86604
📚مجله ای برای دوست داران هنر و ادبیات📚 اینستاگرام ما: www.instagram.com/cafeparagraph/ براى تبلیغات با تلگرام اين شماره و یا آیدی زیر در تماس باشيد : ۰۹۳۰۷۹۰۶۶۳۶ @cafeparagraph ارتباط با ادمين : @fa_rzi ❌تبادل نداریم❌
از حقوق خودت چقدر آگاهی داری؟
👩⚖️ با وکیل همراه، قوانین و نکات حقوقی را ساده، کوتاه و کاربردی یاد بگیر و همیشه یک قدم جلوتر باش.
✅ آموزش حقوق شهروندی
✅ نکات حقوقی روزمره
✅ آگاهی برای دفاع از حق
📲 همین حالا همراه شو:
@vakilhamrah2
بعد از خیانت، سختترین بخش فقط از دست دادنِ آدم نیست؛ از دست دادنِ نسخهای از جهانه که توش احساس امنیت میکردی. برای همین آدمها بعد از خیانت فقط سوگِ رابطه رو تجربه نمیکنن، سوگِ «اعتماد به ادراک خودشون» رو هم تجربه میکنن.
"ریحانه مقدمنیا"
@Cafeparagraph_mag
در این خاوَر منم بیسَنگَرَم ای شرقی غمگین؛
بقای ظالمان را خونِ ما شاید کُند تضمین...
#کیان_نوبهار
@KianNobaharchannel
برای اینکه دنیا رو بهتر کنید زندگی رو به همه سختتر میکنید. قوانین و مقرراتی صادر میکنید که زندگیِ به اندازهٔ کافی بدبخت ما رو بدبختتر هم میکنه، جنگ راه میندازید، مبارزه میکنید، البته همینطوریش خیلی هم بد نیست چون آدمها خوشبختانه توش میمیرند و اون گداهای خوششانس لااقل از رنج و بدبختیشون خلاص میشن. خودت هم میدونی که همهمون آخرش تموم میشیم. تازه، با یأس و ناامیدی هم تموم میشیم.
{کتاب پسر/آندری نیکولایدس}
اما نمیشود که تا ابد فقط بنشینیم
و به زخمهایمان خیره شویم ..
هاروکی موراکامی/1Q84
@Cafeparagraph_mag
حالا یه بار کافه نری که نمیمیری،
چندتا آهنگ تو اسپاتیفای گوش ندی که نمیمیری،
اینستاگرام، تلگرام، توییتر، یوتیوب و… نری که نمیمیری.
اتفاقا کمکم میمیریم.
زندگی فقط زنده بودن نیست؛ همین خوشیهای کوچیکه: قهوه، موسیقی، دورهمی، شبگردی، خریدای الکی. وقتی یکییکی ازت گرفته بشن، فقط نفس میکشی!
@Cafeparagraph_mag
«میدانم چرا هیچگاه یاد من نیستی.
من زخمی بر روحت به یادگار نگذاشتم که با هر تلنگری یادم بیفتی. انسان به زخمها بیشتر میاندیشد تا مرهمها.»
- روح پراگ؛ ایوان کلیما-
@Cafeparagraph_mag
و من همیشه آن انتساب واقعی را کم داشتم، همان انتسابی که صبحگاهان وقتی از خواب بیدار میشویم بر ما فریاد میدارد؛
در این جهان چیزی از آن توست، پس برخیز.
-غسانکنفانی-
@Cafeparagraph_mag
قبلا که میگفتیم "آینده مبهمه" منظورمون ده سال بعد بود. بعد رسید به یک سال و حالا وقتی از "ابهام آینده" حرف میزنیم، منظورمون یک هفتهی بعده.
شبیه رانندگی توی هوای مهآلود. سخته. هی باید آرومتر جلو بری و اگر مِه، غلیظِ غلیظ بشه و میدانِ دید به دو-سه متر برسه، عملا متوقفت میکنه. آدمیزاد هم برای آرامش و حرکت، به افقی قابل مشاهده نیاز داره. ولی امروز مرزِ ابهام به جلوی پامون رسیده و هر کسی رو در هر جایی از این مِهِ شدید که هست، حبس کرده.
برای انسان این یک حقه، که بتونه "پیشبینی" کنه. چه در زندگی شخصی، روابط انسانی و عاشقانه، چه در امور کلان و ملی و زیستی؛ چون اگر نتونه، زندگی و حرکتش متوقف میشه.
-معین دهاز-
@Cafeparagraph_mag
بذارید اینم بهتون بگم، تو این روزها چیزی رو دوست داشتن، کسی رو دوست داشتن، به چیزی وصل بودن تنها راه نجاته. ما همه در حال غرق شدنیم... این چیزایی که گفتم مثل یه طنابن که دور کمرتون بسته شده. شاید از اینکه یه مدت احساس خفگی کنید جلوگیری نکنه اما مطمئنن از غرق شدن نجاتتون میده. مخصوصا وقتی که دیگه دستتون به جایی بند نیست. به دوست داشتنِ چیزها، آدمها و قاطیشدن با این دنیا بپردازید. میدونم سخت و نشدنی به نظر میاد. میدونم که آدمها گاهی دل شکننده رفتار میکنن اما شما بازم بهشون شانس بدید. اگر نتونید با دوست داشتن از پس این اوضاع بر بیاید، دیگه هیچی نیست که بتونید باهاش از غرق و پوچ شدنتون جلوگیری کنید.
Читать полностью…
این موضوع چنان حقیقت دارد که ما راز دلمان را کمتر با آنهایی که از خودمان بهتر هستند در میان میگذاریم و بیشتر از همنشینی با آنها میگریزیم. خیلی وقتها برعکس با کسانی درددل میکنیم که شبیه خودمان هستند و همان نقطهضعفهای ما را دارند. بنابراین نه در اصلاح خودمان میکوشیم و نه میخواهیم آدم بهتری بشویم: چون دراینصورت باید به ناتوانیمان اعتراف کنیم.
•{سقوط-آلبرکامو}•
در درونم چیزی اتفاق افتاده بود و بدترین چیزها همیشه در درون آدم اتفاق میافتد.
زندگی در پیش رو/ رومن گاری
@Cafeparagraph_mag
«چطور جنگ زندگی آدم را دو شقه میکند اما هنوز مجبوری طوری زندگی کنی که انگار یکپارچه هستی.
اما آنطور که از زندگی او فهمیدم دیگر نمیتوانی یکپارچه بمانی-و هرگز هم نخواهی توانست.»
بالکان اکسپرس / اسلاونکا دراکولیچ
@Cafeparagraph_mag
«تو نمیتوانی دستت را روی قلبت بگذاری.
نمیتوانی با صدای بلند بگویی امیدواری .ای کاش میتوانستی، اما نمیتوانی. نمیتوانی با نفسی که بالا نمیآید بگویی امیدواری. نه نمیتوانی.»
از قیطریه تا اورنج کانتی / حمیدرضا صدر
@Cafeparagraph_mag
واقعاً از ته دل آرزو کردم دنیا مثل یک آتشبازی خونین منفجر شود. این اتفاق نیفتاد. آرزوها هیچوقت برآورده نمیشوند. این را خوب میدانم. مهم نیست. اگر سیارهی زمین سرخ شود، بعد ترکترک شود و توی این آسمان رنگ و رورفته منفجر شود، دل من خنک نمیشود. باید خودم هم بترکم و مثل قطرههای باران بپاشم به کل جهان. همین و بس.
روز رهایی/ اینس کانیاتی
@Cafeparagraph_mag
شب بخیر مردم عاصی. مردم خیر ندیده. مردم بسیار دویدهی هرگز نرسیده. مردم خوشقلب بدروزگار. مردم آبرومند هر روز نگرانتر. مردم صبور، مردم تنها، مردم بیدوست.
شب بخیر ای جوونهای پیر، ای پیرهای خسته.
@hamid59salimi
ويا عزيزي، منذُ زمنٍ طويلٍ لم أبكِ
لأجلِ شيءٍ سوي “أنت “و “الوطن “.
و عزیزِ من، مدتهاست براي هیچچیز
جز "تو" و "وطن" گریه نکردهام ..
@Cafeparagraph_mag
در كنار آنان كه دوست مى داريم،
با آنان سخن گفتن، يا هيچ نگفتن،
يكى است..
"مارسل پروست "
از كتاب : در سايه دوشيزگان شكوفا
@Cafeparagraph_mag
در بهارترین بهارِ سالهای اخیر هستیم. باران پشت باران، و آفتاب هم با ریتم مخصوصی هست. اما قلب آدم تقویم خودش را دارد. افسوس که دلها شکسته. زخم روی زخم انبار میکنیم. مردم زندگی بدی دارند. از اینکه هر روز از تعلیق و تنشهای خاموش بنویسیم، چیزی بدست نمیآید. کسی ما را نخواند و ندید. حتما میدانید. بگذریم.
#معین_دهاز
@nabayad_m
میدونید در بلندمدت چی از تورم بدتره؟
اینکه ما تمام تمرکز خودمون رو از خلاقیت، یادگیری، رشد، عشق و ... گذاشتیم روی بقا.
@Cafeparagraph_mag
میریزیم
ریز
ریز
ریز
چون برف..
که هرگز هیچکس ندانست،
تکههای خودکشی یک ابر است..
" گروس عبدالملکیان "
@Cafeparagraph_mag
نمايشگاه کتاب تهران به شکل مجازی از ساعت ۱۰ امروز آغاز به کار کرده و برگزاری به شکل حضوری و غرفه ای نخواهد بود،
به مدت یک هفته با مراجعه به این سایت میتوان از این نمایشگاه مجازی بازدید کرد :
book.icfi.ir
@Cafeparagraph_mag
ما مثل آن دیوارها هستیم: درهم شکسته، بدون هیچ قشنگیِ چشمگیری، اما هنوز سرپا، حقیقت ندارد؟
"خالد حسینی"
@Cafeparagraph_mag
خودت رو گم میکنی و بعد پیدا میشی. ادامه میدی. دوباره خودت رو گم میکنی و پیدا میشی. و دوباره. و دوباره. زندگی اینجوریه. انتخابهای زیادی میکنی. بعضیها درستان و بعضیها اشتباه. تشویق میشی و تنبیه. شاد میشی و اندوهگین. زندگی همینه. و باید این رو بدونی که توی اکثر این گم شدنها و پیدا شدنها قرار نیست کسی همراهت باشه. منتظرِ کسی نباش. از کسی انتظار نداشته باش. انتظار به آدم امید میده و امید خیلی وقتها خطرناکترین چیزیه که یه آدمِ گمشده میتونه داشته باشه. وقتی توی یه جنگل گم شدی منتظرِ کسی نمون. آره. ترسناکه. قبول دارم. نمیدونی ته مسیر چیه. تاریکه. اما زیر پات رو نگاه کن. اولین درخت رو ببین و برو سمتش. و بعد درخت بعدی. بعد بعدی. یکهو میبینی کل جنگل رو طی کردی و رسیدی به جاده. یکهو میبینی گم شدن اونقدرها هم که فکر میکردی ترسناک نبوده.
"کامل غلامی"
@Cafeparagraph_mag
شخصی که در ابتدای رابطه دوستش داشتیم همانی نیست که در پایان دوستش داریم. دوستداشتن غایت نیست، بلکه فرآیندی است که از طریق آن، شخص میکوشد دیگری را بشناسد.
الکساندر نهاماس/فلسفهی دوستی
@Cafeparagraph_mag