5224
کاوش های جامعه شناسی، روان شناسی و دین پژوهی زنان ⬅️ تماس : 📩 @spfz6949
❤️ #روزنگار_تاریخ_زنان
🗓 لیلی افشار نخستین نوازنده زن در جهان بود که در رشته اجرای گیتار کلاسیک به درجه دکترا دست یافت. افشار استاد موسیقی در دانشگاه ممفیس آمریکا بود.
〰️〰️〰️〰️〰️
#لیلی_افشار (زاده ۱۳۳۸ - درگذشته ۲ آبان ۱۴۰۲)، از نوازندگان شناخته شده گیتار کلاسیک ایرانی بود. وی اصالتا اهل شهرستان تنکابن، مازندران بود.
لیلی افشار در ده سالگی وقتی نوازندگی گیتار را در دیدار با یکی از اقوامش از نزدیک مشاهده کرد به این ساز علاقه‌مند شد و فراگیری گیتار را آغاز کرد. داریوش افراسیابی اولین معلم وی بود. مادربزرگش تار می‌زد و پدر که با نواختن ویولن و پیانو آشنا بود، نیز مشوق او بود.
در همان کودکی در کلیسای آلمانی‌ها و در کاخ جوانان کنسرت داد.پس از اتمام دوره متوسطه و در سال ۱۳۵۵ به آمریکا رفت و تحصیل در رشته موسیقی و در زمینه گیتار را ادامه داد. افشار لیسانسش را از کنسرواتوار موسیقی بوستون گرفت و برای طی دوره کارشناسی ارشد موسیقی در رشته نوازندگی گیتار به کنسرواتوار موسیقی نیوانگلند رفت و زیر نظر نیل اندرسون به تحصیل پرداخت.
✒️پس از آن افشار توانست دوره دکتری را زیر نظر بروس هلزمن در دانشگاه ایالتی فلوریدا به پایان برساند و به این ترتیب او نخستین زنی در جهان بود که موفق به اخذ درجه دکترا در نوازندگی گیتار شد.
افشار مدتی نیز در «مرکز هنرهای تجسمی بنف» و «فستیوال موسیقی اسپن» تحصیل کرده و دیپلم افتخاری «آکادمی موسیقی کیجانا درسی ینا» ایتالیا نیز به وی اعطاء شده‌است. لیلی افشار کرسی استادی خود را برای دانشگاه ممفیس در سال ۱۹۸۹ به دست آورد و در آنجا به تدریس موسیقی برای دانشجویان لیسانس و فوق لیسانس و دکترای نوازندگی گیتار می‌پردازد، که در آنجا نیز جایزه استاد برجسته دانشگاه در سال ۲۰۰۰ به وی تعلق گرفته‌است.
لیلی افشار یکی از دوازده نوازنده بین‌المللی گیتار بود که برای نواختن حضور آندرس سگوبیا در کلاس‌های پیشرفته وی، در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی انتخاب شد.
لیلی افشار به عنوان بهترین گیتاریست کلاسیک زن برنده جایزه «ارویل ایچ. گیبسن» شده است.
❤️ مدرسه فمینیستی زن روز برگزار می‌کند:
🔴دوره با همخوانی کتاب «جنسیت چیست؟»
⏺️تسهیلگر: درسا کاظمی
در این سلسله جلسات جمع‌خوانی کتاب «جنسیت چیست؟»، تلاش می‌کنیم درباره‌ی مفهوم جنسیت و جایگاه آن در زندگی روزمره تامل کنیم؛ از چگونگی شکل‌گیری تفاوت‌های جنسیتی و شیوه‌های مختلف فهم و تحلیل آنها تا نسبت جنسیت با قدرت، امر سیاسی، طبقه و نژاد.
در این مسیر، با پرسش از خودِ مفهوم جنسیت، به این فکر می‌کنیم که جنسیت چگونه بدن‌ها، هویت‌ها و روابط ما را شکل می‌دهد و آیا گریزی از آن وجود دارد؟ اگر چنین گریزی ممکن باشد، چه مسیرهای فرعی و حاشیه‌ای برای این گریز وجود دارند و هر کدام ما را به چه سمت‌وسویی هدایت می‌کنند؟
📚ساختار جلسات:
⭕️جلسه اول:
آیا امروزه همه‌ی جنسیت‌ها با هم برابرند؟ تفاوت در بین جنسیت‌ها را چطور می‌توانیم تحلیل کنیم؟
⭕️جلسه دوم:
رویکردهای مختلف در نسبت با جنسیت چیست؟ چگونه باید میان آنها دست به انتخاب زد؟
⭕️جلسه سوم:
سیاست جنسیت چیست؟ اگر برای مبارزه با قدرت به یک مای مشترک نیاز داریم، این ما چگونه ساخته می‌شود، چه هویتی دارد و چه کسانی را بیرون می‌گذارد/نمی‌گذارد؟
⭕️جلسه چهارم:
چگونه جنسیت با نژاد و طبقه می‌تواند گره بخورد؟ و آیا اصلا می‌توان تبعیض جنسیتی را به تنهایی توضیح داد؟
⭕️جلسه پنجم:
در نهایت جنسیت چیست؟ آیا می‌توان خارج از آن زندگی کرد؟
⬅️زمان برگزاری:
➖ آغاز دوره: ۴ آبان‌ماه
➖ دوشنبه‌ها ساعت ۱۸
➖ محل برگزاری: پلتفرم آنلاین اسکای‌روم
📌جهت ثبت‌نام به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید:
✈️ @Zaneruz_admin
✈️ @Zane_Ruz_Channel
❤️ پزشکی هژمونیک و سقط‌جنین خودمدیریت‌شده
زیست‌پزشکی، شاخه‌ای از پزشکیِ غربی است که بیماری را پیامد انحراف از یک معیار زیستیِ جهان‌شمول می‌داند. این شیوه اکنون شکل مسلط بهداشت و درمان در سراسر جهان است. انسان‌شناسان پزشکی، الگوی هژمونیک را زیست‌گرایانه، فردگرایانه، پزشکی‌زده و عمل‌گرا توصیف می‌کنند و بر رابطهٔ نامتقارن میان بیمار و پزشک و کالایی‌شدن سلامت در این الگو تأکید دارند.
✒️پژوهشگران فمینیست و ضدنژادپرستی نیز افزوده‌اند که زیست‌پزشکی مردمحور، دگرجنس‌گراهنجار، طبقاتی و استعمارگر است: بدن مرد سفیدپوستِ دگرجنس‌گرا و متعلق به طبقهٔ متوسط را «معیار جهان‌شمول» در نظر می‌گیرد و بدن‌های دیگر را انحراف از آن می‌شمارد. از این منظر، زیست‌پزشکی در اعمال کنترل اجتماعی نیز نقش دارد.
از زمان شکل‌گیری‌اش در قرن هجدهم، پزشکیِ هژمونیک هر شیوهٔ مراقبتی را که بر اثبات‌گرایی و عقلانیت علمی استوار نباشد، بی‌اعتبار دانسته است. این نظام، مدل‌های جایگزین- از جمله مدل‌های مبتنی بر مراقبت از خود را و کنش‌های جمعی تکیه دارند، مانند سقط خودمدیریت‌شده – تابع خود کرده، نادیده گرفته، زیر سؤال برده، انگ زده، ممنوع یا تصاحب کرده است.
✅در دههٔ ۱۹۹۰، زمانی که سقط خودمدیریت‌شده در مناطقی شکل گرفت که خدمات بالینیِ سقط خودخواسته جنین در آنها در دسترس نبود یا دسترسی به آن دشوار بود، کنشگران فمینیستِ به‌سرعت پتانسیل توانمندسازی آن را تشخیص دادند. آنان نوع خاصی از آن، یعنی aborto autónomo یا «سقط خودمختار»، را بیانیه‌ای سیاسی می‌دانستند که قدرت و کنترلی را که دولت‌ها و نهادهایشان ــ از جمله نهادهای درمانی ــ بر بدن‌های جنسیت‌مند اعمال می‌کنند، به چالش می‌کشد. آنان این روش را به‌روشنی در چارچوب حقوق بشر قرار می‌دادند و بر درک رابطه‌ای از خودمختاری و آزادی تکیه می‌کردند.
در همین حال، کنشگران فمینیست دولت‌ها و نهادهای درمانی را در برابر مسئولیتشان پاسخ‌گو می‌دانند و خواستار مراقبت باکیفیت برای افرادی هستند که به خدمات سقط نیاز دارند یا خواهان آن‌اند؛ موضعی که سازمان جهانی بهداشت نیز از آن حمایت می‌کند.
🌸در الگوهای فمینیستیِ مراقبت، تصمیم فرد برای سقط هرگز زیر سؤال نمی‌رود. کنشگران اطلاعات و حمایت را فراهم می‌کنند، اما هدایت فرایند کاملاً در اختیار فردی است که سقط را تجربه می‌کند. افرادی که سقط خودمدیریت‌شده را انجام می‌دهند، برای خودمختاری‌ای که این روش فراهم می‌کند ارزش قائل‌اند.
الگوی پزشکیِ هژمونیک، در برابر، از این فرض آغاز می‌کند که افراد نمی‌توانند دربارهٔ بدن و سلامت خود تصمیم درست بگیرند. این همان چیزی است که منندز از آن با عنوان «بیمار ناآگاه» یاد می‌کند. بر پایهٔ این دیدگاه، نظارت پزشکی برای اطمینان از مراقبت مناسب و به حداقل‌رساندن خطرها لازم است. مراقبت از خود تنها در شرایطی بسیار مشخص ایمن تلقی می‌شود که پیشاپیش از سوی نهاد پزشکی تأیید شده باشند.
کنشگری فمینیستی خواهان جرم‌زدایی و رفع انگ‌زنی از سقط است و تأکید می‌کند که سقط خودخواسته باید بخشی از زندگی عادی انسان شناخته شود که نیازی به پنهان‌کردن آن نیست.
🎬Valerie and Her Week of Wonders
🎬والری و هفته‌ی عجایبش
🎭 #تحلیل_فیلم
فیلم بر اساس رمانی به همین نام ساخته شده است و یکی از شاخص‌ترین، پیچیده‌ترین و بصری‌ترین آثار موج نوی سینمای چکسلواکی است.
تحلیل فمینیستی این فیلم مستلزم خوانشی چندوجهی است؛ چرا که اثر هم‌زمان دربردارنده‌ی آزادسازی تنانگی زنانه و نمایش سازوکارهای بهره‌کشی پدرسالارانه/نهادی است. کانون نمادین روایت فیلم، با اولین قاعدگی والری و چکیدن قطره‌ای خون روی یک گل بابونه/مروارید شکل می‌گیرد.
در تفکر ارتدوکس پدرسالارانه و گفتمان‌های مذهبی، خون قاعدگی همواره منبع «ناپاکی»، «آلودگی» (Abjection به تعبیر ژولیا کریستوا) و شرم تنانه بوده است.
والری متهم به گناه، افسونگری و پیوند با شیطان می‌شود؛ اما گناه واقعی او نه کار جادو، بلکه مالکیت بر میل خود و تن ندادن به اقتدار مذکر است.
✍ بعضیا هم بدون هیچ سند و مدرکی باور میکنن که یه زن خرابه... ولی برای اینکه بفهمن یه مردی متجاوزه باید هزارتا دلیل اثبات کننده،حداقل دوازده تا شاهد، آزمایش DNA و تصاویر دوربین مداربسته بهشون ارائه بدی.
🖍Mia
✍ تو یکی از روستاهای اطراف شهر ما دو تا خواهر رو برادراش کشتن چون همسایه‌ها گفته بودن وقتی شماها زندانید، اینا معلوم نیست کجا میرن.
بعد اینکه به فجیع‌ترین شکل ممکن کشتنشون، معلوم شد می‌رفتن شهر خونه مردم رو تمیز می‌کردن.
🖍nisan
✍ یه آماری شنیده بودم از قتل‌های ناموسی در تهران، آمار به این صورت بود که ۱۵۰ مورد قتل با «شک» به خیانت همسر اتفاق افتاده بود.
درچهل مورد از صد و پنجاه مورد، قاتل حتی یک عکس، پیام، مچ‌گیری یا هر مدرک دیگه دال بر خیانت زن نداشت، فقط شک کرده بود!
فقط «شک و تردید » مجوز گرفتن جان یک زن شده بود
📔Manifestly Haraway; A Cyborg Manifesto
🖊Donna J. Haraway
📔مانیفست سایبرگ؛ فمینیسم در روابط اجتماعی علم و فن‌آوری
🖊نویسنده: دانا هاراوی
🖍مترجم: امیر قضایی
کتاب مانیفست سایبرگ، فمینیسم را در روابط اجتماعی علم و فن‌آوری مورد توجه خود قرار داده است.
هاراوی در مانیفست خود، استعاره‌ی سایبرگ را برای بحث در باب روابط علم، فن‌آوری و فمینیسم سوسیالیستی مطرح می‌کند. او دوگانه‌انگاری‌های قدیمی مانند ذهن/بدن، من/دیگری، انسان/ حیوان، مرد/ زن، انسان/ ماشین و...را به چالش کشانده است. ما دیگر قادر نیستیم در قالب این دوتایی‌ها و یا حتی در قالب هویتی بیولوژیکی فکر کنیم.
در واقع ما سایبرگ شده‌ایم، مخلوطی از انسان و ماشین که سویه‌ی زیست‌شناسانه‌ی دانا هاراوی در مطالعات فرهنگی، زنان، ادبیات و فلسفه از نفوذ و اهمیت فراوانی برخوردار است.
❤️ مدرسه فمینیستی زن روز برگزار می‌کند:
🔴دوره با همخوانی کتاب «جنسیت چیست؟»
⏺️تسهیلگر: درسا کاظمی
در این سلسله جلسات جمع‌خوانی کتاب «جنسیت چیست؟»، تلاش می‌کنیم درباره‌ی مفهوم جنسیت و جایگاه آن در زندگی روزمره تامل کنیم؛ از چگونگی شکل‌گیری تفاوت‌های جنسیتی و شیوه‌های مختلف فهم و تحلیل آنها تا نسبت جنسیت با قدرت، امر سیاسی، طبقه و نژاد.
در این مسیر، با پرسش از خودِ مفهوم جنسیت، به این فکر می‌کنیم که جنسیت چگونه بدن‌ها، هویت‌ها و روابط ما را شکل می‌دهد و آیا گریزی از آن وجود دارد؟ اگر چنین گریزی ممکن باشد، چه مسیرهای فرعی و حاشیه‌ای برای این گریز وجود دارند و هر کدام ما را به چه سمت‌وسویی هدایت می‌کنند؟
📚ساختار جلسات:
⭕️جلسه اول:
آیا امروزه همه‌ی جنسیت‌ها با هم برابرند؟ تفاوت در بین جنسیت‌ها را چطور می‌توانیم تحلیل کنیم؟
⭕️جلسه دوم:
رویکردهای مختلف در نسبت با جنسیت چیست؟ چگونه باید میان آنها دست به انتخاب زد؟
⭕️جلسه سوم:
سیاست جنسیت چیست؟ اگر برای مبارزه با قدرت به یک مای مشترک نیاز داریم، این ما چگونه ساخته می‌شود، چه هویتی دارد و چه کسانی را بیرون می‌گذارد/نمی‌گذارد؟
⭕️جلسه چهارم:
چگونه جنسیت با نژاد و طبقه می‌تواند گره بخورد؟ و آیا اصلا می‌توان تبعیض جنسیتی را به تنهایی توضیح داد؟
⭕️جلسه پنجم:
در نهایت جنسیت چیست؟ آیا می‌توان خارج از آن زندگی کرد؟
⬅️زمان برگزاری:
➖ آغاز دوره: ۴ آبان‌ماه
➖ دوشنبه‌ها ساعت ۱۸
➖ محل برگزاری: پلتفرم آنلاین اسکای‌روم
📌جهت ثبت‌نام به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید:
✈️ @Zaneruz_admin
✈️ @Zane_Ruz_Channel
✉️#گزیده
✍️ کار فمینیسم قدرتمند کردن زنان نیست، زنان قدرتمند هستند.
کار فمینیسم ایجاد تغییر در دیدگاه و درک جامعه از قدرت زنان است.
📚 Ejaculate Responsibly
A Whole New Way to Think About Abortion
🖍 Author: Gabrielle Stanley Blair
📔 Published: 2022
❤️ @Zane_Ruz_Channel
❤️ بدن، مراقبت و نابرابری: سرطان سینه به مثابه مبارزهای فمینیستی
اکتبر، ماه آگاهی‌رسانی در مورد سرطان سینه، فرصتی برای صحبت درباره بیماری‌ای است که زندگی بسیاری از زنان را تغییر می‌دهد. اما پشت روبان‌های صورتی و توصیه‌های تشخیص زودهنگام، پرسش‌هایی درباره قدرت وجود دارد: چه کسی فرصت رسیدگی به بدنش را دارد؟ چه کسی می‌تواند هزینه درمان و توقف کار را بپردازد؟ چرا تغییر شکل سینه ممکن است به‌عنوان تهدیدی برای «زنانگی» تعریف شود؟ و وقتی زنی که همواره مراقبت‌کننده بوده بیمار می‌شود، چه کسی از او مراقبت می‌کند؟
این پرسش‌ها، سرطان سینه را به مسئله‌ای فمینیستی تبدیل می‌کنند.
چنین رویکردی از بیمار نمی‌خواهد تمام بار عبور از بیماری را به‌تنهایی حمل کند.
🎬 تمامی فیلم‌های فمینیستی کانال جامعه‌شناسی زن روز به همراه تحلیل آنها به کانال زیر انتقال یافتند.
🔗
/channel/+6h5aI8lpA0wxZWVk
❤️ مثله‌سازی جنسی پیش از سلب حیات
🖍 پرستو فرخی
🔴چرا اعضای جنسی بدن زن (به‌ویژه پستان و واژن) پیش از زن‌کشی هدف حمله قرار می‌گیرند؟
⚠️هشدار: خواندن این مطلب ممکن است برای برخی آزاردهنده باشد.
رویدادهایی نظیر مثله‌سازی جنسی پیش از سلب حیات، خشن‌ترین و عریان‌ترین وجه زن‌کشی و جنایات منتسب به ناموس هستند. در جرم‌شناسی انتقادی، انسان‌شناسی فمینیستی و نظریه‌ی مرگ-سیاست (نکروپولیتیک)، پدیده مثله‌سازی جنسی پیش از سلب حیات (قطع یا تخریب پستان‌ها، اندام جنسی، صورت و موها) صرفاً به یک اقدام کور یا ناشی از جنون آنی و سادیسم فردی تقلیل داده نمی‌شود؛ بلکه حامل منطق نمادین، گفتمانی و ساختاری بسیار دقیق و عمیقاً سیاسی است.
❌ ازجمله دلایلی که اعضای جنسی بدن زن (به‌ویژه پستان و واژن) پیش از زن‌کشی هدف حمله قرار می‌گیرند عبارتند از:
۱. نابودی محل جرم خیالی و داغ‌گذاری بر منبع تمایز جنسی
در ساختار پدرسالار و نظام ارزشی مبتنی بر ناموس، بدن زن ملک اشتراکی یا اختصاصی مردان خویشاوند (پدر، برادر، همسر) تعریف می‌شود. در این دستگاه فکری «واژن» نماد کانون میل جنسی مهارنشده زنانه و محل بالقوه یا بالفعل خیانت به مالکیت مردانه تلقی می‌شود.
پستان‌ها نیز در این نظام فکری نماد زنانگی، جاذبه جنسی، باروری و سوژگی جنسی زن هستند. وقتی مرد پستان یا واژن را می‌بُرد، در تخیل خود در حال ریشه‌کنی منبع فساد است. او پیش از آنکه زن را بکشد، می‌خواهد آنچه او را تبدیل به زن کرده و مایه لکه ننگ شده را از بین ببرد.
پستان و واژن ارگان‌های بازتولید زیستی جامعه‌اند. حملهٔ مرد به این بخش‌ها نوعی عقیم‌سازی تروریستی است که پیامی ضمنی به کل جامعهٔ زنان مخابره می‌کند مبنی بر اینکه نیروی بازتولیدی شما ملک حاکمیت مذکر است و اگر مهار نشود، مجازات آن مثله‌سازی مادی همان نیرو است.
بریدن پستان و اندام جنسی که نمادهای تن‌یافتهٔ تفاوت جنسی، باروری، لذت خودمختار و زنانگی هستند، تلاشی است برای محو فیزیکی علائم جنسی زن؛ نوعی خلع‌سلاح کردن نمادین بدن زن از قدرت جنسی و زنانگی‌اش.
ریتا سگاتو؛ انسان‌شناس برجسته‌ی فمینیست، این اقدام را تبدیل سوژه به شیء و در نهایت تبدیل شیء به «زباله یا لاشه» می‌خواند.
مرد با بریدن اندام جنسی و پستان زن، خشم خود را از ناتوانی‌اش در مهار او تخلیه می‌کند تا مردانگی ازدست‌رفته‌اش را احیا کند.
قساوت مازاد پیامی است که بر بدن زن حک می‌شود تا سلطهٔ مردسالارانه را به نمایش بگذارد.
📚The Turnaway Study
Ten Years, a Thousand Women, and the Consequences of Having—or Being Denied—an Abortion
🖍Author: Diana Greene Foster
❤️ @Zane_Ruz_Channel
❤️ زن بر دیوارنگاره‌ها، زن در خیابان؛ دو روایت متفاوت از زنانگی
🖍پروانه حسینی
پژوهشی که مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران درباره دیوارنگاره‌های دوره ششم مدیریت شهری، از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴، انجام داده است، از شکافی معنادار میان حضور واقعی زنان در شهر و بازنمایی آنان در سیمای رسمی تهران حکایت دارد. در میان ۱۰۰ دیوارنگاره ثابت، تنها ۱۵ اثر حاوی تصویر یا نمادی از زنان بوده‌اند.
مسئله فقط کمیت نیست: زنان در این تصاویر عمدتاً در مقام مادر، همسر، بازمانده، مراقب یا «مادر مقاومت» ظاهر می‌شوند و بازنمایی آنان به‌عنوان کنشگر مستقل اجتماعی و سیاسی بسیار محدود است. زن دانشجو، پژوهشگر، مدیر، ورزشکار و هنرمند معاصر و به‌ویژه دختران نوجوان و جوان سهم اندکی از این تصویر رسمی دارند.
✒️مرد به‌عنوان سوژه طبیعی عرصه عمومی تصور می‌شود، درحالی‌که زن برای حضور در این عرصه گویی نیازمند یک دلیل، نقش یا هویت خاص است. بنابراین، پیش از آنکه حتی بپرسیم زنان چگونه بازنمایی شده‌اند، خودِ کم‌بودن حضورشان در تصویر شهر حامل یک پیام است؛ گویی مرد سهم بیشتری از فضای عمومی و از حق دیده‌شدن در آن دارد، درحالی‌که جایگاه اصلی زن همچنان در ارتباط با خانه، خانواده و حوزه خصوصی تعریف می‌شود.
🟡در این نوع بازنمایی، زن اغلب در نسبت با شخص دیگری تعریف می‌شود: مادر کسی است، همسر کسی است، مراقب کسی است یا فقدان فرد دیگری را نمایندگی می‌کند؛ مانند مادر شهید. آنچه کمتر دیده می‌شود، زن به‌عنوان فردی مستقل و یک کنشگر است: زن دانشجو، پژوهشگر، معلم، کارگر، مدیر، ورزشکار، هنرمند یا حتی صرفاً یک شهروند زن که مستقل از شخص دیگری در شهر زندگی می‌کند و حق دارد در آن حضور داشته باشد. این تصویر کمتر دیده می‌شود و زن بیشتر در چارچوب همین نقش‌های جنسیتی تعریف شده است.
آنچه در عرصه عمومی می‌بینیم، زنانی یکدست و همگون نیستند. زنانی متعلق به نسل‌ها، طبقات، حرفه‌ها و شیوه‌های زندگی مختلف را می‌بینیم. زنان در دانشگاه، محیط کار، هنر، ورزش و عرصه‌های مختلف اجتماعی حضور دارند و این حضور بیشتر دیده می‌شود. بخش مهمی از این حضور نیز همراه با عاملیت است؛ یعنی زنان نه‌فقط در شهر حضور دارند، بلکه می‌خواهند خودشان درباره اینکه چگونه حضور داشته باشند و چگونه دیده شوند تصمیم بگیرند.
به همین دلیل شاید بتوانیم از یک تقابل بسیار معنادار صحبت کنیم: زن واقعی در خیابان و زنی که تصویرش بر دیوار خیابان نقش بسته است.
💾 گیتار نوازی
🎧 با هنرمندی: #لیلی_افشار
#آهنگ_شب
#موسیقی_زنان
❤️ @Zane_Ruz_Channel
❤️ تابوت مریم بر دوش «برادران»
بر اساس اطلاعاتی که یک منبع محلی در اختیار گذاشته، برادر مریم شبانه وارد خانه شد و او را با ضربات متعدد چاقو به قتل رساند. این منبع از جراحت‌های متعدد در نقاط مختلف بدن مریم، آسیب به قلب و بریدگی رگ‌های اصلی بدن او سخن می‌گوید. همچنین ادعاهایی درباره وارد کردن جراحت به سینه و اندام تناسلی او مطرح شده است.
آنچه در این میان اهمیت دارد، فقط چگونگی کشته شدن مریم نیست؛ بلکه روایتی است که پس از مرگ او شکل گرفت و در آن، به‌جای آنکه قتل یک زن موضوع اصلی باشد، زندگی خصوصی او به محاکمه گذاشته شد. ادعاهایی که درباره مریم مطرح شد، هرگز ثابت نشد و حتی اگر هم ثابت شده بود، مریم، در هیچ سازوکاری ذره‌ای مستحق هیچ شکلی از خشونت و گرفته‌شدن جانش نبود.
✒️به‌عبارتی دیگر، هرشکلی از زن‌کشی، خصوصا آنجا که خشونت به نام «ناموس» گره خورده، توجیح، و عقوبت‌زدایی می‌شود، چیزی جز تکرار خشونت نظام مردسالار و پدرسالاری نیست که در آن بدن و زندگی زن تماما تحت کنترل، نظارت، تنبیه همسر، برادر، پدر، و پسران زن فرض می‌شود، و در صورت بروز هر شکلی از ناسازگاری، تخطی، یا حتی شبه به چالش‌کشیدن این نظام، تن زن به بستری مجاز برای اعمال هر شکلی از خشونت بدل می‌شود.
در چنین فضایی، واژه «ناموس» نه برای محافظت از جان یک زن، بلکه برای توجیه خشونت علیه او به کار می‌رود.
در میان روایت‌های نقل‌شده از فضای خانواده، جمله‌ای وجود دارد که معنای این تناقض را آشکار می‌کند: «لکه ننگ رو باید پاک می‌کردیم.»
🎧 #فایل_صوتی
🎧 نشست تجربه زیسته زنان دارای معلولیت در مشاغل غیررسمی
🎤سیمین کاظمی
🔴کار زنان دارای معلولیت در تقاطع ایسم‌ها: ایبلیسم، سکسیسم، پست‌فوردیسم و نئولیبرالیسم
▫️پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات
#زنان_دارای_معلولیت
❤️ @Zane_Ruz_Channel
🎬 تمامی فیلم‌های فمینیستی کانال جامعه‌شناسی زن روز به همراه تحلیل آنها به کانال زیر انتقال یافتند.
🔗
/channel/+6h5aI8lpA0wxZWVk
❤️ ۲۹ مهرماه؛ سالروز درگذشت مهرانگیز دولتشاهی؛ نخستین سفیر زن ایرانی، نویسنده، نماینده مجلس و فعال حقوق زنان ایرانی
🗓#روزنگار_تاریخ_زنان
➖➖➖➖➖➖
⬅️#مهرانگیز_دولتشاهی (زاده سال ۱۲۹۶ اصفهان -- درگذشته ۲۹ مهر ۱۳۸۷ فرانسه) دیپلمات ایرانی، سفیر ایران در دانمارک، سه دوره نماینده مجلس شورای ملی و فعال حقوق زنان بود.
او از نخستین گروه زنان راه‌یافته به مجلس شورای ملی و نخستین زن سفیر در تاریخ معاصر ایران بود.
وی بخش عمده‌ای از عمرش را صرف بهبود امور زنان کرد.
مهرانگیز دولتشاهی در سال ۱۹۹۷ به‌عنوان زن سال بنیاد مطالعات زنان ایران در ایالات متحده آمریکا معرفی شد.
❤️ نگاهی به پرونده تجاوز در دانشگاه کرنل
🟡تجاوز گروهی و تحکیم «برادری»
🖍مویرا دانگن
آنچه خشونت جنسی را بیش از هرچیز متمایز می‌کند، مکرر بودن آن است. تکرار و تکرار. مردان خشونت جنسی را در الگوهایی مشابه مرتکب می‌شوند. اغلب زنان نزدیک خود یا زنان آسیب‌پذیر را هدف می‌گیرند. زنانی که در سلسله‌مراتب اجتماعی موقعیتی فرودست‌تر دارند؛ دستیار، شاگرد، دوست‌دختر یا پرستار بچه خود.
مردان برای فرصت و «منزلت» و برتری‌جویی دست به تجاوز می‌زنند، برای اعمال سلطه، چون می‌توانند. چون به آنها احساس خوبی می‌دهد. تجاوز می‌کنند تا مردان دیگر را تحت‌تأثیر قرار دهند. از آن فیلم می‌گیرند و تصاویرش را با تلفن‌هایشان ثبت می‌کنند تا به نفع یکدیگر از آن استفاده کنند. مردان تجاوز می‌کنند و همیشه هم به نظر نمی‌رسد که تفاوت چندانی میان رابطه جنسی رضایتمندانه و تجاوز احساس کنند. آنها اغلب بی‌آنکه حتی چندان به کار خود فکر کنند، تجاوز می‌کنند. با بی‌میلی قربانیان مواجه می‌شوند، اما این بی‌میلی را یا با نوعی تحقیر مبهم نادیده می‌گیرند یا اساساً متوجه آن نمی‌شوند.
✅در سطح نهادی هم علاقه‌ای به رسیدگی به این مسئله نشان داده نمی‌شود. وقتی زنی پا پیش می‌گذارد و از آن چه بر او رفته حرف می‌زند، اغلب با لحنی آرام، آمیخته به شگفتی و نگاهی از بالا به پایین به او می‌گویند که «چقدر شجاع است»؛ درست از سوی همان کسانی که قرار است به او کمک کنند، چه پلیس باشند، چه دادستان و چه مسئولان رسیدگی به آزار و خشونت جنسی در دانشگاه‌ها. همان کسانی که بعدتر دست‌به‌کار می‌شوند تا برایش توضیح دهند چرا حق نداشته «نه» بگوید، چرا مرد یا مردانی که به او تجاوز کرده‌اند حق داشته‌اند چنین کنند و چرا بی‌عملی و بی‌تفاوتیِ کسانی که زن برای کمک به آنها پناه برده، تنها واکنش معقول و منطقی است و بهترینی است که می‌تواند انتظارش را داشته باشد.
اغلب گفته می‌شود که خشونت جنسی آن‌قدر شایع است که بیشتر زنان آن را تجربه کرده‌اند و شمار زنانی که شدیدترین انواع آن را از سر گذرانده‌اند، بیش از آن است که دلمان بخواهد باور کنیم. اما واقعیت چنین است:
اینکه این تعداد از زنان خشونت جنسی را تجربه کرده‌اند، تنها به این دلیل ممکن است که مردان بسیار، بسیار و بسیار زیادی مرتکب آن می‌شوند.
مصون ماندن متجاوزان از مجازات را توجیه می‌کنند؛ آن را انصاف می‌نامند یا دلسوزی.
❤️چرا جنسیت حقیقت نیست، بلکه بازیگری است؟
🖍جودیت باتلر
ترجمه عباس دقیقی
نظریه فمنیستی اغلب تبیین‌های طبیعت‌گرایانه از جنس زیستی و امر جنسی را نقد کرده است؛ تبیین‌هایی که فرض می‌کنند معنای وجود اجتماعی زنان را می‌توان از واقعیتی فیزیولوژیک استنتاج کرد. نظریه پردازان فمنیست با تمایز گذاری میان جنس زیستی و جنسیت، تبیین‌های علّی را به پرسش کشیده‌اند که فرض می‌کنند جنس زیستی باید معناهای اجتماعی معینی را بر تجربه زنان تحمیل کند یا آنها را تعیین سازد.
از آنجا که هیچ «ذاتی» وجود ندارد که جنسیت آن را بیان یا آشکار کند، و هیچ هدف آرمانی‌ام نیست که جنسیت در پی آن باشد، جنسیت واقعیتی ازپیش‌موجود نیست.
با وجود نفوذ فراگیر مردسالاری و کاربرد مکرر تفاوت جنسی به عنوان تمایزی فرهنگی و عملیاتی، هیچ چیز در نظام دوقطبی جنسیت بدیهی و ازپیش‌داده‌شده نیست.
❤️ زنانی که روی دیوارهای تهران نیستند
❓ تا به حال خیابان‌های اصلی شهرتان را بالا و پایین رفته‌اید و هم‌زمان سرتان رو به بالا بوده است؟
اگر چنین کرده باشید، احتمالاً به مفهومی که پژوهشی در «مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران» به آن رسیده، آگاه شده‌اید. چهره‌هایی که از نقاشی‌های روی ساختمان‌ها و دیوارها به شهر نگاه می‌کنند، اغلب مردند؛ شهدا و شخصیت‌های سیاسی، مذهبی و ملی. زنان هم هستند، اما کمتر.
🟡وقتی هم تصویر زنان روی دیوارهای شهر نقش می‌بندد، بیشتر مادرند، همسرند، کسی را بدرقه می‌کنند یا در سوگ کسی نشسته‌اند؛ درحالی‌که زنانی که در شهر قدم می‌زنند، برخلاف این تصاویر، ویژگی‌های متفاوتی دارند و از یک جنس نیستند.
پژوهشی که مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران درباره بازنمایی زنان در دیوارنگاره‌های پایتخت انجام داده، تصاویر زنان در دیوارنگاره‌ها را از سطح یک مشاهده روزمره فراتر برده است.
پژوهشگران برای رسیدن به این تصویر، دیوارنگاره‌های دوره ششم مدیریت شهری، یعنی سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴، را بررسی کرده‌اند. این پژوهش تابستان امسال منتشر شده و عنوان اصلی آن «بازنمایی نقش و هویت زنان در دیوارنگاره‌های شهری با استناد بر اسناد و قوانین شهرداری» است. در مرحله نخست، ۱۰۰ دیوارنگاره ثابت در معابر و خیابان‌های پرتردد و مرکزی تهران جمع‌آوری شد. در مرحله بعد نیز ۱۵ اثر حاوی تصویر یا نماد زنان از طریق سازمان‌های مرتبط شناسایی شد.
به‌عبارت دیگر، از ۱۰۰ مورد فقط ۱۵ دیوارنگاره به زنان اختصاص داشت.
از میان این شش تصویر، نقش‌های خانوادگی و مراقبتی دست بالا را دارند و زنان کنشگر اجتماعی و سیاسی کمترین حضور را دارند.
جای بعضی زنان اما تقریباً خالی است.
❤️ چگونه گسست سیاسی، روی تجرد تاثیر می‌گذارد؟
🖍مه‌سا حریری
🟡زنان مجرد در افغانستان پس از بازگشت طالبان: از رویاهای از دست رفته تا مقاومت روزمره
تحلیل تجربه‌ی زنان افغانستانی مجرد پس از بازگشت طالبان، نیازمند چارچوبی است که تجرد را صرفاً وضعیت فقدان همسر یا مرحله‌ی موقت پیش از ازدواج تلقی نکند. تجرد در این پژوهش یک موقعیت اجتماعی و جنسیتی است که در آن دسترسی فرد به امنیت، منابع اقتصادی، اعتبار اجتماعی، تحصیل، اشتغال، رفت‌وآمد و امکان تصمیم‌گیری آینده شکل می‌گیرد.
از این منظر، معنای تجرد در زندگی زنان افغانستانی فقط از انتخاب شخصی ناشی نمی‌شود، بلکه از تعامل میان هنجارهای خانوادگی، پدرسالاری، سیاست‌های دولتی و شرایط اقتصادی تأثیر می‌پذیرد. یک زن ممکن است از نظر حقوقی مجرد باشد، اما از نظر اجتماعی استقلال نداشته باشد؛ یا ممکن است ازدواج کرده باشد، اما تصمیم او نتیجه‌ی انتخاب آزاد و برابر نبوده باشد.
✒️مفهوم singlehood دامنه‌ای وسیع‌تر از «مجرد بودن» دارد و به تجربه‌ی زیستی زندگی خارج از رابطه‌ی زوجی اشاره می‌کند. این تجربه می‌تواند رابطه‌ی فرد با خانواده، دوستان، شبکه‌های حمایتی، کار، مسکن، اقتصاد، بدن و آینده را دربرگیرد.
🌸مطالعات تجرد: فراتر از «مجرد بودن»
در زبان روزمره، مجرد بودن معمولاً به‌عنوان وضعیت نداشتن همسر تعریف می‌شود. این تعریف برای تحلیل جامعه‌شناختی کافی نیست؛ زیرا تفاوت میان تجرد موقت و پایدار، تجرد همراه با رضایت و تجرد همراه با فشار را نادیده می‌گیرد.
جامعه ممکن است تجرد را مرحله‌ای موقت پیش از ازدواج، نشانه‌ای از شکست یا نتیجه‌ی مشکلی شخصی تلقی کند. در این نگاه، زندگی زوجی شکل کامل و مطلوب بزرگسالی است و فرد مجرد باید برای وضعیت خود توضیح ارائه دهد.
مفهوم singlism به کلیشه‌سازی، انگ‌زنی و تبعیض علیه افراد مجرد اشاره دارد.
📘Ejaculate Responsibly
A Whole New Way to Think About Abortion
🖍Author: Gabrielle Stanley Blair
📖Published: 2022
📖Genre: Nonfiction · Feminism · Gender Studies · Reproductive Rights
📘«انزال مسئولانه»؛ نگاهی متفاوت به موضوع سقط جنین
🖍گابریل استنلی بلر
این کتاب مسئولیت مردان در پیشگیری از بارداری ناخواسته را بررسی می‌کند.
گابریل استنلی بلر نویسنده، وبلاگ‌نویس و فعال حوزه مسائل زنان و خانواده است. او بنیان‌گذار وب‌سایت Design Mom است و درباره فرزندپروری، جنسیت، روابط خانوادگی و مسائل اجتماعی می‌نویسد.
❤️ مدرسه فمینیستی زن روز برگزار می‌کند:
🔴دوره با همخوانی کتاب «جنسیت چیست؟»
⏺️تسهیلگر: درسا کاظمی
در این سلسله جلسات جمع‌خوانی کتاب «جنسیت چیست؟»، تلاش می‌کنیم درباره‌ی مفهوم جنسیت و جایگاه آن در زندگی روزمره تامل کنیم؛ از چگونگی شکل‌گیری تفاوت‌های جنسیتی و شیوه‌های مختلف فهم و تحلیل آنها تا نسبت جنسیت با قدرت، امر سیاسی، طبقه و نژاد.
در این مسیر، با پرسش از خودِ مفهوم جنسیت، به این فکر می‌کنیم که جنسیت چگونه بدن‌ها، هویت‌ها و روابط ما را شکل می‌دهد و آیا گریزی از آن وجود دارد؟ اگر چنین گریزی ممکن باشد، چه مسیرهای فرعی و حاشیه‌ای برای این گریز وجود دارند و هر کدام ما را به چه سمت‌وسویی هدایت می‌کنند؟
📚ساختار جلسات:
⭕️جلسه اول:
آیا امروزه همه‌ی جنسیت‌ها با هم برابرند؟ تفاوت در بین جنسیت‌ها را چطور می‌توانیم تحلیل کنیم؟
⭕️جلسه دوم:
رویکردهای مختلف در نسبت با جنسیت چیست؟ چگونه باید میان آنها دست به انتخاب زد؟
⭕️جلسه سوم:
سیاست جنسیت چیست؟ اگر برای مبارزه با قدرت به یک مای مشترک نیاز داریم، این ما چگونه ساخته می‌شود، چه هویتی دارد و چه کسانی را بیرون می‌گذارد/نمی‌گذارد؟
⭕️جلسه چهارم:
چگونه جنسیت با نژاد و طبقه می‌تواند گره بخورد؟ و آیا اصلا می‌توان تبعیض جنسیتی را به تنهایی توضیح داد؟
⭕️جلسه پنجم:
در نهایت جنسیت چیست؟ آیا می‌توان خارج از آن زندگی کرد؟
⬅️زمان برگزاری:
➖ آغاز دوره: ۴ آبان‌ماه
➖ دوشنبه‌ها ساعت ۱۸
➖ محل برگزاری: پلتفرم آنلاین اسکای‌روم
📌جهت ثبت‌نام به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید:
✈️ @Zaneruz_admin
✈️ @Zane_Ruz_Channel
🎬Erin Brockovich
🎬ارین براکویچ
🎭#تحلیل_فیلم
این فیلم داستان زنی از طبقه کارگر است که در برابر غول انرژی و گاز کالیفرنیا (PG&E) می‌ایستد و بزرگ‌ترین غرامت تاریخ پرونده‌های آسیب‌رسانی جمعی را رقم می‌زند.
⬅️با خوانش فمینیستی—به‌ویژه با رویکردهای تقاطعی، معرفت‌شناسی فمینیستی، اخلاق مراقبت و اکوفمینیسم ماتریالیستی—فیلم متنی چندلایه و انتقادی است که ساختارهای پدرسالار، نخبه‌گرایی حقوقی، پیوند سرمایه‌داری و زن‌ستیزی، و مفهوم «عاملیت زنانه» را کالبدشکافی می‌کند.
✒️ارین نماینده زنی نیست که از امتیازات فمینیسم لیبرال طبقه متوسط برخوردار باشد؛ او بازنمای زنی است که در تقاطع جنسیت، فقر، وضعیت خانوادگی (مادر مجرد با سه فرزند) و بی‌ثباتی شغلی تعریف می‌شود.
او ملکه زیبایی سابق است که سواد دانشگاهی رسمی حقوق ندارد، دو بار طلاق گرفته و حساب بانکی‌اش در آستانه صفر شدن است. نظام قضایی و بازار کار نئولیبرال، او را بر اساس «سرمایه فرهنگی» طبقه متوسط (ادبیات، مدارک تحصیلی و زبان فن‌سالارانه) ارزیابی و طرد می‌کنند. سکانس آغازین که با رد شدن مصاحبه‌های شغلی و سپس تصادف رانندگی همراه است، آسیب‌پذیری زیستی زن طبقه کارگر را در جامعه‌ای به تصویر می‌کشد که امنیت اجتماعی در آن غایب است.
✅وقتی در دادگاه خسارت تصادف، وکیل طرف مقابل سبک پوشش، لحن و گذشته او را علیه خودش استفاده می‌کند، نظام حقوقی به مثابه سیستمی بازتولیدکننده تعصبات جنسیتی و طبقاتی عریان می‌شود.
در صحنه‌ای که وکلای مؤسسه حقوقی بزرگ‌تر برای دست گرفتن پرونده وارد می‌شوند، متکبرانه ارین را زنی نادان تصور می‌کنند؛ اما وقتی ارین جزئیات پرونده و تاریخچه پزشکی، شماره تماس و سابقه بیماری بیش از ۴۰۰ شاکی را از حفظ بازگو می‌کند، اقتدار پوشالی و ازبالابه‌پایین تکنوکرات‌ها را درهم می‌شکند. او اثبات می‌کند که دانشِ همراه با همدلی و درگیری عینی، دقیق‌تر و اصیل‌تر از پرونده‌خوانی‌های بوروکراتیک و بی‌طرف‌نمایانه است.
ارین نشان می‌دهد که عاطفه و دلسوزی نقطه ضعف فعالیت حرفه‌ای نیستند، بلکه دقیقاً سوخت موتور دگرگونی و عدالت‌خواهی‌اند.
پوشش او تسلیم در برابر «نگاه مردانه» (Male Gaze) نیست؛ بلکه تصاحب و بازتعریف آن است.
این اعلامیه استقلال، از نمونه‌های بارز رد الگوی کلاسیک «ایثار مطلق مادر/همسر» به نفع «تحقق خویشتن زنانه» است.
❤️ مدرسه فمینیستی زن روز برگزار می‌کند:
🔴دوره با همخوانی کتاب «جنسیت چیست؟»
⏺️تسهیلگر: درسا کاظمی
در این سلسله جلسات جمع‌خوانی کتاب «جنسیت چیست؟»، تلاش می‌کنیم درباره‌ی مفهوم جنسیت و جایگاه آن در زندگی روزمره تامل کنیم؛ از چگونگی شکل‌گیری تفاوت‌های جنسیتی و شیوه‌های مختلف فهم و تحلیل آنها تا نسبت جنسیت با قدرت، امر سیاسی، طبقه و نژاد.
در این مسیر، با پرسش از خودِ مفهوم جنسیت، به این فکر می‌کنیم که جنسیت چگونه بدن‌ها، هویت‌ها و روابط ما را شکل می‌دهد و آیا گریزی از آن وجود دارد؟ اگر چنین گریزی ممکن باشد، چه مسیرهای فرعی و حاشیه‌ای برای این گریز وجود دارند و هر کدام ما را به چه سمت‌وسویی هدایت می‌کنند؟
📚ساختار جلسات:
⭕️جلسه اول:
آیا امروزه همه‌ی جنسیت‌ها با هم برابرند؟ تفاوت در بین جنسیت‌ها را چطور می‌توانیم تحلیل کنیم؟
⭕️جلسه دوم:
رویکردهای مختلف در نسبت با جنسیت چیست؟ چگونه باید میان آنها دست به انتخاب زد؟
⭕️جلسه سوم:
سیاست جنسیت چیست؟ اگر برای مبارزه با قدرت به یک مای مشترک نیاز داریم، این ما چگونه ساخته می‌شود، چه هویتی دارد و چه کسانی را بیرون می‌گذارد/نمی‌گذارد؟
⭕️جلسه چهارم:
چگونه جنسیت با نژاد و طبقه می‌تواند گره بخورد؟ و آیا اصلا می‌توان تبعیض جنسیتی را به تنهایی توضیح داد؟
⭕️جلسه پنجم:
در نهایت جنسیت چیست؟ آیا می‌توان خارج از آن زندگی کرد؟
⬅️زمان برگزاری:
➖ آغاز دوره: ۴ آبان‌ماه
➖ دوشنبه‌ها ساعت ۱۸
➖ محل برگزاری: پلتفرم آنلاین اسکای‌روم
📌جهت ثبت‌نام به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید:
✈️ @Zaneruz_admin
✈️ @Zane_Ruz_Channel
📓 The Turnaway Study
Ten Years, a Thousand Women, and the Consequences of Having—or Being Denied—an Abortion
🖍 Author: Diana Greene Foster
📖 Published: 2020
📖 Genre: Nonfiction · Social Science · Reproductive Health
🖊این کتاب حاصل پژوهشی ده‌ساله درباره تجربه حدود هزار زن در آمریکا است که برخی موفق به پایان خودخواسته بارداری شدند و برخی از دسترسی به آن محروم ماندند. نویسنده با مقایسه این دو گروه، پیامدهای روانی، جسمی، اقتصادی و اجتماعی سقط جنین یا محرومیت از آن را بررسی می‌کند.
✒️یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که محرومیت از پایان خودخواسته بارداری می‌تواند پیامدهای منفی قابل‌توجهی بر زندگی زنان داشته باشد.
دایانا گرین فاستر جمعیت‌شناس و پژوهشگر حوزه سلامت باروری در دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو (UCSF) و از پژوهشگران اصلی مطالعه Turnaway است.
❤️ #روزنگار_تاریخ_زنان
🗓 ۱۲ اکتبر؛ سالروز درگذشت #مارگریت_ای_نایت؛ مشهورترین مخترع زن قرن نوزدهم، معروف به توماس ادیسون مونث؛ مخترع دستگاه پاکت‌سازی
✅#معرفی_زنان_تاثیر_گذار
〰️〰️〰️〰️〰️〰️
مارگریت ای. نایت (انگلیسی: Margaret E. Knight؛ ۱۴ فوریه ۱۸۳۸ – ۱۲ اکتبر ۱۹۱۴) مخترع، و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا بود.
عمده شهرت او به دلیل اختراع پاکت کاغذی است. او را «مشهورترین مخترع زن سده ۱۹ میلادی» و «ادیسون زن» می‌نامند.