424
کنجی برای تامل در تاریخ، فرهنگ، سیاست و جامعه آفریقای اسلامی
♨️سرمایهگذاری میلیاردی و مهار ایران؛ ابعاد همکاری امنیتی رژیم صهیونی و امارات در شاخ آفریقا
🔺«ایال زیسر»، خاورشناس برجسته صهیونیست و نایبرئیس دانشگاه تلآویو، در تحلیلی راهبردی بر اهمیت حیاتی پیوند میان رژیم صهیونی و «سومالیلند» در شاخ آفریقا تأکید کرده و پرده از همکاریهای گسترده تلآویو و ابوظبی در این منطقه برداشته است. زیسر معتقد است سومالیلند به دلیل موقعیت استراتژیک در دهانه دریای سرخ و همجواری با پایگاههای حوثیها در یمن، وزنه امنیتی و اقتصادی مهمی برای رژیم است. بر اساس این گزارش، «اسرائیل در این مسیر تنها نیست» و با هماهنگی کامل امارات متحده عربی عمل میکند؛ کشوری که نه تنها به دنبال تثبیت نفوذ خود در سومالیلند است، بلکه آمادگی خود را برای سرمایهگذاریهای کلان مالی جهت دستیابی به این هدف اعلام کرده است.
🔺نکته حائز اهمیت دیگر که زیسر به آن اشاره میکند، قراردادهای تسلیحاتی و خرید تجهیزات نظامی به ارزش میلیاردها دلار است که اخیراً میان امارات و رژیم صهیونی منعقد شده و بخشی از منظومه همکاریهای عمیق نظامی در منطقه محسوب میشود. این همگرایی که با حمایت ایالات متحده برای مهار نفوذ ایران و چین صورت میگیرد، در واقع نسخه نوین «دکترین پیرامون» بنگوریون است که در آن متحدانی چون یونان، قبرس و امارات، جایگزین شرکای سابق نظیر ترکیه و ایران شدهاند. زیسر تأکید میکند که این پیوندهای راهبردی، از جمله وابستگی مصر و اردن به منابع انرژی رژیم صهیونی، در کنار نوسازی «پیمان اقلیتها» با گروههایی چون دروزیها و کردها، بخشی از یک نقشه کلان برای تغییر بنیادین جغرافیای سیاسی خاورمیانه است. این راهبرد به دنبال تثبیت دستاوردهای نظامی رژیم از طریق ایجاد یک نظام همکاری پایدار با کشورهای عربی میانهرو و تأمین امنیت در آبراههای حیاتی منطقه است.
#امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
💢روزنامه عبری والا: سومالیلند برای تقابل با انصارالله، کوچ اجباری فلسطینیها و خنثیسازی اقدامات چین به رسمیت شناخته شد
🔹نور نیوز در گزارشی به نقل از روزنامه صهیونیستی والا نوشت: با اعلام بهرسمیتشناختن منطقه جداییطلب سومالیلند در شاخ آفریقا از سوی رژیم صهیونیستی، تحرکاتی که دههها بهصورت پنهان جریان داشت، این بار پدیدار شده است؛ تحرکاتی که با هدف بهرهبرداری از فرصتهای عظیم این منطقه بهدلیل موقعیت بسیار حساس و راهبردی آن صورت میگیرد.
🔹رژیم صهیونیستی با اعلام این تصمیم در روز گذشته، به نخستین طرفی تبدیل شد که استقلال منطقه سومالیلند(با جمعیت 6.2 میلیون نفری) را بهرسمیت میشناسد؛ منطقهای که از سال ۱۹۹۱ و پس از اعلام جدایی از سومالی گرفتار بحران، عملاً بهعنوان یک دولت براساس سیاست امر واقع اداره میشود.
🔹این اقدام با حمایت امارات انجام شده و رژیم صهیونیستی امیدوار است آمریکا را نیز با خود همراه کند؛ اقدامی که بهعنوان وزنهای در برابر گسترش نفوذ چین در منطقه تلقی میشود. این تصمیم در عین حال خشم مصر و ترکیه را نیز برانگیخته است.
🔹انتظار میرود این گام رژیم صهیونیستی پیامدهای راهبردی گستردهای برای کل منطقه شاخ آفریقا به همراه داشته باشد. برای سومالیلند، این اقدام یک دستاورد دیپلماتیک پس از ۳۴ سال از اعلام استقلال از سومالی بهشمار میرود؛ اقدامی که با محکومیت فوری دولت سومالی و نیز متحدان آن یعنی مصر و ترکیه مواجه شد.
🔹سومالیلند از شمالغرب با جیبوتی و از غرب و جنوب با اتیوپی هممرز است و در ساحل خلیج عدن، مقابل یمن قرار دارد. این موقعیت جغرافیایی با توجه به سیطره انصارالله بر بخشهایی از یمن، به سومالیلند اهمیت ویژهای برای رژیم صهیونسیتی میبخشد.
🔹طبق گزارشهای مختلف در ماههای گذشته، از سومالیلند بهعنوان یکی از گزینههای احتمالی آنچه رژیم صهیونیستی «مهاجرت داوطلبانه» ساکنان نوار غزه مینامد، یاد شده بود؛ موضوعی که بعدها تکذیب شد.
🔹رژیم صهیونیستی و سومالیلند در تلاش برای جلب حمایت آمریکا اعلام کردند که برقراری روابط میان دو طرف «در چارچوب روح توافقنامههای ابراهیم» صورت میگیرد. بهجز اسرائیل، تنها طرفی که با سومالیلند روابط رسمی دارد، تایوان است؛ کشوری که خود نیز بهطور گسترده از سوی جامعه بینالمللی بهرسمیت شناخته نمیشود.
🔹بر اساس گزارشها، امروز یک هیأت آمریکایی وارد این منطقه شده است. چند ماه پیش نیز روزنامه «والاستریت ژورنال» گزارش داده بود که سومالیلند به دولت ترامپ پیشنهاد داده است در ازای بهرسمیتشناختن استقلالش، اجازه ایجاد یک پایگاه نظامی آمریکا در خاک خود را بدهد.
🔹سومالیلند همچنین روابط نزدیکی با امارات دارد؛ کشوری که یک پایگاه نظامی در شهر بربره در اختیار دارد که شامل بندر نظامی و باند فرود برای هواپیماهای جنگی و ترابری است. برآوردها حاکی از آن است که این پایگاه نقش محوری در کارزار امارات علیه انصارالله در یمن ایفا میکند؛ امارات همچنین از دیگر نیروهای جداییطلب که اخیراً بخشهایی از جنوب یمن را در کنترل گرفتهاند، حمایت میکند.
🔹کشور دیگری که منافع قابل توجهی در سومالیلند دارد، اتیوپی است. این کشور در اوایل سال جاری میلادی یادداشت تفاهمی امضا کرده بود که میتوانست دسترسی آن به دریای سرخ را فراهم کند، اما این توافق تحت فشار کشورهای همسایه به حالت تعلیق درآمد.
🔹رئیس سومالیلند پیشتر در گفتوگویی با روزنامه گاردین گفته بود: «این فقط مسئله زمان است؛ نه اینکه آیا بهرسمیتشناختن سومالیلند اتفاق خواهد افتاد یا نه، بلکه اینکه چه زمانی و توسط چه کسی این کار انجام میشود.»
🔹طبق گزارشها، در داخل دولت آمریکا درباره بهرسمیتشناختن سومالیلند اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی نگراناند که این اقدام به همکاری نظامی با دولت سومالی آسیب بزند. آمریکا نیروهایی در سومالی مستقر دارد و از ارتش این کشور در جنگ با گروه الشباب وابسته به القاعده، حمایت میکند.
🔹در مقابل، سومالیلند بهعنوان وزنهای متعادلکننده در برابر افزایش حضور چین در جیبوتی همسایه تلقی میشود؛ کشوری که خود نیز به صف محکومکنندگان شناسایی اسرائیل از سومالیلند پیوسته است.
🔹در اوت سال گذشته، سناتور جمهوریخواه تد کروز در نامهای به دونالد ترامپ خواستار بهرسمیتشناختن سومالیلند شد و آن را متحد اسرائیل دانست که از توافقنامههای ابراهیم حمایت کرده است.
🔸کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
💢اختلاف در یمن، شاهبیت اختلاف ابوظبی-ریاض در کل منطقه
🔹به نظر نمیرسد تحولات شرق یمن آخرین حلقه از زنجیره تقابل سعودی ـ اماراتی باشد؛ نه فقط در درون این کشور، بلکه در سطح کل منطقه. با این حال، گسترش نفوذ امارات در یمن نشان میدهد که ابوظبی دیگر عربستان را همچون «برادر بزرگتر»ی که باید از هژمونیاش بیم داشت، تلقی نمیکند.
🔹این امر بهروشنی در تحرک امارات در یک مقطع سیاسی حساس نمایان شد؛ تحرکی که از این برداشت سرچشمه میگیرد که توان عربستان برای یکسرهسازی تحولات بهطور محسوسی کاهش یافته و سرمایهگذاری سریع در این خلأ میتواند موازنههای قدرت در خلیج فارس را برای دهههای آینده بازترسیم کند.
🔹رویدادهای شرق یمن ریشههای یک منازعه را آشکار ساخت که در پوشش تفاهمات اعلامی پنهان مانده بود. این تحولات پرسشهای عمیقی را درباره حدود عقبنشینی عربستان و بازتابهای آن بر نقش این کشور در یمن و پیامدهای آن برای جایگاه منطقهای ریاض برانگیخت.
🔹زیانهای انباشته عربستان، صرفاً به ناکامی در پایاندادن به رویارویی با جنبش انصارالله محدود نماند، بلکه به عقبنشینی قابلتوجهی در برابر شریک اصلیاش در «ائتلاف عربی» نیز انجامید؛ مسیری که میتواند عربستان را عملاً از صحنه یمن خارج کند و فرسایش تدریجی نفوذ آن را نهتنها در یمن، بلکه در دیگر میدانهایی که عمق راهبردی این کشور محسوب میشوند، آغاز کند.
🔹رقابت این دو منحصر در یمن نیست و به دیگر مناطق از جمله شاخ آفریقا نیز گسترش یافته است. ابوظبی در این جغرافیا از اتیوپی در منازعهاش با اریتره حمایت میکند، همزمان به نیروهای «پشتیبانی سریع» در سودان برای یکسرهکردن نبرد با ارتش این کشور کمک میرساند. همچنین از طریق جمهوری سومالیلند حمایت میکند و با سرمایهگذاری در بندر راهبردی بربره، حضور خود را تثبیت کرده و در عین حال، حمایتهای امنیتی محدودی برای تقویت نیروهای محلی آنجا ارائه میدهد.
🔹افزون بر این، امارات کنترل جزایر و بنادر جنوبی یمن را در دست دارد و همزمان حضور خود را در بنادر حیاتی آنسوی دریای سرخ در شاخ آفریقا تقویت کرده است؛ امری که به این کشور توان دوگانهای برای کنترل مسیرهای تجارت و کشتیرانی بینالمللی میبخشد.
🔹در مقابل و در روزهای اخیر، عربستان از رئیسجمهور اریتره و عبدالفتاح البرهان، رئیس شورای حاکمیتی سودان میزبانی کرد؛ دو شخصیتی که از ریاض خواستند در پروندههای بحرانی منطقه مداخله کرده و نفوذ روبهرشد دیگر قدرتها را مهار کند.
🔹این امر تلاشی از سوی عربستان برای بازیابی نقش منطقهای خود در آن حوزهها را برجسته میسازد. با این حال، عربستان در عمل تنها از ابزارهای اقتصادی و دیپلماتیک محدودی برخوردار است و در مقایسه با امارات، از توان کمتری برای تأثیرگذاری میدانی مستقیم بهره میبرد؛ در حالی که ابوظبی بهنوبه خود، حضوری عینی و عملی بر زمین در سودان، اریتره و شرق آفریقا بنا نهاده است.
🔹افورقی نیز در یک گفتوگوی مطبوعاتی به این دگرگونی اشاره کرده و گفته است که نقشهای منطقهای برخی کشورهای دیگر ــ با اشارهای آشکار به امارات ــ به پیچیدهتر شدن صحنه منطقهای انجامیده است؛ چه در لیبی از طریق انتقال سلاح و چه در یمن از راه حمایت از پروژههای تجزیهطلبانهای که وحدت دولت را تهدید کرده و زمینه نفوذ فزاینده خارجی را فراهم میسازد.
🔹وی افزود که نفوذ قدرتهای منطقهای کوچکتر ــ کنایهای به امارات ــ در شاخ آفریقا و در امتداد دریای سرخ بهطور چشمگیری گسترش یافته و از عربستان خواست متناسب با وزن سیاسی و اقتصادی جهانی خود، بازآرایی جایگاهش را در دستور کار قرار دهد.
🔹در همین حال، تشدید تنشها در یمن در پی رویدادهای حضرموت و المهره ادامه دارد و یکی از نمودهای آن، عرصه رسانهای است. در این چارچوب، عضوان الأحمری، روزنامهنگار سعودی نزدیک به دیوان پادشاهی، حملهای تند علیه شورای انتقالی جنوب آغاز کرد و نسبت به پیامدهای گسترش نفوذ این شورا در استانهای شرقی، بهویژه حضرموت و المهره، هشدار داد.
🔹الأحمری در مقالهای که در وبسایت «ایندیپندنت عربی» منتشر شد، بر اهمیت راهبردی این دو استان برای ریاض، بهعنوان عمق مستقیم امنیت ملی عربستان، تأکید کرد و تصریح نمود که پادشاهی اجازه نخواهد داد هیچ طرفی در پرونده یمن دست به «بازی» بزند؛ اشارهای صریح به مخالفت با نفوذ امارات در این مناطق.
🔹با این حال، به باور ناظران، این تشدید لحن رسانهای بیش از آنکه از توان واقعی برای تغییر موازنههای قدرت حکایت کند، بازتابدهنده نگرانی فزاینده عربستان است؛ بهویژه در شرایطی که تعدد تشکلهای نظامی در مرزهای این کشور افزایش یافته و برخی از آنها به ابزارهای نفوذ و اهرم فشار در اختیار قدرتهای منطقهای و بینالمللی بدل شدهاند.
🔸کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
♨️امارات: متعهد به آتشبس بشردوستانه در سودان؛ «اخوانالمسلمین جایی در آینده سودان ندارد»
🔺یک مقام ارشد امارات متحده عربی گفت این کشور به برقراری آتشبس فوری بشردوستانه و توقف جنگ در سودان متعهد است، اما تأکید کرد که این کشور نباید به پناهگاهی برای تروریستها تبدیل شود.
🔺لانا نُسِیبه، وزیر مشاور امارات در یک کنفرانس خبری مشترک با دوبراوکا شویتسا، کمیسر اروپایی اتحادیه مدیترانه در ابوظبی افزود کشورهای میانجیگر، شامل آمریکا، مصر، عربستان و امارات، توافق دارند که سودان نباید به محل امنی برای تروریستها تبدیل شود و «اخوانالمسلمین» نباید هیچ آیندهای در آنجا داشته باشد. وی با اشاره به اینکه هر دو طرف درگیر در سودان «از کمکهای غذایی بهعنوان سلاح استفاده کردهاند»، اظهار داشت که دولت مستقل با رهبری مدنی، آیندهای باثبات و امن برای سودان است.
🔺انور قرقاش، مشاور دیپلماتیک بنزاید نیز ماه گذشته گفته بود امارات میخواهد سودان از نظر ژئوپلیتیک «عاملی در ثبات منطقه» باشد و برای تحقق این امر، اخوانالمسلمین و «سایر گروههای افراطی» نباید هیچ نفوذی داشته باشند.
🔺ابوظبی بهعنوان متهم اصلی فجایع انسانی در بحران سودان، چندی پیش با لابیگری گسترده، از اشاره به نام امارات در قطعنامه پارلمان اروپا درباره جنگ سودان جلوگیری کرده بود.
#امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
💢استفاده امارات از توپهای ساخت چین برای حمایت از نیروهایش در یمن و سودان
🔹پایگاه نظامی آمریکایی Defense Blog فاش کردکه توپهای هاوتزر ساخت چین از نوع AH4 با کالیبر ۱۵۵ میلیمتر برای نخستین بار در اختیار نیروهای العمالقه جنوبی که تحت حمایت امارات در یمن هستند، مشاهده شده است؛ موضوعی که نشاندهندۀ ادامه حمایت خارجی و تغییر دینامیک درگیری در این کشور است.
🔹این وبسایت در گزارش خود افزود که همین مدل اخیراً در اختیار نیروهای الدعم السریع مورد حمایت امارات در سودان نیز ثبت و مستندسازی شده است. بر اساس دادههای «مؤسسه بینالمللی پژوهشهای صلح استکهلم»، امارات تنها کاربر خارجی تأییدشده سامانه AH4 خارج از چین به شمار میآید.
🔹استفاده از این سامانه در چندین درگیری منطقهای، میزان نفوذ ابوظبی در نیروهای نیابتیاش و نقش مستمر آن در شکلدهی به توازن نظامی در یمن و سودان را برجسته میکند.
🔹توپ AH4 که توسط شرکت دولتی چینی نورینکو (NORINCO) ساخته میشود، یک هاوتزر سبکوزن ۱۵۵ میلیمتری کششی است که برای ایجاد توان تحرک تاکتیکی بیشتر نسبت به توپخانه سنگین سنتی طراحی شده است.
🔹وزن این سامانه حدود ۴.۵ تُن است؛ وزنی بسیار کمتر از هاوتزرهای قدیمی کششی که وزن آنها به ۱۸ تُن میرسید. این کاهش وزن اجازه میدهد تا سامانه بتواند توسط بالگردهای سنگینبر مانند CH-47 یا Mi-26 و همچنین هواپیماهای ترابری تاکتیکی نظیر C-130 یا Y-8 حمل و جابهجا شود.
🔹طراحی نورینکو شباهت زیادی به هاوتزر فوقسبک M777 آمریکایی ساخت شرکت BAE Systems دارد که وزن آن حدود ۴.۲ تُن است. هر دو سامانه برای پاسخگویی به نیاز روبهرشد قدرت آتش دوربرد با قابلیت جابهجایی سریع در زمینهای ناهموار طراحی شدهاند و میتوان آنها را بهصورت هوابرد منتقل کرد.
🔹همچنین طبق ارزیابیهای متعدد، سامانه AH4 با بهکارگیری گلولههای راکتیشده، بردی تا ۴۰ کیلومتر فراهم میآورد. این برد امکان پشتیبانی از یگانهای زمینیِ متحرک و هدفگیری مواضع دوردست را بدون اتکا به سامانههای توپخانهای سنگینتر و کمتحرکتر میدهد.
🔹تصاویر منتشرشده از یمن نشان میدهد که این هاوتزر در اختیار نیروهای العمالقة الجنوبية یکی از برجستهترین نیروهای مورد حمایت امارات قرار گرفته است؛ نیروهایی که در خطوط اصلی نبرد علیه انصارالله و در تقابل با نیروهای ضد امارات در جنوب مشارکت دارند.
🔹همچنین ظهور سامانه AH4 پس از انتشار تصاویر تأییدشده همین مدل در سودان صورت میگیرد؛ جایی که این سامانه توسط واحدهای نیروهای الدعم السریع که حمایت گستردهای از امارات دریافت کردهاند، مورد استفاده قرار میگیرد.
🔹تحلیلگران ناظر بر جریانهای انتقال تسلیحات در منطقه بر این باورند که حضور همان سامانه چینی در دو درگیری که امارات در آنها نقش محوری دارد، به احتمال زیاد اتفاقی نیست. امارات همواره در ارتقای توان آتش نیروهای متحد خود سرمایهگذاری کرده است و قابلیت تحرک توپ AH4، یک مزیت مهم در محیطهایی به شمار میآید که نیازمند بازآرایی سریع نیروها هستند.
🔹این هاوتزر میتواند به سرعت جابه جا شود، آتش دقیق اجرا کند و پیش از ظهور تهدیدات ضدباتری، جابهجا شود؛ قابلیتی که هم در زمینهای دشوار یمن و هم در میدانهای پراکنده سودان بسیار ارزشمند است.
🔹چین و امارات متحده عربی هیچ بیانیه رسمیای درباره انتقال این سامانه یا استفاده عملیاتی آن توسط گروههای نیابتی یا نیروهای همپیمان منتشر نکردهاند. چین معمولاً در مورد انتشار عمومی اطلاعات مربوط به صادرات تسلیحاتی خود بسیار محافظهکار است و ابوظبی نیز غالباً از پرداختن به جزئیات تجهیزاتی که در اختیار نیروهای متحدش قرار میدهد، خودداری میکند.
🔸کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
♨️ تقابل در ساحل و شمال آفریقا؛ خط و نشان الجزایر برای جاهطلبیهای نظامی امارات
🔺 وبسایت میدل ایست آی در گزارشی اختصاصی به بررسی تشدید تنشها میان الجزایر و امارات متحده عربی پرداخته است. طبق این گزارش، امارات در حال اجرای یک طرح تهاجمی برای گسترش «ردپای نظامی» خود در سراسر آفریقا، از لیبی و سودان گرفته تا چاد و اوگاندا است. ابوظبی با تأسیس پایگاههای نظامی، تأمین مالی گروههای نیابتی و ارسال تسلیحات، میکوشد تا شبکهای از نفوذ را برای کنترل منابع و مسیرهای لجستیکی ایجاد کند؛ اقدامی که اکنون با واکنش سخت الجزایر مواجه شده است.
🔺 الجزایر که خود را قدرت برتر امنیتی در شمال آفریقا میداند، رسماً «خطوط قرمزی» را برای ابوظبی ترسیم کرده است. مقامات الجزایری معتقدند که حضور نظامی فزاینده امارات در کشورهای همسایه (بهویژه در لیبی و منطقه ساحل شامل مالی و نیجر)، تلاشی عامدانه برای «محاصره ژئوپلیتیک» الجزایر و بیثبات کردن حیاط خلوت امنیتی این کشور است. الجزایر این تحرکات را نه اقدامات یک شریک عربی، بلکه رفتارهای خصمانه یک رقیب استراتژیک میبیند.
🔺 ریشههای این درگیری عمیقتر از رقابت بر سر نفوذ است و به تضاد بنیادین در دکترین دو کشور بازمیگردد. الجزایر، امارات را متهم میکند که با «پولپاشی سیاسی» و عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی، در حال مهندسی نظم جدیدی در آفریقا است که منافع ملی الجزایر (از جمله در پرونده صحرای غربی و حمایت از مراکش) را هدف قرار داده است. الجزایر نگران است که پایگاههای اماراتی به سکویی برای نفوذ اطلاعاتی رژیم صهیونیستی در مرزهای جنوبی این کشور تبدیل شوند.
🔺 گزارش تأکید میکند که صبر استراتژیک الجزایر لبریز شده و این کشور با استفاده از اهرمهای دیپلماتیک و نفوذ خود در اتحادیه آفریقا، کمپینی را برای مهار و عقب راندن نفوذ امارات آغاز کرده است. آنچه در جریان است، یک جنگ سرد تمامعیار در شمال آفریقا است که در آن الجزایر مصمم است اجازه ندهد دلارهای نفتی ابوظبی، معماری امنیتی منطقه را به زیان این کشور تغییر دهد.
#امارات
https://www.middleeasteye.net/news/uae-expands-its-military-footprint-africa-algeria-draws-line-sand
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
⭕️ ایمان زیر تیغ: رمزگشایی از بحران امنیت مذهبی در نیجریه
در نوامبر ۲۰۲۵، دولت ایالات متحده، با استناد به «کشتار سیستماتیک مسیحیان»، نیجریه را بار دیگر در فهرست «کشورهای مورد نگرانی ویژه» قرار داد و تهدید به مداخله نظامی مستقیم کرد. این یادداشت استدلال میکند که اگرچه خشونت علیه جوامع مسیحی در نیجریه واقعی، هولناک و نیازمند توجه فوری است، اما چارچوب آمریکایی «نسلکشی مسیحیان» و «جنگ ترور اسلامی»، یک سادهسازی خطرناک و تقلیلگرایانه است. این روایت، سه بحران مجزا اما در هم تنیده را به اشتباه در هم ادغام میکند: اول، تروریسم جهادی بوکوحرام ؛ دوم، مناقشه قومی-اقتصادی بر سر منابع بین دامداران و کشاورزان (که به اشتباه «جهاد […]
🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/35722
🏷 #بوکوحرام #جنگ_مذهبی #نیجریه
@dolatedin
♨️تشدید بحران سودان با دلارهای اماراتی و تانکرهای لیبیایی
🔺گزارشهای تازه منتشر شده نشان میدهند که نیروهای وابسته به خلیفه حفتر در شرق لیبی، تحت نظارت و با تأمین مالی مستقیم امارات متحده عربی، به شریان حیاتی تأمین سوخت برای «نیروهای پشتیبانی سریع» (RSF) در جنگ داخلی سودان تبدیل شدهاند. طبق تحقیقات، محمولههای عظیم سوخت از بندر بنغازی وارد شده، و تحت تدابیر شدید امنیتیِ «ارتش ملی لیبی» به شهر بیابانی و راهبردی «کوفره» در جنوب شرقی این کشور منتقل میشوند.
🔺«کوفره» به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک خاص خود در تقاطع مرزهای لیبی، سودان و چاد، اکنون به عنوان هاب اصلی لجستیکی جنگ عمل میکند. این منطقه که تحت کنترل کامل تیپهای ویژه حفتر (از جمله تیپ سبل السلام) قرار دارد، امکان عبور امن کاروانهای تانکر سوخت را از مسیرهای صعبالعبور بیابانی به سمت دارفور فراهم کرده است. منابع آگاه تأکید دارند که امارات تمامی هزینههای این عملیات پیچیده را متقبل شده تا متحدان خود (نیروهای حمیدتی) را در برابر ارتش رسمی سودان سرپا نگه دارد.
🔺این کریدور تدارکاتی در حالی فعال است که پیشتر کارشناسان سازمان ملل نیز از ارسال تسلیحات توسط نیروهای حفتر به سودان پرده برداشته بودند. ناظران هشدار میدهند که تداوم این خط ارتباطی، ضمن نقض آشکار تحریمهای بینالمللی، عاملی تعیینکننده در طولانی شدن درگیریهای ویرانگر سودان و تضعیف تلاشهای صلح محسوب میشود.
#امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
♨️گسترش نقش امارات در آفریقا؛ بررسی ایجاد هاب لجستیکی در جمهوری آفریقای مرکزی
🔺فوستین توادرا ، رئیس جمهوری آفریقای مرکزی، ، برای تأمین هزینه استقرار نیروهای «آفریقا کورپس» (ساختار جدید نظامی روسیه متشکل از عناصر سابق گروه واگنر)، به امارات متحده عربی روی آورده است. بنابه گزارشها، مسکو از «بانگی» خواسته میلیاردها فرانک CFA (معادل میلیونها دلار) برای حفظ حضور این نیروها پرداخت کند؛ رقمی که دولت آفریقای مرکزی توان تأمین نقدی آن را ندارد. به همین دلیل، توادرا به دنبال جبران بخشی از هزینهها از طریق امتیازدهی در بخش معدن، از جمله طلا، اورانیوم و آهن است.
🔺توادرا در سفر اخیر خود به ابوظبی، به دعوت محمد بن زاید، مذاکراتی درباره کمک مالی امارات برای ادامه همکاری امنیتی با روسیه انجام داد. منابع آگاه میگویند امارات در حال بررسی نقشآفرینی فعالتر در آفریقای مرکزی است و این کشور میتواند به «هاب لجستیکی» ابوظبی برای پشتیبانی از متحدانش در منطقه، از برخی نیروهای درگیر در جنگ سودان، تبدیل شود.
🔺موقعیت جغرافیایی حساس آفریقای مرکزی، بهویژه منطقه واکاگا در مرز چاد و سودان، محور اصلی دستور کار امنیتی ابوظبی در منطقه است؛ که دسترسی امارات به یک باند فرود کوچک در منطقه واکاگا در مرز چاد و سودان را نیز فراهم میکند؛ نقطهای که ظرفیت تبدیل شدن به یک مرکز لجستیکی مهم برای پشتیبانی از نیروهای واکنش سریع سودان (RSF) را دارد.
🔺این باند تحت نظارت اعضای پیشین گروه واگنر قرار دارد؛ و قرار است جایگزین پایگاه هوایی امجرس در چاد شود که استفاده ابوظبی از آن، واکنش منفی شخصیتهای سیاسی و فرماندهان نظامی قبیله زغاوه را برانگیخته است.
🔺چنین توافقی میتواند دو هدف کلیدی را برای امارات محقق کند: تقویت نفوذ و شبکه همکاریهای امنیتی ابوظبی در ساحل و آفریقای مرکزی، بهویژه با دسترسی به منابع غنی طلا؛ و ایجاد یک پایگاه عملیاتی برای حمایت از بازیگران نیابتیاش در منطقه. اگرچه تحلیلگران میگویند خطر درگیریهای ژئوپلیتیک را برای دولت توادرا افزایش خواهد داد.
#امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
💢 چالشهای جدید برای خط حمل و نقل دریایی در آبراهههای اطراف یمن
🔹 بلومبرگ در گزارشی مینویسد که بیثباتی در یمن و منطقه شاخ آفریقا باعث ازسرگیری فعالیتهای دزدی دریایی در سواحل سومالی شده است؛ مسئلهای که نگرانیهای زیادی را برای یکی از پرترافیکترین مسیرهای کشتیرانی جهان برانگیخته است.
🔹 طبق گزارش «عملیات تجارت دریایی بریتانیا»، تنها در ماه جاری سه حادثه در سواحل سومالی ثبت شده که نشانهای از تداوم تهدید دزدان دریایی است؛ تهدیدی که بیش از یک دهه سواحل شرق آفریقا را درگیر کرده بود.
🔹 اوج حملات در سال ۲۰۱۱ با ثبت ۱۷۶ مورد بود؛ در حالیکه ماجرای ربایش معروف سال ۲۰۰۹ مبنای فیلم «کاپیتان فیلیپس» (با بازی تام هنکس) شد که در سال ۲۰۱۳ نامزد اسکار بود. پس از آن، با افزایش گشتهای بینالمللی، حضور نیروی دریایی اتحادیه اروپا (EU Navfor)، استفاده از محافظان مسلح در کشتیها و تقویت دولت مرکزی سومالی، این حملات کاهش یافت.
🔹 مأموریت آتالانتا وابسته به اتحادیه اروپا در پاسخ به ایمیلی ادعا کرد کرد که بیثباتی ناشی از تهدیدهای انصارالله در یمن، افزایش تنشهای منطقهای و درگیریهای داخلی، زمینه را برای شبکههای دزدان دریایی فراهم کرده تا دوباره فعالیت خود را از سر گیرند.
🔹 نیروی دریایی ایتالیا که بخشی از مأموریت آتالانتا است، اخیراً نفتکشی با پرچم مالت را نزدیک شهر «إیل» آزاد کرده است؛ شهری که در اواخر دهه ۲۰۰۰ یکی از پناهگاههای اصلی دزدان دریایی بود. این نیرو اعلام کرد که هرچند دزدی دریایی مهار شده، اما هنوز بهطور کامل ریشهکن نشده است.
🔹 تلاشهای فشرده برای مقابله با دزدی دریایی طبق گزارش دفتر بینالمللی دریانوردی، در ۹ ماه نخست سال جاری پنج حادثه دزدی دریایی در آبهای سومالی و خلیج عدن گزارش شده است. این سازمان از افزایش حملات در اقیانوس هند طی هفته گذشته ابراز نگرانی کرده است.
🔹 دنیل مولر، تحلیلگر ارشد شرکت امنیت دریایی «امبری» گفت: «افزایش تلاشهای نظامی برای مقابله با دزدی دریایی و اجرای گسترده اقدامات امنیتی در کشتیها احتمال ربایش یا تصرف را کاهش میدهد، اما این اقدامات تنها به علائم میپردازد، نه به ریشههای اقتصادی و اجتماعی که مردم را به دزدی دریایی سوق میدهد.»
🔹 با وجود تصویب قوانین ضددزدی دریایی در پارلمان سومالی، این کشور هنوز از نظر منابع و توانایی برای مقابله با جرایم دریایی ضعیف است و برای حفاظت از مقامات و زیرساختهای حیاتی به نیروهای خارجی وابسته است.
🔹 سومالی در حال خروج از دههها جنگ داخلی است و در سال ۲۰۲۳ از کاهش بدهی به ارزش ۴.۵ میلیارد دلار بهرهمند شد، اما همچنان با تهدیدهای مداوم شبهنظامیان وابسته به القاعده روبهروست.
🔹 تهدیدهای دریایی انصارالله همچنان پابرجاست. وبگاه آمریکایی gCaptain گزارش داد که آتشبس دریایی اعلامشده از سوی جنبش انصارالله به معنای رفع کامل خطر نیست.
🔹 مارتین کیلی، رئیس بخش مشاوره گروه خطرات EOS گفت: «اگرچه از ۱۱ نوامبر حملات انصارالله بهطور چشمگیری کاهش یافته، اما توانایی آنها برای انجام حملات با موشک، پهپاد و شناورهای بدون سرنشین علیه کشتیهای تجاری همچنان وجود دارد.»
🔹 انصارالله پس از آغاز جنگ رژیم صهیونیستی و حماس در اکتبر ۲۰۲۳، کارزار خود را علیه کشتیهای تجاری مرتبط با رژیم صهیونیستی در دریای سرخ آغاز کرد و تاکنون بیش از ۱۰۰ کشتی را هدف قرار داده است؛ چهار کشتی را غرق و یک کشتی را توقیف کردهاند که در نتیجه آن دستکم هشت ملوان کشته شدند. این اقدامات موجب شد بسیاری از خطوط کشتیرانی مسیر خود را دورِ آفریقا انتخاب کنند که باعث افزایش هزینه، زمان عبور و نرخ حملونقل شد.
🔹 کارشناسان غربی میگویند هرچند اعلام تعلیق عملیات از سوی انصارالله موقتاً به صنعت حملونقل جهانی آرامش بخشیده است، اما ماهیت مشروط آتشبس و توان نظامی انصارالله ایجاب میکند که شرکتهای کشتیرانی غربی همچنان هوشیار بمانند و بهویژه در مورد کشتیهای مرتبط با رژیم صهیونیستی، متحدان آن یا منافع غربی، وضعیت امنیتی را از نزدیک دنبال کنند.
🔸کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
♨️ تهدید نیجریه؛ «دفاع از مسیحیان» یا استراتژی مداخله؟
🔷 دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز شنبه در اقدامی تنشزا، اعلام کرد که به پنتاگون دستور داده است تا «برنامهریزی برای اقدام نظامی احتمالی» علیه نیجریه را آغاز کند.
🔷 گاردین گزارش داد که ترامپ، دولت نیجریه را مستقیماً به «آزار و اذیت و کشتار مسیحیان» متهم کرده است. این موضعگیری تند، در یک پست مفصل در شبکههای اجتماعی منتشر شد.
🔷 «اگر دولت نیجریه همچنان اجازه کشتار مسیحیان را بدهد، ایالات متحده فوراً تمام کمکها و مساعدتهای خود به نیجریه را متوقف خواهد کرد و ممکن است با توان نظامی خود وارد این کشور رسوا شده شود تا «تروریستهای اسلامگرا» را که مرتکب این جنایات وحشتناک میشوند، کاملاً از بین ببرد. من بدینوسیله به وزارت جنگ دستور میدهم تا برای اقدام احتمالی آماده شود. اگر حمله کنیم، سریع، وحشیانه و جالب خواهد بود؛ درست مانند اراذل و اوباش تروریست که به مسیحیان گرامی ما حمله میکنند!»
🔷 این تهدید پس از آن صورت میگیرد که دولت ترامپ پیشتر نیجریه را در فهرست «کشورهای با نگرانی ویژه» در مورد آزادیهای مذهبی قرار داده بود.
@dolatedin
♨️افزایش چشمگیر واردات طلای امارات از سودان جنگزده در سال ۲۰۲۴
🔺دادههای تازه نشان میدهد واردات طلای امارات از سودانِ جنگزده در سال ۲۰۲۴ به حدود ۲۹ تن رسیده است؛ رقمی که نسبت به ۱۷ تن در سال پیش، حدود ۷۰ درصد افزایش دارد. بر اساس آمار پایگاه تجاری سازمان ملل (Comtrade)، امارات همچنین در همین سال ۱۸ تن طلا از چاد و ۹ تن از لیبی وارد کرده است؛ کشورهایی که بنا به گزارش سازمان غیردولتی «سویساید» مسیرهای خروج طلای تحت کنترل نیروهای واکنش سریع (RSF) در سودان محسوب میشوند.
🔺بنابه اعلام سویساید، الگوهای تجاری نشان میدهد امارات همچنان مقصد اصلی طلای قاچاقشده از سودان است. طبق دادهها، مجموع واردات طلای امارات از قاره آفریقا در سال ۲۰۲۴ به ۷۴۸ تن رسیده که نسبت به سال گذشته ۱۸ درصد رشد نشان میدهد.
🔺امارات اکنون دومین واردکننده بزرگ طلا در جهان است، اما همچنان با انتقادهایی درباره نقش خود در تجارت «طلای درگیر در مناقشه» (conflict gold) روبهروست. این کشور در سال ۲۰۲۳ قانونی منطبق با دستورالعملهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) تصویب کرد و در سال ۲۰۲۴ از فهرست کشورهای پرخطر در زمینه پولشویی خارج شد.
#امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
♨️عملیات پنهانی امارات در سومالی برای تسلیح نیروهای RSF در سودان
🔺بر اساس گزارش اختصاصی "میدلایستآی"، امارات فرودگاه بوساسو در ایالت پانتلند سومالی را به یک پایگاه عملیاتی مخفی برای انتقال تسلیحات و تجهیزات لجستیکی به نیروهای واکنش سریع (RSF) در جنگ سودان تبدیل کرده است. در این عملیات، هواپیماهای بزرگ باری نظامی IL-76 به طور مکرر درحال تخلیه محمولههای لجستیکی سنگین و «حساس» در بوساسو هستند. یک مدیر ارشد بندر بوساسو فاش کرده که امارات طی دو سال بیش از ۵۰۰,۰۰۰ کانتینر با برچسب "خطرناک" را بدون ذکر محتوا، از طریق این بندر منتقل کرده که بلافاصله به هواپیماهای آماده برای پرواز به سودان منتقل شدهاند.
🔺همچنین، یک کمپ جداگانه در محوطه فرودگاه بوساسو میزبان مزدوران کلمبیایی است که برای جنگ در کنار نیروهای RSF به سودان اعزام میشوند و دارای بیمارستانی برای درمان سربازان زخمی RSF است. اگرچه دولت مرکزی سومالی از این فعالیتها آگاه است، اما به دلیل نفوذ و پشتیبانی مالی امارات از دولت محلی پانتلند، قادر به مقابله علنی نیست.
🔺تحلیلگران میگویند این عملیات، که در اوج کشتارهای الفاشر در دارفور انجام شده، توسط امارات برای منافع منطقهای و دستیابی به طلا در سودان صورت میگیرد و نظامیان محلی، اخلاقی بودن کمک به نیروهای متهم به نسلکشی در سودان را زیر سوال بردهاند. امارات پیش از این اتهامات مربوط به حمایت از RSF را رد کرده بود، اما به درخواست MEE برای اظهار نظر پاسخ نداده است.
#امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
♨️ دکترین جدید ابوظبی: محکومیت جنایت با پول نقد!
👤 نویسنده: وحید اخوت
🔸 سودان امروز به نماد آشکار تقابل استراتژیهای منطقهای تبدیل شده است. در یک سو، فاجعهای انسانی در جریان است و در سوی دیگر، امارات متحده عربی همزمان در دو جبهه متضاد فعالیت میکند: در شورای امنیت مدعی صلحسازی و در میدان نبرد، متهم به حمایت نظامی همهجانبه از نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) است. شواهد اطلاعاتی آمریکا و افشاگریهای میدانی نشان میدهند که حمایت نظامی امارات، با هدف نجات RSF پس از شکست در خارطوم و از طریق یک شبکه مخفی تسلیحات و مزدور، عامل اصلی طولانی شدن یک نسلکشی است.
🔸 اما انگیزه این بازی دوگانه چیست؟ آیا امارات واقعاً نگران بقای RSF است؟ پاسخ در سه کلانراهبرد نهفته است: دوری از دموکراسی و تکیه بر "جنگسالاران مطیع"، تسلط بر طلا و آبراههای حیاتی دریای سرخ برای امنیت اقتصاد تجاری خود، و تنبیه سودان به خاطر شکست پروژه عادیسازی و گرایش به رقبای منطقهای.
🔸 این استراتژی در پی جنایات الفاشر، به یک بحران علنی دیپلماتیک تبدیل شده است. امارات چگونه تلاش میکند تا با محکومیت جنایات و اعلام کمک ۱۰۰ میلیون دلاری، این تناقض اخلاقی را مدیریت کند؟ و چرا این تضاد، که توسط منتقدان به عنوان "امارات، امارات را محکوم میکند" به تمسخر گرفته شده، نهایتاً بهای سنگینی برای اعتبار جهانی ابوظبی در پی خواهد داشت؟
🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید.
©️@mersadcss🔷🔷🔷
📣 گزارش نشست «بازی قدرت در زمین سوخته سودان»
جنگ داخلی سودان از نگاه دیپلمات و متفکر برجسته سودانی
👤 دبیر نشست: ایمان محمدی
#باز_نشر
✂️مقدمه
🔸در میان تحولات سریع منطقه بویژه پس از عملیات طوفان الاقصی در 7 اکتبر 2023، رخدادهایی موازی وجود دارد که به دلایل مختلف مورد توجه قرار نمیگیرند. جنگ داخلی سودان از جمله این تحولات است که منجر به از بین رفتن بسیاری از زیرساختها، قتل عام و بیخانمان شدن مردم، تنزل شدید جایگاه اقتصادی و... در این کشور آفریقایی شده است.
🔸جنگی که در این کشور بین دو قطب اصلی یعنی ارتش ملی به عنوان نماینده دولت انتقالی مورد تایید نهادهای بینالمللی به رهبری عبدالفتاح البرهان و نیروهای واکنش سریع به فرماندهی محمد حمدان دقلو(حمیدتی) از 15 آوریل 2023 شکل گرفته، در ماههای گذشته تغییرات محسوسی داشته است. نیروهای البرهان که حمایتهای کشورهایی همانند عربستان، مصر، ترکیه و ایران را با خود دارند، توانستند بخشهای مهم کشور سودان از جمله پایتخت، مرکز استان الجزیره، بخشهایی از مناطق النهر الابیض، کردفان و شمال دارفور را بگیرند، اما مجددا حمیدتی که مورد حمایت امارات و برخی از کشورهای همسایه سودان است، تجدید قوا کرده و با جنایتهای سهمگین، بخشهای از سرزمینهای از دست داده را بازپس گرفته است.
🔸همچنین حمیدتی با حمایت امارات در تلاش بود که با برگزاری نشست سیاسی و تجمیع مخالفان غیرنظامی دولت انتقالی سودان در نایروبی کنیا بر مشروعیت سیاسی خویش بیافزاید. در همین راستا، نشست نایروبی با بازنویسی قانون اساسی و تشکیل دولت موازی به عنوان دو نکته اصلی نشست نهایی به کار خود پایان داد، اما نتوانست جریانسازی که به دنبال آن بود را ایجاد کند. این در حالی است که نیروهای واکنش سریع در طول تاریخ خویش به عنوان نیروهای سرکوبگر دولت مرکزی بر ضد قبائل جنوب غرب سودان شناخته شده و مقبولیتی در اراضی باقی مانده در اختیار خویش ندارند.
اردیبهشت ۱۴۰۴
✍️نشست فوق در ماه اردیبهشت برگزار شده است، اما بسیاری از مطالب رد و بدل شده و همچنین پیوست این نشست که به بازیگران قدرت در سودان میپردازد، میتواند بخشهای قابل توجهی از پرسشها در مورد تحولات امروز سودان را پاسخ دهد.
#باز_نشر
🔗 متن کامل این نشست را در اینجا مطالعه کنید.
©️@mersadcss🔷🔷🔷
♨️از بوگوتا تا دارفور؛ افشای شبکه انتقال مزدوران کلمبیایی به جنگ سودان از مسیر امارات
🔺تحقیقات تازه نشان میدهد صدها سرباز پیشین کلمبیایی در ازای دستمزدهای ماهانه ۲۵۰۰ تا ۴۰۰۰ دلار، برای نبرد در کنار «نیروهای پشتیبانی سریع» به جنگ داخلی سودان اعزام شدهاند. بر اساس گزارش فرانسپرس، این افراد از طریق واتساپ جذب شده و پس از گذراندن دورههای آموزشی کوتاه در امارات متحده عربی، از دو مسیر اصلی لیبی و پایگاه هوایی «بوصاصو» در سومالی به جبهههای نبرد در دارفور منتقل میشوند؛ پایگاهی که طبق گزارشها، تحت نظارت مقامات نظامی اماراتی اداره میشود.
🔺هرچند ابوظبی دخالت در این درگیری را «اخبار جعلی» میخواند، اما شواهد از نقش محوری یک شرکت امنیتی در ابوظبی موسوم به «گروه خدمات امنیتی بینالمللی» (Global Security Services Group) در مدیریت این شبکه حکایت دارد. ایالات متحده نیز اخیراً چهار کلمبیایی را به دلیل نقش در انتقال ۲۵۰۰ مزدور به سودان تحریم کرده است.
🔺طبق آمارهای رسمی، تاکنون کشته شدن دستکم ۴۳ کلمبیایی در سودان تایید شده است؛ نیروهایی که با حمایت لجستیکی و مالی امارات، نقش کلیدی در سقوط شهر استراتژیک الفاشر ایفا کردهاند. تحلیلگران معتقدند منافع امارات در ذخایر طلا و موقعیت ژئوپلیتیک سودان، محرک اصلی تداوم فعالیت این شبکه فرامرزی است.
#امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
♨️ جنگ سرد برادران؛ آیا شکاف سعودی-اماراتی نقشه اتحادهای خلیج فارس را تغییر میدهد؟
🔺 وبسایت تحلیلی «The Cradle» در مقالهای به بررسی عمیق شکاف رو به رشد میان دو متحد سنتی، عربستان سعودی و امارات متحده عربی پرداخته است. این گزارش با تیتر «آیا شکاف سعودی-اماراتی اتحادها را در خلیج فارس بازترسیم میکند؟»، استدلال میکند که آنچه زمانی به عنوان «محور ریاض-ابوظبی» شناخته میشد و موتور محرکه تحولات خاورمیانه در دهه گذشته بود، اکنون به صحنه رقابتهای نفسگیر «ژئواکونومیک» و واگراییهای استراتژیک تبدیل شده است.
🔺 ریشه اصلی این تنش فزاینده در اقتصاد و چشماندازهای متناقض دو کشور برای دوران پس از نفت نهفته است. محمد بن سلمان با اجرای تهاجمی «چشمانداز ۲۰۳۰»، عملاً مدل اقتصادی امارات را هدف قرار داده است. سیاستهایی مانند اولتیماتوم به شرکتهای چندملیتی برای انتقال دفاتر مرکزی به ریاض، توسعه بنادر رقیب و تأسیس ایرلاینهای جدید (ریاض ایر)، تهدیدی مستقیم برای جایگاه دبی به عنوان هاب تجاری و گردشگری منطقه محسوب میشود. ریاض دیگر نمیخواهد «برادر بزرگتر اما فقیرتر» باشد و مصمم است سهم خود را از کیک اقتصاد منطقه بازپس گیرد.
🔺 در سطح ژئوپلیتیک، این واگراییها در پروندههای یمن و سودان آشکارتر شده است. گزارش اشاره میکند که در یمن، در حالی که عربستان به دنبال خروج از جنگ و امنیت مرزهای جنوبی است، امارات بر تثبیت نفوذ خود در بنادر استراتژیک جنوب و جزیره سقطرا از طریق نیروهای نیابتی متمرکز شده است. همچنین اختلافات در درون اوپک پلاس بر سر سهمیه تولید نفت، بارها اتحاد دو کشور را تا آستانه شکست پیش برده است، چرا که ابوظبی خواهان تولید بیشتر برای تأمین مالی پروژههای خود است، در حالی که ریاض بر کنترل قیمتها اصرار دارد.
🔺 نویسنده نتیجه میگیرد که این شکاف در حال تغییر دادن هندسه اتحادهای منطقهای است. عربستان برای موازنه قدرت در برابر جاهطلبیهای امارات، به بهبود روابط با قطر و حتی مدیریت تنش با ایران و ترکیه روی آورده است. اگرچه هنوز تا یک «گسست کامل» فاصله وجود دارد، اما عصر «همسویی استراتژیک» به پایان رسیده است. خلیج فارس اکنون شاهد رقابتی است که در آن منافع ملی بر برادری ایدئولوژیک پیشی گرفته و هر پایتخت به دنبال یارگیریهای جدید در واشنگتن، پکن و منطقه است.
#عربستان #امارات
https://thecradle.co/articles/will-the-saudi-emirati-rift-redraw-alliances-in-the-persian-gulf
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
♨️امنیت دریای سرخ و بحران سودان؛ چرا ریاض وارد عمل شده است؟
🔺سفر عبد الفتاح البرهان، رئیس شورای حاکمیتی انتقالی و فرمانده ارتش سودان، به ریاض در میانه تشدید جنگ داخلی، نشانهای از تلاش فزاینده عربستان برای سوق دادن بحران سودان بهسوی یک راهحل سیاسی ارزیابی میشود. این دیدار که به دعوت محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، انجام شد، در شرایطی صورت گرفت که درگیری میان ارتش سودان و نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) تحت حمایت امارات از آوریل ۲۰۲۳ تاکنون دهها هزار کشته و حدود ۱۳ میلیون آواره برجای گذاشته و بنا بر ارزیابی سازمان ملل، بزرگترین بحران انسانی جهان را رقم زده است.
🔺منابع تحلیلی میگویند ریاض با توجه به نفوذ قابلتوجه خود بر فرماندهان نظامی سودان و جایگاهش در سازوکار چهارجانبه شامل آمریکا، مصر و امارات، میکوشد مسیر مذاکره را احیا کند؛ مسیری که پیشتر در قالب پلتفرم جده به آتشبسهای شکننده و ناکام انجامیده بود.
🔺عربستان، تداوم جنگ را صرفاً یک بحران داخلی نمیبیند، بلکه آن را تهدیدی مستقیم برای امنیت دریای سرخ، مسیرهای حیاتی تجارت جهانی و ثبات شاخ آفریقا تلقی میکند. تماس مستقیم بن سلمان با دونالد ترامپ در ماه گذشته و درخواست مداخله فعال واشنگتن، نشاندهنده تلاش ریاض برای بینالمللیکردن فشار دیپلماتیک بر طرفهای درگیر است. همزمان، هماهنگی با قاهره و واشنگتن بر ایجاد کریدورهای انسانی و مناطق امن تأکید دارد تا کمکها بدون مانع به غیرنظامیان برسد. تحلیلگران هشدار میدهند ادامه رویکرد نظامی و امید به پیروزی قاطع، میتواند به فروپاشی ساختار دولت سودان بینجامد. از این منظر، عربستان با رویکردی مرحلهای، مهار تنش نظامی، جلوگیری از وخامت انسانی و سپس شکلدهی به چارچوبی سیاسی را دنبال میکند؛ مسیری که موفقیت آن به میزان آمادگی بازیگران سودانی برای پذیرش مصالحه و تداوم حمایت جامعه بینالمللی بستگی دارد.
#عربستان
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
♨️تحلیل: سرپیچی ژنرال برهان از ریاض؛ چالش جدید بنسلمان در پرونده سودان
🔗Middle East Forum
🔺در تحولی قابلتوجه که چالشهای ریاض در شاخ آفریقا را نمایان میکند، عبدالفتاح البرهان، رئیس شورای حاکمیتی سودان و متحد اصلی عربستان سعودی، در اقدامی غیرمنتظره از پذیرش طرح صلح مورد حمایت آمریکا سر باز زد. این تصمیم ناگهانی در حالی اتخاذ شد که البرهان پیشتر از تلاشهای دونالد ترامپ برای برقراری صلح و میانجیگری محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی، استقبال کرده بود، اما تنها چند روز بعد، طرح پیشنهادی را «بدترین طرح ممکن» خواند و مسعد بولوس، فرستاده ویژه آمریکا را به جانبداری و تکرار دیکتههای خارجی متهم کرد.
🔺این تغییر موضع، محمد بن سلمان را که اخیراً در واشنگتن با ترامپ دیدار کرده بود، در موقعیت دیپلماتیک دشواری قرار داده است؛ بهویژه آنکه گروه رقیب، یعنی نیروهای پشتیبانی سریع به رهبری «حمیدتی»، برخلاف ارتش سودان، با آتشبس بشردوستانه پیشنهادی گروه چهارجانبه (شامل آمریکا، عربستان، مصر و امارات) موافقت کردهاند. ریاض که صدها مایل مرز آبی مشترک در دریای سرخ با سودان دارد، نگران است که تداوم درگیریها منجر به خلأ امنیتی و گسترش نفوذ بازیگران افراطی در منطقه شود.
🔺جنگ داخلی سودان که از آوریل ۲۰۲۳ آغاز شده، اکنون به خونینترین درگیری جهان تبدیل شده و آمارهای تکاندهندهای را ثبت کرده است؛ تلفات و آوارگان این جنگ فراتر از آمارهای اوکراین و غزه گزارش شده، نیمی از جمعیت نیازمند کمکهای حیاتی هستند، بیش از ۱۰ میلیون نفر آواره شدهاند و قحطی در حال گسترش است.
🔺البرهان در سخنرانی اخیر خود در جمع فرماندهان نظامی، مدعی شد که طرح آتشبس فعلی به معنای انحلال نیروهای مسلح و نهادهای امنیتی کشور است. این موضع برای عربستان که میکوشد نفوذ ایران، قطر و ترکیه را در شاخ آفریقا مهار کند، چالشی جدی ایجاد کرده است. اختلافات داخلی در شورای حاکمیتی انتقالی سودان، بهویژه فشار جناحهای اسلامگرا برای رد هرگونه مداخله خارجی، دست البرهان را برای فاصله گرفتن از ریاض بازتر کرده است. عربستان سعودی بیم آن دارد که فشار بیشازحد بر ژنرال برهان، او را به سمت ائتلاف با ایران، قطر و ترکیه سوق دهد؛ سناریویی که میتواند موازنهی قدرت در شرق آفریقا را به نفع رقبای منطقهای ریاض تغییر دهد.
https://www.meforum.org/mef-observer/saudi-arabias-sudan-proxy-goes-off-the-reservation
#عربستان #امارات #قطر
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
♨️حمله بیسابقه فرمانده ارشد سعودی به امارات: «شیاطین عرب»
🔺سرهنگ عبدالرحمن بن خربوش الذویبی، از افسران ارشد گارد ملی عربستان سعودی، در اظهاراتی تند و بیسابقه، در شبکه اجتماعی «ایکس»، سیاست خارجی امارات متحده عربی، بهویژه در ارتباط با پرونده سودان، را به شدت مورد انتقاد قرار داد.
🔺الذویبی در ماههای اخیر با بهکار بردن عناوینی مانند «شیاطین العرب» و «امارات شر»، حاکمان ابوظبی و شخص محمد بن زاید، رئیس امارات، را هدف حملات لفظی قرار داده است. او همچنین عادیسازی روابط امارات با اسرائیل را «عادیسازی رایگان» توصیف کرد. این مقام نظامی، با لحنی معنادار، نوشت که خدا را شاکریم که در کشوری (سعودی) هستیم که برای ما «دعای خیر مسلمانان را به ارمغان میآورد»، برخلاف امارات که «نفرین مظلومان» را بر خود فرومیخواند. او تهدیدات حسابهای اماراتی برای توقف حملاتش را نادیده گرفت و تأکید کرد که با نام صریح خود مینویسد و از کسی نمیترسد.
🔺الذویبی از خانوادهای عمیقاً نظامی میآید؛ پدر فقید او، شیخ خربوش بن هندی الذویبی، فرمانده پیشین هنگ ششم گارد ملی در مدینه بود و دو برادر دیگر او نیز با رتبههای سرتیپ و سرهنگ در گارد ملی مشغول به خدمت هستند. این حملات آشکار از سوی یک مقام نظامی، بازتابدهنده تشدید جنگ رسانهای و اختلافات عمیق میان عربستان و امارات در سالهای اخیر بر سر پروندههای حساسی نظیر یمن، سودان و اختلافات مرزی همچون جزیره الیاسات است.
#عربستان #امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
♨️ترامپ: به خواست بنسلمان وارد بحران سودان میشوم / لابی سعودی علیه امارات؟
🔺دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا گفته که به درخواست محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی، برای پایان دادن به جنگ داخلی سودان اقدام خواهد کرد. این خبر، که گزارش چندی پیش «میدلایستآی» (MEE) درباره برنامهریزی ریاض برای لابی با ترامپ را تأیید کرد، در جریان یک کنفرانس سرمایهگذاری مشترک آمریکا و عربستان توسط ترامپ اعلام شد.
🔺ترامپ با اشاره به اینکه این موضوع «در برنامههایش نبوده»، از درخواست ولیعهد سعودی استقبال کرد و متعهد شد که «کار برای رسیدگی به این وضعیت وحشتناک» در سودان را آغاز کند.
🔺تصمیم ولیعهد سعودی برای لابی مستقیم با ترامپ، که هفته گذشته با ژنرال عبدالفتاح البرهان، فرمانده نیروهای مسلح سودان، گفتوگو کرده بود، در بحبوحه تنشهای فزاینده میان ریاض و ابوظبی صورت میگیرد. منابع آگاه به «MEE» گفته بودند که ولیعهد سعودی قصد دارد نقش امارات در حمایت از نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) سودان را نزد ترامپ مطرح کند. یک مقام غربی نیز گفت که ولیعهد با این اقدام، فرصتی برای ایجاد «شکاف بین ترامپ و محمد بن زاید آل نهیان» رئیس امارات، میبیند.
#عربستان #امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
♨️موج محکومیتها علیه نقش مخرب ابوظبی در جنگ سودان
🔺موج محکومیت جهانی علیه امارات متحده عربی به دلیل ایفای نقش در دامن زدن به خشونتهای سودان، شدت گرفته است. بنابه نوشته واشنگتن پست، کارشناسان حقوق بشر و اعضای کنگره آمریکا، اکنون به طور فزایندهای ابوظبی را مسئول اصلی تداوم و وخامت جنگ داخلی سودان میدانند.
🔺این گزارش میافزاید شواهد فزایندهای وجود دارد که نشان میدهد امارات، با وجود تکذیبهای رسمی، تسلیحات، مهمات و پهپاد در اختیار «نیروهای پشتیبانی سریع» (RSF) به رهبری حمیدتی قرار داده است. این حمایتهای نظامی بهویژه در حملات نیروهای پشتیبانی سریع به شهر الفاشر، پایتخت دارفور شمالی، برجسته شده است؛ حملاتی که از سوی برخی گروههای حقوق بشری، نسلکشی نامیده شد.
🔺تحلیلگران، منافع امارات در سودان را با اهداف اقتصادی این کشور در کرانههای دریای سرخ، که یک مسیر حیاتی تجارت جهانی است، و همچنین منافعش در بخشهای طلا و کشاورزی سودان مرتبط میدانند. همزمان، مقامات آمریکایی و سازمانهای حقوق بشر خواستار قطع فوری این کمکها و اعمال تحریمهای بیشتر بر طرفهایی شدهاند که جنگ را در سودان تشدید میکنند.
#امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
💢گزارش ایندیپندنت از نادیده گرفتن شدن کشورهای بحران زده همانند یمن در کمکهای بینالمللی محیط زیستی
🔹جنگ و درگیری بهعنوان یک «نقطه کور» در گفتوگوهای اقلیمی همچنان نادیده گرفته میشود؛ موضوعی که گروهی از کشورها در کنفرانس اقلیمی COP30 در برزیل نسبت به آن هشدار دادهاند.
🔹در بیانیهای که بهطور انحصاری در اختیار ایندیپندنت قرار گرفته، نمایندگان ۱۰ کشور خواستار آن شدهاند که منابع مالی اقلیمی بهصورت «عادلانهتر» توزیع شود و این کمکها به جای آنکه پس از بروز فاجعه انسانی پرداخت شود، از پیش برای پروژههای سازگاری و افزایش تابآوری اختصاص پیدا کند.
🔹این کشورها — که شبکه «دسترسی بهبودیافته و عادلانه به منابع مالی اقلیمی» (IEACF) را تشکیل میدهند — شامل سومالی، پاپوا گینهنو، تیمور شرقی، یمن، سودان جنوبی، چاد و بوروندی هستند. آنان تأکید میکنند با وجود اینکه از آسیبپذیرترین مناطق در برابر بحران آبوهوا به شمار میروند، تنها ۱۰ درصد از کمکهای مالی اقلیمی جهان را دریافت میکنند.
🔹این بیانیه یک سال پس از تشکیل شبکه IEACF در COP29 منتشر میشود؛ جایی که این کشورها خواستار سالانه ۲۰ میلیارد دلار برای تأمین نیازهای سازگاری اقلیمی خود شده بودند. با این حال، ریاست برزیلی COP30 امسال این مطالبه را در اولویت دستور کار قرار نداد.
🔹مائوریسیو واسکس، رئیس سیاستگذاری ریسکهای جهانی و تابآوری در اندیشکده ODI Global، میگوید کشورهایی که کمترین نقش را در ایجاد بحران اقلیمی داشتهاند، بیشترین خسارت را متحمل میشوند، اما ساختار فعلی نظام مالی جهانی باعث شده آنها منابع کافی برای مقابله با پیامدهای این بحران دریافت نکنند.
🔹واسکس افزود هدف شبکه IEACF این است که کشورهای عضو تجربههای خود را برای دسترسی بهتر به منابع مالی به اشتراک بگذارند و با نظامی مقابله کنند که عملاً کشورهای ثروتمندتر و باثباتتر — مانند برزیل یا آفریقای جنوبی — را در اولویت قرار میدهد.
🔹این سخنان در حالی مطرح میشود که یک رئیس پیشین «گروه کشورهای کمتر توسعهیافته» (LDC) نیز از پیچیدگیهای اداری و مقررات سختگیرانهای گفته بود که دریافت کمکها را برای فقیرترین کشورها بسیار دشوار میکند.
🔹پیش از انتشار بیانیه، چندین نماینده از کشورهای درگیر جنگ نیز چالشهایشان را در گفتوگو با ایندیپندنت تشریح کردند. اومار گادجی سومایلا، مدیرکل صندوق اقلیمی چاد، گفت چاد با مشکلات متعددی روبهرو است؛ از جمله حملات بوکوحرام و کوچکشدن ۹۰ درصدی دریاچه چاد طی پنج دهه گذشته بر اثر تغییرات اقلیمی. او تأکید کرد که کشورش میخواهد تفاوت شرایطی که چاد با آن روبهروست — بیابانزایی، ناامنی و ضعف زیرساختی — به رسمیت شناخته شود.
🔹لیبان اوبسیه، مدیر تأمین مالی اقلیمی در وزارت دارایی سومالی، نیز وضعیت فعلی را «اقتصاد احمقانه» توصیف کرد. او گفت نقش تأمین مالی اقلیمی باید ساختن تابآوری از پایین باشد، نه برخورد خیریهای با کشورهای شکننده. او یادآور شد که هر بار در آستانه فاجعه انسانی، میلیاردها دلار کمک بشردوستانه آزاد میشود، اما تا زمانی که روی تابآوری اقلیمی سرمایهگذاری نشود، این چرخه آسیبزا تکرار خواهد شد.
🔹توفیق الشرجبی، وزیر محیط زیست یمن(وابسته به ائتلاف)، نیز در مصاحبه با ایندیپندنت تأکید کرد که با وجود چالشهای شدید عملیاتی و سیاسی ناشی از جنگ، اقدام اقلیمی همچنان یک اولویت حیاتی برای دولت یمن است. او گفت جنگ بحران بزرگتری را پنهان کرده است: پیامدهای فاجعهبار و روبهافزایش تغییرات اقلیمی.
🔹به گفته او بزرگترین تهدید فعلی کشور، فشار مستقیم اقلیم بر منابع محدود آب و تشدید خشکسالی است؛ تهدیدی که حتی امکان برقراری صلح پایدار را هم از بین میبرد، زیرا جوامع برای رهایی از کمبود آب و غذا با یکدیگر درگیر میشوند.
🔹واسکس هشدار داد که بیمیلی وامدهندگان خصوصی برای سرمایهگذاری در کشورهای درگیر جنگ، اهمیت کمکهای اقلیمی را برای این کشورها دوچندان میکند؛ زیرا گزینه دیگری برای تأمین منابع ندارند.
🔹او افزود در شرایطی که کشورهای ثروتمند هم بودجههای کمکرسانی خود را کاهش میدهند، ضروری است همان منابع محدود به کشورهایی برسد که بیشترین نیاز را دارند؛ در غیر این صورت چرخه وابستگی به کمک بشردوستانه ادامه یافته و این کشورها هرگز قادر به ساختن ظرفیتهای آینده نخواهند بود.
🔸کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
💢هشدار صریح رئیس جمهور اریتره به افزایش پایگاههای نظامی خارجی در دریای سرخ و آبراهههای اطراف آن
🔹اسیاس افورقی، رئیسجمهور اریتره در یک مصاحبه رسمی هشدارهای قابل توجهی درباره افزایش خطرات امنیتی در دریای سرخ و گذرگاههای مرتبط با یمن صادر کرد. او تأکید کرد که تحرکات خارجی(اماراتی) مشکوکی در جریان است که هدف آن ایجاد پایگاههای نظامی در جزایر یمنی مانند سقطری، میون و زقر است؛ امری که به گفته او تهدیدی مستقیم برای کشورهای مشرف به دریای سرخ به شمار میرود.
🔹افورقی تأکید کرد که دریای سرخ عرصهای باز برای قدرتهای خارجی نیست و هشدار داد که هرگونه مداخله نظامی بیرونی، اوضاع را پیچیدهتر کرده و گذرگاه حیاتی کشتیرانی جهانی را در معرض خطر قرار خواهد داد.
🔹افورقی گفت که امنیت دریای سرخ و خلیج عدن تنها از طریق توانمندی کشورهای ساحلی آن و در رأس آنها یمن، قابل تأمین است. او افزود: «بیثباتی یمن صرفاً نتیجه جنگ داخلی نیست، بلکه ناشی از تمایل قدرتهای بینالمللی و منطقهای برای ایجاد جای پای نظامی در سواحل و جزایر دارای موقعیت راهبردی است.»
🔹وی افزود: «تلاشهایی برای تحمیل پایگاههای نظامی در سقطری، میون و زقر در جریان است و این تحرکات خطری راهبردی برای کل منطقه محسوب میشود.»
🔹رئیسجمهور اریتره تأکید کرد که حفاظت از دریای سرخ «یک وظیفه تاریخی» است که نیازمند موضعی واحد از کشورهای ساحلی است و هشدار داد که ادامه هرجومرج در یمن، راه را برای سلطه بینالمللی بر منطقه بهطور گسترده باز میکند.
🔸کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
♨️وزیر دفاع سومالی پرواز هواپیماهای باری از بوساسو به سودان را تأیید کرد
🔺احمد معلم فیقی، وزیر دفاع سومالی، تأیید کرده که هواپیماهای ترابری حامل محمولههای نامشخص از فرودگاه بوساسو در ایالت خودمختار پونتلند به سمت چاد، نیجر و غرب سودان پرواز کردهاند. این اظهارات در پی گزارش اخیر Middle East Eye منتشر شد که از استفاده امارات از پایگاه بندری بوساسو برای ارسال تجهیزات لجستیکی به نیروهای شبهنظامی «پشتیبانی سریع» سودان (RSF) خبر داده بود. به گفته منابع محلی، بخشی از این محمولهها به سودان و برای استفاده RSF منتقل شده است؛ گروهی که از آوریل ۲۰۲۳ در جنگ با ارتش سودان درگیر و به ارتکاب نسلکشی در دارفور متهم شده است.
🔺فیقی همچنین گفت گزارشهایی درباره انتقال مزدوران کلمبیایی از بوساسو دریافت کرده، هرچند هنوز تأیید نشده است. تصاویر اختصاصی MEE ورود نیروهای کلمبیایی به بوساسو و اعزام آنان به سودان را نشان میدهد.
🔺بر پایه دادههای پروازی، تصاویر ماهوارهای و منابع دیپلماتیک، منشأ این پروازها امارات معرفی شده است؛ کشوری که سالهاست از نیروهای امنیتی پونتلند حمایت مالی میکند.
#امارات
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
🔍 تحلیل ویژه: ۳ دلیل پنهان تهدید ترامپ علیه نیجریه (از اوانجلیستها تا چین)
⭕️ چرا نیجریه؟ تهدید نظامی ترامپ علیه پرجمعیتترین کشور آفریقا، فراتر از یک واکنش لحظهای است و ریشه در سه لایه پیچیده «داخلی»، «میدانی» و «ژئوپلیتیکی» دارد:
🔶 مصرف داخلی: جلب رضایت اوانجلیستها.
مهمترین پایگاه رأی ترامپ، «مسیحیان اوانجلیست» (انجیلگرا) هستند. این گروه به شدت به روایت «کلیسای تحت آزار» (Persecuted Church) در جهان باور دارند. ترامپ با استفاده از ادبیاتی مانند «مسیحیان گرامی ما» و معرفی خود به عنوان «مدافع مسیحیت جهانی» در برابر «تروریست اسلامی»، مستقیماً برای این پایگاه رأی سخنرانی میکند. این اقدام، فارغ از نتیجه در آفریقا، یک پیروزی سیاسی در داخل آمریکا برای اوست.
🔶 واقعیت میدانی: نادیده گرفتن قربانیان مسلمان و ریشه درگیری
ترامپ آگاهانه بحران نیجریه را به «جنگ مذهبی» تقلیل میدهد. این در حالی است که:نیجریه (۲۲۰ میلیون نفر ) دارای تقریباً ۵۰٪ جمعیت مسلمان (عمدتاً شمال) و ۴۸٪ جمعیت مسیحی (عمدتاً جنوب) است.
این در حالیست که عامل اصلی ترور، گروه تکفیری «بوکوحرام» (داعش غرب آفریقا) بر اساس ایدئولوژی خود، اکثریت مسلمانان نیجریه را «مرتد» میداند و آمارها نشان میدهد قربانیان مسلمان این گروه بسیار بیشتر از قربانیان مسیحی هستند.
بخش بزرگی از خشونتها (بهویژه در "کمربند میانی" نیجریه) نه مذهبی، بلکه «جنگی بر سر منابع» (آب و مراتع) میان دامداران (عمدتاً مسلمان فولانی) و کشاورزان (عمدتاً مسیحی) است.
ترامپ با نادیده گرفتن قربانیان مسلمان و ریشههای اقتصادی، از این بحران انسانی، یک روایت دوقطبی صلیبی میسازد.
🔶 هدف ژئوپلیتیک: رقابت با چین در «غول آفریقا»
این دلیل پنهان، اما شاید مهمترین دلیل باشد. نیجریه «غول آفریقا»، بزرگترین اقتصاد و بزرگترین تولیدکننده نفت این قاره است. در دهه گذشته، چین به بزرگترین شریک تجاری دوجانبه و اصلیترین سرمایهگذار در زیرساختهای نیجریه تبدیل شده است.
پکن میلیاردها دلار در قالب «وام در ازای زیرساخت» در نیجریه سرمایهگذاری کرده است (پروژههای عظیم راهآهن، فرودگاه، بنادر، و شبکههای مخابراتی هواوی).
نگرانی آمریکا: از دیدگاه واشنگتن، نیجریه در حال تبدیل شدن به یک «مهره کلیدی» چین در آفریقاست. آمریکا، آفریقا را به عنوان صحنه اصلی «جنگ سرد جدید» با چین میبیند.
تهدید ترامپ، پیامی روشن به دولت نیجریه است: «همسویی عمیق با چین هزینه دارد.» ترامپ با استفاده از اهرم «حقوق بشر و آزادی مذهبی»، به دنبال بازگرداندن نفوذ غرب و وادار کردن نیجریه به «انتخاب» میان واشنگتن و پکن است.
💢«دفاع از مسیحیان» یک بهانه قدرتمند و دارای مصرف داخلی برای ترامپ است، اما هدف واقعی، اعمال فشار بر «غول آفریقا» برای مهار نفوذ اقتصادی روزافزون چین در یکی از استراتژیکترین کشورهای جهان است.
@dolatedin
♨️ پل یمن-جیبوتی، نمونهای برای دیپلماسی فعالانه ایران در پرونده یمن
👤 نویسنده: ایمان محمدی
🔸 از دلِ جنگهای ششگانه صعده و تحولات پیش از آن تا طوفان الاقصی، جنبش انصارالله مسیری را پیموده که امروز از یک گروه مقاومت محلی به بازیگری مؤثر در تحولات منطقهای بدل شده است. زمانی دولت علی عبدالله صالح با حمایت آمریکا و عربستان، جنگهای ششگانه را برای خاموش کردن این نهال آغاز کرد؛ اما اکنون همان نهال به درختی تنومند تبدیل شده که دولت صنعا را در مرکز قدرت یمن مستقر کرده است.
🔸 انصارالله با بهرهگیری از تحولات منطقهای، از انقلاب ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴ تا عملیات طوفان الاقصی در ۲۰۲۳، توانسته است نه تنها در جغرافیای یمن بلکه در معادلات امنیتی دریای سرخ، شاخ آفریقا و مدیترانه نیز نقشآفرینی کند. دولت صنعا اکنون نه صرفاً یک دولت محلی، بلکه نمادی از پایداری و کنشگری فعال در برابر ائتلافهای نظامی غربی و عربی است که نیاز به مرحلهای جدید از حمایتها در مسیر مشروعیتبخشی به خود دارد.
🔸 در برابر این واقعیت، عربستان که پس از جنگی چند ساله و به بنبست رسیدن جنگ در یمن، در ۲۰۲۲ به سوی آتشبس رفت، امروز در پی «فریز کردن» تحولات است تا آنچه از مسیر جنگ نتوانست به دست بیاورد، از مسیر شرایط موسوم به «نه صلح و نه جنگ» به دست بیاورد؛ اما ضعف ساختاری دولت عدن و ناکامیهای پیاپی، ریاض را در برابر واقعیت انصارالله قرار داده است که این شرایط، اوضاع را برای کنشگری فعال ایران آماده کرده است.
🔸 در این میان، ایران باید با عبور از سیاستهای صرفاً حمایتی، به کنشگری فعال در مشروعیتبخشی به دولت صنعا و میانجیگری میان صنعا و ریاض بپردازد. طرحهایی چون کریدور زمینی آسیا–آفریقا و پل «جسرالنور» میتوانند بستری برای همگرایی منافع ایران، عربستان و یمن فراهم کنند؛ طرحی که نه تنها صلحی پایدار برای یمن به ارمغان میآورد، بلکه مسیر پیوند هرچه بیشتر خاورمیانه با آفریقا و آسیا را هموار میسازد.
🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید.
©️@mersadcss🔷🔷🔷
💢تلاشهای ادامه دار برای گره زدن جریانهای ضد دولت رسمی سومالی با انصارالله
🔹مجله انگلیسی Lloyd’s List که در زمینه مسائل جهانی دریانوردی تخصص دارد، نسبت به افزایش دوباره خطر دزدی دریایی سومالی در آبهای خلیج عدن و اقیانوس هند هشدار داد؛ خطری که در میان نگرانیهای فزاینده از افزایش ارتباط میان شبکههای انصارالله و جنبش الشباب سومالی، احتمال بازگشت تهدیدهای دریایی به آبراهههای اطراف یمن را افزایش داده است.
🔹این مجله مینویسد: تلاش ناموفق روز دوشنبه گروهی از دزدان دریایی مسلح برای سوار شدن به یک نفتکش شیمیایی متعلق به شرکت «استولت نیلسن» در سواحل سومالی، رویدادی جداگانه نبوده بلکه نشانه بازگشت هماهنگ گروههای دزدی دریایی است که گمان میرود از نظر مالی و تسلیحاتی تقویت شدهاند.
🔹حادثه یادشده درگیری مسلحانهای را میان تیم امنیتی نفتکش «استولت ساگالند» و گروهی متشکل از چهار دزد دریایی رقم زد؛ این افراد از یک کشتی بادبانی پشتیبانی میشدند که ظاهراً بهتازگی تصرف و بهعنوان کشتی مادر مورد استفاده قرار گرفته بود.
🔹گزارشهای اطلاعاتی(ادعای مجله) تأیید میکند که گروههای دزدی دریایی در مناطق ساحلی نوجال سومالی در حال تجدید سازمان هستند و ناوگانهای کوچکی از قایقها را برای اجرای عملیات بیشتر گرد هم میآورند. این گروهها از تأمین مالی کافی برخوردارند و برای اجاره قایقهای تندرو از ماهیگیران محلی مذاکره میکنند.
🔹موسسه Lloyd’s List توضیح داد که تحولات اخیر بیانگر درهمتنیدگی روبهرشد میان گروههای دزدی دریایی، جنبش الشباب سومالی و انصاراللهه است. این مجله مدعی میشود که شبکههای قاچاق سلاح میان یمن و سومالی موجب شکلگیری پیوندهای مالی و تسلیحاتی شده که به این گروهها اجازه میدهد فعالیتهای خود را در دریا گسترش دهند.
🔹بر اساس گزارش، اسناد شورای امنیت سازمان ملل طی دو سال گذشته تأمین مالی گروههای دزدی دریایی توسط الشباب را ثبت کردهاند؛ این گروهها در ازای اختصاص بخشی از درآمدها به الشباب، از حمایت این گروه برخوردار بودهاند.
🔹این مجله مدعی میشود که طی سال گذشته، این روابط گسترش یافته و به هماهنگی مستقیم با انصارالله در یمن منتهی شده است؛ طبق گزارش اخیر سازمان ملل، انصاراللهها سلاح و پشتیبانی فنی در اختیار الشباب قرار میدهند و در مقابل از منابع مالی برای فعالیتهای دریایی مشترک بهرهمند میشوند.
🔹گزارش سازمان ملل تأکید دارد که «همکاری با الشباب صرفاً مبادله منافع نیست، بلکه بخشی از راهبرد انصارالله برای گسترش نفوذ منطقهای در شاخ آفریقا و خلیج عدن است.»
🔹مجله نتیجه میگیرد که هرگونه ائتلاف رسمی میان انصارالله و الشباب میتواند به بهانه شدن دزدی دریایی برای ناامن کردن مجدد آبراهه منتهی شود، بهویژه در شرایطی که پس از آتشبس غزه، منطقه از آرامش نسبی برخوردار میباشد.
🔹در ادامه، مجله از قول منابع امنیتی گزارش داد که مقامات منطقه سومالی لند که پیشتر با پشتیبانی مالی امارات در مبارزه با دزدی دریایی نقش کلیدی داشتند، اخیراً منابع خود را صرف نبرد با داعش در شمال سومالی کردهاند؛ امری که خلأ امنیتی ایجاد کرده و گروههای دزدی دریایی از آن برای سازماندهی مجدد استفاده کردهاند.
🔹جاکوب لارسن، رئیس بخش امنیت در انجمن بینالمللی حملونقل دریایی (BIMCO)، گفت: «ما نسبت به بازگشت گسترده دزدی دریایی سومالی نگرانیم» و تأکید کرد که تداوم عملیات نظارتی نیروهای اروپایی و هندی، همراه با پایبندی کشتیها به بهترین شیوههای امنیتی، برای جلوگیری از تشدید خطر ضروری است.
🔹این تحولات نشان میدهد که منطقه شاخ آفریقا بهتدریج به صحنه جدیدی از تلاقی منافع مسلحانه میان انصارالله، الشباب و شبکههای غیر رسمی حمل کالا تبدیل میشود؛ روندی که میتواند تهدید دزدی دریایی را پس از یک دهه فروکشکردن دوباره به صحنه بازگرداند و امنیت کشتیرانی بینالمللی را در یکی از مهمترین گذرگاههای دریایی جهان با چالشی جدی مواجه سازد.
✍️به نظر میرسد که تاکید بیش از حد منابع غربی - از سازمان ملل تا رسانههای مرتبط با حاکمیتهای غربی - بر ارتباط انصارالله و گروههای غیر رسمی در کشور سومالی و همچنین بُلد کردن مجدد دزدی دریایی در این منطقه، برای بهانه سازی نسبت به حضور گسترده نیروی دریایی کشورهای متحد آمریکا با مشروعیت بخشی سازمان ملل میباشد.
🔸کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
💢 پشت پرده سقوط الفاشر
🔹گزارش الجزیره از عقبنشینی ارتش سودان تا کشتار سیستماتیک غیرنظامیان توسط الدعم السریع
🔸 کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
♨️زنجیره تأمین نفت در دریای سرخ و خلیج فارس درپی بحران دیپلماتیک میان امارات و سودان
🔺اختلافات دیپلماتیک میان امارات و سودان، عملیات شرکت بزرگ تجارت نفت Vitol را بهشدت مختل کرده است. امارات از تاریخ ۷ آگوست ارسال هرگونه محموله از/به بندر سودان را متوقف کرده است. این تصمیم در پی حملات پهپادی صورت گرفت که برای اولین بار در جریان جنگ دو و نیم ساله به این بندر انجام شد و دولت سودان، امارات را مسئول این حملات میداند.
🔺این محدودیت باعث شده ویتول نتواند نفت خام خود را از سودان جنوبی به بندر سودان و سپس به پالایشگاه خود در فجیره امارات منتقل کند. نفت خام سودان جنوبی که روزانه حدود ۱۴۹ هزار بشکه تولید میکند، پیش از این نیز به دلیل قطع شدن خط لوله به بندر سودان با مشکلاتی مواجه بود. پالایشگاه فجیره ویتول این نفت را به سوخت دریایی کمگوگرد تبدیل میکند که در ناوگان کشتیرانی استفاده میشود. امارات با داشتن چند پالایشگاه نزدیک به تنگه هرمز، یکی از مراکز مهم تولید سوخت دریایی در منطقه است.
🔺دادههای شرکت تحلیلی Kpler نشان میدهد که ویتول تنها واردکننده ثابت نفت خام بندر سودان به امارات طی یک سال گذشته بوده، اما از ۳۰ جولای تاکنون هیچ محمولهای از سودان جنوبی به امارات نرسیده و پالایشگاه فجیره در تامین نفت خام خود با مشکل جدی مواجه شده است. این وضعیت به دلیل تنشهای سیاسی بین دو کشور شدت یافته است.
#امارات
🔹 کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
