2614
DUVARLAR KONUŞURKEN.... دلنوشته های کوچه بازاری به زبان تورکی استانبولی نظرات،پیشنهادات،ترجمه و ارتباط با ادمین: İLETİŞİM: 🆔 @KARIMAKBARZADEH 🆔 @SHAHABBEY مدرس ترکی استانبولی : @yilmazbey1988 HTTPS://T.ME/SOKAKSIIRLERI/1 ↕️ KANALIN BAŞLANGICI
پیش از آنکه دربارهٔ زندگیم قضاوت کنی، کفشهای مرا بپوش و قدم در همان مسیری بگذار که من از آن عبور کردهام؛ از کوهها، تپهها و خیابانهایی بگذر که من در آنها قدم زدهام. غم، درد و شادیم را تجربه کن؛ به همان سنگهایی برخورد کن که بارها در مسیرم سدّ راهم شدهاند.
سپس دوباره روی پاهایت بایست، برخیز و با وجود تمام دردها، قدم برداشتن را از نو آغاز کن؛
درست مثل من.
آنگاه، تازه میتوانی دربارهٔ زندگی من قضاوت کنی!
آنگاه که روح در تو دمیده میشود در شکم یک زن هستی
و به وقت گریستن در آغوش او
و زمانی که عاشق میشوی در قلب او
با او درست رفتار کن
یه روز یه کفش قشنگ دیدم
که ازش خیلی خوشم اومد ...
با اینکه برام تنگ بود و پامو که میزد خریدمش !!
فروشنده گفت نگران نباش جا باز میکنه ... !
مدت ها گذشت اما اون کفش جا باز نکرد !!
با خودم گفتم تو مسیرای کوتاه میپوشمش
اما باز اذیتم میکرد... پاهامو زخم میکرد،
ولی خب من خیلی دوسش داشتم ...
بالاخره یه روز اون کفشو کنار گذاشتم !
امید من واسه جا باز کردن اون کفش
بی مورد بود اون کفش سایز پای من نبود !
درسته خیلی میخواستمش
ولی به درد من نمیخورد !
از اون کفش هیچی واسم نموند
جز زخمایی که روپام گذاشت
بعضی از آدما درست همین طورن
باید کنار گذاشتشون چون به سایز قلبت نمیخورن ..
آخرش فقط زخماشون به جا میمونه ..💔
اگر می خواهی انسانی را بشناسی ، با او دربارهی سیاست ، مذهب و زنان صحبت کن.
Bir insanı tanımak istiyorsan, onunla siyaset, din ve kadınlar hakkında konuş.
به سخنی زیبا برخوردم که میگفت:
اگر تمام عمرت را صرف پر کردن کوزه تَرکخورده کنی، جز هدر دادن عمرت در کنار چشمه، حاصلی نخواهی داشت
صبوری یک چیز است و تباه کردن خود، چیزی دیگر.
برای کسی که نمیفهمد، توضیح دادن و برای کسی که قدر نمیداند، ارزش قائل شدن، بیهوده است
فراموش نکن؛ بعضی ظرفها هرگز پُر نمیشوند و بعضی انسانها هیچگاه سیر نخواهند شد.
یه جمله خیلی قشنگی خوندم که میگه :
در ژرفای روحم، حسرتِ یه زندگی کردن هست که آرزوی تجربهکردنش را داشتم، اما هرگز مجالِ زیستنش را نیافتم
و خستگیِ زندگیای بر شانههایم سنگینی میکند که هرگز خواهانش نبودم، اما مجبور شدم آن را زندگی کنم.
Kaldığımız yerden başlarız yine,
Bir mısra düşer kalemin ucuna.
Yollar uzar, biter gecenin rengi,
Yeni bir umut ekleriz yarına.
Yarım kalan bir şarkının sesiyiz,
Rüzgarla yarışan umutlar gibi.
Bazen bir dağ başında sessiziz,
Bazen coşkun akan ırmaklar gibi.
Yaz, ey kalem, dökülsün kelimeler,
Yorulmasın bu uzun yolda adımlar.
Kapanmasın asla o güzel kapılar,
Yeniden başlasın tüm heyecanlar.
#Şahap_Korkmaz
از همانجا که ماندیم دوباره آغاز میکنیم،
بیت شعری بر سر قلم مینشیند.
راهها دراز میشوند، رنگ شب به پایان میرسد،
امیدی تازه به فردا میافزاییم.
ما صدای ترانهای نیمهکارهایم،
همچون امیدهایی که با باد مسابقه میدهند.
گاهی در بالای کوهی خاموشیم،
گاهی همچون رودهای خروشان جاری هستیم.
بنویس ای قلم، تا واژهها جاری شوند،
گامها در این راه طولانی خسته نشوند.
هرگز آن درهای زیبا بسته نمانند،
و همهی شور و اشتیاقها از نو آغاز شوند.
به شوخی بهش گفتم ناخدا چی شد که ماهیگری رو کنار گذاشتی و مروارید صید میکنی ؟
یه پوزخندی زد و بهم گفت این دریا رو میبینی ؟
بیست سال پیش یه مروارید ازم گرفت،
تا تمام مرواریداشو ازش نگیرم بیخیال نمیشم
مروارید اسم زنش بود ❤️🩹
ikimiz başbaşa mantar toplarken o an elim eline değdiği zaman sanki o an durdu. Yavaşça başımı kaldırıp gözlerinin içine baktım; ağaçların yaprakları arasından süzülen yumuşak güneş ışığı yüzünü aydınlatıyordu. Elini hızla çekmek yerine, parmakların parmaklarıma hafifçe kenetlendi.
Ormandaki rüzgarın uğultusu bile yerini derin bir sessizliğe bıraktı. Yüzünde beliren o tatlı ve utangaç tebessümle birlikte fısıldadın:
— "Sanırım bugün aradığımız en değerli şeyi, bu sepetin çok ötesinde bulduk."
O an etrafımızdaki dünyayı, topladığımız mantarları ve zamanın akışını tamamen unuttuk; ormanın kalbinde, sadece ikimizin var olduğu o sessiz ve sıcacık anın içinde öylece kaldık.
#Şahap_Korkmaz
وقتی در خلوت، تنها با هم مشغول چیدن قارچ بودیم، در آن لحظهای که دستم به دستت خورد، گویی زمان ایستاد. آرام سرم را بالا آوردم و به چشمانت خیره شدم؛ نور ملایم خورشید که از میان برگهای درختان به پایین میتابید، صورتت را روشن کرده بود. تو هم به جای اینکه دستت را سریع عقب بکشی، انگشتانت را آرام در میان انگشتان من گره زدی.
حتی صدای وزش باد در جنگل هم جای خود را به سکوتی عمیق داد. با آن لبخند شیرین و خجالتی که بر لبان تو نقش بسته بود، زیر لب زمزمه کردی:
— «فکر میکنم امروز ارزشمندترین چیزی را که دنبالش بودیم، جایی فراتر از این سبدها پیدا کردیم.»
در آن لحظه، تمام دنیای اطرافمان، قارچهایی که جمع کرده بودیم و حتی گذر زمان را کاملاً فراموش کردیم؛ در قلب جنگل، در آن لحظهی آرام و گرم، ما فقط با هم بودیم.
جمال ثریا چقدر زیبا گفته است:
کسی که سکوت صدایت را نفهمد چگونه از طوفان قلبت خبردار بشود.
سه دام وجود دارد که آرامش و شادی را از انسان میدزدند:
حسرتِ گذشته،
اضطرابِ آینده،
و قدر ندانستنِ لحظهای که اکنون در آن زندگی میکنیم.
#اوشو
«İnsanın huzurunu ve mutluluğunu çalan üç tuzak vardır:
Geçmişin pişmanlığı,
Geleceğin kaygısı,
Ve içinde yaşadığımız anın kıymetini bilmemektir.»
Osho
Ufkun Vedası
Günün batışı, bir veda busesi gibi,
Ufukta eriyor güneşin altın rengi.
Gökyüzü boyanmış bir ressamın fırçasıyla,
Mor ve kızılın en derin, en mahzun dengesi.
Bulutlar pamuktan gemiler gibi süzülür,
Işık çekilirken şehir sessizce büzülür.
Kuşlar yuvasına, umutlar hayale döner,
Günün yorgunluğu, karanlığın bağrına gömülür.
Bir sızı kalır geriye, biten her şey gibi,
Yıldızlar uyanır, gecenin gizli sahibi.
Güneş gitse de, aslında bir söz verir bize:
"Her batış, yeni bir doğuşun habercisidir, bil ki."
#Şahap_Korkmaz
وداعِ افق#شهاب_کورکماز Читать полностью…
غروب روز، همچون بوسهای برای وداع است،
و رنگ طلایی خورشید در افق ذوب میشود.
آسمان با قلمموی یک نقاش رنگآمیزی شده،
با عمیقترین و غمگینترین توازنِ ارغوانی و سرخ.
ابرها همچون کشتیهایی از پنبه میلغزند،
و با عقبنشینی نور، شهر در سکوتی کوچک فرو میرود.
پرندگان به لانه بازمیگردند و امیدها به رویا بدل میشوند،
و خستگیِ روز، در آغوش تاریکی مدفون میگردد.
همچون هر آنچه تمام میشود، دردی به جا میماند،
و ستارگان بیدار میشوند؛ صاحبانِ پنهانِ شب.
خورشید اگرچه میرود، اما با ما عهدی میبندد:
«بدان که هر غروبی، نویدبخشِ یک طلوعِ تازه است.»
Şiir gibi kadınlar vardı,
doğru yere düşseler
hayatı cennet eyleyecek.
زنانی بودند مانند شعر
که اگر در جای درست قرار میگرفتند
زندگی را به بهشت تبدیل میکردند
Ve şair adamlar vardı,
doğru kadına denk gelseler
onları mücevher gibi işleyecek...
و مردان شاعری وجود داشتند
که اگر با زن درست روبرو میشدند
او را مانند گوهری گرانبها میساختند...
Şiir gibi kadınlar
şuursuz adamlara yar olup
Çürüdü gitti...
زنانی مانند شعر
نصیب مردان بیفکر گشتند
و پژمرده شدند...
Şair adamlar
şiirsiz kadınların elinde
mum gibi eriyip bitti...
مردان شاعر
در دستان زنانی بیشعر
مانند شمع ذوب شده و تمام گشتند ...
#Anonim #ناشناس
Onun elini son kez tuttum,
Parmak uçlarımda titreyen bir vedaydı bu.
Gözlerinde biriken o son yağmur damlası,
Sanki dünyadan kopuşun habercisiydi.
Sustuk, kelimeler aramızda bir uçurum oldu,
Ve bıraktığım o boşluk, ömür boyu dolmayacak bir sızı.
#Şahap_Korkmaz
دستش را برای آخرین بار گرفتم،
این لرزشِ نوک انگشتانم، تنها یک وداع بود.
آن آخرین قطره باران که در چشمانش جمع شده بود،
گویی خبر از گسستن از این جهان داشت.
سکوت کردیم و کلمات، میان ما به پرتگاهی بدل شدند،
و آن خلئی که به جا گذاشتم، دردی خواهد بود که تا ابد پر نخواهد شد.
#شهاب_کورکماز
Elini son kez tuttuğunu düşün
Parmaklarının ucunda erir koca bir ömür,
Sanki birazdan sessizce yıkılacak gökkubbe.
Göğsümün ortasında ağırlaşır bu mühür,
Zaman durur; ne bir "kal" kalır, ne "git" kelimesiyle.
Bütün cümleler boğazıma düğümlenir,
Gözlerinin derinliğinde son kez kaybolurken.
Sanki o avuçlarda bir devir kapanır,
Bütün ışıklar söner, ben senden uzaklaşırken.
Ama bil ki; son dediğin belki de bir ebediyettir,
Bir veda değil, zamana kazınan en sadık yemin.
Ellerimden kayıp giden o sıcaklıkta hâlâ,
Yalnızca senin adın kalır, bir de mahşere kalan serin.
#Şahap_Korkmaz
تصور کن دستش را برای آخرین بار گرفتهای#شهاب_کورکماز Читать полностью…
در سر انگشتانت، عمری بزرگ آب میشود،
انگار همین نزدیکیهاست که طاق آسمان بیصدا فرو بریزد.
میان سینهام این مهر و موم سنگینتر میشود،
زمان میایستد؛ نه سخنی از ماندن میماند و نه کلمهای از رفتن.
تمام جملات در گلویم گره میخورند،
هنگامی که برای آخرین بار در عمق چشمانت گم میشوم.
انگار در آن کف دستها، دورانی به سر میآید،
و آنگاه که من از تو دور میشوم، تمام چراغها خاموش میشوند.
اما بدان که؛ آن «آخرین» شاید خودِ ابدیت باشد،
نه یک وداع، بلکه صادقترین سوگندی که بر تارک زمان حک شده است.
در آن گرمایی که از دستهایم میگریزد، هنوز هم،
تنها نام تو برجا میماند و خنکای آرامشی که تا روز محشر باقی است.
برای ازدواج کردن بیش از جنگ رفتن شجاعت لازم است.
✍️ کریستین بوبن
"Evlenmek, savaşa gitmekten daha fazla cesaret ister."
✍️ Christian Bobin
Seni sevdim,
Ama kendimi sevmedim.
Senin için ağladım,
Ama kendi gözyaşımı silmedim.
Şimdi geriye bakınca
En çok kendime üzülüyorum
Çünkü sen gittin,
Ben ise hep oradaydım.
#Özdemir_Asaf
من تو را دوست داشتم،
اما خودم را دوست نداشتم.
برای تو گریه کردم،
اما اشکهای خودم را پاک نکردم.
حالا که به گذشته نگاه میکنم
بیشتر از همه برای خودم متاسفم
برای اینکه تو رفتی
در حالی که من همانجا ماندم.
Canım, can içim
Olmayanım, gelmeyenim.
Bitiremediğim, bitmeyenin.
Bilmiyorum daha nasıl ifade
edeyim seni...
Özledim.
#Özdemir_Asaf
عزیزِ دلم، جانِ جانانم
تویی که اینجا نیستی، تویی که هرگز نیامدی.
تویی که نتوانستم بر تو نقطه پایان بگذارم، تویی که هرگز به پایان نمیرسی.
نمیدانم دیگر تو را چگونه توضیح بدهم
دلتنگت هستم.
Aşk, sevdiği kadını sahiplenen,
merak eden, kıskanan,
özleyen, benimseyen,
gözyaşına kıyamayan adamların işidir...
Gerisi hevestir.
عشق، کار مردانی است که وقتی زنی را دوست دارند، از آنِ خود میدانند،
مردانی که به او اهمیت میدهند، نسبت به او غیرت به خرج میدهند، دلتنگ او میشوند، او را چون تکهای از وجودِ خود میدانند،
و تابِ دیدنِ حتی یک قطره اشک بر چشمانِ او را ندارند...
هر چیزِ دیگری جز این، هوسی بیش نیست.
Bize başka bir hayat lazım,
Başka bir dünya, başka bir umut...
Ama en çok şimdiki "sen" lazım.
Zira seni bu hayatta çok geç buldum;
Hiç yaşamadan, kavuşamadan...
Kıyıda köşede; sessiz ve çaresizce sevdim.
Bir an olsun vazgeçmeyi düşünmeden,
Payıma düşen hasretinle yetindim.
Dilsiz şair
ما به زندگی دیگری نیاز داریم،
به دنیایی دیگر، به امیدی دیگر...
اما بیش از هر چیز، من به «تو»ی همین لحظه نیاز دارم.
چرا که تو را بسیار دیر در این زندگی یافتم
بیآنکه هرگز واقعاً زیسته باشیم، بیآنکه به هم رسیده باشیم...
در گوشهای دنج و خلوت، دوستت داشتم بیصدا و درمانده.
بیآنکه حتی یکبار به تسلیم شدن فکر کنم،
با حسرتی که سهمِ من شده بود، ساختم.
شاعر بیصدا
Bazı kadınlar saatlerce makyaj yapar, bazıları ise sadece gülümser...
برخی زنها ساعتها آرایش میکنند
اما برخی فقط لبخند میزنند
تمام شعرهای ناظم حکمت
Nazım Hikmet 'in tüm şiirleri
@tomertuurk
"Bazı insanlar geçer hayatından;
Ne bir iz bırakırlar, ne bir ses.
Sanki hiç gelmemişler gibi sessiz,
Hiç gitmemişler gibi derin bir boşlukla…"
#Şahap_Korkmaz
«برخی از آدمها از زندگیات میگذرند؛
نه ردپایی از خود میگذارند و نه صدایی.
گویی هرگز نیامدهاند، چنان بیصدا؛
و گویی هرگز نرفتهاند، چنان با خلائی عمیق…»
#شهاب_کورکماز
«Karanlıkta seni çok beklettiğim beni affet.
Yalnızlığın soğuk duvarları arasında, adımlarını duyabilmek umuduyla ne kadar uzun saatler geçirdim, bilemezsin.
Zaman, sen yoksan sanki duruyor; her saniye sırtıma ağır bir yük gibi biniyor. Ama ne kadar geç kalırsan kal, bilsen ki kapım da, kalbim de sana hep açık kaldı. Çünkü biliyorum ki, karanlığın en koyu anında bile seninle gelecek olan o ışık, her şeye değer.»
#Şahap_Korkmaz
«مرا ببخش که تو را در تاریکی بسیار به انتظار نشاندم.
نمیدانی در میان دیوارهای سرد تنهایی، به امید شنیدن گامهایت چه ساعتهای درازی را سپری کردم.
زمان، در غیاب تو انگار متوقف میشود؛ هر ثانیه چون باری سنگین بر شانههایم سنگینی میکند. اما هرچقدر هم که دیر کنی، بدان که در و قلبم همواره به روی تو گشوده مانده است. زیرا میدانم که در تاریکترین لحظات نیز، آن نوری که با تو خواهد آمد، ارزش هر رنجی را دارد.»
«sabahleyin yağmurlu havada hep seni düşündüm .Camdaki damlalar ağır akarken, sanki her biri içimdeki adını fısıldıyordu. Toprağın o derin kokusu bile seni getirdi aklıma; ıslak kaldırımlar, bomboş sokaklar ve sensizliğin o en kalabalık sessizliği...»
#Şahap_Korkmaz
«صبح توی هوای بارانی مدام به تو فکر میکردم. قطرههای باران روی شیشه سنگین میچکیدند، گویی هر کدام اسم تو را در دلم زمزمه میکردند. حتی بوی عمیق خاک هم تو را به یاد من آورد؛ پیادهروهای خیس، خیابانهای سوتوکور و شلوغترین سکوت دلتنگی...»