-
ارتباط با من: @Mortezatfq شاهد گُذر من از جوانی به میانسالی و پاسخ پرسشهای اساسی ام باشید. تمامی مهمانان این برنامه افرادی هستند که در این مهمانی باشکوه (زندگی)، من را تحت تاثیر قرار داده اند.
هر چه در پى‌اش بدوى، از تو مى‌گريزد.
آرام كه بگيرى، مى‌آيد.
گاهى هم نمى‌آيد، اما تو آرام گرفته‌ای.
منسوب به شمس تبريزى
بعضی وقتها هم یه کلکِ قشنگ به خودت میزنی و لباس سفیدِ درمانگر و مواجهه درمانی رو میکنی تنِ میل و وابستگی‌ت.
مثلا میگی میرم طرف رو میبینم و مدام این دیدن رو تکرار میکنم تا به خودم ثابت کنم اون دیگه برام مهم نیست. این دقیقا شبیه حرف همون معتادیه که تازه پاک شده اما می‌گه: بذار برم تو پاتوق سابقم بشینم تا به خودم ثابت کنم دیگه وسوسه نمی‌شم.
کار، کار خطرناکیه. برو ببینش ولی بدون، قریب به یقین، کل سناریویی که تنظیم کردی فقط یه پوششه و تو در سنگر عقلانیت پناه گرفتی و میل عمیق برای نزدیک شدن به اون شخص رو به اسم درمان و مواجهه برای خودت کادوپیچ کردی.
خیره انشالله.🌱
@mortezatofiqi
من میتونم تمام ناپاکی‌های دنیا رو از بین ببرم؟ قطعا خیر.
میتونم فقط همین محدوده‌ی شخصیِ خودم رو تمیز نگه دارم؟! قطعا آری.
میتونم تنهایی همه‌ی تاریکی های دنیا رو از بین ببرم؟ صددرصد خیر.
میتونم چراغ جلوی در خودم رو روشن کنم؟
حتما بله.
سنگ بزرگ علامت نزدنه.
هرکی سعی کنه خودش خوب و مشتی باشه، دنیا خود به خود درست میشه.
@mortezatofiqi
مقایسه نکنید و اندازه نگیرید. راه دیگران شبیه راه شما نیست، راه‌های دیگران شما را گمراه می‌کنند و فریب‌تان می‌دهند. شما باید راه خودتان را کامل کنید. ✨ ✨ ✨
کارل گوستاو یونگ
هرباوری که دارید، اینو بخونید بنظرم.
@mortezatofiqi
یک چیزی رو در لفافه بهتون بگم؛
در ارتباطاتی که ایجاد میکنید و یا در رد کردن یا اکسپت کردن پیشنهادهایی که بهتون میشه، لطفا یه چیزی رو درنظر بگیرید: محترمانه کات کنید و بزرگوارانه نه بگید.
گاهی با واکنشی که نشون می‌دید و خودتون هم نمی‌دونید که در واقع اون واکنش، احساس و غرور طرف مقابل رو متلاشی کرده، اون شاید یه ترومایی بشه که تا پایان عمر، احساس ناکافی بودن با اون بنده خدا باقی بمونه.
حالا باز خودتون میدونید.🤷
@mortezatofiqi
این آخرین پیام من به شماست،
در غم و اندوه ، به دنبال شادی باشید.🌱
برادران_کارامازوف
داستایفسکی
صبح علی‌الطلوع با یه دوست فرزانه‌ای حرف میزدم. یه جایی یه چیزی گفتم که لازم دونستم به تو هم منتقل کنم شاید به کارت بیاد؛ گفتم ما آدمها تو منطقه‌ی امن خودمون هستیم و مطابق قانون اینرسی مایلیم تو همون فضایی که هستیم بمونیم. یعنی میل به این داریم که اگر ساکنیم ساکن و اگر در حرکتیم در حرکت ادامه بدیم.
دیدگاه من اینه که اوکی، اگر تصمیم‌مون اینه که در اون دایره‌ی راحتی خودمون بمونیم و پا رو فراتر نذاریم، هیچکس نمیتونه ما رو مجبور کنه به اینکه از اون دایره بیرون بیایم و محکوم بشیم به اینکه چرا کار بیشتری نکردیم. به هرحال این دایره هم مواهب خاص خودش رو داره. موندن در این دایره و یا خروج از اون، یه تصمیم شخصیه.
اما من میگم، ما باید یاد بگیریم پای تصمیم‌های خودمون بمونیم. یعنی اگر انتخاب کردیم در دایره‌ی امن بمونیم، بمونیم و ازش لذت ببریم نه اینکه مدام چشممون و تمام حواسمون به اون سرزمین بیرون از دایره باشه و درگیر رشک و حسرت چیزهایی باشیم که خارج از دایره‌ی راحتی ماست.
امیدوارم تونسته باشم مغز حرف رو بهت انتقال بدم.
🌱
@mortezatofiqi
به‌نظرم یکی از معیارهای بزرگ شدن، کنترل ما روی شادی و ناراحتیه.
وقتی یاد می‌گیری که با شادی‌ها زندگیت ذوق کنی، ولی خودتو گم نکنی.
یا وقتی یاد می‌گیری که به ناراحتی‌های پیش اومده توجه کنی ولی متلاشی نشی.
آدما توی این لحظه‌ها پوست می‌ندازن و وارد دوره‌ی جدیدی از زندگیشون می‌شن.
#دگردیسی
#یادداشت
@withfarshad
هيچگاه انسان سالم، دیگری را شکنجه نمی‌کند. این انسان آزار دیده است که آزار می‌رساند.
زخم خورده‌ها علاقه عجیبی به زخم زدن به دیگران دارند، آنها که از عزت نفس پایینی برخوردارند میل عجیبی به تحقیر کردن و گرفتن اعتماد به نفس و عزت نفس دیگران دارند.
تو هیچ گاه کنار آنها بزرگ نمی‌شوی، فقط تحقیر می‌شوی؛ چون، یک فرد ناسالم، هرچیز در اطرافش را بیمار می‌کند.
کارل گوستاو یونگ
با سلام و احترام
عزیزانی که به تازگی از طریق بارکد پشت جلد کتاب، به ما ملحق شدید، جهت دریافت اطلاعات مربوط به دوره‌ی مرتبط با کتاب (دوره‌ی معمولی نبودن) از طریق آیدی زیر؛ به پشتیبانی کانال مراجعه بفرمایید.❤️🌱
@academytofighi_support
پاییز تو ذهن من همیشه با اینها گره خورده:
بارون، آفتابِ قشنگ و تمیزیِ هوای بعد از بارون، سردیِ مطبوع هوا، نارنگی سبز و
صد البته سیروان خسروی ...🍁🍂🍁
@mortezatofiqi
یکی یه سوال عجیبی پرسید، جوابش خیلی سخته. بهش که فکر کنی سخت تر هم میشه:
آرزوهات رو لیست کن. بیارشون روی کاغذ.
بعد چک کن ببین اگر کسی نباشه تو رو در لحظه‌ی برآورده شدنشون ببینه، بازهم دوست داری بهشون برسی؟!؟
مثلا اون ماشینه رو، اون پنت هاوسه رو، اون سفر رو یا حتی اون شخص خاص رو اگه وقتی که بدست میآری کسی ندونه و نتونه متوجه به دست آوردن تو بشه، بازهم آرزوی تو باقی میمونن؟!؟
شاید این سوال باعث بشه، لیست آرزوهات تغییر کنن.✅
@mortezatofiqi
«وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا»
صبر پیشه کن، من دارم نگاهت میکنم.🌱✨
@mortezatofiqi
خوب که نگاه میکنم میبینم؛ تو بیشتر کارهای اروین خاچیکیان، رگه‌هایی از اگزیستانسیالیستم هست.
قشنگه.🌱🤍
@mortezatofiqi
سروران گرامی؛ چیزی که من در کف جامعه شاهدش هستم، علاوه به تورم افسارگسیخته، تو پاچه کردن افسارگسیخته‌تر ملت به ملت هم هست.
گاهی واقعا هاج و واج میشم از رفتار و منش که چه عرض کنم، بی رفتاری و بی‌رحمی مالی بخش بزرگی (متاسفانه خیلی بزرگ) از کاسب ها و کسب و کارها، از پزشک فوق تخصص که رییس فلان بیمارستانه بگیر بیا تا آپارتی و نجار و بنا و غیره.
صد البته که واژه‌ی «تو پاچه کردن» حق مطلب رو ادا نمیکنه و برای رسوندن عمق ماجرا، اینجانب واژه‌های مناسب‌تری رو بلدم، منتهی چه کنم که خانواده اینجا نشسته من دستم بسته است.
نکنید خدایی. انتقام وضعی که بر کشور رفته و در حال رفتنه رو از همدیگه نگیرید.
اینم باز خود دانید.🤷
@mortezatofiqi
کارل گوستاو یونگ، روان‌شناسِ سوئیسی و بنیان‌گذارِ روان‌شناسیِ تحلیلی، باور داشت که انسان برای شناختِ واقعیِ خود، باید با بخش‌هایی از وجودش روبه‌رو شود که ترجیح می‌دهد آنها را نبیند.
یکی از مهم‌ترین مفاهیم در اندیشه‌ی او، «سایه» است؛ بخش‌هایی از شخصیتِ ما که به دلیلِ ترس، شرم، تربیت یا قضاوتِ اجتماعی، آنها را سرکوب یا از خودمان طرد کرده‌ایم.
یکی از مفاهیم مهم در روان‌شناسیِ یونگ، «فرافکنی» است؛ یعنی نسبت‌دادنِ ویژگی‌ها و احساساتی به دیگران که پذیرشِ آنها در خودمان برایمان دشوار است.
برای یونگ، رشدِ واقعی به معنای تبدیل‌شدن به انسانی کاملاً بی‌نقص و روشن نیست؛ بلکه به معنای شناختن و یکپارچه‌کردنِ بخش‌های مختلفِ وجودِ خویش است.
@mortezatofiqi
«پدرم رفت
آدم خوبی بود.»
این متنی است که برادرم حامد در صفحه‌‌ی شخصی‌اش منتشر کرد.
اصل ماجرا هم همین پنج کلمه بوده و هرآنچه از پس آن می‌آید، حرف اضافه است.
به شهادت خودتان او آدم خوبی بود و هرکس هم برای تسلیت آمد و پیام داد و زنگ زد و غم ما را با همدردی به آغوش کشید، همین را متذکر شد.
دردی که ما درحال تجربه‌اش هستیم، درد عشق است.
عشق هرچقدر عظیم تر باشد، دردش نیز به همان تناسب عمیق تر است و عمق، اصالت دارد و ما در حال تجربه‌ی دردی اصیل هستیم. دردی که شدید است، سخت است، بزرگ است، دردناک است اما چون از دل آن عشق اصیل بیرون آمده، لطیف است.
ممنون از همه‌ی شما عزیزان جانم که در این تجربه‌ی عظیمِ اصیلِ لطیف، به هر طریقی کنار ما بوده و با حضورتان، مانند انواری بودید که بر تاریکی این روزهای ما تابیدید.
او می‌خواهد «فورا» به حالتِ عادی برگردد؟ به او بگو که برای «فورا» بلند شدن، اول باید «کامل» نشست . . .
@mortezatofiqi
ابزار مدیتیشن ۶۰ ثانیه‌ای برای آرامش ذهن شما https://www.pixelthoughts.co/get-app/
@mortezatofiqi
کائنات هوای شما را دارد
این کتابیه از گابریل برن استیل.
یه قسمتی‌ش ماجرای یه دخترخانم موفقی روایت شده که یه اتفاق دردناکی براش میفته و یک روز که از خواب پا میشه همینجوری توی تختش در حالت سکون، دعایی رو به یاد میاره که مادربزرگش در کودکی بهش یاد داده بوده. ماجرا رو بعدا شما برید و توی این کتاب بخونید اما دعاش خیلی قشنگ بود و دلم میخواست شما هم ببینیدش و لذت ببرید:
پروردگارا مرا ابزاری برای آرامش خود قرار ده،
تا در هرکجا که نفرت است، عشق بیاورم.
تا در هرکجا که اشتباهی است، بخشش بیاورم.
هرکجا که اختلافی وجود دارد، هماهنگی ایجاد کنم.
در هرکجا که خطایی وجود دارد، حقیقت بیاورم.
هرکجا که تردید وجود دارد، ایمان بیاورم.
هرکجا که ناامیدی وجود دارد، امید بیاورم.
هرکجا سایه وجود دارد، نور بیاورم.
هرکجا اندوه وجود دارد، شادی بیاورم.
پروردگارا به من نیرویی عطاکن تا بیش از آنکه به دنبال تسکین باشم، در پی تسکین دادن باشم.
به جای درک شدن، درک کنم.
به جای دوست داشته شدن، دوست بدارم.
زیرا با فراموش کردن خود، چیزهای دیگری پیدا میکنم.
با بخشیدن است که چیزی دریافت میکنم.
و با مرگ است که در زندگی ابدی بیدار می‌شوم.✨✨✨
@mortezatofiqi
کارل گوستاو یونگ روانشناس سوئیسی، تعبیر جالبی از انسانِ خوشحال دارد که بسیار از تعریف عادی و معمولِ خوشحالی فاصله دارد؛ بر اساس این تعریف، خوشحال بودن یعنی: توانمندی بالای ما در شکیبایی و استقامت در برابر سختی ها؛
خوشحالی یعنی اطمینانی درونی به این که درد و رنج و سختی و بیماری و مرگ جزء لاینفک زندگیست، اما هیچ کدام از آنها نمی تواند مرا از پا بیاندازد؛
خوشحالی یعنی در سختی ها لبخند زدن؛
خوشحالی یعنی آگاهی از توانمندی بزرگ ما برای به دوش کشیدن مشکلات؛ خوشحالی یعنی بعد از هر زمین خوردن همچنان بتوانیم بخندیم و لبخند بر لب دیگر همنوعان بیاوریم؛
خوشحالی یعنی حضور کامل ما در هستی؛
خوشحالی یعنی همچون رود جاری بودن و در حرکت بودن، عبور کردن و به عظمتی بی پایان چشم دوختن؛
خوشحالی یعنی توانایی ما به گفتنِ یک آریِ بزرگ به زندگی ... ✨
@mortezatofiqi