☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۴ آبان زادروز هوشنگ عاشورزاده
(زاده ۲۴ آبان ۱۳۲۳ بم) نویسنده
دوران تحصيل ابتدايی را در کرمان گذراند و و دوره دبيرستان و دانشگاه را در تهران تحصیل کرد و از دانشگاه شهيد بهشتی در رشته علوم اجتماعی فارغالتحصيل شد. او چندی در روستاهای اطراف تهران به كار معلمی پرداخت و در سال ۱۳۶۱ از اين كار جدا شد.
آثار او با تاثير شرايط اجتماعی و سياسی و اوضاع زمانهاش نوشته شدهاند.
آثار:
این سالها (۱۳۵۸)
در جنگل (۱۳۵۹) مجموعه داستان برای کودکان
گل سرخ و باد موذی (۱۳۵۹) مجموعه داستان برای کودکان
هراسههای شب (۱۳۶۱) هنوز چاپ نشده
قمر در عقرب (۱۳۶۹)
خانهای پر از گل سرخ (۱۳۸۰)
چهار تصویر (۱۳۸۱)
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#هوشنگ_عاشور_زاده، ز
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۴ آبان زادروز امیرعباس گلاب
(زاده ۲۴ آبان ۱۳۶۵ تهران) خواننده، آهنگساز و نوازنده
از ۷ سالگی موسیقی را با آواز سنتی نزد پدرش آغاز کرد و ۱۴ ساله بود که نواختن گیتار را شروع کرد و گرایش به سبک پاپ آورد. پس از مدتی با فرمان فتحعلیان آشنایی یافت و دیدگاهش به موسیقی دگرگون شد و بعد از آن شروع به آموزش گیتار فلامنکو کرد و اندکی پس از این آشنایی به آهنگسازی و ترانهسرایی روی آورد. وی که دارای تحصیلات موسیقی است، برای دورهای کوتاه نزد محمد نوری شروع به کار کرد و اولین تکآهنگ را در سال ۱۳۸۶ با عنوان «فقط برو» ارائه کرد. او بعداً سبک خود را تغییرات جزئی داد و به سبک پاپ راک روی آورد ولی اکنون سبک اصلی او پاپ است.
در سال ۱۳۸۷ تیتراژ سریال ستایش را خواند و پس از پخش این تیتراژ بود که آغاز به پخش تکآهنگهای رسمیاش کرد. آهنگهایی همچون قدم، خدایا کجایی و هوس کردم. در پی ساخت فصل دوم سریال ستایش، او باز هم به همکاری در این پروژه دعوت شد و تیتراژ فصل دوم این سریال را نیز برعهده گرفت.
او همچنین در ۹ امرداد ۱۳۹۶ نخستین کنسرتش را در سالن میلاد نمایشگاه بینالمللی تهران برگزار کرد و در خرداد سال ۱۳۹۸ آلبوم «قله» را با ۱۴ ترک منتشر کرد.
تکآهنگها:
هی تو
دوراهی
دوس دارم
عرفان
وداع
بماند
دعوا
مثل فرشتهها
گهواره
تنگه ابوقریب
کودکانه
شاه قلبم
باید ببخشمت
بازم رفت
گونه
صدای بارون
هم نام
سادس
بریم دریا
بانو جان
ازدواج
ارباب
دلفریب (به همراه سیامک عباسی)
لعنت (به همراه امین قباد)
دلخوشی
زیبای لعنتی
از تو ممنونم
تو از کجا پیدات شد
عشق تو
توسل
دیوونه
بابایی
بخشش "به همراه حمید صفت"
قبل از تو
ستایش ۲ (ورژن پیانو)
اتاق (به همراه میلاد بابایی)
بمب جنون
ستایش ۲
جنس زن
هوس کردم
توبه
خدایا کجایی
قدم
کابوس
غممو
ستایش
فقط برو
شبکه نمایش خانگی
شب آهنگی (۱۴۰۰)
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#امیر_عباس_گلاب، ز
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۴ آبان زادروز فرامرز گودرزی
(زاده ۲۴ آبان ۱۳۱۲ تهران -- درگذشته ۲۱ بهمن ۱۳۸۴ تهران) پدر پزشکی قانونی نوین ایران
سال ۱۳۳۲ وارد دانشكده پزشكی دانشگاه شیراز شد و در سال ۱۳۳۸ دكترای طب عمومی دریافت كرد. سپس به تحصیل تخصصی پزشكی قانونی پرداخت و پس از یك سال و نیم كار در مركز پزشكی قانونی و آزمایشگاههای سم شناسی و سرم، با ارائه پایاننامه «پیوند روده كوچك به جای حالب» كه یكی از ایدههای نوین پزشكی آن زمان بود، موفق به پایان دوره تخصصی شد.
او علاقه زیادی به ادبيات و حقوق داشت، اما پدرش كه قاضی و مسئول قضايی در كشور بود، از ترس حقوقدان شدن فرزندش، او را مجبور به آموختن علم پزشكی كرد. هرچند پدر نمیدانست زندگی برای فرامرز كوچكش، خواب ديگری ديده است. اگر او قاضی و وكيل نشد اما دست سرنوشت او را به سيستم قضايی وارد كرد و همكار پدر شد، به این نحو که رشته پزشکی قانونی را انتخاب کرد که هم با پزشکی ارتباط دارد و هم حقوق! او در خاطرات خود گفته است:
«علت علاقه من به عدلیه پزشكی قانونی، استفاده از استادان بزرگ علم حقوق مانند عبدالعلی لطفی وزیر اسبق دادگستری در دهه ۱۳۳۰ كه پسر خاله مادرم بود و پدرم كه مقامات عالیه قضایی از جمله دادستانی تهران و دیوان كیفر و مستشاری دیوان عالی كشور را بهعهده داشتند و در اواخر كار عضو دادگاه عالی تجدیدنظر انتظامی قضات بود و نیز علیاصغر شریف از قضات عالی مقام كه مورخ و نویسنده مشهوری بود، میدانم».
او سالها در شهرهای مختلف از جمله ساری و تهران به شغل پزشكی قانونی و بعدها سرپرستی پزشكی قانونی مشغول بود. او از سال ۱۳۴۲ به تدریس این رشته در دانشگاههای مختلف كشور و دورههای کارآموزی قضایی قضات تهران مشغول بوده است.
وی مدتی عهدهدار سرپرستی و معاونت سازمان پزشكی قانونی كشور و بعد رئیس آن نیز بود.
آثار تالیفی و تحقیقی:
۱- پزشكی قانونی (چاپ پلیس قضایی)
۲- پزشكی قانونی (چاپ موسسه آینشتین)
۳- خاطرات پزشكی قانونی دكتر گودرزی (نشر عدالت، نایاب)
۴- پزشكی قانونی (بارها تجدید چاپ شده است)
۵- مجموعه مقالهها در باره شعر و زندگي طالب آملی که در مجله فرهنگ و هنر منتشر شد و در سال ۱۳۸۱ از طرف وزارت ارشاد به صورت کتابي مستقل چاپ شد.
۶- دیوان اشعار
۷- گردآورنده «مجموعه طالب و زهره» که نوار طالب و زهره احمد محسنپور براساس آن تهيه شده است.
۸- کتاب پزشکی قانونی برای دانشجویان رشته حقوق، کار مشترک با دکتر مهرزاد کیانی
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#فرامرز_گودرزی، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۴ آبان زادروز سیما کوبان
(زاده ۲۴ آبان ۱۳۱۸ تهران -- درگذشته ۱۵ خرداد ۱۳۹۱ فرانسه) نقاش، مجسمهساز، نویسنده و مترجم
علاوه بر تدریس در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، در زمینه هنر و معماری در ایران تحقیقاتی انجام داد و بنیانگذار انتشارات دماوند در سال ۱۳۶۰ بود.
وی از امضاکنندگان متن "ما نویسندهایم" نیز بود و نیلوفر بیضایی از او بهعنوان اولین ناشر زن در ایران بعد از انقلاب نام برده است.
آبان سال ۱۳۶۴ انتشارات دماوند تعطیل شد، بسیاری از کتابهای آن توقیف و سیما کوبان دستگیر شد و مورد بازجویی قرار گرفت و پس از مدت کوتاهی به قید ضمانت از زندان آزاد شد و حکم بر «ممنوع الانتشار» بودنش داده شد. به عبارت دیگر حکومت اجازه نشر را از او گرفت. او بهناچار با همکاری نادر درفشه و دیگر دوستان، شرکت طرح و نقش گلیم «بیبی باف» را در محل انتشارات دماوند دایر کرد و پس از آن به ترتیب با شرکتهای تبلیغاتی سیته و کارپی در زمینه بازاریابی همکاری داشت. وی در این بین مدتی نیز دانش تصویریاش را در اختیار سازمان زیباسازی شهر تهران که وابسته به شهرداری تهران است، قرار داد.
او در دهه ۱۳۷۰ راهی فرانسه شد و تا چند ماه قبل از درگذشتش در شهر استرازبورگ ساکن بود. در این شهر به فعالیتهای خود همچون تدریس در دانشگاه، تدریس زبان فارسی و مینیاتور و گلیم بافی به فرانسویان علاقهمند به ایران، برگزاری نمایشگاههای مختلف در رابطه با فرهنگ ایران با همکاری انجمن ایرانیان مقیم استرازبورگ و تحقیقات فرهنگی در نقاشی و ادب ایران ادامه داد. او در سال ۱۳۷۸ به دلیل سکته مغزی فلج و خانهنشین شد ولی دست از فعالیتهای خود برنداشت. در ابتدای سال ۱۳۹۱ بیماری نهفته، او را بستری کرد و جهت مداوا به پاریس منتقل شد.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#سیما_کوبان، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۴ آبان روز کتاب و کتابخوانی
در سال ۱۳۷۲، روز ۲۴ آبان بهعنوان روز کتاب و کتابخوانی تعیین شد. این روز، یکی از روزهای هفته کتاب نیز هست.
ارزیابی شرایط و امکانات موجود فرهنگی، بیانگر این است که کتاب خوب و عقلانی بهعنوان وسیلهای مطمئن و کارآمد در بسترسازی موجود فرهنگ میتواند مورد استفاده قرار گیرد.
ترویج فرهنگ کتاب و کتابخوانی در جامعه، هم به توجه بیشتر مسئولان فرهنگی و آموزشی کشور نیاز دارد و هم محتاج تلاشی همهجانبه فراگیر و ملی است.
از این رو به همت وزارت ارشاد و همکاری نهادهای فرهنگی دیگر، نخستین هفته کتاب ایران در روزهای ۴ تا ۱۰ دی ماه سال ۱۳۷۲ برگزار شد.
از آنجا که تغییرات اساسی و بنیادین در هر جامعه، وابستگی کاملی به همه نهادهای فکری و فرهنگی آن جامعه دارد و نیز بهدلیل اهمیت کارآیی و تأثیرگذاری آن در مسائل فرهنگی، میتوان به این درک و دریافت رسید که رهبران خردمند و خواهان پیشرفت و اعتلا، همواره باید نگران اوضاع فرهنگی خود باشند؛ چون هر تحول و جهش مطلوبی، در پرتو رشد فرهنگی حاصل میشود و به بار مینشیند.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#روز_کتاب_و_کتابخوانی
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۳ آبان زادروز ریتا آتانث سرکیسیان "آیدا، همسر احمد شاملو"
(زاده ۲۳ آبان ۱۳۱۸ کرمانشاه) معروف به آیدا شاملو، فرهنگنویس
در شعرهای شاملو، بهویژه در دو دفتر آیدا، درخت و خنجر و خاطره و آیدا در آینه، بهعنوان معشوقه عادل، جلوهای خاص دارد. شاملو درباره تأثیر فراوان آیدا در زندگیاش به مجله فردوسی گفت: «هرچه مینویسم برای اوست، بهخاطر اوست و به خواست او … من با آیدا، آن انسانی را که هرگز در زندگی خود پیدا نکرده بودم، پیدا کردم».
وی در برخی از کارهای شاملو، مانند فرهنگ کتاب کوچه با او همکاری داشت و سرپرست این مجموعه بعد از درگذشت اوست. او کتاب بامداد همیشه را، که مجموعهای است از نوشتههای دیگران درباره شاملو پس از درگذشت او، گردآوری و تنظیم کردهاست. «بامداد» اشاره به تخلص احمد شاملو دارد.
آیدا در کتاب بام بلند همچراغی به تفصیل از زندگیِ چهلسالهاش با شاملو، شخصیت شاملو، فعالیتهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی در ادوار مختلفی که از سر گذراندهاند سخن گفتهاست. «این کتاب بسیاری از زوایای مخفی ذهن و زندگی شاملو را بر آفتاب افکندهاست. بام بلند همچراغی از آغاز آشنایی تا پایان همراهی آیدا با شاملو را پیش روی خواننده میگذارد. یعنی از آغاز دهه ۱۳۴۰ تا پایان دهه ۱۳۷۰ چیزی نزدیک به چهل سال؛ با این حال، پرسشگر با تکیه بر اطلاعات خودش و آیدا، میکوشد کتابش کل زندگی مهمترین شاعر شعر نوی ایران را دربر گیرد.»
کتابها:
بامداد همیشه، تهران، نگاه ۱۳۸۱ (گردآوری و تنظیم).
مجموعه کتاب کوچه، تهران، مازیار ۱۳۵۷-۱۳۸۰ (همکاری با احمد شاملو در زمان حیات وی و سرپرستی مجموعه پس از مرگ شاملو)
بام بلند همچراغی، سعید پورعظیمی، تهران، هرمس ۱۳۹۶
مؤسسه فرهنگی پژوهشی الف. بامداد
مؤسسه مستقل فرهنگی و سازمانی مردمنهاد در ایران است که به یاد احمد شاملو در سال ۱۳۹۰ تأسیس شدهاست.
بر اساس وبگاه احمد شاملو، مؤسسه فرهنگی پژوهشی الف. بامداد توسط آیدا شاملو (ریتا آتانث سرکیسیان) و ع. پاشایی (که از سال ۱۳۶۸ رسماً از سوی احمد شاملو به عنوان سرپرستان مادامالعمر نظارت بر چاپ و نشر آثار او تعیین شدهاند) با همکاری دوستان حقوقدان، ناشران انتشارات نگاه و نشرچشمه و دوستانی دیگر طی تشریفات قانونی در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۸۹ به ثبت رسیدهاست و مسئولیت تنظیم قراردادها و نظارت بر چگونگی چاپ و نشر آثار او را بر عهده دارد.
مؤسسه فرهنگی پژوهشی الف. بامداد مسئولیت ایجاد و به روز رسانی وب سایت رسمی احمد شاملو، نظارت بر چاپ و انتشار این شاعر فقید، راهاندازی و مسئولیت خانه موزه بامداد، دیجیتالی کردن کتاب کوچه و دیگر امور مرتبط را بر عهده دارد. همچنین این نهاد مستقل فرهنگی جایزه شعر احمد شاملو را از سال ۱۳۹۴ بنیان گذاشت و هرساله ۲۱ آذر در زادروز این شاعر فقید مراسم پایانی آن برگزار و شاعران برگزیده معرفی میشوند.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#آیدا_سرکیسیان، ز
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۳ آبان سالروز درگذشت رضا عبدی
(زاده ۹ آبان ۱۳۱۰ تهران – درگذشته ۲۳ آبان ۱۳۹۸ تهران) بازیگر تئاتر، سینما و رادیوتلویزیون
سال ۱۳۳۳ وارد رادیو شد و با کاراکتری به نام «آمیرزا اکتور رادیو» آغاز به کار کرد و با بازی در تئاتر و سینما تا سال ۱۳۵۷ در بیش از ۲۰ فیلم شرکت داشت. چند سال پس از انقلاب با فیلم «کفشهای میرزا نوروز» به سینما بازگشت و در «هیجو»، «سفر جادویی» «پشت دیوار شب» و «مردی از جنس بلور» هم حضور داشت و بازی در سریال «هزاردستان» به کارگردانی علی حاتمی از دیگر فعالیتهای او بود.
شنوندگان رادیو ایران به ویژه طرفداران برنامه «صبح جمعه با شما» صدای او را در قالب کاراکتر «آمیز عبدالطمع» در «صبح جمعه با شما» و «عبدل بیزینس» در «جمعه ایرانی» میشناختند.
فیلم مستند «دیدار با رضا عبدی» به کارگردانی محسن عبدی از زندگی و آثار رضا عبدی ساخته شده و در سال ۱۳۹۳ رونمایی شد.
آثار
تلویزیون:
نود شب
جمعه ایرانی
هزار دستان
تک مضراب
سینما:
طهران روزگارنو (۱۳۷۸)
مردی از جنس بلور (۱۳۷۷)
پشت دیوار شب (۱۳۷۶)
زن امروز (۱۳۷۵)
سفر جادویی (۱۳۶۹)
هیجو (۱۳۶۷)
کفشهای میرزا نوروز (۱۳۶۴)
بر فراز آسمانها (۱۳۵۷)
قرار بزرگ (۱۳۵۴)
قصه شب (۱۳۵۲)
آبشار طلا (۱۳۵۱)
اعجوبهها (۱۳۵۱)
جهنم + من (۱۳۵۱)
فاتح دلها (۱۳۵۱)
عشقیها (۱۳۵۰)
مردان خشن (۱۳۵۰)
میعادگاه خشم (۱۳۵۰)
یک خوشگل و هزار مشکل (۱۳۵۰)
یک مرد یک شهر (۱۳۵۰)
مردی از جنوب شهر (۱۳۴۹)
دنیای پر امید (۱۳۴۸)
قصر زرین (۱۳۴۸)
نعره طوفان (۱۳۴۸)
نسیم عیار (۱۳۴۶)
عسل تلخ (۱۳۴۰)
آفت زندگی یا مرفین (۱۳۳۹)
آینه تاکسی (۱۳۳۹)
بچهننه (۱۳۳۹)
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#رضا_عبدی، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۳ آبان سالروز درگذشت حسین محبوبی اردکانی
(زاده سال ۱۲۹۴ اردکان -- درگذشته ۲۳ آبان ۱۳۵۶ تهران) پژوهشگر تاریخ
تحصیلاتش را در دانشسرای عالی و دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران به پایان رسانید و در سال ۱۳۲۲ دکتری تاریخ گرفت. مدت پنج سال ریاست دبیرستان ایرانشهر یزد را برعهده داشت و سالها نیز دبیر آموزش و پرورش شهرستان قم بود. وی در سال ۱۳۴۳ از وزارت آموزش و پرورش به ادارهکل انتشارات و روابط دانشگاهی تهران انتقال یافت و به سمت معاون ادارهکل مشغول به کار شد. او در طول سالهای خدمت در دانشگاه، مدتی نیز در رشته تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی و مؤسسه تحقیقات و مطالعات علوم اجتماعی به تدریس پرداخت.
آثار و خدمات علمی:
ترجمه الابنیه عنحقایق الادویه نوشته ابومنصور موفق هروی به کوشش حسین محبوبی اردکانی.
تاریخ تحول دانشگاه تهران و موسسات عالی آموزش ایران.
راهنمای سال ۴۴-۱۳۳۵ دانشگاه تهران
راهنمای سال ۴۶-۱۳۴۵ دانشگاه تهران
راهنمای سال ۱۳۴۷ دانشگاه تهران
رباعیات منسوب به خیام.
احوال و آثار خوشنویسان. جلد سوم: تألیف مهدی بیانی به کوشش حسین محبوبی اردکانی.
دیوان حسابی (شاعر قرن ۱۰) این کتاب به تصحیح و تحشیه محبوبی و به هزینه دکتر محمود حسابی به چاپ رسیدهاست.
فهرست تصاویر رجال عهد قاجار
کتابشناسی کتابهای خطی از مهدی بیانی به کوشش حسین محبوبی اردکانی (۱۳۵۳).
همکاری با اصغر مهدوی در تنظیم اسناد و مدارک بازمانده از محمدحسین امینالضرب
مجموعه اسناد و مدارک فرخخان امینالدوله.
الماثر و الاثار اعتمادالسلطنه.
دانشنامه ایران و اسلام.
مقالههای تحقیقی از وی در مجلات معتبر ادبی چون راهنمای کتاب، یغما و نظایر آن بهچاپ رسیدهاست.
و تاریخ موسسات تمدنی جدید در ایران.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#حسین_محبوبی_اردکانی، د
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۲ آبان زادروز نیلوفر محبی
(زاده ۲۲ آبان ۱۳۶۶ تهران) آهنگساز، نوازنده ویلون و بازیگر
فارغالتحصیل هنرستان موسیقی دختران و دارای مدرک کارشناسی موسیقی از دانشگاه علمی کاربردی است و نواختن ویلون را در هنرستان موسیقی نزد «سیاوش ظهیرالدینی» آموخت. از دیگر استادانش: مهربانو توفیق، مهرآذین کاراندیش، مینو افتاده، اکبر محمدی، عماد نکویی، هومان اسعدی، سهیل دهبستی، سیاوش بیضایی، علینقی افشارنیا، تقی ضرابی، مسعود ابراهیمی، جاوید مجلسی و ... بودند. او همچنین با هنرمندان: علیرضا قربانی، حسین علیزاده، فردین خلعتبری، پیمان یزدانیان، فریدون شهبازیان و ... همکاری داشتهاست.
در سال ۱۳۹۶ آلبوم مستقلش به نام «از نهان تا بیکران» را منتشر کرد که نامزد دریافت تندیس بهترین آلبوم موسیقی پاپ در پنجمین جشن سالانه موسیقی ما شد. موسیقی فیلم «ماسو» به کارگردانی اصغر محبی و فیلم کوتاه «نهان» به کارگردانی محمد هرمزی از ساختههای اوست. همچنین قطعه «چوپی» بر اساس موسیقی فولکلور کُردی - لُری، با آهنگسازی و نوازندگی او منتشر شدهاست.
وی در فیلم گزارش مریم به کارگردانی اسماعیل براری در سال ۱۳۸۴ بازی کردهاست.
او در فروردین ۱۳۹۸ در کنسرتهای «شهر خاموش» کیهان کلهر به همراه کوارتت «مینیاتور» نیز بهروی صحنه رفت.
آثار هنری
آلبوم موسیقی:
از نهان تا بیکران
آلبوم EP
رنج آگاه "انتشار در شهریور ۹۹"
از جمله فعالیتهای هنری:
نوازندگی در ارکستر سمفونیک تهران،
نوازندگی در ارکستر ملی ایران
نوازندگی در ارکستر فیلارمونیک تهران
نوازندگی در ارکستر نیاوران
نوازندگی در کوارتت نواک
همکاری با آنسامبل مینیاتور
همکاری با گروه اشتیاق.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#نیلوفر_محبی، ز
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۲ آبان سالروز درگدََشت ملکمهرداد بهار
(زاده ۱۰ مهر ۱۳۰۸ تهران – درگذشته ۲۲ آبان ۱۳۷۳ تهران) نویسنده و پژوهشگر "فرزند ملکالشعرای بهار"
در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در رشته ادبیات فارسی نامنویسی کرد اما دوسال پس از آن بهدلیل فعالیتهای سیاسی از دانشگاه راندهشد و به زندان افتاد. در بهار ۱۳۳۴ آزاد شد و دوباره به دانشگاه رفت و سرانجام در ۱۳۳۶ تحصیلاتش را در دوره کارشناسی بهپایان رساند.
در سال ۱۳۳۷ برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و از مدرسه زبانهای شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن فوق لیسانس گرفت.
سالها پس از آن، با دریافت دکترا به دانشگاه تهران رفت و در رشته اساطیر ایران باستان به تدریس پرداخت.
آرامگاه وی در قطعه هنرمندان است.
آثار:
واژهنامه بُندهش"پهلوی - فارسی" انتشارات بنیاد فرهنگ، تهران ۱۳۴۵
جمشید شاه، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تهران ۱۳۴۶
بَستور، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تهران ۱۳۴۷
واژهنامه گزیدههای زاداسپرم "پهلوی - فارسی" انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، تهران ۱۳۵۱
اساطیر ایران، انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، تهران ۱۳۵۲
پژوهشی در اساطیر ایران، انتشارات توس، تهران ۱۳۶۲ چاپ دوم "با تجدیدنظر و افزودههای تازه، انتشارات آگاه، تهران ۱۳۷۵
درباره قیام ژاندارمری خراسان بهرهبری کلنل محمدتقیخان پسیان، انتشارات معین، تهران ۱۳۶۹
بُندهش، فرنبغ دادگی، انتشارات توس، تهران ۱۳۶۹
رستم و دیوسفید، انتشارات نگار، تهران ۱۳۷۰
سخنی چند درباره شاهنامه "پیوست کتاب - داستانهای شاهنامه فردوسی" انتشارات سروش/نگار، تهران ۱۳۷۲
تخت جمشید"با نصراله کسراییان" تهران ۱۳۷۲
رستم و سهراب، انتشارات نگار، تهران ۱۳۷۳
جُستاری چند در فرهنگ ایران، انتشارات فکر روز، تهران ۱۳۶۳ چاپ دوم ۱۳۶۴
ادبیات مانوی"با ابوالقاسم اسماعیلپور" انتشارات زنده رود/نشرکارنامه، تهران ۱۳۹۴
ادیان آسیایی، نشرچشمه، تهران چاپ اول: ۱۳۷۵ چاپ دوم: تابستان ۱۳۷۵
از اسطوره تا تاریخ، نشرچشمه، تهران ۱۳۷۶.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#مهرداد_بهار، د
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۲ آبان زادروز فردوس وزیری
(زاده ۲۲ آبان ۱۳۰۸ کرمان -- درگذشته ۱۸ آذر ۱۳۵۸ کرمان) نویسندهای از پیشگامان ادبیات کودک ایران
در ۱۸ سالگی معلم شد و تا آخرین روزهای زندگی پربارش همچنان به کودکان خدمت کرد و معلمی قصهنویس بود که قصه زندگیاش، خود حکایتی است از زنده بودن و زندگانی بخشیدن، انسان بودن و انسان زیستن.
وی سالها در دبستانهای تهران و اهواز آموزش داد و در سالهای ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۴ در کنار کار معلمی، مدیریت کتابفروشیهای سخن"در خیابان نادری" و ایران "در خیابان سعدی"تهران را برعهده داشت و توانست پیشرفتهترین روش کتابفروشی را در کشورمان پایهگذاری کند. او در سال ۱۳۴۴ به شورای نویسندگان مجلههای پیک در مرکز انتشارات آموزشی وزارت آموزش و پرورش پیوست. وی از آن زمان قلم بهدست گرفت و برای کودکان با نام فردوس وزیری یا مینو دستور، قصه و داستان نوشت و بازنویسی کرد.
او به خوبی آگاه بود که کودکان از آن زمان که خواندن را آغاز میکنند به مواد خواندنی خوب نیازمندند و در آن دوران یعنی سالهای ۱۳۴۴-۱۳۴۵ که نوشتن برای کودکان را آغاز کرد، انبان ادبیات کودکان کشور ما از داستانهای نو بهویژه کودکان تقریباً تهی بود. از این رو تمامی تلاشش را برای تهیه این مواد خواندنی به کار برد.
وی گنجینه غنی ادبیات کهن ایران را به خوبی میشناخت و بدان ارج مینهاد و برای نوشتن قصههایش از این گنجینه پربها بسیار سود جست و آنها را دستمایه قصههایش ساخت.
حاصل کار شبانهروزی وی برای کودکان حدود ۵۰۰ قصه و داستان بود که طی ۱۴ سال در مجلههای پیک کودک، پیک نوآموز، پیک دانشآموز و پیک نوجوانان و همچنین در "کتابهای پیک"و یا در سه کتاب "برایم قصه بخوان" بهچاپ رسید.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#فردوس_وزیری، ز
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۲ آبان سالروز درگذشت محمدابراهیم شریفزاده
(زاده سال ۱۲۹۵ تربتجام -- درگذشته ۲۲ آبان ۱۳۹۵ تربتجام) خواننده و آهنگساز پیشکسوت موسیقی مقامی
همکاریاش با غلامحسین سمندری، از دوتار نوازان شهیر باخرزی ۶۰ سال طول کشید و آلبوم موسیقی "خونپاش" و "نغمهریز" حاصل این همکاری بود.
شورای عالی ارزشیابی هنرمندان کشور در زمستان ۱۳۹۴ به وی نشان درجه یک هنری داد.
درباره او:
مستند "دلبر رعنا"به معرفی او اختصاص دارد که آن را مسلم کرمانی، کارگردان مشهدی نوشته و کارگردانی کرده است.
کرمانی میگوید:
"چرا صدای هنرمندان، شنیده نمیشود؟
چون گوش شنوایی وجود ندارد و سر و صدا هم در جامعه زیاد است؛ صدای اقتصاد و صدای سیاست، مجالی برای صدای فرهنگ نمیگذارد.
در این جامعه، هنرمند بعد از مرگش عزت مییابد؛ آن هم نه بهخاطر این که هنرش شناخته میشود؛ نه. بلکه به این خاطر که دیگر آزاری ندارد. نیست که بر سر ما داد بزند که معاش کو؟ چرا همه عمرم با فقر دست و پنجه نرم میکنم؟ چرا بیمه نیستم و... بعد از مرگ، هنرمندی که همیشه معترض است و بله قربانگو نیست، دیگر ساکت میشود و چه بهتر از یک هنرمند مرده؛ برای آن که پشت سرش بایستیم و ادای فرهنگدوستی و هنرپروری دربیاوریم.
جایی در جشنوارهای بودم و حرف از فیلم بود و سینما. آقایی که رئیس فیلمنامهنویسان دفاع مقدس است، با چند تا کارشناس از سینما حرف میزدند. من دستم را بلند کردم و گفتم: دفاع مقدس برای همه ما عزیز است؛ ارزشی است؛ اصلا هویت ماست که همه تاریخ برای اعتقادمان، جان دادهایم؛ اما شما از کدام سینما حرف میزنید؟ گفتم شما از همان ابتدا تکلیفتان را با سینما و تئاتر و موسیقی و هنر مشخص کردهاید. گفتم شما سره را از ناسره تمیز ندادید و نفهمیدید کدام را باید بزنید. شما بهجای آن که شاخ و برگ های کج و معوج را هرس کنید، ریشهها را زدید و حالا مسئول وضعی هستید که پیش آمده. گفتم آن روزی که برای فلان خواننده هنرمند صاحب سبک، مجوز خندهدار حمل ساز صادر میکردید، باید امروز را که هنرمندان آنچنانی از همه جا بیرون زدهاند میدیدید و ندیدید. گفتم موسیقی ما شریف بود، قداست داشت، اصالت داشت، برای مردم قابل احترام بود، با تمام شئون زندگی مردم درآمیخته بود. اما شما کاری کردید که الان هیچ شرافتی برای موسیقی باقی نمانده و هرچه هست در یک بیمایگی عمیق فرورفته است. موسیقی مطربی لالهزار را در همان موقعها، بشنوید تا ببینید که هزار مرتبه از ترانههایی که شب و روز دارد از تلویزیون مملکت پخش میشود، فرهنگیتر بوده است. این، نشانههای همان بلایی است که ما سر فرهنگ خودمان درآوردهایم.
داریم از یونسکو پول میگیریم برای حفظ میراث زنده بشری؛ اما همین الان به هنرمندی که خودمان به او دکترای افتخاری دادهایم، ماهی ۸۰ هزار تومان میدهیم. این را کجای دلمان بگذاریم؟
فقط این هم نیست. ما هنرمندانمان را اصلا نمیبینیم. "شریفزاده" تازه فوت کرده بود، که یکی از همین مسئولان به من زنگ زد که آقای شریفزاده اذانی داشته که چنین و چنان بوده و شما آن را ضبط کردهای؛ آن را به ما بده. من پشت تلفن عصبانی شدم و هرچه به دهنم آمد به او گفتم؛ گفتم این آدم، چهل سال در باخرز اذان گفت؛ اذان گفت، نه که آواز بخواند؛ اذان که دیگر اذان است؛ شما همان را هم، دنبالش را نگرفتید؛ حالا از من چه توقعی دارید؟ گفتم تا من زنده باشم نمیگذارم یک پلان از این فیلم به دست شما بیفتد.
آخر فیلم من، شریفزاده رو به دوربین پرسشی میپرسد؛ پرسشی که بنظرم هیچ کس جوابی برای آن ندارد؛ توی غسالخانه، دارد دور میزند و دوربین دنبالش میرود. شریفزاده برمیگردد رو به دوربین، و با آن چشمهایش که مثل چشمهای یک عقاب است، میپرسد: «اگر من خوانندهام، اگر من هنرمندم، اگر من چند تا کشور رفتهام و هنر این مملکت را معرفی کردهام، حالا آخر عمری باید مرده بشویم؟! اگر رحم و انصافی مانده باشد، این حق من نیست» و سکوت میکند و فیلم تمام میشود.
این پرسشی است که نه فقط شریفزاده، بلکه تاریخ دارد از ما میپرسد که در این روز و روزگار با شریفترین آدمها که هنرمندان جامعه هستند، چه کردهایم؟"
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#محمد_ابراهیم_شریف_زاده، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۱ آبان سالروز درگذشت روحاله خالقی
(زاده سال ۱۲۸۵ کرمان -- درگذشته ۲۱ آبان ۱۳۴۴ اتریش) موسیقیدان و آهنگساز
از خانوادهای موسیقی دوست بود و پدر و مادرش هردو تار مینواختند.
سال ۱۳۰۲ به مدرسه عالی موسیقی رفت و در آنجا زیرنظر علینقی وزیری آموختن موسیقی و نواختن ویلون را دنبال کرد.
در تابستان سال ۱۳۰۴ چهار کنسرت به رهبری وزیری در مدرسه اجرا شد که خالقی نیز در آنها بهعنوان نوازنده حضور داشت.
در دو سال آخر تحصیلش، شهرداری تهران کافه بلدیه را بنیاد کرد و تشکیل دادن این دسته به خالقی پیشنهاد شد و او این کار را انجام داد.
او آموزش موسیقی را از ۱۳۰۷ در مدرسه ورزش آغاز کرد. بعد از لیسانس نیز به هنرستان عالی موسیقی رفت و در آنجا تدریس کرد.
در سال ۱۳۱۰ از دارالفنون دیپلم گرفت و وارد دارالمعلمین شد که بعد به «دانشسرای عالی» تغییر نام یافت. وی مدرک لیسانس را از این دانشسرا در رشته فلسفه و ادبیات دریافت کرد و در ۱۳۱۴ وارد خدمت دولتی در وزارت فرهنگ شد و بعد به معاونت دفتر وزارتی رسید. در ۱۳۲۰ به پیشنهاد وزیر، معاون اداره موسیقی کشور و نیز معاون هنرستان عالی موسیقی شد. در ۱۳۲۵ مدتی در وزارت کار و تبلیغات کار کرد. در ۱۳۲۷ متصدی دبیرخانه هنرهای زیبا شد و در ۱۳۲۸ هنرستان موسیقی ملی را تأسیس کرد و رئیس آن شد.
در سال ۱۳۳۴ در چارچوب برنامههای انجمن ایران و شوروی، به این کشور سفر کرد. همچنین در ۱۳۳۵ سفرهایی را به کشورهای رومانی، فرانسه و هندوستان انجام داد. دستاورد وی از سفر هند، مجموعه مقالاتی در زمینه موسیقی و رقص در این کشور بود.
وی آهنگساز و موسیقیدان و مورخ تاریخ موسیقی و سردبیر چند نشریه فرهنگی موسیقایی بود. سالها در رادیو ایران نیز فعالیت داشت و از جمله رئیس شورای موسیقی رادیو شد و برنامههای رادیویی «یادی از هنرمندان درگذشته» و «ساز و سخن» را راهاندازی کرد. او همچنین، سرپرست ارکستر گلها نیز بود.
از آهنگهای ساخته خالقی که در این دوره بسیار مورد پسند بود و از رادیو بسیار پخش میشد «رنگارنگ شماره یک» در دستگاه اصفهان بود. همکاری او با غلامحسین بنان و نیز مرتضی محجوبی، آثاری ماندگار را در تاریخ موسیقی گلها و نیز موسیقی ایران رقم زد.
از جمله شناخته شدهترین ساختههای او میتوان به سرود ای ایران اشاره کرد که از آن به عنوان سرود ملی غیر رسمی یاد میشود.
آرامگاه وی در گورستان ظهیرالدوله تهران است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#روح_اله_خالقی، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۱ آبان زادروز بابک شهرکی
(زاده ۲۱ آبان ۱۳۵۸ تهران) آهنگساز و رهبر ارکستر
نواختن ویلون را در ۸ سالگی نزد همایون خرم آغاز کرد و با آموزشهای دقیق استادش و پشتیبانی خانواده، نخستین اثرش در ۱۴ سالگی بهنام مهرگان با همکاری مسعود جاهد عرضه شد و آنرا به استاد نامدارش تقدیم کرد.
در ۱۶ سالگی ارکستر خرم را پایهگذاری کرد و پس از آن ارکستر ملی فرهنگسرای بهمن را بنا نهاد. وی در جشنوارههای متعددی بهعنوان برترین ویلونیست انتخاب شده و در مراسم یکصدمین زادروز استاد ابوالحسن صبا، بهعنوان تنها سولیست ویلون انتخاب شد و در همان مراسم از استادش لقب فرزند هنری همایون خرم و نوه هنری استاد صبا را دریافت کرد. در سالهای آخر زندگی خرم، وظیفه تنظیم اهنگهای ایشان را عهدهدار بود و تا آخرین لحظات از آموختن تجارب استاد، کوتاهی نکرد و در ادامه راه ایشان، تدریس موسیقی را سرلوحه راه خویش قرار داد و همچنان کلاس درس استاد همایون خرم را اداره میکند. او در کنار فعالیت موسیقیاییاش، چون از کودکی به صدابرداری موسیقی علاقه بسیار داشت و سببساز تاسیس استودیو پارت شد "با گرفتن مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد در سال ۱۳۷۷"سپس شرکت تولید و تکثیر آثار صوتی پارت صدا و پس از آن آموزشگاه موسیقی بابک شهرکی را دایر کرد
از البومهای بدون کلام وی میتوان به
مهرگان
گلهای خرم ۱
گلهای خرم ۲
گلهای خرم ۳
آخرین آواز عشق
تار به تار کو به کو
نسیم نی
سخن ساز
در عشق زنده باید
سنگ خارا
کولی کوبی
آنا در باغ
باغ رویاها
اشاره کرد.
آلبومهای با کلام وی (به عنوان آهنگساز و یا تنظیم کننده) عبارتند از:
رسوای زمانه
قلندروار
شهزاده رویاها
همچون گذشتهها
اشک من هویدا شد
پنجره باز میشود
راه با رفیق
شوکران نوش
اشک و لبخند
غوغا
ای عشق چیستی
سنگ و سبو
سیم آخر
صدای سبز باران
سرود شب
سیراف
بیدل
نم نم باران کجاست
اشک باران
کوچه شب
هر چه بود گذشت (به عنوان نوازنده ی سولیست)
ناز نگه
کیمیای مهر...
از وی موسیقی متن و سریال هایی همچون
زخم کهنه
همسنگر
ابی سی دی
ستاره شرق
تیک آف
دختران زمستان
پینکیو و رئیسعلی
هم قفس
بچه مهندس
به جا مانده است و همچنین تیتراژ برنامههای تلویزیون همچون
خودخواسته
احوالپرسی
آشپزی با مامان
جشن رمضان
پلاک دو
اقیانوس آرام
را ساخته است و در بیش از یکصد فیلم و سریال به عنوان نوازنده نقشآفرینی کرده است.
از دیگر فعالیتهای وی میتوان به ساخت موسیقی بیش یکصد تیزر تبلیغاتی تلویزیونی، گردآوری ردیف چپ کوک استاد همایون خرم (نوای مهر) نوشتن کتاب نت تصانیف استاد همایون خرم، تدوین متد آموزشی نیانبان در کنار محسن شریفیان، تدوین کتاب گامهای ویلون ایرانی اشاره کرد.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#بابک_شهرکی، ز
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۱ آبان سالروز درگذشت جمشید لایق
(زاده ۱ فروردین ۱۳۱۰ تهران -- درگذشته ۲۱ آبان ۱۳۸۸ تهران) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون
پس از دریافت مدرک دیپلم ادبی و دیپلم هنرستان هنرپیشگی، در سال ۱۳۳۲ به گروه هنرملی پیوست و از سال ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۴ دوره بازیگری و کارگردانی تئاتر را در آمریکا گذراند. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۳۸ در اداره هنرهای دراماتیک بهکار مشغول شد و در سال ۱۳۵۳ در مقطع لیسانس رشته کارگردانی و بازیگری در دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. وی در ایران و دیگر کشورهای جهان با گروههای هنری مختلفی همکاری داشت و همچنین در دانشگاه آزاد تدریس میکرد و موفق به کسب درجه دکترای هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد شد.
در اولین جشن بازیگران سینمای ایران از او تقدیر شد و علی نصیریان به خاطر هدایتشع به سمت تئاتر، از او تشکر کرد.
از تئاترهای مهم او بازی در نقش «کور» در نمایش پهلوان اکبر میمیرد ۱۳۴۴ و بازی در نقش «میان آقا» در نمایش میراث ۱۳۴۶ کارِ بهرام بیضایی در تالار ۲۵ شهریور بود. نقش قلیخان در سریال تلویزیونی روزی روزگاری و نقش وزیر در سریال سلطان و شبان، از بازیهای درخشان و ماندگار او در سیمای بعد از انقلاب است.
او در کارهای کارگردانان برجستهای چون عباس جوانمرد، حمید سمندریان، بهرام بیضایی، داریوش مهرجویی، علی حاتمی، داریوش فرهنگ و علی نصیریان بازی کرد و از مکرّرترین بازیگران بیضایی بود.
آثار:
۱۳۸۰- سگکشی (بهرام بیضایی)
۱۳۷۸- تهران روزگارنو (علی حاتمی)
۱۳۷۶- آن سوی آینه (محمدرضا اعلامی)
۱۳۷۶- تابلویی برای عشق (حسینعلی لیالستانی)
۱۳۷۵ - متهم (کریم آتشی)
۱۳۷۴- برادههای خورشید (محمدحسین حقیقی)
۱۳۷۴- ماه و خورشید (محمدحسین حقیقی)
۱۳۷۰- مسافران (بهرام بیضایی)
۱۳۶۹- در آرزوی ازدواج (اصغر هاشمی)
۱۳۶۸- خواستگاری (مهدی فخیمزاده)
۱۳۶۸- بازی تمام شد (مهدی صباغزاده)
۱۳۶۷- شاخههای بید (امراله احمدجو)
۱۳۶۶- خارج از محدوده (رخشان بنیاعتماد)
۱۳۶۶- سیمرغ (اکبر صادقی)
۱۳۶۶- شاید وقتی دیگر (بهرام بیضایی)
۱۳۶۶- شناسایی (محمدرضا اعلامی)
۱۳۶۶- محکومین (ناصر محمدی)
۱۳۶۶- محموله (سیروس الوند)
۱۳۶۵- ترنج (محمدرضا اعلامی)
۱۳۶۵- روزهای انتظار (اصغر هاشمی)
۱۳۶۴- کفشهای میرزا نوروز (محمد متوسلانی)
۱۳۶۳- سیاه راه (کوپال مشکوت)
۱۳۶۰- فصل خون (حبیباله کاوش)
۱۳۵۵- کلاغ (بهرام بیضایی)
۱۳۵۵- پسر ایران از مادرش بیخبر است (فریدون رهنما)
۱۳۵۳- دایره مینا (داریوش مهرجویی)
۱۳۵۲- شهر قصه (منوچهر انور)
۱۳۵- خواستگار (علی حاتمی)
۱۳۵۰- رگبار (بهرام بیضایی)
۱۳۴۹- تجاوز (حمید مصداقی)
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#جمشید_لایق، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۴ آبان سالروز درگذشت رهیمعیری
(زاده ۱۰ اردیبهشت ۱۲۸۸ تهران -- درگذشته ۲۴ آبان ۱۳۴۷ تهران) شاعر و ترانهسرا
پس از پايان تحصيلات وارد خدمات دولتی شد و مشاغل متعددی يافت و از اعضای مؤثر و فعال انجمن ادبی حكيم نظامی، انجمن ادبی فرهنگستان و انجمن موسيقی ايران بود.
وی در ساخت تصنيفهایش از هنر شعر و موسيقی بهره برده و آثار پر ارزشی را در اين زمينه پديد آورده است. او در شعر طبعی توانا و ذوقی لطيف و پرورده داشت و از اين راه، ترانهسرايی را در ايران اعتلای بسيار بخشيد. وی يكی از مشهورترين غزلسرايان معاصر است كه از شيوه سنتی شعر پيروی میكرد و از جهات مختلف، تحت تاثير شاعرانی چون سعدی، حافظ، مولوی و صائب تبريزی بود. او در قطعات و مثنویهايش، ابتكار و بدعتگذاری را در آفرينش مضمون، آشكار میساخت و شايد از اين حيث، ارزش آنها از غزلهايش بيشتر باشد که تشبيهاتنو و تعبيرات تازه در اشعار او فراوان است.
گرايش طبع رهی، بيشتر بهشعر عاشقانه است. در عين حال، وصف مظاهر جهان، شعر او را تسخير كرده است. اُنس رهی با گل و انعكاس آن در اشعارش نشان از طبع زيباپسند او دارد. همچنين تنوع و رنگارنگی شعرش حاكی از ذوق لطيف و آفريننده اوست. مجموعه غزلهای او بهنام سايه عمر و تصنيفهایش با نام آزاده، منتشر شده است.
او عضو تحريريه مجله راديو ايران بود و در سالهاى ٣٨ تا ٤٥ كه اين ماهنامه انتشار يافت، مقالههای او با عنوان گلهاى رنگارنگ بهچاپ رسيد كه هريك اختصاص به تجزيه و تحليل شعر يكى از شاعران ادب فارسى داشت.
آرامگاه وی در گورستان ظهيرالدوله تهران است.
ه======================ه
* این غزل زیبا و دلانگیز از اوست. *
آتش خاموش
نه دل مفتوندلبندی
نه جان مدهوش دلخواهی
نه بر مژگان من اشکی
نه بر لبهای من آهی
نه جان بینصیبم را
پیامی از دلارامی
نه شام بیفروغم را
نشانی از سحرگاهی
نیابد محفلم گرمی
نه از شمعی نه از جمعی
ندارد خاطرم الفت
نه با مهری نه با ماهی
به دیدار اجل باشد
اگر شادی کنم روزی
به بخت واژگون باشد
اگر خندان شوم گاهی
کیام من؟ آرزو گم کردهای
تنها و سرگردان
نه آرامی نه امیدی
نه همدردی نه همراهی
گهی افتان وخیزان
چون غباری دربیابانی
گهی خاموش وحیران
چوننگاهی بر نظرگاهی
رهی تا چند سوزم
در دل شبها چو کوکبها
به اقبال شرر نازم
که دارد عمر کوتاهی
(زندهیاد رهی معیری)
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#رهی_معیری، د
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۴ آبان زادروز حامد ابراهیمپور
(زاده ۲۴ آبان ۱۳۵۸ تهران) شاعر و نویسنده
اولین مجموعه شعرش باعنوان یک مرد بیستاره آبانی توسط نشر «تهران صدا» در سال ۱۳۷۸ چاپ شد و در سال ۱۳۸۷ «مجموعهای از غزلهایش، سروده شده در سالهای ۱۳۷۸–۱۳۸۶ در کتابی بهنام دروغهای مقدس» توسط نشر «پرنده» را روانه بازار کرد.
دروغهای مقدس در سال ۱۳۸۸ بهعنوان برگزیده مشترک جایزه شعر قیصر امین پور، کتاب سال شعر جوان و نامزد نهایی کتاب سال جایزه شعر خبرنگاران انتخاب شد.
در سال ۱۳۸۹ مجموعه جدیدی از شعرهای آزاد او در کشور آلمان با نام زنانی که هیچگاه نبوسیدم توسط شاعر و مترجم ایرانی حسین منصوری بهزبان آلمانی ترجمه شد.
درهمین سال مردهها خواب نمیبینند گزیدهای از شعرهای سپید ۱۳۸۰–۱۳۸۸ او در دو دفتر به نامهای آوازهایی برای زن شهریور و سردخانه بهزبان فارسی توسط نشر گردون در کشور آلمان انتشار یافت و در سال ۱۳۸۹ دروغهای مقدس با حذف شعرهایی، در نشر فصل پنجم بهچاپ دوباره رسید.
در سال ۱۳۹۳ مجموعه شعر «براندویی که عرقگیر پوشیده» سوم جلد از سهگانهی سینمایی او، برندهی نهمین دورهی جایزه کتاب سال خبرنگاران شد.
در سال ۱۳۹۴ گزیده غزلهای او در کتابی با عنوان به احترام سی و پنج سال گریه نکردن انتشار یافت که این کتاب از نمایشگاه کتاب همان سال جمعآوری شد.
او برگزیده هفتمین دوره جشنواره بینالمللی شعر فجر، دارای تندیس بلورین هشتمین دوره جشنواره بینالمللی شعر فجر، دبیر جایزه کتاب سال غزل و داور شماری از جشنوارههای شعر و ترانهی کشور است..
آثار منتشر شده:
یک مرد بیستاره آبانی،انتشارات تهران صدا ۱۳۷۸
دروغهای مقدس، نشرپرنده ۱۳۸۷
نگذار نقشهها وطنم را عوض کنند، نشرفصل پنجم ۱۳۹۱
با دست من گلوی کسی را بریدهاند، نشرشانی ۱۳۹۱
مردهها خواب نمیبینند، نشرگردون، برلین ۱۳۸۸
آلن دلون لاغر میشد و کتک میخورد،انتشارات فصل پنجم ۱۳۹۱
به هزار دلیل دوستت دارم، انتشارات فصل پنجم ۱۳۹۱
براندویی که عرق گیر خیس پوشیده، انتشارات فصل پنجم ۱۳۹۲
دور آخر رولت روسی، انتشارات فصل پنجم ۱۳۹۲
تریلوژِی، انتشارات فصل پنجم ۱۳۹۲
به احترام سی و پنج سال گریه نکردن، انتشارات فصل پنجم ۱۳۹۳
آوازهایی از طبقه سوم، انتشارات فصل پنجم ۱۳۹۴
اعترافات "مجموعه داستان" انتشارات آواژ ۱۳۹۵
پری سامورایی و قضایای دیگر "مجموعه داستان" انتشارات آرادمان ۱۳۹۵
آقای هیچکس، نشر نیماژ ۱۳۹۵
سرخپوستها، نشرآنیما ۱۳۹۸
راوی نامطمئن، نشر آنیما، ۱۳۹۸
ناجورها( مجموعه داستان)، نشر آنیما۱۳۹۸
ما خاطرههای ترسناکی داریم، نشر نیماژ، ۱۴۰۱
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#حامد_ابراهیم_پور، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۴ آبان زادروز بیژن نجدی
(زاده ۲۴ آبان ۱۳۲۰ خاش -- درگذشته ۴ شهریور ۱۳۷۶ لاهیجان) شاعر و داستاننویس
سال ۱۳۴۳ از دانشسرای عالی تهران در رشته ریاضی فارغالتحصیل شد و در دبیرستانهای لاهیجان به تدریس پرداخت و از سال ۱۳۴۵ فعالیت ادبیاش را آغازکرد.
او در زندگیاش تنها مجموعه داستان «یوزپلنگانی که با من دویدهاند» را در سال ۷۳ منتشر ساخت که در سال ۷۴ جایزه قلم زرین جایزه گردون را بهخود اختصاص داد. بقیه آثارش پس از درگذشت، توسط همسرش به چاپ رسید. مجموعه داستان «دوباره از همان خیابانها» در سال ۷۹ نیز برگزیده نویسندگان و منتقدان مطبوعات شد. وی همچنین در کارنامه ادبیاش، تندیس یادمان بنیاد شعر فراپویان به خاطر برگزیده اشعار دهه هفتاد و لوح افتخار بهپاس جانسرودهها در پاسداشت آیینهای ملی و میهنی را دارد. از وی اشعار گیلکی کمی نیز باقیمانده است.
همچنین پس از درگذشتش داستانهای «تاریکی در پوتین» «سپرده در زمین» «گیاهی در قرنطینه» و «استخری پر از کابوس» از مجموعه داستانهای «یوزپلنگانی که با من دویدهاند» و نیز داستانهای «مرثیهای برای چمن» و «بیمارستان، نه قطار» از مجموعه «دوباره از همان خیابانها» بهفیلم درآمده است.
سبک نگارش:
وی نویسندهای با ذوق ادبی بود که داستانهایش در سبکهای واقعگرایی و فراواقعگرایی است. او از پیشگامان داستاننویسی پست مدرن در ایران به شمار میآید. نشانههای سبک واقع گرایی از زندگی ملموس شخصیتها در بخشهای مختلف برخی از این داستانها و نشانههای سبک فراواقعیتگرایی از همذات پنداری با اشیای بیجان در تعداد دیگری از داستانها است که به طور بارز بهذهن خواننده کتاب منعکس میشود. وی از قریحه شاعری خود در متن داستانها بهره برده و استعارهها و تشبیههای فراوانی در متن کتاب موجود است.
آرامگاه وی در کنار بقعه شیخ زاهدگیلانی در لاهیجان است..
برخی از آثار:
یوزپلنگانی که با من دویدهاند
دوباره از همان خیابانها
داستانهای ناتمام
خواهران این تابستان
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#بیژن_نجدی، ز
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۴ آبان سالروز درگذشت یحیی آرینپور
(زاده سال ۱۲۸۶ تبریز – درگذشته ۲۴ آبان ۱۳۶۴ تهران) شاعر، نویسنده و پژوهشگر تاریخ ادبیات ایران
نسبش به خواجه نصیرالدینطوسى میرسید و در شرح حالش در «كتاب امروز» مینویسد: "روز و ماه و حتى سال تولدم را به درستى نمیدانم، آنچه از این بابت در شناسنامهام آمده راه به جایى نمیبرد، زیرا مستند به یادداشت پشت جلد كتابى نیست"
وی تحصیلاتش را در تبریز گذراند و آموزگارانش در دبیرستان، ابوالقاسم فیوضات، تقى رفعت و احمد كسروى و از همدرسانش، دكتر رعدى آذرخشى، دكتر علیاصغر حریرى، محمدحسین شهریار بودند.
او از همان زمان قصیدهگویى و غزلگویى را با تخلص «دانش» آغاز كرد. بعدها برخى از قطعهها و ترجمههاى شعرى او در مجلههاى «سخن» و «یغما» به شكل پراكنده به چاپ رسید. در اواسط سال ۱۲۹۸ كه در كلاس ششم دبیرستان تحصیل میکرد، شش شماره از مجله «ادب» را انتشار داد، شش شماره دیگر آن مجله با نظر اسماعیل امیرخیزى منتشر شد. در اواسط سال ۱۲۹۹ وارد خدمت وزارت دارایى در تبریز شد و تا مرداد ۱۳۳۲ یعنى مدت ۳۳ سال پیاپى را در آن وزارتخانه مشاغلى داشت. زبان روسى را در آموزشگاهى در تبریز فراگرفت و با زبانهاى انگلیسى و فرانسوى نیز آشنا بود. پس از بازنشستگى بهعنوان مترجم در راهآهن دولتى ایران مشغول به كار شد و همزمان به تحقیقات علمىاش ادامه داد. در سال ۱۳۴۶ كتاب ناصرخسرو و اسماعیلیان، تألیف ایرانشناس روس (برتلس) را ترجمه كرد. كتاب دیگر او خاطرات سیمونیچ، وزیرمختار روس بود. اما اثر دیگر او از صبا تا نیما نام دارد ۱۳۵۰ كه تاریخ یك قرن و نیم "سده سیزدهم و نیمه اول سده چهاردهم هجرى" ادب ایران است.
آرامگاه او در بهشتزهرا است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#یحیی_آرین_پور، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۳ آبان زادروز مهدی یراحی
(زاده ۲۳ آبان ۱۳۶۰ اهواز) خواننده، آهنگساز و تنظیمکننده
فعالیت حرفهایاش را از سال ۱۳۷۷ آغاز کرد و پس از ۲۰ سال، از دی ۱۳۹۷ توسط وزارت ارشاد و صداوسیما (بهدلیل پوشیدن یونیفورم کارگران بازداشت شده اعتراضات کارگری ۱۳۹۷ خوزستان در کنسرت و انتشار ترانه و موزیک ویدیوی انتقادی پارهسنگ) ممنوع کار و ممنوع تصویر شد. او پس از گذشت ۶ ماه و رفع ممنوعیت از کار، دوباره در بهمن ۱۳۹۸ پس از تقدیم اجرای یکی از آثارش به کشتهشدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران قطعه «وداع بعد از رفتن» و همچنین سخنان اعتراضآمیزش در کنسرتهای اهواز و کرج ممنوع از فعالیت شد.
در امرداد ۱۴۰۱ و در پی پخش اعترافات اجباری "سپیده رشنو" از رادیوتلویزیون، اعلام کرد صداوسیما دیگر اجازه پخش هیچیک از آثارش را ندارد.
او در ۱۲ مهر ۱۴۰۱ ترانه «سرود زن» را به حمایت از اعتراضات مردم در پی مرگ مهسا امینی منتشر کرد و در ۲۹ شهریور همین سال اثر «قفس بس» را با ترانهای از شهیار قنبری خواتد. همچنین سومین آهنگ او در پی حمایت از خیزش انقلابی ۱۴۰۱ اثر «سرود زندگی» بود.
وی در ۳ شهریور ۱۴۰۲ ترانه اعتراضی «روسریتو» را منتشر کرد که این اثر در حمایت از زنانی است که با پیوستن به جنبش زن، زندگی، آزادی، روسری از سر برمیدارند و مخالفت خود با حجاب اجباری در ایران را نشان داد، اما به دستور دادستان تهران بازداشت شد. در تاریخ ۸ دی ۱۴۰۳ پس از به پایان رسیدن دوره یک ساله زندان، آزاد شد ولی همچنان حکم ۷۴ ضربه شلاق او به قوت خود باقی مانده بود که با وثیقه ۱۵ میلیارد تومانی به حالت تعلیق درآمد. او در ویدیوی منتشرشده به تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۳ در صفحه یوتیوب خود ضمن آمادگی برای اجرای حکم، از آزادیهای مدنی زنان، در عرصه هنر دفاع و «رانت جنسیتی» در بازار موسیقی ایران را مورد نقد قرار داد و در ۱۵ اسفند ۱۴۰۳ حکم ۷۴ ضربه شلاق او به اجرا درآمد.
۲۵ مهر ۱۴۰۲ زهرا مینویی "وکیل یراحی" در شبکه اجتماعی از آزادی وی با قید وثیقه خبر داد.
افتخارات:
● برنده تندیس بهترین آلبوم موسیقی پاپ (برای آلبوم امپراتور) بخش کارشناسی، از دومین جشنواره سالانه موسیقی ما در سال ۱۳۹۲.
● برنده تندیس بهترین قطعه موسیقی پاپ (برای قطعه امپراتور) بخش کارشناسی، از دومین جشنواره سالانه موسیقی ما در سال ۱۳۹۲.
● برنده تندیس مردمی بهترین تیتراژ سال ۱۳۹۲ در تلویزیون (برای قطعه «سازش» برنامه ماه عسل) در اولین سری از جشنواره تلویزیونی برنامه سه ستاره نوروز ۱۳۹۳.
● جایزه باربد بهترین خواننده موسیقی پاپ برای آلبوم آینه قدی در جشنواره موسیقی فجر (بازه زمانی مهر ۱۳۹۵ تا مهر ۹۶).
● جایزه برترین خواننده سال از نظر انتخاب ترانه از دومین دوره جایزه ترانه افشین یداللهی در سال ۱۳۹۷ (یراحی برای دریافت جایزه در این جشنواره حضور پیدا نکرد).
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#مهدی_یراحی، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۳ آبان زادروز جمشید محبی
(زاده ۲۳ آبان ۱۳۳۱ اصفهان) نوازنده تنبک
پدرش از نوازندگان تار و همپای تارنوازانی چون اکبر نوروزی و جلیل شهناز بود، مقدمات موسیقی را به فرزندش آموخت. وی فراگیری کتاب آموزش تنبک حسین تهرانی را نزد حسین پورابوطالب به پایان رساند و سپس در سال ۱۳۵۷ به شاگردی ناصر فرهنگفر درآمد که این همراهی تا پایان عمر فرهنگفر ادامه داشت. پس از فراگیری شیوه فرهنگفر در نوازندگی صاحب سبک شده و در کنار تنبک به نوازندگی سهتار نیز میپردازد، او سهتار را نزد محمدرضالطفی، حسین علیزاده و عطاجنگوک آموخته است و در زمینه آموزش، شاگردان بسیاری را به جامعه هنری موسیقی ایران عرضه داشته که از جمله مسعود سنجری، مجید حسابی، افشین یداللهی، غلامرضا صدرالدینی، مرتضی قاسمی، همایون شجریان، داریوش اسحاقی، سعید سرتائی(سعدی) سینا سرلک، اکبر صادقینادی، حسین قربانی، محمد بنایی، بهنام سامانی، سیامک بنایی، فرید خردمند، همایون نصیری، و محمد امین کمانی هستند.
وی در زمینه ساخت و تعمیرات تخصصی تنبک از سال ۱۳۶۳ با ایجاد کارگاه با همکاری رحیم شیرانی اقدام به تولید سازهای کوبهای کرد.
گوشهای از فعالیتها:
اجرای کنسرت در سال ۱۳۵۱ به همراه تاج اصفهانی و حسن کسایی.
یکی از مؤسسان هنرستان موسیقی اصفهان در سال ۱۳۶۱
سرپرستی گروه سازهای کوبهای از سال ۴۸ تا ۵۷ و کسب مقام نخست توسط این گروه در چند جشنواره بین سالهای ۴۸ تا ۵۶ از جمله مقام نخست در جشن توس و اردوهای رامسر.
مقام نخست گروه کوبهای در سریلانکا.
از اعضای گروه عارف (پرویز مشکاتیان)
اجرای قطعه نوروز در سال ۱۳۶۲ به سرپرستی و آهنگسازی حسین علیزاده.
اجرای کنسرتهای متعدد به همراه محمدرضا شجریان، جمشید عندلیبی و داریوش پیرنیاکان در ایران، آلمان، فرانسه، هلند، انگلیس، دانمارک
اجرای کنسرت در سال ۱۳۷۶ در کانادا همراه با پرویز مشکاتیان.
اجرای کنسرت در پاییز ۱۳۸۶ به خوانندگی رامبد صدیف در تالار وحدت
آلبوم آتش دل به خوانندگی علیرضا افتخاری
نوازندگی در آلبومهای:
بیقرار از ساختههای جلیل عندلیبی و خوانندگی شهرام ناظری
ساقینامه ۱ به آهنگسازی کامبیز روشنروان و خوانندگی شهرام ناظری،
جامهدران به آهنگسازی کیوان ساکت،
نورجان به آهنگسازی داود آزاد،
صبح مشتاقان به آهنگسازی پرویز مشکاتیان و خوانندگی علی جهاندار،
وطن من به آهنگسازی پرویز مشکاتیان و خوانندگی ایرج بسطامی،
سرو آزاد به همراه پرویز مشکاتیان،
کنج صبوری به آهنگسازی پرویز مشکاتیان و خوانندگی علی رستمیان،
دو نوازی (همایون) به همراه پرویز مشکاتیان،
بیداد، به آهنگسازی پرویز مشکاتیان و خوانندگی محمدرضا شجریان (همنوازی با بیگجهخانی)
🆔 @bargi_az_tarikh۸
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#جمشید_محبی، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۳ آبان سالروز درگذشت سعید نفیسی
(زاده ۱۸ خرداد ۱۲۷۴ تهران -- درگذشته ۲۳ آبان ۱۳۴۵ تهران) ادیب، شاعر، نویسنده، مترجم و تاریخنگار
فرزند میرزا علیاکبر "ناظمالاطباء کرمانی" و از نوادگان حکیم نفیسبن عوضکرمانی "طبیب نامدار ایران در قرن نهم هجری" بود. در ۱۵ سالگی برای تحصیل به شهر نوشاتل سویس و دانشگاه پاریس رفت و در سال ۱۲۹۷ به ایران بازگشت. ابتدا در دبیرستانهای تهران بهتدریس زبان فرانسه پرداخت و بعد در وزارت فواید عامه مشغول خدمت شد. در سال ۱۲۹۷ بهگروه نویسندگان مجله دانشکده پیوست و در مدت یک ساله فعالیت این مجله، با ملکالشعرا بهار همکاری داشت.
در سال ۱۳۰۸ بهخدمت وزارت فرهنگ درآمد و علاوه بر تدریس زبان فرانسه در دبیرستانها، بهکار آموزش در مدارس علوم سیاسی، دارالفنون، مدرسه عالی تجارت و مدرسه صنعتی پرداخت. در سالهای بعد بهتدریس در دانشکدههای حقوق و ادبیات مشغول شد و بهعضویت فرهنگستان ایران درآمد.
وی از آغاز بنیان دانشگاه تهران در جایگاه استاد دانشکده حقوق و پس از آن، به استادی دانشکده ادبیات برگزیده شد.
او چندی در دانشگاههای کابل و شهرهایی چون دهلی، کلکته، دانشگاههای قاهره و بیروت به آموزش پرداخت.
يكى از ويژگیهاى نفيسى اين بود كه درخواست نويسندگان تازه كار را براى نگارش مقدمهاى بر آثار آنان مىپذيرفت و معتقد بود كه اين كار سبب تشويقشان مىشود. او در راديو نيز برنامهاى با عنوان "در مكتب استاد" داشت كه ازبرنامههاى پرشنونده بوده، در اين برنامه بهپرسشهاى ادبى شنوندگان پاسخ داده مىشد.
وی از بنیانگذاران مکتب نثر دانشگاهی است که از جمله ویژگی این نثر پیراستگی عبارات در لفظ و معنا بوده، بهطوری که نویسنده میکوشد، اندیشه خود را چنان ساده بیان کند که عبارات او از هر گونه پیچیدگی دور بماند و بهجای زیورهای بیهوده لفظی، از استحکام دستوری بهره بگیرد.
مدارج و افتخارات علمی نفیسی:
نفیسی را معمار نثر جدید معاصر ایران نامیدهاند و این تبحر و چیرگی، ناشی از احاطه کامل وی بهزبانهای یونانی، لاتین، فرانسه، روسی، اردو، پشتو، عربی و فارسی است. ترجمههای کمنظیر او از زبانهای بیگانه دارای معروفیت خاص است. بزرگترین خدمت وی بهزبان و ادب و فرهنگ فارسی، تصحیح و تنقیح متون قدیمی است که از گوشههای کتابخانههای جهان بیرون کشیده و روی آنها با جدیت تمام کار کرده و بهصورت کتاب عرضه داشته است. یکی از افتخارات وی، احیا و بنیانگذاری شیوه داستاننویسی تاریخ است که در آنها روح وطنپرستی و سلحشوری و قهرمانی را تقویت کرده، جوانان ایران زمین را بهوطندوستی و حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور فرامیخواند.
نفیسی از بیماری آسم رنج میبرد و سالهای آخر عمر را در پاریس بهسر برد و زمانی که برای شرکت در نخستین کنگره ایرانشناسان بهتهران آمده بود درگذشت. آرامگاه وی تهران در کنار مزار پدرش و در بقعهای به نام آرامگاه سرقبر آقا "پایینتر از چهارراه مولوی است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#سعید_نفیسی، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۲ آبان زادروز عبداله کوثری
(زاده ۲۲ آبان ۱۳۲۵ همدان) شاعر و مترجم
ادبیات آمریکای لاتین را از انگلیسی به فارسی ترجمه میکند. وی دارای مدرک کارشناسی رشته اقتصاد از دانشگاه شهید بهشتی است و در چند دوره از جایزه هوشنگ گلشیری به عنوان داور حضور داشته است.
وی سرودههایش را در سبکنو در هفتهنامه خوشه به سردبیری احمد شاملو و در ماهنامهف نگین به سردبیری دکتر محمود عنایت منتشر میکرد. همچنین در شبهای شعر خوشه، در کنار شاعرانی چون شاملو، اخوان ثالث، مصدق، نصرت رحمانی، م. آزاد و دیگران شعرهای خود را میخواند. پس از پایان آموزش دانشگاهی رهسپار لندن شد و پس ازف بازگشت گام در راه برگردان کارهای داستانی نویسندگان آمریکای لاتین نهاد. او بیش از ۵۰ کتاب در دو رشته ادبیات و اقتصاد برگردان کرده است.
وی در برگردانهایش به اندیشههای نویسندگان وفادار میماند و میکوشد که با زبانی درخور، آنها را ترجمه کند.
کتابشناسی:
دفتر شعر از پنجره به شهر هرمها، انتشارات دنیا ۱۳۵۲
ترجمهها:
نبرد کارلوس فوینتس، ماهی ۱۳۹۴
کلنل پسیان استفانی کرونین، ماهی ۱۳۹۴
کینکاس بوربا ماشادو د آسیس، نی ۱۳۹۳
درجستجوی فردی آریل دورفمن، لوح فکر ۱۳۹۲
کنستانسیا کارلوس فوئنتس، ماهی ۱۳۹۲
زندانی لاس لوماس کارلوس فوئنتس، ماهی ۱۳۹۱
گزیده شعرهای جورج سفریس، مروارید ۱۳۹۰
پوست انداختن کارلوس فوئنتس، انتشارات آگاه
خودم با دیگران کارلوس فوئنتس، انتشارات قطره
گرینگوی پیر کارلوس فوئنتس، انتشارات طرحنو
آئورا کارلوس فوئنتس، انتشارات تندر
خوان رامون خیمنس هاواردتی یانگ کهکشان
استاد شیشهای میکل سروانتس، انتشارات تجربه
الکساندر نبسوک جرالد پیروگ، انتشارات کهکشان
الکساندر پوشکین جی تاماس شا، انتشارات کهکشان
مرگ در آند ماریو بارگاس یوسا، انتشارات آگاه
گفتگو در کاتدرال ماریو بارگاس یوسا، نشر لوح فکر
جنگ آخرالزمان ماریو بارگاس یوسا، انتشارات آگاه
چرا ادبیات؟ ماریو بارگاس یوسا، نشر لوحفکر
سور بز ماریو بارگاس یوسا، نشرعلم ۱۳۸۱
عیش مدام: فلوبر ومادام بواری ماریو بارگاس یوسا نشرنیلوفر ۱۳۸۶
داستانهای کوتاه آمریکای لاتین [دوجلد] نشرنی ۱۳۸۰
ریشههای رومانتیسم آیزایا برلین، نشرماهی ۱۳۸۵
خاطرات پس از مرگ براس کوباس ماشادودآسیس ۱۳۸۵
روانکاو ماشادودآسیس ۱۳۸۵
اورستیا (تریلوژی) آیسخولوس، نشر تجربه ۱۳۷۶
حكومت نظامی خوسه دونوسو، نشرنی ۱۳۹۵
جوایز:
۱۳۸۶ - جایزه روزی روزگاری، درسال ۱۳۷۹. جایزه کتاب سال برای ترجمه جنگ آخر زمان اثر ماریو بارگاس یوسا و در سال ۱۳۸۳ همین جایزه برای ترجمه خاطرات پس از مرگ براس کوباس و روانکاو اثر ماشادود آسیس، لوح تقدیر.
۱۳۸۹ جایزه بهترین مطلب ترجمهای چاپ شده در «نگاه نو» در سال ۸۹ - به انتخاب خوانندگان این مجله - به خاطر برگردان مصاحبهای با «ماریو وارگاس یوسا» برنده جایزه ادبی نوبل در سال ۲۰۱۰ که با عنوان «سرخوشی و کمال» در شماره ۸۷ «نگاه نو» چاپ شده بود.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#عبداله_کوثری، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۲ آبان زادروز ابراهیم نبوی معروف به داور
(زاده ۲۲ آبان ۱۳۳۷ آستارا -- درگذشته ۲۵ دی ۱۴۰۳ آمریکا) فعال سیاسی، نویسنده و طنزنویس
سال ۱۳۵۶ در رشته جامعه شناسی دانشگاه شیراز به تحصیل پرداخت؛ علت انتخاب این رشته، مطالعه آثار علی شریعتی بود. وی پیرو جلال آلاحمد هم بود و به این جهت با افکار احمد فردید نیز آشنا شد.
او به خاطر انقلاب از خانواده پدریاش جدا شد و سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد و دارای سه دختر بود.
وی پس از پایان تحصیل در دانشگاه تهران به همراه دیگر همفکرانش مانند عباس عبدی به دولت پیوست و سال ۱۳۶۱ مسئولیت اداره دوم را در اداره کل سیاسی وزارت کشور بر عهده گرفت. سال ۱۳۶۴ مدیریت دفتر سیاسی این وزارتخانه را داشت که این دوران تمرکز او بر تحلیل رفتار سیاسی گروههای تروریستی بود. همچنین سال ۱۳۶۳ عضو شورای طرح و برنامه شبکه اول صداوسیما شد.
وی برای مدت دو سال به شیراز رفت و پس از بازگشت به تهران، فعالیت در مطبوعات اصلاحطلب را آغاز کرد.
در دهه ۱۳۷۰ با سفر به فرانسه برای نخستین بار و سپس به کانادا، آلمان و فرانسه در هفت شهر، برنامههای استندآپ کمدی اجرا کرد. در سال ۱۳۸۱ برای اجرای برنامه استندآپ کمدی به جمهوری آذربایجان و سپس سوئد، نروژ، دانمارک، بلژیک، آلمان، فرانسه و اتریش رفت.
اما در بازگشت، به کمیته اماکن احضار شد و به همکاری با ضدانقلاب در فعالیتهای فرهنگی مؤسسه فرهنگی هنری تهران متهم شد. او در ۲۰ فروردین ۱۳۸۲ در حالی که بار دیگر برای زندانی شدن احضار شده بود از ایران خارج شد و به فرانسه رفت، پس از آن مدتی اقامت و زندگی در بلژیک داشت. سپس برای اجرای یازده برنامه استندآپ کمدی به ایالتهای مختلف آمریکا رفت. وی در سالهای پس از خروج از ایران، همچنان مورد حملات رسانههای حکومتی بود. در همان سالهای نخست پس از خروج از ایران گفته بود: «من به آینده ایران خوشبینم. اوضاع چنین نخواهد ماند ... شاید جوانها عجله داشته باشند و بخواهند زودتر کار را یکسره کنند، من که زیاد عجلهای ندارم.»
و سرانجام بر اثر افسردگی شدید ناشی از غربت، در شامگاهی دست به خودکشی زد.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#ابراهیم_نبوی، ز
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۲ آبان سالروز درگذشت پریرخ دادستان
(زاده ۱ فروردین ۱۳۱۲ – درگذشته ۲۲ آبان ۱۳۸۹ تهران) روانشناس
دختر جلالالدین دادستان "نوه شاهزاده مهدیقلی میرزا" بود، ۱۶ سالگی در آزمون اعزام به خارج از کشور، پذیرفته شد و به سویس رفت. درخشش وی در طول تحصیل قبل از دکترا در دانشگاه ژنو باعث شد ژان پیاژه غول روانشناسی شناختی و تحولی، راهنمایی پژوهش و پایاننامه دکترای او را بپذیرد. باور پیاژه به وی آنچنان بود که مسئولیت مرکز شناختی نیویورک را به او پیشنهاد کرد. اما او نپذیرفت و در سال ۱۳۳۹ به کشور بازگشت.
وی پس از ورود به ایران، مسئولیت نخستین مرکز هدایت حرفهای و هدایت تحصیلی را برعهده گرفت و دوسال مسئولیت دفتر روانشناسی دانشگاه پلیتکنیک را با نظارت دانشگاه فرانسه و برای هدایت دانشجویان عهدهدار شد. در سال ۱۳۵۴ به اصرار دکتر علیاکبر سیاسی به گروه روانشناسی دانشگاه تهران پیوست.
در سال ۱۳۵۹ بهعنوان دانشیار و مدیر گروه روانشناسی دانشگاه تهران انتخاب شد و با تلاش در پژوهش وتألیف، توانست به درجه استاد تمامی دانشگاه تهران برسد. وی که که نویسنده ۱۵ کتاب و ۵۰ مقاله بود، عهدهدار چندین طرح پژوهشی در سطح ملی شد. در سال ۱۳۸۱ در حالیکه به تازگی بهعنوان یکی از پُرکارترین استادان دانشگاه تهران شناخته شده بود و تدریس بیش از ۱۷ واحد درسی را به عهده داشت، به اجبار بازنشسته شد، اما شدیداً اعتراض کرد. همگام با او، دانشجویان گروه روانشناسی به این حرکت دانشگاه تهران اعتراض کرده، خواستار لغو حکم بازنشستگی وی شدند.
دکتر دادستان از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۹ مدیر دفتر مطالعات و تحقیقات علوم انسانی معاونت پژوهشی و برنامهریزی دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب و از ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۹ مدیر گروه روانشناسی سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی (سمت) بود. او در سال ۱۳۸۲ فصلنامه روانشناسان ایرانی را با همکاری دانشگاه آزاد تأسیس کرد.
وی یکی از بنیانگذاران روانشناسی نوین ایران بود و بسیاری او را مادر روانشناسی ایران میدانستند. پس از درگذشتش فیلم مستندی از زندگانی و آثارش با عنوان"پرواز ژنو- تهران" به تهیهکنندگی محمد فاتحی و کارگردانی مهران فیروزبخت ساخته شد که در دومین سالگرد یادبود وی به نمایش درآمد.
جوایز و افتخارات:
کتاب «روانشناسی مرضی تحول از کودکی تا نوجوانی» تألیف: استاد دادستان، برگزیده دوره دهم کتاب سال ایران.
چهرههای ماندگار در سال ۱۳۸۱.
برنده جایزه بخش تحقیقات بنیادی علوم انسانی در پانزدهمین جشنواره بینالمللی خوارزمی (۱۳۸۳).
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#پریرخ_دادستان، د
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘
۲۲ آبان سالروز درگذشت عباس شباویز
(زاده سال ۱۳۰۸ تهران -- درگذشته ۲۲ آبان ۱۳۸۸ تهران) کارگردان، تهیهکننده و بازیگر سینما
فعالیت هنریاش را از سال ۱۳۲۸ با بازی در تئاتر آغاز کرد و از سال ۱۳۳۶ با مدیریت تولید فیلم «مردی که رنج میبرد» وارد سینما شد و بهعنوان مدیر تولید، کارگردان و بازیگر فعالیتش را ادامه داد.
در سال ۱۳۴۵ استودیو «آریانا فیلم» را تأسیس کرد که با پایهگذاری این شرکت، سنگ بنای ساخت فیلمهای متفاوتی در سینمای ایران همچون قیصر و خداحافظ رفیق را بنا نهاد و شرایط ورود جوانانی چون مسعود کیمیایی، عباس کیارستمی و امیر نادری را به سینمای ایران فراهم کرد.
فیلمشناسی
کارگردان:
دزد سوم (۱۳۵۴)
روسپی (۱۳۴۸)
امروز و فردا (۱۳۴۵)
موطلایی شهر ما (۱۳۴۴)
سه تفنگدار (۱۳۴۳)
فرار (۱۳۴۲)
گل گمشده (۱۳۴۱)
صد کیلو داماد (۱۳۴۰)
دوستان یکرنگ (۱۳۳۹)
نویسنده:
روسپی (۱۳۴۸)
امروز و فردا (۱۳۴۵)
مو طلایی شهر ما (۱۳۴۴)
فرار (۱۳۴۲)
گل گمشده (۱۳۴۱)
صد کیلو داماد (۱۳۴۰)
دوستان یکرنگ (۱۳۳۹)
دزد سوم (۱۳۵۴)
بازیگر:
بدلکاران (۱۳۷۶)
یاغی (۱۳۷۶)
قهرمان قهرمانان (۱۳۴۴)
گنج قارون (۱۳۴۴)
فرار (۱۳۴۲)
کلید (۱۳۴۱)
تهیهکننده:
بی نشان (۱۳۵۵)
سینهچاک (۱۳۵۵)
بدکاران (۱۳۵۲)
خداحافظ رفیق (۱۳۵۰)
همای سعادت (۱۳۵۰)
دور دنیا با جیب خالی (۱۳۴۹)
رابطه (۱۳۴۸)
قیصر (۱۳۴۸)
چرخ بازیگر (۱۳۴۷)
رودخانه وحشی (۱۳۴۷)
سه دیوانه (۱۳۴۷)
زنی به نام شراب (۱۳۴۶)
امروز و فردا (۱۳۴۵)
مو طلایی شهر ما (۱۳۴۴)
مدیر تولید
وکیل اول (۱۳۶۵)
سه دیوانه (۱۳۴۷)
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#عباس_شباویز، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۲ آبان سالروز درگذشت موسی نیداوود
(زاده سال ۱۲۸۴ تهران -- درگذشته ۲۲ آبان ۱۳۷۰ آمریکا) موسیقیدان
از خانواده بالاخان موسیقیدان سرشناس بود که موسیقیدانان بزرگى در آن پیدا شدند و به موسیقى ایران خدمات شایستهاى کردند. وی وقتى دست به ساز مىزد، دوستداران موسیقى ایرانى را شیفته ساز و هنرش مىكرد. انگیزه او، عشق پاك از دست رفته بود، چه در دوران پیرى با لرزه انگشتان وقتى كه آرشه بهدست مىگرفت و مىنواخت، دیگر دستها و انگشتها ارتعاش نداشت، این است جذبه عشق.
حاصل آن عشق بىسرانجام پیش درآمدى بود در دستگاه چهارگاه كه این آهنگ را به تمام شاگردانش آموخته بود. استاد عاشق بود ... چه پرویز نىداوود نیز در همین باره بعدها این عشق را سروده بود.
پیش درآمد چهارگاه كه به نام «عشق بىحاصل» با شعر خانم نسرین خزاعى مزین شده، با تنظیم مرتضى نىداوود به اجرا درآمده و عرضه شده است. همین دختر با استعداد، شاگردى بین شاگردهاى نىداوود بود و استاد را به سختى تحت تأثیر استعداد خویش قرار داده بود، ناگاه محبوب به یك سفر اجبارى فراخوانده شد، در حالى كه تمام درسهاى موسیقى و ترانههاى عاشقانه نیمهكاره مانده بود. خبر رفتن او به سفر، مانند فرود آمدن یك صاعقه بر درختى پر از شكوفههاى گیلاس بود. گفتنى است كه «عشق بىحاصل» روى پیش درآمد «چهارگاه» حاصل همین ماجراست.
شهرت وی روز به روز بالاتر مىرفت، در كنسرتى نبود كه نامش نمىدرخشید و اركسترى نبود كه پنجهاش زینت بخش آن نباشد. او ویلون را نیز نزد اسماعیلزاده آموخته بود و بعدها مدرسهاى به نام «نىداوود» در یكى از خیابانهاى قدیم تهران افتتاح و به تدریس مشغول شده بود.
در بعضی از آثار برادرش مرتضی نیداوود، مختصری ویلون نواخت و چند اثر با ایرانالدوله هلن و ادیب خوانساری نیز ضبط کرد.
شگفتا كه ۲۲ آبان روز درگذشت وی، برابر با همان روز و ماهى بود كه دو دلداده از هم دور شده بودند.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#موسی_نی_داود، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۱ آبان زادروز "علی اسفندیاری" نيمايوشيج
(زاده ۲۱ آبان ۱۲۷۶ مازندران -- درگذشته ۱۴ دی ۱۳۳۸ تهران) بنیانگذار شعرنو
در مدرسه چندان موفق نبود و به تحصيلات آكادميك اهميتی نمیداد. انقلابهای اجتماعی سالهای ۱۳۰۰ - ۱۳۰۱ او را به كنارهگيری از مردم و زندگی در ميان جنگلها و دامان طبيعت و هوای آزاد كشاند و در آنجا اشعار بيشتری سرود.
وی از ۱۳۱۱ ساكن تهران شد و تا اواخر عمر در این شهر ماند. نيما با حركتی كه در طول زندگی خود داشت، نشان داد كه از شعر و هنر، ادراكی عميق و تازه دارد و شايستگی اين را داراست كه در عرصه سرشار و پربار ادب فارسی، بنيانگذار شيوههای نوين باشد. بنابر اين ، شعری را وارد صحنه ادب فارسی کرد كه در عين نداشتن قافيه و رديف، دارای وزن و هجا بود. اين سبك شعر به شعرنو و شعر نيمايی مشهور است و افراد فراوانی به پيروی از سبك او، هنر آزمايی كردهاند. شعر آزاد نيمايی تفاوتهای آشكاری با شعر سنتی داشته، از لحاظ عاطفی بيشتر جنبه اجتماعی و انسانی دارد و تخيل و صور خيال هر شاعر از تجربه شخص او سرچشمه میگيرد. او از لحاظ زبان، هر كلمهای را در شعرنو به كار میبرد، با اين شرط كه با كلمات همجوار، بيگانه و ناساز نباشد. به نظر او وزن بايد تابع احساسات و عواطف شاعر باشد. نيمايوشيج را به حق، پدر شعرِنو فارسی میخوانند. از او به غير از مجموعه اشعار، آثار ديگری به چاپ رسيده است از جمله: داستانها، اشعار، آثار تحقيقی، يادداشت و نامهها.
آرامگاه وی در زادگاهش، يوش است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#علی_اسفندیاری
#نیما_یوشیج، ز
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۱ آبان سالروز درگذشت بیژن مفید
(زاده ۲۲ خرداد ۱۳۱۴ تهران -- درگذشته ۲۱ آبان ۱۳۶۳ آمریکا) نمایشنامهنویس و کارگردان
تا بهحال ۹ نمایشنامه و آثاری دیگر از نوشتههایش بهروی صحنه آمده و بیش از ۱۵۰ نمایشنامه رادیویی و تلویزیونی توسط وی ترجمه و کارگردانی شدهاست که شهر قصه معروفترین آنهاست.
وی فرزند غلامحسین مفید و برادر بهمن، اردوان، هومن و هنگامه مفید است.
نمایشنامهها:
نمایشنامههایی که در طول زندگی وی بهصورت نوار کاست ضبط و منتشر شدند:
شهر قصه
نویسنده و کارگردان: بیژن مفید
طراح و سازنده ماسکها: مهندس هوشنگ کبیر. آتلیه تئاتر، بیژن محتشم برای دومین جشن هنر شیراز در شهریور ۱۳۴۷ انجمن اطلاعات بانوان ۱۳۴۷ و ۱۳۴۸ پخش تلویزیونی. این نمایش به علت سختی اجرا، چون نمایش موزیکال بود و بازیگران جوان، بهصورت پلیبک اجرا شد.
آوازها: سازنده آهنگها، خواننده و نوازنده پیانو بیژن مفید است. سازنده آهنگ حمومی بیژن مفید و خواننده بهمن مفید. تصنیف زاهدی بهمیخانه بر اساس غزلی از شیخ بهایی است. آواز گندم از اشعار قدیمی ایرانی است. خواننده "کوروس سرهنگزاده" و سازنده آهنگها بیژن مفید است.
شاپرک خانوم
اولین اجرا فرهنگسرای نیاوران ۱۳۵۰
نوار کاست شاپرک: اجرای اول: جمیله ندایی. اجرای دوم سوسن مقصودلو
کوتی و موتی
اجرای دوم کاست صدا
اولین پرواز» "گنجشک کوچولو"
اقتباس از اثر ماکسیم گورکی
کارگردان: بیژن مفید
خاموشی دریا "نمایشنامه رادیویی"
نویسنده: ژان بروله "ورکور"
کارگردان: بیژن مفید
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#بیژن_مفید، د
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘
۲۱ آبان سالروز درگذشت هاراطون داویدیان
(زاده ۲ اسفند ۱۳۰۳ تهران – درگذشته ۲۱ آبان ۱۳۸۸ تهران) از بنیانگذاران روانپزشکی ایران و استاد روانپزشکی دانشگاه تهران
سال ۱۳۲۷ در رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران فارغالتحصیل شد و پس از دریافت دکتری پزشکی در سال ۱۳۲۹ به دستیاری بخش تازه تاسیس بیماریهای روانی، وابسته به دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران انتخاب شد. خدمات دانشگاهیاش را از آن تاریخ آغاز کرد و خواستار دستیاری بخش بیماریهای روانی، وابسته به دانشکده پزشکی شد و به همکاری با دکتر چهرازی و سپس دکتر ناصری در بیمارستان روزبه پرداخت. در سال ۱۳۳۴ با کسب موفقیت در امتحانات انتخاب رئیس درمانگاهی بیماریهای روانی، به منظور ادامه تحصیل عازم لندن شد و در سال ۱۳۳۷ دیپلم تخصصی بیماریهای روانی را از دانشگاه لندن (D.P.M) دریافت کرد.
پس از بازگشت به میهن و شروع خدمات دانشگاهی، مدارج مختلف آموزش، دانشیاری، تصدی بخش و ریاست بخش روانی را طی کرد و در سال ۱۳۴۷ مقام استادی رشته بیماریهای روانی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران را گرفت. او در سال ۱۳۷۰ پس از ۴۲ سال خدمت دانشگاهی، بازنشسته و در سال ۱۳۷۷ عضو افتخاری فرهنگستان علوم پزشکی شد.
وی دارای تالیفات منحصر بهفرد در روانپزشکی و مطالعات بالینی است و تأثیر زیادی بر زبان روانپزشکی نوین ایران داشته است و دارد و یکی از اولین و معدود مولفانی است که در سطح بینالمللی مطرح بوده است. او سالها تدریس دروس دوره تخصص روانپزشکی به دانشجویان پزشکی در سطوح مقدماتی و پیشرفته را بهعهده داشته است.
🆔 @bargi_az_tarikh
#برگی_از_تقویم_تاریخ
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
#هاراطون_داویدیان، د