🔴برای رسیدن به خدا باید به انسان خدمت کرد


رابطه انسان با خدا هر چه استوار‌تر گردد، و معرفت او صحیح و قرآنی و سلوک او وحیانی باشد، بیشتر، به خدمت به انسان‌های دیگر -به عنوان آفریده‌های خدا- گرایش می‌یابد، و بندگان خدا در نظر او ارزشمند‌تر می‌گردند، از این رو برای خدمت به انسان‌ها می‌کوشد، و خدمت به خلق سرانجامِ سیر او قرار می‌گیرد، و این خدمت، خداشناسِ راستین را بیشتر به خدا می‌رساند.


🔻پیامبر(ص):
از شما کسی خدا را بیشتر دوست می‌دارد، که مردم را بیشتر دوست بدارد.

🔻اسماعیل به امام صادق(ع) گفت: ما هرگاه به مکه می‌رویم دوستان به طواف کعبه می‌روند و مرا می‌گذارند تا اسبابشان را نگاه دارم.
امام فرمود:
تو پاداش بیشتر و بزرگتری نسبت به آنان داری.

📚محمدرضاحکیمی-محمدحکیمی-علی‌حکیمی/الحیات-جلد۱۲-صفحه۳۵۹

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴حتی شیطان هم او را نمی‌پذیرد!

حضرت امام صادق علیه‌السلام فرمودند:
🔻 «مَنْ رَوَى عَلَى مُؤْمِنٍ رِوَايَةً يُرِيدُ بِهَا شَيْنَهُ وَ هَدْمَ مُرُوءَتِهِ لِيَسْقُطَ مِنْ أَعْيُنِ النَّاسِ أَخْرَجَهُ اللَّهُ مِنْ وَلَايَتِهِ إِلَى وَلَايَةِ الشَّيْطَانِ فَلَا يَقْبَلُهُ الشَّيْطَانُ»

🔺 هر کس بر علیه مؤمنی سخنی بگويد و قصدش عيب‌جویی از او و ريختن آبرويش باشد و بخواهد او را از چشم مردم بیندازد، خداوند او را از ولایت خود خارج مى‌کند و تحت سرپرستى شیطان قرار مى‌دهد؛ ولى شیطان هم او را نمى‌پذیرد!


📚 كافى، جلد۲، صفحه ۳۵۸، حدیث۱

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴دین خدا ماند

هنگامی که امام سجاد(ع) پس از فاجعه کربلا با خاندان امام به مدینه بازگشتند، و در آن اندوه بزرگ غرق بودند

روزی یکی از سران بنی‌امیه(ابراهیم بن طلحه بن عبیدالله) از روی سرزنش به آن حضرت گفت: من الغالب؟

یعنی پدرت رفت به کربلا و جنگ کرد و کشته شد, اکنون چه کسی غالب و پیروز گشت (پدر تو و یارانش کشته شدند, پس چه نتیجه ای گرفتید؟)


امام سجاد(ع) فرمود:
«اذا دخل وقت الصلاه, فأذن و أقم, تعرف الغالب»
هنگامی که وقت نماز رسید, اذان و اقامه بگو, خواهی فهمید چه کسی غالب و پیروز است.

این پاسخ به فرد سرشناسی از خاندان اموی, بخوبی و روشنی می‌گوید که شما بنی‌امیه می‌خواستید اذان نماند, نماز نماند, و اشهد ان محمدا رسول‌الله برافتد, و حال دیدید که چنین نشد و اذان ماند, و نماز ماند, و دین خدا ماند...و شما کمترین موفقیتی به دست نیاوردید؛ پس کربلا پیروز است نه دمشق, و حسین (ع) پیروز است نه یزید, و اسلام پیروز است نه جاهلیت.

محمدرضا حکیمی

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴خدا هرگز نسبت به محرومیت انسان‌ها بی‌تفاوت نیست


یکی از نقدهایی که به دیدگاه استاد محمدرضا حکیمی وارد می‌شود این است که فقر همیشه محصول ظلم نیست؛ گاه عواملی چون بیماری، معلولیت، خشکسالی، جنگ، حوادث طبیعی، تفاوت استعدادها یا شرایط خانوادگی در پیدایش آن نقش دارند.

این سخن در اصل خود قابل انکار نیست؛ اما به نظر می‌رسد محل نزاع اصلی جای دیگری است.

حکیمی لزوماً منکر نقش این عوامل در پیدایش فقر نیست؛ مسئله او بیشتر چرایی تداوم فقر است.

آری ممکن است انسانی بر اثر بیماری، ازکارافتادگی، یتیمی، خشکسالی، بحران‌های اقتصادی یا حوادث طبیعی فقیر شود. اما پرسش اساسی این است که پس از وقوع این وضعیت، جامعه و نظام سیاسی چه وظیفه‌ای در قبال او دارند؟

در منطق قرآن و سنت، خداوند هرگز نسبت به محرومیت انسان‌ها بی‌تفاوت نیست. حتی در مواردی که منشأ فقر امری غیر اختیاری و خارج از اراده انسان باشد، نظام تشریع برای جبران و رفع آن وارد عمل می‌شود.

از همین رو، زکات، خمس، انفاق، صدقات، کفارات، بیت‌المال، حقوق محرومان، منع احتکار، مبارزه با ربا و جلوگیری از تمرکز ثروت، همگی در جهت رفع نیاز و محرومیت تشریع شده‌اند.

در واقع، دین فقر را ـ هر منشأیی که داشته باشد ـ وضعیتی مطلوب و مورد رضایت خداوند نمی‌داند.

افزون بر این، بسیاری از عواملی که در نگاه نخست «طبیعی» به نظر می‌رسند، با اندکی تأمل ریشه در انواعی از ظلم دارند. فقر ناشی از خشکسالی ممکن است محصول سوءمدیریت منابع باشد؛ فقر ناشی از بیکاری می‌تواند نتیجه ساختارهای ناعادلانه اقتصادی باشد؛ گسترش بیماری‌ها گاه به فقر بهداشتی و تبعیض در دسترسی به درمان بازمی‌گردد؛ و حتی جنگ‌ها و بحران‌های گسترده نیز غالباً حاصل زیاده‌خواهی‌ها، سلطه‌طلبی‌ها و تصمیمات ناعادلانه سیاسی‌اند.
از این رو، دایره ظلم بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که در نگاه نخست به چشم می‌آید و چه‌بسا بخش مهمی از آنچه «فقر طبیعی» نامیده می‌شود، در لایه‌های عمیق‌تر خود به بی‌عدالتی‌های انسانی بازگردد.

بر این اساس می‌توان دیدگاه حکیمی را چنین صورت‌بندی کرد:
«عوامل گوناگونی ممکن است در پیدایش فقر نقش داشته باشند، اما هیچ‌یک از این عوامل نمی‌توانند توجیه‌کننده تداوم فقر باشند؛ زیرا خداوند برای رفع محرومیت، تکالیف و سازوکارهای روشنی در نظام تشریع قرار داده است.»

بنابراین مسئله اصلی این نیست که:
«فقیر چگونه( ارادی یا غیر ارادی) فقیر شد؟»
بلکه این است که:
«چرا با وجود تکالیف الهی، امکانات اجتماعی و مسئولیت‌های دینی، همچنان فقیر مانده است؟»

از این منظر، حتی اگر همه فقرا قربانی ظلم مستقیم نباشند، ادامه یافتن فقر در جامعه‌ای که توان رفع آن را دارد، نشانه نوعی قصور یا تقصیر در اجرای عدالت و عمل به مسئولیت‌های الهی است. ممکن است همه فقرها از ظلم آغاز نشوند، اما فقری که امکان رفع آن وجود دارد اما همچنان باقی می‌ماند، دیگر صرفاً یک حادثه طبیعی نیست؛ بلکه مسئله‌ای مربوط به بی‌عدالتی، بی‌مسئولیتی و پشت کردن جامعه به فرمان الهی است.

📚برگرفته از مجموعه ۱۴ جلدی الحیات / محمدرضاحکیمی - محمدحکیمی - علی‌حکیمی

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴نباید ...


نباید در مراسم پر شور عاشورا نسبت به عدالت خفه بود و کلمه‌ای نگفت.
این چگونگی‌هاست که جوانان را طعمه تبلیغات بیگانگان و ایادی آنان می‌کند و طبقات محروم را نا‌امید می‌سازد.

محمدرضا حکیمی/ کتاب حسین(ع)

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴حرمت و جان مردم باید محفوظ باشد

درباره «امنیت انتظامی» یادآور می‌شویم که در جریان گرفت و گیرهایی که برای نیروی انتظامی با مردم پیش می‌آید در حکومتی -چنانچه صالح و اسلامی باشد- باید به مردم صدمه‌ای نخورد و زیانی نرسد، هتک حرمتی پیش نیاید و مردم جامعه اسلامی -از مسلمان و غیر مسلمان- همه گونه مصونیت داشته و از هر گونه بی‌ادبی و توهین محفوظ باشند تا چه رسد به ضرب و شتم.

مأموران حاکمیت اسلامی باید تربیت شوند، و انسان و مؤدب باشند و رفتاری انسانی و اخلاقی داشته باشند (اگر براستی، اسلام و عمل به اسلام در کار است و حرف و لق‌لقه زبان و خطبه و سخنرانی و شعار نیست)، و مأموران خاطی باید به سخت‌ترین شکل کیفر داده شوند، چنانکه علی(ع)، در مورد جناب قنبر که سه تازیانه به کسی زیاد‌تر زده بود عمل کرد.

در حاکمیت صالحان حرمت مردم باید محفوظ باشد، تا چه رسد به جان اشخاص... در غیر این صورت هیچ حکومتی صالح نخواهد بود.

اگر کسانی تصوّر کنند، که با ا‌ِعمال زور و سرکوبگری می‌شود حکومتی صالح داشت و نظام‌سازی اسلامی کرد، باید
گفت که در منابع اسلامی چنین نیست.
اینگونه برخوردها اسلامی نیست و اسم اسلام و ادعای مسلمانی برای اسلامی شدن و مسلمان بودن کفایت نمی‌کند.

📚محمدرضا حکیمی/ ویژگی‌های حکومت صالح-صفحه ۲۵۲

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴‌برای ...

محمدرضا حکیمی:
ما قطع داریم و به چشم می‌بینیم و با همه وجود لمس می‌کنیم، که جامعه، غرق انواع فساد و گرانی و ظلم بی‌حد معامله‌گران، و ناتوانی دستگاه قضایی، و بی‌بهداشتی و بی‌درمانی و فقر عاطفی و افول ارزشی و مرگ حماسه و حیات نامردی و‌ چپاولگری است...و این‌ معلول‌ها از این کشف می‌کند که علت‌ها فاسدند.

نص سخن پیامبر اکرم«ص»، از فساد دامنه داری حکایت دارد که در بالا وجود دارد، یعنی در میان کسانی از عالمان و حاکمان .

⭕️پیامبر«ص» فرمود:
دو دسته از امت من هستند که اگر درست شوند جامعه اسلامی درست می‌شود و اگر فاسد شوند جامعه اسلامی فاسد می‌شوند.
پرسیدند: ای پیامبر این دو دسته چه کسانیند؟
فرمود: عالمان و حاکمان

(خصال شیخ صدوق جلد ۱ صفحه۳۷)

📚محمدرضا حکیمی/ گزارش الحیات

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴جامعه‌‌ای که در آن عدالت نباشد، نسبتی با اسلام و محمد و علی و فاطمه(علیهم‌السلام)ندارد


محمدرضا حکیمی:

✅ نه می‌توان بدون ایجاد عدالت اقتصادی و اجتماعی و قضایی، جامعه اسلامی ساخت، زیرا که امام علی فرمود: احکام دین با وجود عدالت زنده و باقی است؛ و نه می‌توان جامعه منهای عدالت را به اسلام نسبت داد، و نه می‌توان با حضور فقر در جامعه از عدل دم زد، زیرا که به فرموده امام موسی بن جعفر (ع):
اگر عدالت در کار باشد فقیری نخواهد ماند...

⭕️افسوس که ملت برای احقاق حقوق خویش، و‌ رهایی از چنگال ظلم و ظالمان -در هیچ خط و جناحی- یاور قاطع و نستوهی ندارد و بیشترشان طالب منافع خود و بستگانشان هستند...

⭕️آری، اکثریت ملت ایران، امروز مستضعف است. و به تعبیر امام سجاد«ع» : استخوان مردم شکسته و گوشت آنان خورده می‌شود.

⭕️افسوس که آزاده مردی فریادگر - فارغ از مطامع و منافع و... - به هم نمی‌رسد، که فریاد برآورد، که این چگونگی‌ها و عملکردها و رابطه‌ها و چپاول‌ها، اسلامی و قرآنی و محمدی و علوی و حسینی و جعفری و رضوی نیست که نیست و صد البته که مورد رضای امام زمان«عج» نیز نیست...


📚 ۱۵۰سال تلاش خونین/صفحه ۸۵

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴آدرس غلط ندهید / عدالت را اجرا کنید تا دل‌ها متحد شود

حضرت فاطمه(سلام الله علیها) در فرازی از خطبه‌‌ خود در روزهای فتنه بزرگ بعد از رحلت رسول خدا(ص) در مسجد مدینه فرمودند:

«فرض الله ….و الْعَدْلَ تَنْسِیقاً لِلْقُلُوبِ»
خدا‌وند عدالت را مايه پيوند يافتن دلها (و تحكيم روابط اجتماعى) قرار داده است...


اگر کسانی حقیقتا به دنبال انسجام و وحدت اجتماعی هستند نباید سرگرم مسائلی دیگر شوند، چرا که خداوند اساسا عدل را مایه پیوند قلب‌ها قرار داده است.

در یک کلام، عدالت را اجرا کنید، تا دل‌ها متحد شوند و به عدالت رفتار کنید، تا دل‌ها را به دست آورید.


📚محمدرضا حکیمی / فاطمیّات، صفحات ۳۷-۲۴

@allamehhakimi

Читать полностью…

عدالت، اخلاق و عملکرد اقتصادی

جناب دکتر فرشاد مومنی

جمعه، چهارم مهرماه 1404

@allamehhakimi
@dastmalchi_foundation

Читать полностью…

🔴به عمل کار برآید
مسئله اصلی، انسان محروم است

در احادیث معتبر و دعاهای مهمی، مسئله بسیار مهم «حبّ المساکین= دوست داشتن مستمندان» مطرح گشته و یادآوری شده است.

و در حدیث قدسی آمده است: « و آیة رضای، حبّ المساکین= نشانه راضی بودن منِ خدا از بنده، این است که مسکینان و بینوایانِ بندگان مرا دوست بدارد».

این دوست داشتن، بطبع سبب رفت‌و‌آمد با مساکین و بینوایان و سر‌زدن به آنان و رفع نیازهای مختلف ایشان می‌شود. پس باید مسئله #انسان_محروم، برای هر فرد مسلمان و هر گروه و جامعه اسلامی و هر حاکمیت اسلامی، #مسئله_اصلی باشد.

اگر جز این باشد، جامعه، جامعه اسلامی نیست و هرجه درباره اسلام و تظاهر به مسلمانی فریادها به فلک رسد، غفلت است و اِغفال...

📚محمدرضا حکیمی-محمد حکیمی-علی حکیمی/ الحیات- جلد۱۱-صفحه۱۹۲

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴باید «انسان» را شناخت

خودشناسی، محور اصلی همۀ خودسازی‌ها و تربیت پذیری‌هاست. انسان باید در گام‌های نخست، برای تربیت خود انسانیِ خویش، گوهر روحانی و رحمانی خود را باور کند، و اگرچه با شناخت آثاری، او را بشناسد، بقا و جاودانگی او را درست باور داشته باشد، و نقش حیاتی اصول تربیت و تهذیب اخلاق را در ساختن گوهر ماندگار در وجود انسانی نیک بداند.

در این صورت است که به اصول تربیت و اخلاق، با شناخت، تن می‌دهد، و با تمرین و ریاضت آنها را در خود نهادینه می‌سازد.

روان انسانی گوهری است که به ظاهر محسوس و ملموس نیست، از اینرو خودیت اصلی انسان با تنِ انسانی اشتباه می‌گردد، و همین تن، اصل انسان و انسان اصلی انگاشته می‌شود، از اینرو باور و شناختی اصولی باید در کار باشد، تا حقیقت انسانیِ انسان مورد توجه قرار گیرد و برای رشد او زمینه‌سازی شود.

هرگونه غفلت از خودشناسی، و بی توجهی به ارزش‌های والا، و نیروهای نهفته در نفس انسان، موجب رها کردن تربیت و خودسازی و سقوط ارزش‌ها و قدرت‌‌هایی است که انسان با تهذیب می‌تواند بدست آورد.

مجموعه امکاناتی که در دوران زندگی در اختیار انسان قرار دارد، مانند مدت عمر، نیروهای بالقوه و بالفعل انسانی، قدرت تعقل و تفکر، شرایط آماده محیطی، و همه اموری که زیست سالم و مقتدرانه انسان، و به فعلیت رسیدن قوای درونی او را فراهم می‌سازد، مانند امور طبیعی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، و فرهنگی و تعالیم آسمانی و ... همه و همه، در صورتی مورد بهره‌برداری دقیق قرار می‌گیرد، و از هر یک از آن امکانات، درست و بهینه استفاده می‌شود که قهرمان این میدان‌ها یعنی خود «انسان» شناخته شود، و هدفداری هستی و کیان او روشن گردد، و ریگی سرگردان در بستر رودخانه‌ای انگاشته نشود.

اینکه در برخی تعالیم اسلامی، بزرگ‌ترین نادانی‌ها و جهل‌ها، نشناختن خود و نفس خود (یعنی: باطن خود) شمرده شده است، برای همین است که پایگاه و جایگاه اصلی هر شناخت و دانایی، خود انسان است، و اگر خود انسانیِ انسان برای انسان ناشناخته باشد، چگونه می‌تواند به شناخت درست انسان‌های دیگر و چیزهای دیگر برسد، یا محیط زندگی، و شرایط رشد و تکامل خویش را خوب
فراهم کند، و به راز کائنات- اگر چه اندک- پی‌ببرد ؟

📚محمدرضا حکیمی-محمد حکیمی-علی حکیمی/ الحیات- جلد ۱۱ - صفحه ۴۰۱

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴آیت الله سید موسی زرآبادی:
میخواستم شاگردان فلسفه مقلّدِ استاد نباشند

📝به مناسبت دوم ربیع الثانی سالروز وفات آیت الله آقا سید موسی زرآبادی:


خاطره‌ای به نقل از شیخ مجتبی قزوینی

شیخ استاد، از قول حضرت سید موسی زرآبادی نقل ‌کرده‌اند که «من در درس مرحوم میرزا ابوالحسن جلوه (۱۲۳۸‌ق- ۱۳۱۴‌ق) حاضر می‌شدم و پس از مدتی، گاه و گاه، به پاره‌ای از مطالبی که گفته می‌شد اشکال می‌کردم. گاه ایشان ناراحت می‌شد، و من به درس حاضر نمی‌شدم. با گذشت دو سه روز مرحوم جلوه به طلاب درس می‌فرمود:

«سیّد با استعدادی است، بگویید به درس بیاید» و من دوباره می‌رفتم، و باز در موارد مناسب به اشکال کردن می‌پرداختم … تا بار آخر که با تند شدن استاد دیگر به درس نرفتم. و ایشان پیغام داد که بیاید، و من پاسخ دادم که غرضم از آمدن و اشکال کردن این بود که شاگردان شما مقلّدوار به مطالب گوش ندهند و بدانند که آنچه گفته می‌شود، چنان وحی مُنَزل نیست و قابل اشکال است؛ می‌خواستم این بیداری را به اذهان طلاب فلسفه بدهم که دادم …».



📚محمدرضا حکیمی/مکتب تفکیک

#مکتب_تفکیک
#مرزبان_توحید

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴چه زمانی انسانیتِ انسان ظهور می‌کند؟


انسان ممکن است در دام دو اسارت گرفتار آید: نخست اسارت کالاها و اشیاء و اموری بیرون از حوزه وجود خود، چون مال، مقام و ... و دیگر خواسته‌ها و امیال درونی و خواهش‌های لذت‌طلبانه، که انسان را اسیر خود می‌سازد، فرد در بند میل‌های خویش گرفتار می‌شود و زندانی شهوات و کاموری‌های درونی خویش می‌گردد.

مقصود از حریت و آزادگی، آزادی و حریت باطنی است، که با آزادی و حریت معروف در اصطلاح سیاسی ـ اجتماعی، تفاوتی ماهوی دارد.

این حریت، حقیقتی است که از راه تربیت و خودسازی، تعالی بخشیدن به منش و خوی و خصلت‌های فردی در نفس آدمی پدید می‌آید، او را از بندگی غیر خدا رها می‌سازد و زندان شهوات را می‌شکند و انسان را از اسارت نفس رهایی می‌بخشد، تا دلداده و دلباخته کالاها یا مقام و منصبی مادی نگردد و به تعبیری کوتاه: انسان را از بردگی همه چیز آزاد می‌سازد مگر از دایره بندگی خداوند و انجام تکلیف او و به دست آوردن خواست و رضای الهی.

بندهای این دو اسارت (ظاهری و باطنی)، اگر گسسته گشت و دیواره‌های این دو زندان اگر شکسته شد، خودِ انسانی انسان شکوفا می‌گردد و ماهیت انسان زمینه ظهور و بروز می‌یابد، و به تعالی و عروج می‌رسد.

آزادی در اصطلاح سیاسی - اجتماعی ، اگر با این آزادی راستین انسانی همراه نبود، چه بسیار که به اسارت‌های بیشتر انسان در شبکه پیچیده مسائل مادی بینجآمد، سلطه کاموری و بی بند و باری و راحت طلبی و... را بر انسان افزون سازد و حصاری دورادور انسان بکشد که بیش از همه چیز، انسانیت انسان را زندانی کند‌ و شایستگی‌ها، ارزش‌ها و معنویت‌هایش را در بند کشد.
امام صادق (ع) می‌فرماید: «در هر کس پنج خصلت پدید نیآید، ارزشی ندارد و خصلت‌های پنجگانه را می‌شمارد و می‌گوید: پنجم خصلتی است که همه آن نیکی‌ها را در خود دارد و آن حریت است...»

این حکمت صادقی، به همین حقیقت نظر دارد که اگر آزادی از این دو اسارتی که یاد شد پدید نیآید، انسانیت انسان زندانی می‌شود و ارزش‌های دیگر، زمینه رشد و شکوفایی نمی‌یابد؛ بویژه ارزشهای دیگرخواهی و انسان‌دوستی،چ و جامعه‌گرایی و مردم‌باوری.

به‌راستی انسان باید از خود و خودپرستی‌ها گذشته باشد تا بتواند به دیگران بیندیشد، و مردمان را باور کند، و برای جامعه دل بسوزاند. وگرنه همۀ این آرمانهای ارزشمند، فدای خودخواهی‌های فردی می‌گردد، و جامعه و مردمان را سودی نمی‌بخشد.
این چنین انسان‌هایی برای انسان‌ها شعار می‌دهند، لاف مردم‌باوری میزنند، لیکن انسان‌ها را برای ترقی خود می‌خواهند و از آنان چون پلی می‌گذرند تا به هدف‌های خودخواهانه خود دست یابند.

📚محمدرضا حکیمی-محمد حکیمی-علی حکیمی/ الحیات-جلد ۷-صفحه۲۰۳

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴سرنوشت مسئولانی که زندگی مردم راه تباه می‌کنند

🔻پیامبر(ص): نخستین کسی که وارد آتش می‌شود، حاکم مسلّطی است که عدالت نکرده باشد.

🔻امام صادق(ع): کسی که ولایت امری از امور مسلمانان را داشته باشد، و کار ایشان را ضایع و تباه کند، خدای بزرگ او را تباه خواهد کرد.

📝محمدرضا حکیمی / الحیات-جلد۶-صفحه۵۳۱

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴نزدیک‌ترین راهِ رسیدن به تقوا، اجرای عدالت است

محمدرضا حکیمی:

افرادی که تصوّر می‌کنند اهل تقوای دینی هستند، و خود را از همه‌چیز به‌دور می‌گیرند، و از اهتمام به امور مسلمانان غفلت می‌کنند، در اشتباهند، و درست به‌عکس مقاصد قرآن (در جهت ساختنِ فرد و جامعه و جامعه و فرد) حرکت می‌کنند.

قرآن کریم اجرای «عدالت» را راه رسیدن به «تقوا» دانسته است «إعدلوا هو أقرب للتّقوی». و راه همین است.

تقوی به هر معنی (پرهیزگاری، خویشتنبانی، خود‌نگهداری، «صیانت تکاملی نفس»)، و به هر‌گونه (تقوای پرهیز و تقوای ستیز)، با بی‌خبری از حال بندگان خدا و ترک اهتمام به امور جامعه‌ اسلامی و بی‌تفاوتی نسبت به آنچه بر قشرهای محروم می‌گذرد، هرگز سازگار نیست.

این است که کتاب خدا به ‌صراحت می‌فرماید، نزدیک‌ترین راهِ رسیدن به تقوی اجرای عدالت است. عدالت را هم در نفس خود ایجاد کنید، و هم در جامعه‌ خود اجرا، تا اهل تقوی به‌شمار آیید.

#گزارش_الحیات


@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴بانوی حماسه ها

🔻سروده‌ای از محمدرضا حکیمی در رثای فریادگر عدالت، حضرت زینب سلام الله علیها



زینب آن شعله افروخته در دامن عشق
آتش افکند به بنیاد نگون دشمن عشق

سوخت بنیاد ستمگستری سفیانی
دخت فرجاد علی، پادشه میهن عشق

خون خورشیدی توحید ز رگ‌های زمان
گشت جاری به هواداری او در تن عشق

چون سوی قتلگه شاه شهیدان آمد
کائنات از پی او رفت پی دیدن عشق

عشق در دور زمان جلوه بسیار نمود
کربلا بود ولی مقصد تابیدن عشق

عشق توحید نه آن است که خاموش شود
گرچه سوزند خیام حرم مأمن عشق

خیمه‌ها سوخت ولی خیمه توحید نسوخت
شعله‌ها گرچه زدند آنهمه در خرمن عشق

شب، نماز و، سخن از عدل به میدان در روز
این دو گل بود که شد جلوه‌گر از گلشن عشق

گاه در قتلگه و گاه دگر بر سر نی
که نشیب است و فرازی، به ره روشن عشق

زینب آموخت به مردان جهان رسم "حضور"
سخن "داد" بود، رمز سخن گفتن عشق

خاک و افلاک نشستند به همدردی او
تا که درد دل خود گفت به پیراهن عشق

سخن عشق و سر شاه شهیدان بر نی
آری اینگونه بود رمز غزل خواندن عشق

زینبی حوصله‌ای باید، تا خون خدا
بر سر نیزه شود غرق ثنا کردن عشق

سخن از عدل کجا، در ستمستان دمشق؟
این سرودی است به آیین خروشیدن عشق

همه ارواح مکرم به عزا بنشستند
تا عزادار شد آن بانوی شیر اوژن عشق

آفتاب از نفس زینب کبری تابید
که شد آفاق، تجلیگه رخشیدن عشق

"عدل" شد واژه خورشید، چو زینب فرمود
"أمن العدل"؟ به بیدادگه رهزن عشق

عشق ترتیل شد از ناله زینب آنگاه
که شنیدند ز نی، آیه‌ای از مخزن عشق

در شب یازدهم قاعده عرش گسست
گر نبد زینب کبری، حرس مکمن عشق

تشنگان از عطش آورده فرات دگری
آب دادند از آن، بحر و بر و برزن عشق

آب خوردند شهیدان همه از شط جهاد
که فرات از دمشان ریخت به پیرامن عشق

عاشقان گریه ندانند مگر بی‌شیون
نشنود تا که هر آن بیخبری، شیون عشق

سر اسماء صبور ار چه نمی‌گردد فاش
مظهری زینب از آن است به چالیدن عشق

*****

مهدی آخر بدمد در همه آفاق حیات
غم عشق و نم عشق و یم عشق و فن عشق

ای خوش آن یار که پا بر سر خورشید نهد
تا جهان یکسره بینند، خرامیدن عشق

سوی خورشید نگر، تا نگری جلوه او
آفتاب آینه‌داری است بر روزن عشق

محمدرضاحکیمی



@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴نظام اقتصادی ناسالم، انحراف بزرگ


ای مدعیان مسلمانی به کمک محرومان بشتابید؛ و ای معتقدان به خدا، آنان را حذف نکنید؛ و ای باورداران به قبر و قیامت، لَختی به مشکلات آنان بیندیشید؛ و ای امّت قرآن، اقامه قسط و عدل را و تأمین زندگی سالم برای همه افراد را، در پناه قسط و عدل، وجهه همّت خویش سازید؛ و ای انقلاب کردگان انقلابی باشید، شاید بدینگونه خدا از ما راضی گردد، و دل امام‌زمان(ع) شاد شود، و آبر‌وی دین خدا محفوظ ماند، و جامعه دستخوش تزلزل‌های زیان‌خیز نگردد؛ و تا خداوند رحمان، تاریکی‌های سخت‌تر از جهنّم قبر و قیامت ما را، با نور حاصل از این عمل صالح و فریضه بزرگ ( رسیدگی به خلق خدا و خدمت به آنان)، به روشنی بدل سازد، و راهی به سوی نجات و رهایی، در آن گذرگاه‌های مخوف و‌ پرگرفتاری، در پیش همه ما بگشاید.

📚محمدرضا حکیمی/ قیام جاودانه- صفحه ۲۰۸

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴نظام رزق و منشأ فقر از دیدگاه علامه حکیمی

حکیمی در کتاب الحیات می‌کوشد به یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های اجتماعی و اعتقادی پاسخ دهد:

اگر خداوند روزی همه بندگان را تضمین کرده است، پس فقر، گرسنگی و محرومیت از کجا پدید می‌آید؟

او برای پاسخ به این پرسش، نظام رزق و معیشت انسان را در سه مرحله تحلیل می‌کند .

مرحله نخست: تقسیم الهی

نخستین مرحله، مرحلهٔ «تقسیم الهی» است؛ یعنی مرحله‌ای که خداوند نعمت‌ها، امکانات طبیعی و اسباب زندگی را در جهان قرار داده و برای همه موجودات روزی مقرر کرده است.
حکیمی با استناد به آیات قرآن تأکید می‌کند که:

🔻زمین برای همه انسان‌ها آفریده شده است؛

🔻نعمت‌های الهی اختصاص به گروه خاصی ندارد؛

🔻خداوند روزی‌رسان همه بندگان است؛

🔻هیچ موجودی از قلمرو رزق الهی بیرون نیست.

از این رو، در اصل آفرینش و تقدیر الهی، محرومیت و فقر معنا ندارد؛ زیرا خداوند برای همه موجودات سهمی از رزق و امکانات زندگی قرار داده است.
بر همین اساس، آیات:
«إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ»
و
«وَكَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لَا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ»
به عنوان شاهد آورده می‌شوند تا روشن شود که رزاقیت الهی فراگیر و همگانی است.

🔹بنابراین حکیمی نتیجه می‌گیرد:
در مرحلهٔ تقسیم الهی، نه کمبود رزق وجود دارد و نه کسی از روزی محروم آفریده شده است.

اگر خدا روزی همه را داده است، پس فقر از کجاست؟
پس از اثبات اصل تقسیم الهی، حکیمی پرسش اصلی را مطرح می‌کند:
اگر خداوند روزی همگان را مقدر کرده است، پس این همه:
فقر،
گرسنگی،
شکاف طبقاتی،
محرومیت،
و نابرابری
چگونه به وجود آمده است؟

پاسخ این پرسش در دو مرحله بعدی نهفته است.

مرحله دوم: کسب و طلب

میان «رزق مقدر الهی» و «رزقی که عملاً به دست انسان می‌رسد» فاصله‌ای وجود دارد که نویسنده آن را مرحلهٔ کسب و طلب می‌نامد.

در این مرحله، انسان برای دستیابی به روزی تلاش می‌کند؛ اما نوع این تلاش اهمیت اساسی دارد.
اگر کسب مال از راه‌های مشروع و عادلانه انجام گیرد، سهم انسان با تقسیم الهی هماهنگ خواهد بود؛ اما اگر راه کسب منحرف شود، تعادل نظام اقتصادی نیز بر هم می‌خورد.
نویسنده نمونه‌هایی از انحراف در کسب را برمی‌شمارد:
ظلم و ستم؛
غصب حقوق دیگران؛
رباخواری؛
احتکار؛
کم‌فروشی؛
تقلب و فریب؛
گران‌فروشی؛
سوءاستفاده از نیاز مردم.

🔹از نگاه حکیمی، بسیاری از نابسامانی‌های اقتصادی از همین مرحله آغاز می‌شود؛ زیرا انسان به جای آنکه در چارچوب عدالت حرکت کند، برای دستیابی به ثروت بیشتر به راه‌های نامشروع روی می‌آورد.
از این رو، در روایات سفارش شده است:
در طلب روزی اعتدال داشته باشید و برای رسیدن به مال، مرتکب معصیت الهی نشوید.

مرحله سوم: توزیع

حکیمی مهم‌ترین و حساس‌ترین بخش بحث را در این مرحله مطرح می‌کند.
به اعتقاد او، بخش عمده فقر و محرومیت نه در مرحلهٔ تقسیم الهی و نه حتی در مرحلهٔ کسب، بلکه در مرحلهٔ توزیع ثروت و امکانات شکل می‌گیرد.
در این مرحله، صاحبان قدرت و ثروت می‌توانند:

منابع طبیعی را در اختیار بگیرند؛
بازارها را کنترل کنند؛
قیمت‌ها را تعیین نمایند؛
کالاها و سرمایه‌ها را انحصاری کنند؛
و مسیر گردش ثروت را به سود خود تغییر دهند.
در نتیجه، ثروت‌هایی که باید در جامعه جریان پیدا کند، در دست گروه محدودی متمرکز می‌شود.
پیامد چنین وضعی، پیدایش دو چهره کاملاً متضاد در جامعه است:

در یک سو:
ثروت‌های انباشته،
کاخ‌های مجلل،
رفاه و تجمل.

و در سوی دیگر:
فقر،
محرومیت،
گرسنگی،
و زندگی‌های فرسوده و رنج‌آلود.

🔹به تعبیر نویسنده، در اینجا رشتهٔ «تقسیم الهی» گسسته نشده، بلکه «توزیع انسانی» دچار انحراف شده است.

منشأ واقعی فقر از نگاه روایات

برای تأیید این تحلیل، حکیمی به مجموعه‌ای از روایات استناد می‌کند.

🔺از پیامبر اکرم(ص) نقل می‌کند:
خداوند روزی فقرا را در اموال ثروتمندان قرار داده است.
یعنی بخشی از دارایی اغنیا در حقیقت حق نیازمندان است.

🔺همچنین از امام صادق(ع) نقل می‌شود:
مردم فقیر و محتاج نمی‌شوند مگر به سبب رفتار ثروتمندان.

🔺و از امام موسی کاظم(ع):
اگر عدالت در جامعه برقرار گردد، همه مردم بی‌نیاز خواهند شد.

🔺و نیز از امام حسن عسکری(ع):
ثروتمندان روزی فقرا را می‌خورند.

مجموع این روایات درصدد بیان یک حقیقت‌اند:
🔸فقر نتیجه نرسیدن حق صاحبان حق به آنان است، نه نتیجه کمبود نعمت‌های الهی.

بنابراین:
مسئولیت اصلی فقر متوجه ساختارهای ظالمانه و رفتارهای ناعادلانه انسان‌هاست، نه تقدیر الهی.

🔸در نتیجه، حکیمی به صراحت می‌گوید:
خداوند نعمت را برای همه آفریده است؛ اما حرص، ظلم، انحصارطلبی و بی‌عدالتی انسان‌ها مانع رسیدن آن نعمت‌ها به صاحبان واقعی‌شان می‌شود و از همین‌جا فقر و محرومیت پدید می‌آید.


📚برگرفته از مجموعه الحیات جلد ۴ صفحات ۱۶۷ - ۱۷۲

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴عاشورا یعنی: نفی آنچه به نام اسلام جریان دارد اما خلاف اسلام است


محمدرضا حکیمی توحید و عدالت را سرآمد ارزش‌ها می‌داند و عاشورا را فریاد دفاع حسین علیه‌السلام از این دو حقیقت ازلی و ابدی.

عاشورا برای حکیمی، در بستر تاریخ و برای همیشه روزگاران جریان دارد و مانند رودی خروشان، ویرانگر موانع رسیدن جامعه مظلوم به حقوق خود است.

در نگاه وی، مصیبت‌خوانی در رثای شهدای طف گرچه پیوند انسان با غم‌های بزرگ را صورت‌بندی می‌کند، و این امر رشد دهنده روح انسان است، اما

در حقیقت عاشورا، پرچم اجرای عدالت است که بر قله خورشید نصب شده است، و اگر شیعه کوتاهی نکرده بود و عاشورا را به جهانیان شناسانده بود، امروز عاشورا همه محیط‌های انسانی را با عدالت و انصاف آشنا کرده بود. به شرط اینکه خود طرفداران عاشورا و حکومت‌های مدعی اعتقاد به عاشورا، به عدالت و انصاف معتقد باشند، و جامعه را بر اساس عدل و داد بسازند، و این همه تفاوت‌های جهنمی و «دره‌های فقر» و «قله‌های ثروت» وجود نداشته باشد، و یزیدیانی که در زیر نام حسین(ع) خود را پنهان کرده‌اند در میان نباشد.

حکیمی رسالت اصلی عاشورا را جداسازی حق از باطل و عدل از ظلم، به منظور پایداری حق و عدل و نابودی باطل و ظلم می‌داند.

در نظر حکیمی #عاشورا قیامی جاودانه و زنده است،به همین دلیل #با_هیچ_حاکمیتی در طول تاریخ #بیعت_نکرده است و همیشه پشتوانه حرکت‌های اصلاحی عظیم و سرود جهش‌های آزادی بخش در طول تاریخ بوده است.

شهادت عاشورا به تعبیر حکیمی: نفی است و اثبات. نفی آنچه به نام اسلام مطرح بود و اثبات آنچه از اسلام فراموش گشته و انکار شده بود. و این هر دو باهم یعنی احیای اسلام در دوران تاریکی‌ها و جهالت ها و انکار توحید و عدل.

از این رو حکیمی با صراحت
رسالت پیروان عاشورا را آگاهی بخشی و هشیار کردن مردم می‌داند تا مردم با اهداف عاشورا آشنا شوند و هرگز تسلیم طاغوتان سیاسی و اقتصادی نشوند و با موعظه‌های توجیه‌گرانه و تخدیرکننده منبرهای حکومتی تسلیم بی عدالتی‌ها نشوند.

اما از نظر وی به دلیل سیر وقایع این بُعد عاشورا کم رنگ شده است و به همین دلیل حکیمی برای توجه دادن اذهان بیدار به این انحراف نوشت: «عاشورا، مظلومیتی مضاعف.»

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴برای عدالت

#هدف سیدالشهدا از #قیام به وضوح بیان‌شده است برای نمونه در زیارت اول ماه رجب میگوید :

اَشهدُ اَنَّکَ قَد اَمَرتَ بِالقِسطِ وَ العَدلِ وَ دَعَوتَ الَِیهِما ، وَ اَنَّکَ صادِقٌ صِدّیقٌ ، صَدَقتَ فیما دَعَوتَ اِلَیهِ.

-من گواهی میدهم (یا حسین) که تو به اجرای قسط و #عدل فرمان دادی، و جامعه اسلامی را به قسط و عدل فرا خواندی. و تو راستگویی و صدیقی، و به هر چه فرا خواندی #صادقانه فرا خواندی ...



📝محمدرضا حکیمی- قیام جاودانه ص٩٣



@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴عذابی سخت در انتطار شماست

#آنان که در این روزگار- درهرلباس و به هر دلیل- به قدرت و حکومت و ثروت رسیدند، با این محرومیت محرومان، و تورم آفرینی تورم آفرینان، و سکوت و تسامح در برابر آنان، که سبب کیفرهای سنگین است چه می‌کنند؟ و جواب خدا را چه می‌دهند؟ گذشته از عقوبات و پیشامدهای تر و خشک‌ سوز دنیوی...

محمدرضا حکیمی/ انذار-صفحه ۲۶

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴برای ...

امام علی علیه‌السلام:

بدترین توشه‌ای که انسان برای آخرت خود بفرستد، ظلم و تجاوز به حقوق مردم است.

حکمت ۲۲۱ نهج البلاغه

محمدرضا حکیمی/ نان و کتاب-صفحه۲۰۷

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴فریب نخورید

امام علی علیه السلام :

ای کمیل!
فریب کسانی را مخور که نمازهای طولانی می‌خوانند، و پیاپی روزه می‌گیرند، و از روی احسان صدقه می‌دهند...

ای کمیل!
به خدا قسم می‌خورم که از پیامبر خدا«ص» شنیدم که می‌گفت: شیطان هرگاه مردمی را به کارهای زشت وادارد مانند زنا، شرابخواری
رباخواری و دشنام دادن و از این قبیل گناهان، دوستی عبادت زیاد، و
خشوع، و رکوع، و فروتنی، و سجده را در دلشان می‌افکند، و (سپس) ایشان را به (پذیرش) حاکمیت زمامدارانی که به دوزخ فرا می‌خوانند، و در رستاخیز یاوری ندارند وا می‌دارد!

ای کمیل!
ارزش به این نیست که نماز بخوانی، و روزه بگیری، و کار نیک بکنی. بلکه ارزش به اینست که نماز با دلی پاک، و کار مورد پسند خدا.. انجام یابد.

ای کمیل!
بنگر که در چه جامه‌ای و در چه جایی نماز می‌خوانی؟ اگر این‌ها
از راه درست و حلال بدست نیامده باشد، نماز قبول نیست.


📚محمدرضا حکیمی-محمد حکیمی-علی حکیمی/ الحیات- جلد۱۱- صفحه ۸۵

@allamehhakimi

Читать полностью…

عدالت، اخلاق و عملکرد اقتصادی

جناب دکتر حسین راغفر

Читать полностью…

🔴 فقط یک ماه مثل آنان زندگی کن!


محمدرضا حکیمی:
انسان غرق در محرومیّت و پریشانی را، که مسائل اصـلی زنـدگیش بـر زمین‌ مانده‌ است،‌ تو به چه چیز دعوت می‌کنی و فرا می‌خوانی؟

برو در یـکی‌ از‌ زاغـه‌ها، در درون زندگانی یکی از خانوار‌های محروم، آن‌گاه برگرد و یک ماه ـ فقط یک‌ ماه‌ ـ مثل آنان زندگی کن، و دخـتر و پسـر و کودک و جوان‌ خود‌ را‌ در شرایط فرزندان و کودکان آنان قرار ده...
شب‌های زمستانی را مـثل آنـان بگذران،‌ و سفره‌های‌ خالی را مثل آنان در جلو خویش و خـانواده‌ خـود بـینداز، و بی‌پزشکی و بی‌دارویی‌ و اجاره‌نشینی، بلکه بی‌خانمانی و زاغه‌نشینی را مـثل آنـان تجربه کن...
آن وقت ببین‌ که‌ زندگی‌ چیست و واقعیّات کدام است، و عمل به احـکام دیـن چگونه میسر است!


@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴 از زندگی تا ابدیت

به مناسبت چهارمین سال درگذشت متفکر بزرگ اسلامی علامه محمدرضا حکیمی


⭕️عدالت، اخلاق و عملکرد اقتصادی
در نگاهی به اندیشه‌های علامه حکیمی

با حضور
دکتر حسین راغفر | دکتر فرشاد مومنی

زمان: جمعه، ۴ مهرماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۰۰
مکان: یزد، میدان دروازه قرآن، موسسه فرهنگی تحقیقاتی اخوان دستمالچی

@allamehhakimi
——
@Dastmalchi_Foundation

Читать полностью…

🔴اگر بخواهیم زندگی را تعریف کنیم, شما چه تعریفی ارائه می‌دهید؟

محمدرضا حکیمی:

✅ بنده اگر به صورتی خلاصه بگویم زندگی چیست؟ می‌گویم: زندگی یعنی اختیار؛ اختیاری که انسان دارد، تشکیل دهنده حقیقت زندگی انسان است و با همین اختیار است که می‌تواند ابدیتش را بسازد.

این خلاصه‌ترین چیزی است که در باب تعریف زندگی می‌توان بر زبان آورد.
و اگر بخواهیم به آیات قرآن کریم و روایات معصومین استشهاد کنیم، سخن بسیار طولانی می‌گردد که جامع‌ترین و کوتاه‌ترین بیان‌ها همین آیه «ان لیس للانسان الا ماسعی» است که در قرآن کریم آمده است و مفاد آن این است: «هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت» و این زندگی متکی بر اختیار است.

انسان به هر شکل که اختیار کند، به آن شکل زندگی می‌کند. پاسخ این سئوال که یک انسان چگونه زندگی کرده است، به این برمی‌گردد که چه چیزی را اختیار کرده است؟ از این‌رو، انسان باید به دنبال اختیار سالم برود.

#زندگی
#الحیات

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴حدیثی که هزاران بار در ایران تجربه شد

پیامبر اکرم(ص):
من عَمِل علی غیر علمٍ کان ما یُفسد أکثر مما یُصلح.

«هرکس کاری را بدون داشتن تخصص و‌ مهارت انجام دهد، خیلی بیشتر از آنکه آن را درست کند، خراب و ضایع می‌کند.»

📝از این بیان جامع‌تر و قاطع‌تر درباره ضرورت لزوم تخصص و‌ مهارت در هر کار، چه بیانی؟
در این سال‌های پس از انقلاب که «ضوابط» محکوم گشت و «روابط» حاکم، و‌ بسیار کسان -به ملاحظاتی- بدون کمترین مهارت و لیاقت به شغل‌ها گمارده شدند و از اموال این ملت ستمدیده حقوق‌ها و مزایایی کلان و نامشروع گرفتند و می‌گیرند و سودهایی دیگر بردند و می‌برند، و شغل‌هایی نالازم و‌ بیخود پدید آوردند و به دست اشخاصی بیخودتر سپردند، هزاران بار این حدیث شریف نبوی به تجربه رسید.
و روزگار این مردم بی‌پناه به اینجا کشید.

📚محمدرضا حکیمی/ ۱۵۰ سال تلاش خونین-صفحه ۱۳۵

@allamehhakimi

Читать полностью…

🔴از مقدمه «قصد و عدم وقوع»...

محمدرضا حکیمی در زمستان ۱۳۸۲ نوشت:

خوانندگان گرامی توجه دارند که یازده ‌نامه‌ای که در این کتاب آمده است، مربوط به ۱۲ سال پیش است (سال ۱۳۷۰)، یعنی سال‌هایی که هنوز فساد و ظلم، ضعف فراگیر مدیریت، ویرانی دستگاه قضایی(به تعبیر خود آقایان)، سقوط اخلاقی برخی جوانان، نفوذ افکار بیگانگان، فساد وحشتناک بازار اسلامی، دیکتاتوری مال و ثروت، و‌ فاصله‌های جهنمی در زندگی‌ها، تا این اندازه غیر قابل تصور پدید نیامده بود، و «قله‌های ثروت» در برابر «دره‌های فقر» دیده نمی‌شد، و حرکت جامعه به سوی تشکیل «نظام عامل بالعدل» و «جامعه قائم بالقسط» -به احتمال- می‌توانست مورد اندکی امید باشد.

اما امروز همین اندازه جای این سخن مانده است که آگاهان بگویند - و وظیفه است که بگویند-: نه انقلاب این است و نه اسلام انقلابی این؛ تا هم دشمن نتواند واقعیات موجود را، اسلامی معرفی کند و هم دوست نتواند واقعیات موجود را توجیهی برای سرخوردگی از اسلام بداند.

@allamehhakimi

Читать полностью…