Telegram-канал pybackendhub - Python BackendHub: Unsorted

Python BackendHub

18 June 2024 21:01

یکی از دلایلی که از ORM بدم میاد اینه که خیلی وقتا خیلی implicit میشه. و یکی از دلایلی که خوشم میاد از SQLAlchemy اینه که نسبت به ORM های دیگه تا حد زیادی میشه ازش به عنوان query builder استفاده کرد با کمی چاشنی orm. که همون چاشنی یک وقتا مشکل ایجاد میکنه :)) وقتی دارین با SQLAlchemy کار میکنید باید حواستون باشه به state آبجکت. یعنی چی؟


async with session_maker.begin() as transaction:
    query = sa.select(User).where(User.id == 1).limit(1)
    user = await session.scalar(query)
    user.name = "Mani"
    await transaction.rollback()

print(user.name) # Mani ?

وقتی دارم آبجکت ORM رو mutate میکنم و بعد session رو فلاش میکنم درواقع میاد یک query میزنه و فقط اون تغییری که دادم رو تو دیتابیس اعمال میکنه. (به این کار میگن dirty tracking و تو orm های دیگه مثل جنگو میاد کل state آبجکت رو اعمال میکنه تو دیتابیس. نمیاد بگه فقط name رو تغییر بده).

اولین مشکل اینجاست که وقتی به پراپرتی name تو خط آخر برای user دارم دسترسی پیدا میکنم, ران تایم ارور میخورم. خوده sqlalchemy یک ستینگی داره که آبجکت هارو وقتی session بسته میشه expire میکنه. این expire کردن یعنی دیگه اون آبجکت اون property رو نداره. که البته میشه گفت expire_on_commit=False. یعنی اگه من کامیت کردم شما این آبجکت رو اکسپایر نکن. دیگه نباید ران تایم ارور بخورم.
اما نه , همچنان ران تایم ارور میخورم. چرا؟ چون rollback دارم میکنم transaction رو. درواقع ستینگی وجود نداره تو sqlalchemy که بگه expire_on_rollback. اگه رول بک نمیکردم مشکلی نداشت.
این دقیقا برعکس کانسپت type stateعه. تایپینگ داره به من میگه مشکلی نداره از این پراپرتی استفاده کنی. ولی ران تایم یک جور دیگه داره به من میگه.

که خیلیم منطقیه! چون شما فکر کنید من دارم میگم name رو بذار Mani. بعد بهش میگم رول بک کن. خب طبیعتا تو دیتابیس name دیگه mani نیست. نیم همون چیزیه که قبل از مانی بوده. پس تو درستی رفتارش شکی نیست. ولی با یک جمله موافقم
ORM is conceptually wrong
چرا اینقدر پیچیده کردم سناریو رو؟ و تبدیلش کردم به یک محیط implicit که درک و دیباگش اینقدر سخته؟ چرا نمیشد سادش کرد و آپدیت کردن state آبجکت رو گذاشت به عهده برنامه نویس؟ چرا اصلا یک دیتاکلس باید استیت داشته باشه؟

راه حل خودم چیه؟ راه حل خیلی منطقی ندارم ولی:
۱. سعی میکنم هیچوقت آبجکتی رو mutate نکنم. به جاش یک query میزنم که هم UPDATE کنه و هم RETURNING میکنم با خوده SQL آبجکت جدید رو.
۲. خوده transaction یک متودی داره به اسم expunge_all(). من begin رو overwrite کردم و اونو همیشه صدا زدم. اینطوری بهم گارانتی میده که اون آبجکت همیشه قابل دسترسیه. متاسفانه تنظیماتی نداره sqlalchemy که همیشه بای دیفالت اینکارو انجام بده. ولی میتونید اون کانتکس منیجر رو اوررایت کنید که همیشه اون expunge انجام شه.



@asynccontextmanager
async def my_begin(session_maker):
   async with session_maker() as transaction:
         try:
               yield transaction
         except Exception as exc:
               transaction.expunge_all()
               raise exc

async with my_begin() as transaction:
    query = sa.select(User).where(User.id == 1).limit(1)
    user = await session.scalar(query)
    user = sa.update(User).where(User.id == user.id).values({User.name: "Mani"}).returning(User)
    await transaction.rollback()

print(user.name) # No runtime issue -> Mani