ما امشب نمی‌نویسیم؛ فریاد می‌زنیم. فریادی از دل تاریکی مطلقی که «پرنیان خدابخشی» —دانشجوی بیست‌ساله‌ی ورودی ۱۴۰۲— و دیگر هم‌کلاسی‌های دربندمان در آن بلعیده شده‌اند.

نه حکمی، نه وکیلی. او را ربوده‌اند؛ با همان بزدلی همیشگی سیستمی که حقیقت را در خفا ناپدید می‌کند.

و شما، آقای دکتر تجریشی، ریاستِ دانشگاه! شما که در چشمِ ما نگاه کردید و گفتید «خودمان ممنوع‌الورود می‌کنیم تا نهادِ بیرونی وارد نشود»، اکنون کجایید؟ در لحظاتی که دانشجوی این دانشگاه در تاریک‌خانه‌های امنیتی بازجویی می‌شود، سر سفره‌ی افطارِ مسجد نشسته‌اید و از «ارتباط مؤثر با دانشجو» سخن می‌گویید؟ یا در دفترتان مشغولید تا با استخراجِ معدل و سهمیه‌ی معترضان، آن‌ها را در نامه‌ای ذلیلانه به وزیر تحقیر کنید تا به اربابانتان ثابت کنید این معترضان «آدم‌های درجه‌یک» نبوده‌اند؟ شما فاشیسم را بوروکراتیزه کردید. حریمِ خصوصیِ دانشجو را به اسلحه ساختید و تصاویر دوربین‌های حراست را تقدیم نهادهای بیرونی کردید. شما با این سکوت، دیگر تنها مدیر این دانشگاه نیستید؛ شریک این بی‌عدالتی هستید.

و اما دستگاه قضا که از منبر قدرت خط‌ونشان می‌کشد و تهدید به «ورود قاطع» می‌کند؛ به‌راستی از کدام جرم سخن می‌گویید؟ یک تکه پارچه برای شما «جرمی نابخشودنی» است که نیازمند اقدام فوری است، اما خونِ به‌ناحق‌ریخته‌ی جوانانی که در دی‌ماه روی آسفالت خیابان‌ها خشک شد، نیازی به اجرای عدالت نداشت؟ سیستمی که تمامِ هیمنه‌ی امنیتی و قضایی‌اش به بازداشتِ یک دخترِ متولدِ دهه‌ی هشتاد گره خورده است، در حالی که مفسدین اقتصادی‌اش از خویشانش است، مقتدر و درستکار نیست؛ بلکه در نهایت ناکارآمدی کمر به نابودی آینده کشور بسته. این برخوردها نشانه‌ی قدرت نیست، سند وحشت از بیداری نسلی است که دیگر مرعوب سایه‌ها نمی‌شود.

بی‌هیچ مصلحت‌اندیشی اتمام‌حجت می‌کنیم: آزادی فوری و بی‌قیدوشرط پرنیان خدابخشی و دیگر رفقایمان، خط قرمز تخطی‌ناپذیر ماست. به وزیرِ علوم و مدیریتِ دانشگاه هشدار می‌دهیم؛ اگر پرنیان فورا به دانشگاه بازنگردد، آن «۱۵۰۰ کلاسی» که با غرور به برگزاری‌اش می‌بالیدید، به کانون مطلق اعتصاب و بحران بدل خواهد شد. ما اجازه نمی‌دهیم روی اسارت دوستانمان، نمایش دروغین «عادی‌سازی» اجرا کنید. آرامش گورستان را به جای نظم به ما نفروشید.

پرنیان خدابخشی باید آزاد شود. بی‌قیدوشرط. فوری. و تمام.

دانشجویان بیدار دانشگاه صنعتی شریف
انجمن علمی فیزیک
اسفند ۱۴۰۴
✈️ @anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

«بازگشت همه به سوی اوست»

❤️ عرض تسلیت به استاد ارجمند، جناب آقای دکتر حسام‌الدین ارفعی در سوگ برادر گرانقدرشان.

با کمال تاسف و تاثر فراوان مطلع شدیم که استاد بزرگوار و پیشکسوت دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف، جناب آقای دکتر حسام‌الدین ارفعی، در غم از دست دادن برادر گرانقدرشان، استاد عبدالمجید ارفعی (پژوهشگر نامدار و بی‌بدیل تاریخ و زبان‌های باستانی ایران) به سوگ نشسته‌اند.
فقدان زنده‌یاد استاد عبدالمجید ارفعی، نه تنها غمی بزرگ برای خانواده محترم ایشان، بلکه ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای فرهنگ، تاریخ و تمدن ایران‌زمین است. ایشان ایلام‌شناس، اکدشناس و از معدود متخصصان برجسته و چیره‌دست خط میخی در جهان بودند که عمر پربرکت خویش را وقف خوانش و رمزگشایی از میراث مکتوب و خاموش نیاکانمان کردند.


⭐️ نگاهی به کارنامه درخشان و ماندگار استاد عبدالمجید ارفعی:

استاد ارفعی گنجینه‌ای زنده از زبان‌های باستانی بودند. از برجسته‌ترین یادگارهای ایشان برای تاریخ ایران می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
⚪️ ترجمه منشور کوروش بزرگ: ایشان نخستین کسی بودند که منشور حقوق بشر کوروش را به صورت بی‌واسطه و مستقیم از زبان اصلی (بابلی نو) به فارسی ترجمه کردند.
⚪️رمزگشایی از الواح تخت جمشید: خوانش، ترجمه و ساماندهی هزاران گل‌نبشته و لوح گلی باروی تخت جمشید که اطلاعات بی‌نظیری از نظام اجتماعی و اقتصادی ایران باستان به دست می‌دهد، حاصل سال‌ها تلاش شبانه‌روزی ایشان است.
⚪️ تاسیس تالار کتیبه‌ها: ایجاد تالار کتیبه‌ها در موزه ملی ایران برای حفظ و نمایش میراث مکتوب باستانی.

🔗 برای مطالعه بیشتر درباره آثار و سوابق این استاد بی‌بدیل می‌توانید به پیوندهای زیر مراجعه فرمایید:
⬜️صفحه ویکی‌پدیا استاد عبدالمجید ارفعی
⬜️ معرفی کتاب «فرمان کوروش بزرگ» به قلم ایشان

جامعه علمی دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف، اساتید، دانشجویان و دانش‌آموختگان، این مصیبت دردناک را به جناب آقای دکتر حسام‌الدین ارفعی و خانواده محترم ایشان از صمیم قلب تسلیت عرض می‌نمایند.
برای آن پژوهشگر فقید و خستگی‌ناپذیر، رحمت و غفران الهی و برای استاد عزیزمان جناب آقای دکتر ارفعی و سایر بازماندگان، صبر جمیل و اجر جزیل از درگاه خداوند متعال مسئلت داریم.

روحشان شاد و نامشان در تاریخ این سرزمین جاودان باد. 🖤🥀

✈️ @anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

خطاب به مدعیانِ حقِ مطلق؛
"در بابِ تناقضِ دین و قدرت"

در فرهنگی که خود را پاسدارِ آن می‌خوانید، اصلی بنیادین وجود دارد که شاید آن را فراموش کرده‌اید: «از حرام، حلال زاده نمی‌شود.»

نمی‌توان با ابزارِ باطل، به هدفِ مقدس رسید. این تناقض، نظرِ شخصیِ ما نیست؛ حقیقتِ درون‌ماندگارِ همان متونی است که پشتِ آن‌ها سنگر گرفته‌اید. همان متونی که می‌گویند علی (ع) از اصلاحِ اجباریِ مردم پرهیز کرد، چرا که می‌دانست حقیقتی که با ضرب و زور تحمیل شود، دیگر حقیقت نیست؛ مسخِ حقیقت است.

دشمن‌تراشی؛ آخرین پناهگاهِ بی‌کفایتی

سنتی شوم در تمامِ نظام‌های تمامیت‌خواه تکرار می‌شود: آنگاه که ناکارآمدی چون زخمی چرکین سر باز می‌کند و پایه‌های ایدئولوژی به لرزه می‌افتد، آخرین حربه‌ی بقا، تولیدِ دشمن است.
در این منطقِ بیمار، هر صدای مخالفی به «معاند» و هر معترضی به «فریب‌خورده» تقلیل می‌یابد. بله، شاید قدرت‌های خارجی دلشان برای ما نسوخته باشد و نقشه‌های خود را داشته باشند؛ اما بسترِ نفوذِ آن‌ها را شما با استبداد، تحمیل و خود-حق-پنداریِ مطلق فراهم کردید. شما بودید که با انسدادِ راه‌های داخلی، جاده را برای طمعِ بیگانگان صاف کردید.

اما بگذارید بی‌پرده بگوییم: اگر پنج دهه حکمرانیِ شما، هر روز را تیره‌تر از دیروز کرده است، برای ما «آینده‌ای مجهول» شانسی به‌مراتب بهتر از «روندی تاریخی و رو به زوال» دارد. عقل حکم می‌کند که میانِ مرگِ قطعی و آینده‌ای نامعلوم اما با احتمالِ رهایی، دومی را برگزینیم.

ایمانی که به ابزارِ سرکوب بدل شد

مهیب‌ترین سقوط آنجاست که ابزارِ این خاموش‌سازی، «دین» می‌شود. ایمانی که برای رهایی و تعالیِ روح آمده بود، امروز در دستانِ شما به چماقی برای برچسب‌زنی بدل شده است.
به‌مراتب دیده‌ایم که شما، برخلافِ تعالیمِ پیشوایانتان، همواره درکِ آزادی‌خواهی برایتان دشوار بوده. بگذارید مروری کنیم. شما که داعیه‌ی میراثِ دینی دارید، باید بدانید که فرمود:

«وَ لا تَکُنْ عَبْدَ غَیْرِکَ وَ قَدْ جَعَلَکَ اللهُ حُرّاً» (بنده‌ی دیگری مباش، که خداوند تو را آزاد آفریده است).

آزادی، صدقه‌ای نیست که از شما طلب کنیم؛ نعمتی خدادادی است. و کسی که این موهبتِ الهی را از انسان سلب کند، در قاموسِ همان ایمانی که ادعایش را دارید، نه انقلابی، که «محارب» با اراده‌ی خداست.
ما از بدوِ اعتراض، در جستجوی همین گوهرِ ذاتی بوده‌ایم. ما آزاده‌ایم؛ آزادی را از زنجیرهای شما بازپس می‌گیریم، نه آنکه منتظرِ بخششِ بیگانگان بمانیم; چه داخلی و چه خارجی.
تفاوتِ ما و شما در همین‌جاست: آنچه خونِ ما را به جوش می‌آورد، وقاحتِ شما در توهین به کرامتِ انسانی و جان‌باختگانِ راهِ آزادی است؛ اما آنچه شما را آشفته می‌کند، نه فسادِ ساختاری و فقرِ مردم و ظلم به ایشان، بلکه خدشه‌دار شدنِ تصویرِ بت‌هایی است که شما را به بندگی و ملت را به اسارت گرفته‌اند.

پایانِ مشروعیت
قاعده‌ی فقهی و عقلی روشن است:

«کسی که بدونِ کفایت به مقامی دست یابد، حتی اگر جنایتی نکرده باشد، ساقط است.»

حال سرنوشتِ آنانی که دورانِ تصدی‌شان با خیانت در امانتِ عمومی و جنایت علیه مردم آمیخته شده، چه خواهد بود؟
خداوند شاید از کوهی از گناهانِ شخصی بگذرد، اما از قطره‌ای «حق‌الناس» نمی‌گذرد؛ چه رسد به دریایی از خون که به ناحق بر سنگفرشِ خیابان‌ها و دانشگاه‌ها ریخته شد.

همانطور که پیش از ما گفتند، آنچه رخ داده، نه خطای سهوی است و نه تندرویِ فردی؛ بلکه استراتژیِ آگاهانه‌ی بقا به قیمتِ مرگِ شهروندان است.

مادامی که هر حقیقتی را به نفعِ قدرت تفسیر می‌کنید، قدرتی که حتی پیروانش را نیز از متضرر ساخته، منطقی میان ما و شما جاری نخواهد شد.

تاریخ نخواهد بخشید؛ و ما نیز نخواهیم گذشت.

انجمن علمی فیزیک شریف
✈️@anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

«ارقام سرکش»

↔️طی دو ماه گذشته، با تکیه بر آمارهای داخلی و بین‌المللی، مشغول تدوین گزارشی کاربردی با چشم‌انداز ۵ ساله درباره «آینده مشاغل در ایران» بودیم؛ پروژه‌ای که ویراستاری نهایی آن شب گذشته به پایان رسید.
⬜️هدف اصلی ما این بود که در شرایط ملتهب کنونی، با ارائه سناریوهای مختلف شغلی و تحصیلی، مسیر روشنی برای تصمیم‌گیری اقشار و گروه‌های سنی متفاوت ترسیم کنیم و روزنه‌ای از امید به آینده بسازیم.

⬜️اما امروز، با مرور دوباره‌ی خروجی کار و تطبیق آن با واقعیت‌های موجود در رویه حکمرانی و سیاست‌گذاری، دریافتیم که انتشار این گزارش در مقطع فعلی ممکن است نتیجه‌ای کاملاً معکوس و یأس‌آور به همراه داشته باشد. از این رو، تصمیم گرفتیم انتشار عمومی آن را به زمان دیگری موکول کنیم.

⬜️در عوض، بر آن شدیم تا سه یادداشت (خطابه) بنویسیم؛ خطاب به سه گروه مشخص که به ترتیب قرار خواهیم داد:
مسببان وضع موجود، مروجان آن، و در نهایت، گروهی که تنها راه نجات و خروج از این مسیر بحرانی به شمار می‌روند.

این نوشته‌ها روایتی از حقیقت جامعه دانشگاهی و غیردانشگاهی ماست؛ هرچند بنا به ملاحظات موجود، تا حدودی در لفافه بیان شده و قطعاً باب میل همه نخواهد بود.

مارک تواین جمله بی‌نظیری دارد که می‌گوید:

«ارقام دروغ نمی‌گویند، اما دروغ‌گویان با ارقام بازی می‌کنند.»

متاسفانه و خوشبختانه، آمار و اعدادِ گزارش ما را نمی‌توان بزک کرد. به همین دلیل سکوت را جایز ندانسته و دیدیم که پیش از انتشار هر گزارشی، ابتدا صحبتی از جنس این حقایق لازم است.

📱@anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

🛸 سلسله جلسات «لمبدا»
👥 گروه حلقه


⭕️ عنوان جلسه: ناظر شتاب‌دار در نسبیت خاص

🐍 توضیحات:

معمولاً در نسبیت خاص به ناظرهای لَخت اهمیت می‌دهیم چون اصل نسبیت درباره‌ی آن‌هاست. در این جلسه سعی می‌کنیم از همان نسبیتی که برای ناظرهای لخت می‌دانیم، با فرض معقولی تبدیلات ناظرهای شتاب‌دار را پیدا کنیم، سعی کنیم طول ناوردا را برای آن‌ها تعمیم دهیم و در نهایت، تناقض‌نمای دوقلوها را در این چارچوب بررسی کنیم.

◀️ پیشنیازها:
🔴 نسبیت خاص

👤 ارائه‌دهنده: سهراب ملکی

👤 دانشجوی کارشناسی فیزیک شریف


😀 جلسه به صورت آنلاین برگزار می‌گردد.

😀 زمان: چهارشنبه ۲۹ بهمن ساعت ۱۹:۰۰

🔗 لینک برگزاری مجازی در اتاق کوانتا

📍 مکان برگزاری حضوری: اتاق انجمن علمی دانشکده‌ی فیزیک


حلقه‌های مطالعاتی کوانتا
🔤🔤🔤🔤🔤🔤
✈️ @QuantaSC🔷
✈️ @anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

«اطلاعیه»

✈️ به گزارش شورای مرکزی انجمن اسلامی، کیارش خسروی ورودی ١۴٠٢ مهندسی مکانیک و دبیر این تشکل، ظهر امروز از طرف نهاد‌های امنیتی احضار شده و هم‌اکنون در بازداشت به سر می‌برد.

🆔 @Sharif_Senfi

Читать полностью…

🔖 جبر خطی: ذات جبر خطی

یادداشت‌های جامع فارسی بر اساس مجموعه ویدیویی معروف Essence of Linear Algebra از کانال 3Blue1Brown

⭐️ ویژگی‌ها:
• تأکید بر شهود هندسی و درک تصویری
• تعاریف دقیق ریاضی
• مثال‌های کاربردی در فیزیک و مهندسی
• تمرین‌های متنوع

📚 سرفصل‌ها:
بردارها • ترکیبات خطی • تبدیلات خطی • ماتریس‌ها • دترمینان • معکوس ماتریس • ضرب داخلی و خارجی • تغییر پایه • مقادیر و بردارهای ویژه • فضاهای برداری انتزاعی

📱 منبع اصلی: Grant Sanderson — 3Blue1Brown

پ.ن: دوستان عزیز ما سعی کردیم تا جایی که چشم و سرمون کار میکنه بدون خطا باشه ولی اگر باز هم جایی موردی بود دنیایی ممنون میشیم کامنت بذارید.

انجمن علمی فیزیک دانشگاه صنعتی شریف
#تبدیل_خطی #مقادیر_ویژه #جزوه_آموزشی #جبر

📱 @anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

◾️رویاها ضدگلوله‌اند

▪️شش سال از آن صبح سیاه گذشت. روزی که پاسخِ «پرواز» و «امید»، آتش بود. آن‌ها به آسمان شلیک کردند تا آینده را ساقط کنند، غافل از اینکه نوری که در دل‌ها روشن شده، با موشک خاموش نمی‌شود.

▪️این فاجعه، تنها سقوط یک هواپیما نبود؛ تقابل تمام‌عیارِ «جهلِ مسلح» با «داناییِ بی‌دفاع» بود. آن‌ها پنداشتند که با کشتن ۱۷۶ انسان، می‌توانند حقیقت را در جعبه سیاه دفن کنند. اما تاریخ گواه است که حقیقت، بذر است؛ حتی اگر زیر خروارها خاک پنهانش کنند، روزی جوانه می‌زند و دیوارها را می‌شکافد.

▪️ما امروز تنها عزادار نیستیم؛ ما «بیداریم».
سوگواری ما، تسلیم نیست؛ عینِ مبارزه است. امیدِ ما، طغیانی است علیه فراموشی. ما تکثیر شده‌ایم و تا روزی که «داد» بر «بیداد» پیروز شود، ادامه خواهیم داد.

یادشان قطب‌نمای مسیر ماست.

ما فراموش نمی‌کنیم.

@anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

سمینارهای هفتگی مرکز پژوهشی فیزیک انرژی بالا

ناهنجاری‌ها در حضور مرز

سخنران: امین فرجی
دانشگاه صنعتی شریف

دوشنبه، ۱۵ دی ۱۴۰۴
ساعت ۱۳:۳۰

به صورت حضوری در اتاق سمینار مرکز پژوهشی فیزیک انرژی بالا
و همزمان در اتاق مجازی مرکز

@SharifHEPCenter

Читать полностью…

📚 جمع‌بندی و دانلود فایل‌ها
برای علاقه‌مندانی که مایلند مباحث مطرح‌شده درباره‌ی «آنتروپی سیستم‌های اجتماعی» و «نظریه تینتر» را به صورت یکجا و منسجم مطالعه کنند، نسخه PDF هر دو یادداشت در ادامه قرار گرفته است.

▫️فایل اول: بررسی مکانیزم فروپاشی و هزینه پیچیدگی
▫️ فایل دوم: تفاوت اصلاحات (Reform) و ساده‌سازی (Simplification)

لینک دانلود اصل کتاب- فروپاشی جوامع پیچیده

#نظریه_پیچیدگی
#سیستم_پیچیده
#معرفی_کتاب
📱@anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

چه پیش خواهد آمد؟
سیستم‌ها در این مرحله با سه مسیر روبرو هستند:

۱. ساده‌سازی مدیریت‌شده: برچیدن داوطلبانه پیچیدگی قبل از آنکه پیچیدگی، سیستم را برچیند. این نیازمند اراده‌ای سیاسی است که به ندرت یافت می‌شود، زیرا هر حذفی، مخالفانی دارد.
۲. ساده‌سازی ناشی از بحران: یک شوک خارجی (اقتصادی، محیط‌زیستی، سیاسی) بازسازی سریع را تحمیل می‌کند. این مسیر آشوبناک و دردناک است، اما اکثر سیستم‌های پیچیده در طول تاریخ این‌گونه ساده شده‌اند. انقلاب ۵۷ خود از نظر سیستمی، یک «ساده‌سازیِ خشن» بر پیچیدگی‌های دوران خود بود.
۳. فرسایشِ آرام: سیستم نه اصلاح می‌شود و نه به طرز دراماتیکی سقوط می‌کند. در عوض، به تدریج انسجام خود را از دست می‌دهد. نهادها به بودن ادامه می‌دهند اما کارکرد مؤثرشان متوقف می‌شود. دولت در «نام» باقی می‌ماند، اما حکمرانیِ عملی به جای دیگر مهاجرت می‌کند—به شبکه‌های غیررسمی، به توافقات محلی، و به ساختارهای موازی که ممکن است در نهایت به ساختار رسمی جدید تبدیل شوند.
ایران در تاریخ خود هر سه را تجربه کرده است.

مسیر فعلی نشان می‌دهد که گزینه سوم محتمل‌ترین است: نه فروپاشی دراماتیک، بلکه «تُهی‌شدنِ تدریجیِ نهادها» که زیر پوسته‌ای از تداوم ظاهری پنهان شده است.

پرسشِ نپرسیده

ایرانیان اغلب درباره سیاست‌گذاری‌ها بحث می‌کنند: کدام یارانه؟ کدام اصلاحات؟ کدام رهبران؟
اما نگاه سیستمی سوال متفاوتی می‌پرسد: آیا مشکل با افزودن سیاست‌های بیشتر قابل حل است؟

اگر مسئله‌ی اصلی، خودِ «تراکمِ پیچیدگی» باشد—یعنی وزنِ کلِ تمام راه‌حل‌های انباشته شده طی دهه‌ها—پس هیچ تک‌سیاستی نمی‌تواند آن را درمان کند. چالش، یافتن راه‌حل درست نیست، بلکه پذیرش این واقعیت است که شاید دورانِ «اضافه کردن راه‌حل» باید به پایان برسد.

این سخن به معنای ناامیدی نیست. ساده‌سازی می‌تواند زاینده و مولد باشد. اقتصادها زمانی رشد می‌کنند که بارِ مقررات سبک شود. نوآوری زمانی شکوفا می‌شود که موانع فرو بریزند. سرمایه انسانی زمانی می‌ماند که افقِ فرصت‌ها باز شود. ایران پیش از این هم ساده‌سازی کرده است—گاهی با خشونت، و گاهی از طریق مرگِ خاموشِ نهادها.

سوال این نیست که آیا ساده‌سازی رخ خواهد داد یا نه.
سوال این است که آیا ایران ساده‌سازی خود را «انتخاب» خواهد کرد، یا این انتخاب بر او تحمیل خواهد شد؟

جمهوری اسلامی با تکیه بر سازگاری و عمق نهادی، از جنگ، تحریم و ناآرامی‌های داخلی جان سالم به در برده است. این‌ها دستاوردهای واقعی هستند. اما همان تراکم نهادی که بقا را ممکن ساخت، اکنون مانع تداوم بقا است. زره آنقدر سنگین شده که حرکت تقریباً غیرممکن است.
قسمت 3 از 3
#نظریه_پیچیدگی
#سیستم_پیچیده
#معرفی_کتاب
📱@anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

⬅️خب قبل از اینکه بریم سراغ محتوای آماده سازی پایانترم ریاضی1 و فیزیک1 امشب یک کتاب شاهکار از نظریه پیچیدگی رو بررسی میکنیم:

کتاب «فروپاشی جوامع پیچیده» (۱۹۸۸) اثر جوزف تینتر و نظریه پیچیدگی در سیستم‌های سیاسی-اجتماعی

🟢دامِ پیچیدگی: چرا هرچه بیشتر تلاش می‌کنیم، کمتر نتیجه می‌گیریم؟
(نگاهی عمیق‌تر به بن‌بست‌های سیستمی در ایران از منظر جوزف تینتر)

آیا تا‌به‌حال این حس فرساینده را تجربه کرده‌اید که جامعه ما شبیه دونده‌ای است که روی تردمیل با آخرین توان می‌دود، عرق می‌ریزد و انرژی می‌سوزاند، اما منظره‌ی پیشِ رویش تغییر نمی‌کند؟ چرا هر «طرح جدید»، هر «ستاد ویژه» و هر «قانون تازه» که قرار بود گره‌گشا باشد، خود به گره کور دیگری بر کلافِ سردرگمِ زندگی تبدیل می‌شود؟

پاسخ این وضعیت کلافه‌کننده، نه در نیت افراد، بلکه در قانونی فیزیکی و بی‌رحم نهفته است که جوزف تینتر، مورخ و انسان‌شناس برجسته، آن را «بازده نزولیِ پیچیدگی» می‌نامد. حقیقت این است که ما در ایران با یک هیولای نامرئی دست‌وپنجه نرم می‌کنیم: «اعتیادِ سیستم به پیچیدگی».

🟢تله‌ی «ترمیم روی ترمیم»

تینتر در شاهکار خود، «فروپاشی جوامع پیچیده»، استدلالی تکان‌دهنده دارد: جوامع وقتی با مشکلی روبرو می‌شوند، غریزی‌ترین واکنش‌شان «افزودن» است. افزودن یک سازمان، افزودن یک لایه نظارتی، افزودن یک تبصره.

در بستر ایران، این فرآیند را می‌توان با پوست و گوشت لمس کرد.

ما به جای حل ریشه‌ای نشتِ لوله، روی آن چسب می‌زنیم. وقتی چسب نشت می‌کند، یک سطل زیر آن می‌گذاریم. وقتی سطل پر می‌شود، مأموری برای خالی کردن سطل استخدام می‌کنیم و وقتی مأمور خطا می‌کند، سازمانی برای نظارت بر مأمورانِ تخلیه سطل تأسیس می‌کنیم!

این یعنی پیچیدگی. هر لایه جدید، انرژی عظیمی از بودجه و توان مدیریتی کشور را می‌بلعد، اما خروجی نهایی (یعنی رفاه شهروند) یا ثابت می‌ماند یا کاهش می‌یابد.

🔴ایران: آزمایشگاه زنده‌ی نظریه‌ی تینتر

بیایید نظریه تینتر را نه به صورت ایزوله، بلکه در کوچه و خیابان‌های ایران جستجو کنیم:

۱. فرسایش انرژی در هزارتوی موازی‌کاری
سیستم اداری و حاکمیتی ایران، شاهکاری از «افزونگی» (Redundancy) است. ما نهادهایی داریم که دقیقاً وظایف نهادهای دیگر را تکرار می‌کنند. از منظر سیستمی، این یعنی اصطکاک محض. انرژی کشور به جای اینکه صرف «پیشرانش» و حرکت رو به جلو شود، صرفِ غلبه بر اصطکاکِ داخلی، هماهنگی بین نهادهای متوازی و خنثی کردن اثرات یکدیگر می‌شود. طبق نظر تینتر، این گران‌ترین شیوه اداره یک جامعه است.

۲. بحران انرژی: پارادوکسِ منابع
چگونه کشوری که روی دریای نفت و گاز نشسته، در زمستان نگران گاز و در تابستان نگران برق است؟ تینتر پاسخ می‌دهد: پیچیدگیِ یارانه‌ها.
ما دهه‌هاست یک سیستم پیچیده و غیرشفاف از توزیع انرژی ارزان ایجاد کرده‌ایم. این سیستم (که زمانی راه‌حل بود) حالا به هیولایی تبدیل شده که الگوی مصرف را نابود کرده، سرمایه‌گذاری در زیرساخت را غیرممکن ساخته و خود به بزرگترین مصرف‌کننده بودجه کشور تبدیل شده است. سیستم برای بقای خود، مجبور است مدام وصله و پینه کند (تعطیلی صنایع، مازوت‌سوزی)، چون ساده‌سازی این کلاف (واقعی کردن قیمت‌ها) تبعات اجتماعی دارد که سیستم توان پرداختش را ندارد.

۳. اقتصاد سایه: مالیات پنهان بر زندگی مردم
تحریم‌ها فقط یک فشار خارجی نیستند؛ آن‌ها عامل تولیدِ «پیچیدگی داخلی»اند. برای وارد کردن یک قطعه ساده یا انتقال یک ارز، مسیری مستقیم به مسیری مارپیچ تبدیل می‌شود که ده واسطه در آن ذینفع‌اند. این یعنی هزینه مبادله (Transaction Cost) بالا می‌رود. شهروند ایرانی برای یک زندگی معمولی، باید به اندازه یک زندگی خارق‌العاده «انرژی روانی» و «هزینه مالی» بپردازد. این همان نقطه‌ای است که تینتر هشدار می‌دهد: وقتی هزینه عضویت در جامعه از منافع آن بیشتر شود.

قسمت 1 از 3
#نظریه_پیچیدگی
#سیستم_پیچیده
#معرفی_کتاب
📱@anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

💻 نسخه‌ی الکترونیکی نشریه‌ی شباهنگ
🌀 شماره‌ی 21 - زمستان 1404
🏢 نشریه‌ی علمی دانشجویان فیزیک دانشگاه صنعتی شریف

🆔 @shabahang_sut
🆔 @anjoman_elmi_phys_sut
🆔 @sharifastronomy

Читать полностью…

📣 جلسات هفتگی خبرخوانی فیزیک شریف
☕️ تازه‌ترین یافته‌های فیزیک، یک فنجان چای! در کنار گفت‌وگویی علمی

🔔 خبر این هفته:
تصویربرداری با استفاده از اتم. چرا با اتم؟ چه مزیتی داره؟ از چی تصویر برمی‌داریم؟ از گرافن؟ خواص گرافن چیه؟

🔗 لینک خبر
Sharp Diffraction Pattern Produced by Atoms Passing Through Graphene

👤 ارائه دهنده: دکتر سامان مقیمی

⏰ زمان:
سه‌شنبه، 9 دی ، ساعت 13
📌 مکان:
دانشکده‌ی فیزیک، طبقه‌ی سوم، کنار آونگ فوکو

Читать полностью…

سمینار هفتگی گروه علم اطلاعات کوانتومی

💡| موضوع ارائه:
Open Harmonic Chain without Secular Approximation: A Critical Analysis of Quantum Transport

🧑🏻‍🏫 | سخنران: ملیکا بابکان

📅 | تاریخ: سه‌شنبه، ۹ دی ۱۴۰۴

⏰ | زمان: ساعت : ۱۵:۰۰ - ۱۶:۳۰

📍| محل برگزاری: اتاق ۴۱۲، دانشکده‌ی فیزیک، دانشگاه صنعتی شریف

@QISatSUT

Читать полностью…

بر اساس گزارش‌های منتشرشده در فضای دانشجویی، گفته می‌شود پرنیان خدابخشی، دانشجوی ورودی سال ۱۴۰۲ رشته مهندسی مواد، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است. از محل نگهداری و شرایط وی خبری در دسترس نیست.

🆔 @Sharif_Senfi

Читать полностью…

خطاب به خودمان؛
ما که از بیداد خسته‌ایم، اما از سازش بیزاریم

هویتِ ما در «نفیِ تاریکی» خلاصه نمی‌شود؛ ما برای اثباتِ نور ایستاده‌ایم.
ما اینجا نیستیم که صرفاً سیاهی را تقبیح کنیم—که بالاتر از سیاهی رنگی نیست و دشنام به تاریکی، تنها آن را جری‌تر می‌کند. آنچه تاریکی را نابود می‌سازد، فریاد نیست؛ تابش است. هدفِ ما نه اثباتِ بطلانِ استبداد—که بر همگان روشن است—بلکه «تأسیسِ روشنایی» است.

امید؛ خشن‌ترین فرمِ مقاومت
در چنین آوردگاهی، «تولیدِ یأس» تصادفی نیست؛ بلکه استراتژیک‌ترین سلاحِ تاریکی‌پرستان است. حاکمیتی که از خلقِ آینده عاجز است، تمامِ ماشینِ سرکوبش را به کار گرفته تا ما را از «کنشگریِ هوشمند» به کنجِ حقیرِ «غریزه‌ی بقا» عقب براند. آن‌ها می‌خواهند افقِ دیدمان را به سطحِ روزمره تنزل دهند تا فراموش کنیم رسالتِ ما نه فقط زنده ماندن، که شکوفایی و بنا کردنِ حیاتی آزاد است.

اینجاست که «امیدواری» دیگر یک دلخوشیِ منفعلانه نیست؛ بلکه رادیکال‌ترین، هوشمندانه‌ترین و عصیان‌گرترین فُرمِ مقاومت است. توهمِ بن‌بست، تاوانِ خیره ماندن به دیوارهایی است که فعلاً توانِ تخریبشان را نداریم.

این دشمن، دقیقاً همین را می‌خواهد: خیره شدنِ ما به ناممکن‌ها، تا روزنه‌هایی را که امروز توانِ گشودنشان را داریم، نبینیم.

ما، زغال‌های برافروخته
ما نسلِ فرصت‌های به خطر افتاده‌ایم، نه نسلِ پیرویِ کورکورانه محض تضمین وعده شام شب. ما چون توده‌ای زغالِ برافروخته در برابرِ این خفقان ایستاده‌ایم. شاید پیشگامانِ ما در این اصطکاک بسوزند و خاکستر شوند، اما خاصیتِ این سوختن، «تکثیر» است. همان خاکستر، بخش‌های خاموشِ جامعه را برمی‌انگیزد و شبی را سحر می‌کند. راهِ رهایی از تاریکی، نه جنگِ کورِ فیزیکی با آنانی است که مشروعیتشان را از باتوم می‌گیرند، و نه سوختنِ هیجانی و زودگذر از سر استیصالی که به ما تحمیل شده؛ راه، «نورِ مولّد» و «مقاومتِ تدریجی اما پیوسته» است.

نگذاریم تحریکِ بی‌امانِ اهریمن، ما را مستأصل و فرسوده کند. امید به یاریِ جهان نیکوست، اما «انتظارِ منجی» سمِ مهلک است. برای ما مردمی که تا اینجا با پای خودمان آمده‌ایم، از جان و جوانی مایه گذاشته‌ایم و دهه‌هاست جز خودمان پشتیبانی نداشته‌ایم و، چشم‌داشتن به دستی از بیرون، تنها ما را آسیب‌پذیر می‌کند. ما خود، منجیِ خویشتنیم.

تکثیرِ عمل؛ استراتژیِ پیروزی
باید پرسید: در همین لحظه و با همین بضاعت، چه گامی—هرچند کوچک—می‌توان برداشت؟ عظمتِ اقدام در ابتدای راه مهم نیست؛ «استمرارِ» آن است که مرزهای توانستن را گسترش می‌دهد و قطره‌ها را به سیلاب بدل می‌کند.
چنانکه شاملو سرود:
«چراغی در دست، چراغی در دلم— زنگارِ روحم را صیقل می‌زنم... و به جنگِ سیاهی می‌روم.»

شما نیز این چراغ و این گام‌های کوچک را از خود و دیگران دریغ نکنید. تکثیرِ عمل را دست‌کم نگیرید. در شب گذشته تعدادی به ما نشان دادند که می‌توان فراتر از نزاعِ فیزیکی—که زمینِ بازیِ آن‌هاست—با اتکا به همبستگی و آگاهی، آن‌ها را وادار به عقب‌نشینی و اقدام از سر استیصال کرد.

ما همبستگیِ خود را—که سالیان در پیِ تضعیفش بوده‌اند—حفظ خواهیم کرد و اجازه نخواهیم داد هیچ مصلحت‌اندیشِ بزدلی آن را مصادره کند.
میعادگاهی داشتیم و خواهیم داشت.
گرد هم جمع می‌شویم و خواهیم شد.
حتی اگر سعی کنند ما را بپراکنند و ارتباطمان را قطع کنند،
قبله‌گاهِ مشترکِ ما—آزادی—ما را دوباره به هم خواهد رساند.

ما یک گفتمان داریم و آن «آزادی» است.

ونمی‌گذاریم اقلیتی که درکی از آن ندارد، و در هیچ کجای دانشگاه—مگر سردری که پشتش قاتلین خیابانی خوابیده باشند—مشروعیت ندارد، آن را با توحش خود منحرف کند.

ما هوشیاریم و فریبِ تغییراتِ ظاهری را نمی‌خوریم؛ نیک می‌دانیم تا زمانی که «درخت» از تیغِ نقد مصون باشد، تنها «میوه‌های پوسیده» با هم تعویض می‌شوند. فساد در ریشه است، نه در شاخه.

و ما ادامه خواهیم داشت.

انجمن علمی فیزیک ___
✈️ @anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

خطاب به مسئولین دانشگاهی
"گفتگو؟"

با سیستمی که خود را در جایگاهِ حقِ مطلق می‌نشاند، از کدام «گفتگو» سخن می‌گویید؟

استادِ محترمِ فلسفه‌ی علم، از «لزومِ خشونت‌پرهیزی»، «دیالوگِ معقول» و «ارزشِ انسان‌ها» می‌گوید؛ همان روز و در همان دانشگاه با یک پیامکِ بدونِ تاریخ، دانشجو را ممنوع‌الورود می‌کنند و شناسنامه‌اش را برای اجازه‌ی تردد گروگان می‌گیرند. آنجا که یک سو مسلح به احکامِ انضباطی، حراست و اهرم‌های قدرت است و سوی دیگر تنها صدایی برای اعتراض دارد، دعوت به «مدارا»، در واقع دعوتِ طرفِ بی‌دفاع به تسلیم است. این دیالوگ نیست؛ مونولوگِ قدرت است.

چرا خشم؟
کافی‌ست به تجربه‌ی زیسته‌ی دانشجویان در همین چند سالِ اخیر نگاه کنید. فضای این دانشگاه مدت‌هاست که به بسترِ برخوردهای چکشی و تحقیرِ نهادینه بدل شده است:
از تعطیلیِ اغذیه‌فروشی‌ها و قطعِ آب در ماه رمضان به بهانه‌ی تحمیلِ یک سلیقه‌ی خاص و تهدیدِ دانشجویان؛ تا پیامک‌های مکررِ حراست که ورودِ و صرف حضور نیمی از دانشجویان به دانشگاه را به تجربه‌ای فرسایشی تبدیل کرده است. از اساتیدی که کلاسِ درس را به تریبونِ تبلیغاتِ ایدئولوژیک تقلیل داده‌اند؛ تا محدود کردنِ رسانه‌ها و انجمن‌های مستقل و سرازیر کردنِ بودجه‌ها به تشکل‌های همسو و اردوهای همفکرانشان.
شما سال‌هاست برای ساختنِ تصویری ظاهراً آرام از دانشگاه، صدای انتقاد را محدود کرده‌اید. و حالا که دانشجو از سرِ استیصال و پس از مشاهده عینی قتل‌عام هم‌سالانشان و دوره‌های طولانیِ خاموشیِ و خفقان رسانه‌ای، فریادِ اعتراض برآورده، پاسخِ شما «ممنوع‌الورودی» است؟ آن هم به دلیل فشارِ ۱۶۰ نماینده‌ی کودکستان مجلس؟

دهه‌هاست که مطالباتِ قشرِ دانشجویی با ادبیاتِ «مدیریتِ بحران» پاسخ داده شده است. دستاوردها مصادره شده و ناکارآمدی‌ها به گردنِ دیگران افتاده است. اما نتیجه‌ی نهاییِ این سازوکارِ دانشگاهی در کنارِ وضعیتِ کلانِ حاکمیتی، واقعیتی انکارناپذیر را رقم زده است: شما موفق شده‌اید هرآنچه سرمایه‌ی انسانیِ متخصص در این خاک شکل می‌گیرد را با دستانِ خودتان «پر دهید» و دانشگاه را از صاحبانِ اصلی‌اش تهی کنید. دانشجوی آگاه این چرخه را می‌بیند و می‌داند که این «مدیریت»، حاصلی جز ویرانیِ زیرساختِ انسانی نداشته است.

خطاب به ریاست دانشگاه:
آقای رئیس، در این چند روز شاهدِ سبکِ «مدیریتِ» شما بودیم. مشاهداتِ میدانی نشان می‌دهد هر بار که خودِ دانشجویان برای آرامشِ محیط میانجی شدند، مجالی برای تأمل فراهم شد، و هر بار که شما با رویکردی محافظه‌کارانه ورود کردید، تنش‌ها افزایش یافت. این یک اتهام نیست، یک گزاره‌ی مشاهداتی است و نشان می‌دهد که جامعه‌ی امروز، دیگر رویکردهای دستوری را برنمی‌تابد.

اما صادقانه‌ترین و در عینِ حال قابل‌تأمل‌ترین و ایضا فریبکارانه‌ترین جمله‌ی شما این بود: «اگر خودمان در دانشگاه مدیریتش نکنیم، از بیرون ورود می‌کنند.»
این هم از آن جملاتی است که باید در تاریخ ثبت کرد.نهادی که ادعای «صیانت از دانشجو» دارد، صراحتاً اعلام می‌کند که سرکوبِ پیش‌دستانه‌ی داخلی را بر دخالتِ نیروی امنیتیِ بیرون ترجیح می‌دهد، و نامِ این اقدام را «حمایت» می‌گذارد! در همین یک جمله، رویکردِ مدیریتِ دانشگاه در نظامی تمامیت‌خواه فاش می‌شود: دانشگاه برای شما سنگرِ اندیشه نیست، بلکه خاکریزِ اولِ کنترل است.

برای اثباتِ ادعای بی‌طرفی، دانشجوی معترضِ دست‌خالی را با نیرویی که پرچم، بلندگو و حمایتِ صریحِ نهادهای بیرون را به همراه دارد، در یک ترازو می‌گذارید و هر دو را «ناقضِ آرامش» می‌نامید. این رویه، نه نشانه‌ی عدالت است و نه بی‌طرفی؛ کاریکاتوری آماتور از انصاف است که دیگر کسی را فریب نمی‌دهد.

آقایان، مجالی برای گفتگو با این مختصات نمانده است. شما مطالباتِ ما را می‌دانید، اما ظاهراً نه اراده‌ای برای شنیدنِ آن وجود دارد و نه اختیاری برای عمل کردن. در هر حال شما لیستی از مطالباتِ ما دارید که پیش‌تر بدان اشاره شد، بدان بپردازید و برای شروع می‌توانید این روند را با بستنِ خودجوش عروسک خیمه شب بازی رسانه‌ای‌تان آغاز کنید؛ هرچند طبقِ سابقه‌ی مدیریت‌های پیشین، بالادستی‌ها به شما نیز مجالی برای استقلالِ عمل نخواهند داد.

اما همین رویکرد، محرکِ آگاهیِ ماست. ما نهادی را که حفظِ منصب، ظاهر و وجهه‌ی محافظه‌کارانه‌اش را بر حقوقِ اولیه‌ی مردمانش ترجیح می‌دهد، در هر سطحی که باشد را نمی‌پذیریم.

جایی که حقیقت سلّاخی می‌شود، سخن به بیراهه نمی‌فرستیم.
ما را با شما دیگر زبانِ گفتگو نیست.

انجمن علمی فیزیک شریف
✈️ @anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

⬜️ گرامیداشت یاد پژوهشگر جوان و برجسته، دکتر سیده یاسمن شجری‌پور
با نهایت تاسف، تاثر و ناباوری، جامعه علمی کشور و به‌ویژه دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف، در سوگ از دست دادن ناگهانی یکی از پژوهشگران پرتلاش، خلاق و آینده‌دار خود نشسته است. متاسفانه مطلع شدیم که سرکار خانم دکتر سیده یاسمن شجری‌پور جابری، محقق پسادکترای دانشکده فیزیک، شب گذشته بر اثر عارضه قلبی دار فانی را وداع گفتند.
⬜️ مرحومه دکتر شجری‌پور، اصالتاً اهل شهرستان گچساران و دانش‌آموخته مقطع دکتری شیمی از دانشگاه علم و صنعت ایران بودند. ایشان در دوره پسادکتری خود در دانشگاه صنعتی شریف، پژوهش‌های بسیار ارزشمندی را تحت هدایت و با همکاری جناب آقای دکتر علی اسفندیار در زمینه فیزیک و شیمی مواد پیشرفته به انجام رساندند.
⬜️ نگاهی به کارنامه پربار علمی و پژوهشی:
دکتر شجری‌پور محققی خستگی‌ناپذیر بودند که تمرکز پژوهش‌هایشان بر حوزه‌های لبه تکنولوژی و استراتژیک قرار داشت. از جمله زمینه‌های تحقیقاتی ایشان می‌توان به توسعه باتری‌های لیتیوم-یون، ابرخازن‌ها، حسگرهای زیستی الکتروشیمیایی (نانو-ژنوسنسورها برای تشخیص پزشکی)، واکنش‌های شکافت آب (تولید هیدروژن) و سنتز نانومواد پیشرفته‌ای چون مکسن‌ها (MXenes) و دی‌کالکوژنیدهای فلزات واسطه (TMDs) اشاره کرد.
به منظور پاسداشت زحمات علمی و زنده نگه‌داشتن نام ایشان، به چند نمونه از مقالات برجسته و پرارجاع این پژوهشگر فقید اشاره می‌کنیم که نشان از عمق دانش و تعهد ایشان به پیشبرد مرزهای علم دارد:

⚪️ MXene/carbon hybrid nanostructures and heteroatom-doped derivatives for enhanced electrochemical energy storage (Journal of Power Sources, 2024)
⚪️ Surface Nitrogen-modified 2D Titanium Carbide (MXene) with High Energy Density for Aqueous Supercapacitor Applications
⚪️ An electrochemical paper based nano-genosensor modified with reduced graphene oxide-gold nanostructure for determination of glycated hemoglobin in blood (Analytica Chimica Acta, 2019)
⚪️ The effect of annealing temperature, reaction time, and cobalt precursor on the structural properties and catalytic performance of CoS2 for hydrogen evolution reaction (International Journal of Hydrogen Energy, 2020)
⚪️ The synthesis, properties, and potential applications of CoS2 as a transition metal dichalcogenide (TMD) (2023)

🔗 برای مشاهده کارنامه کامل علمی و ارجاعات مقالات ایشان می‌توانید به صفحات علمی ایشان مراجعه کنید:
⬜️ صفحه Google Scholar دکتر شجری‌پور

فقدان این بانوی دانشمند، ضایعه‌ای تلخ و جبران‌ناپذیر برای جامعه علمی فیزیک و شیمی کشور است. این مصیبت دردناک را به خانواده محترم و داغدار ایشان، مردم شریف گچساران، جناب آقای دکتر اسفندیار، و تمامی اساتید، دانشجویان و همکاران ایشان در دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه علم و صنعت ایران از صمیم قلب تسلیت عرض می‌کنیم.
از درگاه خداوند متعال برای آن مرحومه، غفران و رحمت واسعه الهی و برای بازماندگان صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت داریم.
روحش شاد و یادش در برگ‌برگ دستاوردهای علمی‌اش جاودان باد. 🖤🥀

📱 @anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

«فریادمان را نشنیدید؛ از سکوتمان بترسید…»

قلم در دست گرفتیم تا بیانیه‌ای در محکومیت جنایات و کشتار اخیر بنویسیم، اما از فرط استیصال کلام در برابر توحش، قلم‌ بر زمین نهادیم. جایی که حقیقت سلاخی می‌شود، سخن به بی‌راهه نمی‌فرستیم.
ما را دیگر با شما، زبان گفت‌و‌گو نیست.

👥 مجمع انجمن‌های علمی دانشگاه صنعتی شریف

🔥 @sharif_scientific_associations

Читать полностью…

«اطلاعیه»

✈️ مصطفی محمدحسن، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته فلسفه علم روز گذشته، پس از احضار از سوی نهاد قضایی، با مراجعه به زندان اوین بازداشت شده است.

🆔 @Sharif_Senfi

Читать полностью…

بدانند که از اتفاق همان «معترض» ، «سازنده» است.
آن‌کس که نظم را در سکوتِ گورستانی می‌جوید و انسانیت را فدای ثبات می‌کند، نه حافظِ امنیت، که ویرانگرِ مطلق است.
جوانانی که دیروز به هوای «مصلحت» و به امیدِ تدبیر، از فریادِ دادخواهی کوتاه آمدند، امروز یا والدینی سیاه‌پوش‌اند بر مزار فرزند، و یا لرزان برای آینده‌ی مبهمِ او.

روی سخن با مصلحت‌اندیشانی است که امروز برای «ثبات» گریبان چاک می‌دهند؛
شما که می‌خواهید از درختی میوه بچینید که با خونِ ناحق و استعدادهای سوخته آبیاری شده، بدانید: این «آرامشِ کاذب» که حاصلِ انکارِ واقعیت است، دوامی ندارد. شما که حفظِ ظاهرِ این درختِ کج را بر اصلاحِ ریشه‌ی آن ترجیح می‌دهید، فردا روزی که نسیمی—نه حتی به سهمگینیِ بادهای اخیر—بوزد، اولین کسانی هستید که زیرِ آوارِ همین ساختارِ پوسیده دفن می‌شوید.
نفرینِ تاریخ بر کسانی که در بزنگاهِ اقدام، برای نفعِ شخصی و آرامشِ لحظه‌ای، خیرِ ابدیِ جمع را قربانی کردند.

و تو ای پدر، به من بگو:
اگر این ساعت هم من دندان بر جگر بگذارم به احترامِ موی سپیدِ تو و عمرِ رفته‌ات، دقیقه‌ای بعد، با جگری که در دهانِ کفتار استبداد و فردا با نسلی که عمرش در دهانِ شغالی جویده شده، چه کنم؟ سکوتِ من امروز، خریدنِ زمان نیست؛ سوزاندنِ باقی‌مانده‌ی آینده‌ی ماست.

بیانیه‌ی جمعی از اساتیدمان را دیدیم و تنها افسوس خوردیم.
اساتیدی که در علم و اخلاق «پدر» ما محسوب می‌شدند، اما افسوس که پدری را با «محافظه‌کاری» اشتباه گرفتند. همانانی که میانه‌روی میانِ حق و باطل را عقلانیت نامیدند و امروز خود در سیلابِ نفرتی که پشتِ سدِ مصلحت جمع شده، غرق شده‌اند.
آن «فردای آرامی» که وعده می‌دادید، همین امروزِ خونین است. دیدید که فرداهایتان چقدر کوتاه بود؟

حقیقت تلخ اما شفاف است:
سرانجامِ این دوگانگیِ شما، جان دادنِ جوانان است و راهپیماییِ بی‌حاصلِ کهنسالان.

تاریخِ این خاک گواه است که هیچ‌گاه شکستِ مردم ما در برابر بیگانه، به خاطرِ دلیریِ دشمن نبود؛ بلکه همواره از «توهم و انجماد فکریِ» شیوخِ داخلی ضربه خوردیم. و هرگاه ایران برخاست و فاتح عرصه شد، نه با تدبیرِ محتاطان، که با دلیریِ جسورترین فرزندانش بود.

ما از شما پیرانِ جمع می‌پرسیم: فردا روز را چه می‌کنید، اگر آتشِ این عطشِ ثباتِ شما، هیزمِ پایانیِ مسیری بی‌بازگشت باشد؟

شهیدانِ این خاک، از ظهرِ عاشورا تا سنگرهای جنوب و خرمشهر، خون دادند تا «مردم» زنده بمانند، نه اینکه ملاتی شوند برای استحکامِ دیوارهای «نهادها».
آنانی که جان دادند تا بت‌ها را بشکنند، امروز اگر برمی‌خاستند، شرمسار می‌شدند که نامشان به ابزاری بدل شده است برای ریختنِ خونِ همان مردمی که روزی برایشان جان فدا کردند.
آن خون‌های مقدس، روزگاری «قدرت» آفریدند تا خادمِ مردم باشد؛ اما امروز آن قدرت، تنها خرجِ بقای ساختارهای خشک و فسیل‌شده‌ای می‌شود که برای ماندن، از جانِ صاحبان اصلی‌اش تغذیه می‌کند.

وقتی «حقِ» حاکمیت در برابر «حقِ» حیاتِ مردم قرار می‌گیرد، آنجا نقطه‌ی سقوطِ تمامِ فضیلت‌هاست.
به تبع آن ما مردم در برابر هم، پدر در برابر فرزند و برادر در برابر برادر.

و شاید تنها دعای باقی‌مانده بر لبانِ این نسل، همان فریادِ تاریخیِ مستضعفان باشد:
رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَـٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا...
(پروردگارا! ما را از این دیار که متولیانش ستمگر شده‌اند، رهایی بخش...)

تاریخ تکرار می‌شود. آن روز هم "مستضعفین" کسانی بودند که در حصارِ مقدس‌ترین شهرِ زمانه، زیر چکمه‌های "شیوخِ قبیله" له می‌شدند و تنها گناهشان، طلبِ هوایی تازه برای زیستن بود. پاسخ آن دعا، نه سکوت، که شکستنِ بت‌ها بود

"جامعه‌ای که همه‌ی منابعش را صرفِ «نگهداریِ وضع موجود» می‌کند، چیزی برای مواقع اضطراری ندارد... وقتی هزینه‌ی حمایت از نظام از منافعش بیشتر شود، گریز منطقی می‌شود."
(جوزف تینتر، فروپاشی جوامع پیچیده)

"شاعران باستان همۀ اشیاء محسوس را با خدایان یا نبوغ‌ها جان بخشیدند... تا نظامی شکل گرفت که برخی از آن سوءاستفاده کردند و عوام را به بندگی کشیدند... و سرانجام اعلام کردند که خدایان چنین چیزهایی را فرمان داده‌اند. چنین انسان‌هایی فراموش کردند که همۀ الهیات در سینۀ بشر ساکن است."
(ویلیام بلیک)

انجمن علمی فیزیک شریف فعالیت علمی خود را ادامه میدهد...

📱 @anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

سمینار هفتگی گروه علم اطلاعات کوانتومی

💡| موضوع ارائه:
پردازشگرهای کوانتومی برنامه‌پذیر

🧑🏻‍🏫 | سخنران: گل محمد نفیسی

📅 | تاریخ: سه‌شنبه، ۱۶ دی ۱۴۰۴

⏰ | زمان: ساعت : ۱۵:۰۰ - ۱۶:۳۰

📍| محل برگزاری: اتاق ۴۱۲، دانشکده‌ی فیزیک، دانشگاه صنعتی شریف

@QISatSUT

Читать полностью…

«در نقد تصمیمات یک‌جانبه و پیامدهای آن بر زیست دانشجویی»

تصمیم اخیر هیئت‌رییسه مبنی بر تعطیلی ناگهانی دانشگاه و الزام به تخلیه خوابگاه‌ها، نه مسئولیت‌پذیری بلکه به صراحت حذف صورت‌مسئله و چشم‌پوشی عامدانه از ریشه مشکلات است. بیرون راندن دانشجویان تصمیمی است که بدون در نظر گرفتن واقعیت‌ها و شرایط صدها دانشجو گرفته شده است.

آیا ذره‌ای از هزینه‌های چند میلیون تومانی رفت و آمد خوابگاهی‌ها به آن‌ها باز می‌گردد؟ آیا معاونی که به دانشجو می‌گوید «تقاضای مرخصی از کارفرمای خود داشته باشید»، از سفته در دست کارفرما و فشار مالی‌ای که دانشجو را مجبور به اشتغال کرده آگاهند که با چنین تصمیماتی دانشجوها را تحت فشار می‌گذارند؟

همه این‌ها در حالی است که خوابگاه باقی دانشگاه‌های تهران به قوت خود برقرارند. این گمان می‌رود که هیئت‌رییسه دانشگاه مایل است که فشارهای بی‌دلیلی به دانشجویان این دانشگاه وارد شود، و در هر بحبوحه‌ای حقوق دانشجویان را به ابزار فشار تبدیل کند.

هیچ مسئله‌ای با تصمیمات یک‌جانبه حل نخواهد شد. احترام متقابل از حذف دانشجو نتیجه نمی‌شود. تداوم این نگاه حذفی و استفاده از ابزارهای رفاهی و اسکان به عنوان اهرم فشار عواقب جبران‌ناپذیری برای اکوسیستم دانشگاهی خواهد داشت. مسئولیت مستقیم هرگونه تشدید تنش، گسست بیشتر بدنه دانشجویی از دانشگاه و آسیب‌های مادی و معنوی وارده به دانشجویان، مستقیما بر عهده تصمیم‌گیران و هیئت‌رئیسه وقت خواهد بود.

✈️ شورای صنفی دانشجویان تا تحقق کامل حقوق بدیهی دانشجویان، از پیگیری مستمر و مطالبه‌گری کوتاه نخواهد آمد.

▪️@Sharif_Senfi

Читать полностью…

https://vc.sharif.edu/ch/physics-stu
دوستان کلاس در این اتاق مجازی در حال برگزاری هست
راس ساعت ۱۸:۱۵ شروع میکنیم
ورود به عنوان مهمان رو بزنید

Читать полностью…

فروپاشی خاموش: وقتی مردم «خروج» را انتخاب می‌کنند

ترسناک‌ترین بخش نظریه تینتر، تصویر او از پایان ماجراست. او می‌گوید فروپاشی لزوماً با تانک‌ها در خیابان یا سقوط ناگهانی رخ نمی‌دهد. فروپاشی زمانی رخ می‌دهد که مردم به این نتیجه منطقی می‌رسند که: «تلاش بیشتر فایده‌ای ندارد.»

در ایران، ما شاهد این «کناره‌گیری آرام» هستیم:

مهاجرت نخبگان: این فقط رفتن آدم‌ها نیست؛ این واکنشِ عقلانیِ اجزای سیستم است که می‌بینند انرژی‌ای که به سیستم می‌دهند (تخصص) با دریافتی‌شان (کیفیت زندگی) همخوانی ندارد.

اقتصاد زیرزمینی: وقتی قوانین رسمی دست‌ و پاگیر (پیچیده) می‌شوند، مردم بازاری موازی و ساده‌تر برای خود می‌سازند.

بی‌تفاوتی اجتماعی: شهروندی که دیگر اخبار را دنبال نمی‌کند، در انتخابات شرکت نمی‌کند و سرش در لاک خودش است، در واقع دارد طبق نظریه تینتر عمل می‌کند: او در حال «کاهش هزینه‌های روانی» خود برای بقاست. او از پیچیدگیِ سیستم اعلام استقلال کرده است.

راه نجات: شجاعتِ «کم کردن»

درس تینتر برای ایرانِ امروز حیاتی است. سیستم‌های پیچیده وقتی به مرحله اشباع می‌رسند، دو راه بیشتر ندارند:
۱. ساده‌سازی فاجعه‌بار: فروپاشی ساختارها تحت فشار وزن خودشان.
۲. ساده‌سازی هوشمندانه: این تنها راه نجات مصالحه آمیز است.

این یعنی تمرکززدایی واقعی. یعنی حذف نهادهای موازی، حتی اگر دردناک باشد. یعنی پذیرفتن اینکه دولت نمی‌تواند و نباید «همه کار» بکند. یعنی اجازه دهیم بخش‌هایی از این بوروکراسی عظیم بمیرند تا کل پیکره جامعه زنده بماند.

تله‌ی روان‌شناختی
آنچه ساده‌سازی داوطلبانه را تقریباً غیرممکن می‌کند، اقتصادی نیست؛ بلکه روان‌شناختی و سیاسی است.

هر لایه از پیچیدگی، ذینفعانی دارد. سیستم یارانه‌ها مدیران را استخدام می‌کند. اقتصاد موازی میلیون‌ها نفر را به کار گرفته است. دستگاه نظارتی، بازرسان را استخدام می‌کند. ساده‌سازی یعنی گفتن به این افراد که نقش‌هایشان—که برای حل مشکلات واقعی ایجاد شده بودند—اکنون خودِ مشکل هستند.

هیچ سیستم سیاسی‌ای این کار را با میل و رغبت انجام نمی‌دهد.

بنابراین، سیستم‌ها برای مدیریت پیچیدگی، پیچیدگیِ بیشتری اضافه می‌کنند. یک وزارتخانه جدید برای هماهنگی بین وزارتخانه‌ها. یک نهاد نظارتی جدید برای نظارت بر نهادهای نظارتی. یک اپلیکیشن جدید برای مسیریابی در بوروکراسی‌ای که به خاطر اپلیکیشن‌های قبلی ایجاد شده است. هر افزودنی به تنهایی منطقی به نظر می‌رسد. اما در مجموع، آن‌ها صدای سیستمی هستند که دارد خودش را می‌خورد.

قسمت 2 از 3
#نظریه_پیچیدگی
#سیستم_پیچیده
#معرفی_کتاب
📱@anjoman_elmi_phys_sut

Читать полностью…

با توجه به وضعیت پیش‌آمده کارگاه امروز به فردا عصر ساعت ۱۸ جابجا شده و به صورت هیبرید برگزار می‌شود

Читать полностью…

✨ بیست و یکمین شماره‌ی نشریه‌ی #شباهنگ منتشر شد!

🌟 این شماره در مورد یکی از بزرگترین و جذاب‌ترین پروژه‌‌های تحقیقاتی کیهان‌شناسی حال حاضر، یعنی پروژه‌ی DESI پرداخته است.

📜 عناوین این شماره عبارت‌اند از:


1⃣ تئوری ΛCDM

نیم نگاهی به موفق‌ترین تئوری حال حاضر کیهان‌شناسی.

2⃣ سفری به قلب DESI

آشنایی با مشخصات و اهداف پروژه‌ی DESI.

3⃣ نتایج DESI

بررسی مهمترین دست‌آوردهای DESI تا به امروز.

4⃣ راهیابان تاریکی

با افق‌های تحقیقاتی کیهان‌شناسی آشنا شوید!

5⃣ مصاحبه

مصاحبه با یکی از افراد حاضر در پروژه‌ی DESI.
روایت یک روز یه یاد ماندنی از حضور مؤسس دانشکده.

6⃣ تاریخچه‌ی نجوم (معاصر!)

مروری بر مهمترین پروژه‌ی کشف امواج گرانشی به مناسبت تولد 10 سالگی

🌟 تعدادی از نسخه‌های فیزیکی نشریه، یکشنبه 7 دی ماه قبل از شروع زنگ پژوهش (13:30) مقابل تالار جناب توزیع خواهد شد.


🆔 @shabahang_sut
🆔 @anjoman_elmi_phys_sut
🆔 @sharifastronomy

Читать полностью…

🔵دکتر میرابوالحسن واعظی، استاد فیزیک دانشگاه صنعتی شریف، پس از فارغ التحصیلی از این دانشگاه، دکترای خود را در دانشگاه MIT به پایان رساند. سپس به‌عنوان پژوهشگر پسادکترا در دانشگاه‌های Cornell و Stanford به فعالیت علمی پرداخته‌اند.

🔹او در پنل صنعت و هوش مصنوعی دانش و تجربیاتش را به اشتراک خواهد گذاشت.

🔸برای حضور در نهمین دوره یلداسامیت
بهسایت درج شده مراجعه کنید.
👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
🌐خرید بلیت یلداسامیت

Читать полностью…

⭕️ سمینار مشترک گروه ذرات و کیهان شناسی و مرکز پژوهشی فیزیک انرژی بالا

💡موضوع ارائه:
Structure formation with warm wave dark matter

🗣 ارائه دهنده:
Mehrdad Mirbabayi

The Abdus Salam International Centre for Theoretical Physics (ICTP)

📅 زمان ارائه:
سه‌شنبه ۹ دی؛ ساعت ۱۵:۱۵

🚪محل برگزاری: (به‌صورت هیبریدی)
دانشکده فیزیک، منفی یک، تالار جناب
🖥 کلاس مجازی گروه کیهان‌شناسی دانشکده فیزیک

Читать полностью…