1632
انجمن حمایت از حقوق کودکان خیابان سهروردی شمالی، کوچه شهید سلطانی (قرقاول)، پلاک 37 تلفن دفتر مرکزی: 88531114 صدای یارا: 42152 مددکاری - گزارش کودک‌آزاری: 88521515 https://www.instagram.com/irsprcorg
نشست «کودک، صلح و فرهنگ» در موزه صلح تهران برگزار شد
۱۴۰۵/۰۶/۳۱
نشست «کودک، صلح و فرهنگ» به همت انجمن حمایت از حقوق کودکان و با حضور جمعی از کارشناسان و فعالان حوزه کودک و صلح در موزه صلح تهران برگزار شد.
به گزارش رسانه آزنیک، نشست تخصصی با محوریت «کودک، صلح و فرهنگ» روز دوشنبه ۳۰ شهریورماه به همت انجمن حمایت از حقوق کودکان و با مشارکت موزه صلح ایران برگزار شد و در آن جمعی از کارشناسان و فعالان حوزه کودک، فرهنگ و صلح درباره نقش آموزش، ادبیات، میراث فرهنگی و محیط‌زیست در ترویج فرهنگ صلح به گفت‌وگو پرداختند.
این نشست با هدف توجه به جایگاه کودکان در گفتمان صلح و بررسی پیوند میان حقوق کودک، فرهنگ، محیط‌زیست، توسعه و صلح برگزار شد.
متن کامل گزارش را در لینک زیر بخوانید:
https://aznik.ir/blog/Kodak-Solh-Va-farhang
@irsprcorg
نقاشی‌های کودکان و نوجوانان شرکت کننده در بیست‌وهفتمین نمایش سالانه «صلح جهانی شایستهٔ همه کودکان» که دوشنبه ۳۰ شهریور در فرهنگسرای خانواده برگزار شد.
از خانم هایده ناصحی‌نژاد، عضو انجمن حمایت از حقوق کودکان برای تهیه این کلیپ تصویری در روز برنامه سپاسگزاریم 🕊
@irsprcorg
بیست‌وهفتمین نمایش سالانه «صلح جهانی شایستهٔ همه کودکان» دوشنبه ۳۰ شهریور در فرهنگسرای خانواده برگزار می‌شود. آثار هنری اعضای خانه‌های کودک شوش و ناصرخسرو و فرهنگسرای خانواده در این برنامه به نمایش درمی‌آید.
لینک خبر
انجمن حمایت از حقوق کودکان و موزه صلح تهران برگزار می‌کنند:
نشست صلح و کودکی
سخنرانان:
شکوه حاجی‌نصرالله: تمرین صلح؛ با ادبیات کودک
لیلا کفاش‌زاده: کودک، صلح و میراث فرهنگی
مژگان دستوری: کودک، صلح و توسعه
آرش لطفی: کوک آب، "آب، زندگی و صلح"
مژگان احمدیه: کودک، طبیعت و صلح
📅 زمان: دوشنبه ۳۰ شهریور، ساعت ۱۰ تا ۱۳
📍 نشانی: خیابان فیاض‌بخش، پارک شهر، موزه صلح تهران
@irsprcorg
❇️ دیدار شبکه کمک و انجمن‌های حوزه کودک با دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک
🔹اعضای شورای راهبردی شبکه کمک و جمعی از فعالان حوزه کودک در دیدار با دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک، درباره مهم‌ترین چالش‌های پیش روی کودکان و نهادهای مدنی فعال در این حوزه گفت‌وگو کردند.
🔹در این نشست، موضوعاتی مانند موانع فعالیت و حمایت حقوقی از انجمن‌های کودک، وضعیت کودکان کار و کودکان پناهنده، حق دسترسی کودکان به آموزش، وضعیت کودکان بازداشتی، ضرورت توسعه عدالت کودک‌محور و آموزش حقوق کودک مورد بررسی قرار گرفت.
🔹نمایندگان شبکه کمک تأکید کردند که حمایت از حقوق کودک نیازمند همکاری مؤثر میان نهادهای دولتی، قضایی و جامعه مدنی است و کودکان باید به‌عنوان یکی از اولویت‌های اصلی سیاست‌گذاری اجتماعی دیده شوند.
دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک نیز بر ضرورت تعامل مستمر با سازمان‌های مردم‌نهاد، حمایت از حق تحصیل کودکان و تقویت آموزش حقوق کودک تأکید کرد و آمادگی این مرجع را برای پیگیری برخی مطالبات مطرح‌شده اعلام کرد.
📌 گزارش کامل این دیدار را در سایت مهستان بخوانید.
@KomakNetwork
🔹 برگزاری حضوری کلاس‌ها در همه مقاطع
معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش:
امسال یک میلیون و ۱۵۴ هزار کودک شش‌سال‌تمام در آستانه ورود به کلاس اول قرار دارند.
فرآیند ثبت‌نام کلاس اولی‌ها تقریباً به مرحله نهایی رسیده است.
برنامه قطعی آموزش و پرورش، آغاز سال تحصیلی و فعالیت کلاس‌های درس به‌صورت حضوری است.
ان‌شاءالله از اول مهرماه کلاس‌ها در همه دوره‌ها و مقاطع تحصیلی به‌صورت حضوری تشکیل خواهد شد.
🔹 @haftsobh_news
🔻گزارش میدانی «شرق» از افزایش قیمت لوازم‌التحریر و شهریه‌ها، شدت فشار بر خانواده‌ها و نگرانی از ترک مدرسه
🔺مهر فقیر؛ از گرانی تا ترک تحصیل
✍️ محمدحسین موسوی
🔹در آستانه شروع سال تحصیلی جدید، قیمت لوازم‌التحریر، روپوش مدرسه و شهریه مدارس که با نام «کمک به مدرسه» گرفته می‌شود، افزایش قابل توجهی داشته است؛ افزایشی چندبرابری که رسیدن مهر و همزمان شدت‌گرفتن فشار اقتصادی، شرایط سختی برای خانواده‌ها ایجاد کرده است.
🔹«حامد» پدر دو کودک دبستانی می‌گوید برای خرید لوازم‌التحریر و روپوش فرزندانش نزدیک به 12 میلیون تومان پرداخت کرده و این عدد فارغ از شهریه‌ای است که می‌پردازد. هزینه این افزایش قیمت را بیشتر در این بین اما خانواده‌های کم‌برخوردار و در معرض آسیب می‌پردازند؛ خانواده‌هایی که به‌سختی معیشت خود را تأمین می‌کنند و حالا با مدرسه‌رفتن فرزندشان نیز بار سنگینی بر دوش‌شان می‌گذارد.
🔹آمارها هم نشان می‌دهد با افزایش تورم از 9 درصد در سال 1395 به 69.9 درصد در مرداد 1405، تعداد جاماندگان از تحصیل نیز افزایش یافته است. در سال تحصیلی 1395-1396 طبق آمارهای موجود 777.862 دانش‌آموز بازمانده از تحصیل در کشور وجود داشت، در سال تحصیلی 1403-1404 طبق آمار غیررسمی این عدد به نزدیکی یک میلیون نفر رسیده است و در سال تحصیلی پیش‌رو نیز پیش‌بینی می‌شود دست‌کم 950 هزار کودک از تحصیل جا مانده باشند.
🔹فروشندگان لوازم‌التحریر هم خبر از کاهش خرید مردم و افزایش اقبال به اجناس بی‌کیفیت اما ارزان می‌دهند.
🔹«خیابان انقلاب» جز کتاب و جزوه، بورس لوازم‌التحریر نیز هست. از سمت میدان تا خیابان فخررازی، به وفور مغازه‌هایی پیدا می‌شوند که با محصولات رنگی و فانتزی خود، به راسته کتاب‌فروشان انقلاب رنگ و نور می‌بخشند. یکی از این مغازه‌ها متعلق به مرد جوانی است. او پشت تلفن در حال بحث با همکار دیگر خود درباره شیفت‌های کاری است و تلفنش که تمام می‌شود، چهار تا پنج مشتری در مغازه‌اش جمع شده‌اند و هرکدام قیمت یک کالا را می‌خواهند. مغازه کوچک است و در ندارد. بالای مغازه تابلوی کهنه و ازمدافتاده یک کتاب‌فروشی قدیمی دیده می‌شود که تضاد آشکاری با نورانی و رنگی‌بودن مغازه لوازم‌التحریری او دارد: «آن دفتر 450 هزار تومان، آن بسته پنج‌تایی خودکار دست شما 260 تومان است، خانم مدادی که دست شماست، 60 هزار تومان است». قیمت‌ها را می‌گوید، تمام مشتری‌ها اجناس را سر جایشان می‌گذارند و می‌روند. دختربچه مدادی با طرح سگ‌های نگهبان در دست دارد و او نیز با تشویق مادرش که می‌گوید: «جای دیگر بهترش را پیدا می‌کنیم»، مداد را سر جایش می‌گذارد. مرد جوان، کلافه از بحث تلفنی با همکار دیگرش و خسته از گرما، از شرایط بد کاسبی‌اش می‌گوید: «مردم می‌آیند، قیمت می‌کنند و می‌روند. از صبح کلا دو مشتری خرید کرده‌اند».
💢بیشتر بخوانید👇
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1127518
@sharghdaily
sharghdaily.com
کارت امید مادران شارژ شد
🔹معاون وزیر رفاه: مرحله پنجم کارت امید مادران شارژ شد و مشمولان می‌توانند اقلام مورد نیاز خود را خریداری کنند.
🆔 @YjcNewsChannel
فرزندکشی در ایران؛ نگاهی جامعه‌شناختی
من نیستم من رفته‌ام
با زخم‌های بر بدن بی نفس
زندگی ناتمام کودکان و نوجوانان، تحمیل رنج و درد بر بازماندگان، ایجاد ترس و ناامنی در جامعه کم‌ترین نتایج فرزند کشی در جامعه است.
فرزندکشی را نمی‌توان صرفاً مجموعه‌ای از جنایت‌های فردی یا نتیجه اختلال روانی مرتکبان دانست؛ این پدیده در بستر روابط قدرت، ساختار خانواده، نابرابری جنسیتی و ضعف سازوکارهای حمایت اجتماعی شکل می‌گیرد.
گزارش رصد رسانه‌ای سال ۱۴۰۴ نیز نشان می‌دهد که موارد ثبت‌شده، هرچند آمار رسمی و نهایی فرزندکشی در ایران نیستند، اغلب در پیوند با خشونت خانوادگی، تعارضات زناشویی، اختلافات شدید خانوادگی و قتل همزمان چند عضو خانواده رخ داده‌اند.
خانواده معمولاً نخستین نهاد حمایت‌کننده از کودک تلقی می‌شود، اما در خانواده‌ای که روابط بر اقتدار مطلق والد، مالکیت نسبت به فرزند و اطاعت بی‌چون‌وچرا استوار شده باشد، کودک از «صاحب حق» به «موضوع کنترل» تبدیل می‌شود. در چنین شرایطی، تعارض میان والدین، جدایی، سوءظن، فشار اقتصادی، بحران منزلتی یا احساس شکست می‌تواند به خشونتی مرگبار علیه کودکان و نوجوانان و زنان منجر شود. کودک در این موقعیت نه به‌عنوان فردی مستقل، بلکه به‌عنوان بخشی از منازعه بزرگسالان دیده می‌شود.
از منظر جامعه‌شناختی، تمرکز بر انگیزه شخصی مرتکب، مانند خشم، حسادت یا مشکلات روانی، نباید ما را از زمینه‌های ساختاری غافل کند. عادی‌سازی خشونت در خانواده و، ضعف آموزش مهارت‌های ارتباطی، دسترسی محدود به خدمات مشاوره و مددکاری، نبود نظام مؤثر شناسایی خانواده‌های پرخطر و کمبود حمایت از کودکان، امکان تکرار این خشونت‌ها را افزایش می‌دهد. همچنین، نبود آمار رسمی، منظم و شفاف، مسئله را از حوزه سیاست‌گذاری اجتماعی و عمومی دور نگه می‌دارد.
بنابراین مقابله با فرزندکشی نیازمند رویکردی چندسطحی است: تقویت حمایت قانونی و اجتماعی از کودک، آموزش والدین، توسعه خدمات مداخله در بحران، شناسایی زودهنگام خشونت خانوادگی و ایجاد نظام ملی ثبت داده‌ها. فرزندکشی فقط یک تراژدی خانوادگی نیست؛ نشانه‌ای از بحران در سازوکارهای حمایت اجتماعی و رابطه جامعه با حقوق کودک است.
پرونده آرین گلشنی در دهه ۷۰ شمسی نشان داد که کودک‌آزاری را نمی‌توان فقط مسئله‌ای خانوادگی دانست؛ تصمیم‌های حقوقی درباره حضانت، ضعف نظارت بر خانواده‌های پرخطر و نبود سازوکار مؤثر حمایت از کودک نیز می‌توانند در ایجاد فاجعه نقش داشته باشند.
در پی بازتاب پرونده آرین و تلاش‌های حقوقی و مدنی، کودک‌آزاری در قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب ۱۳۸۱ جرم عمومی شناخته شد؛ یعنی پیگیری آن الزاماً به شکایت خصوصی وابسته نماند.
تجربه انجمن حمایت از حقوق کودکان در پیگیری پرونده آرین گلشنی نشان می‌دهد که یک تراژدی خانوادگی، در صورت پیوند با کنشگری مدنی، می‌تواند به مطالبه‌ای برای تغییر ساختارهای حقوقی و اجتماعی تبدیل شود. در آن پرونده، مسئله فقط رفتار خشونت‌آمیز پدر یا اعضای خانواده نبود؛ بلکه نظام حضانت، ضعف نظارت بر وضعیت کودک و فقدان حمایت مؤثر قانونی نیز مورد پرسش قرار گرفت.
بازتاب این پرونده در کنار پیگیری‌های حقوقی و مدنی، به تقویت گفتمان عمومی درباره کودک‌آزاری و تصویب قانون حمایت از کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۸۱ کمک کرد؛ قانونی که کودک‌آزاری را جرم عمومی شناخت. از این منظر، رصد فرزندکشی در سال ۱۴۰۴ نیز نباید فقط به ثبت قربانیان محدود بماند، بلکه باید به مطالبه‌ای برای اصلاح قوانین حضانت، تقویت مداخلات حمایتی و پاسخ‌گوکردن نهادهای مرتبط با حقوق بنیادین کودکان تبدیل شود.
در پی جهانی شایسته برای کودکان باشیم
دکتر ثریا عزیزپناه، جامعه شناس و فعال حقوق کودک
@irsprcorg
فرزندکشی در سایه قانون، واکاوی ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی
در نظام حقوقی ایران، مجازات جنایتِ عمدی، اصولاً قصاص است؛ اما در صورت فقدان برخی شرایط، قصاص ساقط شده و مرتکب به پرداخت دیه و حبس تعزیری محکوم می‌شود.
ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی: «قصاص در صورتی ثابت می‌شود که مرتکب، پدر یا از اجداد پدری مجنیٌ علیه نباشد…»؛ بنابراین پدر، پدربزرگ پدری و سایر اجداد پدری، در صورت ارتکاب جنایت بر فرزند یا نوه خود، قصاص نخواهند شد و به دیه و تعزیر محکوم می‌شوند.
همچنین در مواردی مانند گذشت از قصاص، عدم امکان اجرای دقیق آن، ارتکاب جنایت توسط مسلمان بر غیرمسلمان یا عاقل بر مجنون و نیز ارتکاب جنایت با عضو سالم و کامل بر عضو ناقص یا معیوب، قصاص ساقط است.
اما مجازات حبس تعزیری جایگزین قصاص چیست؟
ماده ۶۱۲ قانون مجازات اسلامی تعزیرات، در صورت تحقق شرایط مقرر، برای قتل عمد، حبس از سه تا ده سال و ماده‌ی ۶۱۴ برای برخی جنایات عمدی مادون نفس که قصاص در آنها امکان‌پذیر نیست، حبس درجه شش (از ۶ ماه تا ۲ سال) مقرر کرده است.
آن‌چنان که مشاهده می‌شود، مجازات مرتکب جنایت فجیع قتل می‌تواند از مرگ تا ۳ سال حبس باشد. این عدم تناسب جرم با مجازات، در مواردی که جانی در رابطه‌ای فرادست با مجنی علیه (بزه‌دیده‌ی جنایت) قرار دارد، نمود بیش‌تری پیدا می‌کند؛ مانند پدری که فرزند خود را به قتل می‌رساند، مادری که در نتیجه‌ی تنبیه شدید بدنی فرزند، به او جراحت وارد می‌کند یا پرستاری که موجب آسیب جبران‌ناپذیر جسمیِ کودک می‌شود.
کارگروه اصلاح قانون انجمن حمایت از حقوق کودکان معتقد است مجازات حبس تعزیری در فرزندکشی توسط والدین یا جنایت بر کودکان توسط افرادی که در قبال کودک مسئولیت مستقیم دارند، نیازمند بازنگری فوری و تشدید است.
سینا ادیب، مدیر واحد حقوقی انجمن حمایت از حقوق کودکان
@irsprcorg
خانه‌ای که جا ماند
گزارش «شرق» از طرح اسنپ برای حمایت از خانواده‌های زن‌سرپرست آسیب دیده از جنگ در هرمزگان
🖌خبرگزاری شرق
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۰۶/۰۹
پنج ماه از شبی که موشک خانه خانم «ر» را ویران کرد می‌گذرد. همسرش زیر آوار جان باخت و او و دو فرزندش زخمی شدند. حالا آنها در یک اتاق هتل در بندرعباس زندگی می‌کنند؛ اتاقی که سقف دارد اما برای خانواده‌ای که خانه، وسایل زندگی و یکی از اعضای خانواده‌اش را از دست داده، هنوز خانه نشده است.
پنج ماه بعد از آن شب، خانه‌ای که زمانی محل زندگی این خانواده بود دیگر وجود ندارد. بخش زیادی از وسایل خانه هم از بین رفته است. خانواده بعد از حادثه مجبور شدند محل را ترک کنند، چون به آنها گفته شده بود بخش‌هایی از موشک هنوز خنثی نشده و احتمال انفجار وجود دارد.
در این رابطه مژگان احمدیه، فعال حقوق کودکان می‌گوید کودکی دوره‌ای تعیین کننده در رشد انسان است و اتفاقاتی که در این سال‌ها رخ می‌دهد می‌تواند آثار خود را تا بزرگسالی حفظ کند.
او توضیح می‌دهد که بر اساس پیمان‌نامه حقوق کودک، حق بقا و رشد همه‌جانبه، تامین منافع عالیه کودک، عدم تبعیض و مشارکت از اصول اساسی حقوق کودک است. کودک علاوه بر غذا و درمان، به سرپناه، امنیت، آرامش، آموزش، بازی، ورزش، هنر و ارتباط اجتماعی نیاز دارد.
احمدیه می‌گوید کودکانی که در معرض جنگ قرار می‌گیرند، ممکن است علاوه بر آسیب جسمی، با ترس، ناامنی، بی‌پناهی و سرگردانی مواجه شوند و حتی از امکاناتی که پیش از جنگ داشته‌اند محروم بمانند.
به گفته او، اگر کودک همزمان با جنگ یکی از اعضای خانواده‌اش را از دست بدهد یا مجبور شود از محیطی که در آن رشد کرده جدا شود، آسیب می‌تواند عمیق‌تر شود.
احمدیه همچنین به این نکته اشاره می‌کند که «آوارگی و سرگردانی، همراه با این احساس که نمی‌داند فردا چه اتفاقی خواهد افتاد، فقط لبخند را از صورت کودک نمی‌گیرد؛ بلکه می‌تواند سکوتی سنگین بر ذهن کنجکاو و در عین حال آسیب دیده او حاکم کند.»
در مورد خانواده‌هایی مانند خانواده خانم «ر»، موضوع فقط تامین یک محل اقامت نیست. کودک همزمان با از دست دادن پدر، محیط زندگی خود را هم از دست داده است. خانه‌ای که در آن پدر حضور داشته، وسایل شخصی کودک در آن بوده، اتاق و همسایه و مدرسه و دوستانش در اطراف آن بوده‌اند، حالا دیگر وجود ندارد.
احمدیه می‌گوید کودکانی که والدین و سرپناه خود را در جنگ از دست داده‌اند، به دلیل همین شرایط از بخشی از نیازهای عاطفی، روانی و اجتماعی خود محروم می‌شوند و باید برای آنها فضاهای جایگزین خانوادگی و اجتماعی در نظر گرفته شود.
متن کامل گزارش منتشر شده در خبرگزاری شرق را در لینک زیر بخوانید:
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1124712
@irsprcorg
تصاویری از کودکان مجروح حمله موشکی امریکا به منطقه مسکونی در سیریک
🆔 @YjcNewsChannel
گزارش #اجتماعی روزنامه هفت‌صبح
🔴 «شهریه ممنوع»؛ اما فقط روی کاغذ!
ممنوعیت دریافت شهریه در مدارس هیئت‌امنایی بار دیگر به یک تناقض آشنا تبدیل شده؛ مسئولان از ثبت‌نام رایگان و عدالت آموزشی می‌گویند، اما روایت والدین از درخواست مبالغ سنگین و حتی افزایش ۱۰۰درصدی نسبت به سال گذشته حکایت دارد.
ماجرای «مشارکت داوطلبانه» کجای این داستان قرار می‌گیرد؟ چرا خانواده‌ها از شکایت به بازرسی می‌ترسند و چگونه قرار بود مدارس هیئت‌امنایی به جای کاهش فاصله طبقاتی، به محلی برای تفکیک اقتصادی دانش‌آموزان تبدیل نشوند؟
📌 پشت پرده شهریه‌های پنهان و فاصله میان بخشنامه‌های آموزش‌وپرورش و واقعیت مدارس را در گزارش کامل سایت روزنامه هفت‌صبح بخوانید.
🔹 @haftsobh_news
🔴مرگ دردناک دختر 6 ساله تهرانی با خوردن تریاک پدرش
تحقیقات جنایی در رابطه با مرگ دختر 6 ساله نشان می دهد که او با مصرف تریاک های پدرش جانش را از دست داده است.
چند روز قبل و با گزارش مرگ دختری 6 ساله در یکی از بیمارستانی های پایتخت تحقیقات به دستور بازپرس سالار صنعتگر اغاز شد. جسد دخترک برای مشخص شدن علت اصلی مرگ به پزشکی قانونی منتقل شد. در معاینات صورت گرفته معلوم شد که دخترک بر اثر مسمومیت با مصرف مواد جانش را از دست داده است.
باتوجه به علت مرگ دختر 6 ساله مادر او از همسرش شکایت کرد و گفت: همسرم اعتیاد شدی به تریاک دارد و روزی که این اتفاق افتاد من خانه نبودم و از همسرم به خاطر مرگ دخترم شکایت دارم.
با شکایت زن جوان، همسر او بازداشت شد و در تحقیقات گفت: من برای مصرف شخصی ام مواد در خانه نگهداری می کردم و اگر همسرم بچه مان را تنها نگذاشته بود او تریاک نمی خورد و من از او شکایت دارم./هفت صبح
🔹 @haftsobh_news
گزارش #اجتماعی روزنامه هفت‌صبح
🔴واقعیت‌های تلخ مدارس از نگاه وزیر
وزیر آموزش‌وپرورش صراحتاً گفته کیفیت تعلیم‌وتربیت ایران با استانداردهای جهانی فاصله دارد؛ از کلاس‌های ۳۵ تا ۴۰ نفره و کمبود بودجه گرفته تا فرسودگی مدارس، کمبود معلم و نابرابری آموزشی. اما مسئله مهم‌تر اینجاست: آیا تشخیص مشکلات برای مدیری که مسئول حل آنهاست، کافی است؟
📌 چرا آموزش‌وپرورش از مرحله توصیف بحران‌ها باید به سمت حل ریشه‌ای آنها حرکت کند و آیا همه مشکلات واقعاً با افزایش بودجه حل می‌شوند؟ متن کامل این گزارش را در سایت روزنامه هفت‌صبح بخوانید.
🔹 @haftsobh_news
در مراکز نگهداری کودکان کار و خیابان چه می‌گذرد؟ خشونت پشت درهای بسته
✍هدی هاشمی
روزنامه‌نگار
▪️طرح «ساماندهی کودکان کار و خیابان» چند سالی هست که به کابوسی تلخ برای خانواده‌ها و کودکان کار تبدیل شده است. گزارش‌های میدانی و روایت تکان‌دهنده والدین از مرکز «بعثت» حکایت از رفتارهای خشونت‌آمیز و شرایط سخت برای کودکان کار دارد.
آتیه آنلاین
صلح جهانی شایسته همه کودکان به بیست و هفتمین گام برگزاری نمایش هر ساله خود رسید.
به گزارش جهانی پرس از روابط عمومی فرهنگسرای خانواده؛ نمایش امسال آثار هنرآموزان این کارگاه به سرپرستی لیلا کعبی (مدرس و پایه گذار آموزش نقاشی بر مبنای پیمان نامه حقوق کودک) در اجرایی متفاوت برای مهاجرت، جنگ و” صلح ”، با رنگ و موسیقی مخاطبان خود را همراهی می کند.
همراهی گروه موسیقی خورشید تابان به رهبری سپیده بیگلری در تلفیقی همزمان با اجرای نمایش ۲۰ اثر بداهه های مهاجرت ، جنگ و صلح شامل کارگاه نقاشی بر مبنای پیمان نامه حقوق از فرهنگسرای خانواده، خانه های کودک شوش، ناصرخسرو و انجمن حمایت از حقوق کودکان از جمله بخش های در نظر گرفته شده در این برنامه است.
لینک خبر
گروه ترویج خواندن شورای کتاب کودک در همکاری با انجمن تصویرگران در نمایشگاه "صلح را باید از کودکی آموخت" مجموعه‌ای از برنامه‌ها و کارگاه های فرهنگی و ترویجی، در هفته صلح برای کودکان ۶ تا ۱۰ سال برگزار می‌کند.
زمان: روزهای ۳۰ شهریور و ۱ و ۲ مهر ماه از ساعت ۱۷ الی ۱۹
مکان: خیابان ایت الله طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، ضلع جنوبی پارک هنرمندان، خانه هنرمندان، گالری زمستان
برنامه ها:
۱. قصه گویی تعاملی و با ابزار
۲. بلندخوانی موزیکال
۳. فعالیت های دست ورزی و مهارتی
۴. بازی تصاویر و کتاب با محوریت صلح
۵. گفتگوهای هدفمند
۶. ساخت یادگاری مشارکتی
منتظر حضور گرم شما و کودکان دلبندتان هستیم.
انجمن حمایت از حقوق کودکان با مشارکت فرهنگسرای خانواده برگزار می‌کند:
بیست و هفتمین نمایش سالانه؛
صلح جهانی شایسته همه کودکان
اجرایی برای مهاجرت، جنگ و صلح
با هم نوایی گروه موسیقی خورشید تابان
به سرپرستی: لیلا کعبی، پایه‌گذار آموزش نقاشی بر مبنای پیمان‌نامه حقوق کودک
به همراهی و رهبری موسیقی: سپیده بیگلری
با نمایش نقاشی‌ها و حضور کودکان و نوجوانان خانه‌های کودک شوش، ناصرخسرو و فرهنگسرای خانواده
📅 زمان: دوشنبه ۳۰ شهریور، ساعت ۱۶ تا ۱۸
📍 نشانی: خیابان سیدجمال الدین اسدآبادی (یوسف آباد)، خیابان بیست و یکم، بوستان شفق، سالن نمایش فرهنگسرای خانواده
@irsprcorg
گزارش #اجتماعی روزنامه هفت‌صبح
🔴 هر دانش‌آموز فقط ۴ متر جا دارد!
در آستانه بازگشایی مدارس، تهران با بیش از یک میلیون دانش‌آموز آماده سال تحصیلی جدید می‌شود؛ اما در مناطق ۹، ۱۷ و ۱۸، کمبود فضای آموزشی و تراکم بالای کلاس‌ها همچنان یک مشکل جدی است.
کاهش تراکم کلاس‌ها هم لزوماً به معنای ساخت مدارس بیشتر نیست؛ کاهش تعداد دانش‌آموزان اتباع بخش مهمی از این تغییر را رقم زده است. از کمبود معلم و بازگشت بازنشسته‌ها تا مدارس فرسوده و دوشیفته، چالش‌های آموزش‌وپرورش تهران کم نیست.
📌 آیا تهران واقعاً برای بازگشایی مدارس آماده است؟گزارش کامل را در سایت روزنامه هفت‌صبح بخوانید.
🔹 @haftsobh_news
🔷آمار رسمی بازماندگان از تحصیل، همه کودکان محروم از آموزش را دربرنمی‌گیرد
🔶دانش‌آموزانِ غایب
✍️هدی اوغازی‌مقدم
🔷کودکان بازمانده از تحصیل در ایران فقط آنها نیستند که به مدرسه نمی‌روند. بخشی از کودکان هرگز در آمار دیده نمی‌شوند و بخشی دیگر، اگرچه در مدرسه ثبت‌نام شده‌اند، اما سر کلاس نمی‌روند و در واقعیت، فرقی با کودکی که هرگز ثبت‌نام نکرده است، ندارند.
🔷 براساس داده‌های رسمی، شمار بازماندگان از تحصیل در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ حدود ۹۹۲ هزار نفر اعلام شده است؛ حدود ۱۹۲ هزار نفر در دوره ابتدایی، ۲۱۴ هزار نفر در متوسطه اول و ۵۸۶ هزار نفر در متوسطه دوم. این عدد به‌تنهایی بسیار نگران‌کننده است.
🔷 اما پرسش مهم‌تری وجود دارد: آیا این عدد تمام کودکانی را که در ایران از حق آموزش محروم مانده‌اند، دربرمی‌گیرد؟ به نظر می‌رسد پاسخ منفی باشد.
ادامه مطلب 👇
https://payamema.ir/payam/164960
@payamema
آموزش‌وپرورش مازندران: در سیلاب اخیر ۶۶ مدرسه و مرکز آموزشی این استان دچار خسارت شدند که رقمی معادل ۴۵ میلیارد تومان است
🆔 @YjcNewsChannel
🎥 تحصیل در مدارس دولتی رایگان است
🔹فرهادی، سخنگوی وزارت آموزش و پرورش در پاسخ به باشگاه خبرنگاران جوان: تحصیل در مدارس دولتی و هیئت‌امنایی طبق قانون رایگان است و هیچ اجباری برای پرداخت وجه وجود ندارد. چنانچه اولیای گرامی در این زمینه با اجبار مواجه شدند، حتماً به ادارات آموزش و پرورش منطقه خود مراجعه کنند؛ ما مکلف هستیم دانش‌آموزان را به صورت رایگان ثبت‌نام کنیم.
🔹البته اگر در مدرسه هیئت‌امنایی، با استفاده از روحیه مشارکت‌جویانه اولیا، تصمیم خاصی برای بهبود کیفیت آموزشی مدرسه گرفته شود که کاملاً اختیاری باشد، بحث جداگانه‌ای است؛ اما اصل بر عدم دریافت وجه اجباری است.
🆔 @YjcNewsChannel
وقتی یک والد به فرزندش آسیب مرگبار می‌زند، چه اتفاقی در روان او افتاده است؟
فرزندکشی یکی از تکان‌دهنده‌ترین اشکال خشونت علیه کودک است. شاید اولین سؤالی که بعد از شنیدن چنین خبری به ذهن ما برسد این باشد: «چطور ممکن است یک پدر یا مادر بتواند به فرزند خودش آسیب بزند؟»
پاسخ روان‌شناسی به این سؤال، یک علت ساده و یکسان برای همه موارد ندارد.
پژوهش‌ها نشان می‌دهند که فرزندکشی پدیده‌ای چندعاملی است. در برخی موارد، اختلالات شدید روانی، به‌ویژه اختلالات خلقی یا روان‌پریشی، مطرح بوده‌اند؛ در برخی دیگر، سابقه خشونت، تعارض شدید خانوادگی، مشکلات رابطه‌ای، فشارهای روانی و اجتماعی یا کودک‌آزاری نقش داشته‌اند. اما هیچ‌کدام از این عوامل به‌تنهایی به معنای آن نیست که فرد حتماً مرتکب چنین رفتاری خواهد شد.
نکته مهم دیگری هم وجود دارد:
«بیماری روانی» را نباید با «خشونت» یکی بدانیم.
در یک مطالعه بزرگ درباره موارد فرزندکشی در انگلستان و ولز، در زمان وقوع جرم تنها بخشی از مرتکبان دچار بیماری روانی بودند؛ بنابراین نمی‌توان فرزندکشی را صرفاً با بیماری روانی توضیح داد.
از طرف دیگر، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که در بعضی خانواده‌ها، خشونت خانگی و تعارض شدید میان والدین پیش از وقوع حادثه وجود داشته است. این موضوع اهمیت شناسایی خشونت و مداخله زودهنگام را بیشتر می‌کند.
در موارد نادری نیز، اختلالات شدید روانی مانند روان‌پریشی پس از زایمان می‌توانند قضاوت و درک فرد از واقعیت را به‌شدت مختل کنند. تشخیص و درمان سریع در چنین شرایطی اهمیت حیاتی دارد.
بنابراین شاید سؤال مهم‌تر این نباشد که:
«چه نوع آدمی ممکن است فرزندکشی کند؟»
بلکه این باشد:
«چه زمانی یک خانواده در شرایطی قرار گرفته که کودک به حمایت و مداخله فوری نیاز دارد؟»
وقتی خشونت در خانواده تشدید می‌شود، وقتی کودک‌آزاری تکرار می‌شود، وقتی یک والد دچار بحران شدید روانی است، وقتی تهدیدهای جدی مطرح می‌شود یا وقتی خانواده از شبکه حمایت و خدمات تخصصی محروم مانده است، نباید منتظر بمانیم تا آسیب جدی‌تری اتفاق بیفتد.
پیشگیری از خشونت علیه کودک، از لحظه‌ای آغاز می‌شود که نشانه‌های خطر را جدی می‌گیریم.
کودک نباید آخرین حلقه یک زنجیره خشونت باشد.
سمیه امیدی، سوپروایزر صدای یارا، انجمن حمایت از حقوق کودکان
@irsprcorg
در پی انتشار گزارش‌های متعدد از موارد فرزندکشی، بر آن شدیم تا به ابعاد حقوقی، روانشناختی و جامعه‌شناختی این پدیده دردناک بپردازیم.
تجربه انجمن حمایت از حقوق کودکان نشان می‌دهد که یک تراژدی خانوادگی، در صورت پیوند با کنشگری مدنی، می‌تواند به مطالبه‌ای برای اصلاح قوانین و تقویت مداخلات حمایتی بدل شود.
⬇️
@irsprcorg
انجمن حمایت از حقوق کودکان و فرهنگان برگزار می‌کند:
توسعه در قامت کودکی
با حضور و سخنرانی:
🔹دکتر عبدالحسین وهاب‌زاده، ایده‌پرداز مدارس طبیعت در ایران
🔹دکتر حسن عشایری، عصب‌شناس و روانپزشک
🔹دکتر ثریا عزیزپناه، جامعه‌شناس و فعال حقوق کودک
دبیر نشست:
🔹مژگان احمدیه
📅 زمان: چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵- ساعت ۱۷:۳۰
📍 مکان: پاسداران، خیابان زمرد، ناطق‌نوری، روبه‌روی دشتستان پنجم، طبقه فوقانی فروشگاه سپه، مجموعه فرهنگان پاسداران
🔸 ورود برای عموم آزاد است.
@irsprcorg
🔹آسوشیتدپرس: ارتش آمریکا در حمله به لامرد از سلاح مرگبار PrSM استفاده کرد
رسانۀ آمریکایی آسوشیتدپرس امروز در گزارشی تحقیقی نوشته اقدام آمریکا در حمله به «سالن ورزشی لامرد» با استفاده از موشک‌های پی‌آر‌اس‌ام انجام شده است.
آسوشیتدپرس این موشک را «سلاحی مرگبار» توصیف کرده و گفته ارتش ایالات‌متحده برای اولین‌بار در لامرد از آن استفاده کرده است.
این موشک می‌تواند تعداد زیادی ساچمه فلزی را در منطقه‌ای گسترده پراکنده کند.
نهاد آمریکایی «ایروارز» گفته ۳ موشکی که روز ۹ اسفند به شهر لامِرد اصابت کردند، غیرنظامیانی را تا فاصله ۵۰ متری محل انفجار کشتند.
به گفته این گروه، موشک‌ها بر فراز یک مجموعه ورزشی و ۲ منطقه مسکونی منفجر شدند.
مقام‌های ایرانی گفته‌اند در این جنایت آمریکایی، دست‌کم ۲۱ نفر در این حمله به شهادت رسیده‌اند که ۷ نفر از آنها کودک بوده‌اند.
🔹 @haftsobh_news
بحران صلاحیت دیجیتال
🔻 مواجهه جامعه امروز با زیست مجازی کودکان و نوجوانان به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های حوزه ارتباطات و روان‌شناسی مبدل شده است. مشاهده حضور کودکان از سنین ۵ تا ۸ سال تا سنین ۱۱ تا ۱۵ سال در فضای مجازی، پرسش‌های فراوانی را در خصوص این شکل از حضور کودکان در فضای مجازی مطرح می‌کند.
معصومه تقی‌زادگان، عضو هیئت‌علمی پژوهشگاه و متخصص حوزه ارتباطات در گفت‌وگو با «فرهیختگان»:
🔻 وقتی در خصوص گروه‌های سنی بالای ۱۲ و ۱۳ سال صحبت می‌کنیم، با رده سنی نوجوان مواجه هستیم. امروزه دسترسی گسترده کودکان به اطلاعات باعث شده این دیدگاه مطرح شود که سن کودکی تقریباً در ۱۲ تا ۱۳ سالگی به پایان می‌رسد. سرعت دستیابی به اطلاعات آن‌قدر افزایش یافته که بچه‌ها در این سنین اطلاعات نسبتاً کاملی کسب می‌کنند و احتمالاً در سال‌های آینده سن پایانی کودکی حتی پایین‌تر نیز آورده خواهد شد.
🔻 در رده سنی ۱۳ و ۱۴ سال به بالا، نوجوانان تا حد زیادی خودشان دست به تصمیم‌گیری می‌زنند و عمل می‌کنند. در قوانین کشورهای مختلف نیز مقررات متفاوتی وضع شده است؛ برای مثال تا پیش‌ازاین سن ۱۳ سال به‌عنوان حداقل سن دسترسی به شبکه‌های اجتماعی شناخته می‌شد، هرچند کشوری مانند استرالیا اخیراً این محدوده را به ۱۶ سال افزایش داده و سایر کشورها نیز به همین سمت حرکت می‌کنند. البته میزان عملیاتی بودن این قوانین به زیرساخت‌های فنی بستگی دارد.
🔻 مسئله اصلی در این رده سنی، نیازمندی شدید به کار بر والدین و مدارس است. باید شرایطی فراهم شود که سطح صلاحیت دیجیتال والدین و مدارس ارتقا یابد تا بتوانند کودکان را به‌درستی هدایت کنند. متأسفانه در حال حاضر هیچ کمپین مشخصی روی این موضوع در کشور نداریم.
🔻 در کشورهای دیگر برنامه‌ریزی‌های گسترده‌ای صورت می‌گیرد؛ به‌عنوان نمونه در کشوری مانند ترکیه کمپینی راه‌اندازی شده که طی آن هزاران معلم آموزش می‌بینند تا در مدارس به کودکان کمک کنند و خطرآفرین بودن فضای مجازی را برای آنان توضیح دهند تا از ورود آسیب‌زا به این فضا جلوگیری شود.
🔻 بسیاری از والدین تصور می‌کنند حضور فرزندشان در فضای مجازی می‌تواند باعث افزایش اعتمادبه‌نفس او یا دستاوردهای مشابه شود. این دسته از والدین به دلیل نداشتن سواد و صلاحیت دیجیتال و عدم درک درست از اتفاقات این عرصه، به کودکان اجازه می‌دهند وارد پروسه آزمون‌وخطا شوند؛ پروسه‌ای که در نهایت آسیب‌های جدی به کودک وارد می‌سازد.
🔻 بنابراین ما هم نیازمند ارتقای دانش و سواد مدارس هستیم و هم والدین، تا از طریق آنها بتوانیم کودکان را با دانش فضای مجازی آشنا کرده و مفاهیم را برایشان تبیین کنیم. همان‌طور که برای فرستادن کودک به خیابان یا واردشدن به خانه آموزش‌های متعددی ارائه می‌دهیم، در خصوص فضای مجازی نیز محتاج آموزش هستیم. این در حالی است که تعداد کتاب‌های منتشر شده برای کودکان درباره فضای مجازی بسیار کم است و در مدارس تنها دو درس مرتبط وجود دارد و هیچ کارگاهی برگزار نمی‌شود.
🔻 در بحث حقوق کودکان معمولاً مواردی نظیر حق آموزش، حق بهداشت و تغذیه سالم مطرح می‌شود، اما حقی که غالباً نادیده گرفته می‌شود «حق فراموش‌شدن» است. انسان‌ها در پروسه رشد خود مراحلی را از سر می‌گذرانند که بایستی فراموش شوند تا فرد بتواند در سنین ۱۸ و ۱۹ سالگی به بعد، هویت‌های جدید و مطلوبی برای خود بسازد.
🔻 حتی بزرگسالان نیز گاهی محل کار یا شرایط زندگی خود را تغییر می‌دهند تا اشتباه‌ها یا تجربیات گذشته را از یاد ببرند؛ اما فضای مجازی به کودکان فرصت فراموشی نمی‌دهد. هرچه میزان فعالیت کودک در فضای مجازی بیشتر باشد، حق و امکان فراموش‌شدن اتفاقات و تصاویر گذشته‌اش بیشتر از بین می‌رود و این یک آسیب بسیار بزرگ برای کودکان است.
🔻 ممکن است کودک در حال حاضر احساس کند ظاهری یا رفتاری که در فضای مجازی از خود نمایش می‌دهد خوب است، اما در بازه‌های زمانی آینده و سال‌های بعد دیگر تمایلی نداشته باشد آن تصویر از او باقی بماند. تغییرات سریع پوشش، مد و فکر باعث می‌شود حتی بزرگسالان نیز مایل به دیدن عکس‌های قدیمی خود نباشند. برای بزرگسالان، اشتراک‌گذاری یک تصمیم آگاهانه بوده است؛ اما برای کودکی که به رشد کامل فکری نرسیده، ثبت ماندگار این تصاویر آسیب‌زا بوده و سلامت روان او را در آینده به‌شدت تهدید می‌کند.
🔻 در ادبیات ارتباطات، ما سه گروه کودک داریم: «تبعید‌شدگان دیجیتال»، «شهروندان دیجیتال» و «یتیمان دیجیتال».» وی در تشریح این دسته‌ها اظهار داشت: «تبعیدیان دیجیتال بچه‌هایی هستند که به دلیل سخت‌گیری شدید والدین هیچ‌گونه دسترسی به فضای مجازی ندارند. البته پس از شیوع کرونا و مجازی‌شدن آموزش، این دسته در کشور ما بسیار کاهش یافته و تقریباً اکثر کودکان دسترسی به ابزار را دارند.
🔻 دسته دوم «شهروندان دیجیتال» هستند؛ کودکانی که علاوه بر دسترسی به ابزار فنی، از آگاهی، سواد و مهارت لازم برای زیست در فضای مجازی برخوردارند. دستیابی به این وضعیت، نقطه مطلوب همه ذی‌نفعان اعم از والدین، حاکمیت، مدارس و صنایع است و تحقق آن نیازمند همکاری چندجانبه میان دستگاه‌های سیاست‌گذار، خانواده‌ها، مدارس و سمن‌هاست.
🔻 گروه سوم «یتیمان دیجیتال» هستند که متأسفانه در ایران با حجم بالایی از آنها مواجه هستیم. یتیمان دیجیتال بچه‌هایی هستند که دسترسی کامل به ابزار و فضای مجازی دارند، اما به دلیل عدم صلاحیت دیجیتال خود و والدینشان، بدون هیچ‌گونه آگاهی، هدایت و نظارتی در این فضای پر مخاطره رها شده‌اند.» وی در پایان تأکید کرد: «راهکار مواجهه با یتیمان دیجیتال، بازگرداندن آنها به دسته تبعیدیان دیجیتال و محروم‌سازی مطلق نیست؛ بلکه راهکار واقعی، آموزش والدین، ارتقای مهارت‌های آنان و توانمندسازی کودکان است تا بتوان بستری امن و آگاهانه برای زیست دیجیتال نسل جدید فراهم آورد.
🔗 متن کامل گفت‌وگو را در سایت بخوانید.
🌐 FarhikhteganOnline.ir
🔻 @FarhikhteganOnline
🔴بازگشت ۲۸۰۰ دانش‌آموز بازمانده از تحصیل به چرخه آموزش
معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی کشور:
🔹از اقدامات مهم این سازمان بازگرداندن ۲ هزار و ۸۰۰ دانش‌آموز بازمانده از تحصیل به چرخه آموزش با کمک خیرین و بسته‌های مشارکتی تهیه شده است.
🔹 @haftsobh_news
کودکان بی‌دفاع مقابل دوربین شبکه‌های اجتماعی؛ والدین مالک هویت دیجیتال فرزندان نیستند
🖌آتیه آنلاین - نگار فیض‌آبادی، روزنامه‌نگار
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۰۵/۲۷
در این گزارش عماد حدادی، وکیل پایه یک دادگستری و عضو انجمن حمایت از حقوق کودکان، درباره‌ی قوانین فعلی ایران درمورد حریم خصوصی کودک و حقوق او در فضای مجازی توضیح می‌دهد:
🔹«اصل در قانون رعایت مصلحت کودک است. در ماده ۷۹ قانون کار هم اشتغال افراد زیر ۱۵ سال ممنوع است و ماده ۸۰، افراد ۱۵ تا ۱۸ سال را «کارگر نوجوان» می‌داند که تحت شرایط خاص می‌توانند کار کنند. پس اگر کودک توسط خانواده وارد فعالیت شغلی شود، باید آثار آن بر سلامت جسم و روان او را بررسی کرد. یونیسف هم درباره فعالیت شغلی کودکان توسط خانواده‌ها و آثار منفی و استثمارگرانه آن هشدار داده است.»
🔹«مصلحت کودک یعنی سلامت اجتماعی، اخلاقی، امنیتی، آموزشی، روانی و امنیت تحصیلی او نباید در معرض خطر قرار گیرد. در بند ۴ ماده یک سند ملی حقوق کودک و نوجوان مصوب ۱۳۹۷ نیز «مصلحت طفل و نوجوان» بر جلب منفعت کودک ، تأکید دارد.» به گفته او بر این اساس، اگر انتشار تصویری موجب شود کودک در محیط زندگی یا مدرسه محدودیت پیدا کند، انگشت‌نما شود، دیگران دائما در زندگی خصوصی وی تحقیق کنند یا در معرض کامنت‌هایی قرار بگیرد که برایش آسیب‌زا است، می‌توان آن را وضعیت مخاطره‌آمیز دانست.»
🔹حدادی درباره‌ی انتشار تصاویر کودکان در موارد غیرجنسی و غیرمستهجن می‌گوید: «نمی‌توان گفت هر انتشار تصویری به صورت مطلق جرم است؛ بلکه باید شرایط و آثار آن را بررسی کرد. درحال‌حاضر قانون مشخص، شفاف و جزئی‌نگری برای «مقابله با کودک‌بلاگری و صیانت از حقوق کودکان در فضای مجازی» نداریم و بیشتر با استفاده از قوانین عمومی و کلی، موضوع را بررسی می‌کنیم.»
متن کامل گزارش منتشر شده در آتیه آنلاین را در لینک زیر بخوانید:
https://atiyeonline.ir/post/79174
@irsprcorg