Telegram-канал me_magnifier - ذره‌بین - علیرضا مجیدی: Unsorted

ذره‌بین - علیرضا مجیدی

14 November 2025 17:07

🔹چرا ایران نباید از السودانی حمایت کند؟ - قسمت اول
⏺️بازخوانی تاریخی؛ از «ویژگی‌های نخست‌وزیر در عراق» تا «برنامه السودانی در قبال ایران، مقاومت و آمریکا»

1️⃣از سال ۲۰۱۰ - و ارائه تفسیریه رسمی ماده ۷۶ قانون اساسی - هیچ‌گاه نخست‌وزی به کسی نرسیده که در انتخابات، بالاترین آراء را کسب کرد.

2️⃣از سال ۲۰۱۴، کسی نخست‌وزیر شد که تا روز رأی‌گیری، هیچ کس (حتی خودش) هم تصور نمی‌کرد نخست‌وزیر شود.

3️⃣در جامعه موزائیکی عراق، نخست‌وزیری موفق خواهد بود که تعامل نزدیک و مثبت با همه طرف‌ها برقرار کند.

4️⃣ساختار انتخابات به صورتی است که با تکنیک‌های فنی می‌توان آراء و کرسی‌های لیست‌ها را افزایش داد. {در همین انتخابات، لیست السودانی ۴۷۰ کاندیدا داشت! می‌دانید چرا؟}

5️⃣مروری بر چهار نخست‌وزیر اخیر و جایگاه آنان در روز انتخابات:
✅در سال ۲۰۱۴، «حیدر العبادی» در حالی به نخست‌وزیری رسید که تا روز انتخابات، یکی از اضلاع ائتلاف دولت قانون و به دنبال نخست‌وزیری نوری المالکی بود. مطرح شدن وی برای نخست‌وزیری، پیامد مستقیم «اشغال موصل توسط داعش» بود.
✅در سال ۲۰۱۸، «عادل عبدالمهدی» در حالی نخست‌وزیر شد که نه‌تنها تا روز انتخابات، بلکه دست کم تا دو ماه بعد از برگزاری آن، نه خودش چنین سودایی داشت و نه هیچ لیستی او را مطرح می‌کرد.
✅در سال ۲۰۲۰ و چند ماه بعد از استعفای نخست‌وزیر وقت (عبدالمهدی)، «مصطفی الکاظمی» در حالی منصب نخست‌وزیری را در اختیار گرفتکه گزینه ابتدایی هیچ‌یک از جریانات سیاسی نبود و حتی هیچ حزبی حاضر نشد او را به صورت رسمی پیشنهاد دهد!
✅در سال ۲۰۲۲ و بعد از یک سال بحران سیاسی کم‌سابقه در تاریخ عراق، «محمد شیاع السودانی» در حالی به نخست‌وزیری رسید که در روز انتخابات هرگز در چنین ترازی نبود و لیست وی تنها یک کرسی در پارلمان را کسب کرد. تا قبل از استعفای صدری‌ها هم احتمال نخست‌وزیری وی نزدیک به صفر بود!

6️⃣از سال ۲۰۱۰ به این سو، همواره در انتخاب نخست‌وزیر در عراق بحران سیاسی پیش آمده است.
به علل گوناگون تحلیلی، به خوبی می‌توان تشریح کرد که چرا وقوع بحران سیاسی، نتیجه محتوم چنین ساختاری است و نمی‌توان - تا زمان ایجاد اصلاحات ساختاری - از وقوع آن جلوگیری کرد!

7️⃣همواره بعد از وقوع بحران سیاسی، کسی بر منصب نخست‌وزیری تکیه زده که نه «قطب سیاسی» (در روز انتخابات)، بلکه «مرضی الاطراف» و مورد توافق طرف‌های مختلف بوده است.

8️⃣همراهی السودانی با تحریم آمریکا علیه ایران
✅دولت السودانی، نخستین دولت در تاریخ عراق بود که - در چنین سطحی - به نظام «تحریم‌های آمریکا علیه ایران» پیوست. این «تصمیم سیاسی» السودانی، شش ماه قبل از ۷ اکتوبر اتخاذ شد و ربطی به معادلات دو سال اخیر ندارد.
✅میزان این همراهی به حدی بود که «حسین مؤنس» رئیس جنبش حقوق و از رهبران سیاسی عراق، رئیس بانک مرکزی عراق را «پلیس آمریکا» خواند.
✅این کار به اندازه‌ای عراق را تضعیف کرد که «هادی العامری» (رئیس سازمان بدر - که وزارت حمل و نقل، سهمیه آن‌ها در دولت وقت بود) به صورت عمومی فریاد اعتراض برآورد: «در بغداد، قدرت یک کارمند در وزارت خزانه‌داری آمریکا از قدرت وزرای عراقی بیش‌تر است.»

9️⃣در دو سال نخست حکومت السودانی (دوره بایدن) نفوذ واشنگتن در عراق به جایی رسید که سفیر وقت واشنگتن (الینا رومانووسکی) به قدرتمندترین فرد در بغداد تبدیل شد. وزرای عراقی به دیدار وی می‌رفتند و رهبران سیاسی عراق، او را حکم و داور در اختلافات خود قرار می‌دادند!

🔟نفوذ ترامپ در دولت السودانی
در دوره ترامپ، ایالات متحده مبنای کلاسیک سیاست‌ورزی در عراق یعنی «موازنه میان ایران و آمریکا» را کنار زد. کاخ سفید در این دوره، صراحتا «حذف مقاومت در عراق» را در دستور کار قرار داد. با این مقدمه، کافی است مهم‌ترین امتیازاتی که السودانی طی ۸ ماه اخیر به واشنگتن داده را مرور کنیم؛ امتیازاتی که هیچ‌یک از نخست‌وزیران سابق به واشنگتن نداده بودند:
✅تعلیق کامل فعالیت‌های میدانی گروه‌های مقاومت
✅تنگ کردن حلقه فشار اقتصادی بر مقاومت
✅پس گرفتن لوایح دوگانه مربوط به حشد
✅تمکین در برابر فشار واشنگتن برای فروش رسمی و علنی نفت اقلیم کردستان (شمال) عراق
✅پذیرش قطع واردات برق از ایران (برخلاف توافق قبلی با دولت بایدن)
✅آزادی تسورکف
✅عدم خروج نظامیان آمریکایی در سپتامبر ۲۰۲۵ (برخلاف توافق قبلی با دولت بایدن)
✅توافقات نفتی اخیر... (نتیجه خروج اکسون موبیل از القرنه در ابتدای همین دوره ترامپ)
و...

@ME_Magnifier