز بر مسائل سالمندان و سالمندی به دبیرخانه این فراخوان ارسال کنند.
برگزارکننده: اداره سلامت شهرداری منطقه ۱۴با همکاری انجمن جامعهشناسی ایران
مجری طرح: رویدادگستران فرهنگ کهن
مهلت ارسال مقالات: 15 آبان
نحوه ارسال: shahrdari14.salamat@gmail.com
نشانی دبیرخانه: معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری
شماره تماس: 09372076785
#انجمن_جامعه_شناسی_ایران
@iran_sociology
رسانهای که نمیبینیم؛ واکاوی نسبت رسانه، فناوری و تحول تجربه انسانی
✍ مسعود تقیآبادی
ایبنا، سرویس دینواندیشه | یکشنبه ۱۹ مهر ۱۴۰۵
از نوشتار و چاپ تا ساعت، رایانه و شبکههای اجتماعی؛ تاریخ رسانه را میتوان تاریخ دگرگونی تجربه انسان از زمان، جهان، قدرت و خویشتن دانست؛ تاریخی که در هر دوره، فناوری تازهای را وارد زندگی میکند و به تدریج شیوه دیدن و فهمیدن ما را تغییر میدهد.
رابرت حسن و توماس ساترلند در کتاب «فلسفه رسانه: تاریخچهای موجز از اندیشهها و نوآوریها از سقراط تا رسانههای اجتماعی» سراغ مسئلهای رفتهاند که شاید در نگاه نخست متعلق به مطالعات رسانه باشد، اما دامنه آن بسیار فراتر از این حوزه امتداد پیدا میکند: اینکه فناوریهای رسانهای چگونه در طول تاریخ، شیوه اندیشیدن، تجربه زمان، سازمانیابی سیاست و حتی تصور انسان از جهان را تغییر دادهاند.
این کتاب نخستین بار در سال ۲۰۱۶ منتشر شد و انتشارات راتلج آن را منتشر کرد. اکنون ترجمه فارسی آن با ترجمه دکتر مسعود تقیآبادی و مریم عسگرانی منتشر میشود. من در مقام یکی از مترجمان کتاب، هنگام مواجهه با متن بارها با این پرسش روبهرو شدم که چرا رسانه را معمولاً به عنوان وسیلهای برای انتقال پیام میشناسیم، حال آنکه خود رسانه پیش از آنکه پیامی را منتقل کند، محیطی برای شکلگیری تجربه انسانی میسازد.
حسن و ساترلند برای پاسخ به این پرسش، در تاریخ رسانه به یونان باستان بازمیگردند، به نوشتار، عدد، فلسفه، چاپ، ماشین و سپس رایانه میرسند. اهمیت کتاب برای خواننده امروز در همین مسیر تاریخی است: جهان دیجیتال ناگهان از هیچ پدید نیامده است و بسیاری از منطقهایی که اکنون بر زندگی ما حاکماند، ریشههایی بسیار قدیمیتر دارند.
رسانه زمانی بیش از همیشه بر زندگی ما اثر میگذارد که دیگر آن را نبینیم. انسان امروز هنگام نوشتن روی صفحه تلفن همراه، کمتر به نوشتن به عنوان یک فناوری فکر میکند؛ همانطور که هنگام استفاده از ساعت، کتاب، صفحهکلید یا موتور جستوجو، معمولاً به تاریخ و منطق شکلگیری آنها توجهی ندارد. فناوری پس از مدتی استفاده، از سطح آگاهی روزمره عقب میرود و به بخشی از محیط زندگی تبدیل میشود. حسن و ساترلند بحث خود را از همین نقطه آغاز میکنند و نشان میدهند که این نامرئی شدن، یکی از مهمترین دلایل دشواری فهم تحولات رسانهای است.
نویسندگان در مقدمه کتاب تصویری از جامعهای ارائه میکنند که رسانه در آن دیگر یک حوزه مستقل نیست. رسانه در سیاست، اقتصاد، فرهنگ، آموزش، سرگرمی و روابط روزمره حضور دارد و مرز میان زندگی رسانهای و زندگی غیررسانهای روزبهروز کمرنگتر میشود. وقتی چنین وضعیتی شکل میگیرد، انسان برای دیدن تغییرات بنیادی با مشکل مواجه میشود؛ زیرا خود بخشی از همان تغییری است که باید آن را مشاهده کند.
بازگشت کتاب به نوشتار از همین جهت اهمیت دارد. نوشتن چنان با تفکر انسانی پیوند خورده که گاه فراموش میکنیم خود نوشتن یک فناوری است. والتر اونگ نشان داده بود که فناوری نوشتار پس از آنکه در زندگی فرهنگی انسان تثبیت شد، به تدریج از آگاهی ما درباره فناوری حذف شد. ویلم فلوسر نیز بر نقش نوشتن در شکلگیری درک تاریخی انسان تأکید داشت. جهان هنگامی به صورت تاریخ قابل فهم درمیآید که بتوان رخدادها را در قالب نشانههایی ثبت و در امتداد زمان مرتب کرد.
این بحث، کتاب را به یکی از پرسشهای بنیادی فلسفه رسانه میرساند: اگر رسانه در ساختن شیوه ادراک ما از جهان نقش دارد، چگونه میتوانیم خود رسانه را از درون همان جهان مشاهده کنیم؟ پاسخ حسن و ساترلند در بازسازی تاریخی آنها قرار دارد. آنها معتقدند برای فهم وضعیت دیجیتال باید به لایههای زیرین تاریخ رسانه برگشت؛ به جایی که نوشتار، عدد، محاسبه و عقلانیت شکل گرفتهاند. رایانه در این روایت یک اختراع منفرد و جداافتاده نیست. رایانه حاصل تاریخی طولانی از تلاش انسان برای تبدیل جهان به چیزی قابل ثبت، اندازهگیری، طبقهبندی و محاسبه است.
ادامه مطلب را اینجا بخوانید
🇮🇷
🆔 @irancsca
#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات (دفتر اصفهان)برگزار می کند:
گردهمایی علمی
«انسجام اجتماعی»
با حضور:
علی ربیعی
علی قنبری
محسن گودرزی
زمان : چهارشنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۰
مکان: خیابان صائب، جنب آرامگاه صائب، مجتمع فرهنگی صائب،طبقه دوم، سالن جلسات
🇮🇷
🆔 @irancsca
⭕️ وقتی لبخند کودک، ترازوی عدالت میشود
نگاهی به جهان کودکی در روزگار اضطراب و نابرابری
✍ علی ربیعی
روز ملی کودک، دعوتی است به یک بازاندیشی بنیادین؛ فرصتی برای ما بزرگترها تا در رفتار، نگاه و مسئولیتهایمان در قبال جهان کودکی تجدیدنظر کنیم و رفتاری شایستهتر، انسانیتر و مسئولانهتر در پیش بگیریم. روز کودک، روزی است برای تفکر بیشتر همه کسانی که در یک جامعه زیست میکنند و در برابر سرنوشت نسل فردا پاسخگو هستند، بهویژه برای سیاستگذاران و نهاد حکمرانی که تصمیمات امروزشان، خشتخشت معماری فردا و سرنوشت این کودکان را میسازد.
اما روز کودک امسال، حال و هوای دیگری دارد؛ حال و هوایی آمیخته با تلخی و اندوه. در این روز، یاد کودکانی که نه تنها فرصت نیافتند کودکی کنند و معصومیت خردسالی را تجربه نمایند، بلکه در نخستین سالهای زندگی، جسم پاکشان در خاک و خون غلتید و نیمکتهای مدرسهشان به قتلگاه تبدیل شد، گرامی میداریم. یاد همه فرزندان بیگناهی که در آتش جنگهای خونین و تجاوزگریها پرپر شدند و در این میان، یاد همه فرزندان شهید و سرافراز ایرانزمین که در برابر هجوم متجاوزان جان باختند گرامی و تا ابد در وجدان جمعی ما زنده است.
تفاوت بنیادین روز کودک امسال با سالهای گذشته در همین زیست پراضطراب است: کودکان ما امسال طعم تلخ جنگ را چشیدند. صدای غرش جنگندهها و انفجار موشکها نه فقط در و دیوار شهرها، بلکه بند دلهای کوچک آنها را هم لرزاند. انعکاس چشمان نگران و هراسآلود پدران و مادرانشان، اضطراب را در عمق جانشان نشاند. ما امروز با نسلی از کودکان مواجهیم که سایه سنگین ناامنی، بیم و خاطره ناخوشایند جنگ بر روانشان مستولی شده است؛ ترومایی که آسیبها و آثار ماندگار آن بر جهان کودکی، نه فقط مسئله امروز، بلکه یکی از بزرگترین چالشهای روانی و اجتماعی فردا و موضوعی حیاتی برای مطالعات آینده جامعه ما خواهد بود.
با این وصف، گاهی فکر میکنم اگر بخواهیم حال واقعی یک جامعه را بدون آمارها و نمودارهای رسمی بسنجیم، بهترین کار این است که به چشمها و لبخندهای کودکانش در کوچه و خیابان نگاه کنیم. لبخند یک کودک، بیدروغترین و سریعترین گزارش از وضعیت عدالت، امنیت روانی و سلامت یک ملت است. کودکی که بیدغدغه میخندد و در کوچه یا حیاط مدرسه بازی میکند، دارد گواهی میدهد که آن جامعه هنوز زنده است، خانوادهاش احساس امنیت میکنند و آینده در آن سرزمین هنوز معنایی از امید دارد.
اما واقعیت زیست روزمره ما همیشه به این شفافی و روشنایی نیست. ما سالهاست که در حکمرانی و حتی در فرهنگ عمومیمان، کودک را به چشم «آدمِ آینده» دیدهایم، نه «انسانی صاحبحق در همین امروز». گویی کودک یک ظرف خالی است که ما بزرگترها باید بنشینیم، برایش تصمیم بگیریم و با روشهای قدیمی و دستوری، هر آنچه خودمان میپسندیم را به ذهن او تزریق کنیم. ما فراموش کردهایم که کودکان، گیرندههای منفعل نیستند؛ آنها کنشگران زندهای هستند که تضادها، تبعیضها و تلخیهای اطرافشان را خیلی زودتر از آنچه تصور میکنیم، با تمام روح و جانشان میفهمند و قضاوت میکنند.
عدالت از دسترسی برابر به منابع حیاتی در نخستین سالهای تکوین شخصیت آغاز میشود. وقتی آمارهای رسمی از تعداد قابل توجهی کودکان بازمانده از تحصیل سخن میگویند، ما صرفاً با یک عدد مواجه نیستیم؛ ما با شلیک به آینده مشترک یک ملت روبهروییم. بازماندگی از تحصیل—بهویژه عبور از دوران ابتدایی و ریزش معنادار دختران در مناطق حاشیهای و کمترتوسعهیافته—مستقیماً بازتولید فقر ساختاری است.
نابرابری در نظام آموزشی، فقر را به ارثیهای خانوادگی تبدیل میکند. مدرسهای که قرار بود بالابَرنده تحرک اجتماعی باشد، در صورت دوپاره شدن به مدارس باکیفیت برخوردار و مدارس حاشیهای کمرمق، به بازتولیدکننده شکاف طبقاتی بدل میشود. هیچ دولتی عدالتمحور خوانده نمیشود مگر آنکه استانداردهای سلامت و آموزش عمومی را در دورافتادهترین مرزها و حاشیهها، به تراز کیفی ممتازترین مناطق برساند.
از سوی دیگر، عادات سیاستگذاری در کشور ما دههها بر «ممانعت و تحدید» متمرکز بوده است، نه بر «جهتدهی، توانمندسازی و آزادی». این رویکرد انقباضی، اولین ضربه را به حق بنیادین شادی در دوران کودکی وارد ساخته است. شادی کودک یک مقوله فانتزی، لوکس یا امتیازی اهدایی نیست؛ شادی، رادار سنجش حضور عدالت در رگهای یک سرزمین است. جامعهای که زیست معصومانه، فضای بازی آزاد، امنیت روانی و کرامت کودک را فدای فشارهای معیشتی، اضطرابهای نهادی و سایه تنشهای سیاسی و منطقهای میکند، تابآوری روانی فردای خود را از پیش حراج کرده است.
کودکان کار و کودکان خیابان—چه هموطنان ما باشند و چه کودکان مهاجری که از جبر روزگار به این دیار آمدهاند—آینهای در برابر وجدان عمومی ما هستند.
🇮🇷
🆔 @irancsca
کودکان و تلویزیون: پنجاه سال پژوهش
#پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات
#کتاب
#کودکان_و_تلویزیون
🇮🇷
🆔 @irancscahub
📌📣 دعوت به شرکت در نهمین همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران
عنوان همایش: مکتب ایرانی صلح؛ مبانی هستیشناختی، شناختشناختی و روششناختی در مقایسه با سایر مکتبهای جهان
🔰انجمن علمی مطالعات صلح ایران از استادان، پژوهشگران، دانشجویان و علاقهمندان به مطالعات صلح دعوت میکند در نهمین همایش سالانه انجمن با موضوع «مکتب ایرانی صلح» شرکت کنند.
☑️این همایش با هدف بررسی مبانی نظری و معرفتی مکتب ایرانی صلح و تبیین ظرفیتهای آن در مقایسه با سایر مکتبهای صلح در جهان برگزار میشود و با مشارکت و همراهی انجمنها و نهادهای مرتبط، فرصتی برای تبادل دیدگاههای علمی، تقویت همکاریهای بیننهادی و گسترش گفتوگو درباره بنیانهای نظری مطالعات صلح فراهم میآورد.
✅لازم به ذکر است مجموعه الکترونیکی چکیده مقالات در روز همایش نشر می یابد.
🗓 زمان برگزاری: پنجشنبه ۲۳ مهرماه ۱۴۰۵
🕝 ساعت: ۱۴:۳۰
💻 شیوه برگزاری: آنلاین در اسکایروم
🔗 لینک حضور در همایش:
https://www.skyroom.online/ch/fereshtehbazari/maktabe-irani-solh
🇮🇷
🆔 @irancsca
🔺 آشنایی با جامعه ناشنوایان؛ هیچ چیز دربارهی ما، بدون ما
(بخش اول)
✍ اعظم صوفیانی، عضو هیأت مدیره #انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات
روزنامه اعتماد | سهشنبه، ۱۴ مهر ۱۴۰۵ ص. ۴
هفته پایانی سپتامبر (و در ایران از ۲ تا ۸ مهرماه)، هفته جهانی ناشنوایان است. ناشنوایان یک گروه اجتماعی حدود ۲۰ درصدی (بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی و تنوع میزان شنوایی) در دنیا هستند که هویت خود را نه بر مبنای ناتوانی، بلکه بر پایهی زبان و فرهنگی مستقل بنا کردهاند. هفته جهانی ناشنوایان، فرصتی است تا از نگاه پزشکی و معلولیتمحور عبور کنیم و به مفهوم حقوق شهروندی و هویت برسیم؛ در واقع اینکه چقدر فضا و دسترسی فراهم کنیم که فردی از جامعه ناشنوایان بتواند در کنار افراد غیر ناشنوا حضور داشته باشد.
ناشنوایی طیفی از مشکلات شنیداری (از خفیف تا عمیق) را شامل میشود که میتواند ناشی از عوامل ژنتیکی، عفونت، سر و صدا، بالا رفتن سن یا مصرف داروهای خاص باشد. این وضعیت فراتر از یک مشکل جسمی، میتواند منجر به انزوا، تنهایی و آسیبهای اجتماعی شود. در این یادداشت سعی میکنیم با این جامعه و ابعاد مختلف زیستِ آنها آشنا شویم.
یک جامعه جهانی با نهادهای مستقل
ناشنوایان دارای نهادهای مستقل بینالمللی خود هستند. فدراسیون جهانی ناشنوایان (World Federation of the Deaf) با نام اختصاری WFD از سال ۱۹۵۱ تأسیس شده، با تمرکز بر حقوق انسانی و زبانی، نقش کلیدی در تدوین «کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت» (CRPD) در سازمان ملل ایفا کرده است. این فدراسیون که تمام اعضای هیئت مدیره آن ناشنوا هستند، بر این باور است که ناشنوایان باید در تصمیمگیریهای سیاسی مؤثر بر زندگیشان مشارکت داشته باشند.
ناشنوایان دارای رویدادهای ورزشی اختصاصی و نمادهای فرهنگی مخصوص خود هستند. «دیفلیمپیک» (Deaflympics)، المپیک مخصوص ناشنوایان، رویدادی بینالمللی است که از سال ۱۹۲۴ میلادی به صورت چهار سال یک بار در ورزشهای تابستانی و زمستانی برگزار میشود و از پارالمپیک متمایز است. در ایران نیز فدراسیون ورزشهای ناشنوایان، سابقه درخشانی در این رقابتها دارد. جامعه ناشنوایان پرچم مخصوص به خود نیز دارند؛ «پرچم اتحاد زبان اشاره» با ترکیب رنگهای فیروزهای، سرمهای و زرد، نمادی از همبستگی، هویت فرهنگی و پیوند جهانیِ زبانهای اشاره است که به جای انزوا، بر فراگیری و مشارکت تأکید میکند.
برقراری ارتباط در جامعه ناشنوایان
بسیاری تصور میکنند زبان اشاره تنها مجموعهای از حرکات دست برای انتقال پیام است، اما زبان اشاره، زبان اصلی و مادری و بخشی از هویت ناشنوایان برای حرف زدن، بیان احساسات و ارتباط با همدیگر است. این زبان، نه صرفاً ابزار ارتباطی، بلکه شرط اصلی برخورداری از حقوق برابر است. وقتی زبان اشاره در قوانین یک کشور بهعنوان زبان رسمی شناخته شود ناشنوایان میتوانند در آموزش، رسانه، دادگاه، بیمارستان و همه عرصههای اجتماعی بهطور برابر حضور داشته باشند و حقوق آنها بهعنوان شهروندان برابر تضمین میشود. زبان اشاره یعنی زندگی، هویت و حقوق کامل ناشنوایان. در کنار زبان اشاره، ناشنوایان از طریق لبخوانی و مترجم ناشنوایان نیز با دیگر افراد جامعه ارتباط برقرار میکنند. روش دیگر ارتباط جامعه ناشنوایان، فرزندان یا افراد خانوادهی آنها هستند.
در سالهای اخیر، تکنولوژی از طریق دسترسی به اتصال تصویری، ارتباط گرفتن را برای ناشنوایان تسهیل کرده است. برای یک فرد ناشنوا، اینترنت تنها فضایی برای سرگرمی نیست، بلکه تنها راه برای برقراری ارتباط از طریق زبان اشاره است. برای ارتباط گرفتن، اولویت اول آنها تماس تصویری است تا بتوانند از طریق زبان اشاره و لبخوانی ارتباط بهتری برقرار کنند، همچنین ارتباطات غیر کلامی در فهم و انتقال پیام بسیار نقش دارد. پیامک یا متن، اولویت بعدی آنهاست. پیام صوتی چندان مطلوب نیست، اما با ابزارهای هوش مصنوعی میتوانند صوت را به متن تبدیل کنند. واتساپ، زمانی که فیلتر نبود، رایجترین ابزار ارتباطی برای تماس تصویری با کیفیت برای آنها بود. آنها دایما بسته اینترنت میخرند. فیلتر شدن شبکههای اجتماعی یا محدود شدن پهنای باند برای تماسهای تصویری، در واقع قطع کردن پل ارتباطی این جامعه با جهان است. این چالش در لحظات بحرانی، از یک محدودیت ارتباطی به یک بحران انسانی تبدیل میشود یعنی حذف کامل ناشنوایان از چرخه ایمنی جامعه.
...
ادامه مطلب را اینجا بخوانید
🇮🇷
🆔 @irancsca