5529
. چه باران باشیم، چه رگبار، چه جوهر باشیم، چه خون این خاک باید "آباد" شود هدف ما بر آن است تا جدیدترین مباحث روانپزشکی و تحلیل حوزه تخصصی روان را برسی و تدریس نماییم. مدرس: دکتر زهرا حاج رحیمی نظام۵۲۵۱۶ www.rasanpsy.ir
گاهی رنج، دیگر یک میهمان ناخوانده نیست که با حادثهای بیاید و با گذشت زمان برود؛ بلکه به تار و پود وجود بدل میشود. نوعی از زیستن که در آن، جایِ خالیِ شادی با هیچ اتفاق تازهای پر نمیشود، چون روح پیشتر در نقطهای از زمان جا مانده است. این همان اندوه ریشهداری است که برای تداومش، نیازی به بهانه و دلیل ندارد. تو هستی، نفس میکشی و نامت را میدانی، اما در اعماق نگاهت، ابری همیشگی سایه افکنده که حتی در آفتابیترین روزها هم خیالِ باریدن دارد. گویی تمام خاطرات در چشمان بیتفاوت زمان گم شدهاند و انسان، تنها ناظر این حضور خالی و غم ممتدی است که به اندازهٔ خود زندگی، طولانی و بیانتها به نظر میرسد…🥀
| ایمان شریفیان
@orca_journal
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9527673/
Читать полностью…
در طی مراحل سوگ؛ ماندن در فاز افسردگی میتواند منجر به افکار خودکشی و شرم از زنده ماندن شود
Читать полностью…
سایکوز و سایکو پتی همبودی نزدیک دارند
گرندیوز بودن (هذیان بزرگ منشی) واقعیت سنجی را مختل میکند
و حس گناه(دیدن دیگری و رنج او) را به شدت مختل میکند
از دست رفتن تاریخچه دیگری تفکر صفر و صد (دوپاره سازی) را فعال میکند ان گاه من تورا سیاه میبینم چون عمیقا به یادندارم تو سیاه مطلق نیستی (حذف تاریخچه)
پس چون سیاهی باید تورا از بین ببرم(مختل شدن قضاوت)؛عدم حس گناه
بیون بخوانیم.
پنج گام بعد از مواجهه تروما
مراقب خودتون باشید🫂🤝
من انتقامجو و کینهای نیستم، اما حافظهام در مورد جراحات و تحقیرها، با وجود بزرگواریام، بسیار قوی است.
فئودور داستایوفسکی
https://public-psychology.ir/1404/11/collective-grief/
Читать полностью…
تحلیل فیلم پیر پسر
ارائه:زهرا حاج رحیمی
@psycho_nabanalytic
@vieeyanapay
www.rasanpsy.ir
Avoidant Attachment - YouTube https://m.youtube.com/watch?v=7KA-atOMvHY
Читать полностью…
موضوع اصلی:
سکوت بعضی افراد در زمان ناراحتی، واکنشی به زخمهای قدیمیست، نه بیاهمیتی.
-
کسانی که وقتی چیزی آنها را آزار میدهد سکوت میکنند، قصد تنبیه با سکوت ندارند. سکوت آنها یک واکنش تروماتیک است. به آن کنارهگیری عاطفی میگویند. آنها یاد گرفتهاند که ابراز احساسات به سوءتفاهم یا نادیده گرفتن منجر میشود. پس حالا وقتی ناراحت هستند، کاملاً در خود فرو میروند.
در ذهنشان، همه چیز را به طور کامل توضیح میدهند: احساسشان چیست، چه چیزی اشتباه پیش رفته، از شما چه انتظاری دارند—اما آن کلمات هرگز به زبان نمیآیند. چون سکوت کردن، به نظرشان امنتر از تجربهٔ دوبارهٔ سوءتفاهم است. پس همه چیز را تنهایی حل میکنند. در خودشان ناپدید میشوند تا زمانی که درد بگذرد. نه کمکی میخواهند، نه توضیحی میدهند که چرا فاصله گرفتهاند.
گاهی آنها شادترین و پرحرفترین آدم جمع هستند: طنزپرداز، کنایهگو، در مورد همه چیز حرف میزنند جز آنچه واقعاً مهم است. اما وقتی واقعاً آسیب دیدهاند، سکوت میکنند.
نیازی ندارند که شما آنها را درست کنید. فقط کسی میخواهند که بفهمد سکوتشان به شما مربوط نیست. به زخمهای قدیمی برمیگردد که به آنها یاد داده حرف زدن، اوضاع را بدتر میکند
درود به دوستانم با من همراه با شید با
برسی فیلم پیر پسر
31مرداد ماه
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9016102/
Читать полностью…
https://www.frontiersin.org/journals/psychiatry/articles/10.3389/fpsyt.2025.1494567/full
Читать полностью…
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7758737/
Читать полностью…
Death and dying: how different cultures deal with grief and mourning https://theconversation.com/death-and-dying-how-different-cultures-deal-with-grief-and-mourning-197299
Читать полностью…
frooyesh-v12n4p15-fa.pdf https://frooyesh.ir/article-1-4403-fa.pdf
Читать полностью…
#برسی_بکارت_از_منظر_تحلیل
منبع:
https://www.instagram.com/p/DPbiR8-jAE0/?igsh=MTEzaTJjZXZmM3Bpbg==
اضطراب
سلامت روان
https://www.instagram.com/reel/DIWEudNoRZU/?igsh=bG5kaG1kaHJpMmQ0
🎞 دلبستگی اجتنابی
🎙 دنیل سیگل
💎 t.me/HillanClinic
🌐 www.HillanClinic.com
💬 t.me/HillanClinic
📸 instagram.com/HillanClinic
«پیر پسر» جسورانه نشان میدهد که پدر یا مادر بودن، انسان را از ویرانگری و اختلال روانی وخیم معاف نمیکند. آنچه ما معمولاً در فرهنگ خود «مقام پدر و مادر» مینامیم، گاهی میتواند پشتوانهای باشد برای بیرحمی شدید. فیلم نشان میدهد که هیولاها لزوماً غریبه نیستند؛ آنها میتوانند پدران و مادرانی باشند که سالها کنارمان زندگی کردهاند و نان دادهاند. دقیقاً همینجاست که «پیر پسر» تماشاگر را تکان میدهد؛ جایی که فیلم جرئت میکند یکی از بزرگترین تابوهای روان و فرهنگ را زیر سوال ببرد: این تصور که پدر و مادر همیشه خوباند، همیشه دوست دارند، همیشه صلاح فرزندان را میخواهند. اما واقعیت روانکاوانه چیز دیگری میگوید، و این فیلم آن را با بیرحمی صادقانهاش به تصویر میکشد.
این روایت به ما یادآوری میکند که هر عشقی مقدس نیست، هر مراقبتی سالم نیست، و هر پدر و مادری لایق احترام بیچونوچرا نیست. در دل بسیاری از خانهها، «رابطه» سالهاست مرده؛ اما همچنان نفس میکشیم، چون نمیخواهیم بپذیریم که پدر یا مادر میتواند خطرناک باشد، بیمار باشد، ویرانگر باشد.
«پیر پسر» نه قصهی یک پدر، بلکه پروندهی جنایی یک روح بیمار است که در لباس پدری، نسلها را خراش داده؛ و نشان میدهد که گاهی هیولاها نه در تاریکی جنگل، بلکه در اتاق پذیرایی خانه زندگی میکنند. هیولاها همیشه دندان ندارند. گاهی یک سیگار روشن میکنند، پای سفره مینشینند، دست روی شانهات میگذارند، اما در عمق رابطه، مشغول لهکردن روان تو هستند. و چه بسا هرگز نمیفهمی چرا اینهمه احساس پوچی، اضطراب، یا ناتوانی در دوستداشتن داری—چون هیولا سالها در لباسی آشنا و مقدس در کنار تو زندگی کرده.
«پیر پسر» جسورانه این پرده را کنار میزند. به ما نشان میدهد که باید مراقب بود از چه کسانی در روانمان تندیس ساختهایم. شاید پدر یا مادری که هرگز یاد نگرفتند خودشان را دوست بدارند، هرگز نتوانند بهراستی کسی دیگر را دوست بدارند. و این فیلم ما را وادار میکند با شجاعت به این درد نگاه کنیم. نه برای نفرت، بلکه برای رهایی
متن:#الهام_موسویان
@elhammoosaviyan
walaa_hadi-A-10-2334-2-9151c67.pdf https://share.google/bCQLrMCkGSXRhXucH
Читать полностью…