𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

24 March 2022 13:40

کاش ماهی بودیم،با کیفیات تمام و کمالش.با آن حافظه هشت ثانیه ای اش که هیچ چیز در آن ابدی نیست.ماهی ها فراموش میکنند نه از آن نوعش که صدایی،عطری،گرمای دستی و تنگی آغوشی دوباره پرتش کند سمت نداشته هایش.
نه از آن دست که مدام به یادش بیاورد که هیچ چیز مال تو نیست؛که اساسا مال خود کردن احمقانه ترین فعل جهان است.
از آن دست فراموشی هایی که هیچ نرم افزاری نتواند بازیابی اش کند.
خاطره هایی از این دست در حافظه کدام پدیده آن را از حالی به حال دیگر میکند؟مثلا صداها؛عطرها؛گرمای دست و تنگی اغوش!
ما آدم ها اما ماهی نیستیم،یعنی لازم نیست هر هشت ثانیه یک بار به ماهی تو اغوشمان بگوییم؛ببخشید شما؟!
یادمان میماند؛بدجور یادمان میماند.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

16 March 2022 15:59

So find someone great, but don't find no one better.

#cover

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

12 March 2022 22:54

‏میدونی چرا عکسای بی‌هوا یجور دیگه به دل میشینن؟ چون آدما وقتی حواسشون نیست زیباترن، بدون ژست بدون ادا، واقعی.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

12 March 2022 19:28

Who do you love? Girl, it's killin' me.

#cover

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

09 March 2022 20:19

چگونه می‌خواهی حجم اَندوهم را تخمین بزنم؟ اَندوهم چون کودکی‌ست، هر روز زیباتر می‌شود و بزرگ‌تر.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

28 February 2022 14:00

خوبم، خوشم؛ کجام؟ هیچ جا! نیمه شب است یا نزدیک سحر؟ نمی‌دانم! انگار در مکثی خالی میان دو دقیقه‌ی پرهیاهو نشسته‌ام؛ میان بی‌نهایت گذشته و بی‌نهایت فردا. 

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

21 February 2022 01:23

تو آخر کجا بودی که من در بیداری و رؤیا نگاهم از تو محروم بود؟ اگر این صدا با آن طنینِ زنده و سست در دو حالت از احوالاتم از تو مرا نجوا می‌کرد، پس کجای این انزجار و یأس مرا رها می‌کردی؟ چرا پیدایت نمی‌شد؟ چرا لرزش وجودم را درک نمی‌کردی؟ باد تو را کجا برده بود؟

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

19 February 2022 16:01

کی با یه جمله مثله من ،میتونه آرومت کنه؟!
تو ساده دل کندی ولی ،تقدیر بی تقصیر نیست.

#cover

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

18 February 2022 11:24

Take me to an art museum, kiss me between the paintings.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

17 February 2022 13:38

‏افسردگی لزوما این نیست که یه غم عمیقی داشته باشی، یوقتا این شکلیه که ممکنه ناراحتم نباشی ولی کل روز تو اتاقتی، عملا هیچ کاری نمیکنی، میدونی باید یه تکونی به خود لعنتیت بدی ولی حوصله نداری، بی تفاوتی همه جاتو گرفته. و این روند روزها تکرار میشه.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

16 February 2022 22:05

Can you tell me, How can one miss what she’s never had?!

#cover

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

12 February 2022 11:40

You're so cute and I don't mean cute like I wanna pinch your cheeks.I mean cute like I wanna push you up against a wall.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

09 February 2022 14:00

من فقط می‌خوام فرار کنم.برم جایی رو پیدا کنم که حس امنیت بده.جایی که نیاز نباشه از افکارم بترسم.این حالیه که من دنبالشم.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

05 February 2022 16:30

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
وای میویس اصن کاورت حالم و خوب کرد>>>>

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

03 February 2022 02:38

‏نه اینکه کسی دورمون نباشه که احساس تنهایی کنیما، نه. مشکل ما نبودن آدمیه که قلق ما رو بلد باشه.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

22 March 2022 21:47

اکثرا بوها، صداها و احساسات مختلف رو بیش از حد و عمیق تر از بقیه حس می کنم.
و اینجوریه که چیزهای ناراحت کننده ممکنه چندین برابر اینکه بقیه رو ناراحت می کنن غمگینم کنن و چیز هایی که شاید از دید بقیه خیلی کوچیک و جزئی باشن؛ میتونن خیلی سریع خوشحالم کنن.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

16 March 2022 10:00

آدم ها چطور می میرند؟فکر می‌کنی درد مرگ از آنچه که اکنون روح مرا به چالش کشانده است سنگین تر است؟ میگویند گاهی مرگ در لباس کسی بر انسان وارد میشود،نکند من مرده ام و تو مرگ من بودی و من هنوز از داغی خون زخم ها نفهمیده ام که مرده ام؟نکند مرگ همین لحظه هایی است که احساس میکنم قلب هزار پاره ام نای تپیدن ندارد؟نکند این حالی که من دارم حس دنیای بعد از مرگ است.انگار من مرده ام و کالبدم همچنان در تقلاست.به قبرستان که میروی یک قبر بی نام و نشان پیدا کن و برای من گریه کن،روی همه قبر های بی نشان محبوبه شب بکار و پژواک صدای هق هق مرا در کالبد تو خالی ام بشنو..تو،مرگ من بودی!

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

12 March 2022 22:40

Damn... we gotta continue acting like we mentally stable tomorrow

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

11 March 2022 21:37

من امیدوارم که وقتی مردم، یک آدم با فهم و شعور پیدا بشود و جنازهٔ مرا توی رودخانه ای، جایی بیاندازد. هرجا که میخواهد باشد، ولی فقط توی قبرستان، وسط مرده ها، چالم نکنند. روزهای جمعه می‌آیند و روی شکم آدم دسته گل میگذارند، و از این جور کارهای مسخره. وقتی که آدم زنده نباشد، گل را می‌خواهد چکار؟ مرده که به گل احتیاج ندارد.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

05 March 2022 13:52

زیادی از دنیا که دلم میگیره میرم سمت موزیک بی‌کلام،ویدئو و عکسهای که به حالم بخوره یا به مراتب حالم رو خوب کنن.چون حس میکنم اگه بنویسم از کلمه‌هام؛ غم، نارحتی،عصبانیت،بیماری و سیاهی بیرون میزنه.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

23 February 2022 10:25

A relationship should be 50/50
steal my hoodies,and I steal your ability to walk the next day.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

20 February 2022 22:51

مدّت‌هاست که توی جمجمه‌ام پر از خالی‌ عه. فکرهامو خواسته و ناخواسته پس می‌زنم. چون همه دل‌مشغولی و دل‌واپسی‌ که مثل سایه دنبالمه. از روی درماندگی‌ که دمِ صبح، بیش‌تر آخرهای شب به سراغم میان. سرم از حس‌وحال هم خالی شده؛ مثل حوضی که آبش رو کشیده باشن. چیز درستی نمی‌خونم، کاری هم نمی‌کنم، خُلق خوشی ندارم و شادی رو فراموش کردم که چه‌جور می‌تونه باشه.
شادی کلمه‌ی درستی نیست؛ دل‌خوشیه که از یادم رفته.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

18 February 2022 18:24

یوقتایی عاشق تصویری میشی که از یکی ساختی. اونها رو مقصر میدونی که نقش بازی کردن، نه! تو ندیدی، واقعیت اینه که گاهی به یکی انقدر فکر میکنی که تصویرش از خود واقعیش سبقت میگیره.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

17 February 2022 17:58

‌‎دچار روزمُردگی شدن بدتر از افسردگیه.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

16 February 2022 23:58

‏داستان نهنگ ۵۲ هرتزی فارغ از بحث تنهایی، از نگاه من بیشتر درد “شنیده نشدنه” اینکه کسیو نداشته باشی بشنوتت، یا داشته باشی ولی حرفت رو نفهمن، از نظر من شنیده نشدن غمش از تنهایی خیلی پر رنگ تره.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

14 February 2022 20:38

𝙇𝙞𝙨𝙩 𝙤𝙛 𝙩𝙝𝙚 𝙨𝙤𝙣𝙜𝙨 𝙞 𝙘𝙤𝙫𝙚𝙧𝙚𝙙 𝙩𝙝𝙚𝙢.
#cover

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

10 February 2022 13:55

ما همیشه بی خونه میمونیم تا وقتی که اینجا هستیم، شاید کمبود حس رانده شدنمون باعث میشه دنبال خونه ی امن، آدم امن و کسی بگردیم که حس همون باغی رو بده که پرت شدیم ازش بیرون.شاید برای همینه همیشه حفره ای درون قلب و احساساتمون وجود داره که پُر نمیشه و احساس میکنیم به جایی که هستیم تعلق خاطر نداریم.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

08 February 2022 23:27

اندوه که از حدش بگذره،جاش رو میده به یه بی اعتنایی مزمن،دیگه مهم نیست بودن یا نبودن ،دوست داشتن یا نداشتن،اون لحظس که تو سکوت فقط نگاه می‌کنی و نگاه می‌کنی.

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

05 February 2022 16:23

Telepati

#cover

𝄞𝙈𝙖𝙮𝙫𝙞𝙨

02 February 2022 22:39

راحت از افکارم حرف میزنم شاید چون نیاز دارم همیشه همه چیز رو راحت بپذیرم و تو زمان حال زندگی کنم ،من اگه راحت حرف میزنم فقط بخاطر اینکه از سکوت بیزارم از افکارم که تو مغزم خون ریزی کنن ؛افکاری که نیاز به شنیدن شدن دارن ،من آدمای اطرافم رو دیدم که چطوری سالها با سکوت کردن شبیه به بازنده زندگی کردن،دیدم چقدر خواسته هاشونو فریاد نزدن،چقدر همیشه نخواستن که درست و به روشنی شنیده بشن و برای همیشه خیلی چیزا رو از دست دادن!