3310
شبکۀ علمی اقتصاد سیاسی بین‌الملل یاد بگیریم و به دیگران یاد بدهیم.
خلاصهٔ مقالۀ «مقایسۀ دیپلماسی اقتصادی امارات متحدۀ عربی🇦🇪 و عربستان سعودی🇸🇦»
✅@Inter_Politics
☘️🧿☘️ حرفه‌ای‌های مطالعات بین‌المللی
🌓 شناخت پاکستان؛ اندیشکده اقبال
@andishkadehiqbal
🌎 اندیشکده تهران
@institutetehran
🌎 دوره فن ترجمه زبان علوم سیاسی و متون مطبوعاتی
@policyinact
🌎 عــراقــنـــا ۲۴🇮🇶
@Iraqnaa24
🌎 سیاسیون ایران
@Iranianpoliticianss
🌎 درس‌گفتار علوم سیاسی و روابط بین الملل
@ecopolitist
🌎 اقتصاد سیاسی🏅
@Inter_Politics
🌎 کانال روش پژوهش در علوم سیاسی
@Policy_researcher
🌎 اکادمی تخصصی روابط بین الملل
@InternationalAcademic
🌎 سیاستکده
@siyasatkadehh
🌎 چیـــــــــــــــن و ماچیـــــــــــــن
@china_Reivew
🌎 روسکیی چاس
@RusskiyChas
🌎 مرکز مطالعات عراق
@instituteofiraqistudies
🌎 رازفیلم/دانلود فیلم و مستند سیاسی اجتماعی فرهنگی
@razfilmweb
🌎 کتابخانه علوم سیاسی
@Politicalsciennce
🌎 اندیشکده حقوق و روابط بین‌الملل
@ir_silr
🌎 دیپلماسی و سیاست خارجی
@Iranian_diplomacy
🌎 پژوهشکده علوم سیاسی
@Policyresearcherr
🌎 اخبار و تحلیل مسائل خاورمیانه‌وشمال‌آفریقا
@mena_news_analysis
🌎 پادکست جغراسیا
@joghrasia
🌎 اندیشکده ایران نگر
@iran_negar_institute
🌎 جستار میان‌فرهنگی و مطالعات ترکیه 🇹🇷🇹🇷🇹🇷
@j_sabourii
🌎 مرکز مطالعات تکنوپلیتیک و فناوری‌های راهبردی
@ctst_org
🌎 پایگاه خبری تحلیلی آسیای مرکزی و قفقاز
@CaspianMonitor
🌎 اتــــــاق آمـــــــــریکا 🇺🇸
@OtaqUSA
🌎 مجله حقوق بین‌الملل بنیان 🇺🇳📚
@Bonianjournal
🌎 فیلادلفیا | مطالعات آمریکا
@philadelphia_america
🌎 ویرتو | مطالعات تخصصی اسرائیل
@virtu_ir
🌎 ترجمه متون تخصصی علوم سیاسی
@Politicianns
🌎 تحلیل مسائل سیاسی خاورمیانه
@paygah_ejtemayi
🌎 کانال علوم سیاسی
@politicalsciencce
🌎 مرکز تخصصی مطالعات آمریکا
@The_CUSS
🌎 ژانوس سیاست
@mousavi2025
🌎 کانال مطالعات سوریه
@hdrhbb1
🌎 بانک مقالات علوم سیاسی
@maghalatolomsiasii
🌎 لوموند دیپلماتیک Le Monde diplomatique
@mondediplofa
🌎 اوراسیا پست، اخبار و تحلیل - چین و روسیه، CIS
@EurasiaPost
🌎 راوی عربستان 🇸🇦
@KSA_Narrator
🌎 همه چیز درباره چین 🇨🇳
@chinese10
🌎 آموزش زبان تخصصی رشته علوم سیاسی
@language_political
🌎 کانال مطالعات فرانسه 🇫🇷
@FrenchStudiesChannel
🌎 موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس)
@iras_institute
🌎 مرکز مطالعات پاکستان
@pakistanstudies_ir
🌎 کنکور ارشد و دکتری علوم سیاسی
@politicsman
🌖 کشورهای آلمانی‌زبان 🇩🇪🇨🇭🇦🇹
@dach_studien
🌓 اخبار و تحلیل مسائل اسرائیل
@MiddleEastnews21
🌿🧿☘️ هماهنگی برای تبادل
@mrgp_1
«ترامپ، ژئواکونومی و سیاستِ قدرت در جهان معاصر»
✍️علیرضا رحمتی
۱. سخنرانی ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل، آشکارا از موضع قدرت شروع شد و با وجود برخی اغراق‌ها و ادعاهای نادقیق، تصویری روشن از جایگاه اقتصاد در سیاست خارجی دولت دوم او ارائه داد. اهمیت آن کمتر در ارقام و روایت‌های مربوط به موفقیت‌های دولت فدرال و بیشتر در منطقی است که تجارت، تعرفه، انرژی، سرمایه‌گذاری، فنّاوری و ظرفیت صنعتی را مؤلفه‌هایی از قدرت بین‌المللی ایالات متحده می‌دانست؛ نه صرفاً متغیرهای اقتصادی.
۲. صریح‌ترین نمود این رویکرد، استفاده از تجارت و تعرفه برای اهداف سیاست خارجی است. ترامپ اعلام کرد که از تجارت، تعرفه، و تهدید به وضع تعرفه در ارتباط با شماری از منازعات بین‌المللی استفاده کرده و دربارۀ جنگ روسیه و اوکراین نیز به اختیارات گستردۀ تعرفه‌ای و امکان بهره‌گیری از آنها اشاره کرد. تجربۀ منازعۀ تایلند و کامبوج نیز نشان می‌دهد فشار تجاری در کنار سایر اقدامات دیپلماتیک واقعاً به یکی از ابزارهای واشنگتن تبدیل شده است. بااین‌حال، انتقال بخشی از هزینه تعرفه‌ها به مصرف‌کنندگان و بنگاه‌های آمریکایی یادآور آن است که استفادۀ سیاسی از تجارت، برخلاف تصویر ساده‌شدۀ ترامپ، بدون هزینۀ داخلی نیست.
۳. ایران بارزترین و حادترین پروندۀ سیاست خارجی در سخنرانی ترامپ بود زیرا در هیچ موضوع دیگری پیوند میان ابزارهای اقتصادی، امنیتی و نظامی با چنین صراحت و شدتی مطرح نشد. وی ازیک‌سو «همکاری کامل اقتصادی» را دراِزای تغییر رفتار تهران پیشنهاد کرد و ازسوی‌دیگر، از حملۀ نظامی، تداوم فشار و ضرورت «انزوای کامل اقتصادی» این کشور سخن گفت. در این چارچوب، اقتصاد هم کارکرد تشویقی دارد و هم تنبیهی، اما درنهایت، در کنار قدرت نظامی و تهدید به تشدید آن قرار می‌گیرد. او بیان کرد آمریکا (به‌هرشکلی و به‌زودی) به سراغ ایران خواهد آمد.
۴. انرژی در رویکرد ترامپ با امنیت مسیرهای تجاری و توزیع هزینه‌های تأمین امنیت پیوند داشت. او حفاظت از جریان انتقال یک میلیارد بشکه نفت در تنگۀ هرمز را به نیروی دریایی آمریکا نسبت داد، درحالی‌که هم‌زمان تأکید داشت آمریکا وابستگی محدودی به نفت عبوری از این مسیر دارد و امنیت هرمز عمدتاً به سود دیگر مصرف‌کنندگان است؛ ازاین‌رو، آنان نیز باید در هزینۀ تأمین این امنیت سهم داشته باشند. در ونزوئلای پس‌از مادورو نیز همین نگاه در پیوند میان منابع نفتی، سرمایه‌گذاری و حضور شرکت‌های انرژی دیده می‌شود. سیاست انرژی ترامپ بر کاهش آسیب‌پذیری آمریکا و استفاده از ظرفیت انرژی و امنیت دریایی به‌عنوان اهرم راهبردی استوار است.
۵. سرمایه‌گذاری، فنّاوری و ظرفیت صنعتی، که از مهم‌ترین مؤلفه‌های این رویکردند، در سخنرانی او جایگاهی آشکارا راهبردی داشتند. ترامپ در گرینلند بر جلوگیری از «سرمایه‌گذاری‌های حساس» توسط رقبا، در هوش مصنوعی بر حفظ برتری آمریکا در رقابت با چین، و در صنایع دفاعی بر گسترش ظرفیت تولید و تأمین متحدان تأکید کرد. هرچند چین در برخی شاخص‌های فنّاوری و عملکرد مدل‌های هوش مصنوعی فاصله را کاهش داده است، آمریکا همچنان از مزیت ساختاری قابل‌توجهی در سرمایه‌گذاری، زیرساخت محاسباتی و توسعۀ مدل‌های پیشرو برخوردار است.
۶. در سطح نهادی، ترامپ میان همکاری بین‌المللی و واگذاری اختیار به نهادهای فراملی تمایز گذاشت. مخالفت او با مالیات جهانی کربن، تنظیم جهانی هوش مصنوعی و صلاحیت دادگاه کیفری بین‌المللی، همگی بر یک اصل مشترک استوارند: قواعد و نهادهای بین‌المللی نباید آزادی تصمیم‌گیری اقتصادی، فنّاوری و امنیتی ایالات متحده را محدود کنند. بنابراین، رویکرد او را نمی‌توان انزواگرایانه به شمار آورد؛ ترامپ همکاری و تعامل بین‌المللی را پذیرفته، اما آن را تابع حفظ حاکمیت و اختیار راهبردی آمریکا دانست.
۷. سرانجام، سخنرانی ترامپ بازتاب‌دهندۀ دو موضوع بود: ۱. آمریکا همچنان یکته‌تاز نظام بین‌الملل است؛ و ۲. سیاست خارجی‌ای مشهود است که در آن ابزارهای اقتصادی، فنّاوری و نظامی در قالب یک منطق واحدِ قدرت به کار گرفته می‌شوند. وجه‌اشترک این مواضع، استفاده از ظرفیت‌های اقتصادی و امنیتی برای حفظ آزادی عمل و برتری راهبردی ایالات متحده است. ژئواکونومی در سیاست خارجی ترامپ یکی از ابزارهای اصلی برای پیش‌بُرد ملاحظات ژئوپلیتیکی است.
✅@Inter_Politics
اقتصاد سیاسی وابستگی متقابل نامتقارن؛ عربستان، آمریکا و مسئلۀ امنیت
✍️ علیرضا رحمتی
۱. مجموع تحولات اخیر خاورمیانه، از جنگ جاری آمریکا و اسرائیل با ایران و گسترش ناامنی در خلیج فارس تا تهدید حوثی‌های یمن علیه مسیرهای کشتی‌رانی و زیرساخت‌های انرژی عربستان، این مسئلۀ بنیادی را پیش روی ریاض قرار داده که درهم‌تنیدگی گستردۀ اقتصادی و نظامی با آمریکا، به‌خودی‌خود به هم‌سرنوشتی امنیتی منجر نمی‌شود. این پیوند با امضای توافق دفاعی راهبردی نوامبر ۲۰۲۵ تعمیق شده و آمریکا در دورۀ ۲۰۲۱-۲۰۲۵ حدود ۷۷٪ واردات تسلیحات عمدۀ عربستان را تأمین کرده است. بااین‌حال، در وابستگی متقابل، حجم روابط ـ به‌تنهایی ـ تعیین‌کننده نیست و توزیع آسیب‌پذیری، امکان جایگزینی و قدرت چانه‌زنی اهمیت بیشتری دارد. وابستگی متقابل هزینۀ گسست را افزایش می‌دهد، اما حدود تعهد امنیتی طرف قدرتمندتر را تعیین نمی‌کند.
۲. وضعیت موجود را نمی‌توان با مفاهیمی مانند «خیانت» یا «معامله‌شدن عربستان» توضیح داد. تصمیم آمریکا برای ورود یا عدم ورود به هر بحران تابع ارزیابی آن از منافع حیاتی، خطر گسترش جنگ، هزینه‌های نظامی و اولویت‌های تاکتیکی و راهبردی است. حملات سال ۲۰۱۹ به ابقیق و خریص که حدود ۵.۷ میلیون بشکه در روز از تولید نفت عربستان را موقتاً متوقف کرد، همراه با واکنش محدود آمریکا، پیش‌تر حدود اتکای ریاض به چتر امنیتی واشنگتن را آشکار کرده بود. تنش‌زدایی با تهران و احیای روابط عربستان و ایران در ۲۰۲۳ را نیز می‌توان، در کنار عوامل دیگر، تلاشی برای کاهش قرارگرفتن عربستان در معرض رویارویی‌هایی دانست که کنترل محدودی بر آنها داشت. تحولات امسال، به‌نوعی بیش از آنکه آغاز ادراکی تازه باشند، تثبیت مسئله‌ای قدیمی‌ترند.
۳. جنگ جاری، عدم تقارن میان اختیار تصمیم‌گیری و توزیع هزینه‌ها را عیان‌تر کرده. عربستان در تصمیم‌گیری دربارۀ آغاز جنگ نقش تعیین‌کننده‌ای نداشت، اما آثاری چون اختلال در تنگۀ هرمز، افزایش هزینه‌های تجارت و بیمه و تهدید زیرساخت‌های انرژی مستقیماً متوجه آن شد. فشار حوثی‌ها نیز بُعد دیگری از این عدم تقارن را نشان داده؛ ابن‌سلمان ـ به‌رغم داشتن تجهیزات کافی ـ خواهان کمک نظامی آمریکا و اروپا علیه حوثی‌ها شد (همان‌گونه که در سال‌های گذشته دو ائتلاف سنگین علیه یمن شکل گرفت)، اما واشنگتن تاکنون از حملۀ مستقیم و شدید خودداری کرده و حمایت خود را به اشتراک اطلاعات و کمک در هدف‌یابی محدود ساخته است. درنتیجه، ریاض با وضعیتی روبه‌روست که در آن بخشی از تصمیم‌های مهم امنیتی بیرون از عربستان اتخاذ می‌شوند، درحالی‌که آثار آنها به این کشور سرریز می‌کند.
۴. این وضعیت در حوزۀ انرژی اهمیت مضاعفی دارد. در اوت ۲۰۲۶، عرضۀ نفت خام عربستان به حدود ۶ میلیون بشکه در روز، ۲.۳ میلیون کمتر از ماه قبل و پایین‌ترین سطح در بیش‌از سه دهه، کاهش یافت. ریاض برای کاهش اتکا به تنگۀ هرمز، بخش مهمی از نفت خود را ازطریق خط شرق ـ غرب به دریای سرخ منتقل کرده بود؛ اما حملۀ پهپادی اخیر همین خط را که روزانه حدود ۴ تا ۵ میلیون بشکه نفت جابه‌جا می‌کرد، موقتاً از مدار خارج کرد. این تجربه نشان داد تنوع مسیرها آسیب‌پذیری را کاهش می‌دهد، اما از میان نمی‌برد. برای اقتصادی که در نیمۀ نخست ۲۰۲۶ هنوز حدود ۵۵٪ درآمد آن از نفت تأمین می‌شد، کاهش ظرفیت مؤثر تولید و عرضه مستقیماً بر ثبات مالی و برنامۀ تنوع‌بخشی اثر می‌گذارد. عربستان تاکنون کوشیده است، ازجمله با انتقال بیشتر محموله‌ها از مسیر عمان، جریان صادرات را حفظ کند؛ اما بعید است مادامی که آمریکا و اروپا سهم بیشتری از هزینه‌های امنیتی و اقتصادی حفاظت از جریان انرژی را نپذیرند، ریاض برای افزایش پرهزینۀ عرضه انگیزۀ کافی داشته باشد.
۵. برآیند این تحولات نه چرخش عربستان از آمریکا و نه فروپاشی شراکت دو کشور، بلکه بازتعریف معادلۀ سیاسی وابستگی متقابل نامتقارن است. واشنگتن درحالی از ورود مستقیم به جنگ عربستان با حوثی‌ها خودداری کرده که در ۱۷ سپتامبر فروش احتمالی ۴۸ فروند جنگندۀ F-35 به ارزش ۲۴.۳ میلیارد دلار به عربستان را تأیید کرده است؛ هم‌زمانی‌ای که فاصلۀ میان تعمیق همکاری دفاعی و حدود تعهد عملی آمریکا را برجسته می‌کند. اگر تهدید حوثی‌ها و ناامنی مسیرهای انرژی تداوم یابد، ریاض احتمالاً گزینه‌های امنیتی خود را متنوع‌تر خواهد کرد و پیوستن به پیمان ابراهیم را نیز به تأخیر خواهد انداخت. واشنگتن نیز برای جلوگیری از فرسایش موقعیت راهبردی خود با فشار بیشتری برای اقدام روبه‌رو خواهد شد.
سرانجام، پرسش اصلی این است که آیا آمریکا می‌خواهد اقدام نظامی علیه حوثی‌ها را به پیوستن عربستان به پیمان ابراهیم مشروط کند، یا برای ترغیب ریاض حاضر است پیشاپیش هزینۀ امنیتی این شراکت را با اقدام مستقیم علیه حوثی‌ها بپردازد؟ اکنون گزینۀ دوم محتمل‌تر است.
✅@Inter_Politics
🏅ويرايش تخصصى و صفحه‌آرایی در رشته‌هاى علوم انسانى
کتاب، مقالە، پایان‌نامه،
رساله، نشریه و گزارش
براساس پیش‌بینی صندوق بین‌المللی پول، اقتصاد جهانی در سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ نزدیک به ۲۵ تریلیون دلار بزرگ‌تر خواهد شد و تا سال ۲۰۳۰ از ۱۵۰ تریلیون دلار فراتر می‌رود؛ بااین‌حال، اهمیت اصلی این تحول در تغییر وزن نسبی اقتصادها و تعمیق نقش آسیا در اقتصاد جهانی است.
ایالات متحده🇺🇸 با ۳۷.۷ تریلیون دلار و سهم ۲۵.۱ درصدی همچنان بزرگ‌ترین اقتصاد جهان خواهد بود و چین🇨🇳 با ۲۶ تریلیون دلار و سهم ۱۷.۳ درصدی در رتبهٔ دوم قرار می‌گیرد؛ درحالی‌که آلمان🇩🇪 و هند🇮🇳 با حدود ۶.۱۸ و ۶.۱۷ تریلیون دلار تقریباً در جایگاه مشترک سوم خواهند بود.
در این میان، رشد اقتصادهای آسیایی صرفاً به افزایش سهم آنها از تولید جهانی محدود نیست؛ این اقتصادها بخش بزرگی از تجارت خارجی خود را نیز با دو قطب اصلی اقتصاد جهانی، یعنی آمریکا و چین، انجام می‌دهند.
بنابراین، ساختار اقتصاد جهانی در آستانه ۲۰۳۰ ازیک‌سو همچنان تحت‌سلطهٔ آمریکا و چین باقی خواهد ماند و ازسوی‌دیگر، با افزایش وزن اقتصادی و تجاری آسیا، وابستگی متقابل این سه حوزه (آمریکا، چین و اقتصادهای آسیایی) به یکی از ویژگی‌های تعیین‌کنندهٔ اقتصاد سیاسی جهانی تبدیل خواهد شد.
✅@Inter_Politics
امروزه اصطلاح «ایدئولوژی» گاه برای اشاره به نظام‌های اعتقادی و جهان‌بینی افراد به کار می‌رود. یکی از کاربردهای مهم این مفهوم را می‌توان در اندیشهٔ جامعه‌شناس آلمانی، کارل مانهایم، و اثر مشهور او، ایدئولوژی و اتوپیا، مشاهده کرد. مانهایم معتقد بود افراد و گروه‌ها تحت‌تأثیر محیط اجتماعی ـ فرهنگی و منافع خود، برداشت خاصی از جهان پیدا می‌کنند و همین موقعیت می‌تواند به شکل‌گیری تعصبات و داوری‌های جانب‌دارانه بینجامد.
ازنظر او، گروه‌های حاکم چنان در منافع خود غرق می‌شوند که گاه توانایی قضاوت واقع‌بینانه دربارهٔ شرایط موجود را از دست می‌دهند؛ ازاین‌رو، مانهایم «ایدئولوژی» را برای اشاره به توهمات و جهان‌بینی گروه‌های مسلط به کار می‌برد. در مقابل، گروه‌های ناراضی نیز در واکنش به وضع موجود، جهان‌بینی آرمانی خود را شکل می‌دهند که مانهایم آن را «اتوپیا» می‌نامد.
منبع: قوام، سیدعبدالعلی. (۱۳۹۹). سیاست‌شناسی (چاپ نهم). سمت، ص.۵۰.
🏅معرفی گرایش «اقتصاد سیاسی بین‌الملل» در مقطع ارشد
ارائه‌دهنده: علیرضا رحمتی
میزبان: اتحادیۀ انجمن‌های علمی دانشجویی علوم سیاسی ایران (۱۴۰۴)
✅@Inter_Politics
حامی‌پروری در اقتصاد سیاسی به شبکه‌هایی اشاره دارد که در آن دسترسی به منابع، امتیازات و فرصت‌های شغلی در برابر حمایت و وفاداری سیاسی مبادله می‌شود. این شبکه‌های «تارعنکبوتی» با ایجاد وابستگی میان قدرت سیاسی و منافع اقتصادی، افراد را به‌طور رسمی یا غیررسمی، به ساختار قدرت پیوند می‌دهند. در شرایط نامساعد اقتصادی و کمبود فرصت‌های شغلی، برخی افراد برای ورود و ماندگاری در این شبکه‌ها، حتی مواضع و هویت سیاسی خود را با الزامات آن همسو می‌کنند تا از منابع و فرصت‌های حاصل از این رابطه ارتزاق کنند.
برای مطالعهٔ بیشتر:
Robinson, J. A., & Verdier, T. (2013). The political economy of clientelism. The Scandinavian Journal of Economics, 115(2), 260-291.
✅@Inter_Politics
#خبر:
کمیته انضباطی دانشگاه بهشتی در حکمی، علیرضا جعفرزاده، دانشجوی ارشد اقتصاد سیاسی بین‌الملل را به اتهام «ایجاد آشوب و بلوا در محیط دانشگاه» اخراج کرده و این حکم در شورای تجدیدنظر نیز تایید شده است.
@Nedaye_siyasat
https://farhikhteganonline.ir/news/246408
Читать полностью…
تنگهٔ هرمز ممکن است تا شش سال آینده بیش از ۷۰٪ از اهمیت کنونی خود در حوزهٔ ترانزیت انرژی را از دست بدهد. شش کشور عربی صادرکنندهٔ نفت عضو شورای همکاری خلیج فارس، در کنار عراق و ترکیه (به‌صورت مستقل یا مشترک) درحال اجرای چند ابرپروژهٔ چندمیلیارددلاری برای ایجاد مسیرهای جایگزین انتقال انرژی (به‌صورت انتقال ازطریق لوله) هستند. درصورت تکمیل این پروژه‌ها، بخش قابل‌توجهی از صادرات انرژی این کشورها دیگر از تنگهٔ هرمز عبور نخواهد کرد و وابستگی آنها به این گذرگاه راهبردی به‌طور چشم‌گیری کاهش خواهد یافت.
حامد پاک‌طینت یادداشتی دقیق و آماری در این باره منتشر کرده است. من نیز پیش‌تر یادداشتی در این مورد نوشته بودم.
✅@Inter_Politics
براساس شاخص جهانی زیست‌پذیری ۲۰۲۶، کپنهاگ در صدر رتبه‌بندی ۱۷۳ شهر جهان قرار گرفته و وین، ملبورن و سیدنی با امتیاز ۹۷ در جایگاه‌های بعدی ایستاده‌اند؛ زوریخ، ژنو، اوساکا، آدلاید، ونکوور و توکیو نیز با امتیاز ۹۶ جمع ۱۰ شهر نخست را تکمیل می‌کنند. فاصلۀ ناچیز امتیازی میان این شهرها نشان می‌دهد که برتری آنها نه از یک مزیت منفرد، بلکه از ترکیب ثبات سیاسی، خدمات درمانی و آموزشی باکیفیت، زیرساخت‌های کارآمد و امکانات فرهنگی ناشی می‌شود. حضور هفت شهر اروپایی و استرالیایی در میان ۱۰ شهر برتر نیز بیانگر نقش تعیین‌کنندۀ نهادهای باثبات، سرمایه‌گذاری مستمر در خدمات عمومی و حکم‌رانی مؤثر شهری در ارتقای کیفیت زندگی است. در مقابل، قرارگرفتن دمشق در انتهای جدول نشان می‌دهد که جنگ و بی‌ثباتی سیاسی چگونه با فرسایش زیرساخت‌ها، تضعیف خدمات عمومی و افزایش ناامنی، زیست‌پذیری شهری را به‌شدت کاهش می‌دهند. درمجموع، این رتبه‌بندی نشان می‌دهد که زیستن بیش از آنکه تابع وسعت یا قدرت اقتصادی یک شهر باشد، به ظرفیت نهادهای آن برای تأمین امنیت، خدمات عمومی پایدار و محیطی قابل‌پیش‌بینی برای زندگی وابسته است.
✅@Inter_Politics
ری‌اکشن‌ها با پست بعدی، به ضربات پنالتی می‌روند.
تعداد مخالف‌ها و موافق‌ها تا این لحظه (پایان):
۲۵-۲۵
▪️«مرکز مطالعات اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی» با همکاری «انجمن علوم سیاسی ایران» و مجموعۀ «ویراست‌یار» برگزار می‌کند:
🎓دومین بوت‌کمپ دانشجویی «آماده‌سازی برای دفاع از پایان‌نامه»
📄همراه با صدور گواهی
🎤ارائه‌دهندگان:
🔻سپهر خدابنده‌لو
🔻محسن مفیدی
⏰پنج‌شنبه، ۸ مرداد ۱۴۰۵ | ساعت: ۱۹ تا ۲۱:۳۰
🟢جلسه به صورت برخط برگزار می‌شود.
💰هزینه: ۷۹ هزار تومان (جهت امور خیریه)
🎲محورهای دوره:
1️⃣بررسی نهایی متن؛
2️⃣نکته‌ها و مرحله‌های اداری پایان‌نامه؛
3️⃣اصول طراحی اسلاید و ارائه در جلسۀ دفاع؛
4️⃣جایگاه مرور ادبیات در پایان‌نامه؛
5️⃣جست‌وجو و مدیریت منابع علمی؛
6️⃣تحلیل ادبیات و شناسایی شکاف پژوهشی.
📝برای نام‌نویسی به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید:
@Neshast1405
▪️@CEPS_SBU✈️
▪️@virast_yar✈️Читать полностью…
📊یک سال پس‌از ادعای بی‌اثر بودن اسنپ‌بک
ششم شهریور ۱۴۰۴، حمید قنبری، معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه، اعلام کرد: «فعال شدن مکانیسم ماشه اثری بر تجارت ما نخواهد داشت.» او در ۲۹ شهریور نیز با اطمینان گفت: «مطمئن باشید اسنپ‌بک نه بر فروش نفت تاثیر خواهد داشت و نه بر مبادلات بانکی.»
یک سال گذشته و آمارها تصویر دیگری از اقتصاد ایران نشان می‌دهند. تورم نقطه‌به‌نقطه از ۴۵٫۳ درصد در شهریور ۱۴۰۴ به ۸۹٫۸ درصد در شهریور ۱۴۰۵ رسیده است. اقتصاد کشور در بهار امسال ۱۰٫۱ درصد کوچک‌تر شده، نرخ بیکاری به ۹٫۱ درصد افزایش یافته و حداقل ـ به‌طور رسمی ـ حدود ۴۵۰ هزار نفر از شمار شاغلان کاسته شده است. سرمایه‌گذاری ۸٫۴ درصد و حجم واقعی صادرات کالا و خدمات ۳۵٫۷ درصد کاهش یافته است.
وضعیت بازار ارز نیز به‌خوبی گویای شدت فشارهای اقتصادی است. در ششم شهریور ۱۴۰۴، هم‌زمان با اظهارات قنبری، هر دلار در بازار آزاد حدود ۱۰۲ هزار تومان معامله می‌شد. امروز، ۱۶ مهر ۱۴۰۵، قیمت آن به حدود ۲۶۵ هزار تومان رسیده است؛ یعنی دلار در این مدت حدود ۲٫۶ برابر گران شده است. کاهش ارزش ریال از مسیر افزایش هزینه‌های واردات و بهای مواد اولیه و تجهیزات تولیدی، فشار بر قیمت‌ها را بیشتر می‌کند. افزایش نااطمینانی نیز سرمایه‌گذاری را دشوارتر می‌سازد و به رکود دامن می‌زند. به‌این‌ترتیب، فشارهای ارزی، تورم و کاهش فعالیت اقتصادی یکدیگر را تشدید می‌کنند.
البته تمام این تحولات ناشی از اسنپ‌بک نیست. جنگ، تحریم‌های پیشین و مشکلات ساختاری اقتصاد ایران نیز نقش مهمی داشته‌اند. بااین‌حال، بازگشت تحریم‌های بین‌المللی و محدودیت‌های بانکی و تجاری اروپا هزینه و خطر مبادلات خارجی را افزایش داد. تصور اینکه ادامۀ تجارت با چند شریک اقتصادی به‌معنای بی‌اثر بودن تحریم‌هاست، از درک ناقص سازوکارهای اقتصاد بین‌الملل حکایت دارد.
آنچه در این میان نگران‌کننده است، سطح شناخت اقتصادی در دستگاه سیاست خارجی است. وقتی مسئول دیپلماسی اقتصادی کشور با چنین اطمینانی پیامدهای بازگشت تحریم‌ها را ناچیز می‌شمارد، مسئله فراتر از یک پیش‌بینی اشتباه است. این نوع ساده‌انگاری در ارزیابی واقعیت‌های اقتصادی زمانی خطرناک‌تر می‌شود که مبنای تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری قرار گیرد. اقتصاد ایران امروز با کاهش تولید، افت سرمایه‌گذاری، گسترش بیکاری، تورم شدید و سقوط بی‌سابقۀ ارزش ریال روبه‌روست. پرسش این است که با چنین سطحی از شناخت اقتصادی در دستگاه دیپلماسی، چگونه می‌توان انتظار داشت هزینه‌های تصمیم‌های پیچیده‌تر سیاست خارجی به‌درستی محاسبه شود؟
✅@Inter_Politics
داده‌های تجارت درون‌بریکس در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که گسترش عضویت این گروه به شکل‌گیری شبکۀ تجاری متوازن و چندمرکزی منجر نشده و چین🇨🇳 محور مبادلات درون‌گروهی است. مجموع صادرات چین به ۹ عضو دیگر حدود ۵۲۳ میلیارد دلار و واردات آن نزدیک به ۳۶۱ میلیارد دلار بوده است؛ بنابراین، حدود ۸۸۴ میلیارد دلار، معادل تقریباً ۷۵ درصد از کل ۱٫۱۸ تریلیون دلار تجارت دوجانبۀ بریکس، با چین ارتباط داشته است. اهمیت این تمرکز زمانی روشن‌تر می‌شود که با حذف چین، ارزش تجارت میان ۹ عضو دیگر به حدود ۲۹۴ میلیارد دلار کاهش می‌یابد؛ رقمی که حتی از صادرات ۵۲۳ میلیارد دلاری چین به همین کشورها کمتر است. در این شبکه، روابط چین با هند🇮🇳، روسیه🇷🇺، برزیل🇧🇷، اندونزی🇮🇩 و امارات🇦🇪 بخش عمدۀ جریان‌های بزرگ تجاری را تشکیل می‌دهد، اما مبادلات سایر اعضا بسیار محدود است. ازمنظر اقتصاد سیاسی، این الگو نشان می‌دهد که بریکس در تجارت بیش از آنکه شبکۀ اقتصادی چندقطبی با پیوندهای متراکم میان اعضا باشد، ساختاری چین‌محور است؛ وضعیتی که میان آرمان چندقطبی‌سازی اقتصاد جهانی و تمرکز درونی قدرت اقتصادی در این بلوک، شکافی معنادار ایجاد می‌کند.
✅@Inter_Politics
✍ هر وقت ناامید شدید یا اعتمادبه‌نفستون کم شد، تحلیلگران بی‌سوادِ صداوسیما و ایران‌اینترنشنال رو ببینید که با مدرک واقعیِ زیر دیپلم، چنان با قطعیت دربارهٔ سیاست جهانی حکم می‌دهند که گویی حقیقت موظف است قبل‌از انتشار، از آنها تأییدیه بگیرد.
✅@Inter_Politics
✍فهرست دانشگاه‌های خارجی مورد تأیید وزارت علوم ایران (۲۰۲۶)
✅@Inter_Politics
📝Article
Rahmati, A. and Shariàtinia, M. (2026). “Economic Diplomacy as an Instrument of Transition: A Comparative Analysis of the United Arab Emirates and Saudi Arabia’s Strategic Approaches”. International Journal of New Political Economy, 7(2), 163-191. doi: 10.48308/jep.2026.243041.1259
📥Download: click here
اکنون قیافهٔ افرادی که از بحران سوخت در آمریکا صحبت می‌کردند، دیدنی است.
Читать полностью…
آینده‌ای که از پیش صرف می‌شود
✍️علیرضا رحمتی
پوپولیسم در مقام کنش سیاسی، غالبا چندان مقید به انصاف نیست. برای بسیج حامیان، پیچیدگی مسائل را فرومی‌کاهد، مرز میان مردم و دیگران را پررنگ می‌کند، کام‌یابی‌ها را به خود نسبت می‌دهد و هزینه‌ها را به نیروهای بیرونی، نخبگان یا مخالفان حواله می‌دهد [...] درنهایت، شاید منصفانه‌ترین و درعین‌حال سخت‌ترین پرسشی که می‌توان در برابر هر سیاست پوپولیستی قرار داد این باشد: «هزینۀ رضایت امروز از حساب چه کسی و از کدام بخش آینده پرداخت می‌شود؟»
☘️🧿☘️ حرفه‌ای‌های مطالعات بین‌المللی
🌓 شناخت دقیق پاکستان؛ اندیشکده اقبال
@andishkadehiqbal
🌎 اندیشکده تهران
@institutetehran
🌎 مرکز مطالعات پاکستان
@pakistanstudies_ir
🌎 مطالعات یمن 🇾🇪
@yemenstudies_ir
🌎 درس‌گفتار علوم سیاسی و روابط بین‌الملل
@ecopolitist
🌎 آموزش زبان تخصصی رشته علوم سیاسی
@language_political
🌎 کانال روش پژوهش در علوم سیاسی
@Policy_researcher
🌎 همه چیز درباره چین 🇨🇳
@chinese10
🌎 اندیشکده مطالعات حاکمیت و روابط بین‌الملل
@GovernanceStudies
🌎 سیاستکده
@siyasatkadehh
🌎 چین و ماچین 🇨🇳🇨🇳🇨🇳
@china_Reivew
🌎 بانک مقالات علوم سیاسی
@maghalatolomsiasii
🌎 مرکز تخصصی مطالعات آمریکا
@The_CUSS
🌎 کتابخانه علوم سیاسی
@Politicalsciennce
🌎 زاویه: اندیشکده مطالعات راهبردی قفقاز، ترکیه و کریدورها
@zaviyeinsight
🌎 کانال روسیه شناسی «بیریوزا» 🇷🇺 🇷🇺 🇷🇺
@Birioza
🌎 راهبرد ایرانی
@rahbord_irani
🌎 پژوهشکده علوم سیاسی
@Policyresearcherr
🌎 اخبار و تحلیل مسائل خاورمیانه‌وشمال‌آفریقا
@mena_news_analysis
🌎 اخبار و تحلیل مسائل اسرائیل
@MiddleEastnews21
🌎 تحلیل مسائل ژئواکونومیک (گذرگاه)
@Gozargah_1404
🌎 پایگاه خبری تحلیلی آسیای مرکزی و قفقاز
@CaspianMonitor
🌎 مطالعات کشورهای آلمانی‌زبان (🇩🇪🇨🇭🇦🇹)
@dach_studien
🌎 مرکز مطالعات تکنوپلیتیک و فناوری‌های راهبردی
@ctst_org
🌎 جستار میان‌فرهنگی و مطالعات ترکیه 🇹🇷🇹🇷🇹🇷
@j_sabourii
🌎 اندیشکده ایران نگر
@iran_negar_institute
🌎 دیپلماسی کتاب؛ رصدخانه نشر بین‌الملل
@bookdiplomacy
🌎 تحولات عراق و شامات
@IraqLevant
🌎 ملت دین؛ روایتگر تحولات جریانات و جنبش‌ها
@melatedin
🌎 ترجمه متون تخصصی علوم سیاسی
@Politicianns
🌎 خبری تحلیلی سیاق
@syaaq_ir
🌎 تحلیل مسائل سیاسی خاورمیانه
@paygah_ejtemayi
🌎 کانال علوم سیاسی
@politicalsciencce
🌎 دولت دین
@dolatedin
🌎 روسکیی چاس
@RusskiyChas
🌎 لوموند دیپلماتیک Le Monde diplomatique
@mondediplofa
🌎 اوراسیا پست، اخبار و تحلیل - چین و روسیه CIS
@EurasiaPost
🌎 راوی عربستان 🇸🇦
@KSA_Narrator
🌎 مطالعات ترکیه و قفقاز
@turkeycaucasus
🌎 اقتصاد سیاسی🏅
@Inter_Politics
🌎 اکادمی تخصصی روابط بین‌الملل
@InternationalAcademic
🌎 مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
🌎 اصطلاحات انگلیسی حقوقی،سیاسی و مطبوعاتی
@policyinact
🌿🧿☘️ هماهنگی برای تبادل
@mrgp_1
انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه یزد برگزار می‌کند:
🏛 سلسله‌نشست‌های درخت علوم سیاسی
📋 این هفته: اقتصاد سیاسی بین‌الملل
🎙️ مهمان:
علیرضا رحمتی
🎙️ دبیر نشست:
مهلا طاهونچی
🗓️ تاریخ: دوشنبه ۲ شهریورماه ۱۴۰۵ | ساعت ۱۷:۰۰
🟢 ورود برای عموم آزاد است.
▪️ برای نام‌نویسی و شرکت در جلسه، به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید:
@mahla_tahoonchi
🔗 لینک حضور در نشست از طریق کانال تلگرام اعلام خواهد شد.
تلگرام:
/channel/Political_YzdUni
اکنون که ترامپ در پیام جدید خود بیش از هر چیز بر محاصره دریایی متمرکز شده و توجه افکار عمومی و تحلیلگران را جلب کرده، توجه به یک بعد جدید نیز خالی از لطف نیست.
ناامن‌سازی مسیرهای ترانزیت زمینی یکی دیگر از ابزارهای آمریکا برای تکمیل و تشدید اثرگذاری این فشار است که بدون نیاز به اقدام رسمی یا حضور مستقیم، ازطریق ارتباط‌گیری با گروه‌های گانگستری در مرزهای کشورهای همسایه ایران، به‌ویژه پاکستان و افغانستان، به اجرا گذاشته می‌شود.
در این راهبرد، ایجاد راهزنی، سرقت، اخاذی و دیگر اشکال ناامنی در مسیرهای منتهی به ایران، ریسک عبور خودروهای باری را افزایش می‌دهد؛ این امر به‌طور مستقیم هزینه و دشواری حمل‌ونقل را بالا می‌برد و رانندگان و شرکت‌های حمل‌ونقل را از پذیرش محموله‌هایی با مقصد ایران بازمی‌دارد. بنابراین، هدف صرفاً ایجاد چند حادثه پراکنده نیست. آمریکا با ایجاد سطحی از ناامنی و بی‌ثباتی، قابلیت استفاده عملی از مسیرهای زمینی را فرسوده می‌کند. درنتیجه، حتی اگر این مسیرها ازنظر فیزیکی باز بمانند، به مسیری پرهزینه و پرریسک تبدیل می‌شوند.
به‌این‌ترتیب، آمریکا فشار را از دریا به خشکی امتداد می‌دهد و با محدود کردن هم‌زمان مسیرهای دریایی و زمینی، دامنه محاصره اقتصادی ایران را گسترش می‌دهد؛ به‌گونه‌ای که برای ایجاد اختلال در جریان تجارت خارجی ایران، الزاماً نیازی به مسدودسازی رسمی مرزها وجود نداشته باشد.
✅@Inter_Politics
✍️پاراگراف روز
بی‌اعتمادی بیش‌از‌حد به سازوکار اغلب درک‌نشدهٔ بازار به همان میزان اندک قابل‌توجیه است که اعتماد بی‌نهایت به خبرگی سیاست‌های اقتصادی دولت. باید توجه داشت که اقتصاد بازار و دموکراسی به یکدیگر وابسته‌اند. یکی از این دو نظام بدون دیگری قابلیت زیست ندارد. هر دو نظام کامل نیستند، اما نظام‌های بهتری نیز وجود ندارد.
یکی از عواملی که ایالات متحده را قادر می‌سازد به‌آسانی از کشورهای دیگر استقراض کند و کسری بودجۀ خود را برای دوره‌ای طولانی تداوم بخشد، جایگاه دلار به‌عنوان مهم‌ترین ارز در مبادلات جهانی است. تا زمانی که کشورها مبادلات تجاری خود را به‌جای ارزهای دیگری مانند یورو، ین یا یوان، عمدتاً با دلار انجام دهند، ایالات متحده نیز می‌تواند فراتر از ظرفیت‌ها و منابع واقعی اقتصادی خود هزینه کند و به روند موجود ادامه دهد.
با توجه به آنچه در جنگ اخیر گذشت و هدف قرار گرفتن برخی مراکز اقتصادی در منطقه، سخن گفتن از «نابودی منافع آمریکا» بیش از هر چیز به برداشت ما از ساختار اقتصاد آمریکا بستگی دارد. اگر با لنز یک اقتصاد دستوری به مسئله نگاه کنیم و تصور کنیم که شرکت‌ها، پالایشگاه‌ها، صنایع و منابع نفتی آمریکا همگی متعلق به دولت فدرال‌اند و دولت فدرال تا قیمت‌گذاری تخم‌مرغ را هم انجام می‌دهد، آنگاه هر خسارت اقتصادی یا افزایش قیمت انرژی را می‌توان «نابودی منافع آمریکا» نامید؛ اما اقتصاد آمریکا چنین ساختاری ندارد. بخش عمدۀ ثروت مولد این کشور در مالکیت بخش خصوصی است و شرکت‌های نفتی، کارخانه‌ها و بنگاه‌های بزرگ، دارایی دولت فدرال محسوب نمی‌شوند. حتی «نفت آمریکا» نیز عمدتاً نفت تولیدشده و فروخته‌شده به‌وسیله شرکت‌های خصوصی است، نه نفت متعلق به دولت. ازاین‌رو، ممکن است افزایش قیمت نفت به مصرف‌کنندگان و برخی صنایع فشار وارد کند و هم‌زمان سود تولیدکنندگان و صادرکنندگان انرژی را افزایش دهد؛ بنابراین، نمی‌توان زیان بخشی از اقتصاد خصوصی را بدون سنجش دامنه، شدت و ماندگاری آن، «نابودی منافع آمریکا» دانست. دولت فدرال اقتصاد را تنظیم، مالیات‌گذاری و حمایت می‌کند، اما مالک بخش اصلی آن نیست؛ با وجود دارایی‌های فراوان، خود نیز با بدهی‌ها و تعهدات مالی سنگینی روبه‌روست. ادعای نابودی منافع آمریکا، هنگامی که بر یکی‌گرفتن دولت، اقتصاد و شرکت‌های خصوصی استوار باشد، بیش از آنکه تحلیلی از اقتصاد آمریکا باشد، بازتاب ذهنیتی مبتنی بر اقتصاد دولتی است.
✅@Inter_Politics
دوستانی که از افزایش قیمت جهانی نفت و گاز خوشحال‌اند، بد نیست به سه نکتۀ مهم که معمولاً کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، توجه کنند:
۱. افزایش قیمت انرژی و مواد اولیه، هزینۀ تولید، حمل‌ونقل و قیمت نهایی کالاها را افزایش می‌دهد. این موضوع برای ایران اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا بخش قابل‌توجهی از نیازهای غذایی، تجهیزات و مواد کشاورزی، دارویی و حتی سوخت ناوگان هوایی خود را ازطریق واردات تأمین می‌کند.
۲. آمریکا بزرگ‌ترین تولیدکنندۀ نفت جهان است. بنابراین، افزایش قیمت نفت تنها به زیان مصرف‌کنندگان آمریکایی نیست، بلکه درآمد و سود شرکت‌های نفتی و انرژی این کشور را نیز افزایش می‌دهد.
۳. بیش‌ترین آسیب ناشی از افزایش قیمت انرژی، نه متوجه آمریکا، بلکه متوجه کشورهای واردکنندۀ انرژی، به‌ویژه کشورهای شرق آسیا و اروپا است. این کشورها اگرچه لزوماً خصومتی با ایران ندارند، اما ممکن است برای حفاظت از منافع اقتصادی و امنیت انرژی خود، در برابر ایران و کنار آمریکا موضع‌گیری کنند.
✅@Inter_Politics