Telegram-канал fazeli_mohammad - دغدغه ایران: Unsorted

دغدغه ایران

04 November 2026 15:31

✔️چرا نتیجه انتخابات لزوماً به معنای تغییر مسیر جنگ نیست؟
گزارش تحلیلی

گرت میلر، مدیر اجرایی پیشین و فعال حوزه سیاست‌گذاری و بازارهای انرژی، در تحلیلی درباره تأثیر انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا بر مناقشه ایران و ایالات متحده، استدلال می‌کند که نباید نتایج این انتخابات را به‌منزله نقطه عطفی قطعی در مسیر جنگ یا توافق تلقی کرد. از نگاه او، اگرچه شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان می‌تواند هزینه سیاسی ماجراجویی نظامی دونالد ترامپ را افزایش دهد، اما متغیرهای اصلی مناقشه همچنان پابرجا هستند و هیچ‌یک از اختلافات بنیادین دو طرف با تغییر موازنه انتخاباتی در واشینگتن برطرف نشده است.

نخستین مانع، فاصله عمیق میان خواسته‌های ایران و ملاحظات راهبردی آمریکاست. میلر معتقد است هیچ رئیس‌جمهور یا جریان سیاسی در آمریکا نمی‌تواند به‌سادگی با شرایطی موافقت کند که به ایران امکان دهد از طریق کنترل تنگه هرمز، بر یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های تجارت جهانی اعمال نفوذ کند. از دید او، چنین توافقی صرفاً یک امتیاز در مذاکرات دوجانبه نخواهد بود، بلکه به معنای انتقال بخشی از قدرت ژئوپلیتیکی در نظام بین‌الملل است؛ انتقالی که واشینگتن آن را تهدیدی علیه موقعیت راهبردی خود تلقی می‌کند. به همین دلیل، حتی تغییر ترکیب کنگره نیز لزوماً به معنای آمادگی آمریکا برای پذیرش خواسته‌های ایران نیست.

دومین نکته، محدود بودن اثر بازدارندگی شکست انتخاباتی ترامپ است. به باور میلر، ایران نمی‌تواند نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای را تضمینی برای جلوگیری از حملات احتمالی آینده آمریکا بداند. ترامپ همچنان رئیس‌جمهور خواهد بود و تجربه سیاسی آمریکا نیز نشان می‌دهد که شکست حزب حاکم در انتخابات میان‌دوره‌ای الزاماً به معنای پایان توانایی رئیس‌جمهور برای پیگیری سیاست خارجی تهاجمی نیست. بنابراین، از نگاه نویسنده، تهران احتمالاً شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان را دلیلی کافی برای عقب‌نشینی از مواضع خود یا کاهش فشار بر مسیرهای کشتیرانی منطقه‌ای تلقی نخواهد کرد. او همچنین بر تداوم نقش حوثی‌ها در معادلات منطقه‌ای تأکید می‌کند.

سومین مسئله، پابرجا ماندن بن‌بست راهبردی و دیپلماتیک است. میلر معتقد است نه در میدان و نه در عرصه دریایی، تحول تعیین‌کننده‌ای رخ نداده که بتواند گره مذاکرات را باز کند. آمریکا همچنان برای واداشتن ایران به پذیرش توافقی که هم در سیاست داخلی قابل دفاع باشد و هم با ملاحظات ژئوپلیتیکی واشینگتن سازگار باشد، به اهرم فشار نیاز دارد. از نظر او، دولت آمریکا ممکن است برای دستیابی به چنین اهرمی، هزینه‌هایی را به دیگر بازیگران و حتی اقتصاد جهانی تحمیل کند؛ زیرا در محاسبات واشینگتن، حفظ اعتبار و توان اعمال قدرت آمریکا در آینده می‌تواند بر پیامدهای این هزینه‌ها اولویت داشته باشد.

چهارمین پیامد انتخابات، تغییر در محاسبه زمانی ترامپ است. پیش از انتخابات، احتمالاً نیاز به دستیابی به یک دستاورد سیاسی می‌توانست انگیزه‌ای برای تسریع توافق باشد. اما با پایان این فشار زمانی، انگیزه دولت آمریکا برای مصالحه فوری کاهش می‌یابد. میلر بر همین اساس معتقد است احتمال دو سناریوی «تشدید تنش» یا «ادامه وضعیت موجود» نسبت به توافق سریع افزایش پیدا کرده است. به بیان دیگر، شکست انتخاباتی ترامپ ممکن است هزینه سیاسی جنگ را بالا برده باشد، اما الزاماً او را به سمت توافق سوق نمی‌دهد؛ حتی ممکن است با کاهش فوریت انتخاباتی، فضای بیشتری برای ادامه سیاست فشار ایجاد کند.

پنجمین موضوع، محدودیت تحمل اقتصاد جهانی در برابر تداوم بحران است. میلر می‌پذیرد که اشتهای بین‌المللی برای تشدید بیشتر جنگ بسیار پایین است، اما هشدار می‌دهد که این واقعیت به‌تنهایی مانع تصمیم واشینگتن نخواهد شد؛ اگر دولت آمریکا ادامه تشدید را در راستای منافع راهبردی خود ارزیابی کند، ممکن است هزینه‌های جهانی را بپذیرد. در عین حال، حتی ادامه وضعیت فعلی نیز برای بازارهای انرژی و تجارت جهانی دشوار خواهد بود. پرسش اصلی این است که اختلال در کشتیرانی و عرضه انرژی تا چه زمانی ادامه می‌یابد و اقتصاد جهانی تا چه اندازه توان تحمل ماه‌ها نااطمینانی، کمبود و افزایش هزینه‌ها را دارد.
@sahandiranmehr