بزرگ‌ترین مانع تجربه «بودن»، همذات‌پنداری با ذهن است.
وقتی نمی‌توانید جریان فکر را متوقف کنید، ذهن به یک گفت‌وگوی بی‌وقفه تبدیل می‌شود؛ گفت‌وگویی که شما را از سکون درونی و آرامش واقعی دور می‌کند.
اکهارت توله می‌گوید این ناتوانی در رها کردن فکر، نوعی بیماری فراگیر است؛ بیماری‌ای که بیشتر انسان‌ها از آن رنج می‌برند، اما حتی از وجودش آگاه نیستند.
تا زمانی که این هیاهوی ذهنی ادامه دارد، خودِ کاذب یا «ایگو» بر زندگی سایه می‌اندازد و ترس و رنج را بازتولید می‌کند.
#اکهارت_توله #نیروی_حال
@sedaye_daron
#غزل_شماره 196
آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند
دردم نهفته به ز طبیبان مدعی
باشد که از خزانه غیبم دوا کنند
معشوق چون نقاب ز رخ در نمی‌کشد
هر کس حکایتی به تصور چرا کنند
چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدیست
آن به که کار خود به عنایت رها کنند
بی معرفت مباش که در من یزید عشق
اهل نظر معامله با آشنا کنند
حالی درون پرده بسی فتنه می‌رود
تا آن زمان که پرده برافتد چه‌ها کنند
گر سنگ از این حدیث بنالد عجب مدار
صاحب دلان حکایت دل خوش ادا کنند
می خور که صد گناه ز اغیار در حجاب
بهتر ز طاعتی که به روی و ریا کنند
پیراهنی که آید از او بوی یوسفم
ترسم برادران غیورش قبا کنند
بگذر به کوی میکده تا زمره حضور
اوقات خود ز بهر تو صرف دعا کنند
پنهان ز حاسدان به خودم خوان که منعمان
خیر نهان برای رضای خدا کنند
حافظ دوام وصل میسر نمی‌شود
شاهان کم التفات به حال گدا کنند
#حضرت_حافظ_جان
@sedaye_daron
گاهی آینده را بهتر از زمان حال تصور میکنیم و همین تصویر به ما امید، انتظار و حتی لذت می‌دهد.
گاهی هم آینده را بدتر از اکنون می‌بینیم؛
و نتیجه‌اش اضطراب، ترس و نگرانی است.
اما در هر دو حالت، ما در حال زندگی کردن با یک «تصویر ذهنی» هستیم.
آینده هنوز نرسیده است.
ذهن تصویری از آن می‌سازد و سپس ما به همان تصویر واکنش احساسی نشان می‌دهیم؛
به چیزی که هنوز وجود خارجی ندارد.
ممکن است ساعت‌ها برای آینده‌ای که دوست داریم هیجان‌زده باشیم، یا از آینده‌ای که از آن می‌ترسیم رنج ببریم؛ در حالی که هیچ‌کدام هنوز اتفاق نیفتاده‌اند.
آنچه واقعاً وجود دارد، همین لحظه است.
آینده وقتی فرا برسد، باز هم به شکل «لحظه‌ی حال» تجربه خواهد شد.
پس مراقب تصاویری باشید که ذهنتان از آینده می‌سازد؛
چه زیبا باشند و چه ترسناک.
چون هر دو فقط تصویرند...
و زندگی واقعی، همین حالاست.
#اکهارت_تله
@sedaye_daron
داشت دریک عصرپاییزی زمان می ایستاد
داشت باران در مسیر ِناودان می ایستاد
بالبی که کاربرد اصلی اش بوسیدن است
چای می نوشيد وقلب استکان می ایستاد
در وفاداری اگر با خلق می سنجیدمش
روی سکوی نخست این جهان می ایستاد
یک شقایق بودبین خارها وسبزه ها
گاه اگر یک لحظه پیش دوستان می ایستاد
درحیاط خانه گلها محوعطرش می شدند
ابر، بالای سرش درآسمان می ایستاد!
موقع رفتن که می شد،من سلاحم گریه بود
هرزمان که دست می بردم بر آن،می ایستاد
موقع رفتن که می شدطاقت دوری نبود
جسممان می رفت اماروحمان می ایستاد
از حساب ِعمر کم کردیم خودرا،بعدِ ما
ساعت آن کافه،یک شب در میان می ایستاد
قانعش کردند باید رفت؛با صدهادلیل
باز با این حال می گفتم بمان،می ایستاد
ساربان آهسته ران کارام جانم می رود»
نه چرا آهسته؟باید ساربان می ایستاد!
باید ازما باز خوشبختی سفارش می گرفت
باید اصلا در همان کافه زمان می ایستاد
#کاظم_بهمنی
@sedaye_daron
تو مجبوری در این دنیای خاکی زندگی کنی
اما باید زندگی را در این دنیا چون نمایشی بزرگ بینگاری
زندگی را سخت نگیر و به گونه ی متفاوت خودت زندگی کن
ممکن است در واقعیت نمایش دنیا ،
نقش یک پادشاه را بازی کنی ، اما این نقش را جدی نگیر
وقتیکه پرده نمایش افتاد ، همه چیز را در مورد
پادشاه بودن خود فراموش کن ،
در ذهنت فرو نرود که یک پادشاه هستی .
اگر ثروتمندی یا فقیر ، آنرا جدی نگیر ، ما فقط نقش مان را
در این نمایش ، ایفا میکنیم ، تا آنجا که میتوانی ، نقش ات را
به زیبایی ایفا کن
اما پیوسته به یاد آور که همه چیز ، قسمتی از بازی ست
و آنگاه که مرگ فرا رسد ، آخرین پرده نمایش پایین می افتد
و تمام بازیگران ناپدید میشوند ، همه شان به انرژی کیهانی
تبدیل میشوند، اگر با یاد داشتن این موضوع در دنیا زندگی کنی
از تمام بدبختی ها رها میشوی ،
بدبختی برآیند جدی گرفتن و
شادمانی ، بر آیند آسان گرفتن زندگی ست
زندگی را یک بازی و سرگرمی تلقی کن ...
@sedaye_daron
تا زمانی که با ذهن خود همذات‌پنداری می‌کنید و آگاه نیستید، رنج اجتناب‌ناپذیر است.
رنج فقط غم و ناراحتی نیست؛
رنجش، نفرت، سرزنش، عذاب وجدان، عصبانیت و افسردگی، همگی شکل‌هایی از رنج عاطفی هستند.
اما نکته عمیق‌تر اینجاست:
حتی بسیاری از لذت‌ها و سرخوشی‌های عاطفی نیز می‌توانند بذر رنج را در خود داشته باشند؛ زیرا هر لذتی که به شرایط، افراد یا چیزهای بیرونی وابسته باشد، متضاد خودش را نیز به همراه دارد.
وقتی شادی ما وابسته به چیزی باشد، ترس از دست دادن آن نیز درونمان شکل میگیرد.
شاید رهایی واقعی زمانی آغاز شود که به جای فرار از احساسات و چسبیدن به لذت‌ها، آنچه در درونمان می‌گذرد را با حضور و آگاهی مشاهده کنیم.
رهایی، از لحظه‌ای آغاز می‌شود که دیگر هر فکر و احساسی را «خودِ من» نمی‌دانیم.
#اکهارت_توله
@sedaye_daron
گاهی فکر میکنیم ریشه مشکلاتمان در شرایط بیرونی است؛ در آدم‌ها، اتفاقات، گذشته یا آینده‌ای که از آن می‌ترسیم. اما اگر ذهن همچنان درگیر گذشته و آینده باشد و لحظه حال را انکار کند، حتی با تغییر شرایط بیرونی، الگوهای قبلی می‌توانند دوباره به شکل دیگری ظاهر شوند.
تا زمانی که این اختلال در عملکرد ذهن و وابستگی آن به زمان روانی را نبینیم، ممکن است فقط مشکل‌هایمان جای خود را به مشکل‌های دیگری بدهند.
شاید نقطه شروع تغییر، تغییر دادن همه‌چیز در بیرون نباشد؛ شاید لازم باشد ابتدا ببینیم ذهن ما چگونه گذشته و آینده را به زندگی اکنونمان وارد می‌کند.
#اکهارت_توله #نیروی_حال
@sedaye_daron
ایگو و روح
تفاوت اصلی ایگو و روح در نوع نگاه ما به جهان شکل میگیرد. ایگو همواره درگیر هویت، ترس، رقابت و وابستگی به گذشته و آینده است؛ در حالی که آگاهی عمیق‌تر، ما را به سمت عشق، پذیرش، رشد و زیستن در لحظه حال هدایت می‌کند.
زمانی که عجله جای خود را به صبر می‌دهد، مقاومت به پذیرش تبدیل می‌شود و کنترل‌گری جای خود را به همراهی با جریان زندگی می‌دهد، دگرگونی در رابطه ما با خودمان آغاز می‌شود.
خودشناسی تنها به معنی تحلیل افکار نیست؛ بلکه درک و آگاهی از حقیقتِ پنهان در پس افکار، ترس‌ها و هویت ذهنی ماست.
@sedaye_daron
.
تو، در گذشته، چیزی جا گذاشتی که الان، تو رو با خودش، همراه می کنه. اگه می‌خوای از گذشته بیرون بیای، باید «توجه» خودت رو از اون پس بگیری.
هر بار که ذهنت به یک خاطره، حسرت یا اتفاق قدیمی برمی‌گرده، در واقع، داره «لحظه»ی تو رو می دزده و «توجه» تو رو به خودش جلب می کنه. اینجاست که باید آگاهانه متوقفش کنی و «توجه» خودت رو به همین لحظه بیاری.
یک نفس عمیق بکش. بدنت رو احساس کن. چیزی رو که می‌بینی و می‌شنوی، واقعاً آگاهانه ببین و بشنو.
هر کاری داری انجام میدی، تماماً و صد در صد خودت رو وقف اون کار کن. اگه داری غذا می خوری، فقط غذا بخور. نه فیلم ببین و نه با گوشی ور برو! اگه داری چیزی می نویسی یا می خونی، گوشی خودتو کاملا خاموش یا روی حالت پرواز بذار و ...!
از خودت بپرس: «الان، در این لحظه، چه چیزی واقعاً به توجه من نیاز داره؟»
گذشته رو نمی‌تونی تغییر بدی؛ اما می‌تونی تصمیم بگیری امروز دیگه اون رو زندگی نکنی.
@sedaye_daron
«شاهد بودن یک فعالیت ذهنی نیست ؛ فکر کردن یک فعالیت ذهنی است. در واقع بهتر است بگوییم فکر کردن همان ذهن است. وقتی ذهن نیست، وقتی ذهن غایب است، وقتی ذهن ناپدید شده است،آنگاه شاهد بودن را تجربه می کنی. شاهد بودن چیزی است که پشت ذهن قرار دارد.
اگر در حال فکر کردن باشی، شاهد بودن را از دست می دهی. اگر شاهد باشی، نمی‌توانی همزمان فکر کنی؛آن گاه ذهن در کار نیست
فکر کردن چیزی آموخته شده است؛اما شاهد بودن طبیعت توست. فکرها از بیرون به دست می آیند،اما شاهد بودن در درون است. آگاهی با تو متولد شده است؛ فکرها اکتسابی اند
فکر کردن ذهن است؛آگاهیِ بدون فکر،شاهد بودن است
پس تلاش کن شاهد افکارت باشی. آرام بنشین ، چشمانت را ببند و اجازه بده افکارت مانند تصاویری که روی پرده حرکت می کنند،عبور کنند. آنها را ببین؛درباره شان فکر نکن. یک فکر پدیدار می‌شود، فقط آن را ببین.اگر شروع کنی درباره اش فکر کردن،دیگر شاهد نیستی؛دوباره در دام افتاده ای
حتی اگر فقط برای یک لحظه بتوانی جریان فکرها را بدون فکر کردن درباره شان ببینی، چیزی از شاهد بودن را تجربه کرده ای.»
#اوشو
@sedaye_daron
وظیفه ی تو این نیست که زندگی دیگری را به جای او زندگی کنی
یا او را به چیزی که فکر می کنی «بهتر» است تبدیل کنی ؛
فقط می توانی کنارش باشی ، آگاهی و آزادی به او بدهی
و اجازه دهی خودش مسیر منحصر به فرد زندگی اش را کشف کند.
#اشو
@sedaye_daron
«ناخودآگاه فقط از طریق آگاهی می‌تواند دگرگون شود. دشوار است ، اما راه دیگری وجود ندارد. روش های بسیاری برای آگاه بودن وجود دارد ، اما آگاهی ضروری است. می توانی از روش‌هایی برای آگاه شدن استفاده کنی ، اما در نهایت باید خودت آگاه باشی.
اگر کسی بپرسد آیا راهی برای از میان بردن تاریکی جز نور وجود دارد ، هرچقدر هم دشوار باشد ، پاسخ این است: تنها راه ، آوردن نور است ؛ زیرا تاریکی چیزی جز نبودِ نور نیست.
ناخودآگاهی نیز چیزی جز نبودِ آگاهی نیست.»
#اوشو
@sedaye_daron
گاهی فکر میکنیم احساسات منفی خودشان به سراغ ما می‌آیند و کنترلشان از دست ما خارج است؛ اما آیا ممکن است چیزی که آن احساس را زنده نگه می‌دارد، افکار خود ما باشند؟
اکهارت توله می‌گوید یکی از مهم‌ترین گام‌ها برای رها شدن از یک احساس دردناک، قطع کردن ارتباط میان «فکر» و «احساس» است.
وقتی متوجه می‌شوید ذهن دائماً در حال بازگو کردن یک داستان قدیمی است، می‌بینید که همین افکار، آن احساس را دوباره و دوباره تغذیه می‌کنند.
شاید سال‌هاست یک ناراحتی، خشم، ترس یا رنج قدیمی را با فکر کردن به آن زنده نگه داشته‌اید.
اما وقتی آگاهی شما بیشتر شود، می‌توانید ببینید که این داستان دیگر هیچ هدفی ندارد؛ جز اینکه شما را ناراحت نگه دارد و همان احساس را تداوم ببخشد.
رهایی زمانی آغاز می‌شود که دیگر به آن داستان ذهنی سوخت ندهید.
گاهی لازم نیست با احساسات منفی بجنگیم؛
فقط کافی است آگاهانه آنها را ببینیم و اجازه دهیم بدون تغذیه شدن توسط ذهن، از بین بروند.
#اکهارت_توله
@sedaye_daron
پاداش حقیقیِ هر تلاش ، نه در دستاوردهای پایانِ مسیر، بلکه در آن چیزی است که در طولِ راه به آن بدل می شوید. هر لحظه ی دشوار شخصیت شما را شکل می دهد ، هر فداکاری اراده تان را استوار می سازد و هر مانع ، قدرتی را آشکار می کند که پیش از آن از وجودش در خود آگاه نبودید. روزی به گذشته خواهید نگریست و درخواهید یافت که بزرگ ترین دستاوردتان ، نه آن نتیجه ی نهایی ، بلکه همان انسانی بوده است که در مسیرِ رسیدن به آن ، ساخته شده اید.
@sedaye_daron
این باور که آینده از گذشته بهتر خواهد بود، همیشه هم توهم نیست. ممکن است زمان حال واقعاً دشوار باشد و طبیعی است که بخواهید آینده بهتر شود.
اما اغلب، آینده نسخه‌ای کپی‌شده از گذشته است. تغییرات سطحی امکان‌پذیر هستند، اما تحول واقعی به این بستگی دارد که آیا می‌توانید به اندازه کافی در زمان حال حضور داشته باشید تا با دست یافتن به قدرتِ حال، گذشته را حل کنید؟
گذشته زمانی می‌تواند تغییر کند که دیگر آن را به شکل ناخودآگاه با خود به آینده نبرید.
آیا می‌توانید به جای فرار از اکنون و امید بستن به آینده، همین لحظه را به نقطه آغاز تحول تبدیل کنید؟
#اکهارت_توله
یک ذهن ساکت
تمام چیزی است که شما نیاز دارید.
زمانی که ذهن شما ساکت شود همه چیز به درستی اتفاق می افتد . همانطور که خورشید طلوع می کند و جهان را فعال می کند ، خودآگاهی بر تغییرات در ذهن تأثیر می گذارد.
در پرتو آرامش و خودآگاهی پایدار ، انرژی‌های درونی بیدار می شوند و بدون هیچ تلاشی معجزه رخ می دهد.
#اشو
@sedaye_daron
وقتی مملو از مشکلات هستید، دیگر جایی برای ورود چیز جدید یا پیدا شدن راه‌حلی تازه به زندگی‌تان باقی نمی‌ماند.
ذهنی که تمام فضای خود را با نگرانی، مشکلات گذشته و فکر کردن به آینده پر کرده است، فرصتی برای دیدن آنچه همین حالا ممکن است، ندارد.
بنابراین، هر زمان که می‌توانید، جا باز کنید؛ فضا ایجاد کنید.
گاهی لازم است کمی از درگیری‌های ذهنی فاصله بگیریم تا بتوانیم زندگی واقعی‌مان را در پسِ وضعیت زندگی‌مان پیدا کنیم.
شاید آنچه به دنبالش هستید، در فضای خالی میان افکار و مشکلات آشکار شود؛ در همین لحظه، در همین اکنون.
#اکهارت_توله
@sedaye_daron
رشد معنوی یعنی یاد بگیری شاهد باشی…
اوشو از چهار مرحله‌ی آگاهی صحبت می‌کند؛ از مشاهده‌ی فعالیت‌های بدن و ذهن گرفته تا احساسات و در نهایت، شاهد بودنِ خودِ شاهد.
اما پیام زیبای او اینجاست: 🌊
«آب در برابر سنگ نرم است، اما در نهایت آب پیروز می‌شود.»
پس اگر در مسیر آگاهی با موانعی روبه‌رو شدی، زود دلسرد نشو. قرار نیست با خودت بجنگی؛ کافی است با صبر و مشاهده ادامه بدهی.
گاهی قدرت واقعی، در مقاومت نکردن است.
#اوشو
@sedaye_daron
بزرگ‌ترین بیماری انسان !
ذهن می‌تواند یکی از قدرتمندترین ابزارهای انسان باشد؛ اما وقتی کنترل زندگی را به دست بگیرد، تبدیل به منبع رنج می‌شود.
اکهارت توله می‌گوید مشکل اصلی این نیست که ما از ذهنمان اشتباه استفاده میکنیم، بلکه مشکل این است که بیشتر مواقع اصلاً از آن استفاده نمی‌کنیم؛ این ذهن است که از ما استفاده می‌کند.
همانطور که رشد و تکثیر سلول‌ها در بدن طبیعی است، اما وقتی بدون هماهنگی با کل بدن اتفاق بیفتد تبدیل به بیماری می‌شود، افکار بی‌وقفه و جدا از آگاهی نیز می‌توانند ذهن را به منبع رنج تبدیل کنند.
آگاهی یعنی بازگشت به جایگاه مشاهده‌گر؛ جایی که شما دیگر اسیر افکار نیستید.
📖 بخشی از کتاب نیروی حال – اکهارت توله
اگر به این آگاهی ناب و رهایی‌بخش علاقه‌مند هستید، کانال را دنبال کنید و ویدیوهای دیگر را نیز مشاهده کنید.
@sedaye_daron
#اکهارت_توله
دانش را میتوان از بیرون به دست آورد
دانستن نیازمند پاکسازی درونی ست
دانش ، مجموعه اطلاعات است و
دانستن ، توانایی دیدن و فهمیدن
دانش ، هیچگاه کسی را دگرگون نمیکند
دانشور فقط مطالب را تکرار می‌کند ، یک رادیو ضبط است
نه بیشتر و نه کمتر ، اما یک فرد دانا ،
می داند و به اعتبار خود می داند ، او به چیزی باور ندارد
او یک مسیحی نیست ، یک مسیح است
یک بودایی نیست ، یک بوداست .
هر فرد ، نیازمند یک دگرگونی بنیادین در خودآگاهی اش است
تو باید چراغ راه خودت باشی ...
این سودا را از سرت بیرون کن که میتوانی دانایی را
از کتاب ها یا دیگران قرض بگیری .
آنگاه که شروع به جستجوی خود کنی ، زندگی ات معنایی
تازه به خود میگیرد ، که آغاز گر دگرگونی توست
تو فقط زمانی زندگی می‌کنی که دارای چیزی باشی که حتی
حاضر شوی ، زندگی ات را فدای آن کنی ...
#اشو
@sedaye_daron
خرد و شفقت ، از صفات كمال اند
اگر اين صفت در هماهنگی شما منعكس شوند ،
آنگاه كمال معنا پيدا ميكند.
خرد و آگاهی به معنای دانش و معلومات نيست ،
خرد به معنای هوشیاری است ،
به معنای سكوت ، دقت و مراقبت است
در چنين حالتی از تامل و سكوت است كه شفقت و مهر نسبت به موجودات زاده می شود و شكل میگیرد.
#اشو
@sedaye_daron
میان جنگ هم باشی سر اغت عشق می آید
که رکسانه سمرقندو سکندراهل مقدون است
نمی خواهم که بدگویم زعشق وعاشقی اما
نمی خواهم چنین باشدولی انگار قانون است
سمر قندوبخارا را به پای می هدر دادم
کجایی ترک شیرازی ؟که ازدستت دلم خون است
@sedaye_daron
چند سال داری؟
من کهن‌سالم.
میتوانی کمی دقیق‌تر بگویی؟
بسیار کهن‌سال.
اگر به چشمانم نگاه کنی، تمام گذشتهٔ بشریت را در آنها خواهی دید.
من به قدمت خودِ هستی‌ام، زیرا همیشه بخشی از این وجود بوده‌ام؛ همان‌گونه که تو نیز بخشی از این هستی هستی.
در بدن‌های بی‌شماری زیسته‌ام و اکنون دیگر نمی‌توانم خود را با هیچ بدنی یکی بدانم.وقتی ناچار باشی بارها و بارها قطارت را عوض کنی، طبیعی است که احساس کنی هیچ قطاری واقعاً از آنِ تو نیست؛ زیرا در ایستگاه بعدی، دوباره باید سوار قطار دیگری شوی.
✍️ اشو
@sedaye_daron
آیا تا به حال به سکوت گوش داده‌اید؟
ما معمولاً همیشه از چیزی آگاهیم؛ از یک فکر، یک احساس، یک خاطره یا چیزی که حواس ما را به خود مشغول کرده است. اما اکهارت توله در این بخش از «نیروی حال» تمرینی ساده و عمیق را پیشنهاد می‌کند: به جای توجه به صداها، به خودِ سکوت توجه کنید.
به سکون و فضای اطراف خود توجه کنید؛ به چیزی که معمولاً نادیده گرفته می‌شود.
وقتی دیگر موضوعی برای آگاهی وجود ندارد، چه چیزی باقی می‌ماند؟
آگاهی‌ای که از خودش آگاه است.
گاهی لازم نیست برای یافتن آرامش، چیزی به زندگی اضافه کنیم؛ کافی است برای لحظه‌ای از تمام چیزهایی که ذهن به آنها چنگ زده فاصله بگیریم و فقط سکوت را بشنویم.
#اکهارت_توله
@sedaye_daron
غزل شمارهٔ ۱۳۲
به آبِ روشنِ می عارفی طهارت کرد
عَلَی الصَّباح، که میخانه را زیارت کرد
همین که ساغرِ زَرّینِ خور، نهان گردید
هِلال عید به دورِ قدح اشارت کرد
خوشا نماز و نیازِ کسی که از سرِ درد
به آبِ دیده و خونِ جگر طهارت کرد
امام خواجه، که بودش سرِ نمازِ دراز
به خونِ دخترِ رَز خرقه را قِصارت کرد
دلم ز حلقهٔ زلفش به جان خرید آشوب
چه سود دید ندانم که این تجارت کرد
اگر امامِ جماعت طلب کند امروز
خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد
#حضرت_حافظ_جان
@sedaye_daron
هرگز چیزی واقعاً در گذشته اتفاق نیفتاده است؛
هر اتفاقی که آن را «گذشته» می‌نامیم، زمانی در لحظه‌ی حال رخ داده است.
و هیچ اتفاقی هم در آینده رخ نمی‌دهد؛
زیرا وقتی آینده از راه برسد، آن اتفاق نیز فقط در زمان حال تجربه خواهد شد.
آنچه گذشته می‌نامید، مجموعه‌ای از خاطرات است که اکنون در ذهن شما حضور دارند.
و آنچه آینده می‌نامید، تصویری ذهنی است که همین حالا در ذهن شما ساخته می‌شود.
وقتی به گذشته فکر می‌کنید، این فکر کردن در زمان حال اتفاق می‌افتد.
وقتی آینده را تصور می‌کنید، باز هم در همین لحظه مشغول انجام آن هستید.
پس گذشته و آینده، به خودیِ خود واقعیت مستقلی ندارند.
تنها واقعیتی که همیشه با شماست، همین لحظه است.
زندگی نه در خاطرات گذشته پنهان شده و نه در رؤیاهای آینده منتظر شماست...
زندگی همین حالاست.
#نیروی_حال #اکهارت_تله
@sedaye_daron
پذیرش موقعیتها در زندگی چیست و به چه چیزی اشاره دارد؟
و مواجه و پذیرش موقعیتها چگونه به آرامش منتهی می شود؟
پذیرش موقعیتها ، برای اینکه بتوانی رازهای هستی را بشنوی ، ببینی و لمس کنی و برای اینکه بتوانی راهنمایی و یاری اساتید را دریافت کنی باید خودت را آماده ی پذیرش کنی؛ پذیرشی عمیق
با مدیتیشن این پذیرش بر تو رخ می‌دهد و راه دیگری وجود ندارد
فقط با سکوت می توانی چیزی که از ماوراء می آید را بشنوی
همواره یک چیز را به یاد داشته باش که: باید بیشتر و بیشتر ساکت شوی و بیشتر و بیشتر در درونت مرکزیت بگیری. هر وقت زمان داشتی چشمانت را ببند و به درون برو. وقتی کاری وجود ندارد خودت را بیهوده مشغول نکن
افراد بسیاری در زمان فراغت شان بیهوده مشغول اند. آنها کاری برای انجام دادن ندارند ولی نمی‌توانند خالی بمانند.
مراقبه گون بودن یعنی:
آموختن چگونه تهی ماندن ، چگونه با خود ماندن.
@sedaye_daron
هر چه که در جهان است دو وجه دارد. وجه عینی، که واقعیتِ آن است و وجه ذهنی، که ساخته ذهن ماست. سعادت در ذهن معنی میگیرد. در واقع ما با ذهنمان می‌توانیم سعادت را برای خود بیافرینیم، نه با وابستگی به پدیده‌های بیرون که ممکن است اصلا واقعیت نداشته باشند.
خوشبختی در عمق ذات ماست. جایی که کسی به آن دسترسی ندارد و از چیزی تاثیر نمی‌پذیرد. وقتی سعادت وابسته به عوامل بیرونی باشد، هر لحظه با از دست دادن هرکدام از این عوامل فرد می‌شکند.
#آرتور_شوپنهاور
@sedaye_daron
باید خریدارم شوی تا من خریدارت شوم
وَز جان و دل یارم شوی تا عاشقِ زارت شوم
من نیستم چون دیگران بازیچه بازیگران
اول به دام آرم تُرا و آنگه گرفتارت شوم
#رهی_معیری
@sedaye_daron
گاهی تعیین هدف و تلاش برای رسیدن به آن، کاملاً طبیعی و ضروری است. در این حالت از «زمان ساعتی» استفاده میکنیم؛ یعنی می‌دانیم از کجا شروع کرده‌ایم و قرار است به کجا برسیم.
اما مشکل زمانی آغاز می‌شود که بیش از حد در هدف آینده غرق می‌شویم؛ زمانی که فکر میکنیم رسیدن به آن هدف قرار است ما را شادتر، موفق‌تر یا کامل‌تر کند.
در این حالت، لحظه‌ی حال دیگر برای ما ارزشی ندارد و فقط به پلی برای رسیدن به آینده تبدیل می‌شود.
اینجاست که «زمان ساعتی» به «زمان روان‌شناختی» تبدیل می‌شود.
و شاید یکی از مهم‌ترین آموزه‌های اکهارت توله همین باشد:
هدف داشته باش، اما لحظه‌ی حال را قربانی رسیدن به هدف نکن.
#اکهارت_توله
@sedaye_daron
