✴️ چراغ سبز کلامی ترامپ به سومالی‌لند
🔸اظهارات دونالد ترامپ در گردهمایی اوهایو مبنی بر اینکه سومالی‌لند «کشوری کاملاً متفاوت» از سومالی است، موج تازه‌ای از امید را میان مقامات هرگیسا برای جلب شناسایی بین‌المللی ایجاد کرده است.
🔸وزارت امور خارجه سومالی‌لند با استقبال رسمی از این سخنان، آن را تأییدی بر سه دهه استقلال دوفاکتو (از سال ۱۹۹۱)، حاکمیت دموکراتیک و مرزهای تاریخی خود دانست؛ هرچند ترامپ رسماً استقلال این منطقه را نپذیرفته و سیاست واشنگتن را تغییر نداده است.
🔸سومالی‌لند برای جلب حمایت کاخ سفید و قانون‌گذاران آمریکایی، بر موقعیت ژئواستراتژیک خود در امتداد خلیج عدن، کنترل بندر کلیدی «بربرا»، امنیت دریایی و مبارزه با تروریسم تکیه می‌کند.
🔸عبدالرحمن محمد عبداللهی، رئیس‌جمهور سومالی‌لند، اخیراً در واشنگتن رایزنی‌هایی با اعضای کنگره انجام داده و خواستار شناسایی رسمی شده است.
🆔 @EcoAfrican
✴️ گابن از کشف جدید نفتی در بلوک فراساحلی دوسافو خبر داد
🔸 گابن در آفریقای مرکزی با کشف ذخایر جدید نفت خام در بلوک فراساحلی «دوسافو»، چشم‌انداز تازه‌ای برای تقویت منابع هیدروکربنی خود رقم زده است. این کشف توسط شرکت بریتانیایی «پانورو انرژی» و شریک نروژی آن «بی‌دبلیو انرژی» صورت گرفته و منابع قابل‌بازیافت آن حدود ۸ تا ۹ میلیارد بشکه برآورد می‌شود.
🔸پانورو انرژی با این توسعه در پی دستیابی به تولید مازاد ۳۰ تا ۴۵ هزار بشکه در روز است؛ چرا که تولید این بلوک پس از ثبت رکورد ۴۰ هزار بشکه در اوایل سال ۲۰۲۵، روندی کاهشی پیمود و سهم خالص شرکت بی‌دبلیو انرژی نیز در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ به ۱۹ هزار و ۳۰۰ بشکه در روز رسید.
🔸در ساختار مالکیت این مجوز، بی‌دبلیو انرژی با ۷۳.۵ درصد اپراتور اصلی است، پانورو انرژی ۱۷.۵ درصد و شرکت ملی نفت گابن ۹ درصد سهام را در اختیار دارند.
🔸 چاه اولیه با یک ستون نفتی ۱۶ متری در مجاورت میدان «هیبیسکوس» و چاه انحرافی دوم با ستونی ۳۰ متری در بخشی توسعه‌نیافته از همین میدان، شتاب مضاعفی به رشد تولید گابن می‌بخشند. مجوز دوسافو شامل میادینی چون «موبنگا»، «والت ویتمن» و «روشه» است.
🆔 @EcoAfrican
✴️ موریتانی روی رادار واشنگتن؛ هجوم سرمایه‌گذاران آمریکا به نفت و گاز اقیانوس اطلس
🔸 هیئتی از سرمایه‌گذاران و بازرگانان آمریکایی با محمد ولد خالد، وزیر انرژی و نفت موریتانی، دیدار و فرصت‌های سرمایه‌گذاری در بخش‌های هیدروکربن، برق و انرژی‌های تجدیدپذیر این کشور را بررسی کردند. این سفر با سازماندهی گروه «واشنگتن اینسایت» و با هدف تقویت همکاری بخش‌های خصوصی دو کشور انجام شده است.
🔸موریتانی با تکیه بر ذخایری بالغ بر ۸۰ تریلیون فوت مکعب گاز و حدود نیم میلیارد بشکه نفت، به مقصدی جذاب برای سرمایه‌گذاران بدل شده است. تمرکز اصلی اکتشافات در حوضه ساحلی اقیانوس اطلس قرار دارد و حوضه خشکی «تاودِنی» نیز پتانسیل بالایی برای توسعه دارد.
🔸این تحرکات همزمان با آغاز صادرات از پروژه مشترک گازی «Greater Tortue Ahmeyim» با سنگال رخ می‌دهد که با مشارکت شرکت‌های کاسموس انرژی آمریکا و بی‌پی بریتانیا اداره می‌شود. صادرات LNG موریتانی در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ با رشد چشمگیر ۳۵۵ درصدی به حدود ۱.۳۷ میلیون تن رسید.
🆔 @EcoAfrican
✴️ ورود بیش از ۹۵۰ تانکر سوخت به باماکو با اسکورت ارتش مالی
🔸یک کاروان متشکل از ۹۵۷ تانکر حامل سوخت، تحت اسکورت و حفاظت نیروهای مسلح مالی (FAMa) وارد باماکو، پایتخت این کشور شد. اداره کل بازرگانی و رقابت مالی (DGCC) این خبر را گزارش کرده است.
🔸در بیانیه رسمی این نهاد آمده است: « شنبه، ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶، کاروان جدیدی شامل ۹۵۷ تانکر سوخت با اسکورت نیروهای شجاع مسلح مالی (FAMa) وارد پایتخت شد. تحویل منظم این محموله‌ها به پر کردن مجدد ذخایر سوخت در انبارها و جایگاه‌های عرضه سوخت کمک می‌کند.»
🔸بر اساس اعلام این سازمان، در طول ماه سپتامبر نیز ۳٬۷۹۶ تانکر سوخت در قالب پنج کاروان وارد پایتخت شده بودند که بزرگ‌ترین آن‌ها شامل ۱٬۲۸۹ تانکر بود.
🔸همچنین در ده روز نخست ماه اکتبر، ۱٬۶۰۰ تانکر سوخت دیگر نیز به باماکو منتقل شده است. در حال حاضر، ماموران گمرک، پلیس و پرسنل اداره کل بازرگانی و رقابت بر روند تحویل و توزیع سوخت در پایتخت نظارت دارند.
🆔 @EcoAfrican
✴️ جهش درآمدهای معدنی؛ زیمبابوه قطب جدید لیتیوم
🔸در ۹ ماهه نخست سال ۲۰۲۶، فروش لیتیوم زیمبابوه 🇿🇼 به ۲.۱۶ میلیارد دلار رسید. این جهش درآمدی که در کنار افزایش قیمت‌های جهانی (از جمله رشد ۲۸۳ درصدی قیمت کنسانتره اسپودومن) رخ داده، سهم بسزایی در ارتقای کل درآمد صادرات مواد معدنی این کشور به ۴.۷ میلیارد دلار داشته است. بدین ترتیب، لیتیوم اکنون به بزرگ‌ترین کالای صادراتی غیرطلای زیمبابوه تبدیل شده است.
🔸 پس از تعلیق صادرات لیتیوم خام در فوریه ۲۰۲۶، شرکت‌ها ملزم به ایجاد زیرساخت‌های فرآوری داخلی و رعایت سهمیه‌بندی‌های صادراتی شدند. دولت همچنین مالیات ۱۰ درصدی بر صادرات وضع کرده و قصد دارد ممنوعیت کامل صادرات کنسانتره لیتیوم خام را تا ژانویه ۲۰۲۷ اجرایی کند.
🔸سرمایه‌گذاری‌های سنگین، به‌ویژه از سوی شرکت‌های چینی نظیر «سینوماین» (با اختصاص ۵۰۰ میلیون دلار برای فرآوری سولفات لیتیوم)، نقش کلیدی در تقویت این صنعت ایفا کرده است. همچنین، شرکت دولتی «موتاپا» نیز ۳۰۰ میلیون دلار برای توسعه دارایی‌های لیتیومی جذب کرده است.
🆔 @EcoAfrican
✴️ روسیه در جمهوری آفریقای مرکزی؛ نفوذ اقتصادی با طرح ۳۰ مرحله‌ای
🔸روسیه در حال پیوند زدن امنیت به اقتصاد در جمهوری آفریقای مرکزی است. مسکو با هدف تعمیق حضور خود، طرحی جامع با بیش از ۳۰ اقدام عملیاتی را برای اکتشاف منابع حیاتی شامل طلا، الماس، اورانیوم و نفت تدوین کرده است.
🔸این ابتکار نه تنها به نقشه‌برداری زمین‌شناسی محدود نمی‌شود، بلکه شامل بهبود چارچوب‌های مقرراتی، انتقال فناوری‌های نوین و آموزش متخصصان محلی است تا مناطق غنی از مواد معدنی را برای سرمایه‌گذاری روسیه مهیا سازد.
🔸این رویکرد، گسترش طبیعی روابطی است که پیش‌تر با محوریت امنیتی شکل گرفته بود. حضور نیروهای وابسته به روسیه که مسئولیت حفاظت از دولت را بر عهده دارند، اکنون بستری استراتژیک برای بهره‌برداری اقتصادی فراهم کرده است.
🔸روسیه با این مدل، همکاری‌های امنیتی را به دروازه‌ای برای دسترسی به منابع زیرزمینی تبدیل کرده است؛ الگویی که در آن مسکو با تثبیت جایگاه خود در جمهوری آفریقای مرکزی، به دنبال بازتعریف نقشه استخراج منابع و تضمین منافع بلندمدت اقتصادی خود در قاره آفریقا است.
🆔 @EcoAfrican
🟠 #گزارش/ سومالی در لبه پرتگاه؛ تکرار سناریوی لیبی؟
تحولات شتابان نظامی و سیاسی در حوزه دریای سرخ و باب‌المندب، ژئوپلیتیک شاخ آفریقا را دستخوش دگرگونی بنیادین کرده است. با پیشروی انصارالله یمن به جزیره میون (پریم) و تشدید تنش‌های منطقه‌ای میان محور آمریکا-اسرائیل و ایران، امنیت دو آبراهه حیاتی باب‌المندب و تنگه هرمز عملاً به یکدیگر پیوند خورده است. این همگرایی ژئوپلیتیکی، سواحل غربی دریای سرخ و به‌ویژه کشور سومالی را در کانون رقابت‌های بین‌المللی و منطقه‌ای قرار داده و سیاست داخلی شکننده آن را از بیرون بازتعریف می‌کند.
بحران ساختاری و تبدیل فدرالیسم به واگرایی خارجی
سومالی پیش از این نیز با بحران‌های عمیق داخلی دست‌به‌گریبان بود؛ از جمله اختلافات گسترده بر سر اصلاحات قانون اساسی، تعویق انتخابات در غیاب اجماع ملی و تشدید درگیری‌ها در ایالت‌های خودمختار مانند پانتلند، جوبالند و منطقه بایدوا. با این حال، در شرایط کنونی رقابت‌های سنتی قبیله‌ای تحت‌الشعاع مداخله بازیگران امنیتی خارجی قرار گرفته است.
فدرالیسم سومالی که زمانی ابزاری برای همزیستی و تقسیم تدریجی قدرت بود، اکنون به عاملی برای واگرایی و ابزارسازی سیاست خارجی بدل شده است:
- دولت فدرال موگادیشو با لغو قراردادهای دفاعی و بندری امارات در بربره، بوساسو و کیسمایو، به تقویت پیوندهای راهبردی همه‌جانبه با ترکیه (بزرگ‌ترین شریک امنیتی، نظامی و انرژی خود) روی آورده و همزمان روابط با مصر، عربستان سعودی و قطر را توسعه می‌دهد.
- ایالت‌های خودمختار و سومالی‌لند در مخالفت با مرکز، پیوندهای امنیتی، اقتصادی و بندری مستقلی با ابوظبی برقرار کرده‌اند.
- این شکاف‌ها عملاً کشور را به حوزه‌های نفوذ رقیب تقسیم کرده که در آن نیروهای مسلح محلی به حامیان خارجی متفاوتی پاسخگو هستند.
تله ژئوپلیتیکی سومالی‌لند؛ به رسمیت شناختن در ازای نظامی‌شدن
سفر رئیس‌جمهور سومالی‌لند به واشنگتن و شناسایی رسمی آن توسط اسرائیل در دسامبر ۲۰۲۵، چشم‌انداز استقلال این منطقه را دگرگون ساخته است. اگرچه سومالی‌لند بر مبنای بیش از سه دهه خودگردانی باثبات خواهان شناسایی بین‌المللی است، اما گره‌خوردن این مطالبه به جنگ جاری در خلیج عدن و ایجاد پایگاه در بندر بربره، آن را پیش از تثبیت حاکمیت واقعی، به میدانی نظامی در نزاع با حوثی‌ها و بازیگران منطقه‌ای بدل می‌سازد. از سوی دیگر، ورود الشباب، کل جغرافیای شاخ آفریقا را در زنجیره یک جنگ فرامنطقه‌ای ادغام کرده است.
توقف حمایت‌های مالی و ضرورت مصالحه بومی
بحران با تصمیم ایالات متحده مبنی بر قطع بودجه ارزیابی‌شده برای مأموریت تثبیت اتحادیه آفریقا (AUSSOM) پس از دسامبر تشدید شده است. این رخداد فروپاشی اجماع بین‌المللی و کاهش چتر امنیتی سومالی را آشکار می‌سازد. در این شرایط، نهادهای منطقه‌ای و بین‌المللی نظیر اتحادیه آفریقا، ایگاد و سازمان ملل باید احیای توافق سیاسی درون‌سومالیایی را در اولویت قرار دهند.
تنظیم رویه‌های ملی، شفاف‌سازی قراردادهای بندری و پایگاهی، عدم مداخله تسلیحاتی قدرت‌های خارجی و مهار رقابت‌های مخفیانه، تنها راه جلوگیری از تکرار سرنوشت سودان و لیبی در سومالی است؛ پیش از آنکه خاک این کشور قربانی دائمی منافع نظامی اتحادهای خارجی شود.
🆔 @EcoAfrican
🟠 انتظار روس‌اتم برای چراغ سبز نامیبیا به پروژه اورانیوم «وینگز»
🔸الکسی لیخاچف، مدیرکل شرکت دولتی «روس‌اتم» (ROSATOM)، اعلام کرد که این شرکت از ابتدای سال ۲۰۲۶ مذاکرات فشرده‌ای را با مقامات نامیبیا درباره پروژه استخراج اورانیوم «وینگز» در منطقه «اوماهکه» آغاز کرده و انتظار دارد دولت این کشور طی ماه‌های آینده تصمیم نهایی خود را برای صدور مجوز اجرای این پروژه اتخاذ کند.
🔸 لیخاچف با اشاره به جایگاه نامیبیا به عنوان یکی از بازیگران کلیدی بازار جهانی و جزو پنج کشور برتر تولیدکننده اورانیوم در جهان، تأکید کرد: «مذاکرات بسیار فعالی از آغاز سال برای راه‌اندازی یک پروژه بزرگ اورانیوم در منطقه اوماهکه با نام زیبای "وینگز" در جریان بوده است. تمامی ارزیابی‌های لازم انجام شده و نتایج مستقیماً به رهبری نامیبیا ارائه شده است. ما انتظار داریم طی ماه‌های آینده تصمیم مثبتی اتخاذ شود تا بتوانیم با اجرای این پروژه وارد نامیبیا شویم.»
🔸 وی افزود که دانشجویان نامیبیایی با استفاده از سهمیه‌های آموزشی ارائه‌شده توسط این شرکت دولتی، در حال تحصیل در دانشگاه‌های روسیه هستند تا برای فعالیت در صنعت هسته‌ای آماده شوند.
🆔 @EcoAfrican
✴️ امارات متحده عربی از نظر مساحت، کشوری کوچک است، اما در میان جنگ‌ها و بحران‌های قاره آفریقا، نفوذ مالی، بنادر و همکاری‌های نظامی این کشور همواره مشهود است.
🔸سودان تنها نمونه بارز این موضوع است.
🆔 @EcoAfrican
🟠 سیطره شرکت‌های چینی بر ۵۴ درصد از پروژه‌های حیاتی معدنی کنگو
🔸بر اساس تازه‌ترین به‌روزرسانی پایگاه داده مواد معدنی حیاتی که توسط مؤسسه «Africa Business+» با همکاری شرکت «EY» تهیه شده است، شرکت‌های چینی هم‌اکنون سهام اقلیت یا اکثریت ۵۴ درصد از پروژه‌های حیاتی معدنی جمهوری دموکراتیک کنگو را در اختیار دارند.
🔸 این گزارش نشان می‌دهد که حضور چین در بخش معدن این کشور آفریقایی اکنون به ۴۹ پروژه گسترش یافته است؛ امری که نقش فزاینده و مسلط پکن را در دومین تولیدکننده بزرگ مس جهان تثبیت می‌کند.
🔸این سرمایه‌گذاری‌ها طیف گسترده‌ای از شرکت‌های دولتی و گروه‌های خصوصی چینی را شامل می‌شود. جمهوری دموکراتیک کنگو یکی از کانون‌های اصلی تأمین مس و کبالت در جهان به شمار می‌رود و تولیدات عظیمی از جمله معدن «تنکه فونگورومه» (Tenke Fungurume) به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین ذخایر و عملیات‌های استخراج مس و کبالت دنیا را در خود جای داده است.
🆔 @EcoAfrican
✴️ ورود بی‌سروصدای واشنگتن به معادن طلا و لیتیوم مالی
🔸دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، توجه خود را به بخش معادن مالی افزایش داده است. در همین راستا، سفارت آمریکا در باماکو روز ۲۴ سپتامبر میزبان نشستی غیررسمی بود که متخصصان حوزه معدن و امنیت را گرد هم آورد تا درباره تعاملات تجاری بلندمدت در این کشور بحث کنند.
🔸طبق گزارش «The Africa Report»، محور این گفتگوها، منابع طلا و لیتیوم مالی بوده است.
🔸این نشست در شرایطی برگزار شد که مالی همچنان تحت حکومت نظامی قرار دارد و قدرت‌های خارجی برای دسترسی به معادن استراتژیک در سراسر منطقه ساحل (Sahel) با یکدیگر رقابت می‌کنند.
🔸کارشناسان این ابتکار را نشان‌دهنده افزایش علاقه آمریکا به فرصت‌های تجاری در مالی، علیرغم محیط امنیتی پرتنش آن، دانسته است.
🆔 @EcoAfrican
✴️ فروپاشی مرزهای امنیتی؛ پیوند شورشیان اتیوپی و سودان در یک شبکه فرامرزی
🔸درگیری‌های داخلی در سودان و اتیوپی دیگر به مرزهای ملی محدود نبوده و از طریق شبکه‌های حمایتی فرامرزی در یک چارچوب امنیتی مشترک تنیده شده‌اند. اتهامات متقابل دو کشور درباره حمایت از گروه‌های مسلح یکدیگر، از جمله استفاده از خاک اتیوپی برای آموزش نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) و اتهام اتیوپی به سودان و مصر، حاکی از پیچیدگی اوضاع است.
🔸 همزمان، اتیوپی با تشکیل اتحاد جدیدی میان هفت گروه مسلح مخالف دولت (مانند TPLF و فانو) مواجه است که شکنندگی امنیتی این کشور را تشدید کرده است.
🔸این تحولات تنها یک اثر سرریز ساده نیستند؛ بلکه ریشه در تلاقی رقابت‌های ژئوپلیتیکی بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای دارند. رقابت کشورهای خلیج فارس مانند عربستان و امارات و مواضع اریتره و مصر، بحران‌های محلی شاخ آفریقا را با رقابت‌های کلان درهم‌آمیخته است.
🔸در نتیجه، پویایی‌های امنیتی شاخ آفریقا به‌شدت تحت‌تأثیر این شبکه‌های فرامرزی و پیوندهای رو‌به‌رشد آن‌ها قرار گرفته است.
🆔 @EcoAfrican
✴️ بورکینافاسو نخستین پالایشگاه طلای خود را افتتاح کرد
🔸بورکینافاسو در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ نخستین پالایشگاه طلای خود به نام «رافینور-بی‌اف» (Raffinor-BF) را در شهر اوآگادوگو با حضور کاپیتان ابراهیم ترائوره، رهبر نظامی این کشور، افتتاح کرد. بر اساس اعلام ریاست‌جمهوری، عملیات ساخت این واحد از اواخر نوامبر ۲۰۲۳ آغاز شده بود.
🔸این مرکز ظرفیت فرآوری ۱۶۴ تن طلا در سال را دارد و برنامه‌هایی برای افزایش آن به ۵۱۵ تن در سال‌های آتی تدوین شده است. هزینه این پروژه بیش از ۱۱ میلیارد فرانک آفریقای غربی، معادل حدود ۲۰ میلیون دلار، بوده که توسط دولت بورکینافاسو با مشارکت سرمایه‌گذاران بخش خصوصی داخلی تأمین شده است.
🔸ریاست‌جمهوری اعلام کرد که این پالایشگاه بخشی از تلاش‌ها برای حفظ زنجیره ارزش معدنی در داخل کشور است. یعقوبا زابره گوبا، وزیر معادن، اظهار داشت که این پروژه انتظار می‌رود ۱۰۰ شغل مستقیم و ۵ هزار شغل غیرمستقیم ایجاد کند.
🆔 @EcoAfrican
✴️ خیز «روس‌اتم» برای احداث معدن لیتیوم در مالی
🔸بر اساس گزارش‌ها، شرکت دولتی روس‌اتم قصد دارد یک معدن لیتیوم در کشور مالی احداث کند. طبق اعلام آندری مینیف، مدیر پروژه، روس‌اتم طی دو سال اخیر اکتشافات گسترده‌ای در منطقه «بوگولا» انجام داده و با حفاری بسیار، پتانسیل تولید صنعتی کنسانتره اسپودومن، ماده کلیدی در صنعت باتری را تأیید کرده است.
🔸این پروژه توسط گروه «اورانیوم وان» (زیرمجموعه روس‌اتم) اجرا می‌شود. مطالعات امکان‌سنجی برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده و انتظار می‌رود عملیات ساخت کارخانه فرآوری در سال ۲۰۲۸ آغاز شود.
🔸 بر اساس داده‌های تا اوت ۲۰۲۶، ذخایر لیتیوم در این محدوده به ۴۵۸ هزار تن کربنات رسیده که برای شروع تولید کافی است.
🔸فعالیت‌های معدنی با هماهنگی مقامات محلی انجام می‌شود تا علاوه بر پیشبرد اهداف صنعتی، منافع اقتصادی برای منطقه نیز ایجاد شود. این تحول گامی مهم در حضور اقتصادی روسیه در غرب آفریقا و تقویت جایگاه این کشور در زنجیره تأمین مواد معدنی راهبردی محسوب می‌شود.
🆔 @EcoAfrican
🟠 خیز سنگال برای پادشاهی سوخت در غرب آفریقا؛ اتحاد نفتی داکار-آنکارا
🔸سنگال در راستای دستیابی به استقلال انرژی و تبدیل شدن به قطب سوخت در غرب آفریقا، گامی بلند برداشته است. این کشور با امضای تفاهم‌نامه‌ای با شرکت ترکیه‌ای «یاماتا» در نیویورک، قصد دارد دومین پالایشگاه خود را احداث و پالایشگاه فعلی «امبائو» را نوسازی کند.
🔸برآورد کل هزینه این طرح بین ۲.۳ تا ۳.۵ میلیارد دلار پیش‌بینی شده است. یکی از نکات کلیدی این قرارداد، مدل تأمین مالی آن است؛ یاماتا متعهد شده بدون نیاز به ضمانت‌های دولتی از سوی داکار، منابع مالی پروژه را تأمین کند.
🔸پالایشگاه جدید با ظرفیت پالایش سالانه چهار میلیون تن نفت خام، نه تنها نیاز داخلی سنگال به واردات فرآورده‌های نفتی را کاهش می‌دهد، بلکه چشم‌انداز صادرات سوخت به کشورهای همسایه در غرب آفریقا را دنبال می‌کند.
🔸اگرچه این توافق چارچوبی رسمی ایجاد کرده، اما جزئیات نهایی مهندسی و ساختار دقیق مالی هنوز در مرحله مذاکره است و زمان‌بندی دقیق اجرای پروژه اعلام نشده است. این طرح در صورت تحقق، نقش سنگال را در بازار انرژی منطقه دگرگون خواهد کرد.
🆔 @EcoAfrican
✴️ نیجر صادرات بنزین و گازوئیل را ممنوع کرد
🔸مقامات کشور نیجر در پی بروز اختلالات شدید در زنجیره تأمین سوخت در شهر نیامی، پایتخت این کشور، صادرات بنزین و گازوئیل (دیزل) را رسماً ممنوع اعلام کردند.
🔸بر اساس بخشنامه و دستور ابلاغی وزارت بازرگانی و صنعت نیجر، تمامی تولیدات داخلی بنزین و گازوئیل باید پیش از هر چیز در راستای برطرف کردن تقاضا و نیازهای مصرف‌کنندگان در بازار داخلی مصرف شود.
🔸با این حال، در مفاد این دستورالعمل قید شده است که تنها در شرایط بروز «مازاد تولید»، دو شرکت دولتی فعال در این بخش، یعنی «سونیدپ» (SONIDEP - شرکت ملی محصولات نفتی نیجر) و «سوراز» (SORAZ - پالایشگاه نفت زنیدر)، مجاز خواهند بود تا نسبت به صادرات سوخت اقدام کنند؛ اقدامی که آن هم صرفاً با دریافت «مجوز ویژه از وزیر مسئول بازرگانی» امکان‌پذیر خواهد بود.
🆔 @EcoAfrican
🟠 کانال مالی چین–آفریقا فعال شد؛ وصل اکوبانک به پکن
🔸گروه بانکی «اکوبانک» (Ecobank) در راستای توسعه روابط تجاری چین و آفریقا، حضور خود را در پکن تقویت کرد. این نهاد مالی با افتتاح دفتر جدید و امضای تفاهم‌نامه با «سیستم پرداخت بین‌بانکی فرامرزی» (CIPS)، قصد دارد تراکنش‌های یوان (RMB) را تسهیل کرده و دسترسی شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران چینی به ۳۴ بازار آفریقایی را بهبود بخشد.
🔸این توافق که در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ و همزمان با سفر رئیس‌جمهور توگو به چین با حضور وزیر دارایی این کشور منعقد شد، بر کاهش پیچیدگی‌های مالی و تسریع در تسویه حساب‌های تجاری متمرکز است.
🔸چین با حجم تجارت دوجانبه بالغ بر ۳۴۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵، همچنان بزرگ‌ترین شریک تجاری آفریقا محسوب می‌شود. تقویت این زیرساخت‌های بانکی، پشتیبانی کارآمدتری برای پروژه‌های مشترک در حوزه‌های تولید، زیرساخت، فناوری و انرژی ایجاد خواهد کرد.
🔸کریدور چین-آفریقا، محور استراتژی رشد و تحول اکوبانک است. این گروه با اتصال دفتر پکن به ۳۴ بازار آفریقایی، مسیر تجارت و توسعه را برای کسب‌وکارهای آفریقایی در تعامل با چین هموار می‌کند.
🆔 @EcoAfrican
عملکرد «سازمان توسعه تجارت» در حوزه آفریقا را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
نظرسنجی ناشناس
ضعیف – 18
👍👍👍👍👍👍👍 82%
متوسط – 4
👍👍 18%
خوب
▫️ 0%
👥 22 نفر رأی داده اند.
✴️ #گزارش/ نبرد غرب کردفان؛ تمرکز ارتش سودان بر شریان‌های نفتی و گلوگاه‌های راهبردی جنگ
🔸ارتش سودان پس از تثبیت و گسترش مواضع خود در شمال کردفان، در حال انتقال ثقل عملیاتی جنگ به سمت غرب و ورود به ایالت راهبردی «غرب کردفان» است؛ اقدامی که نقشه درگیری‌ها میان مرکز کشور و اقلیم دارفور را بازتعریف می‌کند. نیروهای مسلح سودان پس از تسلط بر مناطقی چون سودری و المزروع، پیشروی از حومه ام‌کردم به سمت الخوی و حومه النهود را کلید زده‌اند. هدف ارتش فراتر از بازپس‌گیری نقاط جغرافیایی بوده و متمرکز بر انسداد کریدورهای لجستیکی و خطوط امداد نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) میان دارفور و کردفان است.
اهمیت ژئوپلیتیک و اقتصادی غرب کردفان
🔸موقعیت ویژه غرب کردفان در تقاطع دارفور، مرکز سودان و نوار مرزی با سودان جنوبی 🇸🇸، این ایالت را به بارانداز نظامی، تجاری، دامداری و ترانزیت انرژی مبدل ساخته است:
- کانون‌های تجاری و پیوندهای زمینی: «النهود» بارانداز اصلی تجارت صمغ عربی، بادام‌زمینی و احشام و دارای نفوذ قبیله‌ای (دار حمر) است؛ «الخوی» حلقه اتصال حیاتی به سمت العبید محسوب می‌شود؛ «الفوله» مرکز اداری ایالت است و «بابنوسه» تقاطع تاریخی راه‌آهن متصل به دارفور و سودان جنوبی به شمار می‌رود.
- کمربند نفتی جنوب: میادین هجلیج، بلیله و تاسیسات پیرامونی، علاوه بر استخراج نفت خام، نقشی تعیین‌کننده در فرآوری و خطوط لوله صادرات نفت سودان جنوبی ایفا می‌کنند. تسلط بر این مناطق مستقیماً با درآمدهای ارزی، فعالیت‌های بازار و توان مالی طرفین در تداوم جنگ گره خورده است.
نقشه میدانی و پیچیدگی توازن قوا
🔸عملیات جاری ارتش سودان در شرایطی صورت می‌گیرد که پیش‌تر بخش‌های عمده این ایالت به تصرف RSF درآمده بود:
۱. سقوط شهر الفوله در ژوئن ۲۰۲۴ و سپس تصرف النهود در مه ۲۰۲۵ توسط شبه‌نظامیان RSF رخ داد؛ النهود پیش از آن پایتخت اداری موقت به شمار می‌رفت.
۲. در دسامبر ۲۰۲۵، با سقوط مقر لشکر ۲۲ ارتش در بابنوسه، یکی از کلیدی‌ترین پایگاه‌های حاکمیتی ارتش در ایالت از دست رفت.
۳. در جبهه جنوبی، حضور ارتش در دلق و کادوقلی زیر تهدید مداوم جاده‌ای قرار دارد؛ جنبش آزادی‌بخش خلق سودان–شمال (SPLM-N) به رهبری عبدالعزیز الحلو در بخش‌هایی از کوه‌های نوبا مستقر و با RSF هم‌پیمان است.
۴. میدان نفتی هجلیج موقعیت ویژه‌ای پیدا کرده است؛ در پی خروج ارتش سودان در اواخر ۲۰۲۵، جوبا طبق توافقی دوجانبه با طرف‌های جنگ، نیروهای سودان جنوبی را برای محافظت از تاسیسات مستقر کرد که تمایز میان حفاظت فیزیکی، حاکمیت ملی و مدیریت عواید نفتی را برجسته می‌سازد.
چالش‌ها و چشم‌انداز نبرد
🔸تسلط احتمالی بر الخوی و النهود اگرچه توان مانور نیروهای RSF را محدود و گلوگاه‌های تجاری را زیر فشار می‌گذارد، اما پیروزی‌های مقطعی لزوماً به معنای دسترسی مستقیم به حوزه‌های نفتی جنوب یا کنترل پایدار پیرامون شهرها نیست. قدرت اقتصادی ایالت میان شمال کشاورزی-تجاری، مرکز اداری و جنوب نفتی تقسیم شده است.
🔸علاوه بر این، پیشروی سریع، خطوط تدارکاتی ارتش را به شدت طولانی و هزینه‌های لجستیکی برای تثبیت مواضع را افزایش می‌دهد. بر همین اساس، غرب کردفان وارد مقطعی تعیین‌کننده شده است: ارتش یا موفق خواهد شد با پیوند زدن این پیروزی‌ها به یکدیگر مسیر پایداری به سمت دارفور باز کند، یا این جبهه تازه به یک جنگ فرسایشی پرهزینه تبدیل خواهد شد.
🆔 @EcoAfrican
✴️ #راهبرد/ بلوک چهار کشور علیه اتیوپی؛ تغییر موازنه قدرت در شاخ آفریقا
🔸اجلاس چهارم اکتبر در شهر ساحلی العلمین مصر، نقطه عطف جدیدی در ترتیبات امنیتی شاخ آفریقا به شمار می‌رود. این نشست با میزبانی عبدالفتاح السیسی، رئیس‌جمهور مصر، و با حضور ژنرال عبدالفتاح البرهان، فرمانده ارتش سودان، حسن شیخ محمود، رئیس‌جمهور سومالی، و ایسایاس آفورکی، رهبر اریتره برگزار شد. تحلیل‌گران این گردهمایی چهارجانبه را گامی عملی برای ایجاد یک پیمان امنیتی تازه با هدف مهار و محاصره اتیوپی ارزیابی می‌کنند.
🔸هم‌زمانی این نشست با تحولات شتابان نظامی در اتیوپی، ابعاد راهبردی آن را برجسته‌تر ساخته است. ارتش اتیوپی اخیراً اعلام کرد که درگیری‌ها در شمال کشور تشدید شده و نیروهای مسلح در مکله، مرکز تیگرای، به عقب رانده شده‌اند. در شرایطی که قاهره، خارطوم و اسمره موضع رسمی خویشتن‌داری اتخاذ کرده‌اند، ابی احمد، نخست‌وزیر اتیوپی، این سه پایتخت را به پشتیبانی همه‌جانبه از شورشیان متهم می‌کند؛ اتهامی که از سوی این سه کشور قویاً رد شده است.
🔸در بیانیه پایانی نشست العلمین، اگرچه نامی از اتیوپی به میان نیامده، اما تصریح شده است که نظم و دریانوردی آزاد در دریای سرخ منحصراً در اختیار کشورهای ساحلی آن است. این بند پاسخی صریح به تلاش‌های آدیس‌آبابا برای دستیابی دائمی به سواحل دریای سرخ محسوب می‌شود. همچنین رهبران حاضر، هرگونه رسمیت‌بخشی به سومالی‌لند را با عنوان نهادی خودخوانده مردود دانستند و به حمایت‌های خارجی از این منطقه تاختند؛ موضوعی که به شناسایی سومالی‌لند توسط اسرائیل در دسامبر ۲۰۲۵ و قرارداد جنجالی اتیوپی مربوط می‌شود. علاوه بر این، حضور مزدوران خارجی در جنگ داخلی سودان در این بیانیه تکذیب شد.
🔸بحران درونی اتیوپی پس از نقض نانوشته توافق پرتوریا مجدداً شعله‌ور شده است. جنگ داخلی سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ نزدیک به ۶۰۰ هزار قربانی بر جای گذاشت. اگرچه در آن مقطع اریتره در کنار اتیوپی با جبهه آزادی‌بخش خلق تیگرای جنگید، اما توافق آتش‌بس نوامبر ۲۰۲۲ در آفریقای جنوبی بدون حضور اسمره امضا شد. آفورکی به دلیل باقی ماندن تشکیلات تیگرای و الزام به خروج نیروهای اریتره، خود را مغبون دید و روابط دو کشور به سرعت به تنش گرایید؛ تا جایی که آدیس‌آبابا اکنون اسمره را به تسلیح شبه‌نظامیان فانو متهم می‌کند. گسترش نبردها به مرکز اتیوپی و حمله پهپادی ۲۸ سپتامبر به پایگاهی در جنوب شرقی پایتخت، نشان‌دهنده دسترسی شورشیان به تسلیحات هدایت‌پذیر دقیق است.
🔸سودان نیز درگیر نبردی ویرانگر میان ارتش و نیروهای پشتیبانی سریع به رهبری حمیدتی است. منطقه حاصلخیز الفشقه از اواخر سال ۲۰۲۰ به کانون مناقشه ارضی میان خارطوم و آدیس‌آبابا تبدیل شد. سودان در سال ۲۰۲۵ اتیوپی را به پشتیبانی نظامی و پهپادی از نیروهای پشتیبانی سریع متهم کرد، در حالی که آدیس‌آبابا بر میانجیگری تأکید داشت. همزمان، آبگیری سد النهضه بر روی نیل آبی، منافع حیاتی مصر و سودان را به هم پیوند زده و قاهره را به محور اصلی ائتلاف‌سازی علیه اتیوپی بدل کرده است.
🔸عامل اصلی تشدید تنش‌ها، تلاش اتیوپی برای خروج از بن‌بست جغرافیایی است. این کشور که بیش از ۹۵ درصد تجارت خارجی خود را از طریق بندر جیبوتی انجام می‌دهد، در ژانویه ۲۰۲۴ توافقی با سومالی‌لند منعقد کرد تا در ازای شناسایی دیپلماتیک، اجاره ۵۰ ساله ۲۰ کیلومتر از نوار ساحلی بربرا را به دست آورد. این توافق حاکمیت ملی سومالی را نقض کرد و موگادیشو را به سوی پیمان‌های امنیتی مشترک با مصر سوق داد. تمرکز نیروهای نظامی در مرز عصب میان اریتره و اتیوپی نیز خطر رویارویی مرزی را دوچندان کرده است.
🔸رویکرد ابی احمد مبنی بر استفاده از کارت تهدیدات خارجی برای یکپارچه‌سازی فضای داخلی، کارآمدی گذشته را ندارد. کشورهای منطقه هرچند از فروپاشی کامل اتیوپی به دلیل امواج بی‌ثباتی و آوارگی پرهیز دارند، اما خواهان تضعیف موقعیت سیاسی نخست‌وزیر کنونی هستند. تلاش‌های ابی احمد برای حفظ روابط با موگادیشو یا تکیه بر شرکای فرامنطقه‌ای مانند ابوظبی و اسرائیل در امتداد دریای سرخ، نتوانسته است ائتلاف چهارجانبه العلمین را متوقف سازد. محاصره دیپلماتیک و نظامی از سوی همسایگان ساحلی، آدیس‌آبابا را در شکننده‌ترین موقعیت ژئوپلیتیکی سال‌های اخیر قرار داده است.
🆔 @EcoAfrican
🟠 سپر تل‌آویو علیه آنکارا؛ سومالی‌لند از اسرائیل پدافند هوایی خواست!
🔸دولت سومالی‌لند به دلیل حضور نظامی فزاینده ترکیه در سومالی، آنکارا را یک تهدید امنیتی جدی علیه خود می‌داند. در همین راستا، مقامات سومالی‌لند، از جمله محمد عثمان فاضل، مشاور روابط خارجی رئیس‌جمهور، رسماً از اسرائیل درخواست پشتیبانی پدافند هوایی کرده‌اند تا در صورت درگیری احتمالی با دولت موگادیشو، توازن قوا برقرار شود.
🔸نگرانی اصلی مقامات سومالی‌لند، توافق‌نامه همکاری دفاعی و اقتصادی ۱۰ ساله و حمایت‌های نظامی آنکارا از موگادیشو، شامل پهپادها و جنگنده‌های اف-۱۶ است. آن‌ها بیم آن دارند که در صورت حمله احتمالی دولت سومالی، ترکیه مستقیماً مداخله نظامی کند.
🔸 از سوی دیگر، سومالی‌لند نیز در حال گسترش همکاری‌های امنیتی با اسرائیل است که شامل آموزش نیروهای پلیس و ارتش می‌شود. هرچند شایعاتی درباره تمایل اسرائیل برای ایجاد پایگاه در بندر استراتژیک «بربره» وجود دارد، مقامات سومالی‌لند وجود چنین توافقی را رد کرده‌اند.
🆔 @EcoAfrican
🟠تمدید ۱۵ ساله مجوز طلای باریک کانادا در تانزانیا
🔸غول معدنی کانادایی «باریک ماینینگ» توانست مجوز ویژه استخراج طلا از معدن نورث مارا تانزانیا را ۱۵ سال دیگر، تا سال ۲۰۴۱، تمدید کند.
🔸این شرکت معدن نورث مارا را از طریق شرکت «توایگا مینرالز»، یک سرمایه‌گذاری مشترک با دولت تانزانیا، اداره می‌کند. بر پایه توافق سال ۲۰۱۹ که به سال‌ها اختلاف بر سر مالیات، صادرات و تقسیم درآمد پایان داد، تانزانیا ۱۶ درصد سهام عملیات محلی را در اختیار دارد و منافع اقتصادی دو طرف به‌صورت ۵۰:۵۰ تقسیم می‌شود. در چارچوب همان توافق، باریک ۳۰۰ میلیون دلار به دولت پرداخت کرد.
🔸باریک می‌گوید از سال ۲۰۱۹ تاکنون حدود ۵.۳ میلیارد دلار به اقتصاد تانزانیا تزریق کرده که ۱.۲ میلیارد دلار آن در سال ۲۰۲۵ از محل مالیات، حق امتیاز، حقوق، سود سهام و تدارکات محلی بوده است. دولت تانزانیا این شرکت را برترین پرداخت‌کننده سود سهام سال جاری شناخته است.
🔸باریک حدود ۳ هزار کارمند در تانزانیا دارد که ۹۶ درصد آنان تبعه این کشور و ۴۷ درصد از جوامع محلی هستند. این شرکت با تولید ۳.۲۶ میلیون اونس طلا در ۲۰۲۵ در شمار بزرگ‌ترین تولیدکنندگان جهان است.
🆔 @EcoAfrican
✴️ #گزارش/ روابط اتیوپی و اریتره: از دهه‌ها درگیری تا فروپاشی دیپلماتیک جدید🇪🇹🇪🇷
🔸روابط میان اتیوپی و اریتره پس از آنکه آدیس‌آبابا سفارت خود در اسمره را تعطیل و ۱۰ دیپلمات اریتره‌ای را اخراج کرد، وارد دور تازه‌ای از بحران و تنش شدید شده است؛ اقدامی که با واکنش متقابل اریتره و اعلام قطع کامل روابط دیپلماتیک با همسایه جنوبی همراه شد.
🔸وزارت امور خارجه اتیوپی 🇪🇹 تصریح کرد این تصمیم در پی آنچه «اقدامات خصمانه و تشدیدکننده مستقیم و غیرمستقیم» از سوی اریتره 🇪🇷 توصیف شده، اتخاذ شده است. با این حال، آدیس‌آبابا تأکید کرده که همچنان به پیوندهای تاریخی، فرهنگی و مردمی میان دو ملت ارج نهاده و به همزیستی مسالمت‌آمیز و ثبات منطقه‌ای پایبند است.
🔸این گسست دیپلماتیک همزمان با شعله‌ور شدن دوباره درگیری‌ها در شمال اتیوپی میان ارتش فدرال و جبهه آزادی‌بخش خلق تیگرای (TPLF) رخ می‌دهد؛ نبردهایی که از ۲۳ سپتامبر از سر گرفته شد و جدی‌ترین تشدید نظامی از زمان پایان جنگ سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ به شمار می‌رود.
🔸تحولات اخیر، برگ تاریک دیگری بر تاریخ مناسبات دو کشور می‌افزاید؛، پیوندی که دهه‌ها با رقابت‌های سیاسی، جنگ‌های ویرانگر، دوره‌های کوتاه آشتی و بی‌اعتمادی متقابل عجین بوده است.
🔸ریشه مناسبات مدرن دو کشور به میانه سده بیستم بازمی‌گردد. اریتره پس از دوره‌ای قیمومیت بریتانیا، در سال ۱۹۵۲ وارد یک ساختار فدرال با اتیوپی شد؛ اما امپراتور هایله سلاسی در سال ۱۹۶۲ این کشور را رسماً ضمیمه خاک اتیوپی کرد که به جرقه جنگ‌های طولانی‌مدت برای استقلال اریتره بدل گشت.
🔸سرانجام در سال ۱۹۹۳ و در پی برگزاری یک همه‌پرسی، استقلال اریتره 🇪🇷 رسماً اعلام شد. این جدایی، اتیوپی را به کشوری محصور در خشکی بدل ساخت و زنجیره‌ای از پرونده‌های حل‌نشده حیاتی، از جمله تعیین دقیق خطوط مرزی، ترتیبات بازرگانی و حق دسترسی اتیوپی به آب‌های آزاد را بر جای گذاشت.
🔸در سال ۱۹۹۸، اختلافات مرزی بر سر مالکیت شهرک بیابانی بادمه آتش جنگی تمام‌عیار را برافروخت. این نبرد ویرانگر ۲ سال به طول انجامید، جان نزدیک به ۱۰۰٬۰۰۰ تن را گرفت و خسارات اقتصادی سنگین به همراه آوارگی صدها هزار انسان برجای گذاشت.
🔸در دسامبر ۲۰۰۰، دو کشور با میانجیگری الجزایر به توافق صلح الجزیره دست یافتند که بر آتش‌بس دائمی، تبادل اسرا و تشکیل کمیسیون مستقل مرزی تأکید داشت. با این وجود، خودداری‌ها از اجرای کامل مصوبات سبب شد روابط دو طرف برای سال‌ها در وضعیت فرسایشی «نه جنگ، نه صلح» منجمد بماند.
🔸نقطه عطف تاریخی در سال ۲۰۱۸ رقم خورد که آبی احمد، نخست‌وزیر اتیوپی و ایسایاس آفورکی، رئیس‌جمهور اریتره، معاهده صلحی امضا کردند که به دو دهه بن‌بست و خصومت پایان داد، دستاوردی که جایزه صلح نوبل را برای آبی احمد به همراه داشت. با وجود این، توافق مذکور به دلیل اتکای صرف به روابط فردی دو رهبر و نادیده گرفتن مشارکت نهادها و ذی‌نفعان کلیدی منطقه‌ای مورد انتقاد تحلیل‌گران قرار گرفت.
🔸روابط بار دیگر به مسیر فرسایش افتاد. در اکتبر ۲۰۲۳، تأکید علنی آبی احمد بر ضرورت راهبردی دستیابی اتیوپی به آب‌های دریای سرخ، هشدارهای امنیتی جدی در منطقه ایجاد کرد. این بحران در سال ۲۰۲۴ با ممانعت اریتره از فرود پروازهای خطوط هوایی اتیوپی در اسمره و مسدودسازی دارایی‌های بانکی این شرکت به اوج رسید و عملاً مسیر را برای قطع نهایی مناسبات هموار کرد.
🆔 @EcoAfrican
🟠 آتش‌افروزی امارات در شاخ آفریقا؛ باروت زیر پای اروپا!
🔸شاخ آفریقا و تنگه باب‌المندب به کانون یک بحران امنیتی جهانی تبدیل شده است؛ وضعیتی که با انفعال واشنگتن و اتحادیه آفریقا تشدید می‌شود. در مرکز این تنش‌ها، امارات متحده عربی با کنار گذاشتن بی‌طرفی سنتی، از طریق تصاحب بنادر راهبردی نظیر بربره و عصب، شبکه‌های مزدوران خارجی و حمایت همه‌جانبه مالی و پهپادی از دولت آبی احمد در اتیوپی و نیروهای پشتیبانی سریع در سودان، نفوذ خود را گسترش داده است.
🔸این تحرکات، شکاف راهبردی عمیقی میان ابوظبی و ریاض ایجاد کرده و سواحل غربی دریای سرخ را به امتداد جنگ یمن تبدیل ساخته است. در اتیوپی، وابستگی دولت به سرمایه امارات همزمان با شکل‌گیری ائتلاف گسترده مخالفان داخلی، کشور را در آستانه فروپاشی قرار داده است.
🔸کارشناسان هشدار می‌دهند سقوط اتیوپی با جمعیت ۱۳۵ میلیون نفری، بحران انسانی و موج مهاجرتی بی‌سابقه‌ای را مستقیماً به سوی دروازه‌های مدیترانه و اروپا روانه خواهد کرد. امری که واکنش قاطع و اهرم‌های تحریمی و تجاری بروکسل علیه ابوظبی را ضروری می‌سازد.
🆔 @EcoAfrican
✴️ الجزایر آماده میانجیگری درباره تنگه هرمز است
رئیس‌جمهور الجزایر:
🔸ما با هیچ طرفی مشکلی نداریم و هر کسی که بخواهد برای ما مشکل ایجاد کند، موفق نخواهد شد
🔸الجزایر برای هرگونه میانجیگری در موضوع تنگه هرمز آمادگی دارد
🔸کشتی‌های ما از تنگه عبور می‌کنند زیرا الجزایر کشوری صلح‌طلب است
🔸الجزایر هرگاه اجماع و توافقی وجود داشته باشد، به آن پایبند خواهد بود.
@EcoAfrican
✴️ اریتره روابط دیپلماتیک خود با اتیوپی را قطع کرد
🔸بر اساس بیانیه‌ای که از سوی وزارت امور خارجه اریتره در تاریخ ۱ اکتبر منتشر شد، این کشور در واکنش به اقدامات دولت آدیس‌آبابا از جمله تعطیلی سفارت خود در اسمره و «عنصر نامطلوب» خواندن ۱۰ تن از دیپلمات‌های اریتره‌ای، کلیه روابط دیپلماتیک خود با اتیوپی را قطع کرد.
🔸در بخشی از بیانیه وزارت امور خارجه اریتره آمده است: «در طول این دوران دشوار، اریتره با امید به جلوگیری از تشدید خطرناک اوضاع، صبوری و خویشتن‌داری به خرج داده است. با این حال، در شرایط کنونی، اریتره هیچ گزینه‌ای جز اقدام متقابل و قطع تمامی روابط دیپلماتیک خود با اتیوپی، همراه با پذیرش تمام پیامدهای منفی این تصمیم، پیش رو ندارد.»
🔸وزارت خارجه اریتره همچنین ادعا کرد که اتیوپی با هدف تشدید درگیری‌های داخلی و ایجاد «تغییر رژیم» در اریتره، اقدام به میزبانی، آموزش نظامی و تأمین تسلیحاتی برای «گروه‌های مخالف مسلح اریتره‌ای» کرده است.
🆔 @EcoAfrican
✴️ تشدید تنش در بازار انرژی سودان همزمان با سقوط ارزش پوند
🔸بحران سوخت در سودان با سقوط بی‌سابقه ارزش پول ملی به بیش از ۸۰۰۰ پوند در برابر هر دلار آمریکا، به شدت تشدید شده است. گزارش‌ها حاکی از بازگشت صف‌های طولانی سوخت به خارطوم و چندین ایالت این کشور بود.
🔸این سقوط ارزشی، هزینه‌های ضروری زندگی شامل مواد غذایی، خدمات عمومی و حمل‌ونقل را به‌طرز چشمگیری افزایش داده و فشار مضاعفی بر خانوارها و مشاغلی وارد کرده که پیش‌تر با چالش‌های واردات و کاهش ذخایر ارزی دست‌به‌گریبان بوده‌اند.
🔸بر اساس گزارش‌های میدانی، قیمت بنزین در ایستگاه‌های سوخت‌رسانی حدود ۳۷۰۰۰ پوند و در بازار سیاه به ۶۰۰۰۰ پوند به ازای هر گالن رسیده است. همچنین گازوئیل در بازار غیررسمی با قیمتی بین ۵۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰۰ پوند معامله می‌شود.
🔸رانندگان با اشاره به اختلال جدی در زنجیره تأمین و حمل‌ونقل عمومی، از ساعت‌ها انتظار در صف‌های طولانی گلایه دارند. در پی این شرایط، کابینه دولت به ریاست کامل ادریس، نشست‌های اضطراری برای مهار قیمت‌گذاری سوداگرانه و جلوگیری از کاهش بیشتر ارزش پوند برگزار کرده است.
🆔@EcoAfrican
✴️ پایان ماه عسل؛ چرخش راهبردی سودان جنوبی علیه منافع آبی مصر
به گزارش کانال «اقتصاد آفریقا»، در شرایطی که قاهره 🇪🇬 همچنان با پیامدهای تثبیت‌شده و «عمل انجام‌شده» سد النهضه اتیوپی 🇪🇹 دست‌وپنجه نرم می‌کند، این بار از سوی متحد جنوبی خود با شوکی تازه روبه‌رو شد. سودان جنوبی 🇸🇸 رسماً گام‌های اجرایی برای ساخت سد برق‌آبی بزرگی موسوم به «فولا» (Fula Dam) بر بستر نیل سفید را کلید زده است؛ رویدادی که ناظران منطقه‌ای آن را گامی در جهت بازتولید سناریوی سد النهضه در حوضه نیل سفید ارزیابی می‌کنند.
مصر 🇪🇬 سال‌هاست که نگران کاهش سهمیه تاریخی ۵۵.۵ میلیارد مترمکعبی خود از آب نیل است؛ سهمیه‌ای که بر اساس معاهدات دوران استعمار تعریف شده، اما کشورهای بالادست نیل دیگر مشروعیتی برای آن قائل نیستند. اگرچه احداث سد فولا در نزدیکی شهر مرزی نیمولی (در ایالت استوائیه شرقی) از سال ۲۰۲۱ میلادی مطرح بود و به‌دلیل موانع مالی متوقف مانده بود، اما اظهارات اخیر مقامات ارشد جوبا نشان از تغییر موازنه و گشایش‌های مالی جدید دارد.
موضع تند جوبا: «از مصر هراسی نداریم»
آگُک ماکور کور، وزیر انرژی و سدهای سودان جنوبی 🇸🇸، در جریان نشستی با رسانه‌ها در جوبا اعلام کرد کشورش به‌زودی ساخت سد فولا را آغاز خواهد کرد و هیچ ترسی از مخالفت‌های قاهره ندارد. ماکور با تکیه بر مفهوم حاکمیت ملی تصریح کرد: «ما از ساخت سدهای خود ترسی نداریم؛ چراکه ما صاحب حاکمیت و حق قانونی هستیم و سودان جنوبی نیز بخشی بنیادین از حوضه رود نیل است.»
وی تأکید کرد که شورای وزیران حوضه نیل پیش‌تر ۳۴ پروژه سرمایه‌گذاری را به تصویب رسانده که سد فولا یکی از آن‌ها بوده و خود مصر 🇪🇬 نیز در زمان تصویب این طرح‌ها مشارکت داشته است. ماکور همچنین با اشاره به چراغ سبز سرمایه‌گذاران و دیپلمات‌های خارجی مدعی شد که مراجعات متعددی از سوی شرکت‌ها و سفرای خارجی برای ورود به این پروژه ثبت شده و وزارت انرژی جوبا از آمادگی فنی و مالی کامل برای اجرای آن برخوردار است.
واکنش قاهره و فروپاشی راهبرد «مهار نرم»
در سوی مقابل، هانی سویلم، وزیر منابع آب و آبیاری مصر 🇪🇬، تلاش کرد از شدت تنش‌ها بکاهد. وی در گفت‌وگویی تلویزیونی اظهار داشت که قاهره «در اصل» با احداث سد فولا موافقت داشته و معتقد است این تأسیسات به‌دلیل ماهیت تولید برق، آسیب چشمگیری به جریان آب ورودی وارد نمی‌کند. سویلم همچنین یادآور شد که در نشست دسامبر ۲۰۲۵ وزرای حوضه نیل در بوجومبورا، بر تأیید اولیه ۳۶ پروژه سرمایه‌گذاری پس از ارزیابی‌های فنی تأکید شده بود.
با این حال، کارشناسان امنیتی و راهبردی در قاهره این اقدام را خنجری دیپلماتیک توصیف کرده‌اند. سیاست دیرینه مصر در قبال سودان جنوبی 🇸🇸، چه پیش از استقلال و چه پس از آن، بر پایه «قدرت نرم» و حمایت همه‌جانبه بنا شده بود تا جوبا را به ازسرگیری پروژه استراتژیک «کانال جونگلی» (Jonglei Canal) ترغیب کند؛ پروژه‌ای که با خشکاندن باتلاق‌ها و مهار تبخیر، سالانه ۱۰ میلیارد مترمکعب آب تازه روانه مصر 🇪🇬 و سودان 🇸🇩 می‌کرد.
پیوند آب و امنیت منطقه‌ای
روابط دو کشور طی دو سال اخیر به‌شدت تیره شده است. جوبا نه تنها پروژه جونگلی را رد کرد، بلکه در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۴ میلادی پیمان «عنتبه» را به تصویب رساند؛ معاهده‌ای که حق وتوی قاهره را لغو و به کشورهای بالادست اجازه می‌دهد بدون جلب رضایت کشورهای پایین‌دست اقدام به سدسازی کنند.
از سوی دیگر، منتقدان مصری معتقدند سودان جنوبی 🇸🇸 با نزدیکی به اتیوپی 🇪🇹، تل‌آویو و همچنین همکاری با ژنرال محمد حمدان دقلو (حمیدتی)، فرمانده نیروهای پشتیبانی سریع در بحران داخلی سودان 🇸🇩، مستقیماً منافع ژئوپلیتیک قاهره را نشانه رفته است. این اصطکاک در مه ۲۰۲۶ به اوج رسید؛ جایی که جوبا رسماً خواستار تعطیلی و برچیدن پایگاه نظامی مصر در منطقه استراتژیک «جوت» واقع در ایالت نیل علیا (هم‌مرز با اتیوپی) شد.
اکنون ورود سودان جنوبی به باشگاه سازندگان سد در نیل، قاهره را در موقعیت دشواری قرار داده است؛ موقعیتی که نشان می‌دهد مهار بالادست نیل تنها به آدیس‌آبابا ختم نمی‌شود و دومینوی تغییر موازنه آبی در شاخ آفریقا با سرعتی فراتر از محاسبات مصر در حال پیشروی است.
🆔 @EcoAfrican
🟠 حمله بی‌سابقه نماینده سودان به امارات: ارزش شما به اندازه بند کفش کلیب نیست
🔸«الحارث ادریس»، نماینده دائم سودان در سازمان ملل متحد، در سخنرانی تند خود در مجمع عمومی، امارات متحده عربی را به ارائه پشتیبانی‌های نظامی و لجستیکی به نیروهای واکنش سریع و نقش‌آفرینی مستقیم در طولانی شدن جنگ و بحران انسانی در سودان متهم کرد.
🔸 ادریس تصریح کرد: حمایت‌های فرامرزی از نیروهای واکنش سریع، عامل اصلی تداوم جنگ و وخامت روزافزون بحران انسانی در این کشور است.
🔸نماینده سودان سخنان خود را با پیامی فوق‌العاده تند و با استفاده از تعابیر تند و تحقیرآمیز ادبی خطاب به مقامات اماراتی به پایان رساند و گفت: خاموش و ذلیل شوید! که تمام حیثیت و وزن شما (امارات)، حتی به اندازه بند کفش کلیب هم ارزش و اعتبار ندارد.
🔸 گفتنی است این ضرب المثل در ادبیات عرب اشاره به کشته شدن کلیب در یک جنگ دارد که برادرش به همراه جنگجویان قبیله تغلب سوگند یاد کردند که خون‌بهای کلیب تنها با کشتن چند نفر داده نمی‌شود و در فرهنگ آن‌ها، ارزشمندترین بزرگان و جنگجویان دشمن حتی به اندازه «بندِ کفش یا صندل کلیب هم ارزش نداشتند.
🆔 @EcoAfrican
🟠 نیجر: فرانسه و اوکراین به دنبال بی‌ثباتی منطقه ساحل هستند
🔸علی لامین زینه، نخست‌وزیر نیجر، با انتقاد از تحمیل الگوهای سلطه‌گرایانه بر کشورهای منطقه اعلام کرد: «آن‌ها می‌خواهند ما را متقاعد سازند که از اداره خود، تولید، اندیشه و دفاع ناتوانیم؛ القا کنند که فاقد دانش، هوش و استقلال لازم برای خلق ارزش به‌دست خود و برای جامعه خود هستیم و لاجرم باید تحت سلطه فرانسه و هم‌پیمانانش به رهبری امانوئل ماکرون قرار بگیریم.»
🔸وی با اشاره به ریشه‌های تاریخی این سیاست‌ها تصریح کرد که در طول سده‌ها، القای حس حقارت، هراس و تسلیم ابزار تداوم این نفوذ بوده و تلاش برای برهم زدن هماهنگی پایدار و ایجاد شکاف ساختگی میان جوامع بومی همچنان ادامه دارد.
🔸نخست‌وزیر نیجر همچنین با اشاره مستقیم به تحولات امنیتی منطقه ساحل افزود: «تلاش‌های تفرقه‌افکنانه جهت بی‌ثبات ساختن جغرافیای مرکزی ساحل که از جانب فرانسه و با همراهی و تبانی فعال اوکراین دنبال می‌شود، اکنون کاملاً مستند شده است. این اقدامات آشکار شده، چراکه نخبگان نظامی، سیاسی و بازوهای رسانه‌ای حامی آن، خود نقاب از چهره برگرفته‌اند.»
🆔 @EcoAfrican
