640
درخت سپید دانشگاه ارگان رسمی بسیج دانشجویی دانشگاه تهران نظرات و انتقادات: @media_basijut
🔻هنوز دانشجویان از روز اول بازگشایی دانشگاه‌ها در سال تحصیلی جدید، پرچم مقدس وطنمان را در صحن دانشگاه استوار نگاه داشته بودند که صدای اذان در دانشگاه تهران پیچید. مثل تمام روزهای هفتهٔ گذشته، دانشجویان برای اقامهٔ نماز جماعت به سمت مسجد می‌رفتند. پس از نماز، دسته‌دسته افراد خودشان را به موعد همیشگی‌شان رساندند: چهارراهِ پرچم.
🔻نوای غرورآمیزی از بلندگوها پخش می‌شد:
«میان دشمن و وطن، ننگ بر آنکه شک کند
ننگ بر آنکه خواستهٔ شمر به ما کمک کند»
و همزمان، پلاکاردها، پرچم‌های مقدس ایران اسلامی و پرچم‌های خون‌خواهی دست‌به‌دست می‌شدند.
«هنوز رهبر ایران امام خامنه‌ای‌ست،
سلاح این شهدا بر زمین نمی‌ماند.»
«ندید چشم جهان بشکند ارادهٔ تو
پناهگاه تو بودی، نه بیت سادهٔ تو»
و این جملات، دانشگاه را به عطر جهاد مزیّن می‌کردند.
🔻حلقه‌ای دور تا دور چهارراه تشکیل شد و در میان جمعیت، درفش سرخ «السلام علیک یا قمر بنی‌هاشم (علیه‌السلام)» خودنمایی می‌کرد. پرچم، ناخودآگاه همهٔ ما را به یاد آن جملهٔ معروف قائد شهیدمان انداخت:
«من زیر بیرق اباالفضل‌العبّاسم؛ من زیر بیرق هیچ‌کس دیگر نمی‌روم.»
🔻فریادهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» از جمعیت بلند شد. دانشجویان دانشگاه تهران، مانند تمام هفته‌های گذشته، انزجارشان از استکبار را فریاد زدند؛ همان استکبار جهان‌خواری که مادران ایرانی را مجبور کرد تا به دنبال اجزای جگرگوشه‌هایشان در میان آوارهای مدرسه بگردند. دانشجوی ایرانیِ باوطن، از آمریکا و دست‌نشانده‌اش در منطقه تنفر دارد و این نفرت را بارها و بارها در صحن دانشگاه فریاد زده است.
🔻«اللّٰه اکبر!» این شعار نیز لحظه‌ای از تجمعات دانشجویی ما فاصله نخواهد گرفت؛ چراکه ما پیروان رهبر عظیم‌الشأن انقلاب اسلامی هستیم که فرمودند:
«ای مردم مسلمان! اللّٰه اکبرتان را فراموش نکنید! اللّٰه اکبر شما بود که هیچ سلاحی در برابر آن طاقت نیاورد.»
آری، خداوند تبارک‌وتعالی بزرگ‌تر از آن است که به وصف آید... این سلاحِ «اللّٰه اکبر» بود که جمهوری اسلامی ایران با اتّکاء به آن موفق شد رژیم صهیونیستی را در جنگ تحمیلی دوم و سوم، زیر ضربات سهمگین خود بیچاره کند، سیلی سختی به آمریکای متجاوز بزند و دشمن را در هدف خود مبنی بر تسلیم ایران ناکام کند.
و سلاحِ «اللّٰه اکبر» چنان قوّت و نیرویی به ملت ایران بخشید که پس از واقعهٔ جان‌گداز شهادت قائد عظیم‌الشأن، فرزند خلف پیامبر اکرم (صلّی‌اللّٰه‌علیه‌وآله‌وسلّم)، حضرت آیت‌اللّٰه‌العظمی شهید سیّدعلی حسینی خامنه‌ای (أعلَی‌اللّٰهُ مقامَهُ الشّریف)، به‌دست اشقیای جهانِ امروز، بعثت الهی یافت و با حضور همه‌جانبه در هر عرصه‌ای که نیاز بود، چشمان دنیا را به افتخارآفرینی‌های خود خیره کرد.
🔻ندای «اللّٰه اکبر» از دانشگاه تهران؛ نماد آموزش عالی جمهوری اسلامی ایران، همچنان بلند است؛ در امتداد فریاد «اللّٰه اکبر» مجاهدان و آزادگان، از صدر اسلام تاکنون.
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔻 دشمن می‌خواست ما را درگیر مسائل کوچک و حاشیه‌ای کند تا پراکنده شویم و مسئله اصلی خود را از یاد ببریم. در چنین شرایطی، امام خمینی (ره) آمد تا قطب‌نمای امت را اصلاح کند. ایشان اعلام کرد که اسرائیل غده‌ای سرطانی است که باید از میان برود و روز قدس، روز اسلام است.
🔻 از این منظر، هر مقاومتی که فلسطین را در کانون توجه خود قرار ندهد، مقاومتی ناقص است و هر سلاحی که به‌سوی قدس نشانه نرود، سلاحی سرگردان است. فلسطین معیار ماست؛ همان مسئله‌ای که ما را متحد می‌کند و جبهه مقاومت را از جبهه عادی‌سازی روابط و خیانت متمایز می‌سازد.
🔻 برای ما در یمن، طوفان الاقصی تأییدی الهی بر باورهایی بود که در تمام سال‌های تجاوز و محاصره به آن‌ها پایبند مانده بودیم. به ما می‌گفتند: شما در محاصره‌اید، نه سلاح دارید و نه غذا؛ پس چگونه می‌خواهید در برابر ائتلافی متشکل از هفده کشور مقاومت کنید؟ ما نیز همان پاسخی را دادیم که غزه داده بود: خدا با ماست.
«فاضل عبده حسین الضیانی»
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔻 افرادی از نقاط مختلف جهان از آرمان فلسطین حمایت کرده‌اند؛ کسانی سلاح به دست گرفته‌اند، کسانی قلم در دست داشته‌اند، کسانی ابزار هنر در اختیار داشته‌اند، کسانی صدای خود را در قالب سرود و آواز به کار گرفته‌اند، کسانی ثروت و سرمایه داشته‌اند و نیز کسانی بر صحنهٔ تئاتر رفته و بر پردهٔ نمایش ظاهر شده‌اند.
🔻 در قاره‌های مختلف جهان، نیروهای امنیتی جوانان و دیگر افراد از گروه‌های سنی گوناگون را هنگامی که برای حمایت از فلسطین، ملت فلسطین، زنان و کودکان فلسطینی به خیابان‌ها می‌آیند، با باتوم و ابزارهای شوک الکتریکی به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دهند. برخی از این معترضان نیز بازداشت و زندانی می‌شوند.
🔻 اینجا سخنم تنها دربارهٔ مسلمانان نیست؛ بلکه دربارهٔ انسان‌هایی است که مسلمان نیستند. چه چیزی آنان را به میدان‌ها و خیابان‌های شهرهایشان کشانده تا تظاهرات کنند و به محکومیت آنچه بر این سرزمین می‌گذرد، برخیزند؟ چه چیزی آنان را واداشته که در کشورهای خود و شهرهایشان، در رویارویی با نیروهای امنیتی، این خطرات را به جان بخرند؟
🔻 فلسطین حقیقتاً مرکز و محور مقاومت در جهان است.
«یحییٰ احمد صالح صفیان»
@sepidar_ut
@basijut_ir
"ویژه‌نامه سپیدار"
🔻 أصوات مِن قلب المعرکة🔻
▫️سومین سالگرد عملیات «طوفان الاقصی»
🔻 فلسطین، مرکز مقاومت در جهان
◾️یحییٰ احمد صالح صفیان
▫️نویسنده، محقق و عضو نظامی انصاراللّٰه
←برای دریافت گزیده‌‌ی فارسی یادداشت کلیک کنید
🔻 طوفان الاقصیٰ و وحدت میدان‌ها
◾️ دکتر فاضل محسن الشرقی
▫️عضو دفتر سیاسی انصاراللّٰه
←برای دریافت گزیده‌‌ی فارسی یادداشت کلیک کنید
🔻 ما یک محور هستیم
◾️فاضل عبده حسین الضیانی
▫️رئیس جمعیت جوانان توسعه‌گرا یمن
←برای دریافت گزیده‌‌ی فارسی یادداشت کلیک کنید
برای دریافت نسخهٔ کامل نشریه کلیک کنید
@sepidar_ut
@muslimworld_basijut
@basijut_ir
🔻این دانشگاه، دیگر آن دانشگاه نیست!🔻
ظهر شنبه چهارم مهر ماه، مثل هر روز صدای دلنشین اذان از گلدسته‌های مسجد دانشگاه تهران طنین‌انداز شد. کم کم دانشجویان برای اقامه نماز ظهر و عصر جمع شدند اما اینبار نه به سمت مسجد، بلکه به سمت چهارراه میانی دانشگاه. نماز دیگر یک فریضه‌ی عبادی داخل مسجد نبود بلکه نماد دانشجوی مسلمان حافظ وطن بود. تا شروع نماز عصر همچنان به صفوف نماز اضافه می‌شد و این اتفاق در روز اول سال تحصیلی جدید نشان از آن داشت که این دانشگاه تهران، پس از شهادت رهبر عظیم الشأن ایران، حضرت آیت الله شهید سیدعلی خامنه‌ای و تنی چند از اساتید و دانشجویان، دیگر آن دانشگاه پیش از جنگ نیست.
🔻«اللّٰه اکبر!»🔻
پس از اقامه نماز، زمزمۀ دعای فرج تجلی‌گر غایت حضور دانشجویان بود و پس از آن پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران، درفش‌های سرخ خون‌خواهی و تصاویر فرشتگان مظلوم میناب برافراشته شد. منظور از این تصاویر همان چشمان معصومی است که به خاطر کمک‌های بشردوستانه آمریکا و رژیم کودک‌کش حالا دیگر بین ما نیستند. همزمان نوای شعارها بلند شد: الله اکبر! الله اکبر! مرگ بر آمریکا! مرگ بر اسرائیل! هیهات من الذله! شعارهایی که همچنان برای وجدان‌های خفته‌ای که گویی نسبتی با ایران و ایرانی و آن همه شهید مظلوم ندارند، نیاز به یادآوری دارد.
🔻دیروز دور آن می‌گشتیم، امروز برایش جان میدهیم🔻
پس از طنین شعارها نوبت به نطق دانشجویی رسید:
«بعد از هفت ماه به دانشگاه بازگشتیم و شعارهای ضداستکباری سر دادیم و باز هم خواهیم داد. این دانشگاه با دانشگاه قبل متفاوت است! ما اگر تا امروز دور این پرچم می‌گشتیم زین پس جانمان را با افتخار برای این پرچم خواهیم داد! ایران قوی به انتقام خون شهدای میناب، شهدای دانشگاه و قائد شهیدمان نیاز دارد. وحدت بر سر ایران قوی و گرفتن انتقام نباید با مسائل واهی از بین برود. سران سه قوه حواسشان باشد، ما همچنان مطالبه‌گر هستیم. مطالبه‌گر فضای اقتصادی و ابربدهکارهای داخلی از قوهٔ قضائیه هستیم اما وحدت نباید خدشه دار شود و اگر کسی از مسئولین این کار را انجام داد ما اولین نفر جلوی آن خواهیم ایستاد!
دوباره فریادها طنین‌انداز شد. «اللّٰه اکبر»، «هیهات من الذله»، «یا مرگ یا خامنه‌ای»، «خونی که در رگ ماست هدیه به رهبر ماست» از جمعیت بپاخواست.
🔻زین‌پس بخوانید «چهارراه پرچم»🔻
در میان شعارها اَبَر پرچم جمهوری اسلامی ایران توسط جمعیت حاضر در فضای دانشگاه گسترده شد. و اینگونه چهار راه میانی دانشگاه تهران، همان‌جایی که چندی‌پیش عده‌ای با اهانت به پرچم مقدس ایران اسلامی به دشمن برای حمله به خاک ایران زمین چراغ سبز نشان دادند؛
«چهارراه پرچم» نام گرفت.
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔻 نشریهٔ سپیدار🔻
◽️شب‌نامه
▪️شماره پانزدهم ویژه نامه جنگ رمضان
🔻 دویست شب روشن
▫️ فاطمه حبیبی
▪️ارشد ادبیات پایداری دانشگاه تهران
🔻آن سوی منطق بقا
▫️علی عابدی
▪️ دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران
🔻 حاضران منتقد
▫️لیلا صابری
▪️ دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران
🔻کدام نقطه از «جنگ» ایستاده‌ایم؟
▫️بهنام مجدی زاده
▪️ارشد علوم ارتباطات دانشگاه تهران
برای دریافت نسخهٔ کامل نشریه کلیک کنید
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔶"نشریهٔ سپیدار"
🔹روایات دانشگاه
🔸 شماره سیزدهم ویژه نامه جنگ رمضان
🔻از سنگ تا آتش؛ روزی که نقاب‌ها افتاد!
▫️علی عبدی
▪️ دانشجوی مدیریت دولتی دانشگاه تهران
🔻وارثان رضاخان
▫️فاطمه شهریاری
▪️ دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران
🔻حقارت محض
▫️ علیرضا شهمیری
▪️ دانشجو هوافضا دانشگاه صنعتی شریف
🔻 آزادی اجباری
▫️ جمعی از دانشجویان علوم پزشکی دانشگاه شهید بهشتی
برای دریافت نسخهٔ کامل نشریه کلیک کنید
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔻نشریهٔ سپیدار
▫️از خط قرمزها عبور کردید؟ فدای سرتان!
▪️ شماره سیزدهم ویژه نامه جنگ رمضان
برای دریافت نسخهٔ کامل نشریه کلیک کنید
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔻 به زودی...
▫️اخراج حکم بی‌بازگشت
▫️اپورتونیست
▪️ شماره دوازدهم ویژه نامه جنگ رمضان
برای مراجعه به نسخهٔ کامل نشریه یادداشت کلیک کنید
@sepidar_ut
@basijut_ir
#عکس_نوشته
🔻حرکت به سوی «نظم امنیتی دریامحور»🔻
👤 دکتر ابراهیم متقی:
ایران به دلیل قابلیت‌های تاکتیکی و نظم ژئوپلیتیکی خود همواره می‌تواند نشانه‌هایی از مقاومت و کنش تاکتیکی بازدارنده را در دستور کار قرار دهد.
در روند جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، زمینهٔ لازم برای فعالسازی «نظم امنیتی دریامحور» بوجود آمد.
الگوی کنش آمریکا در برخورد با ایران، بر اساس نشانه‌هایی از تهدیدات پر دامنه و تکرارشونده شکل گرفته است.
در چنین شرایطی ایران ناچار خواهد بود تا از «مزیت نسبی ژئوپلیتیکی» خود در حوزهٔ خلیج فارس بهره گرفته و از این طریق «ضریب مقاومت» خود را افزایش دهد.
حوزهٔ ژئوپلیتیکی خلیج فارس دارای ویژگی‌هایی است که ایران را مستقیماً به کریدورهای تجاری شرق آسیا متصل می‌کند.
«برای‌مراجعه‌به‌نسخهٔ‌کامل‌یادداشت‌کلیک‌کنید»
@sepidar_ut
@basijut_ir
#عکس_نوشته
🔻ایران می‌تواند تنگهٔ هرمز را کنترل کند🔻
👤 دکتر ابراهیم متقی:
ایران به گونهٔ دوفاکتو از قابلیت لازم برای کنترل «تنگهٔ هرمز» برخوردار است. اقدامات زنجیره‌ای آمریکا برای محدودسازی قدرت تاکتیکی و عملیاتی ایران به نتیجهٔ مؤثری برای شناسایی، کشف و درگیری دریایی منجر نشده است.
سیاست محدودسازی قدرت ایران، یکی از ساز و کارهای کنش دیپلماسی نظامی ترامپ می‌باشد.
سطح اطمینان‌بخشی ایران برای انجام عملیات تاکتیکی فزاینده اگرچه محدود است، اما هنوز از قابلیت لازم برای هدف قراردادن تأسیسات دشمن در محیط پیرامونی برخوردار می‌باشد.
«برای‌مراجعه‌به‌نسخهٔ‌کامل‌یادداشت‌کلیک‌کنید»
@sepidar_ut
@basijut_ir
#یادداشت
🔻اهمیت راهبرد مقاومت و ضرورت حفظ اهرم تنگهٔ هرمز
👤 یادداشت دکتر ابراهیم متقی
◽️ استاد تمام دانشگاه تهران
◽️ رئیس سابق دانشکده حقوق و علوم سیاسی
@sepidar_ut
@basijut_ir
"الله مولانا و لا مولا لکم":
بازیچه های لایعقلِ میدان طاغوت!
شما خیال می‌کنید می‌جنگید؟!
گمان می‌کنید این هیاهو که در صحن دانشگاه به پا کرده‌اید، «قیام» است؟ نه!
این تنها دست و پا زدن در مرداب وهم شماست؛ وهمی که قربان و قربانی آفرید.
شما برای آزادی نمی‌جنگید..
برای تحقق رویای دور و دیر قاتلانتان می‌جنگید.
شما بازیگران صحنه گردانانی هستید که فرسنگ‌ها دورتر از این خاک، در حالی که جام‌های شراب تسلط و غلبه را به هم می‌زنند، برای «خون‌هایِ ریخته‌شده‌ی شما» قیمت تعیین میکنند و برنامه می‌ریزند!
در دانشگاه جمهوری اسلامی ایران تحصیل می‌کنید و پرچمش را می‌سوزانید؟!
این تناقض را کجای وجدانتان پنهان کرده‌اید؟ خیال کرده‌اید با سوختن پرچم، آرمان یک ملت خاکستر می‌شود؟ این پرچم، پیش از آنکه بر فراز این خاک برافراشته شود، در لایه‌های عمیق فطرت فرزندان خمینی ریشه دوانده.
آتش بر ایمان و معنا اثر می‌کند؟!
این پرچم، از خونِ جوانانی رنگ گرفته که در میقاتِ عشق، سر دادند تا «سروریِ الله» بر زمین بماند.
سوختن این علم، نشانه‌ی قدرتِ شما نیست. گواهی بر تهی‌بودن دست‌هایتان از منطق و کلمه و فهم است.
دانشگاهی که باید نهاد علم و عقلانیت باشد، برای شما شده است میدانِ «هل من مبارز» علیه ارزش‌ها؟!
اینجا دانشجوی مکتبی با فریادِ «الله مولانا و لا مولا لکم» در برابر دشنام‌هایتان می‌ایستد، شما با «فحش» می‌جنگید و او با «ذکر».ببینید که چگونه تفاوت میان «بنده‌ی حق» و «برده‌ی غیر» آشکار می‌شود.
او که به درگاه خدا زانو زده است، هرگز در برابرِ هتاکی شما سر خم نمی‌کند..
اما بدانید؛ این میدان با هیاهو فتح نمی‌شود. تاریخ، نه فریادهای بی‌ریشه را به خاطر می‌سپارد و نه آتش بی‌معنا را. آن چه می‌ماند، قامت‌هایی است که به قوت ایمان ایستاده‌اند.
@sepidar_ut
@basijut_ir
بِسم اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم
🔹️ وزارت علوم در محاق:
🔸️"یادداشتی در باب غیبت نظارت و پیامدهای بی‌مرزی در دانشگاه"
دانشگاه، اگر رها شود، به سکوت نمی‌رسد؛ به انحراف می‌لغزد. انحراف نیز بیش از آنکه زاده جسارت مغتشش باشد، محصول غیبت ناظر است. وزارت علوم، در جمهوری اسلامی، صرفاً اداره‌کننده تقویم آموزشی و سیاست تحصیلی نیست؛ متولی جهتی است که اگر وانهاده شود، دانشگاه از سنگر علم به میدان هیاهو و هیجان تنزل پیدا می کند.
آنچه این روزها در دانشگاه رخ می دهد یک اختلاف‌نظر ساده دانشجویی و اعلام اعتراض نیست؛ یک خلأ مدیریتی است. خلأیی که خود را در بی‌مرزی نشان می‌دهد. مقابل پله‌های دانشکده فنی، نطق دانشجوی بسیجی آغاز شد؛ نطقی که قرار بود سخن بگوید نه اینکه ساحت هتاکی بیافریند؛ لکن پیش از آنکه کلمه فرصت ظهور پیدا کند، هو کشیدن‌ها، شعارهای زننده و تمسخر، فضا را درنوردید. اینجا بود که پرسش اصلی مطرح شد: اگر دانشگاه خانه گفت‌وگوست، چرا صدای سخن با فحش خاموش می‌شود؟
در پاسخ به این بی‌نظمی، جمعی از دانشجویان مؤمن، به جای تیغ و تهدید، به ذکر و شعار پناه بردند؛ «الله‌اکبر» و اعتراض به آشوب. در میان این فضا، خطاب به وزیر علوم گفته شد که آیا صدای دانشجو شنیده می‌شود؟ آیا متولی دانشگاه، کف میدان را می‌بیند؟ این خطاب، نه از سر خشم، که از سر مطالبه بود؛ مطالبه حضور، مسئولیت و دفاع از حداقل‌های حرمت و امنیت. وقتی مدیریت غایب است، اعتراض ناگزیر بلند می‌شود؛ اما بلندی صدا، جای خالی تدبیر را پر نمی‌کند.
در همان صحنه، شعارهایی چون «دانشجوی چاقوکش پاتو از اینجا بکش» و نقد آزادیِ بی‌قانون سر داده شد؛ شعاری که ریشه‌اش نفی اعتراض نبود نفی ارعاب بود. پاسخِ طرف مقابل اما، تمسخر و فحاشی بود؛ و اینجا مرز روشن شد: دانشگاه، محل نقد است، نه قلدری. اعتراض، حق است؛ حمل سلاح سرد و هتک حرمت، نه حق که نفی حق دیگران است. اگر این مرزها پاس داشته نشود، دانشگاه از معنا تهی می‌شود.
گروه ظاهرا معترض پس از آن به سمت دانشکده علوم حرکت کرد؛ و صحنه، با بانگ اذان از مناره‌های مسجد دانشگاه تهران به سکوتی دیگر رسید. دانشجویان بسیجی، نماز برپا داشتند؛ گویی در هیاهوی بی‌قاعدگی، یادآوری کردند که دانشگاه، هنوز می‌تواند به قبله عقل و اخلاق بازگردد و بر محوریت ایمان "جماعت" شود. این تصویر، خودِ نقد است: نقد مدیریتی که باید از ارزش‌های اسلامی دفاعی کند، اما به تماشای فرسایش آن‌ها نشسته است.
نقد به وزیر علوم، سیاسی‌کاری نیست؛ هویتی است. انتظار نمی‌رود وزارت علوم دهان منتقد را ببندد؛ انتظار می‌رود راه بی‌قانونی را ببندد. انتظار می‌رود میان آزادی بیان و بی‌حرمتی، میان اعتراض و ارعاب، مرز بکشد. سکوت در برابر فحاشی، هتک مقدسات و تهدید امنیت، بی‌طرفی نیست؛ جانبداریِ خاموش از بی‌مرزی است.
دانشجوی مؤمن، امتیاز نمی‌خواهد؛ احقاق دیانت و عدالت و کفایت می‌خواهد. می‌خواهد اگر قانونی هست، برای همه باشد؛ و اگر ارزشی هست، فقط بر سردر دانشگاه نماند. وزارت علوم، اگر امروز از این مسئولیت شانه خالی کند، فردا با دانشگاهی روبه‌رو می‌شود که نه میدان علم است و نه خانه اخلاق؛ صحنه‌ای است که در آن، صدای بلندتر بر حق می‌نشیند.
دانشگاه جمهوری اسلامی فقط معبدی برای انباشت دانش‌های بشری نیست. دانشگاه، میدانگاه عیار زدنِ هویت است. اینجا باید فرزندان این دیار، علم را بیاموزند، اما در ترازوی ایمان بسنجند. اگر حراست از ارزش‌ها مغفول ماند، آنگاه علم نیز تبدیل به شمشیری خواهد شد که در دست دشمن، تیزتر می‌گردد.
دانشگاهِ مکتب اسلام، موظف است که نه فقط اندیشه، بلکه جان خود را سپرِ ارزش‌ها کند. دفاع از اسلام، قامتِ دانشگاه را راست نگه می‌دارد؛ وگرنه، بنایی است که دیر یا زود، زیر بار سیاست ها و سنت های اجنبی، قامت خم خواهد کرد.
🖊فاطمه فضلی
کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عرب
🔶ویژه‌نامه "شبه‌کودتای نافرجام" منتشر شد.
🔹 ویژه‌نامه مشترک نشریات هفت بسیج دانشجویی دانشگاه های تهران:
دانشگاه امام صادق علیه‌السلام
دانشگاه تهران
دانشگاه بهشتی
دانشگاه خواجه نصیر
دانشگاه امیرکبیر
دانشگاه صنعتی شریف
دانشگاه علم و صنعت
📰 عنوان مقالات:
🔹خون سهراب پای افراسیاب است!
«بازخوانی یک افسانه به شدت واقعی»
🔹آمریکا در برابر اسلام
«ریشه های یک تقابل هویتی در ایران معاصر»
🔹کدام مردم؟ کدام ملت؟
«درنگی در معنای واژه‌ای که این روزها زیاد استفاده می‌شود...»
🔹جهان تقسیم شده است!
«اسناد اپستین و پایان افسانه‌ی بی‌طرفی»
@sepidar_ut
@basijut_ir
ندای «اللّٰه اکبر» از دانشگاه تهران؛ نماد آموزش عالی جمهوری اسلامی ایران، همچنان بلند است؛ در امتداد فریاد «اللّٰه اکبر» مجاهدان و آزادگان، از صدر اسلام تاکنون.
برای مشاهده روایت کامل کلیک کند.
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔻 امروز، شعار «وحدت میدان‌ها» مطرح است که در حدود سال ۲۰۲۲ میلادی حضرت سید مجاهد حسن نصرالله (رضوان الله تعالی علیه) آن را برافراشت، همان کسی که نوک پیکان محور جهاد و مقاومت بود که جمهوری اسلامی ایران آن را رهبری می‌کند.
🔻 پس امروز، وحدت میدان‌ها در لبنان، یمن، عراق، فلسطین و ایران وجود دارد، و این محور ادامه خواهد یافت و این میدان‌ها متحد خواهند شد و در ساختن توانایی‌ها و توسعهٔ آن‌ها و تبادل تجربیات تکامل خواهند یافت، تا دستیابی به آزادی مطلق برای ملت فلسطین و مقدسات و بازگرداندن کرامت آن و رهایی کامل فرزندان امت ما از سلطهٔ آمریکایی و اسرائیلی.
«دکتر فاضل محسن الشرقی»
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔶 أصواتٌ مِن قلبِ المعرکة
🔹 ویژه‌نامه سپیدار
🔸 به مناسبت سالگرد عملیات طوفان الاقصی
🔻 فلسطین، مرکز مقاومت در جهان
◾️یحییٰ احمد صالح صفیان
▫️نویسنده، محقق و عضو نظامی انصاراللّٰه
🔻 طوفان الاقصیٰ و وحدت میدان‌ها
◾️ دکتر فاضل محسن الشرقی
▫️عضو دفتر سیاسی انصاراللّٰه
🔻 ما یک محور هستیم
◾️فاضل عبده حسین الضیانی
▫️رئیس جمعیت جوانان توسعه‌گرا یمن
@sepidar_ut
@muslimworld_basijut
@basijut_ir
🔻 از مسجد دانشگاه که بیرون می‌آییم، در کنار مزار شهدای گمنام، دانشجویانی را می‌بینیم که به یاد شهید سیدحسن نصراللّٰه، دور هم جمع شده‌اند.
🔻 حرارت آفتاب ظهر به صورتمان می‌تابد، اما آنچه می‌سوزد و آتش می‌گیرد، قلبمان است. این گرد هم آمدن برای ما یادآور روزهایی است که پیش از پر کشیدن «او»، شعار «اللّٰه اکبر» و «یا مرگ یا خامنه‌ای» دادیم تا از پرچممان دفاع و دوستانمان را از نقشه شوم کفتارها آگاه کنیم. آن روز تمام دلخوشی‌مان لبخند «او» بود؛ اما امروز...
🔻 هنوز آن روز در خاطرمان هست؛ روزی که سخن «او» پس از شهادت سید مقاومت، سیدحسن نصراللّٰه، در نماز جمعه نصر تیتر خبرها شد:«عزاداری سیدحسن نصراللّٰه برای ما مثل عزای سیدالشهداء درس‌دهنده است.»
🔻 در دست برخی از ما پرچم سه‌رنگی است که همراه با شهدای گمنام، از سوختن آن گریسته بودیم و در دست برخی، پرچم‌های سرخی با تصویر لبخند «او»؛ قلب‌هایمان هنوز رفتنش را باور نمی‌کنند. چند نفر نیز کوله‌پشتی‌های دخترانه کوچکی به دست گرفته‌اند؛ نمادی از توشهٔ فرشتگان کوچک میناب.
🔻 سخنرانی حجت‌الاسلام تنها و دکتر مرعشی، ما را به یاد روزهایی می‌اندازد که صدای شیون «مادران لامردی» به جگرها چنگ می‌انداخت. صدای جمعیت بلند می‌شود: مرگ بر آمریکا! مرگ بر اسرائیل!
🔻 همه‌ی ما می‌دانیم که دیگر هیچ دانشجوی منصفی نمی‌پرسد: چرا با آمریکا دشمنی داریم؟ انگار منصفان فهمیده‌اند که اگر با آمریکا دوست شویم، او قرار نیست با ما دوست شود. علت مقاومت برای همه‌مان شفاف‌تر شده.
🔻 ما دانشجویان دانشگاه تهران به هم نزدیک‌تر شده‌ایم؛ حتی اگر به روی هم نیاوریم. امروز برای ما، مرحله‌ای جدید از تاریخ آغاز شده؛ دیگر هیچ‌کدام از ما آدم‌های سابق نیستیم و نگاهمان به دندان‌های خونین استکبار شفاف‌تر شده است.
🔻 این میدان و این دانشگاه روزهای بسیاری را به خود دیده‌اند، نظاره‌گر تمام روزهای دانشگاه بوده‌اند؛ روزهای شاد و روزهای غمگینش. از روزهای اول انقلاب که صدای شهید سیدعلی حسینی خامنه‌ای (قدّس اللّٰه نفسه الزکیه)، در این دانشگاه هنگام خواندن خطبه‌های نماز جمعه همه‌جا را پر از عطر یاس می‌کرد؛ تا روزهایی که برخی دانشجویان از روی ناآگاهی به لبخندش بی‌اعتماد شدند و روزهایی که کفتارها بین دانشجویان ایران فاصله انداختند.
🔻 نطق دانشجویی هم به اتمام می‌رسد و صدای مداحی پایانی بلند می‌شود. هنوز دانشگاه و میدان پرچمش نظاره‌گر ما هستند و ما را در حافظه تاریخی خود ثبت میکنند.
@sepidar_ut
@basijut_ir
"شب‌نامه"
🔻روایت ۲۰۰ شب حضور🔻
🔻موقعیت: سردر دانشگاه تهران 🔻
🔶 ویژه‌نامه به مناسبت جنگ رمضان
🔹️ شماره پانزدهم
▫️دویست شب روشن
▪️آن سوی منطق بقا
▫️حاضران منتقدند
▪️کدام نقطه از «جنگ» ایستاده‌ایم؟
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔶ویژه‌نامه به مناسبت جنگ رمضان
🔹️ شماره چهاردهم
🔻"روایات دانشگاه"🔻
▫️از سنگ تا آتش؛ روزی که نقاب‌ها افتاد!
▪️ وارثان رضاخان
▫️حقارت محض
▪️ آزادی اجباری
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔶 ویژه‌نامه به مناسبت جنگ رمضان
🔹️ شماره سیزدهم
🔻از خط قرمزها عبور کردید؟ فدای سرتان!
▫️پویا رادمهر
▪️ فارغ‌التحصیل علوم سیاسی دانشگاه تهران
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔶ویژه‌نامه به مناسبت جنگ رمضان
🔹️ شماره دوازدهم
🔻اخراج حکم بی‌بازگشت
▫️حسین حاج‌باقری
▪️ دانشجوی مهندسی برق دانشگاه تهران
🔻اپورتونیست
▫️محسن اقدم
▪️ دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران
@sepidar_ut
@basijut_ir
#عکس_نوشته
🔻هویت ایرانی نیازمند «مقاومت» است🔻
👤 دکتر ابراهیم متقی:
ایران در فضای موجود سیاست بین‌الملل نیازمند مقاومت است.
هویت ایرانی تا زمانی از اعتبار برخوردار می‌باشد که با نشانه‌هایی از مقاومت در برابر تهدیدات همراه شود.
اقدامات نظامی و تاکتیکی ترامپ علیه تأسیسات اقتصادی، نظامی و اجتماعی ایرانی معطوف به نابودسازی هویت، مقاومت و زیرساخت‌های زندگی شهروندی بوده است.
الگویی که آمریکایی‌ها در عراق و سوریه به کار گرفتند.
طبیعی است که آمریکا شرایط مناسب برای بهره‌گیری ایران از مزیت نسبی منطقه‌ای و محیطی را بوجود نیاورده و تلاش می‌کند ایران را در وضعیت جنگ و منازعهٔ دائمی قرار دهد.
«برای‌مراجعه‌به‌نسخهٔ‌کامل‌یادداشت‌کلیک‌کنید»
@sepidar_ut
@basijut_ir
#عکس_نوشته
🔻هزینهٔ «مقاومت» کمتر از سازش است!🔻
👤 دکتر ابراهیم متقی:
برخی از تحلیلگران ایرانی به این موضوع توجه دارند که «رهاشدگی ژئوپلیتیکی» بیشترین مازاد امنیتی را برای کشورها ایجاد می‌کند، درحالی که مِرشمایر به این موضوع اشاره دارد که اگر کشورها در جنگ با قدرت‌های بزرگ، از «سیاست مماشات» استفاده کنند، طبعاً «ضریب مطالبات» کشورهای بزرگ افزایش پیدا کرده و نشانه‌هایی از «تهدید مضاعف» فراروی واحدهای سیاسی به وجود می‌آید.
در چنین شرایطی باید آموزه‌ای را مورد توجه قرار داد که بر «هزینه‌های محدودتر مقاومت در مقیاس سازش» تأکید داشته، بنابراین ایران چاره‌ای جز مقاومت در فضای پرمخاطرهٔ «تهاجم سیکلی دشمن» نخواهد داشت.
«برای‌مراجعه‌به‌نسخهٔ‌کامل‌یادداشت‌کلیک‌کنید»
@sepidar_ut
@basijut_ir
#یادداشت
🔻 اهمیت راهبرد مقاومت و
ضرورت حفظ اهرم "تنگهٔ هرمز" 🔻
▪️راهبرد مقاومت و کنش متقابل در فضای منازعه
👤 یادداشت دکتر ابراهیم متقی
◽️ استاد تمام دانشگاه تهران
◽️ رئیس سابق دانشکده حقوق و علوم سیاسی
@sepidar_ut
@basijut_ir
به زودی..
🔻اهمیت راهبرد مقاومت و ضرورت حفظ اهرم تنگهٔ هرمز
👤 یادداشت دکتر ابراهیم متقی
◽️ استاد تمام دانشگاه تهران
◽️ رئیس سابق دانشکده حقوق و علوم سیاسی
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔹️بدون لکنت،مرگ بر آمریکا:
۱۱:۱۰
چهار راه میان مسجد و کتابخانه مرکزی، آرام‌آرام از حضور پُر می‌شد. سی‌چهل نفر بودند؛ نه بسیار، اما هر یک آگاه از جای خود. بر پیشانی پوسترها نوشته بود:
«بدون لکنت، مرگ بر آمریکا»
شعاری آشنا، اما اینبار در زمانی که گفتنش خود یک موضع بود.
۱۱:۲۳
پرچم‌های ایران بالا رفت. تصاویر شهدا دست‌به‌دست می‌چرخید؛ نه برای نمایش، که برای یادآوری. صف‌ها شکل گرفت؛ بی‌دعوت و بی‌فرمان. حرکت آغاز شد، طبیعی و بی‌تکلف.
۱۱:۲۷
دانشجویی ایستاد و گفت:
«دانشگاه بیدار است. می‌دانست، اما نگفته بود. امروز آمده‌ایم برای ابراز.»
سخنش ساده بود، اما دقیق.
ذکر «یا علی» آمد. سوره‌ی عصر خوانده شد:
«إِنَّ الإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ…»
و پس از آن، تکبیر؛ صدایی که جمع را یکدست کرد.
راه را کسی تعیین نمی‌کرد؛ حرکت خود مسیر را می‌ساخت.
شعارها شنیده می‌شد:
- آمریکای جهان‌خوار، عامل خون و کشتار
- اسرائیل کودک‌کش و بی‌حیا، نسخه‌نویس آشوب
- ایران وطن ماست، خاکش کفن ماست
این‌ها فریادِ لحظه نبود؛ خلاصه‌ی یک تجربه‌ی تاریخی بود.
۱۱:۴۰
جمعیت به سردر پزشکی رسید. دانشجویی بر پله‌ها ایستاد و گفت:
«آیدا حیدری شهید ماست. از نامش استفاده میکنند، اما خون، مسیر خود را دارد. ما شهید داده‌ایم و ایستاده‌ایم.»
جمعیت پاسخ داد:
«آمریکا، پهلوی، مرگ بر نیرنگ تو.»
اینجا شعار، شکلِ اعتراضِ عزادارانه داشت.
۱۱:۴۸
بر پله‌های دانشکده فنی، همان‌جا که حافظه‌ی دانشگاه سنگین‌تر است، سخن دیگری گفته شد:
«نخستین مرگ بر آمریکا در این دانشگاه گفته شد؛ توسط سه دانشجو. ما ادامه‌ی همان صدا هستیم. در دفاع، در سازندگی، در ایستادگی.»
تکبیر پاسخ داد.
و کسی گفت:
«خدایا، گواه باش که ما جز در راه حق نمی‌گوییم و نمی‌ایستیم.»
۱۱:۵۰
در عقب جمع، شعارهایی دیگر شنیده می‌شد؛ متفاوت و متقابل و رادیکال.. جمع اصلی مکث نکرد. مسیر خود را ادامه داد؛ به سمت چهارراه فنی، با شعار:
«ما لشکر امامیم، آماده قیامیم»
«بسیجی با غیرت، حافظ دین و ملت»
ذکر «حیدر، حیدر» در فضا می‌پیچید؛ نه پرهیجان، بلکه پیوسته.
عصرکه رسید، جمعیت آرام آرام پراکنده شد.
هیاهو رفت اما نوا نه!
......
🔸️امروز، سوم اسفند ۱۴۰۴، نه یک تجمع، بلکه صفحه‌ای از رسالت تاریخی دانشگاه تهران بود؛ روزی که نسل حقیقت، بی‌لکنت برخاست تا بگوید: ما آمده‌ایم برای صدق.
شعارشان فریاد نبود، اعلام وفاداری بود. آنان گفتند تا بماند.
تاریخ گاه با خون نوشته می‌شود، گاه با ایمان. و این بار، با ایمانِ بی‌لکنت دانشجویان.
ایران را از سیاست‌ها هیچ نجاتی نیست، مگر به صداقت مردمانش.
و هرجا راستی باشد، آنجا خداست.
«و الله غالبٌ علی أمره»
خداوند غالب است بر امر خویش، هر چند مردم ندانند؛اما دانستن وظیفه‌ی همینان بود، که برخاستند و گفتند:«ما از تبارِ صدقیم؛ از نسلِ ایستادن.»
@sepidar_ut
@basijut_ir
🔹️اهلی‌های طاغوت، درد مردم ندارند!
به مجموعه آدم‌هایی که یک جور رفتار میکنند،یک جور لباس می‌پوشند،حرف‌های شبیه به هم می‌زنند؛ می‌گویند یک گروه، یک حزب،یک جبهه!
اهالی جبهه ایمان،اهالی سلم و عدل‌اند.روز وشب نمی‌شناسند تا نکند حق مظلومی پایمال شود.اهالی موحدی که به برکت ولایت رشد میکنند ومی‌بالند. افقی روشن دارند و برای آن،جمجمه‌های خود را به خداوند عاریت داده‌اند.
در آن سو اما اهالی کفر،دندان تیز میکنند برای خون مظلوم.نقشه می‌کشند تا خنده‌ی کودکان را بدزدند.و آزادی را_حتی خیال آزادی را_در غل وزنجیر می‌پیچند تا خفه‌اش کنند.آنان از خشم شعله‌ورند و عصبیّتی ارثی از فرعون‌ها وچنگیزها وصدام‌ها در خونشان جریان دارد.
نمی‌شود چنگیزوار به آتش کشید،فرعون‌وار تکه تکه کرد و چون نواده‌ای از نمرود،خدا و فرستاده‌‌اش را به سخره گرفت و خود را عدالت‌جو نامید.نمی‌توان خانه‌ی خدا را که مرکز مبارزه بازیاده‌خواهان وطواغیت است به آتش کشید و ادعای درد مظلوم داشتن داشت.
هرطور حساب کنیم،اهلی‌های طاغوت از مردم نیستند،درد مردم ندارند،و تنها داغ فقدان و بی‌حرمتی بر دل مردم خواهند گذاشت.
🖋زینب رنجبر
(کارشناسی تاریخ و تمدن ملل اسلامی)