8099
"كانال تخصصي " "دکترسعيده پيرحسينلو "- -عضو سازمان نظام روانشناسي -مشاوره ، فردی ،زوج، خانواده،.. -مشاوره انلاین خارج از ایران -مشاوره حضوری/غیرحضوری جهت وقت دهی به ایدی زیر پیام دهید: @pirhoseinlo
انسان، ظرفیت عجیبی برای رشد کردن در دل رنج داره.
ما به مرور یاد میگیریم
چطور بدون چیزی که از دست دادیم ادامه بدیم،
و چطور در کنار این غمِ موندگار،
باز هم زندگی رو لمس کنیم.
سوگِ تو کوچیک نمیشه،
این تویی که اطرافش رشد میکنی.
و همین رشد،
شکل دیگهای از التیامه.
زخم هایش را بوسید و از خودش بابت تمام آنها عذر خواهی کرد، زندگیاش را در آغوش گرفت و از میان تاریکیها جوانه زد.
@arameshdron🍃
آرزویم برایت این است؛
«در میان مردمی که میدَوَند
برای زنده بودن،
آرام قدم برداری برای زندگی کردن.»💚
صبح اول هفته تون پر برکت🍃
مادر با به دنیا آمدن فرزند بخشی از وجودش را از دست میدهد و در ناخودآگاهش همزمان عشق و خشم نسبت به او را تجربه میکند. تو از منی، اما بخشی از خودم را از من گرفتهای.
@arameshdron🍃
تمامِ سفرهای پختگی و بالغ شدن از یک جدا شدن شروع میشود
جدا شدن از احساس امنیّت،
جدا شدن از حس قدرت،
جدا شدن از یک وابستگی،
جدا شدن از هرچیزی که فکر میکنیم بدون آن هیچ خواهیم شد...
🎥 Heat
تـو
خُـدایِ
بَـعیـد هـایـیˇ◡ˇ🌸🌿
سلام صبح تون پر خیر و برکت🍃
وقتی به جای انتقاد مستقیم، از فرد میپرسیم «چه شد که این انتخاب را کردی؟» یا «به دنبال چه نتیجهای بودی؟»، درواقع از یک اصل بنیادی روانشناسی استفاده میکنیم:
ذهن انسان در برابر تهدیدِ هویت دفاع میکند، نه در برابر توضیح دادن.
وقتی کسی احساس کند مورد قضاوت، سرزنش یا حمله قرار گرفته، مغز او وارد حالت دفاعی میشود؛ یعنی انرژی روانیاش صرف محافظت از «من» میشود، نه تأمل درباره واقعیت. این همان چیزی است که در روانشناسی به آن defensiveness میگویند.
در چنین حالتی فرد حتی اگر اشتباه کرده باشد، ناخودآگاه شروع به توجیه میکند، چون حس میکند باید از خود دفاع کند.
اما وقتی از او سوالهای باز و بدون جهتگیری میپرسیم، اتفاق متفاوتی میافتد:
1. کنترل مکالمه از حالت تقابل به همکاری تغییر میکند.
فرد حس نمیکند باید در برابر شما بایستد؛ حس میکند در حال مشارکت در یک فرایند فهمیدن است.
2. ذهن او از حالت دفاعی به حالت تحلیلی منتقل میشود.
پرسیدن «چه شد که این انتخاب را کردی؟» مغز را مجبور میکند مسیر تصمیمگیری را بازسازی کند؛ این فعالسازی قشر پیشپیشانی است—the executive function—که مسئول تفکر منطقی و خودآگاهی است.
3. فرد به جای دفاع از رفتار، منطق پشت رفتار را بررسی میکند.
این یک تغییر مهم است:
وقتی فرد منطق خود را با زبان خودش توضیح میدهد، خودش نقطههای ضعف را میبیند.
نه شما.
4. مسئولیتپذیری به صورت طبیعی و غیرتحمیلی اتفاق میافتد.
کسی که خودش به نتیجه میرسد، ده برابر بیشتر از کسی که نصیحت میشود احتمال دارد رفتار را اصلاح کند.
این اصل در روانشناسی تغییر رفتار با عنوان self-generated insight شناخته میشود.
5. فشار و تنش از مکالمه حذف میشود.
سؤالها یک فضای امن ایجاد میکنند—safe relational space—جایی که حقیقت قابل گفتن، قابل شنیدن و قابل پذیرفتن است.
به بیان ساده:
این روش به جای اینکه فرد را «به عقب براند»، او را «به جلو دعوت میکند».
چرا این روش قدرتمند است؟
چون به کاملاً طبیعیترین شکل ممکن سه نیاز اساسی انسان را برآورده میکند:
نیاز به احترام
نیاز به خودمختاری
نیاز به حفظ عزتنفس
وقتی این سه نیاز تهدید نشوند، ذهن آمادهٔ تغییر است.
به همین دلیل است که این روش نه تنها تنش ایجاد نمیکند، بلکه خودآگاهی واقعی میآورد؛ و این دقیقاً همان چیزی است که بیشتر مکالمهها از آن محروماند.
پرسیدند:
آرام ترین جای دنیا کجاست؟
گفتم: کنج خانه ام
@arameshdron🍃
دلتون شاد روزتون بخیر
مجنون را میگفتند که از لیلی خوبترانند؛ بر تو بیاوریم؟ او میگفت: که آخر من لیلی را به صورت دوست نمیدارم، لیلی صورت نیست...! لیلی به دستِ من همچون جامی است، من از آن شراب مینوشم، من عاشق شرابم و شما را نظر بر قدح است؛ از شراب آگاه نیستید.
فیه ما فیه
حضرت مولانا
@arameshdron🍃
«هر روز صبح در آفریقا، یک آهو بیدار میشود. میداند که باید سریعتر از سریعترین شیر بدود وگرنه کشته میشود.
هر صبح یک شیر بیدار میشود.
میداند که باید سریعتر از کندترین آهو بدود وگرنه از گرسنگی میمیرد.
مهم نیست آهو هستی یا شیر؛
وقتی خورشید طلوع کرد، بهتر است شروع به دویدن کنی.»
👤کریستوفر مکداگل
@arameshdron🍃
مادر متعهد معمولی
شما در کارهای معمولیتان نیز به طور طبیعی، کارهای بسیار مهمی انجام میدهید و زیبایی آن در این است که لازم نیست باهوش باشید. لازم نیست که اگر نمیخواهید، فکر کنید. ممکن است در مدرسه از ریاضی ناامید شده باشید، یا مثلاً دوستانتان همه بورسیه تحصیلی گرفته باشند اما شما شکست خورده و زود ترک تحصیل کرده باشید. شاید هم واقعاً باهوش باشید. اما همه اینها مهم نیست و ربطی به اینکه آیا شما مادر خوبی هستید یا نه ندارد. اگر کودک تان بتواند با یک عروسک بازی کند، شما یک مادر متعهد معمولی هستید و من معتقدم که در بیشتر مواقع تنها همین رفتار را دارید.
برگرفته از سخنرانی های وینیکات برای والدين
نکته مهم
وینیکات معتقد است یکی از مهمترین ویژگیهای نوزاد و کودک سالم این است که بتواند بازی کند.
قصد انجام هر کاری را داری، شروعش کن. جرات با خودش نبوغ، قدرت و جادو به همراه می آورد.
- گوته
@arameshdron🍃
استرس ، اضطراب و افسردگی زمانی به وجود میان که برای رضایت بقیه زندگی کنی …
روزتون عالی
@arameshdron🍃
کینه:
از دید روانکاوی،
کینه حالتی روانی است که در آن فرد،
به دلیل تجربهای ناخوشایند یا احساس بیعدالتی، نوعی رنجش مزمن و ناتوانی در رهاسازی خشم یا درد عاطفی را تجربه میکند.
کینه معمولاً ریشه در سرکوب هیجانات اولیه، نظیر خشم یا احساس حقارت دارد
که بهجای پردازش و ابراز بهصورت نوعی خصومت درونی و پایدار ذخیره میشوند.
این احساس میتواند در فرآیندهای ناخودآگاه تشدید شود، بهویژه در افرادی که ساختار روانی آنها تمایل به تثبیت در گذشته یا بازگشت به موقعیتهای ناکامکننده دارد.
💫در نهایت، کینه نهتنها رابطه فرد با دیگری، بلکه رابطه او با خودش را نیز مختل میکند.
صبح شد وچون خدارا داریم یقینا خیر است...
سلام صبح آدینه تون عالی 🌹
@arameshdron🍃
«منجی نه از آسمان، بلکه از اعماق زمین، یعنی از آنچه در زیر لایهی آگاهی نهفته است، برمیخیزد.»
– سی. جی. یونگ
@arameshdron🍃
✅مرکز ناامیدی در مغز کجاست؟ کشف سلولهایی که فقط ناکامی را میفهمند!
✍️ دکتر علیاصغر هنرمند
🔸تا به حال پیش آمده بعد از یک شیفت کاری طولانی و خستهکننده، با شوقِ خوردن غذای محبوبتان که از دیشب در یخچال مانده به خانه برسید، اما با یک ظرف خالی مواجه شوید؟ (بله، دردناک است!) آن حس سرخوردگی و اُفتِ خلقی که در آن لحظه تجربه میکنید، صرفاً یک واکنش احساسیِ زودگذر نیست؛ بلکه دقیقاً در همان ثانیه، گروهِ بسیار خاصی از سلولها در اعماق مغزتان در حال فریاد کشیدن هستند.
🔅در واقع یک پژوهش جدید نشان داده که مغز ما مجهز به یک «کنتور ناامیدی» است؛ سلولهایی که وظیفهشان فقط و فقط ثبتِ پاداشهای از دسترفته است!
🔺کشف تصادفی در تاریکترین نقطه مغز
این شبکه سلولی در ساختاری کوچک و باستانی در عمق مغز به نام هابنولای جانبی (Lateral habenula) قرار دارد. پیش از این میدانستیم که این ناحیه هنگام بروز اتفاقات ناخوشایند؛ مثل یک تنبیه ناگهانی یا قطع شدن روند دریافت پاداش، به شدت فعال میشود. به همین دلیل، دانشمندان علوم اعصاب، پیشتر به آن لقب «مرکز ضدپاداش» مغز را داده بودند.
🔅البته این ناحیه میزبان انواعِ مختلفی از سلولهای عصبی است و تا پیش از این، وظیفه دقیق هرکدام مشخص نبود. گروهی از پژوهشگران، حین پایش سیگنالهای مغزی در آزمایشگاه، بهطور کاملاً تصادفی متوجه شدند وقتی موشها منتظر دریافت یک خوراکی خوشمزه هستند اما در نهایت چیزی نصیبشان نمیشود، سیگنالهای واضحی از این سلولهای خاص ساطع میشود.
🔺«کنتور ناامیدی» چگونه کار میکند؟
برای درک بهتر این مکانیسم، تیم تحقیقاتی موشهای تشنه را آموزش دادند تا با فشار دادن یک دکمه، مقداری آبقند دریافت کنند. پس از اینکه این رفتار تبدیل به یک عادت شرطی شد، پژوهشگران گاهی اوقات سیستم را دستکاری کردند؛ بهطوریکه حیوان، پاداش کمتری میگرفت یا اصلاً چیزی دریافت نمیکرد.
🔅سنسورهای متصل به مغز موشها نشان داد که دقیقاً در لحظه دریافت نکردن پاداشِ مورد انتظار، این نورونها به شدت روشن میشوند. سرپرست این مطالعه، این سلولها را به یک «کنتور ناامیدی» تشبیه میکند. آنها در زمان دریافت پاداشِ عادی کاملاً خاموش میمانند، اما وقتی واقعیت با انتظارات همخوانی نداشته باشد، ناگهان طوفان به پا میکنند (دقیقاً مثل وقتی که آخر ماه منتظر پیامک واریز حقوق هستید اما خبری نمیشود!).
🔺تفاوت ناامیدی با تهدیدِ واقعی
شاید این پرسش پیش بیاید که آیا این سلولها به هر اتفاق دردناکی واکنش نشان میدهند؟ برای یافتن پاسخ، پژوهشگران موشها را در معرض تجربیات ناخوشایندِ فیزیکی قرار دادند:
🔅در سناریوی اول، یک جریان هوای ناگهانی به صورت حیوان دمیده شد.
در سناریوی دوم، محدودیتهای حرکتی کوتاهمدتی برای آنها ایجاد گردید.
در سناریوی سوم، شوکهای الکتریکی بسیار خفیفی به حیوان وارد شد.
🔅در کمال شگفتی، کنتور ناامیدی در طول تمام این تهدیدهای فیزیکی، کاملاً ساکت و بینوسان ماند! ظاهراً گروه دیگری از نورونها در همان مکانِ آناتومیک، وظیفه صدور آلارم برای «تهدید» را بر عهده داشتند. این تفکیک وظایف بسیار حیاتی است؛ زیرا تفاوت قائل شدن میان یک «پاداش از دسترفته» و یک «تهدید واقعی»، دقیقاً همان مکانیسمی است که به حیوانات اجازه میدهد تا از اشتباهات خود درس بگیرند.
🔺افقی روشن برای درمانهای روانپزشکی
وظیفه اصلی مغز انسان، این است که مانند یک ماشینِ پیشبینی عمل کند و با ثبتِ خطاها، الگوهای آینده را اصلاح نماید (این ویژگی را در ابزارهای هوش مصنوعی هم میبینیم که بسیار شبیه مغز انسان عمل میکنند).
🔅اما در بسیاری از اختلالات خلقی، چرخدندههای این ماشین از کار میافتند. به عنوان مثال در اختلال افسردگی، ناحیه هابنولای جانبی تمایل به بیشفعالی دارد. داروهای فعلیِ موجود در بازار، مانند یک سیلاب عمل میکنند و حجم عظیمی از سلولهای مرتبط و نامربوط را هدف قرار میدهند که طبیعتاً عوارض جانبیِ متعددی (نظیر اختلالات گوارشی یا افت میل جنسی) به همراه دارند.
🔅با شناسایی این سلولهای اختصاصی، یک نشانگرِ ژنتیکیِ دقیق در اختیار محققان قرار گرفته است که میتواند به عنوان یک «هدف درمانیِ اختصاصی» عمل کند.
🔅پزشکان در آینده خواهند توانست به جای سرکوبِ کورکورانه گیرندهها، فقط دستگیره مربوط به این سلولهای خاص را تنظیم کنند؛ رویکردی که نویدبخشِ درمانهای ایمنتر و دقیقتر برای اختلالاتی نظیر افسردگی مقاوم به درمان یا سوءمصرف مواد خواهد بود.
💢https://updatemd.com/neurology-psychiatry/4594/
«رشد روانی» نه در انباشت دانش، بلکه در توانایی تحمل ابهام، تحمل درد و اتفاقات ناشناخته رخ میدهد.
دونالد ملتزر
اشکال بر سر این است که همه عجله دارند. مردم به معنایی در زندگیشان نرسیده اند، به همین دلیل پیوسته شتاب دارند که آن را بیابند. به فکر اتومبیل بعدی، خانه بعدی و شغل بعدی هستند. بعد می بینند که این ها مقولاتی تهی و بی معنا هستند. از این رو به دویدن ادامه می دهند...
سه شنبه ها با موری
میچ آلبوم
@arameshdron🍃
دکتر جان گاتمن، از بزرگترین زوجدرمانگران دنیا معتقده مهمترین شاخصی که میشه باهاش طلاق یه زوج رو در آینده پیشبینی کرد، "میل به تحقیر همدیگهست!".
+ یعنی دنیا رو به پاش بریزی اما، تو جمع خرابش کنی، دستاوردهاش رو نبینی، کوچیکش کنی!؛ احترامش رو نگه ندارید ..!
@arameshdron🍃
ظاهرا در همه ما آدمها میلی هست که اعتراف نکنیم چقدر به «حضورِ دیگری» نیاز داریم!
نانسی مک ویلیامز
فراتر از هر چیز دیگهای، یادت باشه که با خودت مهربون باشی 🤍
سلام صبح تون پرامید 🍃
گذشته، درس است…
آینده، امید است…
اما امروز، هدیهای است که باید زندگیاش کرد.