26542
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
Х А Й Р Л И Т У Н!
Азизларим қадрдонларим Мени ЯХШИ КЎРГАНЛАРИМ!!!
СИЗЛАР билан эртагача хайрлашаман.
Эртагача йўқолиб қолманг қидириб юрмайин!!! 🙃
Яхши дам олинг АЗИЗ ИНСОНИМ
тунингиз тинч осуда энг яхши тун бўлсин!!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
❤️❤️❤️❤️❤️ 👩❤️💋👨
FAQAT AYOLLAR UCHUN MAXSUS
ERKAKLAR KIRISHI MUMKIN EMAS
✅💋💋💋💋💋♥️♥️💔💋♥️
┏━━━━━━━━━━━━━━┓
❤️ RAMANTIK PENUARLAR ❤️彡
┗━━━━━━━━━━━━━━
💋 EXTIROSLARGA BOY KANAL
/channel/+jNAfQf_3Se9iNWYy
/channel/+jNAfQf_3Se9iNWYy
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Онасининг жанозасида хурсанд юрган ўғил...
Воқеий ҳикоя.
2-қисм.
Кейин ўзимнинг ҳаётимдан хулоса қилишга тушдим. Мен ҳам яқинда ғирт насронийлар ва мусулмон бўлса ҳам мусулмонга хос яшамайдиган одамларнинг ичида ишлаб юргандим. Мана Аллоҳ чиройли бир исломий оилага олиб келиб қўйди-ку! Балки қачондир Женя акада ҳам ҳаммаси яхши бўлар?
2016-2017-2018-2019-2020...
Бу йилларнинг қайсидир бир кунида турмуш ўртоғимдан- ўртоғи ва унинг оиласи ҳақида, асосан насрония онаси ҳақида сўраб турганим ёдимда!
-Ўзгариш бормикан?
-Йўқ, хола жудаям ўзининг динига маҳкам экан. Аллоҳ қалбини очсин, илоҳим! Аммо қайсидир куни ўғилларим Қуръонни ёдлашяпти деб турганди. Холанинг шунгаям ғаши келиб қоларкан...
"Сен болаларнинг миясини заҳарлаяпсан, бу ёшда улар ўйнаши керак, спорт билан шуғулланиши керак. Нега катта одамлар ҳам ёдламаган нарсани уларга ёдлатяпсан? Ўзи хоҳласа қилади, болага эркинлик бер!"
2022 йил 12 ноябрь. Турмуш ўртоғим ишдан ҳориб қайтди. Куни бўйи жанозада юрганмиш.
-Ким ўтди?- деб сўрадим. Улар эса "Женянинг онаси" деб жавоб бердилар. "Ие" дедим-у уларга ҳайрон бўлиб қараб қолдим. Миямда дарров фикрлар тўқнашди:
"Жанозага бордим" деяптилар, демак...
Ҳа, мен ҳам ҳудди бошқалар каби фикрлаётган эдим. Турмуш ўртоғимнинг айтишича соат иккиларда телефонига қўнғироқ бўлибди.
"Шунақа-шунақа, онам ўтиб қолди ака!"
Турмуш ўртоғим айтади: Аввалига нима дейишни билмай қолдим. Сўрашгаям ҳайронман. Телефоннинг у томонида ҳам жимлик, бу томонида ҳам...
Ниҳоят унинг ўзи мен сўрашга истиҳола қилиб турган саволга жавоб берди:
"Акя, билиб турибман ҳозир мендан "онанг динни қабул қилдими?" деб сўрамоқчисиз-у, аммо сўролмаяпсиз. Алҳамдулиллаҳ, онам икки йил олдин Исломни дин ўлароқ қабул қилдилар, ўша йил рамазонда биз билан бирга рўза тутдилар, намоз ўқидилар.
Кейин Аллоҳ уларга бир дард берди. Рак бўлиб қолдилар ва ўша ҳолларида ҳам ибодатларини имкон қадар қилиб яшадилар. Касаллари жуда тез ривожланиб кетди.
"Ҳеч кимга айтма, бу менга келган синов!" деганлари учун гапларини икки қилолмадим. Мен онамни аввалги динларида маҳкам эканликларидан олдин кўп ғашланардим. Бу динда ҳам шундай маҳкам турдилар-ки, ўшанда улардан ранжиб юрганимга энди ўзимни ёмон кўра бошладим.
Онам икки йил жуда чиройли Исломда яшади. Вафот этаётган кунлари "берган оқ сутимга розиман. Менга шундай нарсани илиниб тутдинг-ки, олдингдаги ҳамма оналик ҳақларим тўланиб, яна ўзим сендан қарздор бўлиб қолдим!" деб кўп-кўп қайтардилар.
Охирги сўзлари калимаи шаҳодат бўлди ва онам қўлимда жон берди. Тўғри, мени дунёга келтирган, оқ ювиб-оқ тараган инсондан айрилдим. Аммо уларнинг чин муслималардек вафот этганларига ич-ичимдан хурсандман, ака!
Чиндан ҳам Аллоҳ қалбларни ўзгартираман деса, ўзгартириб қўявераркан, бунга онам мисолида амин бўлдим! "
Эшитаётганларим юракка бориб тегадиган сўзлар эди. Аввал Исломга тиш-тирноғи билан қарши бўлган, динга киргач эса бор кучини дин равнақи йўлида сарф этган саҳобалар ҳаёти кўз олдимдан ўтди.
Аллоҳ бандаларидаги жидду-жаҳдни керакли ўринда бошқа тарафга йўналтириб қўйишга қодир Зотдир. Бизга қийин туюлган иш У учун осон. Истаса ва ҳолимизга раҳм қилса, бўлди!
"Мен онасининг жанозасида кўзи йиғлаб, қалби яшнаб турган одамни олдин ҳеч қаерда кўрмаганман. Ҳатто бу кўз ёшларни тавсифлашга ҳам ожизман. Жанозага йиғилганларнинг ҳаммаси онахон ҳаққига сидқидилдан дуо қилди. Юракдан қилинган дуога эса шак йўқ!"
Бу турмуш ўртоғимнинг сўзлари эди. Мен ҳам муттаъсир бир ҳолатда дуога кафт очдим:
Аллоҳим, ҳузурингга муслима ҳолида борган бу онахонни ўзинг сўроқ-саволини осон қилиб, Жаннатинг билан сийлагин!
©️Азизахон Исмоилова.
Муаллифдан: Ҳикоядаги қаҳрамонлар номини ўзгартирганмиз. Ўқувчида савол туғилиши мумкин, бош қаҳрамоннинг номи нега ҳалиям русча деб. Мусулмонча исми билан ёзганимизда ўқувчига нималардир тушунарсиз бўлиб қоладими, деб ўйладик.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қабристондаги чақалоқ йиғиси...
Хаётий воқеа.
“Бизникига меҳмонга келган қишлоғимиз қабристонининг қоровули гапириб берди. Эшитиб, юрагимизни қўрқув ва ваҳм босди.
— Ҳамма билади, эсимни билганимдан буён шу қабристонга қоровулман, — деб гап бошлади бобо. — Отам шу касбни қилган, отамнинг ёнида юриб, менга мерос қолди. Кўп ажабтовур воқеаларга дуч келганмиз.
— Арвоҳларни ҳам кўрганмисиз? — сўради қизиқсиниб акам.
— “Арвоҳ — ҳозир”, деган гап бор. Қай бир оиланинг бошига ғам, қайғу соя солса, албатта нимадир бўлган. Уларни ҳозир биттама-битта эсласам, бирига ишонасиз, бирига йўқ. Битта сира эсимдан чиқмайдигани бор, шуни айта қолай. Унда раҳматли отам ҳам ҳаёт эди. Қоровулхонада ётиб қолишимга изн бермасди. Онам ва укаларимнинг ёнига қайтариб юборарди. Бир куни отамга овқатини келтириб берганимдан сўнг, атай қоровулхонанинг бурчагига чўзилдим.
— Ётма болам. Уйқунг келиб қолади. Уйга бор, бир йўла уйда ухлайсан, — ҳар боимгидек эътироз билдирди отам. — Тур, турақол. Ўзим сени дарвозадан чиқариб юбораман...
Иккаламиз дарвоза томон юрдик. Отам мени шитоб билан етаклаб, қабристондан чиқариб юборишга тиришарди. Аммо мен ўнг томонда, қабристон этагида турган бир шарпани пайқадим. Тун қоронғи, атроф зимистон. Отамнинг қўлида фонар бор холос. Аммо кўзим тушган шарпа хира туманга ўхшаб кўриниб турарди. Бу қоронғиликла аслида туман умуман сезилмаслиги керак. Аммо шарпа аниқ эди. Мен негадир қўрқмадим. Отам худди ҳар куни дуч келиб юрадигандек парво қилмасликка уринди. Лекин менинг кўрганимни сезиб, секин деди:
— Кетишга қўрқмайсанми? Қўрқсанг, қол.
— Онамга нима деймиз? — дедим мен отамнинг ёнида қолаётганимдан қувониб.
— Ўтган-кетгандан айтиб юборамиз, — отам шундай деб кўчага аланглади.
Ўн дақиқа ўтар-ўтмас велосипедда бир киши ўтди. Биздан икки уй нарида турадиган қўшнимиз экан. Отам дарҳол унга менинг қаровулхонада қолганимни уйдагиларга айтиб қўйишимни тайинлади.
Сўнг отам иккимиз ортга қайтдик. Отам дарҳол ўтириб тиловат қилишга тушди. Узоқ дуо ўқигач, менга юзланди:
— Чўпон бобонинг мазаси йўқ дейишди. Шу гап чиққанидан буён бобонинг кампири ётган томонда шарпа пайдо бўлгандек. Икки марта кўзим тушди. Дуо ўқиб юбордим ҳақига. Энди тинчийди.
Отам буларни менга сабоқ бўлсин, келажакда шундай қилсин, деб айтишини билардим. Ҳозир ўзим ҳам отамнинг йўлини тутаман. Яқинда бўлган воқеадан кейин анча ўйланиб қолдим. Сабаби, бунақасига отам ҳам дуч келмаган бўлса керак. Икки кеча қабристонда чақалоқ йиғлагандек бўлди. Аниқ-тиниқ эмас-у, бир-бир инграган, “инга”лаган овоз эшитилиб қолади. Мушукмикан, десам қиш эмас, қулоғимга чалиняптимикан, десам, бир эшитмадим. Отамга ўхшаб, дарҳол дуо ўқишга киришдим, қани тинчиса.
Кўп эмас, ярим тунда бир-бир эшитилиб қолади.
Охири кундузи чақалоқлар кўпроқ қўйилган томонга юриб, синчиклаб қарадим. Тоғ яқин эмасми, ярамас тулкилар битта-иккита қабрчаларни кавлабди. Дарҳол кетмон келтириб, яхшилаб бекитдим. Дуо ўқидим. Ўша куниёқ уйдаги кучугимизни олиб келдим. Овози чиқиб турса, тулки қочади-да. Шу билан овоз ҳам, шовқин ҳам тинди. Тулки кавлаганига гўдакларнинг руҳи чирқираганига амин бўлдим. Бунақа воқеалар ора-сира бўлиб туради. Шунинг учун қабристон қоровули ҳушёр бўлиши керак...”
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Исми сир колишни истаган гурух иштирокчиси...
Синглим, аноним булсин, ёниб кетяпманки, дардимни айтмасам булмайди.
Якинда наварали булдик,кудам телфон килиб,суюнчи олди.
"Табриклиман,кизиз касал бола тугди" диди.Додлавордим.Кизимни ахволи яхшими дисам,билмиман деб шарак этиб куйди телфонни.
Роддомга югурдим,бир ахвол кизим,улим билан олишиб ётган наварам.
Кукариб тугилган юрак огир порок.Бир ой ичида операция килдирасла деди духтир.
Унгача эшитмаган гапим колмади.
Кизинг уладиган бола тугди.Бизани наслимизда хич ким касал бола тугмаган.Оперцияга узларинг пул топ углим бир тийин бермайди.
Дод дейман,кизимга караб наварамга караб йиглиман.
Охири чидолмадим.
Кудамга хамма ичимдагини тукиб солдим.
Келинни сал аяш керак,кулдек ишлаттиз,совукда бассейн тозалаттиз,брусчаткани ювдирдиз хар куни иккикат холига,ош овкат,келди кетди,кир чир,почкаси огриганда даволатмадиз,иккикат холига сал эхтиёт килмай гала гала мехмонларни ичига хизматга олиб борвуриб кизамик юктирдиз .
Еганида халоват булмади боламни,уйкуга туймади,озиб кетди,гулдек кизим сулиб колди.Келинам бировни боласи аяш керак деб йиглаб гапирдим.
Кизинг хам касал боласи хам керакмас,йуколсин уйга кемасин деб шаллакилик килиб бакир чакир килди.
Хозир операцияга опкетиш учун икки углим ва турмуш уртогим югуриб юришибди.
Шу хафта кетамиз болани юрагини тугирлатишга.Илойим яшаб кетсин,юзимиз ёруг булсин.
На куев,на кудалар келишмади,нима булди нима ёрдам дейишмади.
Ана келинни кадри.
Шунака адашаман деб уйламагандим.Одамни оласи ичида буларкан.Гулдек кизимга ачиниб кетяпман.Энди 23 га кирди.Яшагим келмаяпти она деса багрим узилиб тушди.
1 йилда гулдек боламни хор килиб энди хавар олишмаяпти.
Бугун роса йиглаб ёздим сизга.
Дуо килишсин айтинг,чакалогимиз тузалиб кайтсин.
Амиин...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эри бошига кўтарган аёл...
“Оқшом уйга келганимда аёлим кечки дастурхонни ҳозирларди. Қўлидан тутиб унга гапим борлигини айтдим. Жим овқатлана бошлади, кўзларида қўрқув бор эди. Бир онда кичрайгандим гўё, оғзимни очолмасдим лекин фикрларимни айтишим керак эди. Ажрашмоқчилигимни айтдим. Асабийлашмади, гапимга жавоб қайтармади, фақат сабабини сўради. Жавоб беролмадим, бунга асабийлашди. Қўлидаги санчқи пичоқларни отиб юборди. Менга бақирди ва одам эмаслигимни айтди.
Ўша кеча бирор оғиз гаплашмадик. Хотиним тун бўйи йиғлади. Турмушимизга нима бўлишидан хавотирланарди, лекин уни қониқтирадиган гап айтолмасдим. Мен Жанага ошиқ бўлдим, хотинимни севмасдим энди. Бу виждон азоби билан бир битим тайёрладим. Уй, машина ва ширкатнинг 30%ини унга берадиган бўлдим. Шартномага бироз қараб турди ва йиртиб ташлади.
10 йил бирга яшаган хотиним менга бегона бўлганди. Унинг сарфлаган умрига, куч-қувватига ачинардим, лекин орқага қайтолмасдим, Жанани қаттиқ севардим. Кейин бақириб-бақириб йиғлай бошлади, буни кутмагандим. Унинг кўз ёшлари мени юмшашимга сабаб бўлди. Бир муддат эсимдан чиқардим ажрашишни, бу фикр миямга ўрнашиб қолганди, энди бу туйғуни қаттиқроқ ҳис этардим ва тўғри қарор эди.
Кейинги оқшом уйга кеч келдим ва хотинимни столда ёзиб ўтирганини кўрдим. Роса уйқум келганди ва кечки овқатни емасдан ухлашга ётдим. Жана билан ўтказган шунча вақтим мени чарчатганди. Орада бир уйғондим ва уни ҳали ҳам ёзаётганини кўрдим. Аммо бу менга аҳамиятсиз эди, бошимни ўгириб ухлашда давом этдим.
Тонгда менга шартлари ёзилган мактубни берди. Мендан ҳеч нарса истамаганди, фақат ажрашишимизни эълон қилиш учун бир ой муҳлат сўради ва бу вақт давомида яхши оила каби муносабатда бўлишимизни истади. Бунинг сабаби бир ойдан кейин ўғлимизнинг имтиҳонлари бошланиши ва бу пайтда унга бу юкни юкламаслик эди. Буни қабул қилиш мумкин. Яна бир нарса бор эди, тўй кечамиз уни эшикдан қандай кўтариб кирганимни эслатиш эди ва бир ой давомида ҳар тонг уни ётоқдан эшикгача кўтариб боришимни истади. Эсини ебди деб ўйладим, лекин охирги кунларимизни яхши ўтиши учун қабул қилдим. Кейин бу шартларни Жанага айтдим. Баланд овозда кулиб буни ғирт ахмоқлик эканини ва бу ажрашиши учун эканини тушуниб қабул қилди.
Хотиним билан ажрашиш мавзусини очганимдан бери жисмонан яқин бўлмадик. Шу боис биринчи кун уни олиб эшик томон кўтарганимда ғалати ҳисни сездим. Ўғлимиз орқамизда турарди ва олқишлай бошлади. Дадам онамни қучоғида кўтарди, деди. Бу уни жуда севинтирганди, сўзлари қалбимни вайрон қиларди. Ётоқдан уй эшигигача 10 метр кўтардим. Хотиним кўзларини юмди ва қулоғимга «ўғлимизга ажрашишимизни айтманг», деб пичирлади. Мен ҳам бошимни эгиб, хўп, дедим ва ичимга бир маҳзунлик чўкди. Эшик олдида уни қолдирдим, хотиним автобус бекатига кетди ва уни ишга олиб борадиган автобусни кутди. Мен эса бир ўзим офисга кетдим.
2-кун бу ўйин бизга осон кечди. Хотиним бошини кўксимга қўйди ва унинг ифорини туйдим. Бирдан хотинимга анчадан бери қарамаганимни тушундим ва уни турмуш қурган пайтимиздаги каби ёш эмаслигини сездим. Юзига майда чизиқлар тушган, сочларига оқ оралаганди. Ўтган йиллар шунчаки ўтмаганди, шунда ўзимдан шунча вақт ичида унга нималар қилганимни сўрадим.
4-кун уни кўтарганимда бир ишонч туйғусини ҳис этдим. Бу, менга ҳаётининг 10 йилини ҳадя қилган аёл эди.
5-кун бу ишонч туйғуси янада юксалганди. Буни Жанага айтмадим. Кунлар ўтгани сайин уни кўтариш ҳам осонлашарди, балки бу тренажорда шуғулланганим сабаблидир. Бир тонг уни нима кийишини ўйлаб, қараб ўтирдим. Жаҳл қилиб, ҳар кунги кийимлари бироз катта келганини айтди. Бирдан уни қанчалик озганини, вазнини йўқотганини сездим. Демак уни ҳар тонг осон кўтаришимнинг сабаби бу экан. Юзимга биров мушт туширгандай бўлди. Бунчалик азоб ва ҳасратни қалбида олиб юрарди. Сезмаган ҳолда бошини силадим. Шу пайт ўғлимиз келди ва «дада, ойимни кўтаришингиз керак», деди.
Давоми 08:58 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❄️ Aссалому алейкум. ДУШАНБА тонги муборак бўлсин 😊❄️
Соғ–саломат уйғотган ва янги кунни ҳадя қилган Роббимизга хамдлар бўлсин!
❄️ Қалбингиз иймонга
❄️ Уйингиз қувончга
❄️ Юзингиз нурга
❄️ Кунингиз ҳайрли ва солиҳ амалларга тўла бўлсин.
❄️ Умрингизга ва ризқингизга Аллоҳим барокот берсин!
Дам олиш кунингиз мароқли ва ёқимли ўтсин...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
оила-сидаги кунгилхираликни яширган була-рди. Аммо хозир чидаб туролмади. Ел-
калари силкиниб-силкиниб булган во-кеани айтиб берди.
- Бу вокеада сенинг хам айбинг бор экан, - бош чайкади акаси. - Овсининг-нинг нотугри кадам босаётганини сез-ган экансан, бу тугрида кайнонангни огохлантиришинг керак эди.
- Ака, мен Ирода хиёнат килаётганини кузим билан куриб, кулим билан тутга-ним йук. Курук гумон билан бир оилани бузиб юбориш хеч гапмас. Кайнонам кандай вахимачи аёл эканини билмай-сиз. Бугун хам гапнинг охирига етмай мени кушмачига чикарди.
- Мен узим Зохид билан гаплашаман, унга хаммасини тушунтираман.
- Керакмас, ака, - Гулширин алам билан бош чайкади. - Шу пайтгача камситиш-лару хиёнатларига чидаб келдим. Оиламни саклаб колиш учун куп нарса-ларга куз юмдим. Лекин эрим уша аёл-ни унутмаган экан. Уни излаётганини бугун билиб колдим. Мени умуман ало-кам булмаган ишда айблади-ю, узининг килмишларини эсламади хам. Мен энди у уйга кайтиб бормайман.
- Майли, тинчлан. То вазиятга аниклик киритмагунимизча дадам сенга совга килган уйда яшаб турасан. Рузгорингга узим карашиб тураман.
- Ака, уйни сотиб, пулини эримга берга-нман, - йиглаб юборди Гулширин. - Бо-радиган жойим йук. Сизникига панох излаб келдим.
Умарнинг ранги кув учди. У бундай бу-лишини кутмаганди. Агар Гулширин шу ерда турадиган булса хотини буни ис-тамаслиги аник. Аммо сир бой берма-ди..
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кет уйимдан! - Гулширинга кахрли ти-килди Зохид. - Менга сендай хотин ке-ракмас!
Гулширин чайкалиб кетди, оёги ости-даги ер кучиб тушгандай булди гуё. Бир нркаснинг касрига колаётгани алам килди. Шу пайтгача хамма нохакликла-рга чидаб келди, аммо тухматга чидай олмайди. Кушмачи деган гапни эшитга-ндан кура улим афзал. Кий-чув борган сайин авжига чикди. Атрофни куни-кушнилар босди. Каердандир Иродани-нг акалари, уларнинг ортидан милиция машинаси етиб келди. Хеч нарсага ту-шунмаган уч бола куркканидан чирил-лаб йигларди. Талотуп ичида хеч ким Гулширин икки боласи билан дарвоза-дан чикиб кетганини пайкамади.
Шом коронгисида икки боласини эр-гаштириб чиккан Гулширин катта куча бошига чикиб, кай томонга юришни би-лмай гангиб колди. Узи тугилиб усган уйга бора олмайди. Дадасининг вафо-тидан кейин угай онаси "дадангиз ха-деб тушимга киряптилар, бу уйда ёлгиз яшасам жинни булиб коламан" деб хов-лини сотиб, онасиникига кучиб кетган. Кариндош-уруглар бир кун сигдирар, кейин барибир кетишга тугри келади. Хозир унинг биргина умида акасидан. Ёлгизгина акаси хаёт зарбаларидан узини каерга куйишни билмай колган синглисининг куксидан итармас.
Уйда булган жанжалдан каттик куркиб кетган болалар онасига мултираб тики-лишарди. Юраги хавотирга тула булса-да, Гулширин буни болаларига сездир-гиси келмади. "Юринглар, тогангникига борамиз" деди уларнинг кулидан ушлаб
Олдинда уларни яна кандай синовлар кутаётганини хеч ким билмасди.
💥СИНОВЛАРНИНГ ОХИРИ БОРМИ?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Энди Ҳамида кунда Миродилга "Жонингга жазо бўлган Онангни кечир , болам" дея юм- юм йиғлар эди.
Тоғалари барака топишсин. Онасига қараб туриш учун Замира опани топишди.
Миродил ўқишни битириб , ишга кириши билан "Онангга ҳамроҳ бўлади" дея Севарани келинликка танлашди.
Миродил шу ёшга киргунча бирорта қизнинг қўлидан ушлаш у ёқда турсин , тикилиб юзига қарамаган эди. Севарага ҳам тоғалари қизнинг оиласини маъқул деб топишгани учун уйланишга рози бўлди. Турмуш қургунларича у билан тўрт бор кўришди , у ҳам бўлса тўйга тайёргарликнинг ташкилий ишлари бўйича.
Никоҳ базми ўтиб икки ёш ёлғиз қолишгач эса қиздан бир нарсани ўтиниб сўради :
"Шу уйда чиндан ҳам бахтли яшайман десанг , ойижонимнинг кўнгилларига қарагин, майлими ?! Қачонки улар сендан рози бўлсалар , мен ҳам сени бахтли қилишга ваъда бераман. Ойижоним менинг жон-у жаҳоним бўладилар..."
Севара мунчоқдек кўзларини жовдиратиб Миродилга аста бош ирғади : "Хўп бўлади".
Миродил бугун ишдан эртароқ чиқди. У онасининг қўли ишламай қолгандан буён волидасини ёлғиз қолдирмаган эди. Шу чоққача Ҳамида опанинг ёнида ё тоғасининг аёли , ёки холаси ёинки бўлмаса Замира опа пайдам бўлганча, ҳизматга шай туришар эди.
Ойижониси бугун илк бор хонадонига янги тушган келин - Севара билан ёлғиз қолган эди.
Миродил номигагина юзига ёпилган дарвозадан аста ҳовлига кириб келди. У бир- бир қадам босиб Ҳамида опанинг хонасини хиёл очиқ турган ойнаси орқали ичкарига аста мўралади.
Ўғил кўзи тушган манзарадан ажабланди. Севара қайнонасини орқасига ёстиқ қўйиб ўтказиб қўйибди. Дивандан осилиб тушган оёқларини чуқурроқ тоғорадаги сувга ботирибди. Ўзи эса диванда қайнонасининг ёнига чўк тушганча Ҳамида опанинг елкалари ва майиб қўлини аста уқалаб ўтирган экан.
- Ойижон , - деди ширин жилмайиб Севара , - ҳадеб ётавериб зада бўлиб кетгандирсиз. Ҳали ўғлингиз ишдан келсалар овқатланиб олганингиздан сўнг сизни аравачага ўтказиб айлантириб келамиз. Ҳозир оқшом пайти кечки Тошкент бирам чиройли бўлиб кетган вақт. Баҳор барибир бошқача фаслда , Ойижон.
Севара қайнонасининг устига енгил рўмол ташлади . Ўзи дивандан пастга сирғалиб тушиб Ҳамида опанинг оёқларини сувдан чиқарди ва оппоқ сочиқ билан авайлаб арта бошлади.
Миродил Онасининг кўзларига ёш қалққанини кўриб юраги гурсиллаб уриб кетди.
Ҳамида опа ҳаракатлана оладиган ёлғиз ўнг қўлини дуога очди :
- Амийн , - деди у титроқ овозда ,- илойим болам билан қўша қаринг. Ҳамиша бахтли яшанг. Ували - жували бўлинглар...
- Ойижон ... - деди Севара қайнонасига мулойимлик билан,- кеча ўғлингиз сизни шавлани яхши кўришингизни айтгандилар. Ҳализамон овқат ҳам пишиб қолади. Унгача ўғлингиз ҳам келиб қоларлар. Мен ҳозир қайноққина чой олиб келаман...
Севара боя ўзи четга суриб қўйган тоғоранини қўлига олиб ташқарига йўл олди.
У эшикдан чиқар экан йўлакда турган Миродилга дуч келди :
- Воой келдингизми ? Ассалому алайкум...
Миродил Севаранинг маъсум чеҳрасига мамнунлик билан ўз нигоҳларини қадар экан дилидан бир роз ўтарди :
"Аллоҳ, ўзингга шукр..."
Хазонрезги
🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳
TELEGRAMDA ENG CHIROYLI SAHIFA
😍Birgina tabrik — kimningdir kunini o‘zgartiradi…
🎇Bizning Tabriknoma kanalida yuzlab tayyor tabriklar:
✨ audio va video tabriklar
✨ yurakdan yozilgan matnlar
✨bayramona shablonlar
Hammasi sifatli va tez topiladi!
💁♀Bugun kimnidir quvontirmoqchimisiz?
Oson yo‘li bor — hozir kirib, yoqimli tabrikni tanlang! 🎁✨
Hoziroq kirib ismingizni yozib qoldiring adminkalar tayorlab berishadi tekinga 🤩
/channel/+vvyvcpfQtYEzOGJi
/channel/+vvyvcpfQtYEzOGJi
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қизининг кескин эътирози олис хотиралар ярасини тирнади. Наргиза Баҳромовна қизига бир сўз демай тилини тишлаб қолди. Ажрашганида момоси раҳматли унинг ҳозирги ҳолатини олдиндан айтиб берганди:
Бекор қилдинг қизим, бекор қилдинг-а. Аёл кишининг бошида посбони бўлсин. Аёл кишини тўрт девор ичида суйгулик қилсин, жон қизим. Эрсиз хотиннинг бошига Самарқанддаги ювинди тўкилади, дейдилар. Ишинг сенга эр бўлолмайди, қизим. Аёл кишининг касб-корини, ишини, тиллою зарини эмас, оиласи, фарзандларини сўрайдилар. Иккинчи бор турмуш қилсанг, кўнглинг хотиржам бўлмайди. Қизингни ўгай ота қўлида ўстирасанми? Бир куни қизинг “Отам қани? Нега мени отамдан айиргансиз?” деса нима деб жавоб берасан? Унутма, қизим, албатта қизинг сендан отасини сўрайди. Бу ишингни ҳеч ёқламайман...
Дилфуза гапиришга гапирдию, бирдан хаёлларини тўплаб онасини маҳкам қучоқлаб олди:
Ойижон, кечира қолинг мени, жон ойи. Хафа бўлишингизни истамайман. Ойижон, фақат эртага сиз хоҳлагандай катта одам бўлолмасам, кўнглингиз ўксимасин дейман-да. Мен сиз айтаётган ўқишларга қизиқмайман-ку, ойижон. Чевар бўлсам, пазанда бўлсам нимаси ёмон? Ахир моможоним “Чеварлик, пазандалик қиз боланинг зийнати, бебаҳо сепи” дейдилар-ку. Мени кечиринг, ойижон...
Йиғлама, қизим,- Наргиза Баҳромовна қизининг кўз ёшларини артди.- Сени хоҳишингни ҳурмат қиламан. Ахир сен ҳам энди кичкина қиз эмассан, ўзинг мустақил қарор қабул қилишинг мумкин. Сенга ишонаман, мен тарбиялаган қиз нотўғри қарор қабул қилмайди. Майли, ҳаммаси сен айтганчалик бўлсин. Оиламизга битта ҳуқуқшунос хоним етади, энди бахтли-саодатли аёл ҳам биздан чиқсин. Жон қизим, ёлғизгинам, онангнинг яккаю ягона орзуси – сени бахтингни кўриш. Мен учун ҳам сен бахтли бўлгин, жон қизим!..
Албатта, ойижон! Сиз рози бўлсангиз мен албатта бахтли бўламан!..
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эрсиз аёлнинг кўрган куни...
Столга мук тушиб бир уюм қоғоз ичидан нималарнидир қунт билан ўқиётган Наргиза Баҳромовна бехосдан жиринглаган қўл телефонининг овозидан чўчиб кетди. Лаббай, ассалому алайкум?
Ваалайкум ассалом, Наргиза Баҳромовна.- Мен Саодатхонман, Дилфузанинг синф раҳбари...
Ҳа, Саодатхон яхшимисиз? Узр, ишга кўмилиб ётгандим. Рақамга қарамай, қўнғироққа жавоб берибман. Безовта қилдим, чоғи?- Ўқитувчи каловланиб қолди.
Йўқ-йўқ, бемалол. Сизни эшитаман?- Наргиза Баҳромовна қизи Дилфузанинг ўқитувчилари анча-мунчага ўзини безовта қилмаслигини биларди. Ҳозир ҳам синф раҳбари бирор жиддий масала юзасидан қўнғироқ қилаётганини сезди.
Наргиза опа, гап шундаки, Дилфуза ҳужжатларини ҳунармандчилик касб-ҳунар коллежига жўнатишимизни, у ўқишни ўша ерда давом эттиришини айтди. Шунга олдингиздан бир ўтайлик дегандим. Сиз уни хорижий тиллар академик лицейида ўқишини айтгандингиз...
Бекорларни гапирибди. Ҳунармандчилик коллежида нима қиларкан?- Наргиза Баҳромовна қаҳр билан столни муштлади.- Уни қаерда ўқиши, нима қилишини мен ҳал қиламан! Сиз қўяверинг, бугун Дилфуза билан ўзим гаплашаман!- Хайрлашиб, алоқани тўхтатиш тугмачасини босиб, ўрнига чўккан Наргиза Баҳромовна стол устида бетартиб тўзғиб ётган қоғозларга қараб юзини буриштирди. Соат милларига кўзи тушиб, енгил тин олди: “Хайрият, иш вақти ҳам тугабди. Дилфузнинг устози қўнғироқ қилмаганида ҳалиям қоғозлардан бош кўтармай ўтирар эканман...” Йўл-йўлакай дўкондан егулик, шарбатлар харид қилди. Машина овозини эшитиб, қизи дарвозани очиб турган экан, кулимсираб ўзига пешвоз чиққан қизини кўриб бутун чарчоқлари ариб кетди. Ассалому алайкум, ойижон! Ваалайкум ассалом, жоним қизим. – Наргиза Баҳромовна қизини бағрига босди.- Яхши ўтирибсанми? Мактабдан қайтишингда ишхонамга қирмабсан-да, уйга ташлаб қўярдим. Дугоналарим билан бирга келавердим, ойижон.- Дилфуза ёш боладай эркаланиб онасининг пинжига кирди.- Прокурор хонимни безовта қилгим келмади-да.
Нега безовта бўларканман, ягонам? Ахир ким учун бу дунёда яшаяпман, сен учунда ҳаммаси, жон қизим.
Чарчагандирсиз, мактабдан келасолиб шўрва ташлаб қўйгандим. Худди бувижонимнинг шўрваларидек, паст оловда етти соатдан бери қайнаяпти. Ҳамма маҳсулотларини бутунлайин солганман, сиз худди шунақасини яхши кўрасиз-ку. Дарров ювиниб чиқсангиз, унгача дастурхон ҳозирлайман.
Наргиза Баҳромовна эркаланиб гапирганча ошхона томонга ўтган қизининг ортидан қараб юраги энтикиб кетди. Вақтнинг ўтишини-чи, кечагина Дилфуза жажжигина қизалоқ эди. Шанба-якшанба кунлари ҳам ишлашига тўғри келиб қолса, Дилфузани ижарачи аёлга ташлаб кетарди. Уйга қайтгунича, кўзи қизалоғининг кўзига соғ-саломат тушгунича Наргизанинг юрак-бағри ўртаниб кетарди. Бошидан қандай кунлар, не савдолар ўтмади. Бугунги мартабасига эришиш, Наргиза Баҳромовна бўлиш, “Опа” мақомини олиш осон бўлмади унга. Не-не йўқотишлар, қурбонликлар эвазига етди бу кунларга. Қурбонликки, ҳеч нарса билан ўрни тўлмайди, йўқотишларки, эвази кўнгил синиш, кемтиклик бўлди. Аммо Наргиза чекинмади. Йиқилганида ўрнидан туриб, этагини қоқиб, тирналган тиззасини ўзи силади. Қоқилганида оёғини қайирган тошни ўзи четга сурди. Бировга кўз ёшини кўрсатмади. Қийналганини ҳеч кимга, ҳатто ўз яқинларига ҳам билдирмади. Ҳаёт билан курашиб, ғалаба қозонмагунича тиниб-тинчимади. Бугун қизи бўйга етиб, тўққизинчи синфни битирди. Наргиза Дилфуза қизи хорижий тилларга ихтисослаштирилган академик лицейда ўқишини давом эттиришини, ундан кейин нуфузли олий ўқув юртларида ўқитишни истайди. Аммо қизи ўқишга қунт қилмайди. Мактабда яхши ўқийди, фанларни ўзлаштиришда фаол, ҳатто хорижий тилларда ҳам мулоқот қила олади. Бироқ буларни ўз хоҳиши билан эмас, онасининг мажбурлови остида ўрганган. Наргиза Баҳромовна қизининг ўқишга иштиёқи пастлиги сабабини ҳеч билолмади.
Кийимлар тикишни яхши кўраман,- дейди Дилфуза онаси китоб ўқишга мажбурлайверса.- Момомдан овқат қилишни, ҳолвалар тайёрлашни ўрганаман. Ҳеч ким момомнинг патирига ўхшатиб патир ёполмайди. Мен худди ўшанақа ширин патирлар пиширишни ўрганаман...
Давоми 13:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Оила аъзоларнинг баъзиси тушкун кайфиятда...
Ҳа, нима бўлди, тинчликми?
Учинчиси ҳам қиз. Ўғил кутгандик.
Келинни ҳафсаласизлик билан туғруқхонадан олиб тушишди. Аввалгидек хурсандчилик йўқ. Худдики келин айбдор.
Аввало, қиз кўриш айбми? Қолаверса, нима бўпти қиз бўлса? Қиз бола фарзанд эмасми?!
Кимга ўғил, кимга қиз ато этиш кимнинг қўлида?! Келиннингми?!
Йўғе, Аллоҳ таолонинг қўлида!
Унда нега хафа бўласиз?! Нега келинга хўмраясиз?! У нима айб иш қилди?! Агар қиз кўриш айб бўлса, нега ўғлингизга ҳам хўмраймаяпсиз?!
Жоҳилият даврида араблар қиз фарзанд кўрса, уятдан, ғазабдан юзи қорайиб кетарди. Ўшаларга ўхшаб қолманг!
Ахир сиз қиз кўрганда кўпроқ хурсанд бўлишга, ақиқани бўрттириб қилишга буюрган Ислом динига мансуб инсонсиз.
Хотини учинчи сафар ҳам қиз кўргани учун ундан хафа бўладиган, уни уйига олиб бориб қўядиган, унга қовоқ уядиган эр Аллоҳ таолонинг қазои қадарига норози бўлаётган, жоҳил, ўйламай иш қиладиган кимсадир.
Билиб қўйинг, фарзанднинг ўғил ёки қиз бўлишини ирода қиладиган Аллоҳ таолонинг Ўзидир!
Қолаверса, ҳадисда учта қиз кўриб, уларга чиройли одоб берган ота-онага охиратда улкан мукофот ваъда қилинган.
Аллоҳ таоло бизни ўғил кўрсак ҳам, қиз кўрсак ҳам, тақдирга таслим бўлувчи бандаларидан қилсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қайнонамнинг кайфияти йўқ пайтида. 😅
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ҳаётий воқеа:
Чироғи сўнган оила...
Мана, Наима Қурбон билан севишиб турмуш қурганига ҳам 17 йил бўлди. Қурбон оиласининг камини тўлдирай деб нима ишлар қилмади?!Уларнинг бир-биридан ширин одобли икки ўғли ва бир қизчаси бор. Катта ўғли Қобилжон 16 ёшли эътиқодли йигит. Укаси Анваржон ҳам акасига қўшилиб илм сирларига қизиқа бошлаган. Ҳатто қўшнилари ҳам уларнинг нақадар ибратли оила эканлигига ҳавас билан қарарди. Қурбонга келсак, авваллига мол бозорида даллоллик билан шуғулланди.
Кейинчалик Аҳмад исмли ўртоғи билан турли хил машина ёқилғиларини олиб сотишга киришди. Негадир уч кундан бери Наиманинг кунгли ғаш. Чунки Қурбон бензин ёқилғисидан кўпроқ олиб келиш учун қўшни вилоятга жунаб кетган. Бунинг устига, бугун бир ваҳимачи қўшниси келиб, "Биласизми Наимахон, кўчамизда тиланчилик қилиб юрган бир кампир менга "Яқинда кўчангизда бир фожиа юз беради", деди. Шунга анчадан бери хавотирдаман", деганидан буён унинг ҳам ҳаловати йўқолди.
Ўша куни ўғли Қобилжон бувисиникига кетган эди, Анвар эса мактабдан келиб ҳовлидаги сўри устида қотиб ухлаб ётарди. Қизчаси Шоҳидахон ҳали боғчада. Ҳаво анча иссиқ бўлишига қарамай, Наима ўзини овунтириш учун ёзги мевалардан мураббо тайёрлашга киришди. Шу пайт дарвоза очилиб, Қобилжон синглисини етаклаб кириб келди.
Синглиси Шоҳидахон дарвоза яқинида қайнаётган мураббони куриб, "Ойи, бейинг, еман", дея ҳали энди чиқаётган ширин тили билан хархаша қила бошлади. Акаси уни уйга олиб кирди.
Бу орада узоқ йўл юриб, Қурбон ҳам етиб келди ва ўртоқлари билан машинадан ёқилғи тўлдирилган идишларни тушира бошлади. Сўрида Анваржон ҳамон ухлаб ётарди. Турмуш ўртоғининг йўлдан хориб келганини кўриб, Наима нонушта тайёрлашга киришди. "Сен тайёрлайвер", дея Қурбон ёқилғи идишларини кўздан кечиргани кетди. Узоқ йўлда чайқалиб келгани учун ёқилғи идишларининг қопқоғини бироз очиб қўйди.
Сунг кийимини алмаштиргани уйга кира туриб сўри четида боғланган эчкига кўзи тушди. Дарахт тагида Шоҳидахон қўғирчоқлари билан ўнаб ўтирарди.
Шу пайт Анваржон ҳовлини ларзага келтирувчи гумбурлаган овоздан чўчиб, уйғониб кетди ва нима бўлаётганини тушунмасданоқ унинг юзларига ёнаётган ёқилғи сачради ва дод солиб улгурмасидан устига оловли идиш келиб тушди. Қурбон ҳовлиққанича югуриб ташқарига чиқди. Не кўз билан кўрсинки, ҳамма жойда ёнғин авж оларди.
Наима қизчасини бағрига босиб, қаёққа қочишини билмай, талмовсираб қолганди. Шу заҳоти яна бир идиш гумбурлаб портлади ва Қурбонни ҳам жароҳатлади. Бироқ у хотини ва қизини қутқаришга интиларди. Улар олов ичида қолганди. Ичкаридан югуриб чиққан ўғли Қобилжон оловни ўчиришга уринди.
Бу орада бирваракайига қолган икки идишнинг портлашидан Қобилжон ҳам қаттиқ куйди. Қурбон аросатда қолган эди. Ўғли ва қизини жон ҳолатда ташқарига олиб чиқишга ҳаракат қилди. Кўчада тумонат одам, аммо ҳеч ким бундай даҳшатли ёнғин бўлаётган ҳовлига киришга юраги дов бермасди. Ҳовлида тирик жон борки, ўлим билан олишарди.
Сури ёнида боғланган эчкининг овозини эшитиб, Наима жароҳатланган ҳолида "Болам сўрида эди", дея у томон талпинди.
Ўт ўчирувчилар ҳарчанд уринишмасин, оловга бас келиш қийин кечарди. "Тез ёрдам" ходимлари зудлик билан уларни шифохонага олиб кетишди. Кўчада фожиадан эсанкираб қолган қўшнилар "Шундай оилага кўз тегди", дея ўкинишарди. Анваржон сурида уйғонган жойида вафот этган эди. Наима эртаси куни оғир куйиш оқибатида оламдан ўтди. Буни Қурбонга ҳам Қобилжонга ҳам айтишмади. Чунки уларнинг аҳволи оғир эди.
Жажжи қизчаси Шоҳидахон эса куйган, ёшланган кўзларини юмганча, нуқул алахсираб, "Ойижон мураббо бейинг", деб такрорларди. Уч кундан сўнг Қурбон ва Шоҳидахон бирваракайига оламдан ўтди.
Энди қариндошларининг умиди фақат Қобилжонда эди. "Ҳеч бўлмаса, шу бола яшасин. Оиласининг чироғини ёқиб туради", деб Аллоҳдан илтижо қиларди.
Афсуски тақдир ҳукми олий экан, Қобилжон ҳам куйган лаблари билан нималарнидир пичирлаб оламдан ўтди.
Фожиа оқибатида уларнинг ҳовлисида фақат биргина она товуқ жўжалари билан омон қолган эди, холос. Қолган барча нарса бир уюм кулга айланди-қолди. Шунга айтишса керак Ўт балосидан асрасин дея.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Онасининг жанозасида хурсанд юрган ўғил...
Воқеий ҳикоя.
Шанба-якшанба куни учун ҳорижий фирмамизга қарашли ҳашаматли ресторанимиздан қиммат-қиммат тоскан винолари-ю, нарҳи эшитсанг чим этиб чақиб оладиган вискиларни қўлтиқлаб кетадиган бошлиғимиз каминага "барни ўзинг ревизия қил!" деб буюрди.
Чиқдим. Ҳар бир ҳаракати назокатли хонимларнинг машқини эслатиб турадиган бармен йигит Рамис олдимга ўзининг чарм муқовали дафтарини қўйди ва у билан суҳбатимиз рус тилида кечди.
-Hennessy X. O. идишида 700 гр бўлади. Шеф мана бу числоларда юз граммдан "отиб" кейин уйга кетган. Саид Шуҳратович (бошлиқнинг ўғли) олиб келган меҳмонларга янги шиша очганман.
-Ҳужжатда ўзи нечта келган?
-Hennessy X. O. дан саккизта, Hennessy V. S. O. P дан бир яшик. Яна бошқа ичимликлар ҳам бор эди. Қоғозларини бухгалтерияга берганман.
-Хўп, буни донаси неча пул туради?
-Қайси бирини сўраяпсан?
-Х. О. ни...
Рамис менинг маошимга саккиз баравар келадиган нарҳни айтди. Бошлиқ тўртта ҳисобчини бўшатиб битта мени олиб қолди. Ҳаммасининг ишини ўзим қиламан. Аммо бир ойлик маошим-бу қари чол кунда бир заҳри-маҳрига отиб кетадиган коньякнинг юз грамига қўйилган нарҳдан ҳам кам!
Асабим ўйнади. Чарм китобни "тезда қайтаришликка ваъда бердиму оралиқ йўлдан офис томонга юрдим.
Секюритимиз қичқираётган экан:
-Ануш... Азизани чақириб юбор! Унга одам келди!
-Ана Гошага айт! Мен иш қиляпман. У ўзи ҳозиргина чиқиб кетди, хонасига! Аллақачон бу ерда йўқ...
Ҳужжатлар таҳланиб ётган столим устига барменнинг китобини қўйиб ташқари йўлакка ўтдим. Гоша мени чақиргани келаётган экан.
-Ким келди?
-Билмайман. Чиқсанг, кўрасан!
Чиқсам, эшик олдида бир рус йигит турибди. Аввал сал акцент билан ўзбекча салом бериб сўнг муддаосини айтди.
Унаштирилган йигитим эрталаб кимдир менга ноутбук ташлаб кетишини айтганди. Ниҳоят бу ўша у айтган одам эканлигини тушуниб жилмайдим.
-Аббосакя, салом айтиб юборди.
-Раҳмат!- дедим унинг ўзбекча лутфидан ажабланиб. Бу Женя ака билан биринчи кўришишимиз эди. У "Худо хоҳласа, ўзиз Қўқонга борганизда
Аббосакядан сўраб оласиз!" деган пайти гапидаги шаъмани тушуниб кулиб қўйдим.
Биз турмуш ўртоғим билан икки йилча унаштирилган ҳолда юрганмиз. У ёқдан келадиган элчилар, уришсак яраштириб қўядиганлар ичида албатта Женя ака ҳам бор эди. Бир куни у ҳақида бўлажак турмуш ўртоғимдан сўрадим:
-Ўзбекчани яхши гапирар экан-а?
-У ўзбек! У мусулмон! У беш вақт намоз ўқийди, йилда рўза тутади! -деб қолдилар. Ҳайрон бўлдим.
Уйланар маҳали келганда Женя акага ўзбек оилалар қиз бергиси келмади назаримда. Балки ўзи аввалдан шунақа фикрга бориб, биронта ўзбек қизга совчи қўймагандир, билмайман. Татар миллатига мансуб қизга уйланди.
Биринчи учрашувда мени ўта замонавий бир қиз ўлароқ таниганди, тўйимиздан кейин ҳижобда эканимни кўргач, "қанақа бахтлисиз-а, Аббосакя! Мен аёлимни ҳижобга киритолмаяпман!" деб бош чайқади, хафа бўлгандек бўлиб.
2013 йил узоқ сафарга кетаётганимизда у бизга ҳамроҳлик қилди:
-Худога шукр, аёлим ҳижоб ўради. Қуръон ўқияпти. Менда ҳаммаси яхши акя, энди ойимни мусулмон бўлишга кўндиролсам эди! Жуда қаттиқлик қиляптилар, гапираман, Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳаётларини айтиб бераман, Исо Худо эмас, у ҳам Аллоҳнинг бандаси-она!" деб жаврайман. Барибир ўзиникини маъқуллаб ўтираверадилар. Роса тортишамиз. Юзимга "сен ўзинг адашганлардансан!" деб турадилар, астағфируллоҳ!
Мен орқа ўриндиқда жим кетаман. Турмуш ўртоғим эса унга далда бўладиган гаплардан гапирадилар:
-Сиқилманг! Ҳали кўрасиз, Аллоҳ ўзи кўнгилларига солганда, ҳеч нарса деёлмай Ҳаққа мойил бўлиб қоладилар. Бу энди фақат Аллоҳ ўзгартира оладиган нарса! Сиз сабабини қилиб қўйибсизку, мана! Бир кун бўлар, у ҳам...
2014 йил у биз уй олишимиз учун машинасини сотиб берди. Ўзи то пулни қайтаргунимизча таксида юриб турганини биламан.
2015 йил яна иймонга келмаётган она ҳақида эшитдиму ўйланиб қолдим. Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламга қанчалар қийин бўлган-а...
Муаллиф: Азизахон Исмоилова.
Давоми 14:29 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кечиримнинг савоби улкан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Отаси онасини хонадан эшиккача кўтариши ҳаётимизнинг бир бўлагига айланганди. Хотиним ўғлимизни ёнига чақирди ва маҳкам қучоқлади. Мен бошимни ўгирдим, охирги лаҳзада қароримдан воз кечишни истамасдим. Уни қучоғимга олдим ва ётоқ эшигигача кўтариб бордим.
Қўлини чаккамга қўйганди мен уни маҳкам ушлаб олгандим. Худди турмуш қурган кунимиздаги каби. Энди хавотирлана бошлагандим, бунчалик озиб кетганига. Охирги кун уни кўтарганимда куч сарфламадим. Ўғлимиз мактабда эди ва хотинимга ҳаётимиздаги яқинлик камайганини айтдим. Офисга кетдим ва эшикни қулфламасдан машинадан тушдим, бунга вақт йўқ эди.
Ҳар лаҳза қароримни ўзгартиришидан қўрқардим ва зинадан юқори чиқдим, юқори чиққач Жана эшикни очди. Унга хотинимдан ажрашолмаслигимни айтдим. Ҳайратланиб қўлини пешонамга қўйди ва «сени иситманг борми?» деб сўради. «Афсусдаман Жана, лекин мен энди ажрашишни истамайман», дедим. Турмушимиз бефайзлиги севги етишмаслигидан эмас, бир-биримизнинг аҳамиятимизни унутганимиздан эди. Энди эсимга тушди, унга уйланган куним эшикдан кўтариб кирганимда, умримнинг охиригача унга садоқатли бўлишга қасам ичгандим.
Жана вазиятни англагач, юзимга бир тарсаки тушириб, эшикни ёпиб йиғлай кетди. Дарҳол пастга югуриб, биринчи учраган гулчидан хотинимга бир даста гул олдим, ичига «сени ҳар тонг ҳаётимнинг охиригача кўтараман» деб ёзиб солиб қўйдим. Уйга қатганимда юзимни табассум қоплади, қўлимда гуллар билан ётоқхонага кирдим ва хотинимни ётоқда ўлик ҳолда топдим. Хотиним бир неча ойдан бери саратон билан курашаркан, мен Жанага бўлган қизиқишим боис буни сезмагандим. Кўп яшолмаслигини билгани учун ўғлимни менга қарши бўлиб қолишидан мени сақлашга уринганди. Ҳеч бўлмаса ўғлимнинг кўзида яхши турмуш ўртоқ сифатида қолишимни истаганди”.
Туркчадан Марям Осиё таржимаси
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Узингизни эхтиёт килинг!
Бугунги кун Сиз учун энг
файзли ва савобли
кунлардан бири бўлсин.
Кун давомида Роббимнинг
паноҳида бўлинг.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
✨🌙Х А Й Р Л И Т У Н!🌙✨
🌙✨Чиройли сўзларни фақат
эшитиш эмас, уни кимларгадир айтиш кераклигини ҳам унутманг!
Зеро ширин сўзга
арзийдиган қанча яқин
инсонларимиз бор!
🌙✨Бир-бирига керакли
инсонлар доим бир-биридан узоқда яшаркан.
Шундай бўлса ҳам борига шукр!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Акасиникига келганида атроф унинг кунгли каби зим-зиё эди. Бир муддат дарвоза олдида туриб колди.
Бемахалда келиши акасининг таажжу-бига, янгасининг ёктирмаслигига сабаб булишини билади. Чарчаб, кузлари юмилиб кетаётган кизига караб рахми келди. Ботинибгина дарвозани такил-латди.
- Гулширин, сенмисан? - дарвоза очган акаси кутганидек таажжубланди. - Бе-махалда нима килиб юрибсан?
- Мехмонга келдим, ака, -синик жилма-йди Гулширин. Мехмон кабул киласиз-ми? - коронгида унинг кузидаги ёш ку-ринмади.
- Кира колинглар, - шундагина акаси хамон остонада туришганини пайкади.
Акасининг ишораси билан киз жиян-лари бирпасда дастурхон тузашди, куш сутидан бошка хамма неъматлар тор-тилди. Аммо бирор нарса татиб куриш у ёкда турсин, хатто сув хам утмайди хо-зир Гулшириннинг томогидан. Болалари хам хеч нарса тотинишмади. Синглиси-нинг паришон ахволи, гамгин кузларига караб Умар унга яна нимадир булгани-ни англади. Кизларига айтиб, болаларга ётиш учун жой хозирлади. Янгаси истар истамас овкат тайёрлаш учун ошхогага кирганида Умар синглисига синовчан тикилди.
- Нима булди яна? Нега хомушсан?
Илгари пайт булганида Гулширин
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Хотинингиз кушмачилигини билмас-мидингиз, ака? - бир силтаниб, акаси-нинг кулидан чикди Зафар. Хотинингиз манави манжалаки билан тил бирикти-риб, кушмачилик килган. Уйини манави ифлоснинг уйнашига сотиб, пулини сиз-га келтириб берган. Хотинингиз бунинг ифлосликларини билган, лекин чурк эт-маган. Буларга кушмачилик килиб юр-ган. Хотинингиз кушмачи эканини би-ласизми, ака?
- Зафаржон уйлаб гапиринг. Хотинингизнинг ишларида мени нотуг-ри айблаяпсиз, - Гулширин туртиниб-суртиниб урнидан туришга уринди.
- Зафарнинг гаплари тугрими? -Зохид-нинг юзи кахрли тусга кирди. - У нега бундай деяпти?
- Зохид ака, уйни Ирода топган бир ки-шига сотгандим, бошкасини билмайман
Икковлари бирга ишларкан. Уйнинг пу-лини тийин-тийинигача сизга олиб ке-либ берганман.
- Вой-дод, бу кандай шармандалик булди?! -оёгига шапатилади Холида хо-ла. - Бир келиним бузук булса, иккинчи-си кушмачи булса. Бу кунларни курган-дан кура улиб куя колганим яхши эди.
Зафар яна Ироданинг сочига тармаш-ди. Гулширин ноурин айбланишига чи-даб туролмади, хунграб йиглаб юборди.
- Ойижон, нега бундай дейсиз? Айбим Зохид акамни камокдан олиб колиш учун уйни сотганимми?
- Миннат киляпсанми? - Зохиднинг юзи бугрикиб кетди. - Менинг тилимни ки-сик килмокчи булдингми? Шунинг учун кушмачилик килдингми хали?
- Зохид ака...- иложсизликдан инграб юборди Гулширин. - Нега асл нимада-лигини билмай бундай дейсиз? Мен у одамни факат бир мартагина курдим, холос. Ирода нималар килиб юрганини каердан билай?
- Ёлгон! Буларнинг тили бир! - кичкирди яна Зафар. - Хотинингиз касалхонада ётганида манави ифлос хар куни овси-нимнинг олдида эдим, унга карашар-дим дерди. Шуни ёлгонлигини била ту-риб хотинингиз бир огиз "ёлгон, менинг олдимга келмаган" демади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#Ҳикоялар
ЖОН-У ЖАҲОНИМ МЕНИНГ...
Миродилнинг уйланганига бугун тўрт кун бўлди. У ишхонасидан олган руҳсат муддати тугагани учун тонгда яна фирмага қайтди. Миродил компьютерида харф терар экан, хаёллари уй тарафга улоқиб кетиб қолаверар эди.
"Севара ойижонимга яхши қараяптимикан ? Унга ойижоним тез- тез сув ичишларини айтгандим-а... Ишқилиб кўрсатмаларимга амал қиляптимикан ? Ё ойижоним ундан тортиниб таомлангилари келса ҳам чурқ этмай ўтирганмиканлар ?!"
Миродил кун бўйи келинчакга уч бор қўнғироқ қилди. Севара унинг қўнғироғига "Ҳавотир олманг, биз яхшимиз" деди-ю , гапни калта қила қолди.
Миродил хўрсинди:
"Севара ойижонимга ўрганиб олгунча уларга қараб туришни Ҳафиза холамдан илтимос қилиб турсам бўлар экан. Аксига олиб ойижонимга қараб туришга келишилган Замира опа ҳам шу кунларда қишлоққа тўйга кетадиган бўлиб қолганлари кўнгилни сал ҳижил қилди-да. Аммо уларнинг ҳам қариндош - уруғидан хабар олишга , дил ёзишга ҳақлари бор...
Майли . Севара ҳам энди бегона эмас. Келин бўлгандан кейин қайнонага қарайди- да. Барчасидан хабардор бўла туриб менга турмушга чиқди-ку ўзи . Ўша мен билган , мен таниган Севара бўлса ойижонимга яхши қараши аниқ..."
Миродилнинг онаси Ҳамида турмушга чиқиб ана шу ёлғиз ўғлига ҳомиладор бўлганидан сўнг , боши ғавғодан чиқмай қолганди. Шифокорлар жувоннинг юраги ёмонлиги сабаб унга туғиш мумкин эмаслигини , ўша дардманд аъзо тўлғоқ жараёнини кўтара олмай қолиши ва ҳаттоки ҳаёт билан видолашиш эҳтимоли баландлигини , бу вазиятда энг мақбул чора ҳомиладорликни ташқаридан аралашиш орқали тўхтатиш эканлигини бот- бот такрорлашларига қарамай, Ҳамидани ўз қароридан қайтара олишмади.
"Аллоҳ берган неъматни рад қилишга мени хеч ким мажбур қила олмайди,- дерди у ҳар сафар ҳомиладан кечишга кўндирувчиларга қарата лаблари титраб,- мен унинг иродасига қарши чиқмайман. Агар шу мурғак вужуд яшаб қолиши учун мени дунёдан кетишим зарур бўлса , бунга ҳам тайёрман, зеро Қодир Эгамнинг амрисиз вужудимизга биргина тикан ҳам санчилмас..."
Барча бир тараф бўлди , Ҳамида бир тараф. Унинг аҳдидан ҳатто уни суйиб никоҳга олган эри Миркомилнинг "Сен менинг бутун дунёимсан. Сен йўқ дунёни фарзанд чароғон қила олмайди. Мен сенга ҳеч қачон бу ҳусусда таъна қилмаймайман" деган сўзлари ҳам қайтара олмади.
Миркомил узоқ вилоятдан Тошкентга ишга келиб, шу ерда қолиб кетган етим йигит эди. Ҳамиданинг оиласи бир бурда нонини ҳалол топиб қаноатни ҳамроҳ қилиб яшайдиган ўртаҳол оила эди. Миркомил Ҳамиданинг акаси билан қурилишда ишлаб мазкур оила аъзоларининг меҳрини қозонган, алал- оқибатда куёвликка муносиб кўрилган эди. Миркомил устачилик қилиб бирмунча пул тўплаб қўйган экан. Дастмояси тўйдан олдин шаҳар чеккароғидан икки хонали квартира сотиб олишга бемалол етганди.
Белгиланган муҳлатда Ҳамиданинг эсон - омон кўзи ёриди. Аллоҳ ўз ҳифз-у ҳимоясида икки жонни соғ ва саломат сақлаганди.
Оила аъзолари бахтли эдилар ... .
Аммо кутилмаганда ...
Миродил уч ёшга тўлганда Миркомил оила аъзоларини тоққа дам олиш баҳонасида айлантиришга олиб бормоқчи бўлди...
Қайтишда эса Миркомилнинг эски жигулиси "ҳунар" кўрсатди...
Автоҳалокат оила бошлиги Миркомилнинг ҳаётига нуқта қўйди, Ҳамидани бир умр ногиронлик аравачасига михлади. Оилада ёлғиз Миродилгина ушбу ҳалокатдан буст - бутун чиққан эди.
Ҳамидани оила аъзолари ўғли билан бирга ўз уйларига олиб кетишди .
Она - бола у ерда Миродил то мактабни битириб ўқишга киргунча яшашди.
Миродил олийгоҳнинг иккинчи босқичига ўтгач, ўзларига яқин жойдан тиклаб беришган ҳовлига чиқишларига фотиҳа беришди.
Ҳамиданинг оёқлари ишламаса-да, қўллари кунига ярар , шу ҳолида ўзини ҳам эплар, ҳам тикувчилик қилиб , яхшигина сармоя топар эди.
Миродил тўртинчи босқичга ўтган йили тўсатдан Ҳамиданинг чап қўли ишламай қолди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Яхшилик ҳеч қачон жавобсиз қолмайди!
Яхшилик қилинг, оҳиригача кўринг...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Дилфуза ошхонага кирса кўзлари чақнаб кетади. Ўтган йили “тикув машинаси олиб беринг” деб хархаша қилаверганди, Наргиза Баҳромовна иложсиз тикув машинаси ҳам олиб берди.
Кўрасиз, номдор чевар бўламан, ҳали эҳҳе, мен тиккан кўйлакларни кийишни маликалар орзу қилади, ойижон!- деганди орзусига етган қизи қувончдан қийқириб.
Сен чевар эмас, ҳуқуқшунос бўласан!- Наргиза Баҳромовна қизининг орзусидан ғашланганди.- Сен олий маълумотли ҳуқуқшунос, худди менга ўхшаб прокурор бўласан. Кийим тикиш, овқат қилиш сенга эмас. Сен одамларга хизмат қилмайсан, мен хоҳламайман буни. Сен ишдан қайтганингда уйингда овқатинг тайёр, бежирим, чиройли кийимлар дўконда сенинг харид қилишингни кутиб турган бўлади...
Одатда онаси орзуларига эътироз билдирса Дилфуза ортиқча гапирмайди. Наргиза Баҳромовна коллежда ўқиш масаласини ҳам шундай, ўз фойдасига осонгина ҳал қиламан деб ўйлаганди. Овқат устида бу гапни қўзғамади. Ҳақиқатдан ҳам қизи осган шўрва мазали чиқибди. Худди онасига ўхшаб, шўрва билан ейиш учун печда қатлама патир ҳам ёпибди. “Кўз тегмасин, чиндан ҳам қўли ширин қизимнинг”... Хаёлидан ўтган ўйдан мамнун бўлди Наргиза Баҳромовна. Овқатдан сўнг дастурхонга фотиҳа ўқиб, ошхонани саранжомлаётган қизига:
Дилфуз, чойни менинг хонамга олиб кир. Она-бола чой ичиб гаплашиб ўтирамиз, хўпми?- деди.
Хўп бўлади, ойижон. Ҳозир чойим ҳам қайнаб қолади...
... – Қизим, сен менинг яккаю ягонамсан, биласан, ҳамма орзуларим сен билан боғлиқ,- Наргиза Баҳромовна ёнига келиб ўтирган қизининг сочларини силаган куйи мулойим оҳангда гап бошлади.- Сенинг яхши ўқишингни, уч-тўртта тил ўрганишингни хоҳлайман. Катта ўқишларда ўқиб, келгусида раҳбар лавозимларда ишлашингни, катта одам бўлишингни хоҳлайман. Бугун ўқитувчинг қўнғироқ қилиб ҳунармандчилик касб-ҳунар корллежига ҳужжат топширмоқчилигингни айтди. Ахир бу масалада гаплашган эдик-ку? Сен хорижий тилларга ихтисослаштирилган академик лицейда ўқишинг керак. Қизим, қолганини менга қўйиб бер...
Йўқ, ойижон!- Дилфузанинг кескин овози Наргиза Баҳромовнага собиқ эри- қизининг отасини эслатди.- Мен катта ўқишда ўқишни ҳам, катта одам бўлишни ҳам истамайман! Мен катта оилам бўлишини, турмуш ўртоғим, фарзандларим кўп бўлишини хоҳлайман! Катта одам, эркаклар қўрқиб, қаршисида қалтираб турадиган Фалончи Писмадончиевна эмас, оддийгина уй бекаси, она, аёл Дилфуза бўлишни истайман. Менга бошқа ҳеч нарса керакмас, жон, ойи!..
Қизининг таъналари Наргиза Баҳромовнага ўн тўрт йил аввал эшитган маломатларини, собиқ эрининг кескин ва қатъий шартларини эслатиб, аъзойи бадани титраб кетди.
Ҳуқуқшуносдан яхши психолог, яхши педагог чиқади,- деганди ўшанда Дилфузанинг отаси Абдулазиз.- Ўзимизнинг мактабда, кўз олдимда ўқитувчилик қиласиз. Аёл киши учун ўқитувчиликдан яхши касб бор эканми? Қишлоқ жойида яшасак, мен сизнинг ҳуқуқшунос бўлиб, туман ё шаҳардан кеч қайтишингизни хоҳламайман. Эркаклик ҳамиятим йўл қўймайди бунга. Аёл киши учун жуда мураккаб иш ҳуқуқшунослик. Қўйинг, менга оддий ўқитувчи, мулойим, вафодор рафиқа керак, Фалончи Писмадончиева деган хотиннинг кераги йўқ!..
Наргиза шу бир оғиз гап сабабли турмушидан воз кечди.
Ишимни ҳурмат қилмаган эрнинг менга кераги йўқ,- деди оиласини бузмасликни маслаҳат берган яқинларига.- Шундоқ ҳам тўйдан кейин ишламадим. Энди қизим икки ёшга тўлиб, ишга чиқмоқчи бўлганимда мени ҳақорат қиляпти...
Наргиза эри қизчасидан айрилишдан қўрқиб ажрашмайди, иложсиз ишлашига рози бўлади деб ўйлаганди. Ундай бўлмади. Абдулазиз жуда ориятли, чапани, ўзига етгуликкина қайсар йигит эди.
Ё оиласини, ёки ишини дейди. Мен унга ишлама демаяпман, қишлоқ аёлига ярашадиган ишни қилсин деяпман,- деб туриб олди.
Бўлмади. Ажрашдилар. Кўп ўтмай Абдулазиз уйланди. Ҳаёт Наргизани пойтахтга етаклади. Ўзи хоҳлагандек ҳуқуқшунос, прокурор аёл бўлди. Аммо негадир оилавий бахтдан омади чопмади. Бирор эркак юрак ютиб унинг қўлини сўрай олмади, чоғи..
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Рус келин.
Мусофир юртлардан ишлаб келган ўғил. 😅
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ечим...
Эр-хотин орасида жанжал чиқди. Жаҳлдан ақлини йўқотиб, тилини тиёлмаган эр хотинига:
— Сендан ажраламан! Ва сени фақат бахтсиз, нурсиз ва омадсиз бир кунда никоҳимга оламан!- деб бақирди.
Аёл кўз ёши қилиб ота уйига кетди. Эр эса жаҳлдан тушиб, тинчлангач қилган иши, айтган гапидан пушаймонлик бўлди. Қишлоқ имомининг олдига бориб унга ҳамма гапни гапириб берган эди, имом:
— Мен бунга фатво беролмайман, бундай кунни қаердан топамиз? Сен шаҳар муфтийсига бор, у бирор ечим топар,- деди.
Эртаси куни йигит шаҳарга тушиб, муфтийга учрашди. Муфтий ҳам қишлоқ имомидан орттириб бир нарса демади.
— Унақа кунни қаердан топамиз?- деди елкасини қисиб.
Йигит муфтиятдан умидсиз алпозда чиқиб, бир дўкон ёнида узоқ ўтирди. Дўкон эгаси йигитни гапга солиб, дардини сўради. Қайғуси қалбига сиғмаган йигит дўкондорга ҳамма гапни айтиб берди. Дўкон эгаси йигитни эшитиб бўлгач, шундай деди:
— Ҳу, анави юпун кийинган, сочлари пахмоқ, афт-ангори бир аҳволдаги одамдан дардингнинг давосини сўрагин, ундан бир гап чиқади...
Йигит чиқмаган жондан умид, дея бориб фақирга қайғусини сўзлаб берди. Фақир киши ўйчан тинглаб турди-да, сўради:
— Бомдод намозини ўқидингми?
— Йўқ,- деди йигит. – Ухлаб қолибман, улгурмадим...
— Бугун ота-онангдан ҳол –аҳвол сўрадингми? Ёки уларни дуо қилдингми?
— Шаҳарга келишим керак эди, шунинг учун улар билан учрашгани вақтим бўлмади.
— Йигит ҳайрон тикилди сўровчига. Фақир киши яна сўради:
— Бугун Қуръон ўқидингми?
— Вақтим бўлмади, ўқиёлмадим - деди йигит.
Фақир киши таассуф билан бош чайқади:
— Бор, рафиқангни никоҳлаб ол. Бомдод намози ўқилмаган, ота-онадан ҳол-аҳвол сўралмаган, уларнинг ҳақига дуо қилинмаган ва Қуръон ўқилмаган кундан бахтсиз, нурсиз ва омадсиз кун булмайди!
Ўзбек ойим
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
