21520
"کانال سینمای موج نو" به تحلیل و بررسی "سینمای موج نوی فرانسه" به دلیل اهمیت فراوان در تاریخ صنعت سینما و تاثیرات آن بر دیگر سینماگران جهان میپردازد🎬 Contact us : @CinemaNewWave www.instagram.com/cinema.newwave
درباره فیلم
در این فیلم الکساندر آستروک سبک قبلی خود را که بر اساس نظریه "دوربین-قلم" بود که فیلم های به یاد ماندنی مانند "Le Rideau Cramoisi" و "Une Vie" را به وجود آورد، کنار می گذارد. در فیلم «آموزش عاطفی» متوجه میشویم که کارگردان تسلیم رذیلتهای موج نو شده است: شخصیتهای توخالی، فیلمنامه شل، گفتگوهای «عمیق» «جدی» «معنادار»، افراد خودمحور که حتی نمیدانند دنیای بیرونی وجود دارد.
"آستروک" که آزادانه از "گوستاو فلوبر" اقتباس کرده بود - که به طرز درخشانی موفق به اقتباس از "موپاسان" شد - همان اشتباهی را مرتکب شد که "راجر وادیم" در فیلمبرداری "Les Liaisons Dangereuses" انجام داد: انتقال اثری از یک قرن دیگر به دوران خود.
این فیلم، در قلعه "سنت بریس" در "سنت بریس آن شارنت" ، در ساحل شارنت در 4 کیلومتری بالادست کنیاک فیلمبرداری شد.
فیلم با حمایت مرکز ملی سینما و تصاویر متحرک (CNC) با هدف ذخیره و انتشار اثر، در بهترین استانداردهای فنی روز، دیجیتالی و بازیابی و ترمیم شد.
@Cinema_New_Wave
36 - 3 - آموزش عاطفی
آموزش احساساتی ( فرانسوی : L'Éducation sentimentale ؛ اکران شده در بریتانیا با عنوان درس های عاشقانه ) یک فیلم درام به کارگردانی الکساندر آستروک است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. داستان فیلم درباره دانش آموزی است که با یک زن متاهل طبقه متوسط که شوهرش با یک مدل به او خیانت می کند، رابطه دارد. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام اثر گوستاو فلوبر در سال 1869 ساخته شده است. فیلمنامه توسط "راجر نیمیر" با دیالوگ های رولان لادنباخ و آلن آستروک نوشته شده است. از بازیگران آن میتوان به ژان-کلود برایلی، ماری-ژوزه نات و میشل اوکلر اشاره کرد.
@Cinema_New_Wave
😎 لیست VIP بهترین رسانه های خبری مدتی محدود در اختیار شماست. ➡️
🟣 پست به زودی حذف خواهد شد. ➡️
درباره فیلم
این اثری است که به قول منتقد دیوید تامسون، «مرد» را به همان اندازه که « شب شکارچی » چارلز لاتون جلوه می دهد، توجیه میکند، و مانند آن شاهکار، داستان دلخراش خود را با شاعرانهترین تصویرسازی سینمایی روایت میکند. در طول داستان، ژان بدبختی ها را یکی پس از دیگری تحمل می کند تا اینکه تنها چیزی که از توهمات عاشقانه اش باقی می ماند ناامیدی است.
آستروک در اقتباس از رمان با کمک رولاند لادنباخ، نویسندهی همکار، بسیاری از محتواها و شخصیتهای غیرمجاز، از جمله بخش پایانی طولانی را که به سقوط "پل" پسر ژان اختصاص داشت، برید و بر رابطه مرکزی بین ژولین و ژان تمرکز کرد. او بعداً یادآور شد: «من موضوع را انتخاب نکردم. این فیلم به شرطی به من پیشنهاد شد که ماریا شل نقش اول را بر عهده بگیرد. رمان را دوباره خواندم و احساس کردم که می توانم آن را انجام دهم و من روی چیزی که هنوز به آن مربوط بود پافشاری کردم: دشواری زندگی دو نفر با هم.»
@Cinema_New_Wave
36 - 2 - یک زندگی Une Vie
( فرانسوی: Une vie ) یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی الکساندر آستروک با بازی ماریا شل و کریستین مارکوان محصول 1958 است. در ایالات متحده به آن End of Desire نیز می گویند. داستان آن در قرن نوزدهم می گذرد و داستان ازدواج ناخوشایند یک زن آرمان گرا با پیشینه اشرافی و یک مرد بدبین را روایت می کند. این فیلم بر اساس رمان Une Vie اثر گای دو موپاسان ساخته شده است. این فیلم در رقابت در نوزدهمین جشنواره بین المللی فیلم ونیز به نمایش در آمد.
آهنگ Une Vie که توسط رومن ولاد و مارک لانژان نوشته شده بود، به عنوان یک تک آهنگ توسط ماریا شل در سال 1958 منتشر شد و توسط گروه بزرگ ادی بارکلی در سال 1959 کاور شد.
این فیلم که توسط کلود رنوار در رنگهای نقاشی امپرسیونیستی فیلمبرداری شده بود، و با بازی فوقالعاده ماریا شل، باید یک موفقیت عمومی میبود، اما سرعت کند و سبک کلاسیک فیلم، در کنار فیلمهایی که در آن زمان در حال ظهور بودند، قدیمی به نظر میرسید.
@Cinema_New_Wave
فیلمنامه نویسی و کارگردانی سینما
فرزاد مؤتمن، فیلمساز اندیشمند و مؤلف سینمای ایران ، با نگاهی دقیق به روایت و اجرا، هجدهم دیماه در گفتوگویی تخصصی با دانشجویان و علاقهمندان سینما، به معرفی و آموزش متدهای نوین فیلمنامهنویسی و کارگردانی و تکنیکهای برتر روز خواهد پرداخت.
لینک کانال
/channel/amoozesh0cinema
روابط بد Bad Encounters
(Les mauvaises rencontres)
کارگردان: الکساندر آستروک
فیلمنامه: الکساندر آستروک و رولان لادنباخ بر اساس رمان سسیل سن لوران ، سالاد مقدس ( Editions de la Table Ronde ، 1954 )
بازیگران: آنوک امی، ژان کلود پاسکال
فیلیپ لمر، گابی سیلویا
کلود دوفن، جیانی اسپوزیتو
ایو رابرت، میشل پیکولی
دیالوگ ها: الکساندر آستروک و رولاند لادنباخ
دستیار کارگردان: مارسل کامو ، ادموند آ. لوی
موسیقی: موریس لروکس
فتوگرافی: رابرت لوفور
صدا: آنتوان آرچیمبا
دکور: Max Douy
تدوین: موریس سرین
استودیو: ویکتورین استودیو
تهیه کنندگان: André Cultet، Edmond Ténoudji
فرمت: سیاه و سفید - صدای مونو - 35 میلی متر
ژانر: درام
مدت زمان: 84 دقیقه
تاریخ انتشار: فرانسه :21 اکتبر 1955
✔️خلاصه فیلم
سفر روزنامهنگار جوان جاهطلب "کاترین راکان" که از فدا کردن زندگی عاشقانهاش به نفع حرفهاش دریغ نخواهد کرد. با حفظ روابط منفعت طلبانه برای موفقیت، او در نهایت در یک موضوع اخلاقی به خطر می افتد...
@Cinema_New_Wave
36 - الکساندر آستروک
(به فرانسوی: Alexandre Astruc) (زادهٔ ۱۳ ژوئیه ۱۹۲۳ در پاریس - درگذشت ۱۹ می ۲۰۱۶) نظریهپرداز و منتقد سینما و کارگردان بود.
او با رشتهای از مقالات که در نشریههای فرانسوی فیلم نگاشت تأثیر زیادی در پیدایش موج نوی سینمای فرانسه داشت. مهمترین رسالهٔ او رسالهای بود با نام "تولد یک آوانگارد جدید: دوربین-قلم" که در سال ۱۹۴۸ در شمارهٔ ۱۴۴ مجله اکران فرانسه به چاپ رسید. این رساله همچنین تأثیر زیادی در نظریات فرانسوا تروفو و ایدهٔ سیاست مؤلفان او و نظریه مؤلف اندرو ساریس داشت. او همچنین از سال ۱۹۵۲ به فیلمسازی روی آورد و تعدادی فیلم ساخت که در سینمای موج نو چندان اهمیتی نیافتند.
از دید آستروک سینماگر یک نویسنده است که نگارشش از طریق قلمی به نام دوربین صورت میپذیرد. پس همانگونه که صفت آفرینشگری را در مورد نویسنده به کار میبریم، فیلمساز نیز باید آفرینندهٔ اثر خود باشد. او اعتقاد داشت که بسیاری از عناصر، سینما را بهطور سلسلهای از قواعد بصری و دراماتیک در قید و بند خود محصور کردهاند و کار فیلمسازِ آفرینشگر، رهایی از دست این سلطه است.
@Cinema_New_Wave
کـــافه کـــتاب پـایـیـزی 🍁
🇫🇷 تاریخچه سینمای موج نوی فرانسه
🔘 1940 - 1944: اشغال
🔘 پیوستن نسل جدید سینمای فرانسه به قدیمیها
🔘 فرانسه پس از جنگ
🔘 مجلات
🔘 کایه دو سینما
🔘 باشگاه های فیلم
🔘 کارگردانان مورد علاقه
🔘 نظریه مؤلف
🔘 فیلم های کوتاه
➕ ویژگیهای موج نوی سینمای فرانسه
الف) ویژگی های تولید فیلم✒️
- سرمایه های اندک
- سادگی مراحل ساخت
ب) ویژگیهای فرمی✒️
- جامپ کات (jump cut)
- شات های بریده
- نقش موسیقی
- دیالوگ در موج نو
- بداهه در سینمای موج نو
- تکنیک فریز فریم
ج) ویژگی های محتوایی✒️
- ابراز عقاید سیاسی
- شخصیت زن اغواگر (Femme Fatale)
@Cinema_New_Wave
▪️ژان لوک گدار در حال تدوین فیلم!
➖ ژان لوک گدار:
«من ماریجوآنا نمیکشم، و بهش احتیاجی هم ندارم چون فیلمها برای من همون تاثیر رو دارن!»
www.instagram.com/cinema.newwave
@Cinema_New_Wave
▪️برخی از فیلم های کوتاه کارگردانان سینمای موج نوی فرانسه
▫️Jean Luc Godard
▫️Agnès Varda
▫️Jacques Rivette
▫️Jean Rouch
▫️Jacques Doniol-Valcroze
▫️Alain Resnais
www.instagram.com/cinema.newwave
@Cinema_New_Wave
تاریخچه سینمای موج نوی فرانسه
▪️نویسندگان "کایه دو سینما" هرچند دیر یا زود متوجه شدند که اگر میخواهند کارگردانی کنند، باید با ساختن فیلمهای کوتاه شروع میکردند و هر طور که میتوانستند پول جمعآوری میکردند. رومر در سال 1950 با کارگردانی Journal d’un Scélérat و سپس "شارلوت و پسر استیک" شروع به کار کرد. ریوت که با فیلمنامهای از شابرول کار میکرد، کارگردانی فیلم Coup du Berger را بر عهده داشت. در سال 1952 گدار مستندی به نام "عملیات بتون" در مورد ساخت سد Grande Dixene در سوئیس کارگردانی کرد. او این فیلم را با سرمایه ای که از کارگری روی سد به دست آورده بود ساخت. پس از فروش این، او ابزار ساخت دو فیلم کوتاه دراماتیک را داشت: Une Femme Coquette و Tous Les Garcons S’Appellent Patrick. و سرانجام با کسب تجربه بیشتر، فیلم هایشان پیچیده تر شد.
📝 اریک رومر در سال 1954 Bérénice، La Sonate a Kreuzer در سال 1956 و Véronique et son Cancre در سال 1958 با استانداردهای روزافزونی ساخت.
@Cinema_New_Wave
تاریخچه سینمای موج نوی فرانسه
⚫️ فیلم های کوتاه
▪️گروه جوان نویسندگان Cahiers du Cinéma با این حال، صرفاً به منتقد بودن راضی نبودند. آنها می خواستند فیلمساز هم باشند. در آن زمان دو مسیر شناخته شده برای کارگردان شدن وجود داشت: یکی اینکه میتوانستید بهعنوان دستیار کارگردان، شاگردی طولانی مدتی را بگذرانید تا اینکه پس از سالها، سرانجام خودتان فیلمبرداری و کارگردانی کنید. این رویکرد در تضاد با خواسته های کارگردانان جوان کم حوصله با ایده های خاصشان و تحقیر متریال محافظه کارانه ای بود که باید روی آن کار می کردند.
📝 روش دیگر درخواست برای طرح بودجه "فیلم کوتاه" بود. این طرح تصویب شده توسط دولت تضمین میکرد که همه فیلمها با استانداردهای حرفهای ساخته شوند. در پایان، داوطلب را قادر می ساخت تا پروانه کار مورد نیاز برای ساخت فیلم را دریافت کند.
@Cinema_New_Wave
▪️دنی سن-ژاک
ـــ کتاب «آری و نه به رمان نو» ــ مقالهٔ خوانندهٔ رمان نو
ـــ برخلاف رمان سنتی که امکان میدهد برای داستانِ اصلی قائل به موجودیت شویم و از آنچه متنِ رمان بیان میکند فراتر رویم، روایت جدید تا به جایی رسیده است که به ما میفهماند که مثلا آدمهای رمان وجود ندارند مگر در حرف و همینکه این حرف خاموش میشود چیزی نیستند مگر همین حرفی که محو میشود. راوی رمان «نامناپذیر» میگوید: «من در واژههایم، من از واژهها درست شدهام.»
▪️تصویر از چپ به راست: آلن رُب-گرییه، کلود سیمون، کلود موریاک، ژِروم لَندون (مدیر انتشارات مینویی)، روبر پَنژه، ساموئل بکت، ناتالی ساروت و کلود اولییه، نویسندگان جنبش «رمان نو» در مقابل انتشارات مینویی پاریس ــ سال 1959 ــ عکس از ماریو دُندِرو
@Cinema_New_Wave
آموزش عاطفی
L'Éducation sentimentale
کارگردان: الکساندر آستروک
فیلمنامه: راجر نیمیر، رولان لادنباخ
تهیه کننده: ژان توران
بازیگران: ژان کلود بریالی، ماری خوزه نات
داون آدامز
فیلمبردار: ژان بدال
تدوین: ژنویو واری، ماریس سیکلیر
موسیقی: ریچارد کورنو
19 سپتامبر 1962 (فرانسه)
زمان: 92 دقیقه
✔️خلاصه فیلم
یک جوان هجده ساله روستایی، پر از رویا و آرزو، برای تحصیل به پاریس می آید. او نزد عموزاده های ثروتمندش، دامبروس ها، نقل مکان می کند. از طرفی بلافاصله عاشق زن جوان زیبایی می شود که قبلاً ازدواج کرده است...
@Cinema_New_Wave
❐ آستروک بهعنوان منتقد برجسته سینما، به همراه آندره بازن و دیگران، یکی از مهمترین باشگاههای فیلم را تأسیس کردند: Objectif 49. در اینجا کارگردانانی مانند روبرتو روسلینی، اورسن ولز و پرستون استرجز برای ارائه آثار خود آمدند و اعضای آن شامل روبر برسون، ژان کوکتو، نویسنده ریموند کوئنو و فرانسوا تروفو نوجوان بودند. این باشگاه در نهایت با Ciné-club du Quartier Latin اثر اریک رومر ادغام شد تا مجله کایه دو سینما را ایجاد کند.
▪️آستروک که در پاریس از پدر و مادری روزنامهنگار به نام هوگوت (نیه هاندل) و مارسل به دنیا آمد، یکی از سوادآموزان جوانی بود که پس از جنگ، ژان پل سارتر و سیمون دوبوار را در کافههای سنت ژرمن ملاقات می کرد. او در رشته حقوق و ادبیات تحصیل کرد، سپس به عنوان روزنامه نگار و دستیار کارگردان در چند فیلم از جمله ملودرام مارک آلگرت، کارگردان بریتانیایی "بلانش فیوری" (1947) کار کرد. او همچنین فیلمنامه "ژان دو لا لون" (1948) اثر "مارسل آچارد" و "فاحشه محترم" (1952) اثر "مارچلو پاگلیرو" را بر اساس نمایشنامه سارتر به همین نام نوشت.
@Cinema_New_Wave
🎁 مجموعهای منتخب از برترین کانالها و گروههای؛
🚀 علمی 🥢 💬فلسفی🥢 🏦تاریخی
🌐 سیاسی 🥢 🎨 هنری 🥢 📂pdfکتاب
✔️ { هر منبع با دقت ارزیابی و بهصورت شخصی تأیید شده است }✔️
یک زندگی (1958) Une Vie
کارگردان: الکساندر آستروک
فیلمنامه: الکساندر آستروک، رولاند لادنباخ
بازیگران: ماریا شل، کریستین مارکاند
ایوان دسنی، پاسکال پتی
آنتونلا لوالدی، لویی آربسیه
ماری هلن دسته، میشل دی اسلوبیکی
آندره تاینسی
تهیه کننده: آنی دورفمن
فیلمبردار: کلود رنوار
تدوین: کلودین بوشه
موسیقی: رومن ولاد
تاریخ انتشار: 24 سپتامبر 1958
زمان اجرا: 86 دقیقه
کشور: فرانسه
✔️خلاصه فیلم
ژان (ماریا شل) زنی با سابقه اشرافی است که عاشق ژولین خوش تیپ اما فقیر (کریستین مارکاند) می شود و با او ازدواج می کند. پس از ازدواج آنها در خانه اجدادی او مستقر می شوند، اما جولین به زودی بی قرار می شود و با خدمتکار خانواده روزالی (آنتونلا لوالدی) رابطه عاشقانه برقرار می کند. وقتی ژیلبرت فرزندش را به دنیا می آورد، ژان حقیقت را کشف می کند اما شوهرش را می بخشد. چند سال بعد به طور اتفاقی ژولین با یکی از آشنایان قدیمی پاریس آشنا می شود. او می بیند که به طرز غیر قابل مقاومتی به سمت همسر مرد کشیده شده است که منجر به رابطه دیگری می شود، این بار با عواقب غم انگیزی...
@Cinema_New_Wave
❐ آستروک که در پاریس از پدر و مادری که هر دو روزنامه نگار بودند به دنیا آمد، در دوران اشغال با جمعیت روشنفکر و ادبی شهر درگیر شد و پس از جنگ به عنوان نویسنده و منتقد خود را تثبیت کرد. او که متخصص در نقد فیلم بود، برای مجلاتی مانند Combat ، La Gazette du Cinéma ، L'Ecran francais ، Ciné-Digest ، و بعدها Cahiers du Cinéma کار کرد.
▪️نوشتههای آستروک در تجدید خلاقانه سینمای فرانسه مؤثر بود. به ویژه مقاله معروف او « تولد یک آوانگارد جدید: la camera-stylo » که در مارس 1948 در L'Ecran Français منتشر شد. او در این مقاله فیلم را زبانی مانند ادبیات تعریف کرد: شکلی که هنرمند از طریق آن زبان خود را بیان می کند. ظریف ترین افکار یا وسواس ها مانند یک مقاله یا رمان. این متن به یکی از زیربناهای نظری موج نو تبدیل شد و از آن زمان تاکنون به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر بسیاری از فیلمسازان تأثیر گذاشته است.
آستروک نیز همانند آندره بازن با مونتاژ مخالف بود و ایدههای واقعگرایانهای در باب سینما داشت. بهطور کلی نظریه استروک به نظریهٔ دوربین-قلم موسوم شد.
@Cinema_New_Wave
درباره فیلم
فیلم "روابط بد" داستان یک روزنامهنگار جاهطلب را روایت میکند که زندگی عاطفی خود را به خاطر حرفهاش فدا کرده است. داستان از طریق فلاش بک در بازجویی پلیس روایت می شود.
این فیلم بر اساس رمان "دوشیزه محتاط" اثر "سسیل سن لوران" ساخته شده است. فیلمبرداری از 7 مارس تا 7 مه 1955 انجام شد.
فیلم "روابط بد" در شانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم ونیز در رقابت به نمایش درآمد و جایزه "بهترین کارگردان" جدید را از آن خود کرد و در 21 اکتبر 1955 در فرانسه منتشر شد.
@Cinema_New_Wave
36 - 1 - روابط بد
Les mauvaises rencontres
(به انگلیسی: Bad Liaisons ) یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی الکساندر آستروک و با بازی انوک ایمه است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد.
"کاترین راکان" جوان، روزنامه نگار، بیست ساله، تحت یک بازجویی دقیق قرار می گیرد. او با همدستی پزشک با نامه ای ناشناس به تلاش برای سقط جنین محکوم شد. با رسیدن به پاریس، او که عاشق آزادی بود، با روزنامه نگار جوانی به نام "پیر یاگر" دوست می شود. طولی نمی کشد که می فهمد ویژگی های لازم برای موفقیت در جنگل پاریس را ندارد و به "بزانسون" نزد خانواده اش باز می گردد.
سناریوی فیلم از الکساندر آستروک و رولان لادنباخ بر اساس رمان "سسیل سن لوران" ، سالاد مقدس ( Editions de la Table Ronde ، 1954 ) می باشد.
@Cinema_New_Wave
⬛️ فصل اول
۱ - ژان-لوک گدار
۲ - فرانسوا تروفو
۳ - کلود شابرول
۴ - آلن رنه
۵ - اریک رومر
۶ - ژاک ریوت
۷ - انیس واردا
۸ - ژاک دمی
۹ - کریس مارکر
۱۰ - آنریکولپی
⬛️ فصل دوم
۱۱ - ژان-پیر ملویل
۱۲ - کلود للوش
۱۳- لویی مال
۱۴ - ژرژ فرانژو
۱۵ - ژاک روزیه
۱۶ - ژان اوستاش
۱۷ - ژاک دونیول-والکروز
۱۸ - ژان روش
۱۹ - راجر وادیم
۲۰ - فیلیپ گارل
۲۱ - استراوب-هویله
۲۲ - پیر کاست
۲۳ - لوک موله
۲۴ - ژان دوشه
۲۵ - ویلیام کلاین
۲۶ - آلن کاوالیه
۲۷ - مارسل آنون
۲۸ - گای دوبور
۲۹ - آلن جسوآ
۳۰ - آندره تشینه
۳۱ - ژان-دانیل پوله
۳۲ - باربت شرودر
۳۳ - فرانسوا رایشنباخ
▪️رمان نو Nouveau Roman
۳۴ - آلن رُب-گری یه
۳۵ - مارگریت دوراس
@Cinema_New_Wave
▪️تدوین فیلم، سریال، مستند و انواع برنامه های تلویزیونی و خبری
عباس کتابی
فارغالتحصیل تدوین فیلم و تدوینگر ممتاز
با ۲۵سال سابقه کار در صداوسیما
و مراکز فرهنگی وهنری
کتابچه الکترونیکی سینمای موج نو
فهرست مطالب
⬛️ فصل اول
۱ - ژان-لوک گدار
۲ - فرانسوا تروفو
۳ - کلود شابرول
۴ - آلن رنه
۵ - اریک رومر
۶ - ژاک ریوت
۷ - انیس واردا
۸ - ژاک دمی
۹ - کریس مارکر
۱۰ - آنریکولپی
⬛️ فصل دوم
۱۱ - ژان-پیر ملویل
۱۲ - کلود للوش
۱۳- لویی مال
۱۴ - ژرژ فرانژو
۱۵ - ژاک روزیه
۱۶ - ژان اوستاش
۱۷ - ژاک دونیول-والکروز
۱۸ - ژان روش
۱۹ - راجر وادیم
۲۰ - فیلیپ گارل
۲۱ - استراوب-هویله
۲۲ - پیر کاست
۲۳ - لوک موله
۲۴ - ژان دوشه
۲۵ - ویلیام کلاین
۲۶ - آلن کاوالیه
۲۷ - مارسل آنون
۲۸ - گای دوبور
۲۹ - آلن جسوآ
۳۰ - آندره تشینه
۳۱ - ژان-دانیل پوله
۳۲ - باربت شرودر
۳۳ - فرانسوا رایشنباخ
▪️رمان نو Nouveau Roman
۳۴ - آلن رُب-گری یه
۳۵ - مارگریت دوراس
➕ ویژگیهای موج نوی سینمای فرانسه
الف) ویژگی های تولید فیلم
➖ سرمایه های اندک
➖ سادگی مراحل ساخت
ب) ویژگیهای فرمی
➖ جامپ کات (jump cut)
➖ شات های بریده
➖ نقش موسیقی
➖ دیالوگ در موج نو
➖ بداهه در سینمای موج نو
➖ تکنیک فریز فریم
ج) ویژگی های محتوایی
➖ ابراز عقاید سیاسی
➖ شخصیت زن اغواگر (Femme Fatale)
🇫🇷 تاریخچه سینمای موج نوی فرانسه
🔘 1940 - 1944: اشغال
🔘 پیوستن نسل جدید سینمای فرانسه به قدیمیها
🔘 فرانسه پس از جنگ
🔘 مجلات
🔘 کایه دو سینما
🔘 باشگاه های فیلم
🔘 کارگردانان مورد علاقه
🔘 نظریه مؤلف
🔘 فیلم های کوتاه
@Cinema_New_Wave
▪️در همین حال، تروفو شرکت فیلمسازی خود را به نام Les Films du Carrosse با کمک پدرشوهر تازه ثروتمندش تأسیس کرده بود و در تابستان 1957 فیلم Les Mistons را بر اساس داستانی از موریس پونز فیلمبرداری کرد. تروفو شروع به ساخت یک مجموعه کمدی کوتاه در پس زمینه سیل که در آن زمان در پاریس و اطراف آن در جریان بود، کرد، اما در یافتن لحن مناسب با مشکل مواجه شد و فیلمی را که گرفته بود به گدار سپرد. با اینحال، گدار هیچ اجباری برای پیروی از فیلمنامه تروفو احساس نمیکرد و داستانی بیربط با تفسیری متفاوت خلق کرد که تمام قراردادهای فیلمسازی سنتی را زیر پا گذاشت. این فیلم، Une Histoire d’Eau، اصیلترین و جدیدترین موج در بین تمام فیلمهای کوتاه تولید شده در آن زمان بود.
📝 از دیگر فیلمهای کوتاه مهمی که در آن زمان و در سالهای بعد ساخته شد، می توان به بی تفاوتی (1957) توسط ژاک دمی، Pourvu Qu'On Ait L'Ivresse (1958) توسط ژان دانیل پوله و جین آبی (1958) توسط ژاک روزیه اشاره کرد. پس از آن اولین فیلمهایی از موریس پیالا (ژانین، 1961)، ژان ماری استراوب (ماچورکا-مف، 1963)، و ژان اوستاش (دو کوت د رابینسون، 1964) اشاره کرد.
@Cinema_New_Wave
تاریخچه سینمای موج نوی فرانسه
⚫️ برخی از اعضای قدیمی موج نو که با ساختن مستندهای کوتاه، مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند، اینگونه شروع کردند:
▪️ژرژ فرانژو (Les Sang des bêtes، Hôtel des Invalides)
▪️آلن رنه (شب و مه، Toute Le Mémoire du Monde، Le Chant du Styrene)
▪️کریس مارکر (Les Satues Meurent Aussi، Dimanche a Pekin، Lettre de Siberie)
▪️پیر کاست (Les Femmes du Louvre).
➖دیگران به زودی از آنها پیروی کردند، از جمله:
▪️ لوئی مال (Le Monde du Silence)
▪️ اگنس واردا (La Pointe-Courte)
▪️ ژاک دمی (Le Sabotier du Val de Loire).
📝 گروه "کایه دو سینما"، با این حال، هر دوی این رویکردها را رد کرد. آنها میدانستند که اگر میخواهند وارد صنعت سینما شوند و فیلمهایی را بسازند، باید قوانین نظام را دور بزنند. در حالی که هنوز برای مجله می نوشتند، تجربه و روابطی به دست آوردند. شابرول در فاکس قرن بیستم بهعنوان یک روزنامهنگار کار میکرد، گدار بهعنوان عامل مطبوعاتی، تروفو بهعنوان دستیار برای مکس افولس و روبرتو روسلینی، و ریوت با ژان رنوار و ژاک بکر کار میکردند.
@Cinema_New_Wave
رمانهای معروف این جنبش:
تروپیسم (ناتالی ساروت) - عاشق (مارگریت دوراس) - پاککنها (آلن رب گریه) - جادههای فلاندر (کلود سیمون)
▪️کتابهایی درباره رمان نو:
به سوی رمان نو (آلن رب گریه) - مسائل رمان نو (ژان ریکاردو) – رمان نو (ژانرمون) - به سوی نظریهی رمان نو (ژان ریکاردو) - عصر بدگمانی (ناتالی ساروت) – آری و نه به رمان نو (جمعی از نویسندگان) - رمان نو در فرانسه (آذین حسینزاده) – راهی به هزارتوی رمان نو (جواد اسحاقیان)
📜 با این که نویسندگان رمان نو در نقدهایشان به نقاط مشترکی مثل مرگ قهرمان یا کمرنگ شدن طرح وشخصیت میرسند، اما مثلا بوتور در "دگرگونی" (1957)، کلود سیمون در "جاده فلاندر" (1960)، دوراس در "مدراتو کانتابیله" (1958 )، ساروت در "افلاک نما" (1959) و رب گریه در رمان "پاککنها" (1953) شخصیتی کاملا مستقل از یکدیگر را در عرصه رمان نشان میدهند.
🎬 در پارت 34 و 35 به معرفی آلن رب گری یه و مارگریت دوراس، دو تن از فیلمسازان موج نوی فرانسه که نقش بسزایی در ابداع جنبش رمان نو داشتند پرداختیم، در پارت 36 به معرفی "آلکساندر آستروک" نظریه پرداز و فیلمساز موج نوی فرانسه خواهیم پرداخت.
@Cinema_New_Wave
▪️مسائل فیزیولوژیک انسان تا پیش از "جیمز جویس"(نویسنده) به هیچ روی مطرح نبوده است. او نیازهای فیزیولوژیک انسان را در متون خود وارد کرد. از آن پس هیچکس جرأت طرح ایندست مسائل را نداشته است. البته "ویلیام فاکنر" روح استثنایی بشر را بازنمایی کرده است، بهویژه در فصل اول «خشم و هیاهو».
بنابراین آنگاه که بحث بر سر جسمانیات است، باید رویکرد "جویس" را مد نظر قرار داد و بحث بر سر روح و روان را باید در آثار "فاکنر" بررسی کرد. رمان نو، در این زمینهها کاری صورت نداده است. رمان نو، بر عدم استفاده از «استعاره» تاکید کرده است؛ به زعم صاحبنظران این حوزه، «استعاره» خاصِ دنیای شعر است. نویسندهی قرن بیستم، بیاطلاع از ریاضیات و علوم پایه نیست. این مسئله در گسترهی رمان نو اهمیت دارد. نویسندگان رمان نو، رویکردی مشابه یک معلم ریاضی یا فیزیک یا شیمی دارند. در دنیای پستمدرنیستی امروز، رماننویس باید به این باور متمایل شود که در آینده، رمان به مدد واقعیتهای علمی و اندیشهی بشر، مخاطب خود را از شرِ افراطِ صنایع ادبی خلاص میکند و تبدیل میشود به چیزی که برای انسان درسخواندهی امروزی قابل خواندن باشد.
@Cinema_New_Wave