باید یک بار به خاطر همه چیز گریه کرد. آنقدر که اشک‌ها خشک شوند. باید این تن اندوهگین را چلاند و بعد دفترِ زندگی را ورق زد و به چیز دیگری فکر کرد.
باید پاها را حرکت داد و همه چیز را از نو شروع کرد.

آنا گاوالدا

@daronzaad

Читать полностью…

اصلی کلی در سلامت روان این است که هرچه کمتر بتوانیم ابراز کنیم، بیشتر بیمار می‌شویم.

وقتی مجبوریم خشم، غم یا ترس خود را فرو‌بنشانیم، علائم ثانویه‌ای مانند بی‌خوابی، بدگمانی، بدخلقی یا سوءهاضمه بروز پیدا می‌کنند.

به همین ترتیب، وقتی بتوانیم راهی برای ابراز دردهایمان پیدا کنیم، روحمان روشن‌تر می‌شود و افق‌های پیشِ روی ما گسترده‌تر می‌شوند.

از تروما تا التیام
مؤسسه‌ی مدرسه‌ی زندگی

@daronzaad

Читать полностью…

آدم‌ها بیشتر از اینکه دلبسته‌ی زندگیشون‌ باشن در‌بند اون هستن و‌ به جای اینکه در‌ زندگی غرق بشن و تجربه‌ش کنن بیشتر نگران تصویری هستن که ازشون به جا میمونه و این وقتی همه چیز فانیه چه اهمیتی داره؟!

میلان کوندرا

@daronzaad

Читать полностью…

هیچ کس نمی‌تواند بی‌درنگ در این دنیا به جایی برسد، و نمی‌تواند در اولین کوشش عاشق بزرگی باشد؛
در فاصله میان شکست اولیه و موفقیت‌های بعدی، در شکاف میان کسی که میخواهیم باشیم و کسی که در حال حاضر هستیم، حتماً درد، اضطراب، حسد و تحقیر وجود دارد.
ما رنج می‌کشیم، زیرا نمی‌توانیم مؤلفه‌های رضایتِ خاطر را به‌طور خودجوش کسب کنیم.


آلن دوباتن

@daronzaad

Читать полностью…

گاهی لازم است به‌جای ادامه دادن چرخه‌ی سرزنش خود، مکث کنیم و صدای خسته‌ای را که درون ما طلب کمک می‌کند بشنویم؛ صدایی که تنها اندکی مهربانی می‌خواهد تا دوباره جان بگیرد.
یادمان باشد: همه‌چیز بر دوش ما نیست

✍️ زهراداداشی | روان‌درمانگر

@daronzaad

Читать полностью…

خودمراقبتی (Self-care) چیست؟

خودمراقبتی یعنی توانایی آگاهانه‌ برای مراقبت از سلامت جسمی، روانی، عاطفی و اجتماعی خود.
به بیان ساده‌تر، یعنی هر اقدامی که فرد با شناخت نیازهایش انجام می‌دهد تا حالش بهتر شود، از فرسودگی پیشگیری کند و کیفیت زندگی‌اش را بالا ببرد.

مطالعات علمی (PubMed Central, 2021) نشان می‌دهند که خودمراقبتی شامل سه مؤلفه‌ی اصلی است:
خودآگاهی، خودکنترلی و خوداتکایی.
یعنی فرد بتواند نیازهای خود را بشناسد، برای رفع آن‌ها تصمیم بگیرد و مسئولیت مراقبت از خود را بپذیرد.

■بخش‌های اصلی خودمراقبتی

● جسمی: خواب کافی، تغذیه سالم، فعالیت بدنی، مراجعه منظم به پزشک.
● روانی و عاطفی: شناخت احساسات، آرام‌سازی ذهن، مهربانی با خود، کاهش استرس.
● اجتماعی: ارتباط با اطرافیان، ایجاد مرزهای سالم در روابط، درخواست حمایت.
● معنوی: یافتن معنا و هدف در زندگی، توجه به ارزش‌ها، آرامش درونی.
● عملی: برنامه‌ریزی زمان، مدیریت مالی و نظم در زندگی روزمره.

■نکات کاربردی

● خودمراقبتی نوعی مسئولیت‌پذیری است، نه خودخواهی.
● مراقبت از خود پیش‌شرط سلامت روان و روابط سالم است.
● هر فرد باید روش‌های خودمراقبتی متناسب با نیاز و شرایط خود را بشناسد.
● خودمراقبتی فقط تفریح نیست؛ گاهی شامل انجام کارهای دشوار ولی ضروری است.
● توجه مداوم به خود، تاب‌آوری و عزت‌نفس را افزایش می‌دهد.

"به خاطر داشته باشیم که در مسیر خودمراقبتی، پیش از هر چیز لازم است شرایط زندگی و محدودیت‌های خود را بشناسیم تا بتوانیم تصمیم‌ها و اقداماتی مؤثر و واقع‌بینانه انجام دهیم."

برای اطلاعات بیشتر
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8488814

@daronzaad

Читать полностью…

آزادی و اراده شامل چشم‌پوشی از جبرگرایی نیست، بلکه شامل رابطه‌ی ‌ما با آن است.
اسپینوزا نوشت: آزادی، شناختِ سرنوشت است. انسان با ظرفیت و استعدادش برای درک جبرهای موجود و انتخاب نوع رابطه‌اش با آنچه برایش از پیش تعیین شده، متمایز می‌شود.
او می‌تواند و باید انتخاب کند که چطور با سرنوشت‌اش از جمله مرگ، سالخوردگی، محدودیت‌های هوشی و شرطی‌شدن‌های ناگزیرِ موجود در پیشینه‌اش ارتباط برقرار کند...
آیا سرنوشت‌اش را خواهد پذیرفت، انکارش خواهد کرد، با آن خواهد جنگید، تصدیق‌اش خواهد کرد یا به آن تن در خواهد داد؟ همه‌ی این واژه‌ها حاوی عنصرِ اراده‌اند.

رولو می


@daronzaad

Читать полностью…

مردمی که به میل خود در
تاریکی نشسته‌اند،
نیازی به روشنایی ندارند!

احمد کسروی

@daronzaad

Читать полностью…

تنها موضوعی که آدمیان می‌توانند در آن احساس گناه کنند این است که از خواسته‌های خود دست کشیده باشند.
هرچند شب‌ها در تاریکی رویاهایمان با ناب‌ترین شکل خواسته‌ها مواجه می‌شویم.

ژاک لکان

@daronzaad

Читать полностью…

خجالت نکش اگر فقط داری برای "دوام آوردن" می‌جنگی. تقصیر تو نیست.
هیچ بد نیست. بد هم اگر باشه، بدیِ تو نیست. تو نباید خجالت بکشی، اگر به نقطه‌ای رسوندنت که داری برای "بقا" تلاش می‌کنی. زشت نیست. زشت هم اگر باشه، زشتیِ تو نیست. ‌
‌‌‌
هر طور که می‌تونی زنده بمون. با هر چی که می‌تونی، بمون. حالا که جهان خردکننده و بی‌رحمه، وسط بحران‌های ویرانگری، تا این ضربه‌ها و طوفان‌ها هست، هر طور بلدی، دوام بیار‌. با شعر، ورزش، ادبیات، چای، قهوه، فیلم، دویدن، کوه، کار، فلسفه، خواب، فریاد و هر چیز که در زندگی نگهت می‌داره، بمون. با تاریکی‌ها و دوده‌ها و سرمایی که اومده تو رو ببلعه و تباهت کنه، هر طور می‌تونی مقابله کن.

معین دهاز

@daronzaad

Читать полностью…

اگر از کل کتاب من تنها یک چیز می‌آموزید، امیدوارم این نکته باشد که
«برای موفقیت‌های کوچکتان شادی کنید».

این تغییر کوچک در زندگی‌تان می‌تواند تأثیر عظیمی داشته باشد؛ حتی زمانی‌که حس می‌کنید راهی پیش پایتان باقی نمانده است، شادی‌کردن می‌تواند طنابِ نجاتتان باشد.


از کتاب عادت‌های خرد
نوشته‌ی بی جی فاگ


@daronzaad

Читать полностью…

بچه‌دار شدن وِردی جادویی نیست که بی‌برو‌برگرد زندگی خالی یا غم انگیز را به چیزی سرشار از معنا و رضایت تبدیل کند.
کسی که در زندگی‌اش معنا یا هدفی را احساس نمی‌کند، بچه‌دار چندان این وضعیت را تغییر نمی‌دهد.
فرزندان ضامن خوشبختی نیستند. اما حتی اگر هم بودند به هیچ وجه هیچ فرزندی وظیفه نداشت که به زندگی والدینش معنا بدهد.

از کتاب تأملی بر فرزندآوری
نوشته‌ی مارا فان درلوخت

@daronzaad

Читать полностью…

اول از همه مغزم خواهد مرد!

من طی سال‌های طبابتم در جایگاه پزشک خانوادگی سرگذشت زندگی همه بیماران مبتلا به آلزایمری را که تحت مراقبتم بودند بررسی کرده‌ام و مشخصه‌ی بارز همه‌ی آنها سرکوبی عاطفی است.
من با چندین نفر گفت‌وگو کرده‌ام که در حال حاضر از والدین سالخورده و مبتلا به آلزایمرشان مراقبت می‌کنند. همه‌ی آنها تایید کرده‌اند که والدینشان در زندگی خود فقدانی زود هنگام یا محرومیت عاطفی داشتند.
مردی که مادرش آلزایمر دارد می‌گوید: در دوران کودکی من، تنش زیادی وجود داشت اما وانمود می‌کردیم که همه چیز خوب است. مادرم همیشه همه چیز را بیش از حد خوب توصیف می‌کرد، اما زبان بدنش حاکی از حس دوری و بیزاری بود. او چیزی را که در دلش می‌گذشت آشکار نمی‌کرد. من در دوران کودکی‌ام همیشه احساس می‌کردم از همه چیز بی‌خبرم.

از کتاب وقتی بدن نه می‌گوید
نوشته‌ی گبور مته

@daronzaad

Читать полностью…

اضطراب عملکرد چیست؟

اضطراب عملکرد همان "ترس از اجرا یا ترس صحنه" است؛
این اضطراب در لحظه‌ای ایجاد می‌شود که فرد احساس می‌کند باید در معرض داوری قرار گیرد و عملکرد مطلوبی داشته باشد و غالباً باعث کاهش توانایی واقعی فرد در اجرای توانایی‌هایش می‌شود یعنی فرد ضعیف‌تر از آن‌چه در واقع توان دارد، عمل می‌کند.

اضطراب عملکرد ممکن است با سخنرانی در جمع، رقابت ورزشی، در حین رابطه جنسی یا در موقعیت های مشابه دیگر رخ دهد.
به عبارتی اضطرابی است که با یک عملکرد خاص مرتبط است.

در این اضطراب، ترس ها و نگرانی ها ممکن است فراتر از ترس از تحقیر، شرمساری یا شرم باشند، اما ترس از طرد شدن و اینکه چگونه شکست ممکن است آینده شما را تحت تاثیر قرار دهد نیز در بر می گیرد.

یکی از عواملی که می‌تواند به اضطراب عملکرد منجر شود، انتظار فرد از خودش است. وقتی تصور می‌کنیم ممکن است در کاری شکست بخوریم، مورد قضاوت یا سرزنش دیگران قرار بگیریم، یا نتوانیم مطابق با انتظارات عمل کنیم، در واقع نوعی پیش‌بینی منفی در ذهن خود شکل می‌دهیم. این انتظارات منفی باعث کاهش اعتمادبه‌نفس و در نهایت مانع انجام درست کار می‌شوند.

برای اطلاعات بیشتر
https://www.verywellhealth.com/performance-anxiety-5200716

@daronzaad

Читать полностью…

تنها یک چیز ارزشمند‌تر از زمان وجود دارد و آن کسی است که زمان خود را با او می‌گذرانیم.

لئو کریستوفر


@daronzaad

Читать полностью…

اهمال کاری چیست؟

اهمال‌کاری (Procrastination) به معنای به تأخیر انداختن‌ مداوم کارهایی است که باید انجام شوند، حتی وقتی پیامد منفی دارند.
این رفتار اغلب ریشه در مشکلات تنظیم خود (self-regulation) دارد، یعنی فرد نمی‌تواند احساسات منفی مانند اضطراب، کمال‌گرایی یا ترس از شکست را به خوبی مدیریت کند.

اهمال‌کاری فقط «تنبلی» نیست، این یک مکانیسم مقابله‌ای (coping) است که ممکن است به‌خاطر ترس، اضطراب یا احساس کم‌ارزش بودن شکل بگیرد.
اگر نادیده گرفته شود، این الگو می‌تواند باعث فشار روانی بیشتری مثل احساس گناه، استرس یا کاهش اعتماد به نفس شود.

■ راهکارها برای غلبه بر اهمال‌کاری

● کارها را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کن، وقتی یک پروژه بزرگ را به قسمت‌های کوچکتر بشکنی، شروع کردن آسان‌تر می‌شود.
● قانون پنج دقیقه: برای شروع، فقط پنج دقیقه را به آن کار اختصاص بده؛ گاهی آغاز ساده‌ترین بخش، باعث حرکت بیشتر می‌شود.
● ردیابی محرک‌ها: ببین چه چیزی باعث می‌شود کاری را به تعویق بیندازی (ترس، کمال‌گرایی، حواس‌پرتی) و با آن‌ها مقابله کن.
● کاهش محرک های مزاحم: محیط کاری‌ات را طوری تنظیم کن که حواس‌پرتی کمتر شود، مثلاً تلفن‌ات را خاموش کن، اعلان‌ها را ببند و...

"و در آخر با خود مهربان باش؛ وقتی درگیر اهمال‌کاری می‌شوی، سرزنش را کنار بگذار و کنجکاو شو ببینی کدام احساس تو را متوقف کرده است.
اهمال‌کاری فقط عقب انداختن کار نیست؛
گاهی نشانه‌ی کشمکش درونی ماست. جایی که بخشی از ما می‌خواهد کاری را انجام دهد و بخش دیگر از نتیجه، اشتباه یا قضاوت شدن می‌ترسد!"

برای اطلاعات بیشتر
https://www.betterup.com/blog/what-causes-procrastination
https://www.verywellmind.com/the-psychology-of-procrastination-2795944

@daronzaad

Читать полностью…

وقتی رابطه‌ای به‌شکل دردناک تمام می‌شود و طرفین با احساس طردشدگی (شرم) دست‌وپنجه نرم می‌کنند، بسیاری از افراد برای جلوگیری از تکرار این اتفاق تصمیم می‌گیرند دیگر با کسی دوست نشوند، یا اینکه با چند نفر دوست باشند ولی دیگر به دنبال رابطۀ جدی و متعهدانه نباشند. شما احتمالاً دوستانی داشته‌اید که ماه‌ها بعد از اینکه رابطه‌شان بدجور تمام شده به شما می‌گویند که دیگر به دنبال رابطه نیستند. ممکن است این موضوع برای خود شما هم پیش آمده باشد. این اقدامات برای محافظت از خود طبیعی و قابل درک است، به شرطی که به سبک زندگی دائمی فرد تبدیل نشود. اجتناب از شرم می‌تواند یک راهکار موقتی باشد، اما اگر این اجتناب ماندگار شود، ممکن است منجر به تنهایی، انزوا و شرم شدیدتر شود.


از کتاب شرم‌کاوی نوشته‌ی جوزف برگو
به ترجمه‌ی حامد حکیمی


@daronzaad

Читать полностью…

مرزگذاری (Personal Boundaries)

مرزگذاری یعنی تعیین حد و حدود شخصی برای اینکه در روابط و موقعیت‌های مختلف احساس امنیت، احترام و آرامش کنیم. یعنی بدانیم چه چیزی برایمان قابل‌قبول است و چه چیزی نیست، و بتوانیم بدون احساس گناه یا ترس، این مرزها را محترمانه و شفاف بیان کنیم تا از خود، ارزش‌ها و سلامت روانی‌مان محافظت کنیم.

■چرا مهم است؟

مرزگذاری کمک می‌کند در روابطمان با آزادی بیشتری «نه» بگوییم وقتی رفتاری با ما سازگار نیست، و «بله» بگوییم وقتی با نیازها و ارزش‌هایمان هم‌راستاست.

وقتی مرزها روشن باشند، فشار روانی کمتر می‌شود، احساس کنترل بیشتر می‌شود و رابطه‌ها سالم‌تر، متوازن‌تر و همراه با احترام دوطرفه خواهند بود.

■نکات کاربردی

برای مرزگذاری سالم، ابتدا باید نیازها و احساسات خود را بشناسیم؛ اینکه چه چیز ما را خسته، ناراحت یا تحت فشار می‌گذارد. سپس این مرزها را به شکل ساده و محترمانه بیان کنیم؛ نه با پرخاش، نه با سکوت و تحمل.
طبیعی است که اولِ کار احساس گناه یا تردید داشته باشیم، اما این بخشی از یادگیری و مراقبت از سلامت روان است. مرزگذاری یعنی انتخاب آگاهانه برای حفظ احترام به خود و رابطه، نه فاصله گرفتن از دیگران.

برای اطلاعات بیشتر
https://www.simplypsychology.org/relationships-personal-boundaries.html
https://psychcentral.com/relationships/what-are-personal-boundaries-how-do-i-get-some

@daronzaad

Читать полностью…

احساس زیبا یا زشت بودن اساسا به رابطه با یک «ابژه» مربوط است. نفرت از بدن بازتاب همانندسازی با ابژه‌ای منفور و یا ابژه‌ای است که به عنوان منفور تجربه میشود.

فردی که باور دارد میتواند خود را خلق کند یا از طریق دستکاری سطح و شکل بدنش، آن را باز پس گیرد، این کار را برای قطع پیوندش با ابژه یا خلق یک خویشتن آرمانی خیالی انجام میدهد تا بلکه در نهایت مورد عشق قرار گیرد.

از کتاب زیر پوست نوشته‌ی الساندرا لما


@daronzaad

Читать полностью…

درماندگی آموخته‌شده (Learned Helplessness)

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که پس از تجربه‌های پی‌درپی شکست‌هایی که خارج از کنترل‌تان بوده، احساس کنید دیگر هیچ تلاشی فایده ندارد و دست از کوشش بردارید. این تجربه همان چیزی است که به آن درماندگی آموخته‌شده گفته می‌شود؛
حالتی روان‌شناختی که در آن فرد به‌تدریج باور می‌کند توان اثرگذاری بر شرایط را ندارد، حتی زمانی که موقعیت تغییر کرده و امکان کنترل و اقدام وجود دارد، باز هم تمایلی به تلاش نشان نمی‌دهد.

اهمیت شناخت این وضعیت در این است که فرد در چنین حالتی ممکن است فرصت‌های رشد و تغییر را نادیده بگیرد، کمک نخواهد و به‌مرور در چرخه‌ای فرساینده گرفتار شود؛ چرخه‌ای که در آن کاهش تلاش به بدتر شدن شرایط منجر می‌شود و تجربه‌ی ناتوانی عمیق‌تر می‌گردد. آگاهی از این سازوکار و تشخیص آن می‌تواند مقدمه‌ای برای مداخله، بازسازی احساس توانمندی و حرکت دوباره به سمت تغییر باشد.

■چه کاری می‌توان کرد؟

● تشویق فرد به شناخت موقعیت‌هایی که می‌تواند بر آن‌ها تأثیر بگذارد، حتی اگر کوچک باشند.
● تغییر شیوه توضیح دادن وقایع: بررسی اینکه آیا فرد بدشانسی، اشتباه یا ضعف شخصی را مقصر می‌داند یا عوامل بیرونی را؟ پژوهش نشان می‌دهد که سبک توضیحی بدبین (مثلاً «این همیشه برای من پیش می‌آید، تقصیر من است») می‌تواند درماندگی را تشدید کند.
● تمرکز بر موفقیت‌های کوچک و قابل دسترس تا تجربه‌ی احساس کنترل را تقویت کند.

"در عین حال، لازم است به یاد داشته باشیم که همه شرایط در کنترل ما نیستند و برخی وقایع خارج از دسترس و اراده ما رخ می‌دهند؛ در چنین لحظاتی، کنار گذاشتن سرزنش خود و گفت‌وگوهای منفی درونی و جایگزین کردن آن با اندکی شفقت و مهربانی با خود، می‌تواند قدمی مهم برای بازیابی احساس توانمندی و خروج از چرخه درماندگی باشد."

برای اطلاعات بیشتر
https://www.simplypsychology.org/learned-helplessness.html

@daronzaad

Читать полностью…

زندگی، تو را درهم خواهدشکست.
هیچ‌کس قادر نیست شما را از گزند آن مصون نگاه دارد. با تنها زیستن نیز در امان نیستید، چرا که تنهایی نیز شما را با اشتیاق درهم می‌شکند! باید عاشق باشید، باید احساس کنید، دلیل بودن شما اینجا بر روی زمین همین است.
شما اینجایید تا قلب خود را به مخاطره بیندازید. شما اینجایید تا بلعیده شوید و هنگامی که شکست خوردید یا به شما خیانت شد یا شما را ترک کردند یا زخم خوردید یا مرگ به شما نزدیک شد، زیر درخت سیبی بنشینید و به صدای افتادن سیب‌های رسیده‌ای گوش بسپارید که روی زمین بر هم تلنبار می‌شوند و شیرینی‌شان هدر میرود، و با خود بگویید:
تا آنجا که توانستم طعم آنها را چشیدم....

لوئیز اردریچ

@daronzaad

Читать полностью…

ساعت دروغ می‌گوید، زمان دور یک دایره نمی‌چرخد!
زمان بر روی خطی مستقیم می‌دود و هیچ‌گاه، هیچ‌گاه، هیچ‌گاه باز نمی‌گردد. ایده ساختن ساعت به شکل دایره،
ایده جادوگری فریبکار بوده است!
ساعت خوب، ساعت شنی است! هر لحظه به تو نشان میدهد که دانه‌ای که افتاد دیگر باز نمی‌گردد.
و به‌ یادمان می‌آورد که زمان «خط» است نه «دایره» و زمان رفته دیگر باز نمی‌گردد.
نه افسوس، نه اصرار، بر اين خط بی‌انتها تاثيری ندارد.
تفسيرش بماند برای اهلش. همين!
فریبی که ما را خرسند می‌کند بیش از صد حقیقت برای ما ارزش دارد.

آنتوان چخوف


@daronzaad

Читать полностью…

بعضی مواقع باید ایستاد، یک نگاه به دور و بر انداخت، شاید دیگر برنده شدن توی همه‌ی مسابقه‌ها ارزش‌اش را لااقل برای خودت از دست داده باشد. شاید سرعت‌ات از حدش گذشته باشد.
شاید بفهمی که برای هیچ و پوچ داری سرعت می‌گیری.شاید بفهمی که زندگی کوتاه‌تر از آنی‌ست که تمامش را در مسابقه بگذرانی.
بعضی لحظه‌های زندگی را باید مزه مزه کرد، حتی تلخی‌هایش را؛ بعضی ها را باید آهسته آهسته تجربه کرد.

میلان کوندرا

@daronzaad

Читать полностью…

بنگر ز جهان چه طَرْف بربستم؟ هیچ
وَز حاصلِ عمر چیست در دستم؟ هیچ

شعر رباعیات خیام


@daronzaad

Читать полностью…

کسانی که به سبب ناکامی و شکست دچار اندوه می‌شوند باید از این فکر آزاردهنده دست بردارند که زندگی انسانیِ خوب یک مسیر خطی به‌سمت مجموعۀ محدودی از اهداف است.
پیچ‌وتاب داستان زندگی چنان ساده نیست که بتوانید آن را کشف کنید.
فهم این واقعیت تسلی‌بخش است:

هیچ شکستی آخرین شکست نیست.

هلنا دِ برِس


@daronzaad

Читать полностью…

شوبرت بشنویم...

بگذار همه چیز
زیبا یا وحشتناک برایت اتفاق بیُفتد
و
فقط ادامه بده ...
هیچ احساسی غایی نیست.

راینر ماریا ریلکه


@daronzaad

Читать полностью…

در هر بزرگسالی، کودکی نهفته است؛
کودکی ابدی، چیزی که پیوسته در حال شدن و تکوین است، هرگز کامل نمی‌شود و نیازمند مراقبت، توجه و آموزش بی‌وقفه است. این همان بخشی از شخصیت انسان است که می‌خواهد رشد کند و به کمال برسد.

کارل یونگ

@daronzaad

Читать полностью…

کمالگرایی (perfectionism)، در بسیاری از مواقع، باعث گرایش فرد به سمت رفتارهای اجتنابی میشود؛

اعمالی که به منظور کاهش یا فرار از اضطراب در یک موقعیت خاص، انجام می‌شوند.
یکی از معمول‌ترین دلایل اجتناب در افراد کمال‌خواه، ترس از شکست است؛ که این ترس اغلب بر اساس پیش بینی های منفی و انتظار بدترین‌ها توسط فرد، شکل می‌گیرد.

فرد کمال‌خواه از بدترین نتیجه ممکن در عملکردش میترسد، و به جای آنکه خطر رو به رو شدن با ضعف‌هایش را بپذیرد، از احتمال مواجه‌شدن با آنها اجتناب می‌کند.
به این ترتیب، اجتناب، باعث از دست دادن فرصتهای ممکن برای محک زدن کارها و تکالیف مختلف، درس گرفتن از اشتباهات و ادامه دادن پیشرفت میشود.

اهمال‌کاری و موکول کردن دائمی کارها به زمانی دیگر، در واقع نوعی از اجتناب است که در افراد کمال‌خواه بسیار رایج است.

اهمال‌کاری اغلب به این دلیل اتفاق می‌افتد که فرد آنقدر درباره انجام بی‌عیب و نقص کارش مشغله‌ذهنی دارد که ترجیح می‌دهد شروع تکلیف را به تاخیر بیندازد تا مبادا در انجام آن کار با کوچک‌ترین نقصی مواجه شود.

رفتارهای اجتنابی و به تاخیر انداختن مداوم تکالیف در افراد کمال‌خواه، که با هدف دستیابی به عملکردی بی عیب و نقص انجام می‌شوند، با بالا بردن سطح اضطراب فرد، باعث نتیجه معکوس خواهند شد؛
به این صورت که، از دست دادن زمان کافی و انباشته شدن کارها و‌ تکالیف، میتواند باعث به وجود آمدن احساس درماندگی، شکست و ناامیدی از شروع کار در فرد کمال‌خواه شود.


از کتاب غلبه بر کمال‌خواهی
نوشته‌ی رز شافران

@daronzaad

Читать полностью…

مخمصهٔ زندگی بسیار غم‌انگیز است.

تقریباً به‌قطع و یقین در شرایطی خواهیم مرد که بسیاری از توان‌های بالقوهٔ خود را رشد نداده‌ایم.

بسیاری کارها که می‌توانستید انجام دهید، کشف نشده می‌مانند.

چه بسا در زیر خاک بیارامید در حالی که بخش‌هایی از وجودتان به‌شدت در پی اعلام وجود بودند، یا دچار این احساس شکست باشید که کارهای زیادی بود که نتوانستید به سرانجام برسانید.

اما این اصلاً مایهٔ شرمساری نیست. بلکه یکی از بنیادی‌ترین چیزهایی است که وجودش را برای یکدیگر می‌پذیریم: این سرنوشت مشترک همهٔ ماست.
و البته چه غم‌انگیز است.

اما منحصر به یک نفرِ خاص در دنیا نیست. این واقعیتی تراژدیک و در عین حال آرامش‌بخش است که تخیل به ناچار همیشه فراتر از اُفق امکان‌ها پرواز می‌کند.

همگان دچار نارضایتی‌اند و این صرفاً به خاطر تغییرات مداوم عجیب ذهنمان است که به‌تدریج شکل گرفته است.

آلن دوباتن


@daronzaad

Читать полностью…

اهمال‌کاری یعنی خنثی‌کردن پیش‌دستانۀ هرچیزی که ممکن است هیجانی ایجاد کند

در اهمال‌کاری، ترس از اتفاقاتی که ممکن است بیفتد جلو هرگونه عملی را می‌گیرد. هیجانات آن‌قدر تهدیدکننده‌اند که ما ترجیح می‌دهیم لحظۀ انجام کاری را که ممکن است هیجانی ایجاد کند به تعویق بیندازیم. به‌عبارت‌دیگر، ما همیشه زیر سایۀ آن هیجانی زندگی می‌کنیم که دائم سعی می‌کنیم از آن فرار کنیم.

اهمال‌کردن یعنی احتمال ایجاد یک شوک هیجانی را که ممکن است در ارتباط با دیگران پیش آید به تعویق بیندازیم. ترس از یک پاسخ تند، یا فقدان پاسخ، ترس از مزاحم‌شدن، ترس از نشان‌دادن تصویر بدی از خودمان، ترس از اشتباه‌کردن، ترس از عملکرد بد، ترس از شکست، و ترس از پیروزی.

«آن‌قدر می‌ترسم از پس کاری که می‌خواهم انجام دهم برنیایم که ترجیح می‌دهم آن را به تعویق بیندازم.» این جمله را لور آدلری می‌گوید که سال‌هاست روزنامه‌نگار، سردبیر، و کارگردان رادیو و تلویزیون است و مسیر شغلی او موفقیت‌های چشمگیری داشته است.


از کتاب بیش‌هیجانی‌ها
به ترجمه‌ی حامد حکیمی

@daronzaad

Читать полностью…