936
شهروندانی متفکر متعهد شوید و چنین افرادی بسازید مهدی کلاهی دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد رییس شبکه سمنهای محیطزیستی استان دکترای جامعهشناسی محیطزیست از ژاپن مدیر عامل سمن ملی اتازیس عضو کمیته UNEP-GEO7 و IPBES سازمان ملل @Kolahi
امروز یافتههای این مقاله را
/channel/MahdiKolahi/2531
که در Scientific Reports — Nature هفته پیش منتشر شده
https://www.nature.com/articles/s41598-026-59060-2
📌 با عنوان مقاله:
Urban public green spaces in semi-arid cities: integrating vegetation health, water sustainability, and environmental justice in Mashhad, Iran
برای مدیران و کارشناسان ارشد محترم فضای سبز شهرداری مشهد ارایه دادم.
پاورپوینت تقدیم شما عزیز
@MahdiKolahi
🤩اردوی طبیعتگردی دیزباد🤩
(ویژه دانشجویان دختر دانشگاه فردوسی مشهد)
✻ دفتر دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی برگزار میکند!
بیستویکمین دوره طرح ملی ایران، مرز پرگهر☀️
⚠️ هشدار درباره راهسازی در ارتفاعات قله بینالود
در پی انتشار تصاویر و گزارشهایی از فعالیت ماشینآلات سنگین در ارتفاعات #بینالود، شبکه تشکلهای محیط زیست و منابع طبیعی خراسان رضوی طی نامهای به مدیرکل منابع طبیعی استان، خواستار رسیدگی فوری، بررسی مجوزهای قانونی و جلوگیری از ادامه هرگونه عملیات مغایر با ضوابط حفاظتی شده است.
این ارتفاعات از نظر حفاظت از طبیعت، منابع آب و پایداری حوضههای آبخیز منطقه، اهمیت ویژهای دارند. هرگونه مداخله در این محدوده باید با رعایت کامل قوانین و ملاحظات حفاظتی انجام شود.
بینالود فقط یک قله نیست؛ بخشی از سرمایه طبیعی و آبی خراسان است.
📌 تصویر نامه رسمی و درخواست پیگیری را در ادامه ببینید.
#منابع_طبیعی
#حفاظت_از_طبیعت
#خراسان_رضوی
@MahdiKolahi
نوشتاری در روزنامه صبح امروز:
یکشنبه 19 مهر 1405
🌍🌳
وقتی جاده بینشهری، هزینه تصمیمهای نادرست محلی را میپردازد!
📍 ورودی سیدآباد از سمت چناران، در محور چناران–قوچان
احداث میدان در ورودی یک سکونتگاه، بهخودیخود نه اقدامی درست است و نه نادرست؛ ملاک، ضرورت ترافیکی، مطالعات مهندسی، ارزیابی ایمنی و مقایسه علمی گزینههای جایگزین است. اما هنگامی که در یک محور مهم بینشهری، پس از ایجاد موانع متعدد کاهنده سرعت، ساخت میدان دیگری نیز در دستور کار قرار میگیرد، این پرسش جدی مطرح میشود: آیا تصمیمگیری بر اساس مطالعات جامع ترافیکی و نیاز واقعی منطقه انجام شده است؟
راه بینشهری، صرفاً یک معبر محلی نیست. این راه بخشی از شبکه ارتباطی منطقه است و باید امکان جابهجایی ایمن، پیوسته و کارآمد را برای همه استفادهکنندگان فراهم کند. توسعه سکونتگاهها در مجاورت چنین محورهایی نیز باید با رعایت ضوابط مکانی، مدیریت دسترسیها و حفظ عملکرد راه صورت گیرد؛ نه اینکه پیامدهای توسعه نامناسب، با تحمیل محدودیتهای پیدرپی به جریان عبوری جبران شود.
پیشنهاد میشود پیش از تکمیل این طرح، ضرورت احداث میدان با گزینههایی مانند دوربرگردان استاندارد، اصلاح دسترسیها یا سایر راهکارهای مهندسی ترافیک مقایسه شود. اگر هدف صرفاً تأمین امکان گردش و دسترسی است، باید راهکاری انتخاب شود که ضمن تأمین ایمنی، کمترین اختلال غیرضروری را در عملکرد محور بینشهری ایجاد کند.
از سوی دیگر، هزینه ساخت و نگهداری این سازه باید در برابر منافع واقعی آن سنجیده شود. منابع عمومی محدودند و اگر ضرورتی برای این هزینه وجود نداشته باشد، میتوان آنها را به نیازهای اولویتدار داخل سیدآباد، از جمله بهسازی معابر، ایمنسازی مسیرهای عابر پیاده و ارتقای خدمات شهری اختصاص داد.
مسئله، مخالفت مطلق با میدان نیست؛ مسئله، تصمیمگیری بدون توجیه فنی کافی و نادیدهگرفتن هزینههای اجتماعی، اقتصادی و ترافیکی آن است. مسئولیت حرفهای طراحان، تصمیمگیران و مراجع تأییدکننده آن است که پیش از تخصیص منابع عمومی، ضرورت طرح و برتری آن بر گزینههای جایگزین را اثبات کنند؛ نه اینکه پس از اجرا، هزینه اصلاح احتمالی تصمیم را دوباره بر جامعه تحمیل کنند.
پرسش روشن این است: آیا پیش از آغاز این پروژه، ارزیابی فنی و اقتصادی شفافی انجام شده است؟ اگر بله، نتایج آن باید در دسترس افکار عمومی قرار گیرد؛ و اگر نه، چرا باید یک محور مهم بینشهری و منابع عمومی، هزینه تصمیمی را بپردازند که ضرورت آن هنوز روشن نیست؟
#سیدآباد
#چناران_قوچان
#مهندسی_ترافیک
#ایمنی_راه
#برنامهریزی_شهری
@MahdiKolahi
📢 چاپ مقاله جدید:
Strategic Planning for Medicinal Plant Management and Ecosystem Restoration in the Arghavan Valley Rangelands, Mashhad, Iran: An Integrated SWOT–QSPM Approach
🌿 دانش بومی؛ حلقه پیوند حفاظت از طبیعت و توسعه پایدار معیشت محلی
🔬 این پژوهش با بررسی دانش بومی گیاهان دارویی در مراتع ارغوان دره مشهد، ۶۷ گونه گیاهی متعلق به ۲۷ تیره را شناسایی کرده و با تلفیق دانش بومی، تحلیل SWOT و ماتریس برنامهریزی راهبردی کمی (QSPM)، راهبردهای اولویتدار برای مدیریت پایدار گیاهان دارویی و احیای اکوسیستم را ارزیابی کرده است.
📌 مهمترین یافته پژوهش: بهرهگیری از دانش بومی برای توسعه محصولات نوین گیاهان دارویی، بالاترین امتیاز جذابیت راهبردی (۵٫۸۳) را کسب کرد.
💡 این یافته نشان میدهد که دانش بومی، فراتر از میراثی فرهنگی، میتواند ظرفیتی راهبردی برای حفاظت و احیای طبیعت، بهرهبرداری پایدار از منابع طبیعی و تقویت معیشت جوامع محلی باشد؛ مشروط بر آنکه با برنامهریزی علمی و سازوکارهای اجرایی مناسب همراه شود.
#گیاهان_دارویی
#بازسازی_اکوسیستم
#دانش_بومی
#مدیریت_مراتع
@MahdiKolahi
🌱 قانون جدید پشتیبانی و رفع موانع تولید کشاورزی؛ یک تغییر مهم در مسیر کشاورزی ایران
این قانون تلاش میکند کشاورزی را از یک بخش سنتی و عمدتاً تولیدمحور، به بخشی دانشبنیان، فناور، سرمایهپذیر، بازارمحور و متکی بر زنجیره ارزش تبدیل کند.
از مهمترین محورهای آن میتوان به کشاورزی هوشمند، تأمین مالی نوین، توسعه کشاورزی قراردادی، تقویت مشارکت کشاورزان، کاهش واسطههای غیرضرور، توسعه صادرات و دیپلماسی غذایی، زنجیرههای ارزش پایدار و افزایش نقش دانش و فناوری اشاره کرد.
اما پرسش اصلی این است:
آیا این قانون میتواند از «قانونگذاری» به «تحول واقعی در نظام کشاورزی» منجر شود؟
پاسخ این پرسش، بیش از هر چیز به کیفیت اجرا، مشارکت واقعی گروداران، هماهنگی بین نهادها و تبدیل دانش و فناوری به راهحلهای قابل اجرا در میدان وابسته است.
📌 مطالعه متن کامل قانون:
قانون پشتیبانی و رفع موانع تولید کشاورزی
@MahdiKolahi
دانشگاه؛ چرا خودِ دانشگاه نمیتواند الگوی حل مسئله باشد؟
#مهدی_کلاهی
همیشه برای من این پرسش وجود داشته است که چرا دانشگاههای برتر کشور، مانند دانشگاه فردوسی مشهد، با برخورداری از صدها عضو هیئت علمی، پژوهشگر، دانشمند، متخصص و دانشجو و با وجود این همه ظرفیت علمی، فناورانه و مدیریتی، هنوز نتوانستهاند خود به یک الگوی تمامعیار برای دانشگاه پایدار تبدیل شوند؟
دانشگاهی که میتواند درباره تغییر اقلیم، آب، انرژی، محیطزیست، اقتصاد، فناوری، جامعه، سلامت، شهر، مدیریت و توسعه پژوهش کند، چرا نتواند در مقیاس خود، بهترین نمونه عملی کشور در همین حوزهها باشد؟
چرا یک دانشگاه بزرگ نباید بتواند نخستین دانشگاه کشور در زمینه کاهش و مدیریت پسماند و حرکت به سوی پسماند صفر باشد؟
چرا نباید با اجرا در خود، بتواند یک الگوی ملی در مدیریت، کاهش مصرف و بازچرخانی آب ارائه کند؟
چرا محوطه دانشگاه نباید به یک آزمایشگاه زنده محیطزیستی و اکولوژیک تبدیل شود؛ جایی که فضای سبز، تنوع زیستی، خاک، آب، انرژی و معماری در یک نظام یکپارچه مدیریت شوند؟
چرا دانشگاه نباید بتواند تردد و حملونقل دروندانشگاهی را به یکی از هوشمندترین و کمکربنترین الگوهای کشور تبدیل کند؟
چرا ظرفیت علمی دانشگاه نباید بهصورت نظاممند در خدمت حل مسائل واقعی شهر مشهد، استان خراسان رضوی و حتی مسائل ملی قرار گیرد؟
چرا دانشگاه نباید بتواند از دانش و نوآوری خود، علاوه بر تولید مقاله و تربیت دانشآموخته، ثروت پایدار، کسبوکارهای دانشبنیان، فرصتهای شغلی و ارزش اقتصادی و اجتماعی خلق کند؟
چرا دانشگاه نباید خود به یک نمونه موفق از اقتصاد چرخشی، انرژی پاک، آب بازچرخانیشده، پسماند ارزشآفرین، فضای سبز کمآببر، ساختمانهای هوشمند و مدیریت دادهمحور تبدیل شود؟
و شاید مهمتر از همه چرا دانشگاهی که مأموریتش «آموزش» است، نباید بتواند خودِ محیط دانشگاه را به یک محیط یادگیری اجتماعی تبدیل کند؟
دانشجو میتواند در دانشگاه، فقط درباره توسعه پایدار درس نخواند؛ بلکه توسعه پایدار را زندگی و تجربه کند.
میتواند مدیریت پسماند را ببیند، در نظام بازچرخانی آب مشارکت کند، حملونقل پایدار را تجربه کند، تنوع زیستی را مشاهده کند، در برنامههای شهروندی و اجتماعی مشارکت داشته باشد و از نزدیک ببیند که چگونه علم، فناوری، مدیریت و جامعه میتوانند برای حل یک مسئله واقعی کنار یکدیگر قرار گیرند.
در چنین دانشگاهی، هر دانشکده یا گروه میتواند فقط محل درمان نباشد؛ بلکه به الگویی برای پیشگیری، سلامت جامعه، سلامت محیط و مدیریت پایدار تبدیل شود.
آزمایشگاهها فقط محل انجام پژوهش نباشند؛ بلکه بخشی از یک نظام نوآوری باشند که مسئلههای واقعی دانشگاه و شهر را به فرصتهای پژوهشی، فناورانه و اقتصادی تبدیل میکند.
شرکتهای دانشبنیان و استارتاپها نیز فقط در بیرون از دانشگاه شکل نگیرند؛ بلکه دانشگاه بتواند از ظرفیت علمی خود برای خلق راهحل، بازار و اشتغال پایدار استفاده کند.
مسئله، کمبود دانش نیست
شاید مسئله اصلی این نباشد که دانشگاههای ما دانش، متخصص یا ایده کافی ندارند. اتفاقاً مسئله میتواند گسست میان دانش و عمل باشد. ما در بسیاری از حوزهها متخصص داریم؛ اما متخصصان لزوماً در یک نظام یکپارچه برای حل یک مسئله مشترک کنار هم قرار نمیگیرند.
استاد محیطزیست، مهندس آب، متخصص انرژی، اقتصاددان، جامعهشناس، متخصص فناوری اطلاعات، معمار، روانشناس، متخصص مدیریت و دانشمند داده ممکن است هرکدام در حوزه خود بسیار توانمند باشند؛ اما توان علمی یک دانشگاه زمانی به قدرت تحولآفرین تبدیل میشود که این ظرفیتها بتوانند حول مسائل واقعی و مشترک به هم متصل شوند.
بنابراین، شاید دانشگاه آینده صرفاً دانشگاهی با تعداد بیشتر دانشمند، مقاله، آزمایشگاه و رشته نباشد.
دانشگاه آینده، دانشگاهی است که بتواند خودش را نیز موضوع یک مسئله علمی قرار دهد.
اگر از دانشگاه انتظار داریم شهر را پایدارتر کند، ابتدا باید بتواند خودش را پایدارتر کند.
اگر درباره اقتصاد چرخشی پژوهش میکنیم، دانشگاه باید یکی از بهترین نمونههای اقتصاد چرخشی باشد.
اگر درباره حکمروایی مشارکتی مطالعه میکنیم، دانشگاه باید نمونهای از حکمروایی مشارکتی باشد.
اگر درباره تحول دیجیتال سخن میگوییم، دانشگاه باید در مدیریت خود از داده و هوش مصنوعی بهره بگیرد.
اگر درباره گرمایش زمین پژوهش میکنیم، دانشگاه باید برنامه روشن کاهش انتشار و سازگاری داشته باشد.
و اگر درباره مسئولیت اجتماعی آموزش میدهیم، دانشگاه باید خود یک نهاد مسئول اجتماعی باشد.
ادامه در بخش دوم: /channel/MahdiKolahi/2537
@MahdiKolahi
چرا «معماری اندیشه»؟
جهان امروز بیش از هر زمان دیگری ابزار، فناوری و اطلاعات در اختیار ما گذاشته است؛ اما داشتن ابزار بیشتر، لزوماً به معنای توانایی بیشتر برای استفاده خردمندانه از آنها نیست.
ما میتوانیم سریعتر ارتباط برقرار کنیم، بیشتر تولید کنیم، دادههای بیشتری داشته باشیم و با کمک هوش مصنوعی تصمیمهای بیشتری بگیریم؛ اما همچنان با مسائلی روبهرو هستیم که با فناوری بهتنهایی حل نمیشوند:
آب، محیطزیست، گرمایش زمین / تغییر اقلیم، شهر، توسعه، نابرابری، تعارض، حکمرانی، سازمان و آینده جامعه.
این مسائل، پیچیدهاند؛ زیرا انسان، طبیعت، فناوری، اقتصاد، فرهنگ، قدرت و نهادها در آنها به یکدیگر گره خوردهاند.
از این رو، پیش از آنکه به دنبال «راهحل» باشیم، باید بتوانیم مسئله را درست ببینیم و درست بفهمیم.
این کانال تلاشی است برای یک پرسش ساده اما بنیادی:
چگونه ظرفیت انسان و سازمان را برای مواجهه خردمندانه با پیچیدگی افزایش دهیم؟
🌿 مقاله جدید ما در Scientific Reports — Nature منتشر شد
https://www.nature.com/articles/s41598-026-59060-2
فضای سبز شهری در شهرهای نیمهخشک؛ وقتی «سبز بودن» الزاماً به معنای «پایدار بودن» نیست!
در این پژوهش، با تمرکز بر شهر مشهد بررسی کردیم که فضای سبز شهری تا چه اندازه از نظر سلامت پوشش گیاهی، پایداری منابع آب و عدالت محیطزیستی وضعیت مطلوبی دارد.
نتایج یک پیام مهم دارد:
🔹 آبیاری مداوم نتوانسته از روند کاهش پوشش گیاهی جلوگیری کند؛
🔹 وابستگی فضای سبز به منابع آب محدود و زیرزمینی، یک ریسک فزاینده برای آینده شهر است؛
🔹 توزیع و دسترسی شهروندان به فضای سبز در مناطق مختلف مشهد عادلانه نیست؛
🔹 و در نهایت، مدیریت فضای سبز در شهرهای نیمهخشک نمیتواند صرفاً بر «آبیاری بیشتر» متکی باشد.
این پژوهش نشان میدهد که آینده فضای سبز شهری نیازمند گونههای مقاوم به خشکی، راهبردهای متنوع تأمین آب و برنامهریزی مبتنی بر عدالت محیطزیستی است.
📌 عنوان مقاله:
Urban public green spaces in semi-arid cities: integrating vegetation health, water sustainability, and environmental justice in Mashhad, Iran
@MahdiKolahi
کتاب:
ساختمان سبز
جلد دوم : سیستم ارزیابی
ساختمان سبز ایران – سرو سبز (IGBRS)
وزارت راه و شهرسازی
@MahdiKolahi
🎓 دانشآموختگیتان مبارک، ورودیهای ۱۴۰۱
امروز پایان سالهای دانشجویی نیست؛
آغاز مسیری تازه برای بهکارگیری دانشی است که آموختهاید.
یادتان باشد ارزش دانش، تنها در مدرک نیست؛
در اندیشهای است که میسازید، اثری است که میگذارید و آیندهای است که با انتخابهایتان شکل میدهید.
برای شما، دانش، اخلاق، اثرگذاری و خدمت به جامعه و طبیعت را آرزو دارم. 🌱
مسیر یادگیری هرگز پایان نمییابد.
#دانشکده_منابع_طبیعی_و_محیط_زیست
#دانشگاه_فردوسی_مشهد
@MahdiKolahi
کتاب سگهای آزادگرد و حفاظت از حیاتوحش
خلاصه فصل ۱۲ یا فصل پایانی: ابعاد انسانی تعاملات سگها
نویسنده: متیو گامپر
اگر به بومشناسی و حفاظت از حیاتوحش علاقه دارید، این کتاب را بخوانید.
🚀 @MahdiKolahi
امروز دانشمندان بنامی در کتابها و مقالههای زیادی در مورد حذف فیزیکی (یوتانایز) سگها و گربههای ولگرد رهنمود دادند تا بتوانیم ضمن کاهش هزینه شهرداریها، تعامل اکوسیستم شهری و طبیعی را برقرار کنیم.
قسمت قبلی ➡️
کتاب سگهای آزادگرد و حفاظت از حیاتوحش
خلاصه فصل ۱۰: سگهای ردیاب در حفاظت
نویسنده: متیو گامپر
🚀 @MahdiKolahi
اگر هنوز طرفدار گربه و سگ اهلی ولگرد هستیم، باید به کنشگری خودمان برای #محیطزیست شک کنیم!
قسمت قبلی ➡️
قسمت بعدی ⬅️
کتاب سگهای آزادگرد و حفاظت از حیاتوحش
خلاصه فصل ۸: ژنتیک پنهان سگها
نویسنده: متیو گامپر
🚀 @MahdiKolahi
محیطزیست، طرفدار #احساسی نیاز ندارد. باید #کلنگر باشیم و به کل اکوسیستم بیندیشیم
قسمت قبلی ➡️
قسمت بعدی ⬅️
کتاب سگهای آزادگرد و حفاظت از حیاتوحش
#خلاصه فصل ۶: سگها، بیماریها و حیاتوحش
نویسنده: متیو گامپر
به سگ و گربه ولگرد، غذا ندهید! آنها مهاجم هستند!
🚀 @MahdiKolahi
قسمت قبلی ➡️
قسمت بعدی ⬅️
فیلمهای
دوره دو روزه توانمندسازی سمنهای
محیطزیستی، منابع طبیعی و اجتماعی استانهای شرق کشور در سایت آموزشی دانشگاه فردوسی مشهد، بارگذاری شد.
https://ocw.um.ac.ir/
کارگاههای تدوین شده:
كارگاه ده کاربرد عملی هوش مصنوعی برای مدیران سمنها
كارگاه الزامات حقوقي، مالي و حكمراني سمن ها
كارگاه طراحی و مدیریت پروژه های اثربخش و تدوین پروپوزال برای سمنها
بقیه کارگاهها هم به محض تدوین، اینجا اطلاعرسانی میشوند.
@MahdiKolahi
اتفاقی بینظیر دیگر
📚 دانش بومی ایران در گفتوگوی جهانی درباره سازگاری با گرمایش زمین
با همکاری جناب آقای مهندس محمد علایی عزیز، فصل علمی مشترک ما در مجموعه Oxford Intersections: Climate Adaptation از انتشارات #دانشگاه_آکسفورد منتشر شد.
در این فصل، با اتکا به دانش و تجربه نسلهای گذشته در مناطق خشک ایران، نشان دادهایم که مدیریت مشارکتی آب، قنات، کشاورزی سازگار با کمآبی و نهادهای محلی، چگونه طی قرنها به جوامع کمک کردهاند با عدمقطعیت اقلیمی سازگار شوند.
پیام اصلی ما روشن است: دانش بومی فقط میراث گذشته نیست؛ منبعی ارزشمند برای بازاندیشی در حکمروایی آب و سازگاری با گرمایش زمین در آینده است.
خوشحالم که به کمک مهندس علایی عزیز، بخشی از این تجربه ارزشمند ایران را به گفتوگوی علمی جهانی معرفی کردیم. 🌱
🔗 https://doi.org/10.1093/9780198986201.003.0023
#دانش_بومی
#مدیریت_آب
#تغییر_اقلیم
#ایران
#OxfordAcademic
@MahdiKolahi
نوشتاری در روزنامه صبح امروز:
یکشنبه 19 مهر 1405
وقتی جاده بینشهری، هزینه تصمیمهای نادرست محلی را میپردازد!
سیدآباد چناران
....
راه بینشهری، صرفاً یک معبر محلی نیست. این راه بخشی از شبکه ارتباطی منطقه است و باید امکان جابهجایی ایمن، پیوسته و کارآمد را برای همه استفادهکنندگان فراهم کند. توسعه سکونتگاهها در مجاورت چنین محورهایی نیز باید با رعایت ضوابط مکانی، مدیریت دسترسیها و حفظ عملکرد راه صورت گیرد؛ نه اینکه پیامدهای توسعه نامناسب، با تحمیل محدودیتهای پیدرپی به جریان عبوری جبران شود.
پیشنهاد میشود پیش از تکمیل این طرح، ضرورت احداث میدان با گزینههایی مانند دوربرگردان استاندارد، اصلاح دسترسیها یا سایر راهکارهای مهندسی ترافیک مقایسه شود. اگر هدف صرفاً تأمین امکان گردش و دسترسی است، باید راهکاری انتخاب شود که ضمن تأمین ایمنی، کمترین اختلال غیرضروری را در عملکرد محور بینشهری ایجاد کند.
@MahdiKolahi
📢 چاپ مقاله جدید:
Strategic Planning for Medicinal Plant Management and Ecosystem Restoration in the Arghavan Valley Rangelands, Mashhad, Iran: An Integrated SWOT–QSPM Approach
🌿 دانش بومی؛ حلقه پیوند حفاظت از طبیعت و توسعه پایدار معیشت محلی
🔬 این پژوهش با بررسی دانش بومی گیاهان دارویی در مراتع ارغوان دره مشهد، ۶۷ گونه گیاهی متعلق به ۲۷ تیره را شناسایی کرده و با تلفیق دانش بومی، تحلیل SWOT و ماتریس برنامهریزی راهبردی کمی (QSPM)، راهبردهای اولویتدار برای مدیریت پایدار گیاهان دارویی و احیای اکوسیستم را ارزیابی کرده است.
📌 مهمترین یافته پژوهش: بهرهگیری از دانش بومی برای توسعه محصولات نوین گیاهان دارویی، بالاترین امتیاز جذابیت راهبردی (۵٫۸۳) را کسب کرد.
💡 این یافته نشان میدهد که دانش بومی، فراتر از میراثی فرهنگی، میتواند ظرفیتی راهبردی برای حفاظت و احیای طبیعت، بهرهبرداری پایدار از منابع طبیعی و تقویت معیشت جوامع محلی باشد؛ مشروط بر آنکه با برنامهریزی علمی و سازوکارهای اجرایی مناسب همراه شود.
#گیاهان_دارویی
#بازسازی_اکوسیستم
#دانش_بومی
#مدیریت_مراتع
@MahdiKolahi
فیلمهای
دوره دو روزه توانمندسازی سمنهای
محیطزیستی، منابع طبیعی و اجتماعی استانهای شرق کشور در سایت آموزشی دانشگاه فردوسی مشهد، بارگذاری شد.
https://ocw.um.ac.ir/
کارگاههای تدوین شده:
كارگاه ده کاربرد عملی هوش مصنوعی برای مدیران سمنها
كارگاه الزامات حقوقي، مالي و حكمراني سمن ها
بقیه کارگاهها هم به محض تدوین، اینجا اطلاعرسانی میشوند.
@MahdiKolahi
دانشگاه؛ چرا خودِ دانشگاه نمیتواند الگوی حل مسئله باشد؟
#مهدی_کلاهی
بخش اول در /channel/MahdiKolahi/2536
بخش دوم و نهایی:
شاید زمان آن رسیده است که دانشگاه را دوباره تعریف کنیم
دانشگاه میتواند از یک «نهاد تولید دانش» به یک اکوسیستم حل مسئله و خلق ارزش تبدیل شود؛ اکوسیستمی که در آن آموزش، پژوهش، فناوری، جامعه، اقتصاد و محیطزیست از یکدیگر جدا نیستند. در این نگاه، دانشگاه فقط درباره آینده پژوهش نمیکند؛ آینده را در مقیاس خودش تمرین میکند.
شاید بتوان تصور کرد که دانشگاه فردوسی مشهد، با ظرفیت علمی و انسانی خود، روزی به دانشگاهی تبدیل شود که:
پسماند آن به حداقل رسیده است؛
آب آن تا حد امکان بازچرخانی میشود؛
انرژی آن پاکتر و کارآمدتر شده است؛
فضای سبز آن با منطق اکولوژیک مدیریت میشود؛
تردد آن هوشمند و کمکربن است؛
دانشجویان در حل مسائل واقعی مشارکت دارند؛
پژوهشهای آن به مسائل دانشگاه، شهر و استان متصلاند؛
دانش آن به فناوری و کسبوکار تبدیل میشود؛
و دانشگاه، خود به یکی از مهمترین موتورهای توسعه پایای منطقه تبدیل شده است.
این یک رؤیای غیرواقعبینانه نیست. اما تحقق آن، بیش از آنکه به «یک پروژه» نیاز داشته باشد، به تغییر در شیوه نگاه کردن به دانشگاه نیاز دارد. دانشگاه میتواند نه فقط درباره حل مسائل جامعه سخن بگوید، بلکه خود نخستین میدان حل مسئله باشد. و شاید یکی از مهمترین پرسشهای پیش روی دانشگاههای بزرگ کشور همین باشد:
اگر ما با این همه دانشمند، متخصص و ظرفیت علمی نمیتوانیم دانشگاه خودمان را به یک الگوی پایا، هوشمند، مولد و حلکننده مسئله تبدیل کنیم، چگونه انتظار داریم مسائل پیچیده شهر، استان و کشور را حل کنیم؟
شاید وقت آن رسیده باشد که دانشگاه، خود را به آزمایشگاه بزرگ آینده تبدیل کند.
@MahdiKolahi
دعوت از فعالان و اعضای سمنهای محیطزیستی و منابع طبیعی برای شرکت در:
چهارمين جلسه هم افزايي و توانمند سازي سمن هاي محيط زيستي
با موضوع:
«پيشگيري اجتماع محور توسط سمن ها»
@MahdiKolahi
🌿 مقاله جدید ما در Scientific Reports — Nature منتشر شد
https://www.nature.com/articles/s41598-026-59060-2
فضای سبز شهری در شهرهای نیمهخشک؛ وقتی «سبز بودن» الزاماً به معنای «پایدار بودن» نیست!
در این پژوهش، با تمرکز بر شهر مشهد بررسی کردیم که فضای سبز شهری تا چه اندازه از نظر سلامت پوشش گیاهی، پایداری منابع آب و عدالت محیطزیستی وضعیت مطلوبی دارد.
نتایج یک پیام مهم دارد:
🔹 آبیاری مداوم نتوانسته از روند کاهش پوشش گیاهی جلوگیری کند؛
🔹 وابستگی فضای سبز به منابع آب محدود و زیرزمینی، یک ریسک فزاینده برای آینده شهر است؛
🔹 توزیع و دسترسی شهروندان به فضای سبز در مناطق مختلف مشهد عادلانه نیست؛
🔹 و در نهایت، مدیریت فضای سبز در شهرهای نیمهخشک نمیتواند صرفاً بر «آبیاری بیشتر» متکی باشد.
این پژوهش نشان میدهد که آینده فضای سبز شهری نیازمند گونههای مقاوم به خشکی، راهبردهای متنوع تأمین آب و برنامهریزی مبتنی بر عدالت محیطزیستی است.
📌 عنوان مقاله:
Urban public green spaces in semi-arid cities: integrating vegetation health, water sustainability, and environmental justice in Mashhad, Iran
@MahdiKolahi
فهرست ابزارهای هوش مصنوعی برای فعالیتهای پژوهشی:
باران ایدهها: ChatGPT
پشتیبانی از نگارش: Claude
تحلیل دادهها: Julius AI
جستجو در متون علمی: Elicit
پاسخ به سوالات پژوهشی: Consensus
جستجوی مبتنی بر منابع: Perplexity
خلاصهسازی مقالات علمی: SciSummary
گفتگو با فایلهای PDF: ChatPDF
تحلیل فایلهای PDF: Adobe Acrobat AI Assistant
تهیه نقشه از متون علمی: ResearchRabbit
تحلیل ارجاعات علمی: Scite AI
کشف مقالات: Semantic Scholar
توضیح مقالات علمی: Explainpaper
بررسی متون علمی: SciSpace
نگارش علمی: Paperpal
پشتیبانی از قواعد زبانی: Grammarly AI
ویرایش متون علمی: Writefull
بازنویسی: QuillBot
پشتیبانی از ارجاعات: Zotero
سازماندهی مقالات: Notion AI
خلاصهسازی و سازماندهی یادداشتها: NotebookLM
مطالعه و تحلیل مقالات: Humata AI
دستیار پژوهشی: AnswerThis
بررسیهای سیستماتیک: Rayyan AI
جمعآوری و تحلیل شواهد علمی: Iris.ai
یافتن مقالات: Litmaps
کشف ارجاعات و مقالات مرتبط: Connected Papers
خلاصههای مقالات: Typeset.io
پیشنهاد مجلات مناسب برای انتشار: Elsevier Journal Finder
بررسی دستنوشتههای علمی: Wiley AI Tools
کمک آماری: Julius AI
پشتیبانی از برنامهنویسی: GitHub Copilot
پشتیبانی از زبان Python: ChatGPT Code Interpreter
پشتیبانی از زبان R: Gemini
تحلیل پرسشنامهها: Microsoft Copilot
تبدیل صدا به متن: Otter.ai
یادداشتبرداری از جلسات و مصاحبهها: Fireflies.ai
تبدیل فایلهای صوتی به متن: OpenAI Whisper
ترجمه: DeepL
طراحی ارائه: Gamma
ایجاد اسلاید: Tome
طراحی بصری: Canva AI
ایجاد نمودار و گراف: Napkin AI
نقشهبرداری ذهنی: Miro AI
برنامهریزی وظایف: ClickUp AI
مدیریت پروژهها: Asana AI
نوشتن ایمیل: Gemini for Gmail
نوشتن اسناد: Microsoft Copilot
نوشتن پروپوزالهای پژوهشی: Grantable
برنامهریزی شغلی و مسیر حرفهای: Career Dreamer
@MahdiKolahi
کتاب:
ساختمان سبز
جلد اول : بررسی سیستمهای ارزیابی
ساختمان سبز در جهان
وزارت راه و شهرسازی
@MahdiKolahi
خلاصهٔ ۱۲ فصل کتاب «سگهای آزادگرد و حفاظت از حیاتوحش» به ترتیب در ۱۲ ویدئوی کوتاه:
فصل ۱
فصل ۲
فصل ۳
فصل ۴
فصل ۵
فصل ۶
فصل ۷
فصل ۸
فصل ۹
فصل ۱۰
فصل ۱۱
فصل ۱۲
@MahdiKolahi
سگها و گربههای اهلی ولگرد، مهاجم هستند.
باید ادامه این مصیبتی که اجدادمان و برخی آدمهای ناآگاه یا سواستفادهگر ایجاد کردند را متوقف کنیم!
کتاب سگهای آزادگرد و حفاظت از حیاتوحش
خلاصه فصل ۱۱: تاثیر پنهان سگهای شکاری
نویسنده: متیو گامپر
🚀 @MahdiKolahi
سگها و گربههای ولگرد، مهاجم و مضرند. با مدیریت انسانی آنها، زمینه اکوسیستمی سالم را رقم بزنید.
قسمت قبلی ➡️
قسمت بعدی ⬅️
کتاب سگهای آزادگرد و حفاظت از حیاتوحش
خلاصه فصل ۹: سگها و حفاظت از حیاتوحش
نویسنده: متیو گامپر
🚀 @MahdiKolahi
یک فعال #محیط_زیستی، پیروی #علم و #تعادل_طبیعت است. به زاستار (طبیعت) احترام بگذاریم!
قسمت قبلی ➡️
قسمت بعدی ⬅️
کتاب سگهای آزادگرد و حفاظت از حیاتوحش
خلاصه فصل ۷: دوست انسان یا تهدید طبیعت؟
نویسنده: متیو گامپر
🚀 @MahdiKolahi
سگ و گربه اهلی ولگرد، مهاجم هستند. خودتان را گول نزنید! اگر طرفدار اکوسیستم (طبیعت و حیاتوحش) هستید، اینها نباید رها باشند.
قسمت قبلی ➡️
قسمت بعدی ⬅️
کتاب سگهای آزادگرد و حفاظت از حیاتوحش
#خلاصه فصل ۵: شکارچیان وحشی و حیوانات خانگی
نویسنده: متیو گامپر
🚀 @MahdiKolahi
قسمت قبلی ➡️
قسمت بعدی ⬅️