دانشسرای تخصصی روانکاوی "ویانا"
10 February 2026 05:36
در ستایش سوگ:
سوگ، ضعف نیست؛
سوگ نشانهی آن است که چیزی در جهان هنوز معنا دارد.
انسان فقط برای آنچه ارزشمند بوده میگرید. اگر اندوهی هست، پیش از آن عشقی بوده است. من هیچ کسی را نمیشناسم که اشکی روی صورتش سر بخورد اما نداند چرا؟
سوگ،
نه فروپاشیِ انسان،
که آخرین شکل وفاداری اوست…
در سوگ،
زمان لنگ میزند،
صبحها زود نمیآیند،
و شبها دیر تمام میشوند.
این کندی، بیماری نیست؛ بدن دارد معنای از دست دادن را تمرین میکند!
غم وقتی جمعی است، کشنده نیست؛ کشنده، غمیست که مجبور است وانمود کند وجود ندارد،
کشنده، غمیست که آغوش سوگواری ندارد🖤
از نگاه فلسفی، سوگ واکنش طبیعی ذهن به «گسست معنا»ست.
مارتین هایدگر در هستی و زمان مینویسد که انسان، موجودی است
«در-جهان-افکنده»؛ ما نه فقط اشیاء، بلکه روابط را زندگی میکنیم.
وقتی چیزی یا کسی از دست میرود، جهانِ ما کوچکتر نمیشود؛ ناهمگون میشود. سوگ تلاشیست برای بازچیدن این جهان شکسته!
غم اگر سرکوب شود برمیگردد به درون و بیوقفه از جهانِ جان تغذیه میکند!
این همان خودکشیست.
فرهنگهایی که آیین سوگ دارند، این را قرنها پیش فهمیده بودند.
از تراژدیهای یونان باستان(آنتیگونهی سوفوکل) تا تعزیه در سنت ایرانی، سوگ همیشه جمعی بوده است.
جامعه میدانست که اندوه اگر تنها بماند، ویرانگر میشود؛ باید دیده شود..
افسردگی فقط یک حالت روانی نیست؛
یک پاسخ انسانی به شرایط غیرانسانیست.
سوگ، اگرچه تیره است، اما عقیم نیست.
در دل سوگ، حافظه زنده میماند.
در دل سوگ، ارزشها حفظ میشوند.
و درست به همین دلیل است که قدرتها اغلب میخواهند مردم «شادتر» باشند،
«مثبت فکر کنند»، «عبور کنند».
چون سوگِ آگاه، فراموش نمیکند !
پس اگر امروز، دلتان سنگین است، اگر شانههایتان زود خسته میشوند، اگر لبخند، به زور روی صورت میماند؛
بدانید:
این شکست نیست.
این انسان بودن است؛ در جهانی که آسان نمیگذرد که هیچ، خودِ سختیست🥀
این متن، نه دعوت به ماندن در غم است و نه انکارِ امید؛ بلکه دعوت به حق سوگواریست،
حقِ مکث کردن،
حق گریه کردن،
حق گفتن این جملهی ساده:
“زخم اگر دیده نشود، چرک میکند”| صابر ابر
@
Читать полностью…
دانشسرای تخصصی روانکاوی "ویانا"
07 February 2026 23:04
چشمهایت را کاملا باز نگه دار.
@
Читать полностью…
دانشسرای تخصصی روانکاوی "ویانا"
06 February 2026 11:24
گاهی رنج، دیگر یک میهمان ناخوانده نیست که با حادثهای بیاید و با گذشت زمان برود؛ بلکه به تار و پود وجود بدل میشود. نوعی از زیستن که در آن، جایِ خالیِ شادی با هیچ اتفاق تازهای پر نمیشود، چون روح پیشتر در نقطهای از زمان جا مانده است. این همان اندوه ریشهداری است که برای تداومش، نیازی به بهانه و دلیل ندارد. تو هستی، نفس میکشی و نامت را میدانی، اما در اعماق نگاهت، ابری همیشگی سایه افکنده که حتی در آفتابیترین روزها هم خیالِ باریدن دارد. گویی تمام خاطرات در چشمان بیتفاوت زمان گم شدهاند و انسان، تنها ناظر این حضور خالی و غم ممتدی است که به اندازهٔ خود زندگی، طولانی و بیانتها به نظر میرسد…🥀
| ایمان شریفیان
@
Читать полностью…
دانشسرای تخصصی روانکاوی "ویانا"
05 February 2026 21:30
بین
استرس حاد
استرس پس از سانحه
و استرس پس از سانحه پیچیده(cptsd)
مرز باریکی وجود دارد
در اولی بین ۳روز تا یک ماه ایجاد میشود؛ اگر قبل از اتمام ۳۰روز مداخله درست در باب استرس حاد رخ دهد مانع شکل گیری ptsdخواهد شد
به همین دلیل تاکید بر آن است که در این روزها بیشتر راجب احساسات و انچه تجربه میشود صحبت کنیم
Читать полностью…
دانشسرای تخصصی روانکاوی "ویانا"
05 February 2026 20:00
همان طور که نوزاد شیر(موضوع مفید) را تبدیل به مدفوع(موضوع غیر مفید) تبدیل میکند
گاهی در بزرگسالی نیز چنین اتفاقی رخ مبدهد هر مفیدی را غیر مفید کردن راحت است
#سایکوپت
Читать полностью…
دانشسرای تخصصی روانکاوی "ویانا"
05 February 2026 19:50
frooyesh-v14n7p1-fa.pdf https://share.google/cbLGFn9wupQcO88gv
#وجدان
Читать полностью…
-