26542
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
✨🌙Х А Й Р Л И Т У Н!🌙✨
🌙✨Чиройли сўзларни фақат
эшитиш эмас, уни кимларгадир айтиш кераклигини ҳам унутманг!
Зеро ширин сўзга
арзийдиган қанча яқин
инсонларимиз бор!
🌙✨Бир-бирига керакли
инсонлар доим бир-биридан узоқда яшаркан.
Шундай бўлса ҳам борига шукр!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Акасиникига келганида атроф унинг кунгли каби зим-зиё эди. Бир муддат дарвоза олдида туриб колди.
Бемахалда келиши акасининг таажжу-бига, янгасининг ёктирмаслигига сабаб булишини билади. Чарчаб, кузлари юмилиб кетаётган кизига караб рахми келди. Ботинибгина дарвозани такил-латди.
- Гулширин, сенмисан? - дарвоза очган акаси кутганидек таажжубланди. - Бе-махалда нима килиб юрибсан?
- Мехмонга келдим, ака, -синик жилма-йди Гулширин. Мехмон кабул киласиз-ми? - коронгида унинг кузидаги ёш ку-ринмади.
- Кира колинглар, - шундагина акаси хамон остонада туришганини пайкади.
Акасининг ишораси билан киз жиян-лари бирпасда дастурхон тузашди, куш сутидан бошка хамма неъматлар тор-тилди. Аммо бирор нарса татиб куриш у ёкда турсин, хатто сув хам утмайди хо-зир Гулшириннинг томогидан. Болалари хам хеч нарса тотинишмади. Синглиси-нинг паришон ахволи, гамгин кузларига караб Умар унга яна нимадир булгани-ни англади. Кизларига айтиб, болаларга ётиш учун жой хозирлади. Янгаси истар истамас овкат тайёрлаш учун ошхогага кирганида Умар синглисига синовчан тикилди.
- Нима булди яна? Нега хомушсан?
Илгари пайт булганида Гулширин
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Хотинингиз кушмачилигини билмас-мидингиз, ака? - бир силтаниб, акаси-нинг кулидан чикди Зафар. Хотинингиз манави манжалаки билан тил бирикти-риб, кушмачилик килган. Уйини манави ифлоснинг уйнашига сотиб, пулини сиз-га келтириб берган. Хотинингиз бунинг ифлосликларини билган, лекин чурк эт-маган. Буларга кушмачилик килиб юр-ган. Хотинингиз кушмачи эканини би-ласизми, ака?
- Зафаржон уйлаб гапиринг. Хотинингизнинг ишларида мени нотуг-ри айблаяпсиз, - Гулширин туртиниб-суртиниб урнидан туришга уринди.
- Зафарнинг гаплари тугрими? -Зохид-нинг юзи кахрли тусга кирди. - У нега бундай деяпти?
- Зохид ака, уйни Ирода топган бир ки-шига сотгандим, бошкасини билмайман
Икковлари бирга ишларкан. Уйнинг пу-лини тийин-тийинигача сизга олиб ке-либ берганман.
- Вой-дод, бу кандай шармандалик булди?! -оёгига шапатилади Холида хо-ла. - Бир келиним бузук булса, иккинчи-си кушмачи булса. Бу кунларни курган-дан кура улиб куя колганим яхши эди.
Зафар яна Ироданинг сочига тармаш-ди. Гулширин ноурин айбланишига чи-даб туролмади, хунграб йиглаб юборди.
- Ойижон, нега бундай дейсиз? Айбим Зохид акамни камокдан олиб колиш учун уйни сотганимми?
- Миннат киляпсанми? - Зохиднинг юзи бугрикиб кетди. - Менинг тилимни ки-сик килмокчи булдингми? Шунинг учун кушмачилик килдингми хали?
- Зохид ака...- иложсизликдан инграб юборди Гулширин. - Нега асл нимада-лигини билмай бундай дейсиз? Мен у одамни факат бир мартагина курдим, холос. Ирода нималар килиб юрганини каердан билай?
- Ёлгон! Буларнинг тили бир! - кичкирди яна Зафар. - Хотинингиз касалхонада ётганида манави ифлос хар куни овси-нимнинг олдида эдим, унга карашар-дим дерди. Шуни ёлгонлигини била ту-риб хотинингиз бир огиз "ёлгон, менинг олдимга келмаган" демади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#Ҳикоялар
ЖОН-У ЖАҲОНИМ МЕНИНГ...
Миродилнинг уйланганига бугун тўрт кун бўлди. У ишхонасидан олган руҳсат муддати тугагани учун тонгда яна фирмага қайтди. Миродил компьютерида харф терар экан, хаёллари уй тарафга улоқиб кетиб қолаверар эди.
"Севара ойижонимга яхши қараяптимикан ? Унга ойижоним тез- тез сув ичишларини айтгандим-а... Ишқилиб кўрсатмаларимга амал қиляптимикан ? Ё ойижоним ундан тортиниб таомлангилари келса ҳам чурқ этмай ўтирганмиканлар ?!"
Миродил кун бўйи келинчакга уч бор қўнғироқ қилди. Севара унинг қўнғироғига "Ҳавотир олманг, биз яхшимиз" деди-ю , гапни калта қила қолди.
Миродил хўрсинди:
"Севара ойижонимга ўрганиб олгунча уларга қараб туришни Ҳафиза холамдан илтимос қилиб турсам бўлар экан. Аксига олиб ойижонимга қараб туришга келишилган Замира опа ҳам шу кунларда қишлоққа тўйга кетадиган бўлиб қолганлари кўнгилни сал ҳижил қилди-да. Аммо уларнинг ҳам қариндош - уруғидан хабар олишга , дил ёзишга ҳақлари бор...
Майли . Севара ҳам энди бегона эмас. Келин бўлгандан кейин қайнонага қарайди- да. Барчасидан хабардор бўла туриб менга турмушга чиқди-ку ўзи . Ўша мен билган , мен таниган Севара бўлса ойижонимга яхши қараши аниқ..."
Миродилнинг онаси Ҳамида турмушга чиқиб ана шу ёлғиз ўғлига ҳомиладор бўлганидан сўнг , боши ғавғодан чиқмай қолганди. Шифокорлар жувоннинг юраги ёмонлиги сабаб унга туғиш мумкин эмаслигини , ўша дардманд аъзо тўлғоқ жараёнини кўтара олмай қолиши ва ҳаттоки ҳаёт билан видолашиш эҳтимоли баландлигини , бу вазиятда энг мақбул чора ҳомиладорликни ташқаридан аралашиш орқали тўхтатиш эканлигини бот- бот такрорлашларига қарамай, Ҳамидани ўз қароридан қайтара олишмади.
"Аллоҳ берган неъматни рад қилишга мени хеч ким мажбур қила олмайди,- дерди у ҳар сафар ҳомиладан кечишга кўндирувчиларга қарата лаблари титраб,- мен унинг иродасига қарши чиқмайман. Агар шу мурғак вужуд яшаб қолиши учун мени дунёдан кетишим зарур бўлса , бунга ҳам тайёрман, зеро Қодир Эгамнинг амрисиз вужудимизга биргина тикан ҳам санчилмас..."
Барча бир тараф бўлди , Ҳамида бир тараф. Унинг аҳдидан ҳатто уни суйиб никоҳга олган эри Миркомилнинг "Сен менинг бутун дунёимсан. Сен йўқ дунёни фарзанд чароғон қила олмайди. Мен сенга ҳеч қачон бу ҳусусда таъна қилмаймайман" деган сўзлари ҳам қайтара олмади.
Миркомил узоқ вилоятдан Тошкентга ишга келиб, шу ерда қолиб кетган етим йигит эди. Ҳамиданинг оиласи бир бурда нонини ҳалол топиб қаноатни ҳамроҳ қилиб яшайдиган ўртаҳол оила эди. Миркомил Ҳамиданинг акаси билан қурилишда ишлаб мазкур оила аъзоларининг меҳрини қозонган, алал- оқибатда куёвликка муносиб кўрилган эди. Миркомил устачилик қилиб бирмунча пул тўплаб қўйган экан. Дастмояси тўйдан олдин шаҳар чеккароғидан икки хонали квартира сотиб олишга бемалол етганди.
Белгиланган муҳлатда Ҳамиданинг эсон - омон кўзи ёриди. Аллоҳ ўз ҳифз-у ҳимоясида икки жонни соғ ва саломат сақлаганди.
Оила аъзолари бахтли эдилар ... .
Аммо кутилмаганда ...
Миродил уч ёшга тўлганда Миркомил оила аъзоларини тоққа дам олиш баҳонасида айлантиришга олиб бормоқчи бўлди...
Қайтишда эса Миркомилнинг эски жигулиси "ҳунар" кўрсатди...
Автоҳалокат оила бошлиги Миркомилнинг ҳаётига нуқта қўйди, Ҳамидани бир умр ногиронлик аравачасига михлади. Оилада ёлғиз Миродилгина ушбу ҳалокатдан буст - бутун чиққан эди.
Ҳамидани оила аъзолари ўғли билан бирга ўз уйларига олиб кетишди .
Она - бола у ерда Миродил то мактабни битириб ўқишга киргунча яшашди.
Миродил олийгоҳнинг иккинчи босқичига ўтгач, ўзларига яқин жойдан тиклаб беришган ҳовлига чиқишларига фотиҳа беришди.
Ҳамиданинг оёқлари ишламаса-да, қўллари кунига ярар , шу ҳолида ўзини ҳам эплар, ҳам тикувчилик қилиб , яхшигина сармоя топар эди.
Миродил тўртинчи босқичга ўтган йили тўсатдан Ҳамиданинг чап қўли ишламай қолди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Яхшилик ҳеч қачон жавобсиз қолмайди!
Яхшилик қилинг, оҳиригача кўринг...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Дилфуза ошхонага кирса кўзлари чақнаб кетади. Ўтган йили “тикув машинаси олиб беринг” деб хархаша қилаверганди, Наргиза Баҳромовна иложсиз тикув машинаси ҳам олиб берди.
Кўрасиз, номдор чевар бўламан, ҳали эҳҳе, мен тиккан кўйлакларни кийишни маликалар орзу қилади, ойижон!- деганди орзусига етган қизи қувончдан қийқириб.
Сен чевар эмас, ҳуқуқшунос бўласан!- Наргиза Баҳромовна қизининг орзусидан ғашланганди.- Сен олий маълумотли ҳуқуқшунос, худди менга ўхшаб прокурор бўласан. Кийим тикиш, овқат қилиш сенга эмас. Сен одамларга хизмат қилмайсан, мен хоҳламайман буни. Сен ишдан қайтганингда уйингда овқатинг тайёр, бежирим, чиройли кийимлар дўконда сенинг харид қилишингни кутиб турган бўлади...
Одатда онаси орзуларига эътироз билдирса Дилфуза ортиқча гапирмайди. Наргиза Баҳромовна коллежда ўқиш масаласини ҳам шундай, ўз фойдасига осонгина ҳал қиламан деб ўйлаганди. Овқат устида бу гапни қўзғамади. Ҳақиқатдан ҳам қизи осган шўрва мазали чиқибди. Худди онасига ўхшаб, шўрва билан ейиш учун печда қатлама патир ҳам ёпибди. “Кўз тегмасин, чиндан ҳам қўли ширин қизимнинг”... Хаёлидан ўтган ўйдан мамнун бўлди Наргиза Баҳромовна. Овқатдан сўнг дастурхонга фотиҳа ўқиб, ошхонани саранжомлаётган қизига:
Дилфуз, чойни менинг хонамга олиб кир. Она-бола чой ичиб гаплашиб ўтирамиз, хўпми?- деди.
Хўп бўлади, ойижон. Ҳозир чойим ҳам қайнаб қолади...
... – Қизим, сен менинг яккаю ягонамсан, биласан, ҳамма орзуларим сен билан боғлиқ,- Наргиза Баҳромовна ёнига келиб ўтирган қизининг сочларини силаган куйи мулойим оҳангда гап бошлади.- Сенинг яхши ўқишингни, уч-тўртта тил ўрганишингни хоҳлайман. Катта ўқишларда ўқиб, келгусида раҳбар лавозимларда ишлашингни, катта одам бўлишингни хоҳлайман. Бугун ўқитувчинг қўнғироқ қилиб ҳунармандчилик касб-ҳунар корллежига ҳужжат топширмоқчилигингни айтди. Ахир бу масалада гаплашган эдик-ку? Сен хорижий тилларга ихтисослаштирилган академик лицейда ўқишинг керак. Қизим, қолганини менга қўйиб бер...
Йўқ, ойижон!- Дилфузанинг кескин овози Наргиза Баҳромовнага собиқ эри- қизининг отасини эслатди.- Мен катта ўқишда ўқишни ҳам, катта одам бўлишни ҳам истамайман! Мен катта оилам бўлишини, турмуш ўртоғим, фарзандларим кўп бўлишини хоҳлайман! Катта одам, эркаклар қўрқиб, қаршисида қалтираб турадиган Фалончи Писмадончиевна эмас, оддийгина уй бекаси, она, аёл Дилфуза бўлишни истайман. Менга бошқа ҳеч нарса керакмас, жон, ойи!..
Қизининг таъналари Наргиза Баҳромовнага ўн тўрт йил аввал эшитган маломатларини, собиқ эрининг кескин ва қатъий шартларини эслатиб, аъзойи бадани титраб кетди.
Ҳуқуқшуносдан яхши психолог, яхши педагог чиқади,- деганди ўшанда Дилфузанинг отаси Абдулазиз.- Ўзимизнинг мактабда, кўз олдимда ўқитувчилик қиласиз. Аёл киши учун ўқитувчиликдан яхши касб бор эканми? Қишлоқ жойида яшасак, мен сизнинг ҳуқуқшунос бўлиб, туман ё шаҳардан кеч қайтишингизни хоҳламайман. Эркаклик ҳамиятим йўл қўймайди бунга. Аёл киши учун жуда мураккаб иш ҳуқуқшунослик. Қўйинг, менга оддий ўқитувчи, мулойим, вафодор рафиқа керак, Фалончи Писмадончиева деган хотиннинг кераги йўқ!..
Наргиза шу бир оғиз гап сабабли турмушидан воз кечди.
Ишимни ҳурмат қилмаган эрнинг менга кераги йўқ,- деди оиласини бузмасликни маслаҳат берган яқинларига.- Шундоқ ҳам тўйдан кейин ишламадим. Энди қизим икки ёшга тўлиб, ишга чиқмоқчи бўлганимда мени ҳақорат қиляпти...
Наргиза эри қизчасидан айрилишдан қўрқиб ажрашмайди, иложсиз ишлашига рози бўлади деб ўйлаганди. Ундай бўлмади. Абдулазиз жуда ориятли, чапани, ўзига етгуликкина қайсар йигит эди.
Ё оиласини, ёки ишини дейди. Мен унга ишлама демаяпман, қишлоқ аёлига ярашадиган ишни қилсин деяпман,- деб туриб олди.
Бўлмади. Ажрашдилар. Кўп ўтмай Абдулазиз уйланди. Ҳаёт Наргизани пойтахтга етаклади. Ўзи хоҳлагандек ҳуқуқшунос, прокурор аёл бўлди. Аммо негадир оилавий бахтдан омади чопмади. Бирор эркак юрак ютиб унинг қўлини сўрай олмади, чоғи..
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Рус келин.
Мусофир юртлардан ишлаб келган ўғил. 😅
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ечим...
Эр-хотин орасида жанжал чиқди. Жаҳлдан ақлини йўқотиб, тилини тиёлмаган эр хотинига:
— Сендан ажраламан! Ва сени фақат бахтсиз, нурсиз ва омадсиз бир кунда никоҳимга оламан!- деб бақирди.
Аёл кўз ёши қилиб ота уйига кетди. Эр эса жаҳлдан тушиб, тинчлангач қилган иши, айтган гапидан пушаймонлик бўлди. Қишлоқ имомининг олдига бориб унга ҳамма гапни гапириб берган эди, имом:
— Мен бунга фатво беролмайман, бундай кунни қаердан топамиз? Сен шаҳар муфтийсига бор, у бирор ечим топар,- деди.
Эртаси куни йигит шаҳарга тушиб, муфтийга учрашди. Муфтий ҳам қишлоқ имомидан орттириб бир нарса демади.
— Унақа кунни қаердан топамиз?- деди елкасини қисиб.
Йигит муфтиятдан умидсиз алпозда чиқиб, бир дўкон ёнида узоқ ўтирди. Дўкон эгаси йигитни гапга солиб, дардини сўради. Қайғуси қалбига сиғмаган йигит дўкондорга ҳамма гапни айтиб берди. Дўкон эгаси йигитни эшитиб бўлгач, шундай деди:
— Ҳу, анави юпун кийинган, сочлари пахмоқ, афт-ангори бир аҳволдаги одамдан дардингнинг давосини сўрагин, ундан бир гап чиқади...
Йигит чиқмаган жондан умид, дея бориб фақирга қайғусини сўзлаб берди. Фақир киши ўйчан тинглаб турди-да, сўради:
— Бомдод намозини ўқидингми?
— Йўқ,- деди йигит. – Ухлаб қолибман, улгурмадим...
— Бугун ота-онангдан ҳол –аҳвол сўрадингми? Ёки уларни дуо қилдингми?
— Шаҳарга келишим керак эди, шунинг учун улар билан учрашгани вақтим бўлмади.
— Йигит ҳайрон тикилди сўровчига. Фақир киши яна сўради:
— Бугун Қуръон ўқидингми?
— Вақтим бўлмади, ўқиёлмадим - деди йигит.
Фақир киши таассуф билан бош чайқади:
— Бор, рафиқангни никоҳлаб ол. Бомдод намози ўқилмаган, ота-онадан ҳол-аҳвол сўралмаган, уларнинг ҳақига дуо қилинмаган ва Қуръон ўқилмаган кундан бахтсиз, нурсиз ва омадсиз кун булмайди!
Ўзбек ойим
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бисмиллахир рахманир роҳийм....
Ассалому алайкум ва рахматуллоху ва барокатух хайрли тонг мехрибоним..
❄️ Февраль ойи муборак бўлсин!
Аллоҳим кунларимиз соғлик саломатликда, тинчлик осойишталикда, хайр - баракали, энг муҳими Ўзинг рози бўладиган амаллар билан ўтсин❕
🌸❄️ Аллоҳумма
🌸❄️Солли
🌸❄️ Аъла
🌸❄️Сайиддина
🌸❄️ Мухаммад
🌸❄️Аллоҳумма
🌸❄️ Солли
🌸❄️Васаллим
🌸❄️ Набийина
🌸❄️Мухаммад
🌸❄️ Соллаллоҳу Алайҳи
🌸❄️Вассаллам ....
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Шукр қил аяси, шукр қил. Ман кунига минг марта шукр қиляпман. Оллоҳим сени мендан жудо қилмаганига, ўғилларимизни бахтига шунчалик ёнимизда юрганингга, сан билан ҳали фарзандларимизни тўйларни қилиш умидини берганига, ҳамма- ҳаммасига минг шукр қиламан. Тобинг қочган куни ... Биласанми, тобинг қочган куни негадир ҳуфтон намозини ўқиётиб негадир юрагимга ғулғула тушди. Нимадир масжиддан тез уйга қайтишга ундайверди. Авваллари ҳеч бундай ҳолатга тушганимни эслолмиман.
Келсам, уйда бу аҳвол ... Оллоҳим меҳрибон. Докторлар яхшиям вақтида улгуриб қолибсиз дейишди. Айтишларича, ҳали кўзларинг яхши бўлиб кетиши мумкин экан. Фақат ўзингга ишонсанг, кўнглингга яхши умид уруғларини эксанг бўлгани. Сан Оллоҳга яхши гумонда бўлсанг, шукр қилсанг, Қодир Эгам ҳали мани яхшилигимни билмабсан деб шукр қилишингга арзийдиган неъматларни бисъёр қилиб беради, беадад беради ...
- Айтмайсизам-а! Уятга қолдим. Оғайнингиз ҳам мени роса тантиқ демасалар бўпти, ишқилиб. Майли, борақолинг. Вақт ҳам алламахал бўлиб кетди. Мандан хавотир олманг. Энди сира ...
Аёлни сўзларини эри бўлди :
- Йиғлама-а-а-а-й-с-а-а-а-н !
Йиғлаб ҳам кўр-чи ?!
Аёл, ярим товушда беғубор кулди:
- Хўп, дадаси! Оллоҳим, менга сиздек инсонни умримга йўлдош қилиб берса- ю, мен нега йиғлай... Мен нега йиғлай... Ахир сиз - бахтимсиз ...
Муаллиф: Ушбу ҳаётий ҳикояни қоғозга туширар эканман, юртимизда ўша аёлнинг турмуш ўртоғи сингари яхши инсонлар яшашига мен ҳам кўп шукр қилдим. Шукр қилишимга имкон берган Яратган Эгам учун эса шукрларим беададдир ...
Хазонрезги
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бу янгилик ўз ўғлига зимдан бойвучча келин қидириб юрган онамга қаттиқ таъсир қилди. Энди у киши ўзларини қўйишга жой тополмас, ваъда бериб қўйган жойидагиларнинг олдида уятга қолмаслик учун Сунбулани уйдан ҳайдашга минг бир баҳона қидирарди.
Хотинимнинг ҳомиладорлигига икки ойдан ошган дамлар эди. Онам кун сайин Сунбулага тазйиқларини ошириб борарди. Гарчи ўғиллик вазифамни тўлиқ адо этолмаётган бўлсам-да, энди вужудимни ота бўлиш ҳисси эгаллаб олган. Хотинимга қўлимдан келганча ёрдам бериб юрардим....
Тасодифан мени ишхона томонидан хизмат сафарига юборишди. Кузата туриб Сунбуланинг эзилганини кўрсангиз эди. Гўё шу билан қайта учрашмайдигандек. Онамнинг гап-сўзлари-ю, ғаразларидан қутқариш учун уни онасиникига қўйиб кетадиган бўлдим. Онамга:
Ҳозир мазаси йўқ экан. Бирор жойи оғриб ётиб олса, сизга нафи тегмайди. Устига-устак, дўхтирма-дўхтир олиб юришга вақтингиз бўлмайди. Ундан кўра онаси қарасин,- дедим бироз хотинимни ёмонлаб.
Икки ҳафта давом этган хизмат сафари тугаши билан оилам бағрига ошиқдим. Сунбула ҳам мени интизор кутаётгандир деган ўйда дарвозани очиб, уйга кирдим. Ҳовлида на хотиним, на онам кўриниш берди. Тинчликмикан деган ўйда қайнонамникига йўл олдим. Аксига олгандек, қуда томондагилар мени совуқ қарши олишди. Айниқса, қайнонам қўпол гаплар билан кутиб олди. Ҳеч нарсага тушунмай ҳайрон қолгандим.
Ичкари уйга киринг. Сунбулани не кўйларга солганингизни кўринг, — деди у киши жаҳл билан.
Хотиним бир аҳволда ётган экан.
Сенга нима бўлди? Нега бу аҳволда ётибсан, тинчликми? — дедим Сунбуланинг маҳзун қиёфасига боқиб. Шунда хотиним йиғлаган кўйи мен йўқлигимда чеккан азобларини айтиб берди. Кетганимдан уч-тўрт кун ўтиб, онам «Ўғлим эрта-индин келаркан. Келин уй-жойларни тозалаб қўйсин»,-деб уни олиб кетибди. Кейин «Ўғлимни ортидан меҳмонлар келади. Ҳовли ивирсиб ётмасин»,- дея унга ҳовлидаги ишларни қилдирибди. Дарвозахонадаги оғир юклар борми, дарахт шох-шаббаларими – ҳаммасини Сунбуланинг ўзи ўтинхонага ташиб киргизибди. Бечора танасида оғриқ сезса ҳам, онам ёмон кўрмасин, дея тишини-тишига қўйибди. Бу ишларни қилиб бўлиши билан, онам унга пастдаги анҳордан челаклаб сув ташитиб, ҳовлига септирибди. Нон ёпиш, кир ювиш каби бошқа ишларни ҳам Сунбуланинг зиммасига юклаб, ўзи қаёққадир кетибди. Кечгача тиним билмай ҳамма ишларни саранжомлаган Сунбулага бу ишлар оғирлик қилган чоғи, ҳушидан кетиб қолибди. Шу аҳволда қанча ётганини билмабди. Агар қайнукам келиб қолмаганида, Сунбуланинг ҳаёти хавф остида қолар экан. Дўхтирлар операция йўли билан ҳомилани олиб ташлашибди. Врачнинг айтишича, Сунбула уч-тўрт йил фарзанд кўриши мумкин эмасмиш.
Бу гапларни эшитиб карахт бўлиб қолдим. Сунбулани қайтариб борганим билан онам хотинимга бундан ҳам баттар азоблар берарди. Нима қилишни билмай бошим қотиб тургандим, хотиним:
Нодир ака, сиздан илтимос. Онангиз айтган аёлга уйланинг… Фақат бир илтимосим, мен билан ажрашманг. Мен беш эмас, йигирма йилдан кейин фарзанд кўрсам ҳам болаларимнинг отаси фақат сиз бўлишингизни истайман,-деди йиғлаб. Ўша оқшом эр-хотин иккаламиз минг изтироб ичида бир-биримиздан айрилдик. Мен уйга қайтгач, бўлиб ўтган гапларни онамга айтдим. Онамни рози қилиш учун у киши айтган қизга уйландим ҳам.
Ҳозир икки нафар қизим бор. Аммо мен ҳали-ҳамон янги оиламга кўникиб кетолганимча йўқ. Сизга ёлғон, кўрганларга рост – Сунбулани кўргани ҳар куни бораман. У билан ажрашмоқчи ҳам эмасман. Аммо орадан врач айтган муддат ўтди ҳамки, ҳали-ҳамон фарзандимиз йўқ. Баъзи-баъзида онамни деб икки аёлни, икки норасида болани ва ўзимни бахтсиз қилаётганимдан уксинаман холос.
Тамом.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Икки аёлимниям бахтсиз қилдим...
Ишонсангиз, бу дунёда армондан оғирроқ юракни эзувчи туйғу йўқ экан. Мен ҳам тақдир чархи бошимга туширган кўпгина аянчли воқеаларни ўйлаганим сари, юрагим эзилиб кетади. Ҳаётда нимагадир эришишим, кимларнингдир розилигини олишим учун умримдаги азиз неъматларимни бой беришимга тўғри келишини тасаввур қилолмасдим.
Онамнинг қаршиликларига қарамай, ўзим кўнгил берган Сунбула исмли қизга уйландим. Онам у билан турмуш қуришимга шу қадар қарши эдиларки, ҳатто тўйнинг эртаси куни бўладиган «Келин кўрди» маросимида ҳам хотиним билан юзлашишни ўзига эп кўрмади. Катта опам қайнона сифатида хотинимнинг оёғи остига онам берган бир метр матони ташлаб кетди. Ўша дамларда, Сунбулага уйланиб, унга жабр қилганлигимни англадим. Чунки бир ота-онанинг кўзига суртиб, асраб-авайлаб катта қилган боласини уни ёмон кўрадиган кишилар орасига олиб келгандим-да. Аммо онам учун муҳими, ўзларига муносиб, бой-бадавлат, кунига битта куйлак кийиб, иккинчисини ечадиган хонадон қизини келин қилиш эди.
Бой оиладан чиққан қизларнинг кўзи тўқ бўлади. Нон кўрмай ўсган қизлар кун келиб «Кўрмаганнинг кўргани қурсин» қабилида иш тутиб қолишади. Уларни жиловини қўлга ололмай қоласан. Бунинг устига, бойнинг қизи сени катта мартабаларга эришишингда бир кўприк бўлади. Камбағалнинг қизи сени орқангдан кун кўрмаган ака-укасини боқаман деб, бор-будингни, топган-тутганингни совуради.
Онамнинг гапларида жиндеккина бўлса-да, ҳақиқат борлигини билардим. Аммо қалб амрига қарши бориш, ўзингни севган инсондан айри тасаввур қилиш мумкинмикан?! Мен бундай қилолмадим. Отаси оддий деҳқон, онаси уй бекаси, топиш-тутишлари ҳаминқадар бўлган бу оила қизини онам айтган мартаба-ю, шон-шуҳрат, бойликдан устун билдим. Фақатгина ўша қиз билан бахтли бўла олишим мумкинлигига ишончим комил эди. Бироқ онам шунча асъасаю-дабдаба билан эл-юртга ош берганига қарамай, ҳали-ҳамон Сунбула билан яшашга қўймаслигини бот-бот такрорлаб турарди. Шу боис, хотинимнинг ҳар бир ишидан ишкал қидирарди. Тўйимиздан уч ой ўтиб, хотинимнинг бўйида бўлмаётгани онам учун айни муддао бўлди.
Менга туғмас келин керак эмас!- деди бир куни эрталаб дастурхон атрофида жамулжам ўтирганимизда.
Фарзанд билан давлатнинг эрта-кечи йўқ, хотин,- деди дадам вазиятни юмшатиш учун. Аммо онамнинг ранги оқариб кетди.
Қадами қутлуғ келин келганидан ой ошади. Паст табақадан чиққан қиз қанақасига насли тоза бола туғиб бериши мумкин. Ўзи бизникига келганидан буён тузук-қуруқ овқат еяётган бўлса керак.
Онамнинг бу тазйиқи Сунбулага оғир ботиб, йиғлаганча уйга кириб кетди. У кетиши билан дадам иккаламиз онам билан тортишиб қолдик. Онам эса:
Кўчадан келган келгинди мендан азиз бўлиб қолдими? — дея уввос солиб йиғлашга тушди. Уларни овутолмадик. Мен ҳам жаҳл қилганча ишга отландим. Дадам ҳам тезда чиқиб кетди. Кечга томон уйга келсам, кўп йиғлаганидан Сунбуланинг кўзлари қизариб, шишиб кетган экан. Кийимларимни алмаштириш баҳонасида уни уйга чақириб, эрталабки гап-сўзлардан хафа бўлмаслигини айтдим.
Негаям мени севиб қолдингиз? Нега менга уйландингиз?! Онангиз иккаламизни барибир бирга яшатмайдилар. Бугун менга бир ой муҳлат бердилар. Агар бўйимда бўлмаса, ўз хоҳишим билан уйдан чиқиб кетишим керак эмиш.
Хотинимга онам бунақа шартни бекорга қўймаганлигини англаб турардим. Бироқ онам ўнг қўлим бўлса, хотиним чап қўлим. Қайси бирини кессам ҳам вужудим оғрийди. Ноилож Сунбулага сабр-тоқат тилаб, ҳаммаси яхши бўлишига умид бердим-да, ишларимга овуниб кетдим. Онам шарт қилиб қўйган бир ой қандай ўтди, билмайман. Хотинимнинг бўйида бўлмади. Онам эса яна эски дийдиёсини бошлади.
Қаёқдан ҳам бошимга шу туғмас хотинни етаклаб келдинг. Энди шуни деб эл-юрт олдида юзим қора бўладими? — деди асабийлашиб. Орага дадам тушди. Онамни тинчлантирди. Ўртадаги жанжал хотинимга яна бир ой муҳлат бериш билан тугалланди. Энди Сунбула иккимиз кечаю-кундуз Худодан фарзанд беришини сўрардик. Оҳларимиз кўкка етди чоғи, бир ой ичида хотинимнинг ҳомиладорлиги маълум бўлди.
Давоми 17:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Беш фарзандни ўстириш, эрнинг овқатини тайёрлаш, кир ювиш, нон ёпиб, ўтин ташиш, ҳовли чеккасига иккитагина хона солганда эрига қўшилиб лой тепиш, ғишт қўйишдан тортиб қайнона, қайин-бўйинларнинг хизматини қилиш ҳам унинг зиммасида эди. Эрига ҳар замонда “дўхтирга кўринсаммикан, бел қурғур оғрияпти” деса, эшитадигани бир гап бўларди: “Ўлмайсан, аёлнинг жони қирқта...”
Аёл тишини тишига босиб чидади. Касал бўлишга унинг ҳақи йўқ, ахир, аёлнинг жони қирққа.
Кутилмаганда ётиб қолди. Қишлоқдаги табибнинг гиёҳлари ҳам ёрдам бермади. Уни вилоят марказидаги шифохонага олиб боришди. Кун сайин аҳволи оғирлашаверди. Шифокорлар эрини чақириб, уйга олиб кетиш кераклигини айтишди: “Жуда кеч олиб келгансизлар, касаллик танани емириб бўлган...”
“Тез ёрдам” машинасида хотинининг бошини тиззасига қўйиб кетаётган эркак кўзлари ич-ичига ботиб кетган аёлга қараб йиғлаб юборди:
- Онаси, кўзингни оч, сен бизга кераксан. Ҳали кўп яшашинг керак, болаларни катта қилиш, уларни уйли-жойли қилиш керак. Кўзингни оч, онаси, ахир, сен аёлсан, аёлнинг жони қирқта...
Ҳаёт шами тобора сўниб бораётган аёл кўзларини базўр очди. Қалтироқ бармоқлари эрининг кучли қўлларидан тутди. Синиқ жилмайди.
- Дадаси, болаларни сизга, сизни худонинг паноҳига топширдим. Қизларимга бир гапни тайин ва тайин айтинг: ўзларини асрашсин. Айтинг– аёлнинг жони қирққта эмас экан. Унинг ҳам биргина жони бор экан. Шу жонни авайлаб-асраш керак экан. Бўлмаса...
У сўзини тугатолмади. Қирқинчи жони уйига етишга бир неча қадам қолганда тугаб қолганди...
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Аёлнинг қирқ жони...
У болалигидан шу гапни эшитиб улғайди: “Аёлнинг қирқта жони бор, биттаси тамом бўлса, қолгани билан яшайди..” Онаси ҳам, опалари ҳам шу гапга амал қилишарди. Тонг саҳардан туриб сигир соққан, хамир қориб, нон ёпган, ҳовлию кўчани супуриб – сидирган, болаларнинг уст-бошини ювган, меҳмон кутган, эрнинг иддаоларию, қайнонанинг зуғумларини кўтарган, ҳар йилига туғаверган... Онаси шундай яшади, опалари ҳам худди шу тарзда умр кечиришди. У ҳам онасию, сингилларидан ўзгача яшай олмасди. Шундай яшашга мажбур эди, тўғрироғи, мажбур қилишарди. Эсида, еттинчими, саккизинчи синфда ўқиб юрган кезлари эди. Отаси бир машина ўтин келтирди. Уйда ундан бошқа ҳеч ким йўқ эди, акалари ўт ўргани кетишган. “Кечгача ўтинни ташиб, бостириб қўй” деб тайинлаб кетди отаси. У қуёш ботгунча ўтин ташиди. Қўл-оёғи оғриб, чарчаб қолсада, ташийверди. Кечқурун белида қаттиқ оғриқ туриб, вой-войлаб қолди.
- Нима бўлди? сўради онаси.
- Белим... зирқираб оғрияпти, - инқиллади қиз.
- Жим бўл, овозингни биров эшитмасин, - атрофга аланглади она бу гапларни биров эшитиб қолмадимикан дегандек. Қиз бола белим оғрияпти, демаслиги керак, уят бўлади. Бир ухлаб турсанг, ҳеч нарса кўрмагандай бўлиб кетасан. Аёлнинг жони қирқта, биттаси тугаса, қолганини ишлатаверади...
Онаси айтганидай, ухлаб тургандан кейин оғриқ пасайгандек бўлди, аммо асорати қолди барибир. Йиллар ўтди. У ҳам тенгқурлари қатори ойдай қиз бўлиб вояга етди, уни кўз остига олганлар кўп бўлди. Тақдир экан, қишлоқдаги йигитлардан бирига узатишди. Тўйнинг эртасигаёқ қайнона эшикдан бош суқди:
- Келинпошша, тўйдан кейин кир тўпланиб қолибди, ювиб ташланг.
“Хўп” деди у овози ўзига ҳам эшитилмай. Аммо ҳайрон қолди, ахир, янги келин, чилла деган гаплар бор. Бир жойда ўқиганди, бу пайтда янги келинчакнинг вужудида ўзгаришлар рўй берармиш, оғир иш бажаришдан сақланиш керакмиш. Ҳеч нарса дея олмай, бир уюм кирни кечгача ювди. Ҳатто тушлик қилишга ҳам вақтини қизғанди. Кечга бориб яна ўша қурғур бел оғриғи қўзғади. Куёвбола эркаламоқ учун сочларига қўл чўзганида келинчак унинг қўлларидан ўзини бўшатди.
- Бирам белим оғрияптики...
- Ээ, намунча нозик –ниҳол бўлмасанг, бир кир ювганингга шунчами? Ҳеч нима қилмайди, ўтиб кетади, аёлнинг жони қирқта. Биттаси тугаса, қолганини ишлатади...
Келинчак жим қолди. Нима ҳам десин?
Бир йилдан кейин хонадонда қўчқордай ўғил туғилди. Қишнинг аёзли-қаҳратонли кунлари эмасми, чақалоқ совқотиб қолмаслиги учун уйни иситиш керак. Қолаверса, бир уй одам унга кўз тикиб турибди: бу хонадонда ош-овқат, кир-чирга ундан бошқа ким ҳам қарарди. Боласини ухлатиб қўйиб, ташқарига чиқди. Гупиллаб ёғаётган қор юз-кўзга урилади. На эри, на қайнотаси ўтин ёриб қўйишмаган экан. Келинчак катта болтани олиб, бир амаллаб ўтин ёрди, печкани ёқди. Чарчаганиданми, иссиққина печка олдида ўтириб, кўзи илинибди. Бир пайт тарақлаган овоздан уйғониб кетди. Қайнонаси қовоғини солиб ўтирарди. Келинчак шошиб соатга қаради. Тушлик пайти бўлиб қолибдику! Ўрнидан туриб, ҳовли четидаги совуқ ошхонага кириб, ўчоқ ёқди, овқат бошлади. Бир амаллаб тушлик тайёрлаб, дастурхон ёзди. Дастурхонда битта нон қолган экан. “Кўпчиликмиз, бу нон ҳаммага етмайди. Қўшнидан олиб турамиз, тушликдан кейин хамир қориб ташланг, кечгача нон ёпиб олинг. Қишнинг куни калта, қоронғига қолиб кетасиз...” Келинчак индамайгина бош ирғади. Боя ўтин ёрганида белидаги оғриқ кучайганди, хамир қорса нима бўларкан энди?
Кечки пайт хонадон аъзолари иссиққина нонга сариёғ суртиб маза қилиб ейишаётганида келинчак ўз хонасида инқиллаб ётарди. Бу ёқда чақалоғи биғиллаб йиғлайди. Аёлидан хабар олиш учун кирган эри унинг аҳволини кўриб қўрқиб кетди, онасини чақирди: “Она, келинингизни мазаси йўққа ўхшайди...” Қайнона келинни кўриб, қошлари чимирилди: “Ҳозиргиларнинг жони азиз. Ўлмаган бизнинг жонимиз. Туғиб келиб, дам олиб ётиш нималигини билмабмиз. Бугун туғиб, эртаси куни далага ўт ўришга чиқиб кетардик. Хотинингга бало ҳам ургани йўқ, эркалик қилмоқчи. Аёлнинг жони қирқта, биттаси тугаса, қолгани билан яшайверади.. ”
Йиллар шу тариқа ўтаверди. Кетма кет фарзандлар кўришди, аммо бирор марта туғруқдан кейин дам олиб ётмади.
оила-сидаги кунгилхираликни яширган була-рди. Аммо хозир чидаб туролмади. Ел-
калари силкиниб-силкиниб булган во-кеани айтиб берди.
- Бу вокеада сенинг хам айбинг бор экан, - бош чайкади акаси. - Овсининг-нинг нотугри кадам босаётганини сез-ган экансан, бу тугрида кайнонангни огохлантиришинг керак эди.
- Ака, мен Ирода хиёнат килаётганини кузим билан куриб, кулим билан тутга-ним йук. Курук гумон билан бир оилани бузиб юбориш хеч гапмас. Кайнонам кандай вахимачи аёл эканини билмай-сиз. Бугун хам гапнинг охирига етмай мени кушмачига чикарди.
- Мен узим Зохид билан гаплашаман, унга хаммасини тушунтираман.
- Керакмас, ака, - Гулширин алам билан бош чайкади. - Шу пайтгача камситиш-лару хиёнатларига чидаб келдим. Оиламни саклаб колиш учун куп нарса-ларга куз юмдим. Лекин эрим уша аёл-ни унутмаган экан. Уни излаётганини бугун билиб колдим. Мени умуман ало-кам булмаган ишда айблади-ю, узининг килмишларини эсламади хам. Мен энди у уйга кайтиб бормайман.
- Майли, тинчлан. То вазиятга аниклик киритмагунимизча дадам сенга совга килган уйда яшаб турасан. Рузгорингга узим карашиб тураман.
- Ака, уйни сотиб, пулини эримга берга-нман, - йиглаб юборди Гулширин. - Бо-радиган жойим йук. Сизникига панох излаб келдим.
Умарнинг ранги кув учди. У бундай бу-лишини кутмаганди. Агар Гулширин шу ерда турадиган булса хотини буни ис-тамаслиги аник. Аммо сир бой берма-ди..
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кет уйимдан! - Гулширинга кахрли ти-килди Зохид. - Менга сендай хотин ке-ракмас!
Гулширин чайкалиб кетди, оёги ости-даги ер кучиб тушгандай булди гуё. Бир нркаснинг касрига колаётгани алам килди. Шу пайтгача хамма нохакликла-рга чидаб келди, аммо тухматга чидай олмайди. Кушмачи деган гапни эшитга-ндан кура улим афзал. Кий-чув борган сайин авжига чикди. Атрофни куни-кушнилар босди. Каердандир Иродани-нг акалари, уларнинг ортидан милиция машинаси етиб келди. Хеч нарсага ту-шунмаган уч бола куркканидан чирил-лаб йигларди. Талотуп ичида хеч ким Гулширин икки боласи билан дарвоза-дан чикиб кетганини пайкамади.
Шом коронгисида икки боласини эр-гаштириб чиккан Гулширин катта куча бошига чикиб, кай томонга юришни би-лмай гангиб колди. Узи тугилиб усган уйга бора олмайди. Дадасининг вафо-тидан кейин угай онаси "дадангиз ха-деб тушимга киряптилар, бу уйда ёлгиз яшасам жинни булиб коламан" деб хов-лини сотиб, онасиникига кучиб кетган. Кариндош-уруглар бир кун сигдирар, кейин барибир кетишга тугри келади. Хозир унинг биргина умида акасидан. Ёлгизгина акаси хаёт зарбаларидан узини каерга куйишни билмай колган синглисининг куксидан итармас.
Уйда булган жанжалдан каттик куркиб кетган болалар онасига мултираб тики-лишарди. Юраги хавотирга тула булса-да, Гулширин буни болаларига сездир-гиси келмади. "Юринглар, тогангникига борамиз" деди уларнинг кулидан ушлаб
Олдинда уларни яна кандай синовлар кутаётганини хеч ким билмасди.
💥СИНОВЛАРНИНГ ОХИРИ БОРМИ?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Энди Ҳамида кунда Миродилга "Жонингга жазо бўлган Онангни кечир , болам" дея юм- юм йиғлар эди.
Тоғалари барака топишсин. Онасига қараб туриш учун Замира опани топишди.
Миродил ўқишни битириб , ишга кириши билан "Онангга ҳамроҳ бўлади" дея Севарани келинликка танлашди.
Миродил шу ёшга киргунча бирорта қизнинг қўлидан ушлаш у ёқда турсин , тикилиб юзига қарамаган эди. Севарага ҳам тоғалари қизнинг оиласини маъқул деб топишгани учун уйланишга рози бўлди. Турмуш қургунларича у билан тўрт бор кўришди , у ҳам бўлса тўйга тайёргарликнинг ташкилий ишлари бўйича.
Никоҳ базми ўтиб икки ёш ёлғиз қолишгач эса қиздан бир нарсани ўтиниб сўради :
"Шу уйда чиндан ҳам бахтли яшайман десанг , ойижонимнинг кўнгилларига қарагин, майлими ?! Қачонки улар сендан рози бўлсалар , мен ҳам сени бахтли қилишга ваъда бераман. Ойижоним менинг жон-у жаҳоним бўладилар..."
Севара мунчоқдек кўзларини жовдиратиб Миродилга аста бош ирғади : "Хўп бўлади".
Миродил бугун ишдан эртароқ чиқди. У онасининг қўли ишламай қолгандан буён волидасини ёлғиз қолдирмаган эди. Шу чоққача Ҳамида опанинг ёнида ё тоғасининг аёли , ёки холаси ёинки бўлмаса Замира опа пайдам бўлганча, ҳизматга шай туришар эди.
Ойижониси бугун илк бор хонадонига янги тушган келин - Севара билан ёлғиз қолган эди.
Миродил номигагина юзига ёпилган дарвозадан аста ҳовлига кириб келди. У бир- бир қадам босиб Ҳамида опанинг хонасини хиёл очиқ турган ойнаси орқали ичкарига аста мўралади.
Ўғил кўзи тушган манзарадан ажабланди. Севара қайнонасини орқасига ёстиқ қўйиб ўтказиб қўйибди. Дивандан осилиб тушган оёқларини чуқурроқ тоғорадаги сувга ботирибди. Ўзи эса диванда қайнонасининг ёнига чўк тушганча Ҳамида опанинг елкалари ва майиб қўлини аста уқалаб ўтирган экан.
- Ойижон , - деди ширин жилмайиб Севара , - ҳадеб ётавериб зада бўлиб кетгандирсиз. Ҳали ўғлингиз ишдан келсалар овқатланиб олганингиздан сўнг сизни аравачага ўтказиб айлантириб келамиз. Ҳозир оқшом пайти кечки Тошкент бирам чиройли бўлиб кетган вақт. Баҳор барибир бошқача фаслда , Ойижон.
Севара қайнонасининг устига енгил рўмол ташлади . Ўзи дивандан пастга сирғалиб тушиб Ҳамида опанинг оёқларини сувдан чиқарди ва оппоқ сочиқ билан авайлаб арта бошлади.
Миродил Онасининг кўзларига ёш қалққанини кўриб юраги гурсиллаб уриб кетди.
Ҳамида опа ҳаракатлана оладиган ёлғиз ўнг қўлини дуога очди :
- Амийн , - деди у титроқ овозда ,- илойим болам билан қўша қаринг. Ҳамиша бахтли яшанг. Ували - жували бўлинглар...
- Ойижон ... - деди Севара қайнонасига мулойимлик билан,- кеча ўғлингиз сизни шавлани яхши кўришингизни айтгандилар. Ҳализамон овқат ҳам пишиб қолади. Унгача ўғлингиз ҳам келиб қоларлар. Мен ҳозир қайноққина чой олиб келаман...
Севара боя ўзи четга суриб қўйган тоғоранини қўлига олиб ташқарига йўл олди.
У эшикдан чиқар экан йўлакда турган Миродилга дуч келди :
- Воой келдингизми ? Ассалому алайкум...
Миродил Севаранинг маъсум чеҳрасига мамнунлик билан ўз нигоҳларини қадар экан дилидан бир роз ўтарди :
"Аллоҳ, ўзингга шукр..."
Хазонрезги
🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳
TELEGRAMDA ENG CHIROYLI SAHIFA
😍Birgina tabrik — kimningdir kunini o‘zgartiradi…
🎇Bizning Tabriknoma kanalida yuzlab tayyor tabriklar:
✨ audio va video tabriklar
✨ yurakdan yozilgan matnlar
✨bayramona shablonlar
Hammasi sifatli va tez topiladi!
💁♀Bugun kimnidir quvontirmoqchimisiz?
Oson yo‘li bor — hozir kirib, yoqimli tabrikni tanlang! 🎁✨
Hoziroq kirib ismingizni yozib qoldiring adminkalar tayorlab berishadi tekinga 🤩
/channel/+vvyvcpfQtYEzOGJi
/channel/+vvyvcpfQtYEzOGJi
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қизининг кескин эътирози олис хотиралар ярасини тирнади. Наргиза Баҳромовна қизига бир сўз демай тилини тишлаб қолди. Ажрашганида момоси раҳматли унинг ҳозирги ҳолатини олдиндан айтиб берганди:
Бекор қилдинг қизим, бекор қилдинг-а. Аёл кишининг бошида посбони бўлсин. Аёл кишини тўрт девор ичида суйгулик қилсин, жон қизим. Эрсиз хотиннинг бошига Самарқанддаги ювинди тўкилади, дейдилар. Ишинг сенга эр бўлолмайди, қизим. Аёл кишининг касб-корини, ишини, тиллою зарини эмас, оиласи, фарзандларини сўрайдилар. Иккинчи бор турмуш қилсанг, кўнглинг хотиржам бўлмайди. Қизингни ўгай ота қўлида ўстирасанми? Бир куни қизинг “Отам қани? Нега мени отамдан айиргансиз?” деса нима деб жавоб берасан? Унутма, қизим, албатта қизинг сендан отасини сўрайди. Бу ишингни ҳеч ёқламайман...
Дилфуза гапиришга гапирдию, бирдан хаёлларини тўплаб онасини маҳкам қучоқлаб олди:
Ойижон, кечира қолинг мени, жон ойи. Хафа бўлишингизни истамайман. Ойижон, фақат эртага сиз хоҳлагандай катта одам бўлолмасам, кўнглингиз ўксимасин дейман-да. Мен сиз айтаётган ўқишларга қизиқмайман-ку, ойижон. Чевар бўлсам, пазанда бўлсам нимаси ёмон? Ахир моможоним “Чеварлик, пазандалик қиз боланинг зийнати, бебаҳо сепи” дейдилар-ку. Мени кечиринг, ойижон...
Йиғлама, қизим,- Наргиза Баҳромовна қизининг кўз ёшларини артди.- Сени хоҳишингни ҳурмат қиламан. Ахир сен ҳам энди кичкина қиз эмассан, ўзинг мустақил қарор қабул қилишинг мумкин. Сенга ишонаман, мен тарбиялаган қиз нотўғри қарор қабул қилмайди. Майли, ҳаммаси сен айтганчалик бўлсин. Оиламизга битта ҳуқуқшунос хоним етади, энди бахтли-саодатли аёл ҳам биздан чиқсин. Жон қизим, ёлғизгинам, онангнинг яккаю ягона орзуси – сени бахтингни кўриш. Мен учун ҳам сен бахтли бўлгин, жон қизим!..
Албатта, ойижон! Сиз рози бўлсангиз мен албатта бахтли бўламан!..
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эрсиз аёлнинг кўрган куни...
Столга мук тушиб бир уюм қоғоз ичидан нималарнидир қунт билан ўқиётган Наргиза Баҳромовна бехосдан жиринглаган қўл телефонининг овозидан чўчиб кетди. Лаббай, ассалому алайкум?
Ваалайкум ассалом, Наргиза Баҳромовна.- Мен Саодатхонман, Дилфузанинг синф раҳбари...
Ҳа, Саодатхон яхшимисиз? Узр, ишга кўмилиб ётгандим. Рақамга қарамай, қўнғироққа жавоб берибман. Безовта қилдим, чоғи?- Ўқитувчи каловланиб қолди.
Йўқ-йўқ, бемалол. Сизни эшитаман?- Наргиза Баҳромовна қизи Дилфузанинг ўқитувчилари анча-мунчага ўзини безовта қилмаслигини биларди. Ҳозир ҳам синф раҳбари бирор жиддий масала юзасидан қўнғироқ қилаётганини сезди.
Наргиза опа, гап шундаки, Дилфуза ҳужжатларини ҳунармандчилик касб-ҳунар коллежига жўнатишимизни, у ўқишни ўша ерда давом эттиришини айтди. Шунга олдингиздан бир ўтайлик дегандим. Сиз уни хорижий тиллар академик лицейида ўқишини айтгандингиз...
Бекорларни гапирибди. Ҳунармандчилик коллежида нима қиларкан?- Наргиза Баҳромовна қаҳр билан столни муштлади.- Уни қаерда ўқиши, нима қилишини мен ҳал қиламан! Сиз қўяверинг, бугун Дилфуза билан ўзим гаплашаман!- Хайрлашиб, алоқани тўхтатиш тугмачасини босиб, ўрнига чўккан Наргиза Баҳромовна стол устида бетартиб тўзғиб ётган қоғозларга қараб юзини буриштирди. Соат милларига кўзи тушиб, енгил тин олди: “Хайрият, иш вақти ҳам тугабди. Дилфузнинг устози қўнғироқ қилмаганида ҳалиям қоғозлардан бош кўтармай ўтирар эканман...” Йўл-йўлакай дўкондан егулик, шарбатлар харид қилди. Машина овозини эшитиб, қизи дарвозани очиб турган экан, кулимсираб ўзига пешвоз чиққан қизини кўриб бутун чарчоқлари ариб кетди. Ассалому алайкум, ойижон! Ваалайкум ассалом, жоним қизим. – Наргиза Баҳромовна қизини бағрига босди.- Яхши ўтирибсанми? Мактабдан қайтишингда ишхонамга қирмабсан-да, уйга ташлаб қўярдим. Дугоналарим билан бирга келавердим, ойижон.- Дилфуза ёш боладай эркаланиб онасининг пинжига кирди.- Прокурор хонимни безовта қилгим келмади-да.
Нега безовта бўларканман, ягонам? Ахир ким учун бу дунёда яшаяпман, сен учунда ҳаммаси, жон қизим.
Чарчагандирсиз, мактабдан келасолиб шўрва ташлаб қўйгандим. Худди бувижонимнинг шўрваларидек, паст оловда етти соатдан бери қайнаяпти. Ҳамма маҳсулотларини бутунлайин солганман, сиз худди шунақасини яхши кўрасиз-ку. Дарров ювиниб чиқсангиз, унгача дастурхон ҳозирлайман.
Наргиза Баҳромовна эркаланиб гапирганча ошхона томонга ўтган қизининг ортидан қараб юраги энтикиб кетди. Вақтнинг ўтишини-чи, кечагина Дилфуза жажжигина қизалоқ эди. Шанба-якшанба кунлари ҳам ишлашига тўғри келиб қолса, Дилфузани ижарачи аёлга ташлаб кетарди. Уйга қайтгунича, кўзи қизалоғининг кўзига соғ-саломат тушгунича Наргизанинг юрак-бағри ўртаниб кетарди. Бошидан қандай кунлар, не савдолар ўтмади. Бугунги мартабасига эришиш, Наргиза Баҳромовна бўлиш, “Опа” мақомини олиш осон бўлмади унга. Не-не йўқотишлар, қурбонликлар эвазига етди бу кунларга. Қурбонликки, ҳеч нарса билан ўрни тўлмайди, йўқотишларки, эвази кўнгил синиш, кемтиклик бўлди. Аммо Наргиза чекинмади. Йиқилганида ўрнидан туриб, этагини қоқиб, тирналган тиззасини ўзи силади. Қоқилганида оёғини қайирган тошни ўзи четга сурди. Бировга кўз ёшини кўрсатмади. Қийналганини ҳеч кимга, ҳатто ўз яқинларига ҳам билдирмади. Ҳаёт билан курашиб, ғалаба қозонмагунича тиниб-тинчимади. Бугун қизи бўйга етиб, тўққизинчи синфни битирди. Наргиза Дилфуза қизи хорижий тилларга ихтисослаштирилган академик лицейда ўқишини давом эттиришини, ундан кейин нуфузли олий ўқув юртларида ўқитишни истайди. Аммо қизи ўқишга қунт қилмайди. Мактабда яхши ўқийди, фанларни ўзлаштиришда фаол, ҳатто хорижий тилларда ҳам мулоқот қила олади. Бироқ буларни ўз хоҳиши билан эмас, онасининг мажбурлови остида ўрганган. Наргиза Баҳромовна қизининг ўқишга иштиёқи пастлиги сабабини ҳеч билолмади.
Кийимлар тикишни яхши кўраман,- дейди Дилфуза онаси китоб ўқишга мажбурлайверса.- Момомдан овқат қилишни, ҳолвалар тайёрлашни ўрганаман. Ҳеч ким момомнинг патирига ўхшатиб патир ёполмайди. Мен худди ўшанақа ширин патирлар пиширишни ўрганаман...
Давоми 13:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Оила аъзоларнинг баъзиси тушкун кайфиятда...
Ҳа, нима бўлди, тинчликми?
Учинчиси ҳам қиз. Ўғил кутгандик.
Келинни ҳафсаласизлик билан туғруқхонадан олиб тушишди. Аввалгидек хурсандчилик йўқ. Худдики келин айбдор.
Аввало, қиз кўриш айбми? Қолаверса, нима бўпти қиз бўлса? Қиз бола фарзанд эмасми?!
Кимга ўғил, кимга қиз ато этиш кимнинг қўлида?! Келиннингми?!
Йўғе, Аллоҳ таолонинг қўлида!
Унда нега хафа бўласиз?! Нега келинга хўмраясиз?! У нима айб иш қилди?! Агар қиз кўриш айб бўлса, нега ўғлингизга ҳам хўмраймаяпсиз?!
Жоҳилият даврида араблар қиз фарзанд кўрса, уятдан, ғазабдан юзи қорайиб кетарди. Ўшаларга ўхшаб қолманг!
Ахир сиз қиз кўрганда кўпроқ хурсанд бўлишга, ақиқани бўрттириб қилишга буюрган Ислом динига мансуб инсонсиз.
Хотини учинчи сафар ҳам қиз кўргани учун ундан хафа бўладиган, уни уйига олиб бориб қўядиган, унга қовоқ уядиган эр Аллоҳ таолонинг қазои қадарига норози бўлаётган, жоҳил, ўйламай иш қиладиган кимсадир.
Билиб қўйинг, фарзанднинг ўғил ёки қиз бўлишини ирода қиладиган Аллоҳ таолонинг Ўзидир!
Қолаверса, ҳадисда учта қиз кўриб, уларга чиройли одоб берган ота-онага охиратда улкан мукофот ваъда қилинган.
Аллоҳ таоло бизни ўғил кўрсак ҳам, қиз кўрсак ҳам, тақдирга таслим бўлувчи бандаларидан қилсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ФЕВРАЛ
Яхшилар умрига ўхшайди феврал,
Нозик куртакларни уйғотар бир-бир,
Оғир кун, ёнингда тургувчи дўстдай,
Баҳор яқин дея, бергайдир сабр.
Яхшилар умрига ўхшайди феврал,
Неча минг йилдирки умри қисқа ой.
Кўкламга етсин деб, тезроқ одамлар,
Икки кун умридан кечган, ҳойнахой...
Бизни баҳорга етакловчи Февралнинг 1-куни муборак бўлсин!
© Ўлмасбек Самарқандий.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
✨🌙Х А Й Р Л И Т У Н!🌙✨
🌙✨Чиройли сўзларни фақат
эшитиш эмас, уни кимларгадир айтиш кераклигини ҳам унутманг!
Зеро ширин сўзга
арзийдиган қанча яқин
инсонларимиз бор!
🌙✨Бир-бирига керакли
инсонлар доим бир-биридан узоқда яшаркан.
Шундай бўлса ҳам борига шукр!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Шукр...
21 ноябрь, 2022 йил. (ҳаётий ҳикоя)
Мен бугун шукр туйғуси ҳақида ёзгим келди. Шу давргача англадимки, оламлар роббиси Аллоҳга нисбатан қилаётган гумонимизга қараб ажр олар эканмиз. Гумонларимиз нечоғлик гўзал бўлса, бизга тақдим этиладиган ажримиз ҳам шунчалик гўзал бўлар экан...
Ўтган йилги ёз фасли анчайин иссиқ келгани эсингизда бордир. Бу менга ўхшаш қон босими баланд инсонларга бироз муаммо туғдиргани ёлғон эмас. Менда ҳам шундай бўлди. Ўз соғлиғимга бўлган беэътиборлигим оқибатида шаҳар касалхонасига тушиб қолдим. Бошим айланиб юрганига аҳамият бермабман. Ҳар доимгидек, ўтиб кетади деган қоида бу сафар самара кўрсатмади. Хуллас, бошимда ички қон томир ёрилиши ва кўзнинг зарарланиши оқибати касалхонага ташрифимни ҳаяллатмади. Муолажалар бошланди. Барча даволаш ишлари тартиб асосида, сидқидилдан қилинарди. Кўз касаллаклари бўлими бинонинг бешинчи қаватида жойлашганлигига қарамай, ҳавоси негадир мўътадил эди. Олинаётган томчили ва бошқа уколлар, ичилаётган турли тинчлантирувчи дорилар таъсирида табиатимга зид ҳолатда кундузлари ҳам уйқудан бош кўтаролмай қолгандим.
Касалхонага тушганимни учинчи кунлари эди чамаси. Кундузи уйқуга тўйиб олганим учун бўлса керак кечқурун ҳеч ухлай олмадим. Тахминан тунги соат ўнлар эди. Хона чироғини ўчирган ва эшик ҳамда ойналарни очиб қўйгандик.
Бирдан даҳлиздан пиқ- пиқ йиғи овози кела бошлади. Йиғлаётган қўшни палаталик ўттиз беш ёшлар атрофидаги аёл эди. Уни кўзлари деярли кўрмай қолган деб эшитгандик ... Муолажани ҳам хонада оларди.
Ҳайрон бўлдим. Нега шу вақтда йиғлаяпти бу аёл... Бирон нарса бўлдимикан ... Ёмон хабар эшитдими. Бу вақтда нега хонасида ётмаслан даҳлиздаги ўриндиқда ўтирибди. Бир пайт :
- Ҳа, дадаси, хўп дадаси ,... -деган сўзлари эшитилди.
Тахминимча, у телефонда гаплаша туриб йиғларди. Мен ўрнимдан секин туриб, уни юпатмоқчи бўлиб эшикка йўналаётганимда:
- Аяси ! - деган овозни эшитдим-у, яна қайтиб кроватимга чўкдим.
Бировларнинг суҳбатини эшитиш яхши эмас. Бу ҳолатда эса вазият мени измимдан чиқиб кетганди.
- Аяси,... Нима қилганинг бу ? Юрагим узилиб зўрға етиб келдим- а ... Йиғлама, йиғлама...
Эркакнинг овози титрар, унинг ҳам йиғлаетгани аниқ эди ...
Аёл эса анча вақт ўзини босолмади. Ўксиб, ўксиб, хўрсиниқларига қоришиб йиғларди. Бир пайт ҳиқиллаганича тилга кирди :
- Адаси, кечиринг. Шу вақтда сизни шу ҳолга солганим учун кечиринг, адаси. Кўнглим бузилиб кетди. Айни сизнинг, ўғилларимизнинг ҳизматини қилишим керак бўлган ёшимда ... Ман яримта бўлиб қолдимку, дадаси, пайпасланиб, ...энди... қандай...
- Аяси, бу нима деганинг, шукр қил, шукр... Ахир ахволинг бундан ёмон бўлса нима қилардик, Оллоҳ кўрсатмасин, ўша ҳушингдан кетиб йиғилганингда, бошинг нобоп тушиб бир кор- хол бўлса нима қилардик. У ер, бу еринг қаттиқ лат еса, синса нима қилардик ...
Даавом. 19:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🅰️🅰️🅰️🅰️ 🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️
🦋
🔤🔤🔤🔤🔤🔤🔤🔤🔤
🤎𝙵𝙰𝚀𝙰𝚃 𝙱𝙸𝚉𝙽𝙸𝙽𝙶 𝙺𝙰𝙽𝙰𝙻𝙳𝙰🤎
🦋𝕆𝕐𝕆ℚ 𝕂𝕀𝕐𝕀𝕄𝕃𝔸ℝ🩰
🦋𝕍𝔼ℂℍ𝔼ℝℕ𝕀𝕐 𝕂𝕆'𝕐𝕃𝔸𝕂𝕃𝔸ℝ💅
🦋𝕁𝕀ℕ𝕊𝔸 𝕋ℝ𝕆𝕐𝕂𝔸𝕃𝔸ℝ🦋
🦋𝕊𝕌𝕄𝕂𝔸, 𝕂𝕃𝔸ℂℍ𝕃𝔸ℝ🌟👜
🦋𝔹𝕆𝕃𝔸𝕁𝕆ℕ𝕃𝔸ℝ 𝕂𝕀𝕐𝕀𝕄𝕃𝔸ℝ𝕀❤️
❤️🔥𝙱𝙰𝚁𝙲𝙷𝙰𝚂𝙸 𝙱𝙸𝚉𝙽𝙸𝙽𝙶 𝙺𝙰𝙽𝙰𝙻𝙳𝙰❤️🔥
🎀𝙴𝙽𝙳𝙸 𝙱𝙾𝚉𝙾𝚁 𝙺𝙴𝚉𝙸𝙱 𝚈𝚄𝚁𝙸𝚂𝙷𝙶𝙰 𝙷𝙾𝙹𝙰𝚃 𝚈𝙾'𝚀🎈
❤️𝚂𝙷𝚄𝙽𝙲𝙷𝙰𝙺𝙸 𝙺𝙰𝙽𝙰𝙻𝙸𝙼𝙸𝚉𝙶𝙰 𝙺𝙸𝚁𝙸𝙽𝙶,𝚃𝙰𝙽𝙻𝙰𝙽𝙶 𝚅𝙰 𝙷𝙰𝚁𝙸𝙳𝙽𝙸 𝙰𝙼𝙰𝙻𝙶𝙰 𝙾𝚂𝙷𝙸𝚁𝙸𝙽𝙶❤️🔥🫀
/channel/+8IOew-8BRsdmYzgy
/channel/+8IOew-8BRsdmYzgy
/channel/+8IOew-8BRsdmYzgy
⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄
#5
ХАЙР ЯНВАР ❄️
Хайр январ...
Рози бўл биздан...
Қорларинг тўкилган
Шу узун издан.
Хайр январ...
Сенга ташаккур...
... Ва ўзингдан топган,
Ризқинга шукур!
Хайр январ...
Сен гўзал ойсан...
Қаҳратон юзида,
Балққан чиройсан!
Хайр январ...
Йилнинг рошисан...
Ўн икки ойга,
Карвонбошисан.
Хайр январ...
Дилда дойимсан...
Умримга бир йил,
Қўшган ойимсан!
Хайр дейман-у,
Кўнглимда бир чўғ.
Яна январларга,
Етамизми, йўқ?!
Хайр январ...
©Ўлмасбек Самарқандий.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Метан муаммоси.
Метанда навбатда турганларга сабр тилаймиз. 😅
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
