هر چقدر هم که
دایره لغات رو تنگ کنی
"قتل و "جنایت اسمش
"حادثه نیست !
نمی‌تونم ذهنمو ساکت کنم، پس صدای موزیکو بلند می‌کنم.
Читать полностью…
واکنش ممبرای چنلم وقتی من دوباره افسرده می‌شم و فعالیتم زیاد می‌شه:
Читать полностью…
ناصر خاکزاد هشت کیلو شیشه رو گردن گرفت ولی بچه کشتن رو نه.
Читать полностью…
آری آری زندگی زیباست
زندگی آتشگه‌ای دیرنه پابرجاست
گر بیفروزی‌ش رقص شعله‌ش در هر كران پیداست
ور نه خاموش است و خاموشی گناه ماست
> کسرایی
پدرت پدر منه و مادرت مادر من، برادرت برادر منه و خواهرت خواهر من، که اگر این‌طور نبود این‌قدر اشک نمی‌ریختم. چیزی که ما رو خانواده کرده خون جاری در رگ‌هامون نیست، خون جاری در خیابون‌هامونه.
Читать полностью…
ما وارثِ رؤیاهایی شدیم که اجازه‌ی زندگی پیدا نکردن.
Читать полностью…
فراموشم نمی‌شود جواني که نامش در زمان ماند، اما خودش از زمان جا ماند.
Читать полностью…
و شب بخیر آیا واقعا همین بود؟ خیر !
شِکوه و شُکوه تراژدی مرگ رویاهایتان بود.
«به نام خداوند رنگین کمان.
خدایی که سال‌هاست ما را به حال خودمان رها کرده و رفته است. خداوندی که چشم‌هایش را به روی این همه ظلم و درد بست و از اینجا رفت. رفت و ندید که تو چطور با شور و امید نامش را به زبان می‌آوری و او را به روشنی رنگین کمان می‌بینی. نشنید که چه مظلومانه نامش را به زبان می‌آوری و صدایت را در سینه خفه می‌کنند.
خدای رنگین کمان تو را، ما هرچه گشتیم پیدا نکردیم عزیزکم. ای کاش که بود و می‌دید که با تو چه کردند. کاش می‌دید که با ما چه می‌کنند. کاش بود و می‌دید که چطور امید و آرزو را می‌کشند، نور را می‌کشند، صبر را می‌کشند. هرچه زیبایی و مهر و روشناییست را می‌کشند. کسی چه می‌داند، شاید همان رنگین کمانی که از آن نام می‌بری را هم کشته باشند و خبرش به ما نرسیده باشد. البته بهتر که فکر می‌کنم رنگین کمان خود تو بودی، که کشتند. طاقت دیدنش را نداشتند. همان‌طور که نور خدا رو خاموش کردند و خونش را ریختند، همان‌طور که همه‌ی عزیزان‌مان را...
نگران نباش عزیزکم. راست نوشته بودند که خون در زمین فرو نرفت و جوشید. خون تو می‌جوشد و روزی باران می‌شود و رنگین کمانی از آن زنده می‌شود. رنگین کمانی که بر سر این ظلم و جور فرود خواهد آمد و چشم همه را به خود خیره می‌کند.»
از چپ و مهاجر می‌ترسید؟ شما خود جمهوری اسلامی هستید!
☑️ درباره‌ی شورش در فرانسه، تقدیس پلیس و ارتجاع طبقه متوسط-بورژوای راست ایرانی
شورش در ایران خوب است، شورش در فرانسه بد. باتوم در تهران جنایت است، باتوم در پاریس نشانه‌ی تمدن. معترض ایرانی، حتی وقتی خشمگین است و به نمادهای قدرت حمله می‌کند، قهرمان آزادی است؛ معترض فرانسوی، اگر از حدود تعیین‌شده برای اعتراض مؤدبانه پا فراتر بگذارد، لابد یا چپ‌گرایی عقب‌مانده است یا مهاجری مسلمان که قدر مهمان‌نوازی اروپا را نمی‌داند.
این خلاصه‌ی آن چیزی است که این روزها از بخشی عمده‌ای از جریان راست‌گرا و سلطنت‌طلب ایرانی به محوریت دیاسپورا می‌شنویم. جماعتی که در دی‌ماه ۱۴۰۴ برای شورش علیه جمهوری اسلامی هورا می‌کشیدند، اکنون با دیدن خیابان‌های ملتهب فرانسه چنان مُتنبه شدند که گویی سرانجام معنای حقیقی امنیت، اقتدار دولت و قداست پلیس را کشف کرده‌اند.
البته در این کشف ناگهانی هیچ معمایی وجود ندارد. اینان از سرکوب بدشان نمی‌آید؛ از آن بدشان می‌آید که انحصار سرکوب فعلاً در دست دشمن سیاسی‌شان است.
#اعتراضات_فرانسه
فرانسوی‌ها ریختن کل مغازه‌ها(عموما مغازه‌های مستقل) رو دارن غارت می‌کنن بعد مردم ایران فروشگاه‌های وابسته به حکومت و سپاه رو می‌ترکوندن و اجناسش رو به جای غارت نابود می‌کردن. مردم ایران هزاران بدبختی از سر گذروند اما همیشه مدرن‌ترین، پیشگام‌ترین و خفن‌ترین جنبش‌هارو رقم زده. حیف که زورمون نرسید. حیف.
Читать полностью…
«در شاهنامه فردوسی، سیمرغ به زال سه پر داد و گفت هر وقت درماندی بسوزان و آرزو کن.
پر اول سوخت، آرزو برآورده شد: رستم به دنیا آمد.
پر دوم سوخت، آرزو برآورده شد: رستم زنده ماند.
اما پر سوم هرگز استفاده نشد. فردوسی پر سوم را برای آیندگان نگه داشت؛ برای روزی که پر سوم برای ایران بسوزد.»
هرکس که ظلم رو به حادثه‌ای در حد اصابت صاعقه تقلیل میده و دنبال «عبور از تروما»ی پس از صاعقه‌ست، بخشی از دستگاه ظلمه.
Читать полностью…
کشته شده‌‌ها اینقدری جوونن که عکسای بچگیشون با موبایل گرفته شده.
Читать полностью…
خاکستری‌هایی که دارین وسطی بازی می‌کنین جوری که انگار زنگ تفریحه! وسط پست‌ترین جایی‌ه که می‌شه ایستاد. وسط یعنی من منتظرم ببینم کی برنده می‌شه برم سمت اون که سوخت ندم. وسط بودن از حروم‌زاده بودن بدتره الان. کسی که وسط ایستاده از نظامی و مزدور پست‌تره الان. چقدر انسان باید ذلیل و بزدل باشه که حق رو انتخاب نکنه از ترس جونش و از دست دادن اون چس پاپاسی پولی که ته حسابش مونده؟! چقدر انسان باید نفرت‌انگیز و تباه باشه که هم تو روی این‌وری‌ها بخنده هم تو روی اون‌وری‌ها و بگه من به عقاید همه احترام می‌ذارم؟! من ریدم به احترامی که تو می‌خوای به عقاید من بذاری اگر هم‌عقیده‌م نیستی. من می‌شاشم به روح زنده و مرده‌ی هر کسی که امروز عزادار نیست.
Читать полностью…
