40132
کانال رسمی سایت علمی بیگ بنگ Bigbangpage.com -------------------- ارتباط با ادمین👇🏻 @bigbangpage
این کشف جدید که با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب انجام شده، ممکن است عجیبترین سیارهٔ فراخورشیدیِ کشفشده تا امروز باشد.
این سیاره حدود ۲۰۰۰ سال نوری با زمین فاصله دارد و جرمی در حدود جرم سیارهٔ مشتری دارد و به دور یک ستارهٔ مرده از نوع “تپ اختر” میچرخد؛ ستارهای که دو فوران یا پرتوِ قدرتمند از تابش را به فضا میفرستد و این پرتوها مانند چراغ دریایی کیهانی در سراسر کیهان پخش میشوند.
اتمسفر این سیاره تحت سلطهٔ هلیوم و کربن است و بهاحتمال زیاد ابرهایی از دودهٔ کربنی دارد که متراکم میشوند و الماسهایی میسازند که مانند باران روی سیاره فرو میریزند. این سیاره تنها حدود ۱/۶ میلیون کیلومتر از تپ اختر میزبانش فاصله دارد — در حالی که فاصلهٔ زمین تا خورشید تقریباً ۱۰۰ برابر بیشتر است.
این سیاره هر ۸ ساعت یک بار مدار خود را کامل میکند. شکل لیمومانند آن نتیجهٔ نیروهای کشندی شدید است که بهواسطهٔ گرانش بسیار قوی ستارهٔ مردهای که به آن چسبیده، در درون سیاره ایجاد میشوند.
جزئیات بیشتر در سایت:
bigbangpage.com/?p=109578
🆔 @big_bangpage
باور رایج و محبوبی در حوزه علوم اعصاب و روانشناسی وجود دارد که میگوید «ما تنها از ۱۰ درصد ظرفیت مغز خود استفاده میکنیم»، با این حال این ایده به طور گستردهای در جامعه رواج یافته است.
اما ریشهی این باور به کجا باز میگردد؟ در این ویدئو توضیحات جالبی ارائه شده است.
🆔 @big_bangpage
یک مدل ژنتیکی جدید پیشنهاد میکند که «انقراض نئاندرتالها» شاید هرگز اتفاق نیفتاده، در عوض روندی طولانی از جذب و ادغام بود؛ هنگامی که موجهای انسان خردمند وارد قلمروهایشان شد و طی دهها هزار سال با آنها درآمیخت.
هر برخورد مرزها را بیش از پیش محو میکرد. بهجای آنکه با خشونت، قحطی یا تغییرات اقلیمی از میان بروند، نئاندرتالها بهتدریج در اجداد ما تنیده شدند، تا جایی که تبارشان از تبار ما قابل تشخیص نبود. دیانای آنها ناپدید نشد؛ بلکه به ارث رسید، رقیق شد، و آرامآرام در بافت درحالگسترش انسانیت بافته شد و بر چگونگی تکامل زیستی و رفتاری گونهٔ ما اثر گذاشت.
ژنوم انسانهای امروزی این ردپا را حفظ کرده است. مردمِ تبار اروپایی و آسیایی هنوز مقدار اندکی از دیانای نئاندرتال را در خود دارند—ردهایی فعال و تأثیرگذار بر ایمنی، متابولیسم و حتی تنظیم خلقوخو. آنچه زمانی «انقراض» مینامیدیم، اکنون بیشتر شبیه دگرگونی بهنظر میرسد؛ ادغامی که دو شاخهٔ انسانیت را به یکی بدل کرد…
جزئیات بیشتر در سایت:
bigbangpage.com/?p=109568
🆔 @big_bangpage
سیارکی که حدود ۶۶ میلیون سال پیش باعث انقراض دایناسورها شد، حدود ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر قطر داشت. این جرم که از سنگ یا ترکیب سنگ-فلز تشکیل شده بود، با سرعتی بسیار بالا، حدود ۲۰ تا ۳۰ کیلومتر بر ثانیه، با زمین برخورد کرد. محل برخورد این شهابسنگ منطقهای است که امروزه در مکزیک قرار دارد و به نام دهانهٔ چیکشلوب شناخته میشود.
قطر این دهانه حدود ۱۸۰ کیلومتر و عمق اولیهٔ آن حدود ۲۰ کیلومتر بوده است (البته ممکن است در طول زمان بر اثر فرسایش تغییر کرده باشد).
انرژی آزادشده از این برخورد حدود ۱۰²³ تا ۱۰²⁴ ژول تخمین زده میشود. برای درک بهتر: این مقدار انرژی ۱۰ میلیارد برابر انفجار بمب اتمی هیروشیماست!
این انرژی عظیم، امواج شوکی، سونامیهای غولپیکر، فعالیتهای شدید آتشفشانی و حجمی عظیم از گرد و غبار را وارد جو زمین کرد که باعث کاهش نور خورشید و سرد شدن سطح زمین شد. این شهابسنگ زنجیرهای از نابودی ایجاد کرد؛ هم با اثر فیزیکی عظیم و هم با تأثیرات اقلیمی، که در نهایت به انقراض گروه بزرگی از گونهها از جمله دایناسورها منجر شد.
🆔 @big_bangpage
روزی میرسه که برای کنترل رباتها فقط کافیه فکر کنیم… ایلان ماسک میگه در آینده انسانها با گذاشتن تراشه نورالینک درون مغزشون میتونن فقط با فکر کردن ربات اپتیموس رو کنترل کنند و بهش فرمان بدن! در واقع ما به عصر سایبورگ داریم نزدیک میشیم، جایی که انسان با ربات ادغام میشه. آیندهای که دیروز تخیل بود، امروز داره شکل میگیره 🤯
🆔 @big_bangpage
نترسید! این ویدئو نشان میدهد که واقعا کیهان بزرگ است. حتی نقطه تاریکی که فکر می کنیم خبری آنجا نیست هم میتواند ما را شگفت زده کند. میدان فراژرف هابل بین سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ توسط تلسکوپ فضایی هابل ثبت شد، این تلسکوپ به مدت طولانی به سمت یک فضای تقریبأ خالی در دوردستها خیره شده بود و توانست این عکس فوقالعاده از دوردستترین کهکشانهای کیهان را شکار کند.
کهکشان ما ۱۰۰ هزار سال نوری گستردگی دارد. نزدیکترین کهکشان به ما ۲/۵ میلیون سال نوری فاصله دارد. این عکس معروف که تصویر فرا ژرف هابل نام دارد، نمایی از حدود ۱۰ هزار کهکشان را نشان میدهد. همگی شامل صدها میلیارد سامانه ی ستاره ای با سیارات در حال گردش خود هستند. این عکس میدان عمیق تنها 0.000003% از آسمان شب را نشان میدهد!
در حالی که در جهان قابل مشاهده، بیش از ۲ تریلیون کهکشان وجود دارد! آیا هنوز هم میتوان تصور کرد ما در کیهان تنهاییم و کیهان فقط برای انسان ساخته شده؟!!!
🆔 @big_bangpage
یک پژوهش جدید نشان میدهد که پس از دههها کاهش سریع یخهای قطب جنوب، صفحهٔ یخی جنوبگان از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ جرم یخی بهدست آورده است. این یادآور آن است که تغییرات اقلیمی مسیری هموار را دنبال نمیکنند، بلکه پر از نوسانهای کوچک در دل یک روند کلی بزرگتر هستند.
این پژوهش، نشان میدهد در حالی که صفحهٔ یخی در دههٔ ۲۰۱۰ هر سال بهطور میانگین ۱۴۲ میلیارد تن از دست میداد، در دورهٔ ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ هر سال حدود ۱۰۸ میلیارد تن یخ به آن افزوده شده است
این مطالعه بر چهار حوضهٔ عظیم یخچالی تمرکز داشت و نتیجهگیری کرد که افزایش یخ در اوایل دههٔ ۲۰۲۰ بهدلیل بارش برف بیشتر بوده، بهویژه در شرق جنوبگان. رویدادهای شدید بارش برف – که ناشی از توانایی بیشتر جوِ گرمتر در نگهداشتن رطوبت هستند – از آثار قابل انتظار تغییرات اقلیمی به شمار میروند. اما قطب جنوب از دههٔ ۱۹۸۰ در حال از دست دادن یخ بوده و برای بازگشت به سطح پیشین، حدود ۵۰ سال بارش برف با همین شدت نیاز دارد.
🆔 @big_bangpage
جنگلهای هیرکانی از دوران عصر یخبندان حدود ۴۰ میلیون سال پیش تا امروز زنده ماندهاند و به همین دلیل بهعنوان یکی از قدیمیترین و ارزشمندترین زیستبومهای جهان شناخته میشوند. این جنگلها در کشورهای ایران و آذربایجان قرار گرفتهاند، یکی از قدیمیترین و غنیترین جنگلهای پهنبرگ نیمهگرمسیری جهان هستند.
جنگلهای هیرکانی ایران بیشتر در سه استان شمالی قرار دارند: مازندران حدود ۵۳٪، گیلان حدود ۲۶٪ و گلستان حدود ۲۱٪ از کل مساحت هیرکانی را دارند. بخش کوچکی هم در استانهای دیگر مثل سمنان، اردبیل و خراسان شمالی و آذربایجان شرقی گسترده است.
این جنگلها با تنوع بینظیر گیاهی و جانوری خود، زیستگاه گونههای نادر و بومی همچون گوزن زرد ایرانی، خرس قهوهای و پلنگ ایرانی محسوب میشوند و نقش مهمی در تنظیم اقلیم و حفاظت از خاک دارند.
در سالهای اخیر، جنگلهای هیرکانی با تهدید جدی آتشسوزی روبهرو شدهاند که بخشهای وسیعی از این میراث طبیعی ارزشمند را در معرض نابودی قرار داده است.
🆔 @big_bangpage
درهمتنیدگی کوانتومی پدیدهای شگفتانگیز است که در آن دو ذره پس از تنها یکبار برهمکنش، به شکلی عمیق و درونی به هم مرتبط میمانند؛ بهگونهای که با تغییر حالت یکی، بلافاصله دیگری نیز تغییر حالت میدهد. این رفتار عجیب، قوانین فیزیک کلاسیک را کنار میزند و جهان را به شکلی نشان میدهد که اینشتین آن را «عمل شبحوار در فاصله» نامید.
داستان جنجالی این پدیده در سال ۱۹۳۵ آغاز شد، زمانی که اینشتین و دو همکارش پودولسکی و روزن نشان دادند که اگر پیشبینیهای نظریه کوانتومی دربارهٔ ارتباط آنی ذرات درست باشد، پس این نظریه باید ناقص باشد.
اما آزمایشات دانشمندان در سالهای مختلف نشان داد که اینگونه نیست و بعدها اینشتین مجبور به پذیرش درهم تنیدگی کوانتومی شد. در سال ۱۹۸۲ یک فیزیکدان فرانسوی بنام آلن اسپکت با یک آزمایش دقیق، وجود پدیده در هم تنیدگی کوانتومی را با قطعیت بالا تایید کرد. در سال ۲۰۰۸ نیز فیزیکدانان دانشگاه ژنو در سوئیس با انجام آزمایشی توانستند صراحتا نشان دهند که ارتباط مابین ذرات درهمتنیده بصورت آنی در فواصل بسیار دور انجام میگیرد!
🆔 @big_bangpage
عکسهایی دیدنی از موشک نیوگلن متعلق به بلو اوریجین که چند روز پیش دو مدارگرد را به سوی مریخ پرتاب کرد🚀
🆔 @big_bangpage
دانشمندان بزرگترین تار عنکبوت جهان را درون غاری غنی از گوگرد، در مرز میان آلبانی و یونان کشف کردند. این تار شگفتانگیز حدود ۱۰۶ متر مربع وسعت دارد و خانهی تقریباً ۱۱۰ هزار عنکبوت است.
این کلونی عظیم از دو گونهی متفاوت تشکیل شده است:
عنکبوت خانگی و عنکبوت کوتوله گونههایی که معمولاً بهصورت انفرادی زندگی میکنند، اما در این غار بهطرز بیسابقهای یک کلونی جمعی غولپیکر ساختهاند.
این غار همیشه در تاریکی مطلق فرو رفته است و منبع اصلی انرژی در آن ریزاندامگان اکسیدکنندهی گوگرد هستند که پایهی زنجیرهی غذایی را تشکیل میدهند. این میکروبها باعث رشد پشهها میشوند که در نهایت منبع تغذیهی عنکبوتها هستند.
مطالعات ژنتیکی نشان میدهد که عنکبوتهای ساکن این غار از نظر ژنتیکی با جمعیتهای سطح زمین تفاوت قابلتوجهی دارند، و این امر حاکی از سازگاری آنها با محیط زیرزمینی سخت و غیرعادی است.
🆔 @big_bangpage
زمین ما در حال استراحت نیست. زمین به دور خودش میچرخد و همزمان به دور خورشید حرکت میکند. خورشید به دور مرکز کهکشان راه شیری و کهکشان راه شیری به سمت منطقهای مرموز به نام جاذب بزرگ در حال حرکت است.
جهان ما نیز در حال انبساط است و به این معناست که کهکشانها در خوشههای عظیم کهکشانی در حال دور شدن از یکدیگر هستند و شاید در این رقص بیپایان کیهانی، ما تنها ذراتی آگاه از خود باشیم که در تلاشاند معنای حرکت را در دل بینهایت بیابند! 🤯🫣
🆔 @big_bangpage
عکس جدیدی که با دوربین فروسرخ تلسکوپ فضایی جیمز وب گرفته شده، یک ستاره بزرگ را در حومه دوردست کهکشان راه شیری در حال پرتاب دو فوران قوی نشان میدهد. این ستاره جوان در فاصله ۱۵ هزار سال نوری از زمین و در حاشیه قرص مارپیچی راه شیری قرار دارد.
تلسکوپ فضایی جیمز وب دو فوران را در حال برخورد به فضای میانستارهای اطراف ثبت کرد. این فورانها در مجموع هشت سال نوری امتداد دارند و با سرعت صدها هزار کیلومتر در ساعت حرکت میکنند. علاوه بر این، وجود آنها گواهی بر فرآیندی است که طی آن بزرگترین ستارههای جهان شکل میگیرند.
در نهایت، این ستاره از پیله خود بیرون خواهد آمد، کاملاً رشد خواهد کرد و احتمالاً دهها برابر جرم خورشید ما را خواهد داشت. طول عمر ستاره به چند میلیون سال محدود خواهد شد. سپس، منفجر خواهد شد و یک سحابی کاملاً جدید را ایجاد خواهد کرد.
🆔 @big_bangpage
بزرگترین ابرماه سال امشب در نزدیکترین فاصله از زمین قرار میگیرد و با درخششی چشمگیر، منظرهای کمنظیر برای علاقهمندان آسمان شب رقم میزند.
ابرماه زمانی رخ میدهد که ماه در فاز کامل قرار داشته باشد، یعنی در روشنترین حالت ممکن خود باشد و تقریباً ۱۴ روز از چرخه ماهیانهاش را طی کرده باشد و همزمان در نزدیکترین فاصله به زمین یا بهاصطلاح در «حضیض مداری» واقع شود.
زمانی که ماه در حال طلوع است، از دید ناظر زمینی در بزرگترین حالت ظاهری خود دیده میشود؛ زیرا مغز انسان ماه را با اجرام و عناصر محیطی نزدیک به افق مقایسه کرده و بهصورت بصری آن را بسیار بزرگتر درک میکند. از اینرو، بهترین زمان برای رصد یا عکاسی از ماه، همان هنگام طلوع آن است.
🆔 @big_bangpage
ایستگاه آمونسن اسکات، یک مرکز تحقیقاتی متعلق به آمریکا در قطب جنوب است. این ایستگاه با ارتفاع ۲۸۵۳ متر از سطح دریا، بر روی صفحهی یخی به ضخامت ۲۷۰۰ متر ساخته شده است. دمای ثبت شده در این ایستگاه تاکنون بین منفی ۱۳ تا منفی ۸۳ درجهی سانتیگراد متغیر بوده و میانگین دما در آنجا، منفی ۴۹ درجهی سانتیگراد است.
سرعت باد در این نقطه بین ۲۰ کیلومتر بر ساعت تا ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت است. نام این ایستگاه از نام نخستین فاتحان قطب جنوب، رولد آموندسن و رابرت اف اسکات که در سالهای ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲ قطب جنوب را فتح کردند، گرفته شده است.
این ایستگاه دارای یک رصدخانهی تحقیقات اتمسفری، یک رصدخانه برای تحقیقات نجوم و اخترفیزیک و سیستمهای کامپیوتری برای تحقیقات و ارتباطات است. این مرکز تحقیقاتی طولانیترین مجموعهی دادههای هواشناسی را از قطب جنوب جمع آوری کرده است.
🆔 @big_bangpage
اگر ۵ ثانیه اکسیژن نباشد، با وجود اینکه انسانها میتوانند نفس خود را حبس کنند، اما اتفاقات فاجعهباری رخ میدهد: آسمان سیاه میشود، تمام هواپیماها سقوط میکنند، تمام موتورهای احتراق خاموش میشوند، آب شروع به جوشیدن میکند و پوسته زمین فرو میریزد (به دلیل غیبت اکسیژن در ساختار سنگها)، در واقع هر چیزی که به اکسیژن وابسته است نابود میشود.
به طور خلاصه، نبود ۵ ثانیهای اکسیژن به معنای پایان تمدن و فاجعهای جهانی است، حتی اگر انسانها بتوانند چند ثانیه دوام بیاورند.
🆔 @big_bangpage
یلدای نجومیتون مبارک 😍🍉
ایرانیان شب یلدا را که در عین حال کمی طولانی نیز هست با تولد دوباره خورشید جشن میگیرند و به پایان میرسانند. شب یلدا مصادف با طولانیترین شب سال است که از دیدگاه نجوم انقلاب زمستانی و آغاز فصل زمستان محسوب میشود. لحظهی دقیق انقلاب زمستانی امسال ساعت ۱۸:۳۰ روز ۳۰ دی است که در این لحظه خورشید به جنوبیترین نقطۀ خود در آسمان میرسد و آغاز رسمی زمستان است. یکشنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۴ طول شب ۲ ثانیه بلندتر از شبهای پیش از خود میرسد.
عامل ایجاد فصلها و اختلاف روز و شب، عمودی نبودن محور چرخش زمین به دور خود است، محور چرخش زمین به دور خود ۲۳/۵ درجه از حالت عمودی انحراف دارد. اگر محور زمین، دارای انحراف یا کجشدگی نبود، همیشه خورشید به یک حالت به زمین میتابید و آب و هوای مناطق مختلف زمین همواره ثابت میماند.
جزئیات بیشتر در سایت:
bigbangpage.com/?p=109579
🆔 @big_bangpage
ستارهشناسان دانشگاه کالیفرنیا، ارواین، سیارهای ابر زمین کشف کردند که در «منطقه قابل سکونت» ستاره میزبان خود قرار دارد؛ ناحیهای که دمای آن ممکن است اجازه وجود آب مایع روی سطح سیاره را بدهد. از آنجا که آب برای تمام اشکال شناختهشده حیات ضروری است، این کشف امکان شرایط زیستپذیر در این سیاره را افزایش میدهد.
این سیاره فقط ۱۸ سال نوری با زمین فاصله دارد و در ناحیه نسبتاً نزدیک از ما قرار دارد و به نظر میرسد ۴ برابر پرجرمتر از زمین است و مانند زمین سنگی است، اما چندین برابر سنگینتر است؛ بنابراین به آن لقب «ابر-زمین» داده شده است. همینطور ۵۳ روز طول میکشد این سیاره یک بار به دور ستارهاش بچرخد. یعنی یکسال آن فقط ۵۳ روز طول میکشد.
عظمت کیهان در تصور نمیگنجد، با فناوری فعلی سفر به منظومههای اطراف خورشید، امری بعید است. به راستی در کجای کیهان قرار داریم و آیا روزی میتوانیم از این محدودیت رهایی یابیم؟!!! 🤯😨
جزئیات بیشتر در سایت:
bigbangpage.com/?p=109499
🆔 @big_bangpage
شما فیزیک ذرات یا همان particle physics را دوست دارید؟ به احتمال زیاد بله، بالاخره این حوزه دقیقترین نظریات تاریخ علم بشر را در خود جای داده است. اما حوزهی فیزیک ناذرات را چطور؟ حتما میپرسید فیزیک ناذرات چیست؟ فیزیک ذرات یا unparticle physics شاخهی جدیدی از فیزیک نظریست که البته هنوز مشاهدات تجربی آن را تایید نکرده است. پس اکنون میتوان آن را ذیل متافیزیک در نظر گرفت. ممکن است در آینده شواهد تجربی برای آن بدست آید و البته آن روز، تحول بزرگی در فیزیک رقم خواهد خورد، اما فعلا شواهد تجربی برای آن یافت نشده است. البته اینکه مشاهدات تجربی وجود آن را تایید نکرده، بدین معنا نیست که ما بدون هیچ سرنخی به سراغ آن رفته باشیم. پس قضیه از چه قرار است؟ اجازه دهید که ابتدا ببینیم که در فیزیک ذرات، ما با چه چیزی سر و کار داریم. در نظریهی میدانهای کوانتومی، هر ذره را میتوان به عنوان برانگیختگی کوانتومی یک میدان کوانتومی در نظر گرفت. این میدان در همه جا وجود دارد و صرفا وقتی انرژی کافی به این میدان داده شود، ذراتی از آن میدان به وجود میآید.
پس ما باید به یک میدان کوانتومی میزانی از انرژی بدهیم تا ذرهی مربوط به آن میدان ایجاد شود. این انرژی را باید از کجا بدهیم؟ از یک میدان دیگر. یعنی یک ذره در یک میدان نابود شود و ذرهی دیگری در میدان دیگر، ایجاد گردد. میزان انرژی که برای ایجاد یک ذره باید به آن میدان بدهیم، متناسب با جرم آن ذره است. چرا؟ چون ای برابر با ام سی دو (E =mc^2). این همان کاریست که ما در شتابدهندههای ذرات انجام میدهیم. تعدادی ذرهی پرشتاب با هم برخورد میکنند و تعدادی ذرهی دیگر ایجاد میشوند. اما وقتی ما در شتابدهندههای ذرات، ذرات جدید تولید میکنیم، میبینیم که در نتیجهی برخورد، تعدادی ذرات (یا بگوییم حالات) نامرئی ایجاد میشود که تعداد آنها غیرصحیح (مثلا اعشاری) است. یعنی مثلا میبینیم در نتیجهی برخورد، علاوه بر تعدادی ذرات که مشاهده میکنیم، مثلا تعداد ۱۳/۴۲ ذرهای وجود دارد که مستقیما مشاهده نمیکنیم، اما اثرش را در توزیع انرژی میبینیم. اما این یعنی چه؟ ما باید یا ۱۳ ذره داشته باشیم یا ۱۴ ذره. تعداد ۱۳/۴۲ ذره دیگر چه صیغهایست؟ برای پاسخ به این سوال، بعضی از فیزیکدانان مانند هاوارد گئورگی، نظریات میدانهای همدیس (conformal field theories) مانند فیزیک ناذرات را ارائه کرده اند.
حالا با این مقدمه میتوانیم بپرسیم فیزیک ناذرات با فیزیک ذرات چه تفاوتی دارد؟ ببینید ما در فیزیک ذرات، در ابعاد مختلف با ساختارهای مختلفی روبرو هستیم. مثلا اگر داخل یک باکس، چند الکترون قرار دهیم، وقتی که روی باکس زوم کنیم و وقتی که زوم اوت کنیم، دو پدیدهی متفاوت میبینیم که قوانین متفاوتی بر آنها حاکم است و میتوانیم این دو حالت را از یکدیگر تفکیگ کنیم. اما ممکن است بخشی از فیزیک باشد که بستگی به ابعاد نداشته باشد و ما هرچقدر زوم کنیم، باز همان ساختار را ببینیم، چیزی شبیه فراکتالها که ما هرچقدر زوم کنیم یا به عبارت دیگر سطح انرژی را تغییر دهیم، باز هم همان ساختار را میبینیم. میتوانیم این تئوریها را تئوریهای بیبعد هم بنامیم. حالا ما چه انرژی کمی بدهیم و یا انرژی زیادی بدهیم، ما باز هم همان ساختار را مشاهده میکنیم. هاوارد گئورگی در سال ۲۰۰۷ این نظریه را مطرح کرد که ممکن است بخشهایی از فیزیک همانند فراکتلها اینچنین باشد. او همچنین نشان داد که فیزیک ناذرات میتواند مسالهی تعداد غیرصحیح ذرات را نیز حل کند.
- ابا اباد
@AbaEbad
آسمان شب مریخ معمولاً کمستاره به نظر میرسد، نه چون ستارهها آنجا کمنورترند، بلکه چون جوِ غبارآلود مریخ نور خورشید را بهطور گسترده و طولانی پراکنده میکند.
این غبار فراوان باعث میشود مرحلهٔ گرگومیش بسیار طولانی بماند، و حتی نیمهشب نیز آسمان کاملاً تاریک نشود. علاوه بر این، شبتابی جوی - درخشش سبز ناشی از بازترکیب اتمهای اکسیژن — سطح آسمان را روشن میکند و کنتراست ستارههای کمنور را پایین میآورد. نتیجه اینکه پسزمینهٔ آسمان مریخ اغلب روشنتر از آن است که ستارگان ضعیف بتوانند به چشم یا دوربین برسند و این چنین پر نور دیده شوند.
در بهترین شرایط، آسمان مریخ کمستارهتر از عکسهای نجومی اغراقشده دیده میشود؛ ستارههای پرنور و کهکشان راه شیری ممکن است دیده شوند، اما نه با این شدت و تراکم. چنین تصاویری از دو نمای مختلف تشکیل شده، تصویر سطح مریخ که مریخنورد ثبت کرده و تصویر آسمان که توسط تلسکوپهای فضایی از ستارگان گرفته شده است.
🆔 @big_bangpage
درود به دوستان و همراهان گرامی
لطفا از کانال یوتیوب بیگ بنگ حمایت کنید تا ویدئوهای خیلی بهتری بتونیم بسازیم ❤️😍
bigbang_page?si=LCksxy8eK-1CtMzj" rel="nofollow">https://youtube.com/@bigbang_page?si=LCksxy8eK-1CtMzj
دانشمندان شاید برای نخستینبار موفق شده باشند “ماده تاریک” را به طور مستقیم مشاهده کنند؛ آن هم با کمک تلسکوپ فضایی ناسا. اگر این یافته درست باشد، میتواند نخستین کشف مستقیم از رازآلودترین جزء جهان باشد.
مادهٔ تاریک نوعی مادهٔ ناپیداست که هیچ نوری را تابش، جذب یا بازتاب نمیکند؛ به همین دلیل مستقیماً دیده نمیشود. ما از روی اثر گرانشیِ آن بر حرکت کهکشانها و شکلگیری ساختارهای بزرگِ کیهانی به وجودش پی میبریم.
بتازگی گروهی از محققان به سرپرستی «تومونوری توتانی» از دانشگاه توکیو، با استفاده از «تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی» ناسا، مرکز کهکشان راه شیری را که محل تجمع احتمالی ماده تاریک است، مورد بررسی کردند.
آنها پرتوهای گامایی با انرژی حدود ۲۰ گیگاالکترونولت را شناسایی کردند که به شکل ساختاری هالهمانند، در اطراف مرکز کهکشان وجود دارند. این الگوی انتشار، بسیار شبیه چیزی است که از یک هاله ماده تاریک انتظار میرود.
جزئیات بیشتر در سایت:
bigbangpage.com/?p=109504
🆔 @big_bangpage
بزرگترین ساختار کیهانی شناخته شده، دیوار بزرگ هرکولس–کورونا بوریلیس است که یک ابرخوشه غولپیکر از کهکشانهاست و حدود ۱۰ میلیارد سال نوری گستردگی دارد. این ساختار در جهت صورتهای فلکی هرکول و تاج شمالی قرار دارد. برای درک مقیاس این ساختار، توجه به این نکته کافیست که نور از دیدگاه ناظر برای عبور از آن به ۱۰ میلیارد سال زمان نیاز دارد، در حالی که سن جهان حدود ۱۳/۸ میلیارد سال است.
این ساختار در سال ۲۰۱۳ با مطالعه نقشهبرداری انفجارهای پرتو گامای دوردست کشف شد. این دیوار بزرگ یک ساختار متشکل از کهکشانها و ابرخوشهها است. این ساختار حدود ۱۰ میلیارد سال نوری طول دارد که بسیار بزرگتر از ابعاد تخمینزدهشده اولیه است.
🆔 @big_bangpage
در حال حاضر اسپیسایکس با سرعت زیادی در حال تخریب سکوی پرتاب شماره ۱ استارشیپ در استاربیس است تا فضا را برای ارتقای نسل بعدی موشک استارشیپ فراهم کند؛ ارتقایی که از نسخههای پیشرفتهای مانند بلوک ۳ و سامانه فرود ماه برای مأموریتهای قمری پشتیبانی میکنند.
این بازطراحی راهبردی نشاندهندهی رویکرد «تکرار سریع» این شرکت در فناوری موشکهای قابلاستفادهٔ مجدد است. این اقدام توان عملیاتی اسپیسایکس را در بحبوحهی رقابت صنعت فضایی، گسترش میدهد.
🆔 @big_bangpage
موشک «نیو گلن» شرکت «بلو اوریجین» در یک پرواز تماشایی دو مدارگرد را به سوی سیاره مریخ پرتاب کرد و بوستر آن یک فرود چشمگیر را در سکوی شناور روی دریا رقم زد.
موشک نیوگلن غول ۹۸ متری بلو اوریجین متعلق به جف بزوس است؛ موشکی که با ۷ موتور متانی BE-4 به آسمان میخروشد و بهقدری بزرگ است که ارتفاعش از یک ساختمان ۳۰ طبقه هم بیشتر میشود.
بوستر ۵۷ متری آن برای بازگشت طراحی شده و مثل یک «آسمانخراش معکوس» روی سکو مینشیند، کاری که تا همین چند سال پیش محال به نظر میرسید. اکنون بلواوریجین پس از اسپیس ایکس به دومین شرکت فضایی تبدیل شده که میتواند یک موشک را فرود بیاورد و بازیابی نماید.
🆔 @big_bangpage
💠 اسپیسایکس از فرودگر جدید استارشیپ رونمایی کرد
شرکت فضایی خصوصی «اسپیسایکس» از یک فرودگر سادهتر که دارای بالابر جدیدی برای تجهیزات و خدمه خواهد بود، برای سرعت بخشیدن به بازگشت به ماه رونمایی کرد.
شرکت فضایی «اسپیسایکس» اکنون که رقابت برای توسعه فضاپیماها به دلیل تاخیرها دوباره داغ شده است، با فشار ناسا طرحی جدید و ساده برای ساخت یک فرودگر جهت بازگرداندن فضانوردان آمریکایی به ماه منتشر کرده است.
برنامه آرتمیس ناسا برای ایجاد حضور دائمی انسان در ماه، بدون شک بلندپروازانه است. با این حال مانند تلاشهای قبلی آمریکا، مملو از هزینههای اضافی، تاخیرها و مشکلات فنی بوده است. یکی از تشدیدکنندهترین این تنگناها، ساخت فرودگر قمری بوده است، زیرا اگر راهی برای قرار دادن فضانوردان روی ماه نداشته باشید، تقریباً وقت خود را تلف میکنید...
جزئیات بیشتر در سایت:
bigbangpage.com/?p=109441
🆔 @big_bangpage
امروز نود و یکمین سالروز تولد کارل سیگن است، اخترشناس، نویسنده و مروج علم آمریکایی. در میان هدایای بیشماری که او به بشریت تقدیم کرد، یکی از ماندگارترین آنها «نقطهی آبی کمرنگ» بود.
این تصویر نمادین زمانی ثبت شد که فضاپیمای ویجر دوربین خود را بهسوی زمین برگرداند و جهان ما را بهصورت نقطهای کوچک و شکننده، آویزان در یک پرتو نور خورشید، نشان داد.
در لحظاتی که بشریت مسیر خود را زیر سؤال میبرد، ما به سخنان او در زمان رونمایی از آن تصویر باز میگردیم، یادآوریای از اینکه کوچکی ما باعث کاستیمان نیست، بلکه ما را به یکدیگر و به این سیارهای که خانه مینامیم، پیوند میدهد.
در روز تولدش، به یاد میآوریم که از دل تنها یک پیکسل نور، کارل سیگن به ما آموخت چگونه خود را دوباره ببینیم.
تولدت مبارک 😍❤️
🆔 @big_bangpage
شرکت چینی ژپنگ بهتازگی یک ربات انساننما معرفی کرده که از نظر شباهت به انسان، به طرز شگفتانگیزی واقعی است.
بدنه آیرون بر اساس ستون فقرات و عضلات انسان مدلسازی شده است. عضلات مصنوعی آن میتوانند کشیده و منقبض شوند و به آن حرکتی طبیعی و روان بدهند.
این ربات دارای ۶۲ مفصل فعال است که به آن اجازه میدهد بدون مشکل روی زمین ناهموار حرکت کند، بچرخد یا تعادل خود را حفظ کند.
هر دست این ربات ۲۲ درجه آزادی حرکت دارد که به آن اجازه میدهد ابزارهای کوچک یا جعبههای بزرگ را با کنترل خوب نگه دارد.
همچنین یک صفحه نمایش منحنی دور سر آن تعبیه شده است که صورت آن را تشکیل میدهد و هنگام صحبت کردن حالت چهره خود را تغییر میدهد.
ضمن اینکه پوست آن نرم به نظر میرسد و توسط یک باتری سبک تمامجامد تغذیه میشود که انرژی طولانی مدت را بدون گرم شدن بیش از حد فراهم میکند. باتری ارتقاء یافته آن همچنین خطرات ایمنی موجود در طرحهای قدیمی را از بین میبرد.
🆔 @big_bangpage
چشم انسان با حدود ۱۳۰ میلیون گیرنده نوری، یکی از شگفتیهای زیستشناسی است، اما در مقایسه با بسیاری از جانداران، دامنهی دید ما محدود به بخش کوچکی از طیف نور است — از حدود ۳۸۰ تا ۷۵۰ نانومتر، یعنی فقط رنگهای بین بنفش تا قرمز. پرندگان با داشتن گیرندهی چهارم برای نور فرابنفش میتوانند رنگها و الگوهایی را ببینند که برای ما کاملاً نامرئیاند. زنبورها هم توانایی دیدن فرابنفش را دارند، اما قرمز را نمیبینند و به همین دلیل گلها برای آنها نقشهای درخشان از نور فرابنفش هستند که راه شهد را نشان میدهد.
مارها حتی فراتر میروند و بهجای دیدن رنگها، با گیرندههای حرارتی خود گرمای بدن موجودات زنده را حس میکنند. در نتیجه، اگرچه چشم انسان ابزار دقیقی برای دید جزئیات و رنگها در نور معمولی است، اما در مقیاس گستردهی طبیعت، دید ما تنها بخش کوچکی از دنیای واقعی را آشکار میکند.
🆔 @big_bangpage