7745
🌐 mentalskills.ir ارتباط با ادمین👇👇👇 @Majidkeramatimoghadam پیج اینستاگرام👇👇👇 Majid.keramatimoghadam سایت های مرتبط https://sportssciencejournal.ir https://cognitivesportsjournal.ir https://drmajidkeramati.ir
تئوری پنجره جوهری (Johari Window)
تا حالا فکر کردی چقدر از خودت رو واقعاً میشناسی؟
یا دیگران چه چیزهایی ازت میدونند که خودت خبر نداری؟
تئوری «پنجره جوهری» میگه شخصیت ما از چهار بخش تشکیل شده:
1. منِ باز: چیزهایی که هم خودت میدونی، هم دیگران. (مثل اسم، سبک لباس پوشیدن، یا علاقههات)
2. منِ پنهان: چیزهایی که فقط خودت میدونی.
(ترسهات، زخمهات، رازهایی که به کسی نمیگی)
3. منِ کور: چیزهایی که دیگران دربارهت میدونند، ولی خودت خبر نداری. (مثل لحن صدات وقتی عصبانی میشی یا تاثیرت روی دیگران)
4. منِ ناشناخته: چیزهایی که نه خودت ازش خبر داری، نه دیگران.
(مثلاً استعدادی که هنوز کشفش نکردی یا واکنشی که توی شرایط خاص ازت سر میزنه)
میدونی چرا مهمه؟
چون هرچی ارتباطمون با خودمون و دیگران بهتر بشه، «منِ باز» بزرگتر میشه و از بخشهای پنهان، کور یا ناشناخته کم میشه.
و این یعنی رشد شخصی، صمیمیت واقعی و خودآگاهی بیشتر.
@mentalskills
هر کس مجموعه ای کامل از افکار خویش است.
حال چگونه باید افکار مثبت را پرورش داده و افکار منفی را از خود دور کنیم؟
اگر نمی توانیم جلوی ورود افکار منفی را به ذهنمان بگیریم، پس حداقل سعی کنیم آن ها را پرورش ندهیم.
زمانی که افکار برگرفته از خشم و حسادت و ترس و اضطراب به ذهنمان نفوذ می کند، بلافاصله سعی کنیم تا افکار دیگری را جانشین آن سازیم.
برای خلاصی از ظلمت و تاریکی، نیاز به نور و روشنایی است و برای مهار کردن افکار منفی، نیاز به جانشینی افکار مثبت و سازنده داریم.
@mentalskills
۵ روش رهایی از وسواس:
1⃣ شما مسئول همه چیز نیستید!
یکی از دلایل زیر بنایی وسواس ، مسئولیت پذیری زیاده ، در وسواس "ترس از آسیب به دیگران" وجود داره
فرد میترسه مثلا با عطسه کسی رو مریض کنه و اون بمیره ، پس خودش رو مسئول این اتفاق غیر منطقی میدونه و تو خونه حبس میکنه در حالیکه هیچ مسئولیتی و گناهی نداره یا فردی میترسه نجاست -پاکی رو رعایت نکنه و دیگران آلوده به نجاست بشن و این فرد باعث حقالناس بشه ، پس مدام میشوره.
⬅️ مسئولیتپذیری افراطی نوعی خطای فکری و بیماریه که باید ازش کم کنید و آزادانه تر رفتار کنید.
2⃣ وسواس افت و خیز دارد.
وسواس هیچوقت روند ثابتی ندارد.روزهایی بسیار آرام و ضعیف و روزهایی بسیار طوفانی و شدیده. به اصطلاح میگوییم وسواس سیر سینوسی زیاد داره.مهم اینه ، شما بدونید روزهایی که وسواس پایینه به معنای درمان نیست (نباید تمرینتون رو متوقف کنید) و روزهایی که شدت وسواس بالاست نترسید و بیشتر تلاش کنید ....اگر در تمرینات افت و خیز داشتید نگران نباشید درمان درست شما رو به مرحله ای میرسونه که دیگر افت و خیز نخواهید داشت چون وسواستون رفع شده و با چیزی درگیر نیستید.
3⃣ به شک هاتون عمل نکنید.
اسم دیگر اختلال وسواس ، اختلال شک و تردید هست ، فرد وسواسی همیشه پر از شکه که استرس و فشار میاره تا رفتارهای وسواسی انجام بده (مانند شستشو ، وارسی ، پرسش ، ضدعفونی ، طلب بخشش ،تکرار) و اضطراب خودش رو کاهش بده در نتیجه ذهن و مقاومت فرد رفته رفته ضعیف تر میشه و وسواس افرایش مییابد.
⬅️ اگر دنبال کاهش وسواس هستید این چرخه رو باید متوقف کنید : اگر شک کردید دنبالش نرید ، اون اضطراب رو تحمل کنید اضطرابتون کاهش می یابد .
طبیعیه اگر اضطراب بالا و غیر قابل تحمل داشته باشید باید از درمان تخصصی هم استفاده کنید.
4⃣ به فرد وسواسی نباید تائید داد.
برای کنترل وسواس و فوبیا نباید از کسی تائید بگیرید (خانواده ،گوگل،هوش مصنوعی ،حتی روان شناس).
ابهام و سردرگمی در مورد شستشو بجاست و آلودگی ، نگرانی در مورد بیماری ، حس گناه در موارد اخلاقی و مذهبی ، ترس از اتفاقات ناگوار ، کلا ابهام انواع وسواس را باید تحمل کنید (ذهن قویتر میشه ) و در گام بعدی با درمان برای همیشه از ذهنتون پاک کنید (ذهن قوی میشه)
اما اگر بخواهید با سوال و تائید خودتون رو آرام کنید فقط برای چند ساعت آرام هستید !!ولی از درمان ریشه ای خبری نخواهد بود .
5⃣ آدم صفر و صدی نباشید.
خطای صفر و صدی یک خطای فکری بزرگ در افراد وسواسیه که در همه موارد دنبال ۱۰۰ ماجراست ، ذرهای آلودگی نباید باشه/شک به نجاست يعنی خود نجاست /هیچ خطایی نباید بکنم /ذره ای گناه نباید باشه/کامل و عالی باید باشم /هیچکس نباید از من ناراحت بشه ....
⬅️ باید بدونید روزی که این نگاه ۱۰۰٪ را بشکنید و در هر امور فکری و رفتاری ،نسبی عمل کنید ، وسواس شما شکسته خواهد شد..
✅ درستش اینه :
مقداری آلودگی ایراد نداره/من معصوم نیستم ممکنه کسی از من ناراحت بشه /نسبی خوب باشم کافیه نیاز به عالی بودن نیست و...در نهایت درمانگر در این زمینه عالیتر، کمکتون خواهد کرد.
@mentalskills
به محض اینکه درگیر ذهن نباشیم و متوجه باشیم که فکرها واقعیت ندارن و قدرت انتخاب داریم،رهایی رو تجربه میکنیم.
@mentalskills
وقتی افکار، منابع بیولوژیک ما را میبلعند.
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که مغز، علیرغم وزن اندکش، حدود ۲۰٪ از کل انرژی مصرفی بدن را به خود اختصاص میدهد. اما بخش بزرگی از این «هزینه متابولیک»، صرفِ نشخوار فکری (Rumination) میشود.
وقتی ما درگیر الگوهای فکری تکرارشونده و اضطرابآور هستیم، شبکهی پیشفرض مغز (Default Mode Network - DMN) بیشفعال شده و ما را در چرخه بیپایانِ بازتولیدِ ترسها و سناریوهای ناکام گیر میاندازد. در واقع، این افکار مانند یک «بار شناختی» (Cognitive Load) تحمیلشده، ظرفیت پردازشِ تصمیمگیریهای هوشمندانه را کاهش میدهند.
این ویدیو، تصویری است از همین اتلافِ انرژیِ ذهنی. در واقع، ما آگاهانه این بار را حمل نمیکنیم؛ این یک خطای سیستمیک در پردازش دادههای ورودی است. برای رهایی از این «گاری سنگین»، اولین قدم، آگاهی از این سوگیری است.زمان آن رسیده که این گاریِ سنگینِ افکارِ بیهوده را زمین بگذاریم.
@mentalskills
لبخند هیچ هزینهای ندارد، اما تأثیرش بر ذهن انسان شگفتانگیز است.
در این ویدیو، یک نظافتچی شیشهها شروع میکند به لبخند زدن به کودکان که در حال درمان هستند. در ابتدا، این فقط یک حرکت کوچک و شاید نامحسوس به نظر میرسد؛ اما کمکم همهچیز تغییر میکند. بچهها به او واکنش نشان میدهند، لبخندها متقابل میشوند و میانشان پیوندی آرام و صمیمی شکل میگیرد.
از نگاه روانشناسی، این نمونهای از همتنظیمی هیجانی (Co-regulation) است. دستگاه عصبی انسان به احساس امنیت، گرما و حضور مهربانانه پاسخ میدهد. یک لبخند واقعی این پیام را منتقل میکند: «تو اینجا در امانی.»
سلامت روان فقط با جلسات درمانی یا اتفاقات بزرگ ساخته نمیشود؛ بلکه هر روز با لحظههای کوچک مهربانی، همدلی و ارتباط انسانی شکل میگیرد.
برای حمایت از سلامت روان دیگران، لازم نیست جایگاه اجتماعی، پول یا حرفهای خاصی داشته باشید. گاهی سادهترین کارها، مثل یک لبخند، حضوری آرام یا یک تماس چشمی صمیمانه، میتواند احساسات فرد را آرام کند و امید را به او بازگرداند.
بسیاری از روندهای درمان، از همین احساس ساده آغاز میشود؛ اینکه کسی تو را ببیند و حضورت را احساس کند.
@mentalskills
هیچ چیز
شما را زندانی نمیکند،
مگر افکارتان
هیچ چیز
شما را محدود نمی کند،
مگر ترس تان
وهیچ چیز
شما را کنترل نمی کند،
مگر عقایدتان....
@mentalskills
ساعتی با:
دکتر مهدی اشراقی
دکترای فلسفه هنر
صحبتهای این گفتگو قطعاً شما را متعجب خواهد کرد
پس پیشنهاد میکنم این گفتگو را از دست ندید
علیاصغر دادبه
✨️ (۱۳۲۵–۱۴۰۵) پژوهشگر، نویسنده و استاد برجسته فلسفه اسلامی، ادبیات عرفانی و حافظپژوهی بود.
✨️ دادبه آثار و مقالات متعددی در حوزههای فلسفه، عرفان و ادبیات فارسی منتشر کرد و از چهرههای اثرگذار در پژوهشهای حافظشناسی و عرفان ایرانی به شمار میرفت. کتاب «کلیات فلسفه» از شناختهشدهترین آثار اوست که سالها در دانشگاههای ایران تدریس شده است.
✨️ او در سال ۱۳۸۱ بهعنوان «چهره ماندگار» در حوزه ادبیات عرفانی و فلسفه اسلامی برگزیده شد و نقش مهمی در گسترش مطالعات میانرشتهای فلسفه و ادبیات فارسی داشت.
@mentalskills
📌ما به سه طریق میآموزیم:
اول ( اندیشه ) که اصیلترینه
دوم ( تقلید ) که آسونترینه
سوم ( تجربه ) که تلخترینه.
@mentalskills
انسان را، درد است که به تفکر
می رساند.
هاروکی _ موراکامی
@mentalskills
۷ نوع استراحت از نظر دکتر ساندرا دالتون اسمیت:
۱. استراحت فیزیکی:
مربوط به جسم و بدن میشه، مثل خواب
۲. استراحت هیجانی:
برای انجام این استراحت زمانی رو صحبت کردن راجع به احساسات خودت صرف کن، میتونی برای این کار از فردی استفاده کنی که بدون قضاوت بهت گوش میده.
۳. استراحت معنوی:
زمانی رو صرف تنظیم نیاز های معنوی و اعتقاداتت بکن، مثل عبادت یا مدیتیشن.
۴. استراحت ذهنی:
با فاصله گرفتن از رسانه ها و فضای مجازی، مثل خاموش کردن موبایل و تلویزیون یا رفتن به پیاده روی.
۵. استراحت اجتماعی:
زمانی را دور از مردم، به خصوص افراد منفی بگذرانید یا زمانتون رو با افراد پر انرژی و کسایی که بهتون انگیزه میدن بگذرونید.
۶. استراحت حسی:
زمانی رو به خودتون و گیرنده های حواس پنج گانهتون استراحت بدید. برای استراحت شنوایی مثلا از سر و صدا دوری کنید.
۷. استراحت خلاقیت:
از فکر کردن به موارد بی ارزش و به ظاهر غیر قابل حل دوری کنید و ذهنتون رو آزاد بذارید.
@mentalskills
هیچوقت بالاتر از تصویری که از خودت در ذهنت ساختهای، رشد نخواهی کرد.
جول_اوستین
@mentalskills
در زندگی خیلی راحت ممکن است در دام مقایسهٔ خودمان با دیگران براساس میزان موفقیت و داراییهای مادی بیوفتیم امّا زندگی این نیست.
وقتی به آخر راه برسیم، به گذشته نگاهی میاندازیم و زندگیمان را مرور میکنیم و آرزو میکنیم کاش زندگی معناداری را میگذراندیم، الهامبخش دیگران بودیم، روی علایقمان تمرکز میکردیم، با دوستان و خانوادهمان رابطهٔ بهتری داشتیم و برای داشتن بهترین و جدیدترین چیزها به خودمان استرس وارد نمیکردیم.
📕 هوگه
✍ پیا_ادبرگ
@mentalskills
ما همیشه اختیار اتفاقات اطرافمان را
نداریم؛ اما همیشه اختیار دو چیز را داریم،
اول، نحوهی تفسیر چیزی که برایمان اتفاق
میافتد؛ دوم: نحوهی واکنشمان به آن
اتفاق....
مارک_منسن
@mentalskills
دورانِ بدِ زندگی
دوران خوبی
برای یادگیری است.
اوگن وبر
@mentalskills
وقتی در بحث با عزیزانتان حرفتان را به کرسی مینشانید، تنها کسی که از پیروزی لذت میبرد، خودتان هستید.
آنهایی که بهزعم خود شکستشان دادهاید، بعدها به این فکر نمیکنند که چقدر خوب ثابت کردید حق با شماست و تنها خاطرهی رفتارهای بعضاً ناعادلانه و ناپسندتان به یادشان میماند که موجب شدید احساس شکست، حقارت، بیتوجهی و دوستداشتنینبودن کنند ...!!
از کتاب نامههایی برای وقتهایی که حالت خوش نیست
نوشتهی دکتر جولی اسمیت
@mentalskills
نکاتی برای رسیدن به آرامش :
۱.سعی کنید در انتخاب افرادی که با آنها معاشرت می کنید دقت زیادی داشته باشید
۲.همواره زوایای مختلف یک ماجرا را بررسی کنید و جنبه های مثبت را نیز ببینید
۳.دست از کنترل دیگران بردارید و به دیگران فضا دهید
۴.روی آگاهیتان کار کنید،نیمی از مواردی که انسان را آزرده میکند ریشه در عدم آگاهی دارد
۵.هدف داشته باشید،بی هدفی یکی از عوامل دغدغه ساز است
۶.کارهایتان را نیمه تمام رها نکنید تا کمتر دچار اضطراب شوید
۷.درجریان باشید و از سکون بپرهیزید.
@mentalskills
ذهنآگاهی روزانه میتواند اثرات مثبتی بر سلامت روان داشته باشد
پژوهشی جدید نشان میدهد تمرینهای کوتاه ذهنآگاهی، مانند تمرکز بر تنفس یا توجه کامل به فعالیتهای روزمره، میتوانند با کاهش افکار منفی تکرارشونده و نگرانیهای مزاحم، به بهبود وضعیت روانی کمک کنند. پژوهشگران با بررسی روزانه ۲۶۴ دانشجو دریافتند که افزایش ذهنآگاهی در یک روز، با آرامتر شدن ذهن و احساس بهتر در روزهای بعد همراه بوده است.
این مطالعه نشان داد ذهنآگاهی از دو مسیر به سلامت روان کمک میکند؛ از یک سو با کاهش نشخوار فکری و حواسپرتی ذهنی، استرس را کمتر میکند و از سوی دیگر با افزایش خودشفقتی و احساسات مثبتی مانند شادی و ارتباط با دیگران، حال روانی را بهبود میدهد. به گفته پژوهشگران، حتی یک لحظه تمرکز آگاهانه میتواند آغاز یک زنجیره مثبت روانی باشد که اثر آن تا چند روز ادامه پیدا کند.
@mentalskills
خیلی وقتها وقتی دو خواهر یا دو برادر را میبینیم که مسیرهای زندگی کاملاً متفاوتی دارند، تعجب میکنیم.
یکی اعتمادبهنفس بالایی دارد و دیگری سالها با احساس بیارزشی دستوپنجه نرم میکند.
یکی روابط سالم میسازد و دیگری مدام در روابط آسیبزا گرفتار میشود.
در چنین مواقعی معمولاً میگوییم:
«مگر هر دو در یک خانواده بزرگ نشدهاند؟»
اما حقیقت این است که کودکان در یک خانواده، لزوماً یک کودکی را تجربه نمیکنند.
گبور مته جملهای دارد که میگوید: «والدین برای همه فرزندانشان یکسان نیستند.»
گاهی فرزند اول، والدینی مضطرب و کمتجربه را تجربه میکند و فرزند بعدی، والدینی پختهتر را. گاهی یک کودک بیشتر مورد توجه قرار میگیرد و دیگری بیشتر نادیده گرفته میشود.
گاهی والدین در دورهای از زندگی خود آرامتر هستند و چند سال بعد، زیر فشار مشکلات مالی، تعارضهای زناشویی یا فرسودگی روانی قرار میگیرند.
حتی وقتی رفتار والدین ظاهراً یکسان است، نیازهای عاطفی کودکان متفاوت است؛ و هر کودک آنچه را تجربه میکند از دریچهٔ شخصیت، حساسیت و جایگاه خود در خانواده تفسیر میکند.
به همین دلیل است که خواهرها و برادرها ممکن است در یک خانه زندگی کرده باشند، اما در واقع در دو دنیای کاملاً متفاوت رشد کرده باشند.
شاید برای فهمیدن امروزِ خودمان، لازم باشد کمی عمیقتر به کودکیمان نگاه کنیم؛ نه فقط به اینکه «چه اتفاقی افتاد»، بلکه به اینکه «آن اتفاقها چگونه توسط ما تجربه شدند.»
گاهی تفاوت سرنوشتها، از تفاوت تجربههای دیدهنشدهای آغاز میشود که در سکوتِ یک خانواده شکل گرفتهاند.
@mentalskills
قبل از اینکه به نقطهی خستگی شدید یا از پا افتادن برسیم، روان و سیستم عصبی ما اغلب نشانههایی مثل تنش عضلانی، اختلال خواب، تحریکپذیری، اضطراب، کاهش تمرکز یا خستگی مزمن رو نشون میدن...
مشکل اینه که خیلی وقتها این نشانهها رو نادیده میگیریم تا زمانی که عملکردمون مختل بشه.
@mentalskills
جدایی ناگهانی نیست؛ این اتفاقها از مدتها قبل شروع میشوند
خیلی از آدمها بعد از تمام شدن یک رابطه میگویند: «همهچیز یکشبه خراب شد.» اما واقعیت این است که بیشتر جداییها ناگهانی اتفاق نمیافتند؛ فقط نشانههایشان آنقدر آرام و تدریجی ظاهر میشوند که کمتر کسی متوجه آنها میشود.
فاصله گرفتن معمولاً از جاهای کوچکی شروع میشود؛ از گفتوگوهایی که به تعویق میافتند، دلخوریهایی که هیچوقت بیان نمیشوند، توجههایی که کمکم از بین میروند و سکوتهایی که جای صمیمیت را میگیرند. هر بار که یکی از دو نفر احساساتش را نادیده میگیرد یا فکر میکند «حالا بعداً دربارهاش حرف میزنیم»، یک آجر دیگر از دیوار رابطه برداشته میشود.
از نگاه روانشناسی، پایان یک رابطه بیشتر شبیه خاموش شدن تدریجی یک چراغ است تا قطع شدن ناگهانی برق. اعتماد، احترام، امنیت و احساس دیده شدن، اگر هر روز کمی آسیب ببینند، در نهایت رابطه را به نقطهای میرسانند که دیگر ترمیمش سخت میشود.
خبر خوب این است که اگر این نشانهها زود دیده شوند، همیشه جدایی تنها پایان ممکن نیست. گفتوگوی صادقانه، شنیدن بدون قضاوت، پذیرش اشتباهها و تلاش مشترک برای حل مشکلات، میتواند جلوی بزرگ شدن بسیاری از فاصلهها را بگیرد.
رابطهها معمولاً در یک روز از هم نمیپاشند؛ آنها در روزهایی آسیب میبینند که فکر میکنیم یک بیتوجهی کوچک، یک سکوت کوتاه یا یک دلخوری حلنشده اهمیت چندانی ندارد.
@mentalskills
اشتباه کردن دشمن یادگیری نیست؛ یکی از مهمترین موتورهای آن است.
یکی از رایجترین باورهای نادرست این است که افراد موفق کمتر اشتباه میکنند. اما پژوهشهای علوم اعصاب نشان میدهد تفاوت اصلی در نحوه استفاده از اشتباهات است، نه تعداد آنها.
مغز دائماً در حال پیشبینی اتفاقات آینده است. هر زمان نتیجه با انتظار ما متفاوت باشد، سیگنالی به نام «خطای پیشبینی» (Prediction Error) ایجاد میشود. این سیگنال به مغز اعلام میکند که مدل فعلی نیاز به اصلاح دارد و دقیقاً در همین لحظه، یادگیری عمیق آغاز میشود.
به همین دلیل، اشتباه بهخودیخود مشکل نیست؛ نادیده گرفتن آن مشکل است. وقتی پس از یک شکست مکث میکنیم، علت آن را بررسی میکنیم و دفعه بعد تصمیم بهتری میگیریم، مغز با ایجاد و تقویت ارتباطات عصبی جدید، خود را با تجربه تازه سازگار میکند. این همان چیزی است که از آن با عنوان انعطافپذیری عصبی (Neuroplasticity) یاد میشود.
البته صرفِ شکست خوردن باعث پیشرفت نمیشود. آنچه اهمیت دارد، بازخورد، تحلیل اشتباه و تلاش دوباره است. یادگیری واقعی زمانی اتفاق میافتد که مغز فرصت داشته باشد از خطای خود الگوهای جدید بسازد.
✨ شاید بزرگترین درسهای زندگی، در دل همان اشتباهاتی پنهان باشند که همیشه سعی میکنیم از آنها فرار کنیم.
@mentalskills
خود تخریبی
خود تخریبی یا self-sabotage در روانشناسی به عملی گفته میشه که شخص به نحوی عمدا یا ناخودآگاه رفتارهایی رو انجام میده که منجر به موانع، شکستها یا عقبنشینیهای خودش میشه. افرادی که درگیر خود تخریبی هستند، معمولاً الگوهای رفتاری نامناسب دارند که ممکنه مانع رشد شخصیتی و شخصی اونها بشه.
همه این علائمی که نشانه وجود یک چرخه خود تخریبه رو بررسی کنیم تا ببینیم کجا ما تو زندگی سر راه خودمون می ایستیم و زندگی رو برای خودمون دشوار میکنیم.
📌علایم رایج
➕به تعویق انداختن procrastination
تأخیر در انجام وظایف مهم یا ضروری یا اجتناب از آنها، که منجر به عواقب منفی میشود.
➕خودسرزنشی
negative self-talk
وارد شدن در یک الگوی خودسرزنشی و شک و تردید نسبت به خود، که میتواند اعتماد به نفس را زیر سوال ببرد و منجر به احساس بی ارزشی شود.
➕کمالطلبی
perfectionism
تعیین استانداردهای بسیار بالا برای خود و بیش از حد انتقادی شدن هنگام عدم رسیدن به آن استانداردها، که میتواند به ترس از شکست و اجتناب از برداشتن خطرات منتهی شود.
➕اجتناب از مسئولیت
avoidance of responsibility
ترس از مسئولیت به جای پذیرش مسئولیت اعمال و پیامدهای آن.
➕ترس از موفقیت
fear of success
احساس اضطراب یا عدم شادی درباره دستیابی به موفقیت، که میتواند منجر به رفتارهایی شود که از دست یافتن به اهداف یا شناختن ظرفیت خود جلوگیری میکند.
➕رفتارهای خودناباورانه
self-destructive behaviour
وارد شدن به اقداماتی که به رفاه و خوببودن خود آسیب میزنند، مانند سوءمصرف مواد، پذیرفتن ریسک های بالا
➕عدم مراقبت از خود
lack of self-care
نادیده گرفتن نیازهای سلامت جسمی، عاطفی یا روانی خود، که می تواند به احساس استرس، فرسودگی شغلی و نارضایتی کلی از زندگی منجر شود.
📌اصلاح الگوهای رفتاری، ایجاد اعتقادات مثبت درباره خودمون، توسعه مهارتهای مدیریت استرس و احساسات، تقویت خودآگاهی و خودشناسی و مشارکت در مشاوره یا رواندرمانی میتونه کمک کنه تا از الگوهای خود تخریبی خودمون فاصله بگیریم و به سوی رشد و توسعه شخصی پیش بریم.
📌لازمه به یاد داشته باشیم که خودتخریبی یک الگوی رفتاریه که میتونه تأثیرات منفی جدی برروی زندگی و روابط ما داشته باشه، اما با شناخت و تلاش برای تغییر، امکان ایجاد تغییر مثبت و بهبود در زندگی وجود داره.
📝دکتر موریس ستودگان
@mentalskills
هنرِ رها کردن
بومیان آفریقا روی تنه درخت حفرههایی ایجاد میکنند
و در این حفرهها گردو میگذارند.
میمونها به هوای خوردن گردو، دست را داخل این حفرهها میکنند. وقتی گردو را در مشت میگیرند دیگر نمیتوانند دست خود را بیرون بیاورند. میمون همچنان جیغ میزند و بالا و پایین میپرد اما به فکرش نمیرسد که برای رهایی دستش را باز کند و از دام آزاد شود. در این وضعیت میمون نهایتاً شکار شکارچیان میشود.
داستان این روزهای ما آدمها دقیقاً همین است. خیلی چیزها حکم همان گردوها را دارند که ما بهشون چسبیدیم.
ترس هایمان، نگرانی ها، ماندن در رابطه ناسالمی که هیچوقت دیده نمیشی، افکار منفی، حسادتها، مقایسه کردن ها، طمع، ولع بالاتر رفتن، توجه طلبی و میل ناسالم به تحسین دیگران، اهمیت دادن به قضاوتها و خیلی چیزهای دیگه که هرگز نه تنها خشنودی برای ما حاصل نمیکنند، بلکه افسردگی
اضطراب تنها ارمغان اینها هستن.
هنر در رها کردن است، خارج از چهارچوب مسمومی که یادگرفتیم. نگاه کنیم بی آنکه بچسبیم و درگیر بشیم. گاهی هیچ کاری نکردن سختترین و البته بهترینه.
@mentalskills
تو همونی میشی
که تو ذهنت از خودت میسازی
هر چیزی که وارد فکرت میکنی،
همون خروجی رو ازش میگیری.
احساساتت دشمن تو نیستن.
اونا فقط پیامرسونن
ترس یعنی یه چیزی برات مهمه.
خشم یعنی حد و مرزهات رعایت نشده.
استرس یعنی ذهنت رفته تو آینده
و وقتشه برگردی به همین لحظه حال
این عادتها هستن
که مسیر زندگیت رو میچینن.
عادتهاتو تغییر بده،
کمکم همهچی تغییر میکنه
گذشتهت مثل یه کتابه
بخونش، ازش یاد بگیر،
ولی توش ساکن نشو.
اگه رفتار کسی اذیتت میکنه،
خیلی وقتها
داره یه چیزی از درون خودش رو نشون میده،
نه حقیقت تو رو.
کنترل کامل یه توهمه.
تنها چیزی که واقعاً دست توئه،
پذیرفتن واقعیت
و انتخاب کردنه .
آخر مسیر،
این خودتی که زندگیت رو میسازی.
و زندگیت،
جمعِ انتخابها و تصمیمهای خودته.
@mentalskills
بسیاری از ما منتظر روزی هستیم که حالمون بهتر بشه؛ اما حقیقت اینه که حال خوب، نتیجه انتخابهایی ست که همین امروز انجام میدیم.
بدن ما هر روز، بیصدا بازتاب انتخاب هایی ست که انجام میدیم.
سلامت معمولاً با تصمیمهای بزرگ و ناگهانی ساخته نمیشه؛ بلکه حاصل عادتهای کوچکی ست که هر روز تکرار میشن.
همین کارهای ساده، بیش از اونچه تصور میکنیم بر جسم، ذهن و انرژی ما تأثیر میذارن.
سلامت در یک روز ساخته نمیشه.
سلامت، آرامش و سرزندگی حاصل صدها انتخاب کوچکه که با عشق، آگاهی و استمرار تکرار میشن.
از خودتون نپرسید:«برای تغییر زندگی چه کار بزرگی باید انجام بدم؟»
از خودتون بپرسید:«امروز چه عادت کوچکی میتونم انجام بدم که بدن، ذهن و روحم از من تشکر کنن؟»
@mentalskills