3399
دارای پروانهٔ تخصصی از سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره با شمارهٔ ۹۲۷۲ هم‌آهنگی جهت گرفتنِ وقت: @Sepeadeh73 https://www.instagram.com/vahidakbariofficial?igsh=Y2kwaGRycHQ0OWl0
ما همیشه به آدمِ روبه‌رویمان #واکنش نشان نمی‌دهیم؛ گاهی به ابژه‌ای واکنش نشان می‌دهیم که سال‌هاست در جهانِ درونیِ ما زندگی می‌کند.
آنچه امروز من را می‌شکند، می‌تواند زخمی باشد که پس از سال‌ها سر باز کرده…
▽△
@VahidAkbariOfficial
از منظر اقتصاد روانی، فشارِ ممتد به‌تدریج ظرفیت تحمل و معناپردازی را فرسوده می‌کند. وقتی زبانِ #اعتراض و امید، دیگر کار نمی‌کند و مسیرهای تغییر از خلالِ مذاکره یا انتظار، بی‌حاصل تجربه می‌شوند، ذهن به سوی تصویرهای رادیکال‌تر میل می‌کند.
در این وضعیت، خیالِ فاجعه بیشتر از آنکه تمنای ویرانی باشد، تمنای پایانِ فرسایش است.
▽△
@VahidAkbariOfficial
"Let Me Sleep & Rainy Mood"
#Martin_Czerny
@VahidAkbariOfficial
نمایش «حالِ خوب» در بزرگسالی، می‌تواند #آخرین_دفاع در برابر احساسی باشد که فرد هنوز جرأت تجربه‌کردنش را پیدا نکرده است.
چرا که در کودکی، فضایی امن برای تجربه و بیانِ حالِ بد نداشته است.
▽△
@VahidAkbariOfficial
ما فقط آدم‌ها را به خاطر نمی‌سپاریم؛ خودمان را در حضور آن‌ها هم به خاطر می‌سپاریم.
اگر سال‌ها در یک رابطه، خودت را منتظر، بی‌اهمیت یا نادیده‌گرفته‌شده #تجربه کرده باشی، حتی رسیدنِ دیگری هم همیشه نمی‌تواند آن بخشِ زخمی را ترمیم کند.
▽△
@VahidAkbariOfficial
" Holm Sound "
#Erland_Cooper
@VahidAkbariOfficial
بعضی آدم‌ها وقتی #رنج می‌کشند، به تنهایی پناه می‌برند؛ نه چون دیگری برایشان مهم نیست، بلکه چون تحملِ درد در حضورِ دیگری برایشان دشوارتر از تحملِ خودِ درد است.
▽△
@VahidAkbariOfficial
وقتی والد از نافرمانی یا استقلالِ فرزندِ بزرگسال خود خشمگین می‌شود، معمولاً با او در زمان حال نمی‌جنگد، بلکه با والدی درونی از گذشته درگیر است.
این #خشم_انتقالی بازتابِ رنجِ کودکیِ او از نادیده‌گرفته‌شدن و بی‌اعتناییِ والدین خودش است.
▽△
Photo: Daiki Hosaka
@VahidAkbariOfficial
" A Model of the Universe"
#Dalal
@VahidAkbariOfficial
مواجهه با فقدان، آغاز امکانِ دگرگونی‌ست، درحالی‌که #تسلیم، شکل دیگری از مقاومت را به نمایش می‌گذارد.
مقاومتی پنهان در برابر دردِ پذیرشِ آنچه از دست رفته است.
▽△
Video: Merab Beridze
@VahidAkbariOfficial
گاهی فرد دقیقاً همان کسی را طرد می‌کند که جذبش شده است.
این پس‌زدن نه به‌خاطر بی‌میلی، بلکه به‌خاطر ناتوانی در تحمل نزدیکی و #صمیمیت است. صمیمیت چیزی را درونش فعال می‌کند که برایش تهدیدکننده است.
▽△
Photo: Noemi Ottilia Szabo
@VahidAkbariOfficial
"Remnants of Departed Days"
#Owsey
@VahidAkbariOfficial
بعضی آدم‌ها از آزادی نمی‌ترسند؛ از این می‌ترسند که بعد از آزادی، دیگر ندانند چه کسی هستند.
وقتی سال‌ها یک نقش، رابطه یا هدف، هویت فرد را حمل کرده، رها کردنش می‌تواند شبیه از دست دادنِ #خود باشد.
▽△
Artist: Carl Robert Croll
@VahidAkbariOfficial
در جهان امروز، کمتر فضایی برای افزایش #ظرفیت_روانی وجود دارد، زیرا که آغوش‌های خیالی و تأییدهای لحظه‌ای، موقت و در دسترس [به‌مثابهٔ رَحِم مادر]، فرد را از مواجهه با واقعیت‌های تلخی مانند فقدان و ناکامی بازمی‌دارد.
▽△
@VahidAkbariOfficial
" Desperado"
#Jarrod_Morris
#Vocal
@VahidAkbariOfficial
"The Shadow of the Mountain"
#Chris_de_Burgh
#Vocal
@VahidAkbariOfficial
وقتی کنترلِ فیزیکیِ تمامِ ساحت‌ها ناممکن است، سیستم رویِ اضطراب و احساس گناهِ ناهشیارِ ما سرمایه‌گذاری می‌کند.
ایدئولوژی این خودنظارتیِ وسواس‌گونه و ترس از تنبیه را با نقابِ #اخلاق می‌پوشاند تا خودمان زندانبانِ خودمان باشیم.
▽△
Photo: Nina Papiorek
@VahidAkbariOfficial
ما همیشه از ناتوانی رنج نمی‌بریم، بلکه از میلِ فروخورده‌ای رنج می‌بریم که راهی برای تحقق پیدا نکرده است.
روان، میل‌های سرکوب‌شده را فراموش نمی‌کند، آن‌ها را به شکل #اضطراب و تکرارهای آشنا، تبدیل می‌کند.
▽△
@VahidAkbariOfficial
" In The Wind "
#Arman_Mousapour
@VahidAkbariOfficial
وقتی به کودک گفته می‌شود «گریه‌ات که تمام شد بیا»، این‌چنین دریافت می‌کند که: «برای پذیرفته‌شدن، باید بخشی از تجربهٔ درونی‌اش را #حذف کند.»
سال‌ها بعد، همان فرد با بخش‌های خشمگین، غمگین یا نیازمندِ خود احساس بیگانگی دارد.
▽△
@VahidAkbariOfficial
#ایدئولوژی، عمیق‌ترین فرمِ درون‌فکنیِ اتوریته است؛ جایی که سوژه، «خواستهٔ سیستم» را به جای «میلِ اصیل» خود می‌نشاند.
در این نقطه، اطاعت دیگر یک تحمیلِ دردناک بیرونی نیست، بلکه به تجربه‌ای درونی و هویتی بدل می‌شود.
▽△
Photo: Savitri Wilder
@VahidAkbariOfficial
"In Time"
#Engelbert_Humperdinck
#Vocal
@VahidAkbariOfficial
عدمِ پیشرویِ درمان به دلیل #انفعال درمانجو، ممکن است درمانگر را به حس ناکارآمدی بکشاند.
این تجربه، بیشتر ریشه در احساس گناهِ ناسالم و صدای سرزنشگر درونی درمانگر دارد تا در واقعیت بالینی.
چرا که در این‌جا مسئول توقف یا کندی درمان، انفعال درمانجوست، نه ناکارآمدی درمانگر.
▽△
Video: Akio Isshiki
@VahidAkbariOfficial
بسیاری از روابط به دلیل نبودِ ویژگی‌های خوب تمام نمی‌شود، بلکه این نبودِ الگوی‌های آسیب‌زننده است که #رابطه را به نقطهٔ پایان می‌رساند.
اتفاقا گره‌خوردنِ الگوهای مَرَضی دو نفر، بخشِ پنهانِ تداومِ رابطه است.
▽△
Artist: Ulpiano Checa y Sanz
@VahidAkbariOfficial
"Parting"
#Frans_Bak
@VahidAkbariOfficial
وقتی دیگری #آینه شکست‌های تو می‌شود، خشم علیه او دیگر فقط دربارهٔ خودِ او نیست؛ او تصویری از خودت را زنده می‌کند که تحمل دیدنش را نداری.
▽△
@VahidAkbariOfficial
#احترام، گاهی واژه‌ای می‌شود که اجازه نمی‌دهد سلطه‌گر احساس‌گناهش را و سلطه‌‌پذیر احساس خشمش را ببیند.
▽△
Photo: Peter Lindbergh
@VahidAkbariOfficial
" And This Is How It Ends "
#Daigo_Hanada
@VahidAkbariOfficial
خستگیِ مزمن، لزوماً نشانهٔ ضعفِ ایگو نیست، بلکه می‌تواند پیامدِ سال‌ها سازگار شدنِ افراطی با محیطی باشد که #امنیت_روانی، در آن مختل شده...
وقتی بخش زیادی از انرژی روانی صرفِ مهار اضطراب، انکار نیازها و حفظِ تعادلِ رابطه با دیگری می‌شود، چیزی از ظرفیتِ روان برای میل، خلاقیت و زیستن باقی نمی‌ماند.
▽△
Photo: Hugo Lee
@VahidAkbariOfficial
تنهاییِ سازنده، نشانهٔ فاصله‌گرفتن از روابطی‌ست که منجر به #خودتحقیری می‌شود.
این تنهایی، نتیجهٔ فقدانِ عشق نیست، بلکه پیامدِ رهایی از عشقی مَرَضی‌ست که آزادی را بلعیده بود.
رابطهٔ سالم و واقعی بعد از مواجهه با این تنهایی رقم می‌خورد.
▽△
Video: Reza Nazemi
@VahidAkbariOfficial