-
«بهترین حرفۀ دنیا، تماشاگرِ سینما بودن است.» ـــ ژان پیر ملویل • ارتباط با ما: @Mzzl666 • گروه گفتگو: https://t.me/+-xoY5s4WW5hmMzg8 • آرشیو اختصاصی: https://t.me/+t0uL-Xhw1-hiOTI0
نمیدانم عید را به تو تبریک بگویم یا نه؟ کوهها تازه و خرّم میشوند، ولی نمیتوانم یقین کنم قلب تو هم تازه و خرّم میشود.
Читать полностью…
عکس یادگاری بلا تار با فروشنده ای که در حال فروش آثار او به صورت غیرقانونی است
#گوشه_و_کنار_سینما
@cineemagic
اکثر منتقدان و مجله های مشهور سینمایی ، فیلم one Battle after another 2025 رو بهترین فیلم سال و شاهکار جدید معرفی کردن .
آدم میمونه چی بگه والا
In Iranian cinema, pain is usually not acted; it is lived."
در سینمای ایران، درد معمولا بازی نمیشود؛ زندگی میشود
The name of each film is in the top left
نام هر فیلم در گوشه بالا سمت چپ قرار داره
#گوشه_و_کنار_سینما
@cineemagic
متاسفانه راب رینر کارگردان شناخته شده سینما به همراه همسرش امروز توسط پسرشون ( نیک) با ضربات متعدد چاقو به قتل رسیدن .
@cineemagic
The stars are not wanted now: put out every one;Funeral Blues
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood;
For nothing now can ever come to any good.
ستارهها دیگر جایی در این جهان ندارند؛همه شان را خاموش کنید
ماه را فرو ببرید و خورشید را تکه پاره کنید؛
اقیانوس را تهی و جنگل را برچینید؛
زیرا اکنون هیچ چیز، دیگر هرگز به خیر نخواهد انجامید.
فیلم مورد علاقتون از سینمای اسپانیا ؟
#معرفی_فیلم
@cineemagic
منچستر کنار دریا (۲۰۱۶) یک کاوش ویرانگر در غم، احساس گناه و بار سنگین خاطرات است. کارگردانی این فیلم توسط کنت لونرگان انجام شده و داستان لی چَندلر (با بازی کیسی افلک) را دنبال میکند؛ سرایدار ساکت و گوشهگیری که پس از مرگ برادرش مجبور میشود به زادگاهش برگردد و در آنجا با تراژدی غیرقابلتحملی روبهرو میشود که سالها تلاش کرده از آن فرار کند.
در اصل، این داستان دربارهی رستگاری نیست، دربارهی بقاست. لی مردی نیست که بر دردهایش غلبه کند؛ فیلم واقعیت خام و بیپیرایهی اندوه را به تصویر میکشد: سکوتهای دستوپاگیر، خشم، و ناتوانی در «عبور کردن» فقط به این دلیل که زندگی چنین انتظاری دارد. میشل ویلیامز در نقش رَندی ـ همسر سابق لی ـ یکی از دلخراشترین بازیهای سینمای معاصر را ارائه میدهد؛ جایی که دو نفر تلاش میکنند به یکدیگر نزدیک شوند اما گذشتهای سنگین میانشان دیوار کشیده است.
آنچه منچستر کنار دریا را فراموشنشدنی میکند، خویشتنداریاش است. تراژدی را نمایش نمیدهد؛ در دل آن مینشیند. یادآوری میکند که بعضی زخمها هرگز بهطور کامل التیام نمییابند و این اشکالی ندارد.
#گوشه_کنار_سینما
@cineemagic
درود به همراهان عزیز سینمجیک.
از دید شما مخاطبان ، بهترین فیلم امسال (۲۰۲۵/۲۰۲۴) ؟!
#گوشه_و_کنار_سینما
دیان کیتن، بازیگر برجسته و تأثیرگذار سینمای آمریکا، امروز در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
او با ایفای نقشهای بهیادماندنی در فیلمهای «Annie Hall» و «The Godfather»، جایگاه ویژهای در تاریخ سینما به دست آورد.
کیتن با سبک بازی خاص، حضور کاریزماتیک و انتخابهای جسورانهاش، الهامبخش نسلهای مختلفی از بازیگران بود.
درگذشت او فقدانی بزرگ برای دنیای هنر و دوستداران سینمای کلاسیک بهشمار میآید.
#گوشه_کنار_سینما
#سینما
@cineemagic
دپارتمان کیو (Dept. Q)
یکی از مینیسریالهای درخشان سالهای اخیر است که نمیتوان سطحی از کنارش گذشت. این اثر ترکیبی استادانه از ژانر جنایی، درام و معمایی است که با فضایی تاریک و پرجزئیات، بیننده را از همان قسمت نخست درگیر میکند. داستان بر اساس رمانهای پرطرفدار نویسنده دانمارکی یوسی آدلر-اولسن ساخته شده و نسخه تلویزیونی آن در سال ۲۰۲۵ توسط نتفلیکس منتشر شد.
در این سریال با شخصیت «کارل مورک» آشنا میشویم؛ کارآگاهی که پس از یک حادثه تلخ به ریاست بخشی تازهتأسیس به نام «دپارتمان کیو» منصوب میشود. وظیفه این بخش، رسیدگی به پروندههای قدیمی و حلنشده (Cold Cases) است؛ پروندههایی که هر کدام رازهای پیچیده و معماهای لایهلایهای را در دل خود پنهان کردهاند. بازی بازیگران درخشان، شخصیتپردازی دقیق و فضای گاتیک و مهآلود ادینبورگ (محل وقوع داستان در نسخه تلویزیونی) به این سریال هویتی منحصربهفرد میدهد.
یکی از نقاط قوت «دپارتمان کیو» ریتم آرام اما پرکشش آن است؛ هر قسمت با ظرافت معماها را باز میکند و در عین حال به عمق شخصیتها میپردازد. این مجموعه نهتنها برای دوستداران آثار جنایی و معمایی، بلکه برای همهی مخاطبانی که به دنبال قصهای قوی و شخصیتهایی چندبعدی هستند، یک انتخاب عالی محسوب میشود. تماشای دوباره این مینیسریال با دقت بیشتر به جزئیات میتواند تجربهای متفاوت و لذتبخشتر باشد.
توصیه میکنم حتماً این سریال را ببینید؛ اما اسامی را به خاطر بسپارید و خیلی زود قضاوت نکنید.
#معرفی_سریال
@cineemagic
"شاه پیرنگ ، ضد پیرنگ و خرده پیرنگ در سینما "
#شناخت_سینما
@cineemagic
سینما و پوستر هایش (2) : از ویدئو دروم تا روزی روزگاری در هالیوود
Читать полностью…
احساس و جو حال حاضر ما ،با هیچ جمله یا تصویر و یا حتی ارجاع سینمایی ای قابل بیان نیست ، وجود نداشته و وجود نخواهد داشت.
به همین سبب موقتا چنل فعالیت خودش رو متوقف میکنه
با تشکر از صبوری و استواری شما نازنینان
ساعاتی پیش ، بلا تار ، کارگردان فیلم هایی همچون تانگوی شیطان و اسب تورین در سن ۷۰ سالگی درگذشت.
#اخبار_سینما
@cineemagic
نقد فیلم جنگ پشت جنگ one Battle after another
از یاشار یوسفی
#نقد_فیلم
@cineemagic
اوگوست و لوئی لومیر
در سال ۱۸۹۵، برادران لومیر در فرانسه، با اختراع دستگاه سینماتوگراف (که هم فیلمبرداری میکرد، هم ظهور و هم نمایش)،
برای اولین بار فیلم را بهصورت عمومی روی پرده برای تماشاگران نمایش دادند.
این رویداد معمولاً بهعنوان تولد رسمی سینما شناخته میشود.
🎬 نکتهی خیلی مهم
قبل از لومیرها، افراد دیگری هم تصاویر متحرک ساخته بودند
اما سینما بهعنوان یک تجربهی جمعی، عمومی و نمایشی از اینجا شروع شد
توماس ادیسون
او قبلتر دستگاه کینتوسکوپ را ساخته بود،
اما فیلمها فقط بهصورت فردی و از داخل یک جعبه دیده میشدند، نه روی پرده
پس ادیسون «سینما» را خلق نکرد، فقط تصویر متحرک را توسعه داد.
لویی لو پرنس
در سال ۱۸۸۸ اولین فیلمهای تاریخ را ضبط کرد
اما فیلمهایش نمایش عمومی گسترده پیدا نکرد
و خودش هم بهطرز مرموزی ناپدید شد
به همین دلیل، تاریخ رسمی سینما به او نمیرسد.
> برادران لومیر بنیانگذاران سینما بهعنوان رسانهی نمایش عمومی فیلم هستند،
هرچند پیش از آنها تلاشهایی در زمینهی ثبت تصاویر متحرک انجام شده بود
#گوشه_و_کنار_سینما
#شناخت_سینما
@cineemagic
مرحوم خالق آثار سینمایی زیادی بود , شناخته شده ترینشون misery ساخت سال ۱۹۹۰ هست .
@cineemagic
|سینما
بخش دوم
#گوشه_و_کنار_سینما
#شناخت_سینما
@cineemagic
اولین بارقههای درونی یک فیلم و هستهٔ اولیهٔ تصاویر آن در مرحلهای شکل میگیرد که به دکوپاژ معروف است. بخشبندی. آفرینش. بخشبخش کردن یک چیز برای تبدیل کردن آن به چیزی دیگر. چیزی پیشتر وجود نداشته و حالا به وجود میآید. سادهترین و پیچیدهترین شیوهٔ آفرینش و بازآفرینی. تبدیل مادهای بیشکل به یک سمفونی. وهلهٔ مهمی از فیلم، آفرینش از طریق بخشبخش کردن است. برای بازآفرینی یک منظره در سینما باید آن را به پنجاه یا صد قسمت یا حتی بیشتر از آن تقسیم کرد. بعد باید قطعات را یکی پس از دیگری مثل دستهای کرم پشتسرهم قطار کرد تا فیلم شکل بگیرد؛ قطاری طولانی از جنس سکوت که محصول [بههم چسبیدن] قطعات مادی (تدوین) و قطعات غیرمادی (دکوپاژ) است.
– لوییس بونوئل، «دکوپاژ یا بخشبندی سینمایی»، ۱۹۲۸
#گوشه_و_کنار_سینما
@cineemagic
همایون ارشادی، بازیگر نامآشنای سینمای ایران، صبح امروز پس از تحمل دورهای بیماری، چشم از جهان فروبست.
خانه سینما با انتشار پیامی، درگذشت این هنرمند برجسته سینما، تئاتر و تلویزیون را به جامعه هنری کشور تسلیت گفت و برای خانواده و دوستداران او آرزوی صبر و شکیبایی کرد.
ارشادی در طول سالهای فعالیتش در آثار ماندگاری چون طعم گیلاس، درخت گلابی، پارتی، واکنش پنجم، پرونده هاوانا، زندگی با چشمان بسته، آل، یک سطر تا واقعیت، نارنجیپوش، اشباح و بسیاری دیگر نقشآفرینی کرده بود.
#همایون_ارشادی
@cineemagic
دو قسمت نخست از سریال «پلوریبوس» (Polirubus) ساختهی وینس گیلیگان، خالق آثار ماندگاری چون Breaking Bad و Better Call Saul، بهتازگی منتشر شده است. طبق اطلاعات منتشرشده، فصل اول این سریال قرار است در ۹ قسمت پخش شود و فصل دوم نیز از هماکنون تمدید شده است.
همانطور که انتظار میرفت، سریال از سطح کیفی بسیار بالایی برخوردار است. ژانر آن درام علمیتخیلی است و نقش اصلی را ریا سیهورن، بازیگر نقش کیم وکسلر در Better Call Saul، ایفا میکند.
آنچه در همان لحظات ابتدایی مرا شگفتزده کرد، شروع سریال بود؛ صحنهای که بهشدت یادآور آغاز Breaking Bad است — همان حس والتر وایتِ ایستاده در میانهی جاده.
واقعاً دلمان برای قاببندیها و تصویربرداری چشمنواز وینس گیلیگان تنگ شده بود. او با هر قاب، داستانی تازه میگوید و هر لحظه را به اثری هنری تبدیل میکند.
تجربه نشان داده است که آثار گیلیگان را باید با دقت و توجه به جزئیترین عناصر تماشا کرد. فراتر از زیبایی بصری، داستان این سریال نیز درخشان، پرکشش و عمیق است — نقدی تأملبرانگیز بر معنای زندگی انسان، روزمرگی، و تهی شدن از هدف. انسانهایی که در تکرارِ زندگیِ بیمعنا غرق شدهاند، بیآنکه ارادهای برای تغییر داشته باشند.
بههرحال، گفتنیها دربارهی این دو قسمت بسیار است و من بیصبرانه منتظر انتشار قسمتهای بعدی هستم.
اگر شما هم این دو قسمت رو تماشا کردین نظرتون رو با ما به اشتراک بگذارید.
#سریال
@cineemagic
فیلم Anemone نخستین تجربه کارگردانی رونان دی لوئیس است؛ اثری خوشساخت و دقیق که نشان میدهد او در همان قدم اول مسیر خود را در فیلمسازی پیدا کرده است.
بازی دنیل دی لوئیس مانند همیشه خیرهکننده و نقطه قوت اصلی فیلم است؛ بازیای زیرپوستی و پر از احساس که حتی بدون دیالوگ، عمق درونی شخصیت را بهخوبی منتقل میکند.
در مقابل، شان بین در سایه حضور دی لوئیس قرار گرفته و پرداخت شخصیتیاش ناقص به نظر میرسد؛ موضوعی که چند علامت سؤال در ذهن بیننده باقی میگذارد.
از سوی دیگر، حجم زیاد درام در زندگی شخصیت «ری» گاه از حد طبیعی فراتر میرود و کمی اغراقآمیز به نظر میرسد، هرچند همچنان در خدمت روایت قرار دارد.
فیلمبرداری چشمنواز و قاببندیهای دقیق، از همان فیلم نخست نشان میدهد که رونان دی لوئیس زبان بصری مشخص و امضای شخصی خود را دارد.
اما برجستهترین جنبه فیلم، جهان نمادین و چندلایه آن است.
گل شقایق (Anemone): نماد رنج، فقدان و در عین حال تولد دوباره از دل درد.
ماهی مرده در رودخانه: نشانه گذشتهای مرده که هنوز در جریان زندگی حضور دارد؛ یادآور گناه و آگاهی.
باران تگرگ: نماد فروپاشی و تطهیر؛ آشوبی که برای رهایی لازم است.
جنگل: بازتاب ذهن ناخودآگاه و سردرگمی شخصیتها.
خانه متروک: گذشتهای پوسیده که باید ویران شود تا زندگی تازهای شکل گیرد.
در مجموع، Anemone فیلمی درباره معنای زندگی، قضاوت و رستگاری است؛ نگاهی شاعرانه به زخمهایی که ما را شکل میدهند.
اگر فیلم رو دیدین نظرتون رو در کامنت ها برامون بنویسید.
#معرفی_فیلم
@Cineemagic
امروز سینمای ایران یکی از بزرگترین خالقانش را از دست داد؛ ناصر تقوایی، فیلمسازی که نگاهی انسانی و شاعرانه به زندگی داشت.
او با آثاری چون «ناخدا خورشید»، «صادق کرده»، «آرامش در حضور دیگران»، «ای ایران» و سریال ماندگار «داییجان ناپلئون» نشان داد روایت ایرانی میتواند جهانی باشد.
تقوایی تنها کارگردان نبود، ناظری دقیق بر روح زمانهاش بود؛ کسی که جنوب، مردم و تنهایی را با عمق و صداقت به تصویر کشید.
امروز یکی از آخرین روشناییهای نسل طلایی سینمای ایران خاموش شد.
اما نوری که در قابهایش جا گذاشت، هرگز از یاد نخواهد رفت.
#ناصر_تقوایی
#سینمای_ایران
@Cineemagic
معرفی فیلم Steve (2025)
«استیو» یک درام روانشناختی پرکشش و تأثیرگذار است که به بحرانهای وجودی و چالشهای فردی میپردازد؛ بحرانهایی که ریشه آنها اغلب به روابط و ساختار خانواده بازمیگردد.
داستان درباره گروهی از نوجوانان با مشکلات رفتاری و اجتماعی است که در یک مدرسه گرد هم آمدهاند. در این میان، استیو (با بازی درخشان کیلیان مورفی) به عنوان مدیر و معلم مدرسه تلاش میکند با هر یک از آنها ارتباط برقرار کرده و نقش ناجی را ایفا کند؛ اما او خود نیز درگیر بحرانهای شخصی است و تواناییاش برای مدیریت شرایط همواره زیر سؤال میرود.
فیلم علاوه بر پرداختن به لایههای شخصیتی استیو و کشف گذشته و انگیزههای او، نگاهی انتقادی به ساختارهای اجتماعی و بیتوجهی نظام حاکم دارد و نشان میدهد این بیتوجهیها چگونه میتواند زندگی نوجوانان را تحتتأثیر قرار دهد.
«استیو» تا پایان تماشاگر را درگیر پرسشهای بنیادین درباره شخصیت اصلی میکند و در نهایت پاسخی درخور به آنها میدهد؛ تجربهای سینمایی که هم از نظر بازیگری و هم از نظر روایت، ارزش دیدن دارد.
نظر شما در مورد این فیلم چیه ؟
#معرفی_فیلم
#گوشه_کنار_سینما
@cineemagic
در زیر قاعدهی مثلث، مستطیلی است که مربوط به فیلمهای ایستاست. این فیلمها قوس حرکت ندارند و بار ارزشی شخصیت در شروع و پایان داستان یکی است.
فیلمهای بدون پیرنگ به نوعی توصیفی به حساب میآیند؛ توصیف واقعنمایی یا پوچی.
این فیلمها آموزنده و تاثیرگذارند و نوعی ساختار بلاغی یا صوری دارند اما داستانی روایت نمیکنند.
آنها بیرون از مثلث داستان قرار میگیرند و مربوط به حوزهی کلی روایت هستند.
در فیلمهای بدون پیرنگ اگرچه چیزی تغییر نمیکند، اما مخاطب در درون به نگرشی عمیق میرسد و حتی در درونش چیزی تغییر میکند.
فیلمهایی چون مذکر مؤنث، سال گذشته در مارین باد، جذابیت پنهان بورژوازی، قطار سریعالسیر اروپا، چهره و… بدون پیرنگاند.
فیلمهای بدون پیرنگ مثل فیلمهای ضدپیرنگ دارای ساختار دایرهایاند.
_محمدمهدی نظری
#شناخت_سینما
@cineemagic
🎬 ارتش سایه ها (1969)
لماسک: هنوز به بقیه (مبارزان مقاومت فرانسه) فکر می کنی؟_
گربیر: نه داشتم به افسری که مطمئن بود می دوم هم فکر می کردم؛ مثل یه خرگوشی که ترسیده !
گربیر: می بینمت رفیق
لگرین: تو یه کمونیستی؟
گربیر: نه، ولی البته که رفقایی دارم*.
پاسکال اعتقاد داشت که دستها حرف میزنند، دستها روح دارند و دست هر آدم بیشتر از هر عضو دیگر بدنش در بیان عقایدش نقش دارد.
دست ها در سینمای برگمان
#کلیپ
#گوشه_و_کنار_سینما
@Cinemagic