بهروز وثوقی؛ مردی که سینما به بودنش بدهکاره.
اسمش که میاد، یاد روزگار نجیب سینمای ایران زنده میشه ستارهای از روزگار خوش سینما…
همیشه ماندگار، همیشه عزیز.
📽 @ShortFilm
او همه را شگفت زده کرد...
یه حال خوب ...
He shocked everyone ...
insta: mtirabosco
📽 @ShortFilm
#نوستالژی
#گریز نام آلبومی است در سبک سنتی ایرانی با خوانندگی نادر گلچین و آهنگسازی فریدون شهبازیان که در سال ۱۳۸۴ توسط موسسه راویان هنر شرق منتشر شد. این آلبوم در واقع بازنشر دو اثر قدیمی به نامهای «گریز» و «بر تربت حافظ» است که فریدون شهبازیان و نادر گلچین به صورت مشترک در اوایل دههی ۵۰ و در برنامهی گلهای تازه ۱۷۷ و ۱۶ منتشر کرده بودند.
#موسیقی #نوستالژی #موسیقی_اصیل #موسیقی_ایرانی #موسیقی_سنتی
📽 @ShortFilm
به همین دلیل میگن روی ماشین چراغ زنون نبندین
📽 @ShortFilm
داریوش عیاری، فیلمبردار سینما و برادر کیانوش عیاری، روز جمعه ۱۷ مهر بر اثر سکته درگذشت.
داریوش عیاری، متولد سال ۱۳۲۵ و دانشآموخته رشته روزنامهنگاری، فعالیت حرفهای خود در سینما را با فیلمبرداری فیلم «تنوره دیو» در سال ۱۳۶۴ آغاز کرد.
وی در طول فعالیت هنری خود، فیلمبرداری آثار متعددی از سینمای ایران را برعهده داشت که از جمله آنها میتوان به «ویلای ساحلی»، «جاده قدیم»، «کاناپه»، «خانه پدری»، «دختری با کفشهای کتانی» و «راز مینا» اشاره کرد.
📽 @ShortFilm
کمی دریا، کلی خنده، چاشنی شیطنت و دنیایی از دوستی... امیدوارم که شما هم از آن لذت ببرید و بتوانید برای چند دقیقه هم که شده، همه چیز را فراموش کنید و لحظه خوشی داشته باشید.
چون گاهی بهترین خاطرات نه از برنامهریزیهای بزرگ، بلکه از خندیدن ها در کنار هم، سهیم شدن در ماجراجوییهای کوچک و سخت نگرفتنِ زندگی شکل میگیرند. 🌸
📽 @ShortFilm
پیرمرد میخواند زیبا و حزن انگیز در گوشه ای از پارک ایرانشهر برای مردم
"من بر عکس تو خدارو هم تو لبخند تو میبینم"
پی نوشت:
آقای شاهین کلاهی با صدای زیبا و گرمش
insta :
https://www.instagram.com/shahinkolahi5050
📽 @ShortFilm
امروز 14مهرسالروز درگذشت آتیلا پسیانی است.
آتیلا پسیانی از چهرههای ماندگار تئاتر و سینمای ایران بود که حضورش همواره با نوعی جسارت هنری و درک عمیق از نقش همراه بود. او بازیگری را صرفاً اجرا نمیدانست، بلکه فرآیندی از کشف و تجربه میدید. پسیانی در نقشهایش مرز میان واقعیت و نمایش را بارها جابهجا کرد؛ از تیپسازیهای ظریف و انسانی در آثار اجتماعی گرفته تا حضورهای خاص و گاه سوررئال در سینما و صحنه.
وی از نسل هنرمندانی بود که با تکیه بر دانش تئاتری و خلاقیت فردی، میان سنت و مدرنیته پلی زنده ایجاد کرد. نگاهش به بازیگری، بر پایهی تحقیق، تمرین و آگاهی از بدن و صدا بود؛ چیزی که او را از بسیاری همنسلانش متمایز میکرد. پسیانی در هر نقش، چه در قالب شخصیتی تراژیک و چه کمیک، هویتی تازه میآفرید که فراتر از متن میرفت.
سالگرد درگذشت او یادآور فقدان هنرمندی است که نه تنها بر صحنه و پرده، بلکه در آموزش و پرورش نسل جدید بازیگران نیز تأثیری ژرف گذاشت؛ بازیگری که حضورش یادآور تعهد، خلاقیت و اصالت در هنر ایران است.
📽 @ShortFilm
🎬 «پدرخوانده» (۱۹۷۴)
عذاب حقیقت: این قاب تکاندهنده، لحظهای ویرانگر را نشان میدهد که مایکل کورلئونه (آل پاچینو) به عمق خیانت برادرش پی میبرد. فردو (جان کازال) پشت سرش ایستاده؛ معذب و بیخبر که رازش فاش شده. مایکل زیر بار سنگین حقیقت در هم میشکند. این فقط غم نیست؛ لحظهای است که مایکل میفهمد باید بین خانواده و امپراتوریاش یکی را انتخاب کند.
رفاقت پاچینو و کازال واقعی بود. این دو در زندگی واقعی دوستان نزدیکی بودند و در تئاتر و فیلم «بعدازظهر سگی» با هم کار کرده بودند. پاچینو بعدها گفت کازال تنها بازیگری بود که واقعاً او را به چالش میکشید، به خاطر آسیبپذیریاش. همین پیوند واقعی باعث میشود خیانت در بخش دوم اینقدر شخصی به نظر برسد و واکنش مایکل — پوشاندن چشمانش، انگار تحمل دیدن واقعیت تازه را ندارد — اینقدر کوبنده باشد.
این صحنه را اغلب دانشجویان سینما نمونهای درخشان از میزانسن میدانند. کوپولا با قرار دادن فردو در پسزمینه، خارج از فوکوس و «پشت» مایکل، بصری نشان میدهد که این خیانت «خنجر از پشت» بود. اینجا نقطه بیبازگشت مایکل است؛ جایی که از رهبری به مستبدی تنها و منزوی تبدیل میشود.
📽 @ShortFilm
معرفی یکی از ستونهای ضبط آثار پاپ در دهه پنجاه
سالها از مرگ نوریک هاکوپیان ملقب به (نونو) که بحق باید اور را اسطوره نوازندگی گیتار باس در زمان خود نامید، میگذرد.
نابغه ای تمام عیار و نوازندهای که با درگذشتش، خلاء وجود یک نوازنده پرفکت را سالیان سال به موسیقی این مرز و بوم تحمیل کرد.
نونو از ارامنه ایرانی متولد دهه سی خورشیدی بود که ۹۰ درصد آهنگهای دهه پنجاه که جاودانه شدند مثل ترانههای گوگوش و داریوش و ابی و مازیار و ستار و .... خیلی از کارهای دیگر را نوازندگی کرد.
صدای گیتارباس افسانه ای نونو در اکثر این ترانه ها به گوش میرسد و به حق و به گفته اساتید در زمان خودش اعجوبه بود.
نونو بعد از انقلاب به انگلیس مهاجرت کرد و متاسفانه در اواسط سالهای دهه ۸۰ میلادی در اوج جوانی درگذشت.
🎸یادش گرامی🎸
📽 @ShortFilm
این تصاویر، بخشی از تاریخ «پدرخوانده» هستند؛
این فیلمهای ۸ میلیمتری در سال ۱۹۷۱، همزمان با تولید «پدرخوانده»، در املاک خانواده نورتون در اِمِرسون هیلِ استیتن آیلند ثبت شدند؛ همان لوکیشنی که برای خانه خانواده کورلئونه مورد استفاده قرار گرفت.
تصاویر، لحظات صمیمیتری از دوران تولید فیلم را نشان میدهند؛ از آمادهسازی و ساخت دکورها تا حضور فرانسیس فورد کوپولا و بازیگران در محل فیلمبرداری.
این مجموعه سالها بعد، در قالب بخش ویژهی «The Godfather: Home Movies» در نسخه پنجاهمین سالگرد فیلم منتشر شد و برای نخستینبار این تصاویر ۸ میلیمتری را در اختیار عموم قرار داد.
جالب اینجاست که در این تصاویر، هنوز خبری از آن افسانهای که امروز با نام «پدرخوانده» میشناسیم نیست.
فقط یک گروه فیلمسازی را میبینیم، یک خانه، چند بازیگر و دوربینی که بیسروصدا لحظاتی را ثبت کرده که آن زمان، هیچکس نمیدانست قرار است به بخشی از تاریخ سینما تبدیل شوند.
🎬 The Godfather (1972)
🎥 Directed by Francis Ford Coppola
#TheGodfather
📽 @ShortFilm
تا حالا فکر کردهای دیگران تو را چگونه میبینند؟
ما آدمها را از روی ظاهر، حرف زدن و رفتارشان قضاوت میکنیم و خیلی زود تصویری از آنها میسازیم.
اما واقعیت این است:
هیچکس فقط آن چیزی نیست که ما میبینیم.
هر آدمی دنیایی دارد که پشت نگاه، رفتار و سکوتش پنهان است؛
دنیایی از احساسات، تجربهها، انتخابها و معناهایی که شاید ما هیچوقت نبینیم.
آنچه تو از دیگری میبینی، فقط یک زاویه دید است؛ نه تمامِ او.
پس شاید بد نباشد قبل از اینکه برداشت خودمان را حقیقت بدانیم، کمی مکث کنیم.
چون آدمها همیشه عمیقتر از چیزی هستند که به چشم میآیند.
حالا یک سؤال:
دیگران تو را چگونه میبینند؟
و خودت، وقتی هیچکس نگاهت نمیکند، چگونه خودت را میبینی؟
📽 @ShortFilm
بازخوانی ماجرای هیروشیما...
🤔چرا وقتی بمب اتم بر هیروشیما فرود آمد، همه بیرون بودند ؟
ساعت ۷:۰۹ صبح آژیر به صدا درآمد.
ساعت ۷:۳۱ اعلامِ رفع خطر شد.
ساعت ۸:۱۵ شهر دیگر وجود نداشت.
این داستانِ صبح آن دوشنبه، ساعتبهساعت است.
📽 @ShortFilm
وقتی تفاهم غایب است: درسهای یک سکانس تئاتری در کلاغ بیضایی
در برشی از فیلم کلاغ (۱۳۵۶) به کارگردانی و نویسندگی بهرام بیضایی، شاهد صحنهای تئاتری هستیم که شاگردان آسیه، آموزگار مدرسه ی کر و لالها، نمایش را اجرا میکنند. در این لحظه، اصالت (با بازی حسین پرورش) در کنار آسیه (پروانه معصومی) نشسته و دیالوگی کوتاه اما عمیق بین آنها رد و بدل میشود:
اصالت: «من اینجور تئاتر رو نمیفهمم، با من رابطه برقرار نمیکنه، تو چطور حوصله میکنی؟ هیچ فایده نداره، من میتونم وقتم را جای دیگه تلف کنم.»
آسیه: «خوب پس چرا نمیری؟»
✍️🏻این دیالوگ ساده، انعکاس ضعف تفاهم و همزبانی در روابط انسانی است؛ همانگونه که در زندگی امروز نیز شاهد آن هستیم. بسیاری از افراد، به ویژه در روابط مرد و زن، تفاهم و درک متقابل ندارند و کوچکترین اختلافها به بزرگترین مشکلات تبدیل میشود.
از منظر روانشناسی اجتماعی، این سکانس یادآور اهمیت احترام به تفاوتها و علایق دیگران است، حتی اگر با نگرش یا حرفهای خاص مواجه باشیم. ادب و رعایت احترام، اساس هر رابطه سالم و سازنده است و بیتوجهی به آن باعث تنش و نارضایتی میشود.
فیلم #کلاغ
📽 @ShortFilm
🎙️ وقتی بدن هم دیالوگ میگوید؛ زبان بدن در خدمت صدا!
وقتی تمام وجودت در خدمت صداست
زنده یاد استاد منوچهر اسماعیلی، و زنده یاد منوچهر والی زاده دوبلور و مدیر دوبلاژ های نامدار ایران، به مهارت کمنظیرشان در تیپگویی و جانبخشیدن به شخصیتهای متعدد شهرت داشتند. صدای ماندگار شان را در آثار بزرگی میشنویم
اما در این تصاویر، نکتهای فراتر از قدرت صدا میبینیم: زبان بدن در خدمت بیان احساس!
حرکت دستها، تغییر حالت چهره، انقباض عضلات و واکنشهای طبیعی بدن هنگام اجرای دیالوگ، میتوانند به انتقال بهتر احساس و باورپذیری نقش کمک کنند.
🎯 در دوبله و گویندگی بدن فقط یک ابزار حرکتی نیست؛ میتواند همراهی مؤثر برای بیان باشد. گاهی گوینده با یک حرکت دست یا تغییر حالت چهره، به اجرای خود جان تازهای میدهد؛ حتی اگر مخاطب او را نبیند.
صدای خوب شنیده میشود؛ اما صدایی که با احساس همراه است، در ذهن میماند.
✍🏻 الهام حسینی | گوینده رادیو ورزش و مدرس گویندگی
#منوچهر_والی_زاده #منوچهر_اسماعیلی #دوبله #هنر_دوبلاژ
📽 @ShortFilm
🎧 فانتزی جهان وطنی و فتح اروپا با دست های خالی؛ وقتی طنز، نقابی بر چهره فقر و رویاپردازی طبقه فرودست میشود 🎶
در سینمای تجاری و عامه پسند اواخر دهه چهل خورشیدی، پدیده ای شگرف شکل گرفت: خروج قهرمانان حاشیه نشین از کوچه پس کوچه های جنوب شهر و پرتاب شدن آنها به قلب کلان شهرهای غربی. فیلم «دور دنیا با جیب خالی»، یکی از بارزترین نمونه های این چرخش فرهنگی و روانشناختی در جامعه آن دوران است.
ترانه طنز این اثر با اجرای متفاوت و ماندگار منوچهر اسماعیلی، که در مقام دوبلور به جای کاراکتر رضا بیک ایمانوردی خلق شده، فراتر از یک سرگرمی ساده است. این قطعه و پیرنگ اصلی فیلم، تجسم مکانیزم دفاعی انسان شرقی و حاشیه نشین در برابر شکاف های عمیق اقتصادی است. سفر خیالی و پرهیاهوی دوستان از رم و پاریس تا لندن و هامبورگ، در حالی که نشانه اصلی هویتی آنها یعنی «جیب خالی» تغییری نکرده، نشان میدهد که چگونه رویای تحرک اجتماعی در قالب کمدی به تصویر کشیده میشود.
🎙 خواننده (صداپیشه): منوچهر اسماعیلی
🎬 نام فیلم: دور دنیا با جیب خالی (محصول ۱۳۴۹)
آهنگ: اسفندیار منفردزاده
📽 @ShortFilm
خاطراتی تلخ از «هامون»
افسوس که هر سهشان دیگر در میان ما نیستند.
یادشان همیشه زنده و گرامی. 🖤🕊️
#داریوش_مهرجویی #خسرو_شکیبایی
#بیتا_فرهی
#هامون
📽 @ShortFilm
اجرای خصوص
به تو هرگز نگفتم من…..تو را من دوست میدارم
تو هم هرگز پرسیدی…نخواندی از نگاهم…..تو را من دوست میدارم
استاد جواد معروفی و خانم الهه
📽 @ShortFilm
❗️روش جدید هک تلگرام
لطفاً مراقب باشید و روی لینکهای مشکوک کلیک نکنید.
📽 @ShortFilm
اکبر عالمی
✨️ (زادهٔ ۱۳۲۴، اهواز – درگذشتهٔ ۲۲ مهر ۱۳۹۹، تهران)
✨️ مستندساز، عکاس، منتقد و استاد سینما؛ فارغالتحصیل رشتهٔ رادیو و تلویزیون و دارای دکترای سینما از انگلستان.
✨️ سالها در دانشگاه تربیت مدرس به تدریس سینما پرداخت و با اجرای برنامهٔ «هنر هفتم» در دههٔ ۷۰، برای مخاطبان تلویزیون چهرهای شناختهشده شد. او همچنین مسئول لابراتوار وزارت فرهنگ و آموزش عالی و لابراتوارهای سازمان صداوسیما بود.
✨️ «مروارید خلیج فارس» و «خلیج فارس و نواحی نهگانه» از مستندهای او هستند و آثاری چون «تمهیدات سینمایی» و «قدرت واژگان» نیز از نوشتههای او بهشمار میروند.
عالمی در ۲۲ مهر ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.
#اکبر_عالمی
📽 @ShortFilm
در این ویدیو که برگرفته از «شبِ بهرام بیضایی» به کوشش مجلهی بخاراست، مهدی هاشمی با بیان خاطرهای از اجرای برخوانیِ «کارنامهی بُندارِ بیدَخش» به ویژگی کمتر شناختهشدهای از شخصیت بیضایی میپردازد که شاید بسیاری از دوستداران وی چندان با آن آشنا نباشند.
روح استاد بیضایی و پرویز پورحسینی شاد و یادشان همیشه گرامی...
#بهرام_بیضایی #مهدی_هاشمی #کارنامه_بندار_بیدخش #پرویز_پورحسینی #بهرام_بیضائی
📽 @ShortFilm
چه کسی بود صدا زد #سهراب
فیلم کوتاهی از جهانی که دیگر نیست؛
ابری نیست، بادی نیست....
به جایی میان خلوت صمیمی شعر و سکوت
روشنی، من، گل، آب،
پاکی خوشه زیست...
و
... نان و ریحان و پنیر
... نور در کاسه مس چه نوازش ها می ریزد ...
... چشمها را باید شست ...
این چند لحظه
شاید فیلمی کوتاه باشد؛
آنسوی آن اما
کسی ایستاده است که جهان را
چنان ساده و عمیق می دید
که شعرهایش هنوز
در سکوتِ ما ادامه دارند.
کفشهایم کو؟....
بیاد زادروز سهراب
#سهراب_سپهری
📽 @ShortFilm
■ یادی از استاد صبا و حسین تهرانی ■
ماجرای تولد رکسانا صبا از زبانِ بانو منتخبالملوک اسفندیاری:
یک شب صبا را بیدار کردم و گفتم: باید مرا به بیمارستان برسانی. مدتی بود که حسین تهرانی در خانه ما اقامت داشت و از هر نوع کمک در حق صبا دریغ نمیکرد و هر گاه حالِ صبا را مساعد میدید از او تعليمِ ضرب میگرفت. در رادیو همه حتى حبيب سماعی مخالفِ حسینتهرانی بودند و تنها کسی که پِی به استعدادِ حسین برده بود صبا بود که از هیچ گونه کمکی در حقِ حسین فروگذار نکرد.
حسین به اتفاقِ صبا پیاده تا منزل جعفر اخوان در خیابان آ شیخ هادی رفتند و اتومبیل او را آوردند و مرا به بیمارستان رساندند. در سال ۱۳۳۲ دختر زیبایی از من به دنیا آمد که به پیشنهاد پسر عمویم نیما یوشیج رکسانا (یعنی ستارهٔ دمِ صبح) نامیده شد. دخترِ زیبایی به نظر میرسید و اتفاقاً آن سال در تهران تیفوس شایع شده بود....
---------
📽 @ShortFilm
🎼 وقتی موسیقی کلاسیک تصمیم میگیرد کمی شیطنت کند!
«گالوپ جهنمی» (Infernal Galop) یکی از مشهورترین قطعات اپرت Orpheus in the Underworld اثر ژاک افنباخ است؛ همان ملودی آشنایی که بعدها به موسیقی نمادین رقص کنکن تبدیل شد.
این قطعه با سرعت نفسگیر، ریتم تند و هماهنگی دقیق سازهای ارکستر، یکی از پرهیجانترین نمونههای موسیقی صحنهای قرن نوزدهم است. اما جذابیت این اجرا فقط در سرعت و تکنیک آن نیست؛ توماس هِنگلبروک با ارتباط مستقیم با نوازندگان و تماشاگران، مرز بین صحنه و سالن را از بین میبرد و خودِ مخاطب را هم وارد اجرا میکند.
نتیجه؟
یک قطعه کلاسیک که بعد از بیش از یک قرن، هنوز میتواند سالن را به یک مهمانی پرهیجان تبدیل کند. 🎻👏🎶
🎵 Work: Infernal Galop – Orpheus in the Underworld
🎼 Composer: Jacques Offenbach
🎻 Conductor: Thomas Hengelbrock
🎭 From: Orpheus in the Underworld (1858)
#JacquesOffenbach #InfernalGalop #CanCan #ClassicalMusic #ThomasHengelbrock
📽 @ShortFilm
یادی از بانو #پروا
استاد #هوشنگفراهانی
📽 @ShortFilm
در طول جنگ جهانی، گربهها به همراهانی غیرمنتظره اما رایج در سنگرها و کشتیهای نظامی تبدیل شدند. آنها فقط برای سرگرمی یا آرامش سربازان نبودند؛ گربهها با شکار موشها و موشهای صحرایی، به کنترل جمعیت عظیم جوندگانی که اردوگاهها، سنگرها و انبارهای مواد غذایی را آلوده میکردند، کمک میکردند و واقعاً برای سربازان مفید بودند.
حتی در عکسهای آرشیوی موزههای جنگ، گربههایی دیده میشوند که در کنار نیروهای نظامی در جبهه غربی بهعنوان حیوانات نمادین هنگها حضور داشتند.
گربهها علاوه بر شکار جوندگان، برای سربازان نقش همدم و نماد هنگ را هم داشتند. در محیطی پر از گلولای، ترس و خشونت، حضور یک حیوان میتوانست حس کوچکی از آرامش و زندگی عادی را به سربازان یادآوری کند.
🐱🎖️
#گربه #حیوانات #تاریخ #جالب #جنگ_جهانی
وقتی فروغ فرخزاد بازیگر شد...
در میان آثار مرمتشده ابراهیم گلستان، فیلم "خواستگاری" بود. فیلمی که پیشتر بخشهایی از آن با کیفیتی نازل در اینترنت منتشر شده بود اما تماشای نسخه ترمیمشده یازده دقیقهای که با استفاده از نسخه پزتیو سیوپنج میلیمتری آن صورت پذیرفته، لذتی دو چندان داشت.
"خواستگاری" که در سال ۱۳۴۰ ساخته شد در اصل یک فیلم تلویزیونی اپیزودیکِ یک ساعته درباره آداب و رسوم خواستگاری در سیسیل، ایران، کانادا و هند بود که به سفارش هیئت ملی فیلم کانادا تهیه شد.
نکتهای که به فیلم گلستان اهمیت تاریخی دو چندان میبخشد، ترکیب بازیگران آن است؛ فروغ فرخزاد در تنها تجربه بازیگری خود جز حضور کوتاه در "خشت و آینه"، نقش خواهر داماد را بازی میکند. نقش پدر عروس که ابتدا قرار بود جلال آلاحمد ایفاگر آن باشد توسط پرویز داریوش، مترجم سرشناس بازی شد و طوسی حائری همسر اول احمد شاملو به نقش مادر داماد ظاهر شد. سایر بازیگران هم محمود هنگوال به نقش داماد و هایده تقوی به نقش عروس هستند.
سکانسی از این فیلم را ببینید.
#ابراهیم_گلستان #فیلم_خواستگاری #فروغ_فرخزاد #پرویز_داریوش
📽 @ShortFilm