3777
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
💠💐(( گناهان بی لذت - ۱۷ -))💐💠
💐احتیاط نکردن از قطرات بول💐
حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: اکثر عذاب قبر به سبب احتیاط نکردن از قطرات ادار است. لذا در وقت ادرار از قطرات آن احتیاط کنید. (زواجر: ص 102)
شریعت به همین سبب بعد از ادرار یا قضای حاجت، نخست استنجا با کلوخ (یا کاغذ تشناب) را مسنون ساخته است و سپس شستن با آب را مقرر نموده تا از بند شدن قطرات ادرار که عموماً بعداً می آید اطمینان پیدا شود و بدن از سایر اجزای باقیمانده ادرار و غایط کاملا پاک گردد. لذا شریعت مسنون گردانیده که شخص:
(1) - بخاطر ادرار کردن در جای نسبتاً بلندتری بنشیند.
(2) - در چنان جائی ادرار کند که قطرات آن بالا پریده بدن و لباس او را آلوده نکند.
(3) - از هر طرف که باد می وزد رخ به آنسو نموده ادرار نکند تا باد قطرات ادرار را به لباس و بدت او نپراند.
لیکن افسوس که در این زمان دل داده های تمدن غربی از این امور کاملاً غافل و بی پرواه شده خود را در این گناه کبیره مبتلا می گردانند و بهترین شکل تشناب کردن را که در جامعه ما رایج است رها نموده تشناب های اروپائی ای را رواج داده اند که حفظ لباس و بدن از آلودگی در آن خیلی مشکل است. و باز آنها استنجا کردن با کلوخ را خلاف تمدن می پندارند انا لله و انا الیه راجعون. صرف بخاطر فیشن اروپائی، خود را مبتلای این گناه کبیره نموده عذاب قبر را برای خود می خرند. نعوذ بالله.
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
۳۰ ذو الحجه ۱۴۳۷ قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - ۱۵ 💐💠
💐(( کسی را با القاب بد یاد کردن ))💐
القاب بد و زشتی که در بین مردم شهرت یافته است، کسی را به آن القاب یاد کردن چه در پیشرویش یا در پشت سرش، گناه کبیره است: مثلاً کسی را کور، کل و لنگ و غیره صدا زدن.
در قرآن کریم آمده است:
(ولاتنابزوا بالالقاب) الحجرات.
یکدیگر را به القاب بد یاد نکنید.
امام نووی رحمه الله در کتاب الاذکار فرموده است که علمای امت متفق القول اند که کسی را با چنان لقبی یاد کردن که او آن را نمی پسندد حرام است، چه آن جزو صفات شخص خودش باشد و یا از والدینش.
(زواجر: 18/3)
این گناه کبیره نیز جزو همان گناهان بی لذتی است که نه در آن کدام منفعتی وجود دارد و نه کدام ضرورت دنیا به آن وابسته است. اما ما به سبب غفلت خود بر خود ظلم می کنیم و بار گناه بی فایده را بر خود بار می نمائیم. نعوذ بالله.
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
۲۸ ذو الحجه ۱۴۳۷ قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - ۱۳ -))💐💠
💐(( طعنه زدن بکسی بخاطر نسب او))💐
حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: سلسله های نسب برای دشنام دادن به کسی نمی باشد، همۀ شما اولادۀ آدم علیه السلام هستید و با یکدیگر خویش هستید. کسی بر کسی فضیلت ندارد الا به سبب دینداری اش یا اعمال نیکش.
(رواه احمد، والبیهقی، الترغیب للمنذری)
در حدیث دیگر آمده است که: دو چیز است که ارادۀ آن هم انسان را به کفر نزدیک می گرداند. یکی طعنه زدن بر نسب کسی و دوم با صدای بلند چیغ و گریه کردن بر مرده.
(رواه مسلم عن ابی هریرة. زواجر: 52/2)
و در قرآن کریم ارشاد است:
وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا
ترجمه: و آنانی که طعنه زده مسلمانان را بدون آنکه گناهی را از جانب خود مرتکب شده باشند آزار می رسانند، یقیناً بهتان و گناه واضح را بر خود بار کردند.
(الاحزاب: 58)
پس هر کس که شخصی را به آن خاطر طعنه بزند که او از فلان قوم است یا پسر فلان کس است، او نیز در این وعید داخل می باشد.
(زواجر: 525/2)
این گناه هم گناه کبیره است و هم گناه بی لذت است و هیچ فائدۀ دنیائی در آن وجود هم ندارد. ولی مردم غافل اند. بعضیها بعضی دیگران را طعنه می زنند و یا بعض اقوام را به الفاظ حقارت آمیز یاد می کنند. خداوند حفظ مان کند.
آمین
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
۲۵ ذو الحجه ۱۴۳۷ قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - ۱۱ -))💐💠
💐مخفیانه گوش كردن به سخنان کسی💐
در حدیث شریف آمده است که:
«اگر کسی سخن خود را از شخص دیگری پنهان می کند ولی این شخص به حیله ای سخن او را گوش می کند، روز قیامت در گوش های این شخص مس مُذاب می ریزند».
گوش کردن به سخنان پنهان مردم نیز گناه کبیره و بی لذت و بی فایده است که متأسفانه خیلی مردم بسیار دچار آن می باشند. خداوند نجات بدهد. آمین.
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
۲۳ ذو الحجه ۱۴۳۷ قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - 9 -))💐💠
💐نکته چینی و عیبجوئی دیگران - 1 -💐
قرآن کریم می فرماید: وَلَا تَجَسَّسُوا. یعنی عیب های پنهان کسی را جستجو نکنید. (الحجرات آیۀ 12)
حضرت عبد الله بن عمر رضی الله عنه روایت می کند که جناب رسول الله صلی الله علیه وسلم در خطبه بر سر منبر فرمودند: کسانی که با زبان اسلام آورده اند ولی ایمان در قلب آنها داخل نشده است (بشنوید): مسلمانان را آزار ندهید، عیوب مخفی مسلمانان را جستجو نکنید، بر گناهان گذشتۀ شان آنها را طعنه نزنید. هر کسی که در جستجوی عیوب مسلمان باشد خداوند جل جلاله در جستجوی عیوب او خواهد بود، و هر کسی که خداوند جل جلاله در جستجوی عیوب او باشد، زود رسوا خواهد شد اگرچه در داخل خانۀ خود مخفی باشد.
(ترمذی و جمع الفوائد).
یک مرتبه حضرت عبد الله بن عمر رضی الله عنه به بیت الله شریف نظر انداخته فرمود: ای بیت الله، چقدر عزت و عظمت و بزرگی داری، اما حرمت و عزت مومن در پیشگاه الهی بزرگتر از توست.
(ترمذی و جمع الفوائد).
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
16 ذو القعده 1437 قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - 7 -))💐💠
💐توهین یک مسلمان ومسخره کردن او - 4 - 💐
(( توجه ))
بعضی ها بخاطر غفلت یا لا علمی بر مردم استهزاء و تمسخر می کنند و بر آنها ریشخند می زنند و فکر می کنند که اینکار مزاح است. ولی باید دانست که بین ریشخند زدن و مزاح تفاوت بزرگی وجود دارد. مزاح جائز که از آنحضرت علیه الصلاة والسلام ثابت است شرطش اینست که خلاف واقعیت نباشد و دل آزاری کسی نیز در آن نباشد و آن را دایماً نکنند بلکه گاهی گاهی باشد.
(احیاء العلوم).
و استهزاء و تمسخر یعنی بر کسی ریشخند زدن و مسخره کردن که دل آزاری طرف مقابل در آن یقینی می باشد به اجماع اُمت حرام است.
(زواجر2 ص 18)
و این استهزاء و تمسخر را مزاح جائز گفتن، هم گناه است و هم جهالت.
عبد الله بن عمر رضی الله عنه روایت می کند که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: من مزاح می کنم و مزاح من راست است.
(رواه الطبرانی فی الکبیر)
حضرت ابوهریره رضی الله عنه می فرماید: مردم پرسیدند یا رسول الله صلی الله علیه وسلم، شما با ما مزاح می کنید؟ آنحضرت فرمودند: من در مزاح خود راست می گویم.
(رواه البخاری فی الادب، والترمذی و احمد).
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
14 ذو القعده 1437 قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - 5 -))💐💠
💐توهین یک مسلمان ومسخره کردن او - 2 - 💐
خداوند در جای دیگری می فرماید: وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ. (الهُمَزَه 1)
هلاکت باد (یا در جهنم باد یا خرابی باد) بر هر غیبت کنندۀ عیب گیرنده را.
و در جائی دیگر می فرماید: وَيَقُولُونَ يَاوَيْلَتَنَا مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا. (الکهف 49)
دوزخیان خواهند گفت که هلاکت باد بر ما ! این (اعمالنامۀ ما) چه کتابی است که هیچ معصیت خُرد و بزرگ ما را رها نکرده است؟!
در تفسیر این آیت شریفه حضرت عبد الله ابن عباس رضی الله عنه می فرماید: مراد از «صَغِیرَةً» استهزاء و مسخره کردن کسی با صدای آهسته است و مراد از «کَبِیرَةً» خندیدن بر کسی با صدای بلند است.
حضرت عایشه رضی الله عنها می فرماید: روزی نقل (قَلاغ) کسی را گرفتم. حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم (از آن منع نموده) فرمودند اگر همۀ دنیا را به من بدهند نقل (قلاغ) کسی را نمی گیرم. (ابوداؤد و ترمذی)
در این حدیث اشاره شده است که این گناه بی لذت و بی فائده است. و اگر بالفرض فایده ای هم داشته باشد بازهم نباید آن را انجام داد.
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
12 ذو القعده 1437 قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - 3 -))💐💠
💐عمل یا سخن لایعنی و بی فایده -2 -💐
به همین جهت در بعضی روایات آمده است که هر کس در مجلسی باشد و در آن مجلس حتی یک بار نیز ذکر الله را نکند، این مجلس در روز قیامت موجب حسرتش خواهد شد.
هر دم از عمرِ گرامی هست گنج بی بدل
می رود گنجی چنین هر لحظه بیکار آه آه
به همین سبب اهل بصیرت، سخن و کار لایعنی و مجالس بی فایده را در فهرست گناهان داخل کرده اند و بعضی روایات حدیث آن را تائید می کند. چنانکه در حدیث شریف وارد است که آنحضرت صلی الله علیه وسلم فرمودند: یکی از علامات درستی اسلام شخص اینست که حرفها و امور لایعنی را ترک کند. (ترمذی وابن ماجه)
و در حدیث آمده که حضرت کَعْب بن عُجْره رضی الله عنه چند روز به خدمت آنحضرت صلی الله علیه وسلم حاضر نشده بود. آنحضرت از مردم دربارۀ او پرسیدند. مردم گفتند: بیمار است. هنگامی که آنحضرت صلی الله علیه وسلم کعب را در حالت سخت نازک مشاهده کردند فرمودند ای کعب بشارت باد ترا. مادر کعب فوراً صدا کرد که کعب، بهشت تبریکت باشد. آنحضرت صلی الله علیه وسلم با شنیدن این سخن فرمودند: این دخل دهنده در معاملۀ خداوندی کیست؟ کعب رضی الله عنه گفت: مادرم هست یا رسول الله صلی الله علیه وسلم. آنحضرت به مادر کعب فرمودند: چه می دانی؟ شاید کعب زمانی سخن لایعنی گفته باشد یا در مورد مصرف پول بیشتر از ضرورت خود در راه خدا کوتاهی کرده باشد؟ در این حال حکم بهشتی بودن کسی را چگونه می توان داد؟
ظاهراً معنی آن اینست که حرف لایعنی نیز مواخذه دارد و هر چیزی که مواخذه داشته باشد، نجات از آن یقینی نیست. (احیاء)
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
10 ذو القعده 1437 قمری
💠💠💐 (( گناهان بی لذت - 1 -)) 💐💠💠
اگر بر فهرست گناهان نظری بیندازیم از یک لحاظ هر گناه بی لذت است، زیرا هر لذت موقَّت که در مقابل آن سزای شدید و سخت یا مشقات غیر قابل تحمل مستور باشد نزد عاقل بابصیرت لذت شمرده نمی شود. هر حلوائی که در آن زهر قاتل مخلوط باشد هیچ عاقلی آن را لذیذ نمی داند. هر سرقت یا راهزنی ای که سرانجام آن حبس ابد یا چوبۀ دار باشد هیچ فرد عاقبت اندیش آن را لذت و مسرت نمی پندارد.
اما بی لذت دانستن این گناهان، کار افراد انجام بین و عاقبت اندیش است. طفلِ نا آگاه مار زهرآگین یا آتش سوزان را نیز خوش صورت دانسته به دست می گیرد و مرغوب می پندارد.
به همین صورت انسانی ناعاقبت اندیش، گناهان مذکوره را لذت می پندارد، و انسان غافل و بی فکر از قبر و حشر و ثواب و عذاب، بسیاری از گناهان را لذیذ می انگارد. به همین جهت در این نوشتار این نوعِ گناهان درج نشده اند بلکه تنها دو نوع گناه در اینجا قلمبند گردیده اند.
یکی آن گناهانی که حتی یک فرد بی حس و بی ذوق نیز آنها را بی لذت می داند و دوم آن گناهانی که گرچه حقیقتاً در آنها لذتی وجود ندارد ولی بعضی افراد به سبب بد اخلاقی یا بی احساسی خود در آنها لذتی محسوس می کنند و اگر آنها را ترک کنند در هیچ ضرورت یا خواهش دنیائی شان کوچکترین تغییری نمی آید. این گناهان قرار ذیل اند.
خداوند ما را توفیق بدهد تا از همۀ آنها مجتنب باشیم. وَاللهُ الْمُوَفِّقُ وَالْمُعِينُ.
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
8 ذو القعده 1437 قمری
💦💫🎉🎊🎉💖🎉🎊🎉💫💦
💖💐 *خانه ای که در آن قران می خوانند*💐💖
💦💫🎉🎊🎉💖🎉🎊🎉💫💦
🌹 عنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: «إِنَّ الْبَيْتَ لَيَتَّسِعُ عَلَى أَهْلِهِ وَتَحْضُرُهُ الْمَلَائِكَةُ وَتَهْجُرُهُ الشَّيَاطِينُ، وَيَكْثُرُ خَيْرُهُ أَنْ يُقْرَأَ فِيهِ الْقُرْآنُ و إِنَّ الْبَيْتَ لَيَضِيقُ عَلَى أَهْلِهِ وَتَهْجُرُهُ الْمَلَائِكَةُ، وَتَحْضُرُهُ الشَّيَاطِينُ، وَيَقِلُّ خَيْرُهُ أَنْ لَا يُقْرَأَ فِيهِ الْقُرْآنُ».
از حضرت ابوهریره رضی الله عنه روایت است که گفت: «در خانه ها و منازلی که قرآن را در آنها می خوانند، فرسته ها در آنجا می آیند و شیاطین از انجا هجر و طرد می شوند و در نتیجه اهل خانه احساس فراخ و راحتی و آسایش می کنند و خیر و برکت در آن خانه بسیار می گردد.
اما منازلی که در آنها قرآن را نمی خوانند اهل خانه دل تنگی و کمبود خیر و برکت می بینند و ملائکه در آن منازل نمی آیند و شیاطین در آنجا داخل می شوند.
(سنن الدارميّ: ٣٣٥٢)
۲۰ رجب ۱۴۴۰ هجری قمری
💎🎉🌸💞🎊💞🌸🎉💎
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
┈•••◈❈﴿ مسائل تجويد - ۹ - ﴾❈◈•••┈
«يعنی درست و خوب خواندن قرآن شريف»
مقام ۵: در آيت سوم رکوع نُهم سپارۀ «لَا يُحِبُّ اللهُ» در لفظ «تَـبُوْءَا» الفى که بعد از همزه نوشته مى شود خوانده نمى شود. اين لفظه را اينگونه مى خوانند: «تَـبُوْءَ».
مقام ٦: در آيت چهارم رکوع سوم سپارۀ «قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ» در لفظ «مَلَائِهِ» بعد از ﻻم، الف نوشته می شود ليکن خوانده نمى شود، بلکه آن را به اين شکل مى خوانند: «مَلَئِهِ».
به همين ترتيب، اين لفظ در هر جاى که آمده باشد آن را بايد به همين شکل خواند.
مقام ٧: در آيت پنجم رکوع سيزدهم سپارۀ «وَ اعْلَمُوْا» در لفظ «لَاَ اوْضَعُوْ» بعد از لام و الف، يک الف ديگر نوشته می شود ليکن خوانده نمى شود، بلکه آن را به اين صورت می خوانند: «لَاَوْضَعُوْ».
مقام ٨: در آيت هشتم رکوع ششم سپارۀ «وَمَا مِنْ دَآبَّة» در لفظ «ثَمُوْدَا» بعد از دال، يک الف نوشته می شود ليکن خوانده نمى شود، بلکه آن را به اين شکل مى خوانند: «ثَمُوْدَ».
به همين صورت در آيت نوزدهم رکوع سوم سورۀ «والنّجم» در سپارۀ «قَالَ فَمَا خَطْبُکُمْ» که لفظ «ثَمُوْدَا» آمده است، الفِ بعد از دال در آن نيز خوانده نمى شود.
مقام ٩: در آيت چهارم رکوع دهم سپارۀ «وَ مَا اُبَرِّئُ نَفْسِىْ» در لفظ «لِتَـتْلُوْا» بعد از واو، يک الف نوشته مى شود، اما خوانده نمى شود، بلکه آن را به اين شکل مى خوانند: «لِتَتْلُوْ».
مقام ١٠: در آيت دوم رکوع چهاردهم سپارۀ «سُبْحَانَ الَّذِيْ» در لفظ «لَنْ نَدْعُوَا» بعد از واو، الف نوشته مى شود ليکن خوانده نمى شود، بلکه آن را به اين شکل می خوانند: «لَنْ نَدْعُوَ».
به همين صورت در آيت اول رکوع شانزدهم سپارۀ «سُبْحَانَ الَّذِيْ» در لفظ «لِشَايْءٍ» الف بعد از شين خوانده نمى شود، بلکه آن را به اين شکل می خوانند: «لِشَىْءٍ».
مقام ١١: در آيت هفتم رکوع هفدهم سپارۀ «سُبْحَانَ الَّذِيْ» در لفظ «لٰکِنَّا» بعد از نون، يک الف نوشته مى شود ليکن خوانده نمى شود بلکه آن را به اين شکل مى خوانند: «لٰکِنَّ».
مقام ١٢: در آيت هفتم رکوع هفدهم سپارۀ «وَ قَالَ الَّذِيْنَ لَايَرْجُوْنَ» در لفظ «لَا اَذْبَحَنَّهُ» بعد از ﻻم، دو الف نوشته می شود، اما فقط يک الف خوانده می شود. به اين شکل: «لَاَذْبَحَنَّهُ».
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori
┈•••◈❈﴿ مسائل تجويد - ۷ - ﴾❈◈•••┈
«يعنی درست و خوب خواندن قرآن شريف»
فايدۀ ١: در آيت ششم رکوع چهارم سپارۀ «وَ مَا مِنْ دَآبَّةٍ» لفظ «مَؔؔجْرٖیهَا» آمده است. زير اين «ر» را مانند زيرهاى ديگر تلفظ نمى کنيم، بلکه کمى آواز آن را باريکتر از آواز ساير زيرها خواهيم خواند. مانند تلفظ «ر» در «نور چشم».
فايدۀ ٢: در آيت يکم رکوع دوم سورۀ حجرات در سپارۀ «حم»، لفظ «بِئْسَ الاِسْمُ» آمده است. سين اين «بِئْسَ» با هيچ حرف بعدى خود متصل نمى شود و لامِ بعد از آن با حرف سين بعدى متصل مى شود. و به اين شکل خوانده مى شود: «بِئْسَ لِسْمُ».
فايدۀ ٣: در آغاز سورۀ آل عمران در سپارۀ «تِلْک الرُّسُلُ » لفظ «آلمّ» آمده است. ميم آخرى آن با الف لفظ بعدى ـ الله ـ به اين شکل يکجا خوانده می شود که «م ى زير، مى؛ م ل زبر، مَل؛ مِيْمَلْ». بعضى ها آن را «مِيْمْ مَلْ» مى خوانند، اين غلط است.
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori
┈•••◈❈﴿ مسائل تجويد - ۵ - ﴾❈◈•••┈
«يعنی درست و خوب خواندن قرآن شريف»
قاعدۀ ١٢: اگر بالاى حرفِ «ر» زبر يا پيش باشد بايد آن را پُر خواند، مثلاً «رَبِّ الْعَالَمِيْنَ، اَمْرُهُمْ ». و اگر حرف «ر» زیر داشته باشد، آن را باید خفیف خواند، مثلاً «غَیْرِ الْمَغْضُوْبِ».
و اگر حرف «ر» ساکن باشد، پس ببينيد که اگر بالاى حرف پيشتر از آن زبر يا پيش باشد، در اين صورت «ر» را پُر بخوانيد مثلاً «اَنْذَرْتَهُمْ، مُرْسَلٌ».
و اگر حرف پيشتر از آن زير داشته باشد، در اين صورت «ر» ساکن را خفيف بخوانيد، مثلاً «لَمْ تُنْذِرْهُمْ».
در بعضى جاها اين قاعده صدق نمى کند، اما آنها را اکنون نخواهيد فهميد. در بيشتر جاها همين قاعده استعمال مي شود و شما مطابق همين قاعده تلاوت کنيد.
قاعدۀ ١٣: اگر حرف پيشتر از «ل» که در «الله» و «اَللّٰهُمَّ» است، زبر يا پيش داشته باشد، «ل» را در اين صورت پُر بخوانيد. مثلاً «خَتَمَ اللهُ، فَزَادَهُمُ اللهُ، وَ اِذْ قَالُوا اللّٰهُمَّ ».
و اگر حرف پيش از اين «ل» زير داشته باشد، ﻻم را خفيف بخوانيد، مثلاً «اَلْحَمْدُ لِلهِ».
قاعدۀ ١٤: هرجائى که «ة» نوشته شده باشد، چه جداگانه از حرف قبلى اش باشد مثل «ة» و چه متصل به حرف قبلى اش باشد مثلاً «ـة» و بخواهيم بر آن وقف کنيم، پس اين «ةَ، ـة» را به شکل «ه، ـه» خواهيم خواند.
مثلاً «قَسْوَۃًً » را به شکل «قَسْوَهْ» خواهيم خواند. به همين گونه «آتُوا الزّکٰوۃَ » و «طَیَّبَۃً » را به شکل «آتُوا الزَّکوهْ» و «طَيِّـبَهْ» خواهيم خواند.
قاعدۀ ۱۵: هر حرفى که بالاى آن دو زبر باشد و بخواهيم بر آن وقف کنيم، بعد از آن حرف، يک الف را اضافه مى خوانيم. مثلاً «نِدَاءً» را «نِدَاءَا» خواهيم خواند.
قاعدۀ ١٦: هر جائى که در قرآن شريف، اين گونه نشان « ~ ~ » باشد، آن حرف را کمى طويلتر خواهيم خواند، مثلاً «وَ لَا الضَّـآلِّيْنَ» که در اينجا الف را درازتر بايد خواند. و مثلاً «قَالُوْآ اَنُؤْمِنُ» که «و» اول را در اينجا بايد درازتر از ساير واوها بخوانيد. و مثلاً «فِىْ آذَانِهِمْ» که «ی» را در اين جا از ساير ياء ها طويلتر بايد بخوانيد.
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori
┈•••◈❈﴿ مسائل تجويد - ۳ - ﴾❈◈•••┈
«يعنی درست و خوب خواندن قرآن شريف»
قاعدۀ ۵: هر جائى که نون ساکن باشد و بعد از نون، يکى از حرف هاى ذيل بيايد، نون را غُنَّه داده بخوانيد. حروف مذکوره اينهاستند: «ت، ث، ج، د، ذ، ز، س، ش، ص، ض، ط، ظ، ف، ق، ک».
به طور مثال «اَنْتُمْ، مِنْ ثَمَرَةٍ، فَاَنْجَيْنَاکُمْ، اَنْدَادًا، اَنْذَرْتَهُمْ، اَنْزَلَ، مِنْسَأتَهُ، نَنْشُـرْ، لَمَنْ صَبَرَ، مَنْضُوْدٍ، فَاِنْ طِبْنَ، فَانْظُرْ، يُنْفِقُوْنَ، مِنْ قَبْلِک، اِنْ کُنْتُمْ».
قاعدۀ ٦: به همين صورت اگر بالاى حرفى، دو زبر يا دو زیر يا دو پيش باشد و لذا آواز نون از آن پيدا شود و بعد از آن حرف، يکى از آن پانزده حرف بالا بيايد، بازهم در اين صورت آواز نون را بايد غُنَّه داد.
مثلاً: جَنّاتٍ تَجْرِيْ، جَمِيْعاً ثُمَّ اسْتَو ىٰ، مِنْ نَفْسٍ شَيْئًا، رِزْقاً قَالُوْ ا، رَسُوْلٌ کَرِيْمٌ.
مثال های ديگرش را خودتان پيدا کنيد.
قاعدۀ ٧: هر جائى که «ن» بيايد و بعد از آن حرف «ر» يا حرف «ل» بيايد، در اين صورت حرف نون، خوانده نمى شود بلکه با آواز «ر» يا «ل» يکجا می گردد. مثلاً «مِنْ ربِّهِمْ، وَ لٰکِنْ لَّا يَشْعُرُوْنَ».
قاعدۀ ٨: به همين صورت اگر دو زبر يا دو زير يا دو پيش بالاى حرفى باشد و بعد از آن حرف «ر» يا «ل» بيايد، بازهم حرف نون، نون خوانده نمى شود بلکه با آواز حرف «ر» يا «ل» يکجا می شود. مثلاً «غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ، هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَ».
قاعدۀ ٩: اگر نون ساکن باشد و بعد از آن حرف «ب» بيايد، پس اين نون را ميم مى خوانيم و آن را غُنَّه هم می دهيم. مثلاً «اَنْبِئْهُمْ» را به اين صورت خواهيم خواند: «اَمْبِئْهُمْ».
به همين صورت اگر دو زبر يا دو زير يا دو پيش بالاى کدام حرف باشد و لذا آواز نون در آن حرف پيدا شود و بعد از آن حرف «ب» بيايد، در آنجا نيز نون را ميم خواهيم خواند. مثلاً «اَلِیْمٌ بِمَا» را «اَلِيْمُمْ بِمَا» خواهيم خواند.
در بعضى از چاپ های قرآن در چنين مواقع، يک ميم کوچک بر آنجا مى نويسند و در بعضی ها نمى نويسند، اما در هر جا که اين قاعده باشد، آن را به همين گونه بايد خواند.
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori
┈•••◈❈﴿ مسائل تجويد - ۱ - ﴾❈◈•••┈
«يعنی درست و خوب خواندن قرآن شريف»
مسئله: کوشش شخص در اينکه قرآن شريف را به درستى و تجويد بخواند، بر او واجب است، و تنبلى کردن و بى پروائى در آن گناه می باشد.
فايده:
قواعد تجويد بسيار است، اما ما فقط اندکى از قاعدههاى ضرورى و آسان آن را در اينجا مى نويسيم.
تنبیه:
در حروف ذيل بايد خوب کوشش نمود که فرق گردد و به خوبى اداء شوند. در بين « ا، ع، ء» بايد فرق نمود و در بين «ت، ط» و در بين «ث، س، ص» و در بين «ح، ه» و در بين «د، ض» و در بين «ذ، ظ، ز».
«ت» درشت اداء نمي شود، «ط» درشت اداء می شود. «ث» نرم خوانده می شود. «س» درشت خوانده می شود. «ص» پُر است. و در وقت تلفظ «ض» کنارۀ زبان به دندان هاى سمت چپ می خورد. خواندن آن توسط دندان هاى پيش غلط است. براى تلفظ «ض» بايد بسيار تمرين کرد. «ذ» نرم است. «ز» درشت مى باشد. «ظ» پُر خوانده می شود.
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori
💠💐(( گناهان بی لذت - ۱۶ 💐💠
💐انداختن گندگی در راه های عبور و مرور
و نشست مردم💐
حضرت انس رضی الله عنه روایت می کند که حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: کسی که به سبب انداختن چیز تکلیف دهنده ای در مسیر راه مسلمانان آنها را آزار می رساند، مستحق لعنت مسلمانان می باشد.
(الطبرانی بسند حسن).
در حدیث شریف دیگری وارد است که حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: خود را از سه سبب لعنت دور نگهدارید. صحابۀ کرام پرسیدند یا رسول الله آنها کدام هستند؟ آنحضرت فرمودند: در کنارۀ آب، در مسیر راه، و یا در سایه ای که مردم آنجا می نشینند قضای حاجت کردن.
(مسند احمد).
💐توجه:💐
از حدیث اول دانسته شد که این گناه تنها مختص بر بول وغایط کردن در مسیر راه نیست بلکه این گناه شامل افگندن هر چیزی است که به مردم تکلیف می رساند مانند تُف کردن، نسوار انداختن و افکندن پوست کیله یا مالته یا خسته و یا هر چیز دیگری که مردم از انداختن آنها در آنجاها بد می برند و نفرت می کنند.
افسوس که مسلمانان امروزه اینکار را گناه نیز نمی دانند و بی باکانه در ایستادگاه ها، مسافرخانه ها، سرویس ها و قطارها چنین اعمال نازیبا را مرتکب می شوند. (والله الموفق والمعین)
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
۲۹ ذو الحجه ۱۴۳۷ قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - ۱۴ -))💐💠
💐نسبت دادن خود به غیر از سلسلۀ نسب خود💐
مثلاً کسی اولادۀ حضرت ابوبکر صدیق رضی الله عنه نیست و خود صدیقی می گوید، یا سید نیست و خود را سید می گوید، یا قریشی نیست و خود را قریشی می گوید، و یا انصاری نیست و خود را انصاری می گوید.
در حدیث شریف آمده است که هر کسی که نسب پدری خود را پنهان نموده خود را به جانب دیگری انتساب داد، جنت بر او حرام است.
(بخاری و مسلم)
اینکار نیز گناه کبیره است و بی لذت بوده هیچ فائدۀ دنیائی در آن وجود هم ندارد. تغییر دادن نسب خود را موجب اعزاز و شرف دانستن، سراسر غلط است و فایدۀ دنیاوی نیز از آن بدست نمی آید.
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
۲۶ ذو الحجه ۱۴۳۷ قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - ۱۲ -))💐💠
💐بدون اجازه به داخل خانۀ کسی نظر کردن یا وارد شدن💐
حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
کسی که بدون اجازه به داخل خانۀ کسی نظر کند مالک خانه حق دارد که چشم او را کور کند. (بخاری، مسلم).
آنحضرت صلی الله علیه وسلم در جائی دیگر فرموده اند:
کسی که قبل از اجازه، پردۀ خانۀ کسی را بلند کند و به داخل خانه نظر کند، او چنان عملی را انجام داده است که برایش حلال نبود.
(ترمذی)
مردم عوام این حکم را مخصوص زنانه خانه می پندارند و اطاق مردان را شامل این حکم نمی دانند و لذا در این گناه کبیره مبتلا می شوند.
البته اگر اطاق مردان که محل ورود و دخول عمومی باشد مانند دکان یا کارخانه که در اوقات مخصوص بر روی همه باز است، در همان اوقات مخصوص، ضرورت اجازه گرفتن برای داخل شدن به آنها نیست، البته بعد آن اوقات بخاطر دخول به آنجاها نیز باید اجازه گرفته شود.
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
۲۴ ذو الحجه ۱۴۳۷ قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - 10-))💐💠
💐نکته چینی و عیبجوئی دیگران - 2 -💐
در یک حدیث شریف وارد است که مسلمان برادر مسلمان دیگر است، نه بر او ظلم کند، نه عیب او را بجوید، هر کسی که در کمک برادرش مصروف باشد خداوند در کمک او مشغول خواهد بود، و هر کسی که مسلمان را از تکلیفی نجات دهد، خداوند او را از تکالیف میدان حشر نجات خواهد داد. و هر کسی که عیب یک مسلمان را بپوشد خداوند عیوب او را در روز حشر می پوشاند.
(ترمذی وقال حدیث حسن صحیح غریب).
امروزه این گناه کبیره نیز به شکل وبا در بین مسلمانان انتشار یافته است و عوام و خواص همه گرفتار آن اند. تفتیش عیوب مخفی مسلمانان و پخش کردن آن عیوب در بین مردم و تفضیح نمودن ایشان گویا عادت مردم گردیده، و حتی فکرش را هم ندارند که ما گناهی کرده ایم یا نه؟ این از جملۀ آن گناه های بی لذت است که نه کدام فایدۀ دنیوی دارد و نه اگر کسی در سراسر عمر آن را نکند کدام ضرری می بیند. اما مردم به سبب بی احساسی قلبی و بد اخلاقی نفسانی از آن احساس لذت می کنند. خداوند همۀ ما را از این گناه نجات دهد. آمین
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
17 ذو القعده 1437 قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - 8 -))💐💠
💐چند مثال های مزاح آنحضرت ﷺ💐
💐 1 - يَا أَبَا عُمَيْرٍ مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ: حضرت انس رضی الله عنه روایت می کند که آنحضرت صلی الله علیه وسلم به برادرک کوچک من فرمودند: بابه عُمَیر، کجا شد نُغَيْر (چوچۀ بلبل)؟ (بخاری و مسلم و ترمدی)
امام ترمذی رحمه الله می فرماید امور ذیل از این حدیث ثابت می شود.
1 – آنحضرت صلی الله علیه وسلم مزاح می کردند.
2 - آنحضرت صلی الله علیه وسلم به مناسبت عمر طفل، کنیت طفل را ابوعُمَیر نهادند.
3 - آن صحابی کوچک یک چوچۀ بلبل را نگاهداشته بود که با آن بازی می کرد و چون مُرد غمگین شد. آنحضرت صلی الله علیه وسلم با او مزاح کردند تا فکرش بدل شود. اینکار نمونه ای نیکو برای ما و شما گردید.
4 – برای طفل بخاطر بازی کردن نگهداشتن پرنده ای جائز است. (شمائل ترمذی)
💐 2 - يَا ذَا الْأُذُنَيْنِ: به روایت حضرت اَنَس رضی الله عنه حضرت رسول صلی الله علیه وسلم فرمود: يَا ذَا الْأُذُنَيْنِ ای دو گوشه. (ابوداؤد و ترمذی).
💐 3 - لَا تَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَجُوزٌ: حضرت انس رضی الله عنه روایت می کند که روزی پیرزنی بخدمت آنحضرت صلی الله علیه وسلم آمده گفت یا رسول الله دعا کنید که خداوند مرا به بهشت داخل کند. آنحضرت صلی الله علیه وسلم به مزاح فرمودند: لَا تَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَجُوزٌ، زن پیر به بهشت داخل نمی شود. پیرزن گریان نزد حضرت عائشه رضی الله عنها آمد. حضرت عائشه عرض نمود یا رسول الله آن پیرزن بخاطر سخن شما که زن پیر به بهشت داخل نمی شود در گریان است. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: بله زن پیر در حالت پیری به بهشت داخل نمی شود بلکه نخست جوان می شود و سپس داخل بهشت می شود. آیا آیت قران را نخواندی إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنشاءً فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا. بی شک ما زنان را آفریدیم و سپس ساختیم ایشان را دوشیزگان.
در این مثال های مزاح جناب رسول الله صلی الله علیه وسلم هیچ سخن خلاف حقیقت وجود ندارد.
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
15 ذو القعده 1437 قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - 6 -))💐💠
💐توهین یک مسلمان ومسخره کردن او - 3 - 💐
حضرت حسن رضی الله عنه می فرماید که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: هر کسی که در این دنیا بر دیگران می خندد، روز محشر دروازه ای از بهشت را برایش باز می کنند و به او می گویند که داخل بیا. وقتی که او خود را کشان کشان نزدیک دروازه می سازد آن دروازه را بر رویش می بندند و سپس دروازۀ دیگری را برایش باز می کنند و به او می گویند از اینجا داخل بیا. و هنگامی که او به آن دروازه می رسد آن را نیز بر رویش می بندند. به همین ترتیب از همۀ دروازه های بهشت او را صدا می کنند و سپس آنها را بر رویش می بندند تا آنکه او مایوس می شود و اگر او را به طرف دروازۀ بهشت صدا هم بزنند دیگر به آن طرف نمی رود.
(بیهقی مرسلاً، ترغیب مُنذری).
کسی بادش خارج شد. مردم بر آن خندیدند. رسول الله صلی الله علیه وسلم آنها را در خطبه توبیخ نموده فرمودند: کاری که شما خود آن را انجام می دهید چرا بر آن بر دیگران می خندید.
حضرت معاذ بن جبل رضی الله عنه روایت می کند که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: کسی که مسلمانی را بر یک گناهش طعنه بزند تا وقتی نمی میرد که خودش به آن گناه مبتلا نشود.
احمد بن منیع رحمه الله می فرماید: مراد آن گناهی است که گناهکار از آن توبه کرده باشد.
(ترمذی و احیاء).
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
13 ذو القعده 1437 قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - 4 -))💐💠
💐توهین یک مسلمان ومسخره کردن او - 1 -💐
توهین یک مسلمان و مسخره کردن او گناه کبیره ای است که مرتکب آن کدام فایدۀ دنیوی یا مالی بدست نمی آورد. اما مسلمانان از غفلت و لاپرواهی خویش عموماً در آن مبتلا هستند. خداوند جل جلاله در قرآن کریم فرموده:
يَآ أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسى أَنْ يَكُونُوا خَيْراً مِنْهُمْ وَلا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسىٰ أَنْ يَكُنَّ خَيْراً مِنْهُنَّ.
ای مسلمانان! یک گروه گروه دیگری را مسخره نکند، زیرا شاید آنها از اینها بهتر باشند. (الحجرات 11)
معنای استهزاء این است که کسی را چنان توهین و تحقیر کنند یا عیبش را وانمود کنند که مردم برآن بخندند. و اینکار صورت های زیادی دارد.
(1) مثلاً به طرز رفتار و نشست وبرخاست و گفتار کسی و یا دیگر حرکات کسی خنده کردن و یا نقالی آن را گرفتن، و یا بر قد وقامت وشکل و صورت کسی مسخره کردن.
(2) بر یک سخن یا عمل کسی خنده کردن.
(3) به اشارۀ چشم یا دست و پا، عیب کسی را وانمود کردن.
اینها آن گناه های بی لذت است که مانند مرض وبا در بین مسلمانان انتشار یافته است و حتی خواص هم مبتلای آن اند، در حالی که اینها همه مطابق آیت بالا گناه و حرام می باشند.
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
11 ذو القعده 1437 قمری
💠💐(( گناهان بی لذت - 2 -))💐💠
💐عمل یا سخن لایعنی و بی فایده -1 -💐
تمام اعمال انسانی ظاهراً به سه گونه منقسم می شود:
(1) مفید که در آن مفاد دین یا دنیا باشد.
(2) مضر که در آن نقصان دین یا دنیا باشد.
(3) آنکه نی منفعت دارد و نی ضرر. این نوع عمل در حدیث «لایعنی» گفته شده است.
اما اگر عمیقاً فکر کنیم این نوع نیز در حقیقت در نوع دوم یعنی «اعمال مضر» داخل می باشد، زیرا در آن مقدار وقت که صرف این عمل لایعنی شده، اگر انسان یک مرتبه سبحان الله یا لا اله الا الله را می گفت ثوابش یک کفۀ ترازو را در قیامت پر می کرد، و یا اگر عمل نیک دیگری را انجام می داد، آن عمل وسیلۀ نجات آخرتش و کفارۀ گناهانش می شد، و یا ضرورتی از ضروریات دنیوی اش را برآورده می کرد.
مثال صرف کردن این وقت با ارزش در اعمال بیهوده چنان است که کسی را بگویند که از این خزانه جواهرات و طلا و نقره را بگیر و یا این تودۀ خاک و خاشاک را هر کدام را می خواهی بردار، و این شخص بجای طلا و نقره و جواهرات، خاک و خاشاک را انتخاب کند. کاملاً آشکار است که این شخص با اینکار خود ضرر بزرگی بخود رسانیده است.
💠💐💐💠🌺💠💐💐💠
┈┈•••❈﴿محمد ابراهیم تیموری﴾❈•••┈┈
راه فلاح: 00447776003137
در تلگرام: @RaaheFalaah
در فیسبوک: fb.me/RaheFalaah
9 ذو القعده 1437 قمری
┅┅✿❀❀﴾🏵﴿❀❀✿┅┅
❈❈❈﴿ اطلاعیه در مورد رجب﴾❈❈❈
┄┅┅✿❀﴾🏵﴿❀✿┅┅┄
با نزدیکی ماه رجب، پیام دروغی زیر در شبکه های مجازی نشر شده است:
👇👇👇👇
امشب اول ماه رجب است هر کس ده نفر را با خبر کند تمام گناهانش بخشیده میشود. (رسول خدا صلی علیه آله).
دوستان امشب هركس دعا كنه قبول ميشه چون كه امشب ماه خانه خدا رو طواف ميكنه
اين پيام روبه همه إرسال كن هيچ كس رو محروم نكن از اين دعا «ربى من كل ذنب واتوب الیک».
امشب ماه عمود بر کعبه میشه. التماس دعا امشب تلاوت آيه 29و30 سوره فاطر باعث نزول بركت است. شما هم مثل من برای دوستاتون ارسال کنید.....
حضرت محمد(ص) فرمودند هر کسی این دعا را بین مردم پخش کند گرفتاریهایش حل شود...فقط امشب.
👆👆👆👆
باید دانست که این پیام بالا دروغ محض است و پخش دروغ گناه کبیره می باشد چنانکه حضرت رسول الله ﷺ فرموده اند: هر کس دروغ های شنیده را پخش کند دروغگوی دوم است. (مقدمه مُسلِم)
و همچنین حضرت رسول الله ﷺ فرموده اند: هر کس بر من دروغ ببندد جای خود را در دوزخ آماده بداند. (بخاری شریف)
لذا جداً از پخش پیام مذکور خودداری کنید.
┄┅┅✿❀﴾🌺﴿❀✿┅┅┄
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
┈•••◈❈﴿ مسائل تجويد - ۱۰ - ﴾❈◈•••┈
«يعنی درست و خوب خواندن قرآن شريف»
مقام ١٣: در آيت چهل و هفتم رکوع ششم سپارۀ «وَ مَالِىَ» در لفظ «لَا اِلَى الْجَحِيْمِ» بعد از ﻻم اول، دو الف نوشته می شود ليکن فقط يک الف آن خوانده می شود، به اين شکل: «لَاِلَى الْجَحِيْمِ».
مقام ١۴: در آيت چهارم رکوع اول سورۀ محمد در سپارۀ «حم» در لفظ «لِـيَـبْـلُـوَا» بعد از واو، يک الف نوشته می شود ليکن خوانده نمى شود، بلکه آن را با اين شکل مى خوانند: «لِـيَـبْـلُـوَ».
به همين صورت در آيت سوم رکوع چهارم همین سوره در لفظ «نَبْـلُوَا» بعد از واو، يک الف نوشته می شود ليکن خوانده نمى شود بلکه آن را به اين شکل می خوانند: «نَبْـلُوَ».
مقام ١۵: در آيت چهارم رکوع يکم سورۀ «دَهر» در سپارۀ «تَبَارَک الَّذِيْ» در لفظ «سَلَاسِلَا» بعد از ﻻم آخرى يک الف نوشته می شود ليکن خوانده نمى شود، بلکه آن را اين شکل مى خوانند: «سَلَاسِلَ».
و در آيت پانزدهم و شانزدهم همين رکوع در دو جا لفظ «قَوَارِيْرَا» آمده است و در هر دو جا بعد از «ر» دوم، الف نوشته می شود.
اکثر تلاوت کنندگان در «قَوَارِيْرَا» اول وقف می کنند و در «قَوَارِيْرَا» دوم وقف نمى کنند. حکم اين صورت تلاوت کردن اينست که «قَوَارِيْرَا» اول را با الف بخوانند و در «قَوَارِيْرَا» دوم، الف را نخوانند بلکه آن را به اين شکل بخوانند: «قَوَارِيْرَ».
و اگر کسى در «قَوَارِيْرَا» اول وقف نکند بلکه در دومى وقف کند، پس حکم اينست که به هيچ وجه در آنجا الف را نخواند، چه در آنجا وقف کند يا وقف نکند.
و اگر بخواهد در «قَوَارِيْرَا» اول وقف کند، الف را بايد بخواند. و اگر نمى خواهد در آنجا وقف کند، پس الف را تلفظ نکند. همين صورت صحيح است.
فايده:
در سپارۀ «وَ اعْلَمُوْا» سورۀ توبه که با «بَرَآءَةٌ مِّنَ اللهِ» شروع مى شود، در آغاز آن بِسْمِ الله... نوشته نمى شود. حکم آن اينست که اگر کسى از سورۀ قبلى خوانده مي رفت و اکنون به اين سوره رسيد، در اين صورت بسم الله نگويد بلکه بدون بسم الله آن را بخواند.
و اگر کسى از اين سوره شروع به تلاوت کرد يا اندکى از سوره را خوانده تلاوت را قطع کرده بود و سپس دوباره از بين سورۀ شروع به خواندن کرد، در اين دو صورت بِسْمِ اللهِ الرَّحمنِ الرحِيْم بخواند.
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori
┈•••◈❈﴿ مسائل تجويد - ۸ - ﴾❈◈•••┈
«يعنی درست و خوب خواندن قرآن شريف»
فايدۀ ۴: چند مقام ذيل در قرآن مجيد به شکلى نوشته می شوند و به شکل ديگرى خوانده می شوند. متوجه آنها باشيد و اين مقام ها را از روى قرآن شريف به شاگردان نشان بدهيد و طرز خواندن آنها را به ايشان بياموزانيد.
مقام ١: هر جائى که لفظ «اَنَا» در قرآن مجيد آمده است، الف بعد از نونِ آن خوانده نمى شود، بلکه الف اولى و نون زبردار خوانده می شود و بس: «اَنَ».
مقام ٢: در آيت سوم رکوع شانزدهم سپارۀ «سَيَقُوْلُ» لفظ «يَبْصُطُ» با «ص» نوشته مى شود، مگر در خواندن، آن را «س» می خوانند به اينگونه: «يَبْسُطُ».
در اکثر قرآن ها در اينجا يک سين کوچک بالاى «ص» می گذارند تا دانسته شود که آن را سين باید خواند. ليکن اگر سين هم نوشته نشده باشد، بازهم آن را بايد سين بخوانيد.
به همين صورت در آيت پنجم رکوع شانزدهم سپارۀ «وَ لَوْ اَنَّنَا» لفظ «بَـصْطَـةً» آمده است. «ص» اين لفظ را نيز بايد سین تلفظ کرد.
مقام ٣: در آيت اول رکوع ششم سپارۀ «لَنْ تَنَالُوْا» لفظ «اَفَائِنْ» مى آيد. الفى که بعد از «ف» نوشته شده خوانده نمى شود، بلکه آن را به اين شکل مى خوانند: «اَفَئِنْ».
مقام ۴: در آيت سوم رکوع هشتم سپارۀ «لَنْ تَنَالُوْا» جملۀ «لَا اِلَى اللهِ» می آيد. بعد از ﻻم اول در اينجا دو الف نوشته می شود، اما فقط يک الف آن خوانده می شود به اين شکل: «لَاِلىَ اللهِ».
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori
┈•••◈❈﴿ مسائل تجويد - ۶ - ﴾❈◈•••┈
«يعنی درست و خوب خواندن قرآن شريف»
قاعدۀ ١٧: هر جائى که اين نشان ها «م، ط، ه، قف، ل» باشد، در آنجا وقف کنيد و هر جائى که «س» يا «سکته» يا «وقفه» نوشته باشد، در آنجا نفس خود را قطع نکنيد بلکه لحظه اى در آنجا مکث کرده دوباره به تلاوت ادامه بدهيد.
و هر جائى که در بين يک آيت در دو جا سه نقطه به اين شکل «ۛ» نوشته باشد، در يک جاى آن وقف کنيد و در جاى ديگرش وقف نکنيد. خواه در اولش وقف کنيد و در دوم نکنيد و خواه در دوم وقف کنيد و در اولش وقف نکنيد، هر دوى اينها درست است.
و هر جائى که «ﻻ» نوشته باشد، در آنجا وقف نکنيد.
و هر جائى که نشان هاى ديگرى نوشته باشد، اگر خواستيد مى توانيد وقف کنيد و اگر نخواستيد مى توانيد به تلاوت ادامه بدهيد.
و هر جائى که دو نشان در يک جا نوشته است، مطابق نشانى فوقانى اش عمل کنيد.
قاعدۀ ١٨: هر حرفى که ساکن است و بالاى حرف بعدى آن شدّ يعنى « ّ» نوشته باشد، آن حرف قبلى را نخواهيم خواند.
مثلاً در «قَدْ تَّبَـيَّنَ» اين «د» را نخواهيم خواند. و در «قَالَتْ طَّائِفَةٌ» اين «ت» را نخواهيم خواند. و در «لَئِنْ بَسَطْتَّ» اين «ط» را نخواهيم خواند. و در «اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللهَ» اين«ت» را نخواهيم خواند. و در «اُجِيْـبَتْ دَّعْوَتُکُمَا» اين «ت» را نخواهيم خواند. و در «اَلَمْ نَخْلُقْکـُّـمْ» اين «ق» را نخواهيم خواند.
البته اگر اين حرف ساکن «ن» باشد يا اينکه نون به سبب دو زبر يا دو زير يا دو پيش پيدا شده باشد و حرف بعدى آن «ى» يا «و» باشد، در اين صورت در وقت تلاوت، نون به شکل غُنَّه تلفظ خواهد شد:
مثلاً در «مَنْ يَّقُوْلُ» و «ظُلُمَاتٌ وَّ رَعْدٌ وَّ بَرْقٌ» آواز نون از بينى کشيده می شود.
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori
┈•••◈❈﴿ مسائل تجويد - ۴ - ﴾❈◈•••┈
«يعنی درست و خوب خواندن قرآن شريف»
قاعدۀ ١٠: هر جائى که ميم ساکن باشد و بعد از آن حرف «ب» بيايد، آن ميم را بايد با غُنَّه خواند. مثلاً «يَعْتَصِمْ بِاللهِ».
قاعدۀ ١١: هر حرفى که باﻻيش دو زير يا دو زبر يا دو پيش باشد و حرف بعدى آن ساکن باشد، در اين صورت در آنجا به جاى دو زبر، يک زبر خواهيم خواند و الف را که در آنجا نوشته شده نخواهيم خواند و يک نون زیردار از طرف خود افزوده با آن حرف ساکن يکجا خواهيم کرد. مثلاً «خَيْراً الْوَصِيَّةُ» را به صورت «خَيْرَ نِالْوَصِيَّةُ» خواهيم خواند.
به همين صورت به جاى دو زير يک زير خواهيم خواند و يک نون زیردار به شکل بالا به حروف بعدى اضافه خواهيم کرد. مثلاً «فَخَوْرٍ الَّذِيْنَ» را به شکل «فَخُوْرِ نِالَّذِيْنَ» خواهيم خواند.
به همين صورت به جاى دو پيش، فقط يک پيش خواهيم خواند و يک نون مثل بالا به حرف بعدى آن اضافه خواهيم کرد. مثلاً «نُوْحٌ ابْنَهُ» به شکل «نُوْحُ نِابْنَهُ» خواهيم خواند.
در بعضى از قرآن ها يک نون کوچک در ميان اين دو حرف مى نويسند، ليکن اگر اين نون در کدام قرآن نوشته هم نباشد، بازهم آن را بايد بخوانيد.
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori
┈•••◈❈﴿ مسائل تجويد - ۲ - ﴾❈◈•••┈
«يعنی درست و خوب خواندن قرآن شريف»
قاعدۀ ١: اين حروف هميشه پُر خوانده مي شود: «خ، ص، ض، ط، ظ، غ، ق».
قاعدۀ ٢: وقتی که بر «ن، م» شدّ باشد، آن را با غُنَّه بخوانيد. يعنى اينکه آواز آن را از بينى اداء کنيد.
قاعدۀ ٣: بالاى هر حرفى که زير/کسره يا زبر/فتحه يا پيش/ضمه است و بعد از آن «ا» يا «ى» يا «و» نيست، آن را مد ندهيد و آن را درازتر نخوانيد. اينکار غلط است.
به طور مثال «اَلْحَمْدُ» را به صورت «اَلْحَمْدُوْ» يا «مَلِکِ» را به صورت «مَلِکِىْ» خواندن، يا «اِيَّاکَ» را به صورت «اِيَّاکَا» خواندن غلط است.
و هرجائى « ا» يا «ى» يا «و» بود، مدِّ آن را نيز کوتاه نخوانيد. خلاصه آنکه قواعد مد را بايد رعایت کنيد.
قاعدۀ ٤: پيش/ضمه را کمى مشابه «و» بخوانيد و زير/کسره را کمى مشابه «ى».
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori
┈•••◈❈﴿ مسائل وصیت - ۸ - ﴾❈◈•••┈
ترتیب مصرف پول و دارائی میّت بعد از فوتش - ۲ -:
مسئله ۱۶: مهمانداری مردم بعد از وفات میّت، و پذیرائی و ضیافت کسانی که برای مُرده داری می آیند، توسط پول و دارائی میّت، و صدقه و خیرات کردن از آن پول ها جایز نیست.
به همین ترتیب در بعضی جاها بعد از وفات شخص تا هنگام دفنش اشیای مختلفی{چون حلوا و غیره} را میان فقیران صدقه و خیرات می کنند، پرداختن مصارف آنها از پول و دارائی میّت حرام است. میّت هرگز ثوابی از اینکار نخواهد یافت، بلکه ثواب دانستن اینکار نیز گناه سختی است، زیرا اموال و دارائی میّت اکنون ملکیت وارثان او می باشد. کسی که از این پول و مال چیزی گرفته صدقه و خیرات می کند، مثالش گویا مثال شخصی هست که مال مردم بیگانه را دزدیده سپس آن را خیرات می نماید.
بنابرین تمامی این پول و دارائی باقیماندة میّت را باید میان وارثان او تقسیم نمود و آنها آنگاه اختیار دارند که مطابق احکام شرع، از حصه و سهم خود چیزی را صدقه و خیرات کنند یا نکنند، بلکه در این وقت از وارثان میّت حتی اجازة چنین مصرف کردنها و خیرات کردنها را نباید بخواهند، زیرا ایشان در آن وقت فقط از شرم مردم اجازه خواهند داد، و دل شان در این فکر خواهد بود که اگر اجازۀ ندهیم، مردم ما را بدنام می سازند. چنین اجازه ای هیچ اعتباری ندارد.
مسئله ۱۷: به همین صورت در بعضی جاها رواج است که لباس های استعمال شدۀ میّت را خیرات می کنند. باید دانست که اینکار نیز بدون اجازۀ وارثان هرگز جایز نیست.
و اگر یکی از وارثان نابالغ باشد، در این صورت حتی اگر همگی اجازه هم بدهند، باز هم خیرات کردن آن لباس ها جایز نمی باشد.
نخست باید میراث میّت را تقسیم کنند و سپس وارثان بالغ، اگر می خواهند خیرات کنند، از حصه و سهم خود خیرات کنند، و بدون تقسیم میراث، هرگز نباید از آن چیزی را صدقه و خیرات نمایند.
همچنین باید دانست که حیله اسقاط مروّجة امروزی بین مردم جایز نیست.
┈•••❈﴿ راه فلاح ﴾❈•••┈
نشر تعالیم اسلام مطابق مذهب اهل سنت و جماعت بر مبنای فقه شریف حنفی
در واتس اپ: ۰۰۴۴۷۷۷۶۰۰۳۱۳۷
@miteymori